{"books":[{"title":"အင်းယားလမ်းက ချစ်ဇာတ်လမ်း
","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgk15ueUwnE9SJdpUpSdvBrXigUbj4eqOlhpnBvLkDvX_w8qYnl5hXrNdqO0fuCizoeXWZQmPInx7X2D0ZDxbs_rYJqv0Ssa_cHbi2lHsYkTw1otGYzmDUKlN6gAp63VXm-CGh0IonAfqM/s1600/19a652835ae87eb1a4b8ce5ab573ca7d.jpg
","content":"သိပ်ချစ်ရတဲ့ ... မောင် ... နဲ့ ကျွန်မ ... စတွေ့တာ ... ဒီအင်းယားလမ်းမှာပေါ့ ...
UFL ကျောင်းမှာ ညနေပိုင်း ... အင်္ဂလိပ်စာသင်တန်းတက်ဖို့ သွားတိုင်း ... နောက်က တကောက်ကောက်လိုက်လာတဲ့ ... ခပ်တောင့်တောင့် ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို ... အစကတော့ သတိမထားမိပါဘူး ... သုံးလေးရက်လောက်နေတော့ သတိထားမိတာပါ ... ကျွန်မအိမ်က ... ကန်လမ်းထဲမှာဆိုတော့ ... UFL ကျောင်းကို ... ဘက်စ်ကားစီးရမှာလည်း အဆင်မပြေဘူးလေ ... စီးလည်း မစီးချင်ဘူး ... လူတွေ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတာမျိုးကို ... ကျွန်မ မကြိုက်ဘူးရှင့် ... သုံးလေးရက်လောက် ... နောက်ကနေလိုက်လာပြီး ... ဘာမှလည်း မပြောတော့ ... နည်းနည်းတော့ ခံရခက်တာပေါ့ ...
ဒီနေ့လည်းကြည့်အုံး ... ကန်ဘောင်ကနေ ... ဒီဘက်လျှောက်လာတော့ ... သူ ... လိုက်လာတယ်ဆိုတာ ... လှည့်မကြည့်ပေမယ့် သိနေပါတယ် ... မြန်မာဆန်ဆန်လေး ... ရင်စေ့အင်္ကျီ ... ပါတိတ်ထမီအနီရောင်လေးက ... ကျွန်မ ယဉ်ယဉ်လေးနဲ့ ... လှစေတာ သိတာပေါ့ ... ဒေါက်တွေပါတဲ့ ... ပါတိတ်လေးကလည်း ... တင်းတင်းရင်းရင်း ... ဖွံ့ကားနေတဲ့ ... တင်အလှကို ဖော်ပြနေမှာပဲ ..... ဒေါက်ဖိနပ် နည်းနည်းမြင့်တာလေးကလည်း ... တင်လေးကို ... ပိုပင့်ထားသလိုဖြစ်ပြီး ... ကားတက်နေတဲ့ ... ကျွန်မနောက်ပိုင်း အလှကို ... ကြည့်ပြီး ... ခပ်စိုက်စိုက်နောက်ကနေ လိုက်လာတော့ ... နည်းနည်းတော့ ရင်တုန်မိတာပေါ့နော် ...
လူဆိုးလေးလား ... နှာဘူးလေးလား ... တစ်ခုခုပဲ ... ကျွန်မနောက်က တစ်ယောက်ယောက် ... ဒီလိုမျိုးလိုက်ကြည့်နေရင် ... ဆက်မလျှောက်တတ်တော့ဘူးရှင့် ... ရင်ထဲမှာ ... တစ်မျိုးချည်းပဲရှင် ... ကြောက်တာလား ... ရွံ့တာလား ပြောတတ်ပါဘူး ... ဒီလိုမျိုးအကြည့်ခံရရင် ... ဟိုပေါင်ကြားက ... ခဏခဏ ... ညှစ်ညှစ်မိတတ်ပါတယ် ... ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ... အတင်းလိမ်လျှောက်သလို ဖြစ်ဖြစ်သွားတတ်တယ် ... ခက်တော့တာပဲ ... ဖိုင်တွဲလေးကို ... ရင်မှာပိုက်ပြီး ...
ခပ်သွက်သွက် လျှောက်လာမိတယ် ... သူလည်း သွက်သွက်လိုက်လာတယ် ... အတင်းချည်းပါလား ... ဒီလိုမျိုး နောက်ကလိုက်နေရင် ... မကောင်းဘူးရှင့် ... အင်းယားလမ်း မီးပွိုင့်နားရောက်တော့ ... ကျွန်မ ရပ်လိုက်တယ် ... ကောင်လေးက ... ကျွန်မနားလာရပ်တယ် ... ကောင်လေးပုံစံက ... မျက်ခုံးကောင်းကောင်း ... ဗလတောင့်တောင့်လေးပါပဲ ... တီရှပ်နဲ့ ... ဂျင်းဘောင်းဘီလေး ဝတ်ထားတဲ့ဟန်က ... ယောကျ်ားပီသပါတယ် ... သူ့ပုံစံက ... ရည်ရည်မွန်မွန်ပါပဲ ...
မင်း ... ဘာလို့ ငါ့နောက်ကို ... တစ်ကောက်ကောက်လိုက်နေတာလဲဟင်
ချစ်လို့
ဘာ
မမက ... အရမ်းလှတာကိုး ... ကျွန်တော့်နာမည် ... ဟိန်းထက်ပါ ... မမ နာမည်က ... လှမျိုးသွယ် ... အသက်က ၂၇ ... ကန်လမ်းက တိုက်ခန်းမှာ တစ်ယောက်ထဲနေတယ် ...
အောင်မြတ်လေးရှင် ... ကျွန်မကြောင်းကို ... ဘယ်အချိန်က စုံစမ်းထားလဲ မသိပါဘူး ... နည်းနည်း ရင်တွေတောင် ခုန်သွားတယ် ... တွေ့တာနဲ့ ချစ်လို့တဲ့ ... အတင်းပဲ ... အစလေးတောင် မပျိုးဘူး ... ဒီလိုအထာမျိုးနဲ့တော့ ... မစနဲ့လေ ... ကျွန်မအချစ်က ... ဒီလောက် မပေါဘူး ...
ကျွန်မကတော့ ... မချစ်နိုင်ဘူးရှင့် ... ဆက်မလိုက်နဲ့တော့နော် ... ချာတိတ်
ကျွန်မ ... ခပ်တင်းတင်း ပြောပစ်လိုက်တယ် ...
ချာတိတ်မဟုတ်ပါဘူးဗျာ ... ၂၄ နှစ်ရောက်နေပါပြီ ... မမကို ... တကယ်ချစ်တာပါဗျာ ... တစ်သက်လုံး မြတ်မြတ်နိုးနိုးနဲ့ ... မမကို ... ချစ်ပါ့မယ် ... ကျွန်တော့် အချစ်ကို ... လက်ခံပေးပါလားဗျာ
ချာတိတ် ... ပြောလည်းပြီးရော ... ဒူးထောက်ပြီး ... လက်ထဲက နှင်းဆီပန်းလေးကို ... ကျွန်မ လက်ထဲ ကမ်းပေးနေတယ် ... ရှက်လိုက်တာရှင် ... ရှက်လိုက်တာ ... ဖြန်းကနဲ ရှက်သွားပေမယ့် ... ရင်တော့ တအားခုန်သွားတယ်ရှင့် ... သူ့လုပ်ရပ်က ... တော်ရုံကောင်မလေးဆို ... ကြွေသွားမှာပဲရှင် ... အင်းယားလမ်း မီးပွိုင့်ဆိုတာ ... ကားတွေ မများပေမယ့် ... ဖြတ်သွားဖြတ်လာတော့ ရှိတာပဲ ... မီးပွိုင့်မှာ ... ဒူးထောက်ရဲတာကို ... စိတ်မှာ အမှတ်အပြည့်ပေးပစ်လိုက်တယ် ... ဟောကြည့် ... ကားပေါ်ကနေ လှမ်းအော်သွားတယ် ...
ရုပ်ရှင်ရိုက်နေတယ်ဟေ့ ... မင်းသမီး ... ယူလိုက်လေ ... မြန်မြန်ယူလိုက် ... မင်းသား ... ဒူးတွေ ညောင်းနေပြီ
ရှက်လိုက်တာရှင် ... ကျွန်မမျက်နှာ ... အရှက်ကြောင့် ... ရဲရဲနီသွားမှာပဲ ... ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဟင် ... ဒီလူဆိုးလေးကို ... ခက်တော့တာပဲ ... မယူပြန်ရင်လည်း ... အတင်းနောက်ကလိုက်လာအုံးမယ် ... ယူပြန်တော့လည်း ... သူ့ကို ချစ်လို့ ဖြစ်အုံးမယ် ... အို ... မဖြစ်သေးပါဘူး ...
မင်းက တကယ်ချစ်တာလား
ဟုတ်ကဲ့
ဟုတ်ပြီ ... အတည်ဆိုရင် ... ငါ စဉ်းစားပေးမယ် ... ထတော့
တကယ်စဉ်းစားပေးမှာလား ... မမ
အင်း ... တစ်ခုတော့ ရှိတယ် ... ငါပြောတဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ... မင်းလိုက်နာရမယ်
ဘာစည်းတွေလဲဟင်
၁. အခုထ
ဟုတ် ... ထပြီ
၂. ငါ့နောက်ကို ... အနည်းဆုံး ... ဆယ်ပေအကွာကနေ လိုက်ရမယ်
ဗျာ
မလုပ်ချင်လည်းရတယ်လေ ... မစဉ်းစားယုံပေါ့
လုပ်မယ်ဗျာ ... စိတ်ချ
၃. ငါတက်တဲ့ ကျောင်းထဲ မလာရဘူး ... ငါ နေတဲ့လမ်းထဲ ... မလာရဘူး ...
၄. ဒီလိုမျိုး အကြပ်မကိုင်ရဘူး ... အတင်းစကား လိုက်မပြောရဘူး
ဟင်း ... ဒါပဲလားဗျာ
အင်း ... ဒါပဲ ... မစဉ်းစားရသေးတဲ့ စည်းကမ်းတွေ ရှိသေးတယ် ... အဲဒါတွေကိုလည်း ... လိုက်နာရမယ်
ဘယ်အချိန်ထိ လိုက်နာရမှာဟင် ... မမ ... ဘယ်တော့ အဖြေပေးမှာလဲ
မင်းရဲ့ အပြုအမူပေါ်မူတည်ပြီး ... စည်းကမ်းလျော့တာ တိုးတာ ... ဖြစ်လာမယ် ... အဖြေပေးဖို့ကတော့ ... စောပါသေးတယ် ... မင်း ... တကယ်ချစ်တယ်ဆိုရင် ... သုံးနှစ် ... စောင့်ရမယ်
ဗျာ ... သုံးနှစ်တောင်
မစောင့်ချင်လည်း ... ဂိုးတော့
ကျွန်မ ... ခပ်တည်တည်နဲ့ ... ကျောင်းဘက်လျှောက်လာတယ် ... ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်းခုန်နေတယ် ... နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ချင်တဲ့စိတ်ကို ... မနည်းထိန်းပြီး ... ခပ်သွက်သွက် လျှောက်လာခဲ့တယ် ... ချာတိတ်ကို ... ဒီလိုမှ မကိုင်တွယ်ရင် ... နောက်ပိုင်းပိုဆိုးလိမ့်မယ် ... ကောင်လေးကြည့်ရတာ ... တဇွတ်ထိုးတော့နိုင်တယ် ... လမ်းလယ်ကောင်မှာ ... ဒူးထောက်ပြီး ပန်းပေးတာ ... ဘယ်လိုသတ္တိများပါလိမ့် ... သိပ်ပေါတာလား ... သိပ်ချစ်လို့လား ... သိပ်ချစ်လို့နေမှာပါ ... အို ... ငါ ဘာလို့ ... မဆွတ်ခင်က ညွှတ်ချင်နေတာလဲ ... သူ့ဘက်က ... တွေးပေးနေတာလဲ ... နာမည်က ... ဟိန်းထက်တဲ့ ... သူ့မျက်ဝန်း စူးစူးက ... မျက်စိထဲက ဖျောက်လို့မရဘူးရှင့် ... စာသင်ခန်းထဲ ရောက်တော့ ... အတွေးတွေက ... တဝဲလည်လည်နဲ့ ... ခုနက အဖြစ်ကို ... စိတ်ထဲစွဲနေတယ်ရှင့် ...
ကျွန်မကို ... ချစ်လို့ပါ ... ကြိုက်လို့ပါ ... စာလိုက်ပေးကြ ... စကားလိုက်ပေးကြတယ်ဆိုပေမယ့် ... တခါမှ ရင်မခုန်ဘူးပါဘူး ... စိတ်လဲမဝင်စားဘူး ... ဒီချာတိတ်အလှည့်ကျမှ ... ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲဟင် ... ၂၇ နှစ်လုံး ထိန်းထားတဲ့ ... မိန်းမသိက္ခာတွေ အရည်ပျော်ကုန်ပြီလား ... မဟုတ်သေးပါဘူး ... ငါဘာလို့ ... သူ့ကို စည်းကမ်းတွေ ထုတ်ခဲ့တာလဲ ... ဘာလို့ သုံးနှစ်စောင့်ခိုင်းတာလဲ ... တခြား ယောကျ်ားလေးတွေ ... လာပြောတိုင်း ... ကန်တော့ဆွမ်းပါရှင်လို့ ... ခပ်ပြတ်ပြတ်ပြောပစ်ခဲ့တဲ့ ... ကျွန်မ ... သူနဲ့ ကျမှ ... ဇာတ်လမ်းဆက်ဖို့ ... ပြောခဲ့တာလဲ ... သူ့ကိုများ ... ကျွန်မ ... ချစ်မိနေပြီလားရှင် ...
သင်တန်းပြီးချိန်က ၈းဝဝ ... မှောင်နေပြီ ... ဟိုဟိုဒီဒီလိုက်ကြည့်တော့ ... သူ့ကို မတွေ့ရ ... ကျောင်းထဲမှာ မတွေ့ရ ... ကျောင်းရှေ့မှာလည်း မရှိ ... သုံးနှစ်စောင့်ခိုင်းလို့ ... မလာတော့ဘူးထင်ပါရဲ့ ... စိတ်ထဲ နဲနဲ ဝမ်းနည်းသွားသည် ...ယောကျ်ားတွေက ဒီလိုပါပဲလေ ... လိုချင်တာ မရတော့ ... စိတ်ညစ်ပြီး ခွာသွားမှာပေါ့ ... ကျွန်မကလည်း ... အချစ်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ... မပေးနိုင်ဘူးရှင့် ... ဟော ... ကိုယ်တော်ချောက ... မီးပွိုင့်မှာ စောင့်နေတာကိုး ... ရင်ထဲမှာ ... ဒိန်းကနဲ ဝမ်းသားသွားပါတယ် ... အင်း ... သူက စောင့်နေရှာသားပဲ ... တစ်မှတ် ...
အနားရောက်တော့ ... ကျွန်မကို ... ပြုံးပြတယ် ...
မမ ... တစ်ခုတော့ လက်ခံပါဗျာ
ဘာလဲ
မမ ... စားဖို့ ... ဒိုးနပ် မုန့်လေးပါ ... မမက စတော်ဘယ်ရီ ဒိုးနတ် ကြိုက်တယ်မှတ်လား
အိုး ... ကျွန်မ ... စတော်ဘယ်ရီ ဒိုးနတ် ကြိုက်တာ ဘယ်လိုသိတာလဲဟင် ... သူ့လက်ထဲက ... မုန့်ထုပ်လေးကို ... ယူရင်ကောင်းမလား မယူရင်ကောင်းမလား ... အိုး ... မယူပါဘူး ... တစိမ်းယောက်ျားလေးဆီက ... ပစ္စည်းတွေလက်ခံမိရင် ... နောက်ပိုင်းအားနာရလိမ့်မယ် ... ပြတ်ပြတ်သားသားမယူတာပဲ ကောင်းတယ် ...
ငါက ... သူများပေးတဲ့ မုန့်ကို ... မယူတတ်ဘူး ... မစားတတ်ဘူး
ဗျာ
စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော် မမ ... မယူချင်လည်း မယူပါနဲ့ ... နောက်ကနေ ... ဆယ်ပေအကွာက လိုက်ခဲ့မယ်ဗျာ ...
ကျွန်မ ... ဘာမှပြန်မပြောပါဘူး ... ခပ်တည်တည်နဲ့ ... ဒီအတိုင်း ဆက်လျှောက်လာတယ် ... သူကလည်း ... နောက်ကနေ ... လိုက်လာတယ် ... ဆယ်ပေအကွာကပေါ့ ... သူက တကယ်ချစ်တာလား ... အစမို့လို့ နာခံနေတာလား ... နောက်နေ့ကော စောင့်နေမှာလား ... အို ... သူ နောက်ကနေ လိုက်လာတော့ ... ငါ့နောက်ပိုင်းကိုကြည့်နေမှာပေါ့ ... ညဘက်ဆိုတော့ ... အလင်းရောင်က အားမကောင်းဘူးလေ ... ထင်ထင်ရှားရှား မြင်ရမယ် မထင်ပါဘူး ...
နည်းနည်းတော့ လန့်တာပေါ့နော် ... ခပ်သွက်သွက်လျှောက်တော့ ... နောက်က တင်တွေက ... ထိန်းမရအောင် ... ယမ်းခါနေမလားဟင် ... ဖြစ်ချင်တော့ ... ပန်းခြံနားရောက်တော့ ... ဖိနပ်လေးက ပြတ်သွားတယ် ... ဟောတော့ ... သုံးလေးရက်လောက်ပဲ စီးရသေးတဲ့ ... ဖိနပ်အသစ်လေးက ... ပျက်သွားပြီ ... စိတ်ညစ်လိုက်တာရှင် ... ရှက်လိုက်တာ ... နောက်ကနေ ရီးစားစကားလိုက်ပြောနေတဲ့ကြားက ... ဖိနပ်က ပြတ်သွားရတယ်လို့ ... ဟင့် ...
ဖိနပ်သွားတော့ ... ဆက်လျှောက်လို့မရတော့လေ ... အောက်နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်ထားရင်း ... ငိုမဲ့မဲ့ဖြစ်နေတဲ့ ... ကျွန်မနားကို ... သူရောက်လာပါတယ် ...
မ ... ဘာဖြစ်တာလဲဟင် ... ကျွန်တော်ဘာလုပ်ပေးရမလဲ
ကျွန်မ ... သူ့ကို ... အကူအညီမတောင်းချင်ပါဘူး ... ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ ... ရှက်နေမိပါတယ် ... ဖိနပ်ပျက်သွားတယ်ဆိုတာ ... သူ့ကိုလည်း မသိစေချင်ဘူး ... သူက နည်းနည်းလျင်တယ် ...
မ ... ဖိနပ်ပြတ်သွားတာ မဟုတ်လား ... ပေးပေး ... ကျွန်တော် လုပ်တတ်တယ်
အို ... မလုပ်ပါနဲ့
တားဖို့တောင် အချိန်မမှီတော့ပါဘူးရှင် ... သူ ... ကျွန်မဘေးမှာ ... ထိုင်ပြီး ... စီးလာတဲ့ ဖိနပ်ကို ... အတင်းချွတ်ပစ်လိုက်ပါတယ် ... ကျွန်မလည်း ရှက်လွန်းလို့ ... သူလုပ်သမျှ ... မငြင်းဆန်နိုင်တော့ပါဘူး ... အသာအယာပဲ ချွတ်ပေးလိုက်မိပါတယ်ရှင် ... သူ ကျွန်မ ခြေဖဝါးကို ... လာကိုင်တော့ ... တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးတဖြန်းဖြန်းထသွားပါတယ် ... ကျွန်မက ... ကျွန်မကိုယ်ကျွန်မ ... တန်ဖိုးထားပါတယ် ... တစိမ်းယောက်ျားလေးတွေနဲ့ ပရောပရီနေဖို့မပြောပါနဲ့ ...
ကိုယ်လုံးချင်းတောင် မထိဖို့ ... ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထိန်းသိမ်းထားပါတယ် ... လူ့လောက အလယ်မှာ ... တစ်ကောင်ကြွက် ကျွန်မက ... ကိုယ့်ကိုကိုယ် မထိန်းသိမ်းရင် ... စုတ်ပြတ်သွားမှာပေါ့ ... ကျွန်မခြေထောက်ကို ... ပထမဆုံးလာကိုင်တဲ့ ... မောင့်ကို ... ကျွန်မ အရမ်းသဘောကျသွားပါတယ်ရှင် ... အားနာခြင်း၊ ရှက်ရွံ့ခြင်းနောက်မှာ ... ကြည်နူးခြင်း ... ဝမ်းသာခြင်း ... များနဲ့ ... ကျွန်မရင်တွေ လှိုက်ဖိုနေမိပါတယ်ရှင် ...
ကြွေသွားပြီ မောင်ရယ် ... ကြွေသွားပြီ ... ကျွန်မ သဘောကျလွန်းလို့ ... ကြည်ကြည်နူးနူး ပြုံးမိပါတယ် ... ယောက်ျားတစ်ယောက်က ... မာနတရားတွေ မရှိပဲ ... ပြတ်သွားတဲ့ ... ကျွန်မ ဖိနပ်လေးကို ... ပင်အပ်လေးနဲ့ ... ထိုးပေးနေတာ ... ကြည်နူးလိုက်တာရှင် ... ဒီလိုမျိုး အပြုအမူလေးက ... မောင့်ကို ... ကျွန်မ စချစ်သွားတယ်ဆိုရင် ... မမှားပါဘူး ... မာနတရားတွေ မပါတဲ့ ... အချစ်ကို ... လက်ခံသင့်ပါတယ်လေ ... ချက်ချင်းတော့ အဖြေပေးချင်သေးဘူး ... ကျွန်မ အချစ်တွေကို ...မောင် အထင်သေးသွားမယ် လို့ ထင်တယ်နော် ... နောက်ပြီး ...
ကျွန်မ အရမ်းရှက်တယ်ရှင့် ... မောင့်ကို ကျွန်မ ... ချစ်ပါတယ်လို့ ပြောရမှာကို ... ပြောမထွက်ဘူး ... တစ်ခါမှ မချစ်ဘူးတော့လည်း ... နှုတ်မရဲတာလည်း ဖြစ်မှာပေါ့နော် ... ကျေးဇူးတော့တင်ပါတယ် ... ကျွန်မလည်း ... မနေတတ်တာနဲ့ ... သူ့ဘေးမှာ ငုတ်တုတ်ထိုင်ပြီး ... သူလုပ်နေတာ လိုက်ကြည့်နေမိပါတယ် ... ပင်အပ်လေးနဲ့ ... ကျွန်မဖိနပ်ကြိုးလေးကို ... သေချာ ထိုးပေးပြီး ... ကျွန်မခြေထောက်မှာ ပြန်စွပ်ပေးပါတယ် ... အားနာလိုက်တာရှင် ... ကျွန်မကို အောက်ကနေ မော့ကြည့်ပြီး
မ ... စီးကြည့်ပါအုံး ... ရသွားပြီ
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်နော်
မ ... ကို ကူညီခွင့်ရတာပဲ ... ကျေနပ်ပါတယ်ဗျာ ... တစ်သက်လုံး ... အနားမှာ နေခွင့်ပေးရင် ... သိပ်ကောင်းမှာပဲ
နေခွင့်ပေးမှာပေါ့ ... မောင်ရယ် ... နေခွင့်ပေးမှာပေါ့ ... အခုမှ စတွေ့တော့ ... စောပါသေးတယ် ... နောက်မှပေါ့ ... အို ... ဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲ မသိပါဘူး ...လမ်းစလျှောက်တော့ သူက အတူတူ လိုက်ရမလို ... နောက်ကနေခွာလျှောက်ရမလို ဖြစ်နေတယ် ... မဝံ့မရဲနဲ့ ...
မ ... နဲ့ အတူတူ လမ်းလျှောက်လို့ရတယ်မှတ်လားဟင်
အင်း ... ရပါတယ်
မလိုက်နဲ့လို့ ပြောရမှာ ... ပါးစပ်က ... လွှတ်ကနဲထွက်သွားတယ် ... မတတ်နိုင်တော့ ... နံပါတ် ၂ စည်းမျဉ်း ပျက်သွားပြီ ... အတူတူလမ်းလျှောက်ခွင့်ပေးလိုက်မယ်လေ ... ကျွန်မ ရင်ထဲမှာ ... သူနဲ့ အင်းယားလမ်းကို ... လျှောက်ကြည့်ချင်ပါတယ် ... သူ့အရပ်က ... ကျွန်မ ထက်ရှည်ပါတယ် ... ကျွန်မက ၅ ပေ ၆ လက်မ ... ကျွန်မထက် ... ခေါင်းတစ်လုံးလောက် ပိုမြင့်တော့ ... ၆ ပေလောက်ရှိမယ် ထင်ပါရဲ့ ...
ဟိန်းထက်က ... ဘယ်မှာနေတာလဲဟင်
ကျွန်တော်က ... လှည်းတန်းက ... အဆောင်တစ်ခုမှာ နေပါတယ် ... မ ... ဖေဖေက ကျွန်တော် ... ငယ်ငယ်တည်းက ဆုံးသွားတယ် ... မေမေကတော့ မနှစ်က ဆုံးရှာတယ် ... မွေးချင်းတွေလည်း မရှိတော့ ... မန ္တလေးမှာ မနေချင်တာနဲ့ ... ရန်ကုန်ဆင်းလာတာ ... အလုပ်ကတော့ ... ကော်ဖီကုမ္ပဏီတစ်ခုမှာ အလုပ်ရမယ်ထင်တာပဲ ... အလုပ်ရမရ မသိရသေးပါဘူး ... မ
ဟိန်းထက်က ... တို့ကို ... ဘယ်လို သိတာလဲဟင်
မ ... ကိုလား ... ဟိုနေ့က ကန်လမ်းထိပ်မှာ တွေ့မိတာပါ ... စစ တွေ့တုန်းက ... မ က ... သိပ်လှလို့ ... အရမ်းရင်ခုန်သွားတယ်ဗျာ ... အရမ်းချစ်သွားတယ်ဗျာ ... သိပ်ချစ်လွန်းလို့ ... မ က ... ဘယ်သူလဲ ... ဘယ်မှာနေတာလဲ ... လိုက်စုံစမ်းတာပေါ့
တို့က ... လှလို့ ... မင်းက စိတ်ဝင်စားတယ်ပေါ့
လှလို့ဆိုတာထက် ... အိန္ဒြေရှိရှိ ... ရိုးရိုးယဉ်ယဉ်လေးကို ... ပိုချစ်တယ်ဆိုတာ မှန်လိမ့်မယ် ထင်တယ် ... မရဲ့
အပြောကတော့ ... ကြွေလောက်တယ်နော် ... ဟိတ် ... ရီးစား ဘယ်နှယောက်ထားပြီးပြီလဲ
ဘုရားပေးပေး ... ကျမ်းပေးပေးပါဗျာ ... တစ်ယောက်မှ မရှိပါဘူးဗျာ ... ထားလည်း မထားဖူးပါဘူး
ညစာကော ... စားပြီးပြီလားဟင်
မစားရသေးဘူးဗျ ... မ ... ဝယ်ကျွေးမလို့လား
အင်း ... ဖိနပ်ပြတ်သွားတာကို .. ကျေးဇူးဆပ်တဲ့ အနေနဲ့
ရပါတယ်ဗျာ ... မ က ... တစ်သက်လုံး ... ညစာကျွေးလည်း ... စိတ်မဆိုးပါဘူး
ဟိန်းထက်နော်
စကားကလည်း တတ်ပ့ါ ... တသက်လုံး ညစာကျွေးရမယ်တဲ့ ... ဟွန့် ... နည်းနည်းတော့ ... လွန်တာပေါ့ မောင်ရယ် ... ကျွန်မ မျက်စောင်းလေး ထိုးလိုက်မိပါတယ် ... ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက် စကားတပြောပြောနဲ့ ... ကန်လမ်းထိပ်က ... ကော်ဖီဆိုင်မှာ ... ထမင်းစားကြပါတယ် ... ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်နဲ့ နှစ်ယောက်ထဲ ... ညစာအတူတူမစားဖူးတော့ ... ဖိန်းကနဲ ... ရှိန်းကနဲ ခဏခဏ ... ဖြစ်ဖြစ်သွားပါတယ် ... နည်းနည်းတော့ ရှက်မိပေမယ့် ...
အပြောကောင်းတဲ့ ... မောင့်လေထဲမှာ ... မျောနေမိပြီး ... မျက်ဝန်းချင်း ဆုံမိတာ ... ခဏခဏပါပဲ ... မောင်က ကြင်နာတတ်တဲ့ ယောက်ျားတစ်ယောက်ပါပဲ ... ထမင်းအတူတူစားတော့ ... ကျွန်မကို ... ဟင်းလေးတွေ ခပ်ထည့်ပေးလိုက် ... ရေငှဲ့ပေးလိုက်နဲ့ ... ဟန်ဆောင်နေတာမဟုတ်ပဲ ... ချစ်လို့ လုပ်ပေးနေတယ်ဆိုတာ ... ကျွန်မခံစားမိပါတယ် ...
ထမင်းစားပြီးတော့ ... ည ၁၀ နာရီ ထိုးခါနီးပြီ ...
ညစာကျွေးတဲ့အတွက် ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်
အိမ်မက်လှလှမက်ပါစေရှင်
အိမ်အောက်ထိ လိုက်ပို့လို့ရလားဟင်
ဟင့်အင်းနော် ... လမ်းကထဲကလူတွေက ... ဝိုင်းကြည့်နေမှာစိုးလို့
မ ... ကျွန်တော် ... တကယ်ချစ်တာနော် ...
အို ... သွားတော့နော် ... နောက်ကျနေပြီ
ဟင့်အင်း ... မ ... အရင်သွား ... ကျွန်တော် ကြည့်နေချင်လို့ပါနော်
ကောင်းပြီလေ ... တို့သွားတော့မယ်
မ ... ဒီမုန့်လေး ယူသွားပါလားဗျာ ... ညဘက် ... မ ... စာကြည့်ရင်း ... မုန့်စားလို့ရတာပေ့ါ
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင် ... သွားပြီနော်
ပြန်ခါနီး အလွမ်းသယ်နေကြသေးတယ် ... သူပေးတဲ့ မုန့်ထုပ်လေးကို ... ကိုင်ရင်း ... ကျွန်မ ... လမ်းတဝက်ရောက်တော့ ... လှည့်ကြည့်လိုက်မိပါသေးတယ် ... မောင်လမ်းထိပ်မှာ ... ရပ်စောင့်ကြည့်နေတုန်းပါပဲ ... အော် သူ ငါ့ကို ... တကယ်ချစ်တာနေမှာပါ ... မောင်နဲ့ ပထမဆုံး တွေ့ခဲ့တဲ့ညလေးက ... ဘယ်တော့မှ မေ့မှာ မဟုတ်တော့ပါဘူး ... အိမ်ရောက်တော့ ... ရေမိုးချိုးပြီး ...
စာကြည့်တောလည်း ကြည့်မရပါဘူး ... မောင့်မျက်နှာပဲ မြင်မြင်နေမိပါတယ် ... ကျွန်မတော့ အချစ်ကြောင့် ... ရူးပြီထင်ပါရဲ့ရှင် ... ရူးလောက်အောင်လည်း ... မောင်က ကျွန်မကို ... သူ့အချစ်တွေ ဖော်ပြပါတယ် ... လမ်းလယ်ကောင်မှာ ... ဒူးထောက်ပြီး ချစ်ရေးဆိုတာ ... ကျွန်မရဲ့ ဖိနပ်ကို ကိုင်တာ ... ဒီနှစ်ခုနဲ့တင် ... ကျွန်မ ချစ်သွားပြီ မောင်ရေ ... ချစ်သွားပြီ ... မဆွတ်ခင်က ... ညွတ်ချင်နေတဲ့ ... ကျွန်မအကြောင်း ... မောင်သိမှာပါလေ ...
ကွယ်လွန်သွားရှာပြီဖြစ်တဲ့ ... ဖေဖေနဲ့ မေမေ့ ဓါတ်ပုံရှေ့မှာ ... ကျွန်မ ဦးချရင်း ... တိုင်တည်လိုက်ပါတယ် ...
ဖေဖေနဲ့ မေမေ ... သမီးကို ချစ်တဲ့ ကောင်လေး တစ်ယောက်ကို တွေ့ထားပါတယ် ... သူက သမီးကို တကယ်ချစ်တာလား ... ရိုးသားရဲ့လား ... သမီးသိချင်ပါတယ် ... နောက်ပိုင်းမှ စိတ်ဆင်းရဲ ... ကိုယ်ဆင်းရဲ အရှက်တကွဲ မဖြစ်ရအောင် ... ကြည့်ရှုစောင်မပေးပါအုံး ... ဖေဖေနဲ့ မေမေ ...
သိပ်ချစ်ရတဲ့ ... ဖေဖေ ကျွန်မ ဆယ်တန်းလောက်မှာ ကွယ်လွန်သွားပါတယ် ... တော်သေးတာက ... ကျွန်မတို့ သားအမိ မျက်နှာမငယ်အောင် ... ဖေဖေ ရှာဖွေပေးခဲ့တဲ့ ... အိမ်နှစ်လုံး ငှားရမ်းငွေ ရယ် ... ဘဏ်တိုးရယ်နဲ့ ... ကျွန်မ သားအမိနှစ်ယောက် အေးအေးလူလူ နေလို့ရပါတယ် ... ခက်တာက ... မေမေက ... ဖေဖေ့ကို သိပ်ချစ်တော့ ... အားရင် ... ပြတင်းပေါက်ကနေ ... ငေးငေးကြည့်နေပါတယ် ... သိပ်မကြာပါဘူး ... နှစ်ပိုင်းပါပဲ ... မေမေကလည်း ...
ဒီစိတ်နဲ့ပဲ ... ကွယ်လွန်သွားတော့ ... ကျွန်မ တစ်ယောက်ထဲ ... လောက အလယ်မှာ ... ယောင်လည်လည်ဖြစ်နေပါတယ် ... ဒါပေမယ့် ... ကျွန်မ ... စိတ်မညစ်ပါဘူး ... အားကိုးရာမရှိပေမယ့် ... မိမိကိုယ်သာ အားကိုးရာဆိုပြီး ... တစ်ယောက်ထဲနေပါတယ် ... ကျွန်မကို ... ချဉ်းကပ်လာတဲ့ ... ယောက်ျားတွေကိုလည်း ... မယုံရဲတော့ ... ကန်တော့ ဆွမ်းပါဆိုပြီး ... ယဉ်ယဉ်လေးနဲ့ ... နှင်လွှတ်ရတာလည်း ... အကြိမ်ကြိမ်ပါပဲ ... မချစ်မိတာလည်း ပါမှာပေါ့ ... ဒီနေ့တော့ ... ကျွန်မနှလုံးသားကို ... ဆွဲလှုပ်ခါပစ်လိုက်နိုင်တဲ့ ... မောင်ဆိုတဲ့ ကောင်လေးနဲ့ ... စတင်ဆုံဆည်းခဲ့ပါတယ် ...
... ... ...
ဒီလိုနဲ့ ... သုံးလလောက် ... ကျောင်းသွားတိုင်း ... သူစောင့်နေပြီး ... အတူတူသွား ... ကျောင်းပြန်တိုင်း အတူတူပြန်နဲ့ ... ဒီအင်းယားလမ်းပေါ်မှာ ... မောင်နဲ့ ကျွန်မကြားမှာ ... တစ်ယောက်အကြောင်း တစ်ယောက်ပိုသိလာသလို ... မောင့်ကို ချစ်ပါတယ်ဆိုတာ ... ဖွင့်မပြောရသေးပေမယ့် ... မောင် သိလိမ့်မယ်လို့ ထင်ပါတယ် ... မျက်ဝန်းချင်းဆုံတိုင်း ... ချစ်မြတ်နိုးစွာ ကြည့်လေ့ရှိတဲ့ ... သူ့အကြည့်တွေကို ... ပြန်ပြန်ကြည့်မိတဲ့ ... ကျွန်မအကြည့်တွေထဲမှာ ... ချစ်ရည်ရွှမ်းနေမယ်ဆိုတာ ... သေချာတာပေါ့ရှင် ... မောင် အလုပ်ရတော့ ...
ကျောင်းသွားရင် မတွေ့ရလို့ ... ကျွန်မ ရင်မှာ ဟာတာတာကြီး ဖြစ်နေပါတယ် ... ကျောင်းဆင်းချိန်ကျတော့ ... မောင် အမြဲစောင့်နေတတ်ပါတယ် ... မောင်နဲ့ ကျွန်မ လျှောက်ခဲ့တဲ့ ... အင်းယားလမ်းက ... တခါတလေ ... တိုများနေသလားလို့ စိတ်ထဲထင်မိပါတယ် ... တွေ့ရဆုံရတာ အားမရနိုင်တော့ပါဘူး ... ပြန်ခါနီးတိုင်း ... စိတ်ထဲမှာ ... ဝမ်းနည်းမိပါတယ် ... ကျွန်မက ...မောင့်ကို ချစ်နေပြီဆိုပေမယ့် ... လျှောက်လည်း မလည်ပါဘူး ... တစ်ခါမှ အိမ်အလည် မခေါ်ဘူးပါဘူး ... တိုက်အောက်ကိုလည်း ... မလာခိုင်းပါဘူး ... လမ်းထိပ်မှာ မောင်ကျန်နေခဲ့ပြီး ... ကျွန်မကို ကြည့်နေခဲ့တော့ ... မောင့်ကို ... ပိုချစ်မိလာပါတယ် ... စိတ်ထဲမှာ ... နီးစပ်ချင်တဲ့ စိတ်လည်း ... ကိန်းအောင်းနေပါတယ် ...
ဖေဖော်ဝါရီလ ... ၁၄ ရက်နေ့ ... ချစ်သူများနေ့တဲ့ ...
မှတ်မှတ်ရရပါပဲ ... ကျွန်မ ... သိပ်ချစ်ရတဲ့ မောင်ကို ... အဖြေပေးမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ထားတဲ့ နေ့ပါ ...
မနက် ၆ နာရီလောက်ပဲ ရှိပါသေးတယ် ... တံခါးလာခေါက်တယ် ... အိပ်ချင်မူးတူးနဲ့ ... တံခါးဖွင့်လိုက်တော့ ... မောင်လေ ... အသဲပုံကို ဖက်ထားတဲ့ ဝက်ဝံရုပ်ကြီးနဲ့ ... နှင်းဆီပန်း တစည်းနဲ့ ဖိုင်တစ်ခုကို ... ကိုင်ပြီး ... မတ်တပ်ရပ်နေပါတယ် ... ဒီနေ့ကတော့ ... ချစ်သူများနေ့ဆိုတော့ ... ချွင်းချက်ပေါ့ရှင် ... မောင့်ကို ... အိမ်လာခဲ့ဖို့ ... ဖိတ်ခဲ့ပါတယ် ... ဒါပေမယ့် ... ဒီလောက် အစောကြီး မဟုတ်ဘူးလေ ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ... ကျွန်မ ... အရမ်းဝမ်းသာပါတယ် ... မနက်စောစောစီးစီး ... သိပ်ချစ်ရတဲ့ ... မောင့်ကို ... တွေ့လိုက်ရတော့ ... မင်္ဂလာရှိလိုက်တာရှင် ...
သိပ်ချစ်ရတဲ့ ... မ အတွက်
ဟယ် ... အရုပ်က အကြီးကြီးပဲနော်
မောင့်အချစ်ကလည်း ... သိပ်ကြီးတယ်လေ
ကျွန်မ ... မောင့်ကို ... ချစ်မျက်စောင်လေး ... ထိုးပစ်လိုက်တယ် ... ကျွန်မ သိပ်ပျော်သွားတယ်ဆိုတာ ... ဖုံးဖိလို့ မရတော့ပါဘူး ... ဝက်ဝံရုပ်ကြီးက ... ကြီးလွန်းလို့ ... အိမ်တံခါးဝမှာ တစ်နေပါတယ် ... ကျွန်မက ရှေ့ကနေ ဆွဲ ... သူက နောက်ကနေ တွန်းမှ ... အရုပ်ကြီးက အထဲ ရောက်လာပါတယ် ... သူပေးတဲ့ အရုပ်ကို ... လက်ခံလိုက်တယ်ဆိုတာ ... သူ့ကို ချစ်ပါတယ်လို့ ... အဖြေပေးလိုက်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလားရှင် ...
အိမ်ထဲဝင်လို့ ... ရတယ်မှတ်လားဟင်
အင်း ... ဝင်ခဲ့လေ ... ကော်ဖီသောက်မလားဟင်
ကျွန်မတို့ ... ဝက်ဝံရုပ်ကြီးကို ... ဆိုဖာပေါ်တင် ... ပန်းစည်းကို ... စားပွဲပေါ်တင်ထားပြီး ... ကော်ဖီတစ်ခွက် သွားဖျော်လိုက်ပါတယ် ... နို့ဆီတွေအများထည့်ဖို့ ခပ်လိုက်ပြီးမှ ... သတိရတယ် ... မောင်က ... ကော်ဖီဆို နည်းနည်းခါးခါးမှ ကြိုက်တာလို့ ... သူ့အကြိုက် ဖျော်ပေးပြီး ... သူ့ရှေ့မှာ ချပေးလိုက်တယ် ... သူ့ဘေးမှာ ခပ်ခွာခွာ ဝင်ထိုင်ရင်း ...
မ ... ဒီနေ့ အဖြေပေးမယ်ဆို
အင်း ... ပေးပြီးပြီလေ
ဗျာ ... ဘယ်လို
တော်တော်တုံးတဲ့ ... မောင် ... တော်တော် အတဲ့ ... မောင် ...
မိန်းကလေး တစ်ယောက်ထဲနေတဲ့ ... အိမ်ကို လာခိုင်းပြီး ... သူပေးတဲ့လက်ဆောင်တွေကို ... လက်ခံတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က ... သူ့ကို ချစ်ပါတယ်လို့ ပြောနေရအုံးမှာလား ... ကျွန်မ ချစ်မျက်စောင်းလေး ... ထိုးပစ်လိုက်တယ် ... အ ရန်ကော ဆိုတဲ့ ... အကြည့်နဲ့ ဆတ်ကနဲ ကြည့်လိုက်မိပါတယ် ... ပြီးတော့ ... သူ့ကို ဆက်မကြည့်ရဲတာနဲ့ ... ဝက်ဝံရုပ်ကြီးကိုပဲ ... ကြည့်လိုက်တယ် ... သူ တစ်မိနစ်လောက် စဉ်းစားပြီး ... ကျွန်မ လက်ကို လာကိုင်ပါတယ် ... ကျွန်မ ရင်ထဲ ... ဒိတ်ကနဲ ခုန်သွားပါတယ် ...
အို ... မောင်နော် ...
ကျွန်မ ... လက်ကို ပြန်ရုန်းလိုက်ပါတယ် ... မောင် ... မလွှတ်ပေးတော့ဘူး ...
မောင်တဲ့လား ... သိပ်ချစ်တယ် ... မရယ် ... သိပ်ချစ်တယ်ဗျာ
ပြောရင်းဆိုရင်း ... ကျွန်မ တစ်ကိုယ်လုံးကို ... သိမ့်ကနဲ ... ဖက်ပစ်လိုက်ပြီး ... မောင့်မျက်နှာက ... ကျွန်မနားကို ကပ်လာပါတယ် ... ရှက်ရွံ့ခြင်း ... ချစ်မြတ်နိုးခြင်းကြောင့် ... ကျွန်မ ပါးပြင်လေးက ... ရဲရဲနီနေမှာပါပဲ .... ပထမဆုံး ... အပျိုစင် ပါးပြင်နုနုလေးကို ... ဖွဖွလေး နမ်းပါတယ် ... နောက်တော့ ... အနမ်းမိုးတွေ ရွာချပစ်လိုက်ပါတယ် ... ကျွန်မလေ ... ကျွန်မ ... ရှက်ရွံ့ခြင်း ... ကြည်နူးခြင်း ... ချစ်ခြင်းများနဲ့ ... ကျွန်မ တကိုယ်လုံး ... ကြက်သီးတဖျန်းဖျန်းထလို့နေပါတယ် ...
အို ... ဟင့် ... မောင်နော် ... အဲဒီလို မကဲရဘူးကွာ
ကျွန်မ ... ရှက်ရှက်နဲ့ ... သူ့ကို တွန်းလိုက်မိပါတယ် ...
ပြောပါအုံး မ ရယ် ... မောင့်ကို ချစ်တယ်လို့ ...
မောင့်ကို ... ချစ်ပါတယ်ရှင်
ကျွန်မ ... ရှက်လွန်းလို့ ... ခေါင်းလေး ငုံ့ပြီး ... တိုးတိုးလေး ... ချစ်တယ်လို့ ပြောလိုက်မိပါတယ် ... မောင်ကတော့ ... အားမရဘူး ... အသံလေးက ... တိုးနေတာကိုး ...
မကြားရဘူးကွာ ... မောင့်ကို ကျယ်ကျယ်လေးပြော
မောင့်ကို ... ချစ်ပါတယ်ရှင်
တကယ်ချစ်တာနော် ... အတည်ချစ်တာနော် ... မောင့်ကို ... တကယ်လက်ထပ်မှာပါနော် ... အပျော်ကြံတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်
မောင်နော်
ကျွန်မပြောရမယ့် စကားတွေ ... မောင်ကချည်း ... ပြောနေတယ် ... ကျွန်မ ... ချစ်ဒေါသလေး ထွက်လာတာနဲ့ ... အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို ... ကိုက်ပြီး ... မောင့်ကို ... မျက်စောင်းထိုးလိုက်မိပါတယ် ...
အိုး ... မောင့်
မောင် ... ကျွန်မကို ... ကြည့်ပြီး ... အသည်းယားသွားတယ်နဲ့တယ် ... ကျွန်မကိုယ်လုံးလေးကို ... စွေ့ကနဲ ဖက်လိုက်ပြီး ... ကျွန်မ နှုတ်ခမ်းတွေကို ... နမ်းပစ်လိုက်တယ် ... မောင့်ရဲ့ အနမ်းတွေအောက်မှာ ... ကျွန်မ ရုန်းဖို့ မေ့သွားပါတယ် ... ကျွန်မ ထားခဲ့တဲ့ ... မိန်းမသိက္ခာတွေ ... အိန္ဒြေတွေ အရည်ပျော်သွားပြီရှင် ... မောင်က ... ကျွန်မခါးလေးကို ... လာဖက်ပါတယ် ... ကျွန်မလည်း ... ယောင်ယမ်းပြီး ... သူ့ခါးကို ... ပြန်ဖက်လိုက်ရင်း ... ဆိုဖာပေါ်ကို ... ဖြေးဖြေးလေး ... လဲကျသွားပါတယ် ... နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုက ... ဂဟေဆက်ထားသလို ... မကွဲကွာပဲ ... အလိုက်သင့် ... မောင်က ... ကျွန်မပေါ်မှာ ... အိပ်ရင်း ... ချစ်အနမ်းတွေ ... ရွာချနေပါတယ် ... အနမ်းတွေက ... ချိုမြိန်လိုက်တာရှင် ...
တဇတ်ဇတ်တုန်နေတဲ့ ... အပျိုစင်လေးရဲ့ ... နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို ... မောင် ... ငုံထားပြီး ... လျှာလေးနဲ့ ကလိလိုက်ပါတယ် ... အသဲတွေ ကြွေသွားပြီမောင်ရယ် ... ပထမဆုံး အထိ ညဝတ်ဂါဝန်ရှည်ကြီးအောက်က ... အခုအခံမရှိတဲ့ ... ကျွန်မရဲ့ ... ရင်နှစ်မွှာက ... ရုန်းကြွလို့နေပါတယ် ... မောင့်ရဲ့ ကိုယ်လုံးက ... ကျွန်မအပေါ်ကို ... ပိကျလာတော့ ... ရုန်းကြွနေတဲ့ ... ရင်သားတွေက ... အိကနဲ ... ပိပြားသွားပါတယ် .... အို ... မောင်ရယ် ... ကျွန်မ ... အတွင်းခံ ဝတ်မထားမိတာ ... မောင်မသိပါစေနဲ့ ... မောင့်အနမ်းတွေက ... ကျွန်မရင်ကို ... တသိမ့်သိမ့်တုန်စေပါတယ် ... စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းလို့ ... မောင် ပြုသမျှ ... မငြင်းဆန်နိုင်ပဲ ... နုနေမိပါတယ် ... မောင် ... တော်တော်ဆိုးပါတယ် ... ကျွန်မလည်း ... ကြောက်ကြောက်နဲ့ ... နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကို ... ခပ်တင်းတင်း စိထားမိပါတယ် ... မောင့်လျှာလေးက ... ကျွန်မနှုတ်ခမ်း နှစ်ခုကြားမှာ ... ဟိုဟိုဒီဒီနဲ့ ... လျှောက်ထိုးနေပါတယ် ... ဟင့် ... ကျွန်မနှုတ်ခမ်းလေး ဟသွားတော့ ... မောင့်လျှာက ...
ပါးစပ်ထဲကို ... တိုးဝင်လာပါတယ် ... တားဆီးဖို့ကြိုးစားပေမယ့် ... မမှီတော့ပါဘူး ... မောင့်လျှာလေးနဲ့ ... ကျွန်မကို ... မထိတထိ ... ကလိပါတယ် ... မောင် ... တအားဆိုးတယ် ... ကျွန်မရဲ့ လျှာလေးကိုပါ ... စုပ်ယူသွားပါတယ် ... တိတ်ဆိတ်တဲ့ အခန်းလေးရယ် ... ချစ်သူမောင်ရဲ့ အထိအတွေ့ရယ် ... ကြောင့် ... ကျွန်မ တကိုယ်လုံး ... ကြက်သီးတဖျန်းဖျန်းထနေသလို ... ပေါင်နှစ်ချောင်းကြားက ... ရတနာရွှေကြုပ်လေးကလည်း ... ဖောင်းကြွနေပါတယ် ...
အထဲက ... တဆစ်ဆစ်နဲ့ ... ယားလာပါတယ် ... ကျွန်မလေ ... ကျွန်မ ... မောင့်ကို ... ပြန်နမ်းတတ်လာပါတယ် ... သူ့လျှာလေးကိုလည်း ... ပြန်စုပ်တတ်လာတယ် ... ကလိတတ်လာတယ် ... မောင်သင်ပေးတဲ့ ... အချစ်သင်တန်းကို ... အချိန်တိုအတွင်း ... ကျွန်မ နားလည်သွားပါတယ် ... ဟင့် ... ကျွန်မလေ ... နမ်းနေရင်း ... အရမ်းရှက်လာတော့ ... မောင့်ကို ... ဖွဖွလေး ... တွန်းလိုက်ပါတယ် ... မောင်ကလည်း ... အလိုက်သိပါတယ် ... မနမ်းတော့ပဲ ခွာလိုက်ပြီး ... ချစ်ရည်ရွှမ်းတဲ့ ... မျက်လုံးတွေနဲ့ ... မိုးကြည့်နေပါတယ် ...
မောင် ... အရမ်းဆိုးတယ်ကွာ
မ ... က သိပ်ချစ်ဖို့ကောင်းတာကိုး
ဆန္ဒတွေကြောင့် ... ရှေ့ဆက်ချင်ပေမယ့် ... လက်မထပ်ရသေးဘူးဆိုတဲ့ ... အသိတရားက ... ကျွန်မကို ... ဟန့်တားလိုက်ပါတယ် ... ကျွန်မက ... မြန်မာမိန်းကလေးလေ ... ချစ်တာတော့ ချစ်တာပေါ့ ... အိမ်ထောင်မပြုခင် ... အချစ်နယ်မကျွံချင်ပါဘူး ... မင်္ဂလာဦးညကျမှ ... မောင့်ကိုလေ ... ကျွန်မရဲ့ ... အပျိုစင်ပန်းဦးလေး ပေးပန်မယ်လို့ ... ရည်ရွယ်ထားပါတယ် ... မောင့်ကို ... ချစ်လွန်းလို့သာ ... အိမ်ကို ... လာဖို့ ဖိတ်ခဲ့တာပါ ... ဆိတ်ကွယ်ရာ အခန်းထဲမှာ ... မောင်နဲ့ ကျွန်မ ... အတူနေရင် ... ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်မယ်ဆိုတာ ... ကျွန်မသိတာပေါ့ရှင် ... အခုတောင် ကြည့်ပါလား ...
မောင့်ရဲ့ အနမ်းတွေအောက်မှာ ... ကျွန်မ စိတ်တွေ ယိုင်နေပြီ ... ကြာရင် ... ကျွန်မရဲ့ ... မိန်းကလေး သိက္ခာတွေ ... အကုန်လုံး ... ဒီရေ တအားတိုးခံရတဲ့ ... တာတမံလို ... ပွင့်ကုန်မယ် ထင်ပါရဲ့ရှင် ... ကျွန်မ ... စိတ်တွေက ... မထချင်ပေမယ့် ... အတင်းထလိုက်ပြီး ... ဟင်းကနဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိပါတယ် ... ပြီးတော့ ... ညဝတ်ဂါဝန်ကို ... ဆွဲဆန့်လိုက်ပါတယ် ... မောင်ကတော့ ... ကျွန်မ လုပ်သမျှကို ... လိုက်ကြည့်နေပါတယ် ...
နောက်မဆိုးရဘူးနော် မောင် ...
အင်းပါ ... မောင် သိပါတယ် ... မ ကို အရမ်းချစ်သွားလို့ပါဗျာ ... စိတ်မဆိုးရဘူးနော်
တော်ပါ ... သူ့ကို အဖြေပေးမိတာ ... မှားသွားပြီလားမသိဘူး ... အရမ်းကဲတယ်
မ ... ရယ် ... မောင်က ချစ်လွန်းလို့ပါ ... ဆိုနေမှ ... မယုံရင် ... အခုလက်ထပ်မလားဟင်
အိုး ... မောင်နော်
အရမ်းရှက်မိသွားပါတယ် ... မောင့်ကို ... ချစ်တယ်လို့ အဖြေပေးလိုက်မိတာနဲ့ ... မောင်က တအားကဲလာတာပဲ ... အခုများ လက်ထပ်လိုက်ရင် ... မောင်က ... ကျွန်မကိုလေ ... အို ... အတွေးရိုင်းလေးတွေက ... ကျွန်မစိတ်ကို ... ရင်သိမ့်တုန်စေပါတယ် ...
မ ... ခဏလေးနော် ... မောင် ... သွေးစစ်လာတာ ပြမလို့ ... ဟိုနေ့က ... မ နဲ့ တူတူသွားစစ်ထားတာ ... ရပြီ ... ရော့ ကြည့်ပါအုံး
အင်း
ဟိုနေ့က ... ကျွန်မနဲ့ အတူတူသွားပြီး ... စစ်ခဲ့ကြတာပါ ... စာရွက်စာတန်းတွေက ... အတုတော့ မဟုတ်ပါဘူး ... ဖေဖေ့အသိ မိတ်ဆွေ ဆရာဝန်ကြီး ... လက်မှတ်လည်း ပါပါတယ် ... ကာလသားရောဂါ၊ HIV ရောဂါ၊ အသည်းရောဂါ၊ နဲ့ တခြား ရောဂါများ ကင်းရှင်းကြောင်း ... လက်မှတ်တွေက ... မောင့်ရဲ့ ရိုးသားမှုကို ... ထောက်ခံပေးလိုက်တာပါပဲ ... ကျွန်မ ... မောင့်ကို ... စိတ်ချလက်ချ ယုံလို့ရပြီ ... ကျေနပ်အားရခြင်း ... အကြည့်တွေနဲ့ ... မောင့်ကို ... ကြည့်ပြီး ...
ဘာရောဂါမှ မရှိတာ ကောင်းတယ် ... မောင် ... တို့ ဘယ်လောက်ချစ်ချစ် ... ရောဂါတွေရှိနေရင် ... မောင်နဲ့ လက်ထပ်လို့မရဘူး ... ဒါကို မောင်နားလည်တယ်မှတ်လား
အင်း
ဒါက ... တို့ရဲ့ ... ဖေဖေနဲ့ ... မေမေပုံလေ
ကျွန်မ ... မောင့်ကို ... ဖေဖေမေမေတို့ပုံ ရှေ့ကို ... ခေါ်သွားပါတယ် ... မောင်က ... လိမ္မာပါတယ် ... အလိုက်လည်း သိတယ် ... ကျွန်မမိဘပုံတွေရှေ့မှာ ... ဂါဝရပြုလိုက်ပါတယ် ... ကျွန်မ ... ဖန်ခွက်လေးထဲ ... ရေဖြည့်လိုက်ပြီး ...
မောင် ... ဒီခွက်ကို ကိုင်ပြီး ... ဖေဖေနဲ့ မေမေရှေ့မှာ သစ္စာဆိုရမယ်နော်
အင်း ... ဘယ်လို သစ္စာဆိုရမလဲ
နောက်ကလိုက်ဆို
ကျွန်တော် ဟိန်းထက်သည် ...
ကျွန်တော် ဟိန်းထက်သည် ...
လှမျိုးသွယ် ကို ... တစ်ယောက်ထဲ ...
လှမျိုးသွယ် ကို ... တစ်ယောက်ထဲ ...
မြတ်မြတ်နိုးနိုး ...
မြတ်မြတ်နိုးနိုး ...
ချစ်ချစ်ခင်ခင် ...
ချစ်ချစ်ခင်ခင် ...
သစ္စာရှိရှိ ...
သစ္စာရှိရှိ ...
တစ်သက်လုံး ...
တစ်သက်လုံး ...
ပေါင်းသင်းပါ့မယ် ...
ပေါင်းသင်းပါ့မယ် ...
ရန်ဖြစ်စကားများပါက ...
ရန်ဖြစ်စကားများပါက ...
မရိုက်နှက်ပါ ...
မရိုက်နှက်ပါ ...
မနှိပ်စက်ပါ ...
မနှိပ်စက်ပါ ...
မညှင်းပန်းပါ ...
မညှင်းပန်းပါ ...
ကွယ်ရာတွင် ... တခြားမိန်းကလေးကို ...
မောင် ကျွန်မကို ... လှည့်ကြည့်ပါတယ် ... ပြီးတော့ ဆက်ဆိုပါတယ် ...
ကွယ်ရာတွင် ... တခြားမိန်းကလေးကို ...
ကွယ်ရာတွင် ... တခြားမိန်းကလေးကို ...
သွေးမဆောင်ပါ
သွေးမဆောင်ပါ
မဖောက်ပြန်ပါ
မဖောက်ပြန်ပါ
စိတ်နှင့်လည်း ... မဖောက်ပြန်ပါ
စိတ်နှင့်လည်း ... မဖောက်ပြန်ပါ
သစ္စာဖောက်ခဲ့သည် ရှိသော်
သစ္စာဖောက်ခဲ့သည် ရှိသော်
ကုန်းပေါ်တွင် ... ကုန်းဘေးဖြင့်သေပါစေ
ကုန်းပေါ်တွင် ... ကုန်းဘေးဖြင့်သေပါစေ
ရေထဲတွင် ... ရေဘေးဖြင့်သေပါစေ
ရေထဲတွင် ... ရေဘေးဖြင့်သေပါစေ
လေထဲတွင် ... လေဘေးဖြင့်သေပါစေ
လေထဲတွင် ... လေဘေးဖြင့်သေပါစေ
သွေးပွက်ပွက်အန်ပြီး ... သေပါစေ
သွေးပွက်ပွက်အန်ပြီး ... သေပါစေ
ကိုယ်တွင်းရောဂါဆိုးဖြင့် ... သေပါစေ
ကိုယ်တွင်းရောဂါဆိုးဖြင့် ... သေပါစေ
ဖြစ်လေရာ ဘဝတွင်လည်း ...
ဖြစ်လေရာ ဘဝတွင်လည်း ...
လူမဖြစ်ပဲ ... ငရဲတွင်သာ ခံရပါစေ
လူမဖြစ်ပဲ ... ငရဲတွင်သာ ခံရပါစေ
ပြီးပါပြီ ... မောင် ... သစ္စာရေကို သောက်လိုက်ပါ ... အခုအချိန်ကစပြီး ... မောင်က ... တို့ကို ... သစ္စာရှိရမယ် ... တို့ကလည်း ... မောင်ကလွဲလို့ ... ဘယ်သူနဲ့ မှ ဖောက်ပြန်မှာ မဟုတ်ဘူး ... မောင် ယုံအောင် ... သစ္စာဆိုပြရအုံးမယ်
မရယ် ... မကို ... ကျွန်တော် ယုံပါတယ်ဗျာ ... သစ္စာဆိုစရာမလိုပါဘူး
အင်း ... ဒါဆိုလည်း ပြီးတာပါပဲ ... မောင်ရယ် ... တစ်ခုတော့ ... မောင့်ကို ရှင်းထားချင်ပါတယ် ... တို့ ... မောင်ကလွဲပြီး ... ယောကျ်ားလေးတစ်ယောက်နဲ့ ကော်ဖီလည်း မသောက်ဖူးဘူး ... ထမင်းလည်း မစားဖူးဘူး ... မောင်က ... တို့ရဲ့ ... ချစ်ဦးသူ ... ဒါကိုယုံတယ်မှတ်လား
အင်း ... မောင်ယုံပါတယ် ... မရယ် ... ယုံပါတယ်
ယုံရင်လည်း ပြီးတာပဲ ... နောက်မှ သံသယတွေ မပွားရဘူး
မပွားပါဘူးဗျာ ... မပွားပါဘူး ... မောင်ယုံပါတယ်
ဒါနဲ့ ... မှတ်ပုံတင် မူရင်း ... ပါလာတယ် မှတ်လား
ပါလာတာပေါ့
တကယ်လို့ ... ဒီနေ့ ... မောင် ... ကျွန်မကို ... ရုံးတက် လက်မှတ်ထိုးရမယ်ဆိုရင် ... လက်မှတ်ထိုးမလားဟင်
ဗျာ ... မ တကယ်ပြောတာလား
မောင် ... အံ့သြခြင်း ... ဝမ်းသာခြင်းများနဲ့ ... ကျွန်မကို ... မော့ကြည့်လိုက်ပါတယ် ...
လက်ထပ်မှာပေါ့ ... မရယ် ... လက်ထပ်မှာပေါ့
မောင် ... ပျော်လွန်းလို့ ... ဆတ်ကနဲ ... ကျွန်မလက်လေးကို ... ဆွဲလိုက်ပါတယ် ... ဖွံ့ထွားတဲ့ ကျွန်မ ကိုယ်လေးက ... မောင့်ရင်ထဲ ... သိမ့်ကနဲ ... လဲပြိုကျသွားတယ် ... ကိုယ်ကို ... အတင်းဖက်ပြီး ... နမ်းပစ်လိုက်ပါတယ် ... ဒီတစ်ခါ မောင်နမ်းတာတော့ ... နည်းနည်းကြမ်းသည် ... ကျွန်မ ပါး ... မျက်လုံး ... နှဖူး ... နှာခေါင်း ... နှုတ်ခမ်း ... မေးစေ့လေးကို ... အဆက်မပြတ် ဖမ်းမမိအောင် နမ်းပစ်လိုက်သည် ... မောင့် အနမ်းတွေက ... အရမ်းဆိုးတော့ ... ကျွန်မ တကိုယ်လုံး ... ကြက်သီး တဖြန်းဖြန်းထနေပါတယ် ... နောက် ... ကျွန်မ လည်တိုင်လေးနမ်းတယ် ... ယားလိုက်တာရှင် ... တခါမှ အနမ်းမခံဖူးတော့ ... တစ်ကိုယ်လုံး ထွန့်ထွန့်လူးသွားပြီး ... ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ... လိမ်ကျစ်ထားမိပါတယ်ရှင် ... ကျွန်မ ... မနေတတ်လွန်းတော့ ... ခေါင်းလေးမော့လိုက်မိပါတယ် ... အိထွားတဲ့ ကျွန်မရင်သားတွေက ... ညဝတ်အင်္ကျီလေးအောက်မှာ ... ကုန်းထလို့နေပါတယ် ... နူးညံ့ပြီး ... အိစက်တဲ့ ... ကျွန်မ ရင်နှစ်မွှာကို ... မောင်လေ ... မောင်ပေါ့ ... ညဝတ်အင်္ကျီလေးပေါ်ကနေ ... နမ်းပစ်လိုက်တယ် ...
အို ... မောင်ရယ် ...
ကျွန်မ ... ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်းခုန်နေပြီး ... မောင်လုပ်သမျှကိုသာ ... လိုက်လျောနေမိပါတယ်ရှင် ... အို ... ရှင် ... ကျွန်မ ရင်သားတွေကို ... မောင်နမ်းတော့ ... ကျွန်မလေ ရှက်လိုက်တာရှင် ... တသက်လုံး လုံအောင် ဖွက်ထားတဲ့ ... ရင်နှစ်မွှာက ... မောင့်အနမ်းအောက်မှာ ... အတင်းပဲ ကော့ပေးနေပါတယ်ရှင် ... အထိအတွေ့ ... ကြက်သီး တဖြန်းဖြန်းထစေတာမို့ ... မောင့်ကိုလေ ... တားဆီးဖို့ ... မေ့သွားပါတော့တယ် ... မောင့်လက်တွေကလည်း ... အငြိမ်မနေတော့ပါဘူး ...
ကျွန်မ ခါးလေးကို လာဖက်တယ် ... ခါးသိမ်သိမ်လေးကို ... အစုန်အဆန်ပွတ်သပ်ရင်း ... ကားတက်နေတဲ့ ... ကျွန်မတင်တွေကို ... လာကိုင်ပါတယ် ... အတွင်းခံဘောင်းဘီအောက်မှာ ... လုံးကျစ်နေတဲ့ တင်တွေက ... လှိုင်းထသလို ... မို့လိုက် ... မောက်လိုက်နဲ့ ... မောင် ကိုင်ရခက်နေပါတယ် ... မောင်ကလည်း ... လည်ပါတယ် ... အတင်းပဲ ... တင်သားလေးကို မောင့်လက်ဖဝါးကြီးနဲ့ ... အုပ်ပစ်လိုက်တယ် ... ကျွန်မတင်တွေက ... ကြီးတာမို့ ... မောင့်လက်နဲ့ မဆန့်ပါဘူး ...
အတင်းတော့ မဆုပ်ပါဘူး ... ပွတ်ပဲ ပွတ်နေတာ ... မောင် ပွတ်လေ ... ကျွန်မ စိတ်တွေ ... ဟိုရောက်လိုက် ... ဒီရောက်လိုက်နဲ့ ... ဖြစ်နေပါတယ် ... ကျွန်မ စိုးရိမ်တာ တစ်ခုပဲရှိတယ် ... တင်နှစ်လုံးကြားက ... ကျွန်မရဲ့ ... ရတနာ ရွှေကြုပ်လေးကို ... မောင်စမ်းမိသွားရင်ဖြင့် ... တွေးပူမိပါတယ် ... မောင့်လက်ကလည်း ... ပွတ်ရင်း ပွတ်ရင်း ... တင်နှစ်ခုကြားကို ... ဦးတည်လာပါတယ် ...
အို ... မောင်နော် ...
စိတ်က ... အနောက်ရောက်တုန်း ... မောင်က ... ကျွန်မ ... ရင်သားလေးပေါ်မှာ ... အနမ်းတွေ ... ဖိကပ်ပြီး ... တစ်ခုခုကို ရှာဖွေနေပါတယ် ... တော်သေးတာက ... ညဝတ်အင်္ကျီလေးခံနေပေလို့ ... နို့မို့ဆိုရင် ... ကျွန်မ ရင်သားထိပ်က ... ပတ္တမြားခဲလေးကို ... မောင်တွေ့သွား ...
အို ... ဟင့်
စိုးရိမ်တဲ့အတိုင်း ... မောင်တွေ့သွားတာပဲ ... ကျွန်မရင်သားက ထွားတယ်ရှင့် ... ဒါပေမယ့် ... ပတ္တမြားခဲလေးက ... သေးသေးလေး ... ရှိတယ်ဆိုရုံလေးရှိတာပါ ... အခုတော့ ... အခုတော့ ... ဟင့် ... မောင်တွေ့သွားပြီ ...
အိုး ... မောင်ရယ် ... ဟင့်
မောင်လေ ... မောင် ... ကျွန်မ ရင်သားတွေကို ... ဆော့နေတာ ... ကလေးလေးကျနေတာပဲ ... နှုတ်ခမ်းလေးနဲ့ စုပ်လိုက် ... အတင်းဖိနမ်းလိုက် ... လျှာလေးနဲ့ တို့လိုက် ... ကျွန်မလည်း မနေနိုင်တော့ဘူးရှင့် ... အတင်းပဲ ... ရင်သားကို ... ကော့ပေးမိပါတယ် ... ရှက်လိုက်တာရှင် ... ရှက်လိုက်တာ ... ကျွန်မက အပေါ်မှာ ... သူ အောက်မှာ ... အို ... တစ်ယောက်ယောက်များ တွေ့သွားရင် ... ရှက်လွန်းလို့ ... ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေပစ်လိုက်မယ် ...
မောင် ... တော်ပြီနော် ... တော်ပြီ ... အရမ်းဆိုးတယ်ကွာ ... တို့ ... ငိုချင်လာပြီနော်
မောင် ... အရမ်းဆိုးတယ် ... ကျွန်မ ... ရင်သားထိပ်ဖျားလေးက ... အထိမခံနိုင်လောက်အောင် ... နာလာပါတယ် ... မောင်နော် ... ဟင့် ... ကျွန်မကို ... အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ... မိန်းကလေးများ ... အောက်မေ့နေလားမသိပါဘူး ... အပျိုရှင့် ... အပျို ... ဒီလိုမျိုး ... အချစ်ကြမ်းတော့ ... မောင့်ကိုလေ ... ကြောက်တောင် ကြောက်လာတယ် ... ကျွန်မလေ ... အတင်းရုန်းပြီး ... အိပ်ခန်းထဲ ပြေးဝင်လာပြီး ... တံခါးပိတ်ပစ်လိုက်ပါတယ် ... ကျွန်မလေ ... ရှက်လွန်းလို့ ... မျက်ရည်လေးတွေ ကျလာပါတယ် ... မောင့်ကို ... အဖြေပေးလိုက်မိတာ မှားများမှားသွားပြီလားလို့ ... ကိုယ်လုံးပေါ်မှန်ရှေ့မှာ ... ကျွန်မ ညဝတ် ဂါဝန်လေးကို ... ချွတ်ချလိုက်ပါတယ် ... ဖွံ့ထွားတဲ့ ... ရင်နှစ်မွှာ ... သိမ်နေတဲ့ ... ခါးနဲ့ ... ကားစွင့်သွားတဲ့ ... တင်သားတွေက ... အလှကြီးလှနေပါတယ် ...
မောင် တအားဆိုးတယ် ... မောင့်အနမ်းဆိုးတွေကြောင့် ... ကျွန်မ ရင်သားထိပ်က ... ပတ္တမြားခဲလေးက ... နီရဲနေတာပဲ ... အထိတောင် မခံနိုင်တော့ဘူးဟင့် ... အို ... ကြည့်ပါအုံးရှင် ... ပေါင်နှစ်ချောင်းကြားက ... ရတနာရွှေကြုပ်လေးထဲမှာ ... အရည်တွေ ... ဘာအရည်တွေလဲ ... ဟင့် ... မောင်နဲ့ ပလူးပလဲနေမိတော့ ... ထွက်ကျလာတဲ့ ... ချစ်ဝတ်ရည်တွေက ... ပေါင်ကြားမှာ ပေပွနေသည် ... ရှက်သွေးက ငယ်ထိပ်တက်ဆောင့်လာသလိုပဲ ... မျက်နှာတစ်ခုလုံး ... နီရဲလာပါတယ် ...
အို ... ခက်တော့တာပဲရှင် ... ဒီညတော့ ... ကျွန်မရဲ့ ... အပျိုစင်ပန်းလေးက ... မောင်ခူးဆွတ်လိုက်ရင်လေ ... နွမ်းသွားတော့ပေါ့နော် ... ဟင့် ... နှမြောမိပါတယ် ... ၂၇ နှစ်လုံးလုံး ... အထိအခိုက် ... အပွန်းအပဲ့ မရှိအောင် ... ထိန်းသိမ်းလာတဲ့ ... ကျွန်မ ခန္ဓာကိုယ်လေးက ... မောင့်လက်ထဲမှာ ... ကြွေမွသွားမှာလားဟင် ... ကျွန်မလေ ... မောင့်ကို ... ဘယ်လိုမျက်နှာခြင်းဆိုင်ရမလဲတောင် မသိတော့ပါဘူး ... ရှက်လိုက်တာရှင် ... ရှက်လိုက်တာ ... ရှက်လွန်းလို့ ... ခြေဖျားလက်ဖျားတွေတောင် အေးစက်လာပါတယ် ...
မ ... မ ... စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော် ... ကျွန်တော် အရမ်းပျော်သွားလို့ပါ
မ ... မ ... စိတ်မဆိုးပါနဲ့ဗျာ ... ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ် ... နောက်မလုပ်တော့ပါဘူး
တမိနစ်လောက် ... စကားပြန်မပြောပဲ ထိုင်နေလိုက်ပါတယ် ... သွေးနည်းနည်းအေးသွားတော့မှ ... အပြင်က မောင့်ကို ...
မောင် ... အရှေ့မှာ သွားစောင့်နေကွာ ... အင်္ကျီလဲနေတယ်
တော်သေးတာပေါ့ ... မရယ်
ကျွန်မ ... ရင်စေ့အင်္ကျီလေးနဲ့ ... ထမီလေးကို ... သေချာဝတ်ပြီး ... မောင်နဲ့ ပလူးထားတဲ့ မျက်နှာကို ... မြန်မြန်ပြင်လိုက်သည် ... ကျွန်မ အပြင်ထွက်လာတော့ ...
မောင်နော် ... အဲဒီလိုမျိုး ဆိုးရင် ... မခေါ်တော့ဘူးနော် ... နောက်မလာနဲ့တော့ ...
အောင်မြတ်လေး ... မရယ် ... ကျွန်တော့်ကိုတော့ မနှင်ထုတ်ပါနဲ့ ... မ မကြိုက်ရင် ... မလုပ်တော့ပါဘူး
ဒီလိုနဲ့ ... မောင့်ရဲ့ ... အချော့အမြှူအောက်မှာ ... ကျွန်မမျက်နှာလေးက ... နေကြာပန်းလို ... ပွင့်လန်းလာပါတယ် ... မောင်လေ ... အိမ်က ထွက်ကတည်းက ... ကျွန်မလက်ကို မလွှတ်တော့ပါဘူး ... တက်ခ်စီပေါ်မှာလည်း ... လက်မလွှတ်ဘူး ... ရှက်လိုက်တာရှင် ... မောင်လေ ... သိပ်ကဲတာပဲ ... ကျွန်မတို့ ပန်းဆိုးတန်း တရားရုံးရောက်တော့ ... ရုံးရှေ့က ... ဆိုင်တွေမှာ ... လက်ထပ်စာချုပ် ... ရွေးပါတယ် ...
အနီရောင် ကတ္တီပါအုပ်ထားတဲ့ ပေါ်မှာ ဖဲကြိုးလေး ချည်ထားတဲ့ လက်ထပ်စာချုပ် အဖုံးကို ... ရွေးလိုက်ပါတယ် ... စာရေးမလေးက ... လက်နှိပ်စက်နဲ့ ... စာချုပ်ပေါ်မှာ ... ကျွန်မတို့ နာမည်တွေကို ... တစ်ဖျောက်ဖျောက် ... ရိုက်နေတဲ့အချိန်ကလေ ... ကျွန်မ ရင်တွေ တအားခုန်တာပဲရှင် ... အားလုံးပြီးတော့ ... တရားရုံးပေါ်တက်ပါတယ် ... တရားသူကြီးက သဘောကောင်းပါတယ် ... ပြုံးပြုံး ပြုံးပြုံးနဲ့ ...
သားက မောင်ဟိန်းထက်နော် ...
သမီးက ... လှမျိုးသွယ်နော် ...
ဟုတ်ပါတယ် ခင်ဗျ
ဟုတ်ပါတယ် ရှင့်
သား အသက်က
၂၄ ကျော်ပါပြီ ခင်ဗျ
သမီးက
၂၇ ပါရှင့်
သား မှတ်ပုံတင်အမှတ်က ...
၁၂/ ....
သမီး မှတ်ပုံတင်အမှတ်က ...
၁၂/...
သားမှာ အိမ်ထောင်ရှိပါသလား
မရှိပါဘူး ... ဆရာ ... မရှိပါဘူး
သမီးမှာကော
မရှိပါဘူးရှင့်
သမီးနဲ့ မောင်ဟိန်းထက် ... လက်ထပ်ဖို့ ... သဘောတူပါသလား ...
တူပါတယ်ရှင့်
သမီးကို လက်ထပ်ဖို့ ... အတင်းအကြပ်ကိုင်ထားတာတွေ ဘာတွေ များရှိသလား
မရှိပါဘူး ရှင်
မိဘတွေကကော သဘောတူသလား
နှစ်ဘက်မိဘတွေကတော့ ... မရှိတော့ပါဘူး ... ကွယ်လွန်သွားကြပါပြီ
အော်အော်
အုပ်ထိန်းသူတွေရော ရှိမှာပေ့ါ
မရှိပါဘူးရှင့်
ဟုတ်ပြီ ... သားအလှည့်
သားနဲ့ မလှမျိုးသွယ်နဲ့ ... လက်ထပ်ဖို့ ... သဘောတူပါသလား ...
တူပါတယ် ခင်ဗျာ
သားကို လက်ထပ်ဖို့ ... အတင်းအကြပ်ကိုင်ထားတာတွေ ဘာတွေ များရှိသလား
မရှိပါဘူး ခင်ဗျာ
သက်သေတွေကော ခေါ်လာလား
ခင်ဗျာ
ဟား ဟား ဟား ... ဒီစုံတွဲကတော့ ... ဘာမှမသိဘူးနဲ့ တူတယ် ... လက်ထပ်စာချုပ်မှာ ... သက်သေနှစ်ယောက်လိုတယ်လေ ... ကဲ ... ကဲ ... မောင်သန်းဝေ ... မင်းမိန်းမသွားခေါ်ချည် ... ဒီမှာ သက်သေလာထိုးပေးလို့
မောင်ဟိန်းထက် ... ခိုးပြေးလာတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်
မဟုတ်ရပါဘူး ခင်ဗျာ ... မဟုတ်ရပါဘူး ... ကျွန်တော်တို့က အရမ်းချစ်လို့ ... ဆုံးဖြတ်ပြီး လက်ထပ်ကြတာပါ
အို ... မောင်လေ ... သိပ်စကားရှည်တာပဲ ... ကျွန်တော်တို့က အရမ်းချစ်လို့ ... ဆိုတဲ့ စကားနောက်မှာ ... ကျွန်မမျက်နှာ ... ဘယ်ထားရမှန်းမသိအောင် ... ပူသွားတာပဲရှင် ... ချစ်တာတော့ ချစ်တာပေါ့ ... တွေ့သမျှလူ လိုက်ကြွားနေတော့ ... ရှက်စရာကြီးရှင် ...
တော်သေးတာပေါ့ ... သက်သေနှစ်ယောက်က ... အဆင်သင့်ရှိနေလို့ ... နို့မို့ဆို ခက်အုံးမှာ ...
ကဲ ... ဒါဆို ... ဒီနေရာမှာ ... လက်မှတ်ထိုးကြ
မောင်နဲ့ ကျွန်မ ... လက်ထပ်စာချုပ်မှာ ... လက်မှတ်ထိုးကြပါတယ် ... ပြီးတော့ စာချုပ်ခြင်းလဲပြီး ... ထိုးကြတယ် ... အားလုံး ပီတီဝေဖြာပြီး ... ပြုံးပျော်နေကြပါတယ် ... တရားသူကြီးမင်းကလည်း ... တံဆိပ်တုံးထု ... လက်မှတ်ထိုးပေးပါတယ် ...
အားလုံးပြည့်စုံသွားပြီ ... ကဲ ... ဒီလင်ဒီမယား ... အိုအောင်မင်းအောင် ... ပေါင်းရပါစေ လို့ ... ဦး ဆုတောင်းပေးပါတယ်ဗျာ
ပေးတဲ့ဆုနဲ့ ပြည့်ပါစေ ... ခင်ဗျာ
ပေးတဲ့ဆုနဲ့ ပြည့်ပါစေ ... ရှင်
တရားသူကြီးမင်းက ... ကျွန်မတို့ကို ... ပြုံးပြုံး ပြုံးပြုံးနဲ့ ...
ဒီနေ့တော့ မင်္ဂလာရှိသွားပြီဗျာ ... မနက်စောစော လက်ထပ်စာချုပ် လုပ်ပေးရတာ ... ဝမ်းသာတယ်ဗျို့
ဟုတ်ကဲ့ခင်ဗျ ...
ကျွန်မလေ ... စိတ်ထဲမှာ ... အရမ်းပျော်ပါတယ် ... မောင့်အချစ်ကို ... တရားဝင်ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရတဲ့အတွက် ... ကျေနပ်ခြင်း ... ဝမ်းသာခြင်းများနဲ့ ... အပြုံးတွေက ... မျက်နှာမှာ ဖုံးဖိမရအောင် ... ဝေဆာနေပါတယ်ရှင် ... မောင်လည်း ပျော်နေပါတယ် ... ချစ်ဦးသူနဲ့ ... လက်ထပ်ခွင့်ရတာ ... မပျော်ပဲနေပါ့မလားဟင် ... သက်သေထိုးပေးတဲ့ ... အစ်ကိုနဲ့ အမနဲ့က ... သဘောကျ ... ဝမ်းသာနေတဲ့ပုံပါပဲ ...
ညီမလေးတို့ စုံတွဲက ... လိုက်တယ်နော် ... မျက်နှာချင်းလည်းဆင်တယ်
ဟုတ်တယ်နော် ... သက် ... ကိုယ်တို့တုန်းကလိုပဲ ...
တရားသူကြီးက ဘာကွ ... မင်းတုန်းက ... ခိုးပြေးလို့ ... မနည်းလိုက်ရှင်းရတာ ... မမှတ်မိဘူးလား
ကိုသန်းနော် ... ကလေးတွေရှေ့ မှာ ပေါ်ကုန်ပြီ ... လျှောက်ကြွားနေတယ်
ဟား ဟား ဟား
မသက်က ... ကျွန်မတို့ကလည်း ... ဆုတောင်းပေးပါတယ်ရှင် ... ဒီလင်ဒီမယား ... အိုအောင်မင်းအောင် ... ပေါင်းရပါစေ ... ခလုတ်မထိ ဆူးမငြိပဲ ... ချစ်ခရီးလမ်း ... သာယာဖြောင့်ဖြူးပါစေလို့ ...
ဟုတ်ကဲ့ ... မမ ... ပေးတဲ့ ဆုနဲ့ ပြည့်ပါစေ ရှင်
ကျေးဇူးတင်တယ်နော် ... အစ်ကို
ဟာ ... ရပါတယ်ဗျာ ... ကျွန်တော်တို့က ... ဒါမျိုးဆို ဝါသနာပါပါတယ် ... နောက်အကူအညီလိုလည်း လာခဲ့ပါ ... ဒီရုံးမှာ ... မောင်သန်းဝေဆို ... အကုန်သိပါတယ်
ဟုတ် ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ
ကျွန်မတို့ ... တရားရုံးက ... ဆင်းလာပြီး ... ဒန်ပေါက်နဲ့ ... ရေခဲမုန့် ... စားကြပါတယ် ... အပေါင်းအသင်းတွေ မပါတဲ့ ... မင်္ဂလာဧည့်ခံပွဲပေါ့နော် ... ပျော်လိုက်တာရှင် ... မောင်ကလေ ... စားနေရင်းနဲ့ ...
မ ... ကျွန်တော်တို့ ... မင်္ဂလာဦးအလှူအနေနဲ့ ... မျက်ကြည်လွှာသွားလှူရင်ကောင်းမလား
ကောင်းတယ် ... မောင် ... ဘိုးဘွားရိပ်သာလဲ သွားလှူချင်တယ် ...
မိဘမဲ့ကလေးကျောင်းလည်း ... သွားလှူသင့်တယ် ... မရဲ့ ....
ဟုတ်တာပေါ့ ... သွားကြမယ်လေ ...
ဒန်ပေါက်စားပြီး ... ရေခဲမုန့်စားတော့ ... မောင်က ...
မ ... ကျွန်တော့်ကို ချစ်ရင် ခွံ့ကြွေးရမယ် ...
ဟယ် ... မောင်နော် ... လူတွေအများကြီးရှိတယ်လေ ...
မရဘူးကွာ ... ခွံ့ကြွေးရမယ် ...
အို ... ခက်တော့တာပဲ
ရော့ ... မြန်မြန်စားနော် ...
ကျွန်မလေ ... ရှက်လွန်းလို့ ... လက်တွေတောင် တုန်တယ် ... ဒါပေမယ့် ... ပျော်တယ်ရှင့် ... မောင်လည်း ကျွန်မကို ... ခွံ့ကျွေးပါတယ် ... ဘေးနားက စုံတွဲတစ်တွဲက ...
တွေ့လား ... သူများတွေများ ဘယ်လောက် ကြင်နာလဲ ... တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ... ခွံ့ကျွေးနေတယ် ...
အို ... ကိုကလည်း ... တိုးတိုးပြောပါ ... ဟိုက ကြားသွားအုံးမယ်
အားကျတဲ့ အကြည့်တွေက .... ကျွန်မ ရင်ကို ... လှိုက်ဖိုစေပါတယ် ... ပျော်ရွှင် ကြည်နူးရပါတယ် ... စားသောက်ပြီးတော့ ... မောင်က ... လှည်းတန်းက ... အဆောင်ပြန်ပြီး ... ပစ္စည်းတွေ သိမ်းပြီး ... ကျွန်မအိမ်လိုက်လာပါတယ် ... အိမ်မှာ ... ပိုက်ဆံထုပ်ယူပြီး ... မျက်စိဆေးရုံမှာ ... မျက်ကြည်လွှာသွားလှူပါတယ် ... နောက် ... မိဘမဲ့ ဂေဟာ ... နောက် ... ဘိုးဘွားရိပ်သာ ... မင်္ဂလာဦးမှာ ... ဒီလိုမျိုးတွေ လှူဒါန်းရတာ ... အရမ်းကြည်နူးမိပါတယ်ရှင် ...
ဒံပေါက်စားပြီး ... နေပူထဲမှာ ... မောင်နဲ့ လျှောက်သွားတော့ ... ကျွန်မခေါင်းတွေ .. ကိုက်လာပါတယ် ... ကျွန်မကို ... အရိပ်တကြည့်ကြည့်နဲ့ ကြည့်နေတဲ့ ...မောင်က ... ကျွန်မ အခြေအနေကို သိပါတယ်. ..
မ ... ခေါင်းကိုက်နေပြီမှတ်လား
အင်း ... အရမ်းခေါင်းကိုက်တယ် ... မောင်ရယ် ...
ဒါဆို ... အိမ်ပြန်ရအောင်လေ ...
ဟင် ...
ကျွန်မလေ ... ကျွန်မ ... အိမ်မပြန်ချင်သေးပါဘူး ... အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ... မောင်နဲ့ ... နှစ်ယောက်ထဲ ... နေရမှာ ... လက်မှတ်လဲထိုးပြီးပြီဆိုတော့ ... ငြင်းလို့လည်း ... ရမှာမဟုတ်ဘူး ... မောင်နဲ့ ချစ်ပွဲဝင်ရမှာ ... တွေးရင်းနဲ့ ... ဒူးတောင် တုန်လာတယ် ... ခုနက ... မောင်နဲ့ ... ပလူးပလဲနေခဲ့မိတော့ ... မောင်လည်း စိတ်ကြွနေမှာပေါ့ ... မြတ်နိုးရတဲ့ မောင်ကို ... ကျွန်မရဲ့ ... သန့်ရှင်းစင်ကြယ်တဲ့ ... အပျိုစင်ပန်းလေးကို ... ခူးဆွတ်ခွင့်ပေးရမယ့် အချိန် ... တဖြေးဖြေးနဲ့ နီးကပ်လာပါတယ် ... ကျွန်မလေ ... ရှက်တာရော ... ကြောက်တာရော ... နှမြောတာရော ခံစားချက်မျိုးစုံက ... ခေါင်းကို ပိုကိုက်စေပါတယ် ...
နဖူးလေးမှာ ... ချွေးလေးတွေတောင် စို့လာပါတယ် ... မောင်က ရိုးမလိုနဲ့ ... ဒါမျိုးကျတော့ ... ပါးတယ် ... ကျွန်မ အိမ်မပြန်ချင်ဘူးဆိုတာ သိနေတယ် ... အတင်းပဲ ... အိမ်ကို ချော့ခေါ်လာတယ် ... လာပါ ... မရယ် ... ခေါင်းကိုက်နေတယ်မှတ်လား ... နေအရမ်းပူတယ် ဘာညာနဲ့ ... ကျွန်မတို့ တိုက်အောက် ရောက်လာပါတယ် ... ကျွန်မလေ ... အပေါ်ထပ်ကို ... မတက်ချင်ဘူး ... ရင်ထဲမှာ ... ကြောက်နေပါတယ် ... ရှေ့ဖြစ်လာမယ့် ... အခြေအနေတွေကို ...
ကြိုသိနေတော့ ... ပိုဆိုးတယ်ရှင့် ... မောင်က ... ကျွန်မကို ... ဆော့ကစားရင် ... အို ... အတွေးလေးတွေက ... နားရွက်ကလေးတောင် ... ရဲရဲနီသွားစေပါလား ... ကျွန်မရဲ့ ရတနာ ရွှေကြုပ်လေးကလည်း ... အတွေးရိုင်းတွေကြောင့် ... တဖျစ်ဖျစ်နဲ့ ... အထဲမှာ ညှစ်နေပါတယ် ... အို ... မောင်ရယ် ... တို့ ... အရမ်းရှက်တယ်ကွယ် ...
မ ... အရင်တက်နော် ... မူးပြီး လိမ့်ကျမှာ စိုးလို့ ... နောက်ကလိုက်ခဲ့မယ် ...
ကျွန်မလည်း မတက်ချင်တက်ချင်နဲ့ တက်လာခဲ့ပါတယ် ... မောင်က ... သူ့အထုပ်ကြီးကို ... ဆွဲပြီး ... ကျွန်မနောက်က ... လိုက်တက်လာပါတယ် ... လှေခါးတဆစ်ချိုးလောက်ရောက်မှ ... ကျွန်မ သတိထားမိတယ် ... ကားစွင့်နေတဲ့ ကျွန်မ နောက်ပိုင်းက ... လှေခါးတက်တော့ ... နောက်ကို ကော့သလို ဖြစ်နေမှာပေါ့ ...
အို ... ကျွန်မအိုးလေးက ... မောင့်ရှေ့မှာ ... ဆိုတော့ ... လှေခါးတက်တိုင်း ... သိမ့်ကနဲ လှုပ်ခါသွားမှာပေါ့ ... ဟင်း ... ဒါဆို ... မောင့်အကြိုက် ဖြစ်ပြီပေါ့ ... ကျွန်မလေ ... ဘယ်လိုမှ ... လှေခါးကို ... ဆက်မတတ်တော့ဘူးရှင့် ... မောင် ... နောက်ကနေကြည့်နေတော့ ... ရင်ထဲမှာ ... ရှက်ရွံ့စိတ်လေးက ... ကျွန်မ ရင်သားပတ္တမြားခဲလေးကို ... ထောင်ထစေပါတယ် ...
ဆက်တက်လေ ... မရဲ့
ဟင့်အင်း ... မောင်က ... နောက်ကနေ လိုက်ကြည့်နေတော့ ... မလျှောက်တတ်တော့ဘူး
ဟာဗျာ ... မကလဲ ... လင်မယားပဲ ဖြစ်နေပြီ ဥစ္စာ ... ရှက်မနေပါနဲ့ဗျာ ...
အို ...
မောင့် အပြောက ... ကျွန်မရင်ကို ပိုတုန်စေပါတယ် ...
ဟင့်အင်း ... ဟင့်အင်း ... မောင်အရင်တက်
လာပါ ... မရယ် ... တက်ပါ ...
မောင်လေ ... အောက်နေက ... ကျွန်မဖင်လေးကို ... လက်ဝါးကြီးနဲ့ ... ပင့်ပြီးတင်ပေးလိုက်တယ် ...
မောင်နော် ... ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ ... လှေခါးမှာ ... လက်မဆော့နဲ့ကွာ
ဟီး ... မရဲ့ နောက်ပိုင်းက ... အရမ်းလှတယ်နော် ... ချစ်ချင်လာပြီ
ဟာ ... ကွာ ... မောင်က နှာဘူးလေးပဲ
ဟဲ ... ဟဲ ... ကိုယ့်မိန်းမကိုယ် ဘူးတာ ... ဘာဖြစ်လဲ မရဲ့
အို ... မောင် မကောင်းဘူး
ကျွန်မလေ ... ရှက်လွန်းလို့ ... သွက်သွက်လေး ပြေးတက်သွားတယ် ... တံခါးသော့ကို ... မြန်မြန်ဖွင့်ပြီး ... အခန်းထဲ ဝင်လိုက်တယ် ... အပူထဲက ပြန်လာလို့လား မသိပါဘူး ... တိုက်အအေးဓါတ်က ... ရင်ထဲမှာ ... အေးကနဲဖြစ်သွားတယ် ... အိပ်ခန်းထဲ ... သွက်သွက်ဝင်လာတော့ ... ကျွန်မအိပ်တဲ့ ... မွေ့ယာလေးကို မကြည့်ရဲဘူးရှင် ... အရင်တုန်းက ... နေ့တိုင်းအိပ်တဲ့ အိပ်ယာလေးက ... မောင် ... ကျွန်မရဲ့အပျိုပန်းလေးကို ... ချွေမယ့်နေရာ ဖြစ်နေပါရော့လားရှင် ... ကျွန်မ တွေဝေနေတုန်း ... မောင် ဝင်လာပါတယ် ...
မ ... အဝတ်တွေ လဲလိုက်ပါလားဟင် ... ခေါင်းကိုက်နေတယ်ဆို ...
အင်း ... မောင် ... အပြင်ခဏထွက်ပေးနော် ...
နောက်ဖေးမှာ သံပုရာသီးရှိလား ...
ဘာလုပ်မလို့လဲဟင် ...
အော် ... မောင့်မိန်းမက ... ခေါင်းကိုက်နေတယ်မှတ်လား ... သံပုရာရည်လေး ဖျော်တိုက်မလို့ပါဗျာ
ဘာ ... မောင့်မိန်းမလဲ ... ဟွန့် ...
မဟုတ်လို့လား ... မရယ် ... ဟောဒီမှာကြည့်ပါအုံး ... လက်ထပ်စာချုပ် ... မ နော် ... အခုမှ ... ဘွာတေးမလုပ်နဲ့ ...
ဟာကွာ ... မောင်နော် ... သိပ်မစနဲ့ကွာ ... တို့ အရမ်းရှက်တယ် ... ခဏအပြင်ထွက်ပေးနော် ...
အင်းပါ ... အင်းပါ ... သံပုရာသီး ဘယ်နားထားလဲဟင်
ရေခဲသေတ္တာ အောက်ဆုံးဆင့်မှာ
အိုကေ ... ဖြေးဖြေးလဲနော်
မောင် ... တံခါးလေးပိတ်ပြီး ... အပြင်ထွက်သွားတယ် ... ရင်စေ့အင်္ကျီလေးကို ... ချွတ်လိုက်ပြီး ... အောက်ခံဘော်လီကို ... ဝတ်သင့်မဝတ်သင့် ... စဉ်းစားလိုက်ပါသေးတယ် ... ကျွန်မတကိုယ်လုံး ချွေးစေးတွေနဲ့ ကပ်စေးနေတော့ ... မဝတ်ချင်တော့ပါဘူး ... အရင်တုန်းကလည်း ... ကျွန်မ အရမ်းအိုက်ရင် ... ဝတ်လေ့မရှိပါဘူး ... အောက်ခံဘော်လီလေးကို ... ချွတ်လိုက်တော့ ... သားကောင်းမိခင် ရင်နှစ်မွှာက ... ဖွံ့ဖြိုးတင်းရင်းနေသည် ...
မနက်ကလေ ... မောင် အရမ်းနမ်းတော့ ... ကျွန်မကော့ကော့ပေးတဲ့အဖြစ်က ... သိပ်ရှက်ဖို့ကောင်းတာပဲ ... မောင်နမ်းတာ ... မနေနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ပြီး ... ကော့ပေးလိုက်တာ ... မကောင်းပါဘူးရှင် ... မောင် ... ထိပ်ဖျားလေးကို ... အတင်းလိုက်ရှာတုန်းက ... ကျွန်မ ရင်တွေ လှိုက်ဖိုမောခဲ့ရတာ ... မခံစားတတ်အောင်ပဲရှင် ... အို ... ညကျရင် ... မောင်က ... ကျွန်မတကိုယ်လုံး နမ်းမှာပေါ့နော် ... ဟင့် ... ရှက်ပါတယ်မောင်ရယ် ... မှန်တာဝန်ခံရရင် ... မောင်နမ်းတာကို ... ရှက်ပေမယ့် ... ထပ်ပြီး အနမ်းခံကြည့်ချင်ပါသေးတယ် ...
ရင်ထဲမှာ ... လှိုက်ကနဲ ... ဖိုကနဲ ဖြစ်သွားတဲ့ ခံစားချက်ကို ... မမေ့နိုင်တော့ပါဘူးရှင် ... ထမီလေးကို ... ချွတ်လိုက်ပြီး ... ကျွန်မ ညဝတ်ဂါဝန်လေးကို ... လဲနေတုန်း ... မသင်္ကာလို့ ... လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ... တံခါးလေးက ... ဟစိလေး ဖြစ်နေပါတယ် ... အို ... မောင်လေ ... ... ကျွန်မအင်္ကျီလဲတာကို ... ချောင်းကြည့်နေတယ် ... မောင် ... တော်တော်လည်တယ် ... ခုနက ... တံခါးသေချာပိတ်သွားတာမှ မဟုတ်ပဲ ... ကျွန်မလေ ... မောင့်ကို ... ကြောက်လာတယ် ... မောင်က ... ကျွန်မကို အလွတ်ပေးမှာ ... မဟုတ်တာ သေချာသွားပြီ ... ဟင့် ... မောင်နဲ့ ကျွန်မ ... ချစ်တင်းနှောကြရင်ဖြင့် ... ကျွန်မလေ ... ခြေဖျားလက်ဖျားတွေ အေးစက်လာပါတယ် ...
ဟာကွာ ... မောင် ... အရမ်းဆိုးတယ် ... တို့ အဝတ်လဲနေတာ ... ချောင်းကြည့်ရသလား
မ ... က အရမ်းလှတယ်နော် ... မောင်အရမ်းကံကောင်းတာပေါ့နော် ...
အို ... သွားပါ ...
ဘယ်သွားရမှာလဲ ... မရဲ့ ... မင်္ဂလာဦးမှာ ... သတို့သားကို ... အဲဒီလို မနှင်ထုတ်ရဘူးလေ ...
အို ...
ကျွန်မ ... မျက်နှာလေး ... ရှက်သွေးဖြာသွားပါတယ် ...
မရှက်ပါနဲ့ မ ... ရယ် ... အခု ခေါင်းမူးနေသေးတယ် မှတ်လား ... ရော့ ... သံပုရာရည်လေး အရင်သောက်လိုက်နော် ... မ
ကြည့်စမ်းပါအုံး ... မ ရယ် ... ချွေးတွေချည်းပဲ ... ချွေးနဲ့ အအေးပတ်ကုန်တော့မှာပဲ ...
အင်း ... ခဏနေ ခြောက်သွားမှာပေါ့ ... မောင်ရယ် ...
မောင် ဖျော်လာတဲ့ ... သံပုရာရည် ချဉ်ချိုလေးကို ... သောက်ပြီး ... ကျွန်မ ခေါင်းမူးတာ နည်းနည်း သက်သာသွားသည် ... အင်း ... ဒီလိုတော့လည်း ... မောင်က ... ချစ်တတ်သားပဲ ...
မ ... ခေါင်းမူးနေရင် ... ခဏလှဲနေလိုက်နော် ...
အင် ...
လှဲနေရမယ် ... မောင့်အကြံ ဒါအကုန်ပဲလားဟင် ... မောင်နဲ့ နှစ်ယောက်ထဲ ရှိတုန်း ... ကျွန်မက ... လှဲနေရင် ... မောင့်အကြိုက်ဖြစ်သွားမှာပေါ့ ... ကျွန်မက ... မောင့်ကို ... ကြည့်လိုက်တော့ ... မောင့်ပုံစံက ... ရိုးရိုးသားသားပါပဲ ...
မ ... စိတ်ထဲမှာ ... မောင် ... အတင်းဖက်နမ်းမယ်များ ထင်နေလို့လားဟင် ...
အို ... မဟုတ်ပါဘူး ... မနက်ကလိုဆိုရင် ... တို့ ကြောက်တယ် ...
ဟား ဟား ဟား ... မနက်တုန်းက ... ပျော်လွန်းလို့ ဖက်နမ်းလိုက်တာပါဗျာ ... လာလှဲနေလိုက်နော် ... မောင် နှိပ်ပေးမယ် ... လာ ... လာ
ကျွန်မလေ ... မလှဲချင်လှဲချင်နဲ့ ... မွေ့ယာပေါ်ကို ... လဲကျသွားပါတယ် ... မောင်က ဘေးမှာလာထိုင်ပါတယ် ... ကျွန်မက ပက်လက်ကလေးပေါ့ ... မောင်လေ ... ကျွန်မ မျက်ခုံးလေးကို ... စနှိပ်ပေးတယ် ... မောင်က ရိုးရိုးသားသားနှိပ်ပေးပေမယ့် ... ရင်တွေ ခုန်နေတဲ့ ... ကျွန်မက ... မရိုးသားတာလားဟင် ... ညဝတ်ဂါဝန်အောက်က ... ရင်နှစ်မွှာက ... ဖားဖိုကြီးလို ... မို့လိုက် ဖောင်းလိုက်နဲ့ ... စိတ်လှုပ်ရှားနေတာ ... မောင် တွေ့မှာပါလေ ...
အို ... မလုပ်ပါနဲ့ ... မောင်ရယ် ... ငရဲကြီးကုန်ပါ့မယ် ...
မကြီးပါဘူးကွာ ... မျက်စိလေး မှိတ်ထားနော် ... သေချာနှိပ်ပေးမယ်
လေးငါးမိနစ်လောက် ... မောင် ... သေချာနှိပ်ပေးပြီးနောက် ...
ဘယ်လိုလဲ ... အနှိပ်ခံရတာကောင်းတယ်မှတ်လားဟင် ...
အင်း ... မောင်က တအားတော်တာပဲ ...
မ ... နည်းနည်းနာမယ်နော် ... ဒီငယ်ထိပ်က ဆံပင်စုလေးကို ... ဆွဲပေးမယ် ...
အရမ်းနာအောင် ... မလုပ်နဲ့ မောင်ရယ် ...
သိပ်မနာပါဘူး ... တမိနစ်ပဲ ဆွဲမှာပါ ... ဒါမှ မ ခေါင်းထဲက ... အပူတွေ ပျောက်သွားမှာ ...
လုပ်ကြည့်လေ ... နာရင်တော့ ... အော်မှာနော် ...
မောင် ... ကျွန်မ ငယ်ထိပ်နားက ... ဆံပင်စုလေးကို ... ဆွဲလိုက်သည် ...
အား ... နာတယ် ... နာတယ် ... မောင် ... လွှတ်ကွာ ... အရမ်းနာတယ် ...
ခဏလေး ... ခဏလေး ... တမိနစ်ပဲ ...
ဟင့်အင်း ... ဟင့်အင်း ... နာတယ် ... မောင်ရယ် ... လွှတ်ပါတော့ ...
ကျွန်မလေ ... နာလွန်းလို့ ... ယောင်ယမ်းပြီး ... မောင့်ပေါင်ကို ... ကိုင်ထားမိတယ် ... မောင့်ရဲ့ပေါင်ကလေ ... မာတောင့်နေတာပဲ ... မောင်က ... ဝိတ် သွားသွား မထားတော့ ... ကြွက်သားတွေက ... မာပြီးတင်းနေတာပဲရှင် ... ကျွန်မ ... မောင့်ပေါင်ကြီးကို ... ကိုင်လိုက်တော့ ... မောင်လည်း တွန့်ကနဲ ဖြစ်သွားတယ် ...
အခု ... အပူထွက်သွားပြီမှတ်လားဟင်
အင်း ဟုတ်တယ်နော် ... မောင်က အရမ်းတော်တာပဲ
တော်ရမယ်လေ ... မရဲ့ မောင်ပဲဟာ ... ဟဲ ... ဟဲ
မောင် ... ဖယ်တော့လေကွာ ...
ဟင့်အင်းကွာ ...
မောင်နော် ... ဖယ်ပါကွာ ... တို့ ကြောက်တယ် ...
ဘာကို ကြောက်တာလဲဟင် ...
မောင့်ကို ကြောက်တာ ...
မောင်က ... ဘာလုပ်လို့လဲဟင် ...
အို ... မောင်နော် ... သိရဲ့သားနဲ့ ... ဟိုလေ ... ဟာကွာ ... တို့ ... ကြောက်နေတယ်ကွာ ...
အင်းပါ ... မရယ် ... ဘာမှ မလုပ်ပါဘူး ... ခြေလက်မျက်နှာ သွားဆေးလိုက်နော် ...
အင်း ...
ကျွန်မ ... ရေချိုးခန်းထဲ ... ဝင်ပြီး ... ခြေလက်မျက်နှာဆေးရင်း ... မထူးတော့ပါဘူး ... တကိုယ်လုံးက ... ချွေးစေးတွေနဲ့ ... နံနေသလို ဖြစ်နေတော့ ... ရေချိုးလိုက်တယ် ... တော်ကြာ ... မောင်နမ်းလို့ ... အနံ့ထွက်နေရင် ... အထင်သေးသွားမှာ စိုးပါတယ် ... ကျွန်မရဲ့ ရင်နှစ်မွှာကလေ ... အရမ်းတင်းပြီး ... ထိပ်ဖျားလေးတွေက ... ထောင်နေပါတယ် ... ဘာကြောင့်မှန်းမသိတဲ့ ... ခံစားချက်တမျိုးကို ... ရင်ထဲက ... တောင့်တနေပါတယ် ... မောင့်ရဲ့ အနမ်းတွေကိုလား ... မောင့်ရဲ့ အထိအတွေ့တွေကိုလား ... မပြောတတ်ပါဘူးရှင် ... ပေါင်ကြားက ရွှေကြုပ်လေးထဲမှာလဲ ... ချွဲပြစ်တဲ့ ... အရည်တွေနဲ့ ကပ်စေးနေပါတယ် ... သေချာ ပွတ်တိုက်ဆေးကြောပြီး ... အတွေးရိုင်းလေး ... ဝင်လာပါတယ် ... ညကျလို့ ... မောင်နဲ့ ချစ်တင်းနှောရင် ... မောင်က ... ကျွန်မရဲ့ ... ရွှေကြုပ်လေးကို ... နမ်းမှာလားဟင် ... မနမ်းလောက်ဘူးထင်ပါတယ် ... မောင် ဘုန်းနိမ့်သွားမှာပေါ့ ... ဟင့်အင်း ... မနမ်းခိုင်းရက်ပါဘူး ... အို ... ငါဘာတွေ လျှောက်တွေးနေတာလဲမသိပါဘူး ... ဒါပေမယ့် ... အတွေးတွေကြောင့် ... ကျွန်မ တကိုယ်လုံး ... တောင့်တင်းနေပြီး ... တစ်ခုခုကို တောင့်တနေတယ်ဆိုတာ ... လိမ်လို့မရပါဘူးရှင် ... မောင်ချစ်ချင်လည်း ... ချစ်ပါစေတော့ ... အပျိုစင်ပန်းဦးလေးကို ... ချွေမယ်ဆိုလည်း ... ချွေပါတော့ ... မောင်ရယ် ... တို့ ... ခွင့်ပြုရမှာပေါ့ ... ဟုတ်ဖူးလား ... ရေချိုးပြီးနောက် ... မျက်နှာသုတ်ပဝါကြီးကို ... ကိုယ်လုံးလေးမှာ ပတ်ပြီး .... အပြင်ထွက်လာတော့ ... မောင်စောင့်နေပါတယ် ...
အို ... ဒုက္ခပါပဲ
ကျားရှေ့ မှောက်ရက်လဲသလိုပါပဲ ... မျက်နှာသုတ်ပဝါက ... တောင့်တင်းကျစ်လစ်တဲ့ ... ကျွန်မကိုယ်လုံးလေးကို ... လုံခြုံအောင် ... ဘယ်ကာထားနိုင်ပါ့မလဲရှင် ... ဖွံ့ထွားတဲ့ ... ရင်နှစ်မွှာက ... တဝက်လောက်ပေါ်နေပြီး ... ဖြူဝင်းတဲ့ရင်သားဆိုင်တွေက ... မို့မောက်ကာ ... တင်းတင်းလေး ရုန်းထနေသည် ... မောင်လေ ... ကျွန်မကို ... မြင်တာနဲ့ ... အတင်းဖက်နမ်းတော့တာပဲရှင် ...
အို ... မောင် ... မနမ်းနဲ့ကွာ ...
အို ... ဟင့် ... ပြောလို့လဲ မရဘူး ...
မောင်လေ ... ကျွန်မကိုယ်လေးကို ... အတင်းဖက်ထားပြီး ... မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို ... လျှောက်နမ်းတော့တာပါပဲရှင် ... ရှက်လွန်းလို့သာ ... ရုန်းကန်နေတာ ... ကျွန်မ ငြင်းဟန်လေးက ... အားမရပါဘူး ... မနက်က ... မောင့်အနမ်းတွေကို ... တမ်းတနေမိတော့ ... မရုန်းမိပါဘူး ... မောင်လေ ... ကျွန်မကို ... နမ်းနေရင်းနဲ့ ... မွေ့ယာလေးပေါ်ကို ... နှစ်ယောက်သား ... လဲကျသွားပါတော့တယ် ... မောင့်အနမ်းတွေက ... မျက်နှာတစ်ခုလုံး လျှောက်နမ်းနေသလို ... ကျွန်မရဲ့ ရင်ခုန်သံတွေကလည်း ... မြန်လာပါတယ် ...
အို ... မောင်ရယ် ... ကျွန်မရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးတွေကို ... လာနမ်းတဲ့ ... မောင့်အနမ်းတွေက ... ပူနွေးလွန်းပါတယ် ... ကျွန်မ နှုတ်ခမ်းအိအိလေးတွေကို ... မောင် စုပ်ယူသွားတော့လေ ... ကျွန်မရင်ထဲမှာ ဗြောင်းဆန်သွားတာပဲရှင် ... အို ... မောင်ရယ် ... မောင့်ရဲ့ လျှာလေးက ... ကျွန်မ နှုတ်ခမ်းကြားထဲ တိုးဝင်လာပြန်ပြီ ... အို ... အို ... မောင်နော် ... ဟင့် ... ကျွန်မလျှာလေးကို ... မောင် စုပ်ယူသွားလိုက်တာ ... ကျွန်မ ရင်ထဲက အသဲတွေပါ ... ပါသွားမတတ်ပါပဲရှင် ...
မောင့်ရဲ့ အနမ်းတွေက ... ချိုမြိန်လွန်းတော့ ... မျက်စိလေး စင်းပြီး ... မောင့်ကို ... တင်းတင်းဖက်ထားရင်း ... မောင်ချစ်သမျှ ကျွန်မလိုက်လျောလိုက်ပါတယ် ... ဟင်း ... အနမ်းတွေက ... ငါးမိနစ်လောက်ကြာတယ် ထင်တယ် ... မောင်နဲ့ ... ကျွန်မ ... ခဏလေး နမ်းတာရပ်သွားတော့ ... သက်ပြင်းလေးခိုးချမိပါတယ် ... မောင်ရယ် ... ချစ်ချင်သလိုသာ ချစ်ပါတော့ ... မောင်ရယ် ... ကျွန်မရင်ထဲမှာလေ ... မောင်ချစ်သမျှကို ... လိုက်လျောချင်နေတဲ့ ... ဆန္ဒအပြည့်ပါပဲကွယ် ...
အရမ်းချစ်တယ် ... မ ရယ် ...
ချစ်တာပေါ့ ... မောင်ရယ် ... ချစ်တာပေါ့ ...
မ ... ကျွန်တော် ... မ ကို ... အရမ်းချစ်လို့ ရပြီလားဟင် ...
အို ...
ကျွန်မလေ ... မောင့်အမေးကို ... မဖြေနိုင်အောင် ... ရှက်ရွံ့သွားပါတယ် ... မောင် တော်တော်ဆိုးတယ်ရှင် ... အပျိုစင်လေးကို ... ဒါမျိုးမေးစရာလားလို့ ... ချစ်လွန်းလို့ ... လက်ထပ်လိုက်တာပေါ့ ... မောင် ပြုသမျှ ... နုမယ့် ... တို့ပါကွယ် ... ကျွန်မလေ ... ရှက်လွန်းလို့ ... မောင့်မျက်နှာကို မကြည့်ရဲတော့ဘူး ... ခေါင်းလေး စောင်းကာ ...
မျက်စိလေးကို မှိတ်ပြီး ... ဆက်ချစ်လာမယ့် ... မောင့်အနမ်းတွေကို ... စောင့်နေလိုက်ပါတယ် ...
ဆိတ်ဆိတ်နေခြင်းသည် ... ဝန်ခံခြင်းလို့ ... မောင်မှတ်ယူလိုက်တယ် ထင်ပါတယ် ... ခေါင်းလေးစောင်းသွားတဲ့ ... ကျွန်မရဲ့ လည်တိုင်ဝင်းဝင်းလေးကို ... နမ်းပါတယ် ... အို ... မောင်ရယ် ... ဘယ်လိုများ နမ်းလိုက်တာလဲဟင် ... ကျွန်မ ကြက်သီးတွေ တဖြန်းဖြန်းထသွားပါတယ် ... မောင်လေ ... အနမ်းတွေက .. တဖြေးဖြေး အောက်ဆင်းလာပါတယ် ...
အို ... မျက်နှာသုတ်ပဝါလေးက ... တင်းတင်းစီးထားတော့ ... ရင်နှစ်မွှာက ... မို့မောက်နေပါတယ် ... မောင် ... ကျွန်မရဲ့ ... ရင်နှစ်မွှာကြားကို ... စနမ်းပါတယ် ... အို ... ရှင် ... သန့်သန့်ရှင်းရှင်းနေလာတဲ့ ... ကျွန်မရဲ့ ... ရွှေရင်မို့မို့လေးက ... မောင့်အနမ်းတွေကြောင့် ... ပိုပြီး ကော့လာပါတယ် ... ကျွန်မလေ ... မောင့်ခေါင်းကို ... တွန်းဖယ်လိုက်ချင်ပေမယ့် ... မတွန်းဖယ်ရက်ပါဘူး ... ဆွဲအားတစ်ခုက ... မောင်ဆက်နမ်းဖို့ ... တွန်းအားပေးနေပါတယ် ...
မ ... မောင် ... ဖြည်လိုက်တော့မယ်နော် ...
အို ... ဟင့်
မောင်ပေါ့ ... ကျွန်မရဲ့ ... အဖြေတောင် မစောင့်တော့ဘူး ... မျက်နှာသုတ်ပဝါလေးကို ... ဖြည်လိုက်ပါတယ် ... ကျွန်မလေ ... မောင့်လက်ကလေးကို ... အမြန်ဖမ်းပြီး ...
မောင်က ... တို့ကို ... တကယ်ချစ်တာပါနော် ...
မေးနေစရာလိုသေးလား ... မ ရယ် ... ချစ်တာပေါ့ ... အရမ်းချစ်တာပေါ့ ...
တို့လည်း ... မောင့်ကို ... အရမ်းချစ်တယ်ကွယ် ... မောင် ... တို့ကို ... ပစ်မသွားရဘူးနော်
ပစ်သွားစရာလား ... မ ရယ် ... ဒီလောက်ချစ်တဲ့ဟာကို ...
အင်းပါ ... မောင်ရယ် ... တို့ ယုံပါတယ် ...
ကျွန်မလေ ... မောင် ဆက်နမ်းဖို့ ... လိုက်လျောလိုက်ပါတယ် ... သိပ်ချစ်ရတဲ့ ချစ်ဦးသူ ... နမ်းချင်သလိုသာ နမ်းပါစေတော့ ... မောင်ပျော်ရင် ... ကျွန်မပျော်တာမို့ ... မောင်လိုချင်တာ ... ဖြည့်ဆည်းပေးချင်ပါတယ် ... ကျွန်မလေ ... မျက်စိလေး မှိတ်ပြီး ... ရင်နှစ်မွှာကို ... မောင်နမ်းမယ့် အနမ်းတွေကို ... ရင်ခုန်စွာနဲ့ ... စောင့်နေလိုက်ပါတယ် ... မျက်နှာသုတ်ပဝါလေးက ... လှပ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ... ကျွန်မရဲ့ ... အလှတရားတွေ ... ပေါ်လာပါတယ် ... ဖြူဝင်းတဲ့ ... ရင်နှစ်မွှာက ... အလုံးတူ ဝိုင်းစက်နေပြီး ... အလယ်မှာ ... ပတ္တမြားခဲလေးက ... တင်တယ်ဆိုရုံလေးတင်ထားတာပါ ... ကျွန်မရဲ့ ... ရင်အလှကို ကြည့်ပြီး ... မောင်မနေနိုင်တော့ပါဘူးရှင် ...
လှလိုက်တာ ... မ ရယ် ... အရမ်းလှတယ် ...
အို ... မောင်ရယ် ...
မောင် ... ကျွန်မ ရင်သားတွေကို ... မက်မက်မောမောနဲ့ ... ကြည့်ပြီး ... အရမ်းကို သဘောတွေကျနေပါတယ်ရှင် ...
မောင်ရယ် ... အဲဒီလိုမျိုးကြီး ... စိုက်မကြည့်နဲ့လေကွာ ... အရမ်းရှက်ပါတယ်ဆိုနေမှ ... ဟင့်
လက်တွေ မကာနဲ့လေ ... မရယ် ... ဖြေးဖြေးလေး ကိုင်မယ်နော် ...
ကျွန်မ ကာထားတဲ့ ... လက်လေးတွေကို ... ဆွဲဖယ်လိုက်တယ် ... ရှက်တာရယ် ... ကြောက်တာရယ်ကြောင့် ... မဖယ်ပေးရဲပါဘူး ... မောင်လေ ... ကျွန်မ လက်ကလေးကို နမ်းလိုက်တယ် ...
ဖယ်ပေးပါနော် ... မရယ် ... မောင်ကိုင်ချင်လို့ပါ ...
အို ... မောင်ရယ် ...
ကျွန်မလေ ... မျက်စိလေး မှိတ်ပြီး ... ကျွန်မလက်ကို ဖယ်ပေးလိုက်ပါတယ် ... သိပ်ချစ်လွန်းတဲ့ မောင့်ကို ... လိုက်လျောရမှာပေါ့ရှင် ... မောင် ... ကျွန်မ ရင်သားအိအိလေးကို ... ဖွဖွလေး လာကိုင်ပါတယ် ... ကျွန်မလေ ... တွန့်ကနဲ ဖြစ်သွားတယ် ... အသဲယားလိုက်တာရှင် ... မောင် ... ကျွန်မရင်တွေကို ... ခြေမွပစ်မှာလားဟင် ...
မောင် ... ဖြေးဖြေးနော် ...
အင်းပါ ... မရယ် ... မရင်သားတွေက ... သစ်တော်သီးလောက်ရှိတယ်နော် ...
အို ... မောင်နော် ... မပြောနဲ့ကွာ ... တို့ နားရှက်တယ်
တင်းနေတာပဲနော် ...
ဟိတ် ... မောင် ... ပြောလေဆိုးလေပါလား
မောင် ... ညှစ်ချင်တယ်ကွာ ...
ဟင့်အင်း ... နော်
မောင်လေ ... ကျွန်မရင်သားတွေကို ... ဖွဖွလေး နယ်ပစ်လိုက်တယ် ... ကျွန်မ ... အသွေးအသားတွေ ဗြောင်းဆန်သွားတာပဲရှင် ...
အို ... ဟင့် ...
ရင်နှစ်မွှာကို ... မောင် စိတ်ကြိုက် ... ကိုင်တော့လေ ... ကျွန်မ ... ရင်တွေ ပူလာပါတယ် ... ကြက်သီးတွေက တဖြန်းဖြန်းထလို့ ... တကိုယ်လုံးလည်း ... ထွန့်ထွန့်လူးနေတာပဲ ...
မောင်လေ ... ကျွန်မ ... ရင်နှစ်မွှာကို ... နမ်းတော့တာပဲရှင် ... မောင့်ရဲ့ မွတ်သိပ်တဲ့ အနမ်းတွေကြောင့် ... ကျွန်မ ရင်တွေ ... အရမ်းခုန်ပြီး ... ရင်ထဲမှာ လှိုက်ခနဲ လှိုက်ခနဲ ဖြစ်ဖြစ်သွားပါတယ် ... အို ... မောင်ရယ် ... မောင်လေ ... ကျွန်မ ... ရင်သားထိပ်ဖျား သေးသေးလေးကို ... အတင်းစုပ်တော့ ... ကျွန်မ ... နှုတ်ခမ်းလေးက ... မမျိုသိပ်နိုင်တော့ဘူးရှင့် ...
အို ... ဟင့် ...
မောင်လေ ... ကျွန်မ ရင်သားတစ်ဖက်ကို နမ်းတယ် ... တစ်ဖက်ကလည်း ... ဆော့ကစားတယ် ... သိပ်ဆိုးတယ် မောင်ရယ် ... အို ... ဖြေးဖြေး စို့ပါကွယ် ... တို့ ... မောတယ်ကွာ ... မနေတတ်ဘူးကွယ် ... မောင် ကျွန်မ ရင်သားကို ... ဖွဖွလေး နယ်နေရင်း ... ထိပ်ဖျားလေးကို ... လက်မနဲ့ လက်ညှိုး ... ညှပ်ပြီး .. ချေလိုက်ပါတယ် ... အစေ့လေးက ... သေးသေးလေးမို့ ... မောင်ကိုင်ရခက်နေပါတယ် ... မောင်လေ ... မရမက ... အတင်းညှစ်ပါတယ် ...
အ ... မောင် ... အရမ်းမညှစ်နဲ့ကွာ ... တို့ ... မနေတတ်ဘူး .. အရမ်းယားတယ်ကွာ ... အို ... ဟင့် ...
ဟင့် ... မောင်ကွာ ... အာ ... ရှီး ... ဟင့် ... ကျွတ် ... ကျွတ် ... ရှီးး ...
ကျွန်မ ဗိုက်ထဲက ... ကလီစာတွေ ဗြောင်းဆန်ကုန်ပြီလား မသိပါဘူးရှင် ... အတင်း နမ်းနေတဲ့ ... မောင့်ခေါင်းကို ... တွန်းဖယ်ရမယ့်အစား ... ကျွန်မလက်တွေက ... မောင့်ဆံပင်တွေကြားထဲ ... ထိုးထည့်ပြီး ... အတင်းဖိပေးနေပါတယ် ... အောက်က ရင်နှစ်မွှာကလည်း ... ကော့ကော့ပေးနေပါတယ် ... ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်ပြီလဲဟင် ... ကျွန်မ တကိုယ်လုံး ထိန်းချုပ်လို့မရတော့အောင် ... မောင့်ကို ချစ်မိသွားတာလား မသိတော့ပါဘူးရှင် ...
မောင် ... ရယ် ... တော်ပါတော့နော် ... တို့ ရင်တွေ အရမ်းမောနေပြီ ...
မောင်လေ ... ကျွန်မကို ... စကားတောင် ပြန်မထူးတော့ဘူး ... အဆော့မက်တဲ့ကလေးလိုပဲ ... အရုပ်သစ်လေးရတော့ ... ထမင်းမေ့ ဟင်းမေ့ဖြစ်နေပြီ ... နူးအိတဲ့ ကျွန်မရဲ့ ရင်နှစ်မွှာက ... မောင့်အနမ်းတွေ ... မောင့်အဆုပ်အညှစ်လေးတွေ ... မောင့်ဝင်သက်ထွက်သက်လေကြောင့် ... အရမ်းကို ... တင်းပြီး ... ကြွတက်မို့မောက်နေပါတယ် ...
မောင်လေ ... ကျွန်မ ရင်သားတွေကို ... နမ်းနေရင်းက ... အနမ်းတွေက ... အောက်ကို ရွေ့လာပါတယ် ... ကျွန်မဗိုက်လေးကို နမ်းတယ် ... ချက်ကလေးနားရောက်တော့ ... လျှာလေးနဲ့ ကလိပါတယ် ...
အို ... မောင့် ...
မောင့်အနမ်းတွေက ... ကျွန်မ ဗိုက်လေးကို ... လှိုင်းထစေပါတယ် ... ချက်နားကလေ ... အောက်ကိုရွေ့တော့လေ ... ကျွန်မ ... ရှက်လိုက်တာရှင် ... မောင့်ကိုလေ ... ဘယ်လောက်ချစ်တယ်ပြောပြော ... အပျိုစင်လေးမို့ ... အရမ်းရှက်မိပါတယ် မောင်ရယ် ... တသက်လုံး ... လုံလုံခြုံခြုံ ထိန်းသိမ်းလာတဲ့ ... ကျွန်မရဲ့ ရတနာရွှေကြုပ်လေးက ... ပေါင်နှစ်ချောင်းကြားမှာ ... ဖောင်းကားနေပါတယ် ... အို ... ဟင့် ... မောင် ... ကျွန်မ ပန်းလေးကို ... ကြည့်နေတာပေါ့လေ ... ကျွန်မ ပေါင်လေး နှစ်ဖက်ကို ... လိမ်ကျစ်ပြီး ... နောက်ဆုံး ခံတပ်ကို ... ကာကွယ်နေပါတယ် ... မောင်လေ ... ကျွန်မပေါင်လေးကို ... ဖြဲကြည့်တယ် ... မရဘူး ... မောင်ရယ် ... တို့ ... အရမ်းရှက်တယ် ... အရမ်းကြောက်တယ်ကွာ ... မောင်လေ ... ဆီးခုံမို့မို့လေးပေါ်က ... အမွှေးလေးတွေကို ... မြင်သွားပြီပေါ့ ... မောင် ... အမွှေးလေးတွေကို ... နမ်းလိုက်ပါတယ် ... မြတ်မြတ်နိုးနိုးပေါ့ရှင် ... မောင်က ... စိတ်ရှည်ပါတယ် ... ကျွန်မ ကြောက်နေတာသိနေတော့ ... ပေါင်လေးကို ... နမ်းတယ် ... ခြေသလုံးလေးကို ... နမ်းတယ် ... ခြေဖမိုးလေးကို နမ်းတယ် ...
မောင် ... နော် ... ခြေထောက်တွေ လျှောက်မနမ်းနဲ့ကွာ ... မောင် ဘုန်းနိမ့်လိမ့်မယ် ... ဟိတ် ... အာာာ
မောင် ... ရယ် ...
မောင်ရယ်လို့ပဲ ... ကျွန်မ ပြောနိုင်ပါတော့တယ် ... ကျွန်မ ခြေမလေးကို ... မောင်ပေါ့ ... သူ့ပါးစပ်ထဲ ထည့်ပြီး ... စုပ်နေပါတယ် ... ကျွန်မလေ ... ကျွန်မ ... မောင့်ကို ... အရမ်းချစ်သွားတယ် ... မောင့်ရဲ့ အပြုအစုတွေကြောင့် ... ကျွန်မ ကြွေသွားပြီကွယ် ... ကဲ ... မောင်ရယ် ... မောင် ဆွတ်ခူးချင်တဲ့ ... တို့ရဲ့ အပျိုစင်ပန်းလေးကို ... ယူပါတော့ ... ကျွန်မလေ ... လိမ်ကျစ်နေတဲ့ ... ပေါင်လေး နှစ်ချောင်းကို ... ဖြေပေးလိုက်တယ် ... ဆွတ်ခူးလိုက်ပါ ... မောင်ရယ် ... ဆွတ်ခူးလိုက်ပါ ... ကျွန်မ ပေါင်နှစ်ချောင်း ... အားလျော့သွားတာ ... မောင်သိတယ် ... လူပါးလေး မောင်က ... အနမ်းတွေ ပေးရင်း အပေါ်ပြန်တက်လာတယ် ... ကျွန်မလေ ... အသဲယားလွန်းလို့ ... မျက်စိလေး မှိတ်ထားလိုက်ပါတယ် ... မောင်လေ ... ပေါင်ကြားထဲ ... မျက်နှာ ... ဘယ်လို ရောက်သွားလဲ မသိပါဘူး ... ကျွန်မက ... ဟပေးလိုက်တာလား ... မောင်က ... ဖြဲပြီး ဝင်လာတား ...
လှလိုက်တာ မ ... ရယ် ... အရမ်းလှတာပဲ ...
အို ... မောင်နော် ...
ကျွန်မ ... ရွှေကြုပ်လေးကို ... မောင် ... တို့ကြည့်တယ် ... ထိကြည့်တယ် ... အမွှေးနုနုလေးတွေ ... သဘောကျလွန်းလို့ ... နမ်းတယ် ... ဖောင်းဖောင်းမို့မို့ ... ကျွန်မ ပန်းလေးကို ... နမ်းတယ် ... အရမ်းရှက်ပေမယ့် ... မောင့်ကို မတားနိုင်တော့ပါဘူး ...
မောင့်ကို တားမယ့် ... နှုတ်ခမ်းလေးက ... အားစေးထည့်သလို ... နှုတ်ပိတ်နေပါတယ် ... မောင်လုပ်ချင်တာသာ လုပ်ပါတော့ ... မောင်ရယ် ... မောင်လေ ... ကျွန်မ ... အတွင်းခံလေးကို ... ဘေးကပ်လိုက်တယ် ... ပန်းလေးပေါ်က ... အတွင်းခံလေးက ... ဘေးကပ်သွားပြီး ... ကျွန်မ ပန်းလေးကို ... ဖြဲကြည့်တယ် ... ရှက်လိုက်တာ မောင်ရယ် ... ရှက်လိုက်တာ ... ကျွန်မလေ ... ကျွန်မ ... မျက်စိကို မှိတ်ပြီး ... ခေါင်းအုံး အဖျားလေးကို ... ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ... ဆွဲထားရင်း ... အရှက်ဖြေနေရတယ် ...
မ ... အဖုတ်လေးက ... အရမ်းလှတယ်ကွာ ...
အို ... မောင်နော် ဟင့် ... မကြည့်နဲ့တော့ကွာ ... အရမ်းရှက်လာပြီ ...
သုံးရောင်ခြယ်လေးနော် ... မောင်နမ်းချင်တယ်ကွာ ...
ရှက်လိုက်တာမောင်ရယ် ... ဘာသုံးရောင်ခြယ်လဲ ... မသိပါဘူး ... ကျွန်မ ဒီအရွယ်ထိ ... ကိုယ့်ဟာကိုယ် သေချာမကြည့်ဖူးတော့ ... မောင် ဘာပြောမှန်းနားမလည်ပါဘူး ...
အာ ... ဟေ့အေး ... နမ်းရဘူးနော် ... မောင် ...
ဟာ .... အား ... အား ... အား ...
မောင်လေ ... ကျွန်မရဲ့ ... ပန်းလေး အဝကို နမ်းလိုက်ပါတယ် ... မရွံဘူးလား မောင်ရယ် ... မောင့်ကိုလေ ... မတားဆီးနိုင်တော့ဘူး ... အထိအတွေ့က ... အရမ်းခံရတယ် မောင်ရယ် ... မောင့်ရဲ့ လျှာဖျားလေးနဲ့ ... ကျွန်မ ... ပန်းလေးနုနုကို ... ထိလိုက်တာ ... အရမ်းကောင်းတာပဲရှင် ... ရင်ထဲမှာ ... ဗုံးပေါက်သလိုပဲ ... ဝုန်းကနဲ ... သွေးတွေ ဆူကြွလာပါတယ် ... အို ... မောင်ရယ် ... ဟင့် ...
အား ... အား ... အား ... ရှီး ...
ကျွန်မ ရူးပြီ ... မောင်ရယ် ... အသွေးအသားတွေက ... ပွက်ပွက်ဆူလောက်အောင် ... မောင်နမ်းတတ်တယ်ကွယ် ... မောင့်ရဲ့ အနမ်းတွေအောက်မှာ ... ကျွန်မလေ ... ဘယ်လိုနေရမလဲမသိတော့ပါဘူးရှင် ... ကောင်းလွန်းတော့ ခံရခက်တယ် ဆိုတာမျိုးပေါ့ ... မောင် ... ရင်သားလေးတွေကို နမ်းတုန်းကနဲ့ ... ဘာမှမဆိုင်တော့ဘူးရှင် ... အထိအတွေ့က ... ကျွန်မကိုလေ ... ဟိုးမိုးကောင်းကင်ဆီ ... ခေါ်သွားပါတယ် ... အေးကနဲ သိမ့်ကနဲ ... မြင့်လိုက် နိမ့်လိုက်နဲ့ ... ရင်တုန်လွန်းလို့ ... ကျွန်မ အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို ... အတင်းဖိကိုက်ထားပြီး ... မောင့်အနမ်းတွေကို ... ခံနေရရှာတယ် ... နမ်းပါမောင်ရယ် ... နမ်းပါ ... သိပ်ချစ်ရလွန်းတဲ့ ... ချစ်ဦးသူ မောင့်ကို ... အရာရာပေးဆပ်ထားပါတယ် ...
မောင်လိုချင်တာ ယူပါလေ ... မောင်လေ ... ကျွန်မ ပန်းလေးထဲက ... ပန်းနုရောင် ပန်းဖတ်လေး နှစ်ဖတ်ကို ... လျှာနဲ့ယက်လိုက်တယ် ... အာ ... ဟာ ... ကောင်းလိုက်တာ မောင်ရယ် ... ကောင်းလိုက်တာ ... နူးညံ့တဲ့ ပန်းဖတ်လေးတွေကို ... မောင့်လျှာကြမ်းကြမ်းနဲ့ ... ယက်ပေးတော့ ... ကျွန်မလေ ... ကျွန်မ ... ရမက်တွေ ထန်ကုန်တာပေါ့ ... ဟိုးအရင်တုန်းက ... အပျိုလေးဆိုတော့ ... ကာမအရသာဆိုတာ ဘယ်သိပါ့မလဲရှင် ... မောင်နဲ့ လက်ထပ်မှ ... မောင့်အနမ်းတွေအောက်မှာ ... ဒီအရသာကို ... စသိလာပါတယ် ...
ကာမဆန္ဒက ... ပြောမပြတတ်အောင် ... ထကြွနေလို့ ... ကျွန်မလေ ... မရှက်နိုင်တော့ပါဘူး ... အတင်းပဲ ... ပန်းလေးကို ကော့ကော့ပစ်လိုက်တယ် ... ကျွန်မတင်လေးတွေ ... မွေ့ယာကနေ လွတ်သွားလောက်အောင် ... ကော့ပစ်လိုက်တာ ... မောင် နမ်းတာ အရမ်းကောင်းလို့ရှင့် ... ရှက်ပေမယ့် မနေနိုင်တော့ ... မောင်ရယ် ... ပန်းလေးထဲက ... ယားလိုက်တာမှ ... အရမ်းပဲ ... အထဲကနေ ... မောင့်လျှာလေးများ ... တိုးဝင်လာမလား ... အတင်း ဖမ်းပြီး စုပ်နေတာ ... ရှက်လိုက်တာကွယ် ... မောင်ရယ် ...
အို ... အား ... အား ...
နမ်းတတ်လိုက်တာ မောင်ရယ် ... နမ်းတတ်လိုက်တာ ... ကျွန်မရဲ့ ... ငြီးသံတွေက ... ထိန်းမရအောင် ... ထွက်နေပါတယ် ... အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို ... အတင်းဖိကြိတ်ထားပြီး ... မောင်ပေးတဲ့ချစ်အရသာက ... ကောင်းလွန်းတော့ ... ဖင်လေးကို ... ကော့လိုက် ... စကောဝိုင်းလို ... ဝေ့ကနဲ ... ကော့လိုက်နဲ့ ... မောင့်အနမ်းအောက်က ... လွတ်လေမလား ... ရုန်းကြည့်မိပါတယ် ... မောင်ကလည်း မောင်ပဲလေ ... ကျွန်မ အပေါ်ကို ကော့ပေးရင် ... မောင့်လျှာလေးက ... အပေါ်ကို လိုက်လာပါတယ် ... အောက်ကိုကျသွားရင် ... အောက်ကို လိုက်လာတယ် ... ဘယ်ကိုဝိုက်ရင်လည်း ... ပါလာတာပဲ ... ကော်နဲ့များ ကပ်ထားသလား မောင်ရယ် ... ခွာမရတော့ဘူး ...
အို ... ဟင့် ... ဟင့် ... အရမ်းထိတယ် မောင်ရယ် ... တို့ မခံနိုင်ဘူး ... အား ရှီး ... အား ... အား ... ရှီး
မောင်လေ ... ကျွန်မ ရတာဖူးလေးကို ဘယ်လိုများတွေ့သွားလဲမသိပါဘူး ... အစေ့သေးသေးလေးကို ... အတင်းပဲ ဖိပြီးယက်တယ် ...
ဟင့်အင်းကွယ် ... အို ... ရှီး ... မခံနိုင်တော့ဘူး ... မခံနိုင်တော့ဘူး ... တော်ပါတော့ မောင်ရယ် ... အိုး ... ဟာာ ... ဟာာာ
ကျွန်မ ခံရခက်မှန်းသိလေ ... မောင်ပိုနမ်းလေပဲ ... တားလို့လည်း မရတော့ဘူးလေ ...
အို ... မောင် ... တော် ... တော်ပြီနော် ... တို့ ... သေးထွက်တော့မယ် ...
ဟိတ် .... ဖယ်ပါကွာ ... ဟင့် ... ဟင့် ...
ကျွန်မ ပန်းလေးထဲကလေ ... ဘယ်လိုမှ မခံနိုင်တော့ ... ယားလွန်းလို့ သေးထွက်ချင်သလို ... ဖြစ်လာပါတယ် ... မောင်ရယ် ... ဖယ်လိုက်ပါကွာ ... တော်ကြာ ... ရှူးရှူးတွေ ထွက်ကျကုန်မှ ... မောင့်မျက်နှာတွေ ပေကုန်အုံးမယ် ...
မောင်ရေ ... အား ... အား ... အား ... မရတော့ဘူး ... တို့ ... မထိန်းနိုင်တော့ဘူး ... ရှူရှူးတွေ ... ထွက်ကုန်ပြီ ... ထွက်ကုန်ပြီ ... ဟင့် ... ဟင့် ... ဟင့်
ကျွန်မစိတ်တွေ ... ထိန်းမရအောင် ... ဟိုးအဝေးကြီးကို ပျံတက်သွားပါတယ် ... ထိပ်ဆုံးလည်းရောက်ရော ... ဝုန်းကနဲ ... ပြုတ်ကျလာတာ ... ရင်ထဲ အေးကနဲ ... ဖြစ်သွားတာပဲရှင် ... ကောင်းလိုက်တာ ... သွေးကြောလေးတွေက ... တဆစ်ဆစ်ယားနေတဲ့ ... ဝေဒနာလေး ... တစိမ့်စိမ့်နဲ့ ... ပျောက်သွားတာ ... သိပ်ကောင်းတာပဲမောင်ရယ် ... မောင် ပေးတဲ့ ချစ်အရသာက ... တော်တော်ကောင်းတာပဲရှင် ... သိပ်ချစ်သွားပြီ ... မောင်ရယ် ... သိပ်ချစ်သွားပြီ ...
ဟင့် ... မောင် အရမ်းဆိုးတယ်ကွာ ...
အရမ်းကောင်းတယ်မှတ်လားဟင် ...
သိဘူးကွာ ... ရင်ထဲမှာ ... အရမ်းမောနေတာပဲ သိတယ် ...
ဟုတ်ပါတယ်ရှင် ... မောင့်ရဲ့ အနမ်းတွေကြောင့် ... ကျွန်မ ... ရင်တွေ တလှပ်လှပ်ဖြစ်နေပြီး ... တကိုယ်လုံး ရှိသမျှအားတွေကို ... မောင် စုပ်ယူသွားပါတယ် ... သိပ်ဆိုးတာပဲ မောင်ရယ် ... မောင်လေ ... ကျွန်မ ပန်းလေးထဲက ... အရည်တွေကို ... အတင်းပဲ စုပ်ယူပြီး ... မျိုချလိုက်တယ် ... မောင့်လျှာကြီးနဲ့ ... အတင်းပိတ်ထားပြီး ... အရည်တွေကို ... အကုန်ယက်ပစ်လိုက်ပါတယ် ...
မောင်ရယ် ... မရွံဘူးလားဟင် ...
မောင် ... သိပ်ချစ်တာ ယုံပြီလား ... မ ကို ချစ်လွန်းလို့ ... မ အရည်တွေကို ... မရွံပါဘူး ... ချိုတောင် ချိုသေးတယ် ...
ဟင့် ... မောင်ရယ် ... အရမ်းအားနာတာပဲ ... ဘာလို့ အကုန်စုပ်ပစ်လိုက်တာလဲ ... မောင် အကုန်စုပ်ပစ်လိုက်တာ ... အားတောင်မရှိတော့ဘူး ... မောင်ရယ် ... တို့ကို ... ဖက်ထားပါလားဟင် ...
မောင့်ကို ချစ်တယ်မှတ်လားဟင် ...
သိပ်ချစ်တာပေါ့ ... မောင်ရယ် ... သိပ်ချစ်တာပေါ့ ...
မောင့်ကို ချစ်တယ်ဆိုရင် ... မောင် အရမ်းချစ်ချင်လာပြီကွာ ... ဟိုဟာလေးကို ချွတ်လိုက်တော့နော် ...
ခဏလေးပါ မောင်ရယ် ... တို့ အားမရှိလို့ ... ခဏလေး ... မှေးနေတယ် ...
အင်း ...
မောင် ... ကျွန်မ နှဖူးလေးကို ... နမ်းလိုက်ပြီး ... အတွင်းခံလေးကို ... ချွတ်လိုက်သည် ...
အို ... မောင်နော် ... ဟင့်
ကျွန်မလေ ... ရှက်လွန်းလို့ ... အတွင်းခံလေးကို ... လိုက်ဆွဲနေမိပါတယ်ရှင် ... ရှက်လိုက်တာ အရမ်းပေါ့ ... အပျိုလေးဆိုတော့ ... မရဲဘူးရှင့် ... မောင်ကို့ သိပ်ချစ်ပေမယ့် ... တကယ်တမ်း ... လိုက်လျောဖို့ကျတော့ ... နှမြောနေမိသည် ... ကျွန်မရဲ့ ... အပျိုစင်ပန်းဦးလေးကို ... မောင့်ကို ... ခူးခွင့်ပေးလိုက်ပေမယ့် ... ရှက်လိုက်တာရှင် ... မောင်လေ ... အားမရှိတဲ့ ... တို့ကို ... အနိုင်ကျင့်တယ် ... အတွင်းခံလေးက ... ပေါင်လေးတစ်လျှောက် ... လိပ်ပြီး ... ကျွတ်သွားတယ် ...
အရမ်း ... ချစ်တယ် ... မရယ် ... အရမ်းချစ်တယ် ...
မောင်လေ ... ကျွန်မ မျက်နှာကို ... အတင်းနမ်းတော့တာပဲရှင် ... လည်တိုင်လေးကို ... နမ်းတော့ ... ယားလွန်းလို့ ... အောက်က ... ဟောင်းလောင်း ဖြစ်နေတာ ... မေ့သွားတယ် ...
မောင်လေ ... သူ့အင်္ကျီတွေလည်း ချွတ်ပစ်လိုက်တယ် ... မောင် ဘောင်းဘီကိုချွတ်တော့ ... ကျွန်မ ... မျက်စိမှိတ်ထားလိုက်တယ် ... မောင့်ရဲ့ ဟိုဟာကို ... မကြည့်ရဲဘူးရှင့် ... ရှက်လိုက်တာရှင် ... ယောက်ျားလေးတစ်ယောက်နဲ့ တစ်ခါမှ ... မနေဖူးပေမယ့် ... ဖိုမကိစ္စတွေကိုတော့ ... ကျွန်မ ... သိတန်သလောက် သိထားပါတယ် ... မောင့်ရဲ့ ... ပေါင်ကြားထဲက ပစ္စည်းနဲ့ ... ကျွန်မ ပန်းလေးထဲကို ... ထည့်လိုက်ရင် ... အို ဆန့်ပါ့မလားရှင် ... တော်ကြာ မဆန့်လို့ ... ကွဲပြဲသွားမှရှင့် ... မသိတော့ပါဘူးရှင် ... မောင်ချစ်သမျှ ... လိုက်လျောလိုက်တော့မယ် ... ဟင့် ...
အို အို ...
မောင်လေ ... ကျွန်မပေါင်ကို ကားလိုက်ပါတယ် ... ရှက်လိုက်တာ ... မောင်ရယ် ... ပေါင်လေးကို ... အတင်း ပြန်စိတယ် ... မောင်က ပြန်ကားတယ် ... ကျွန်မက ပြန်စိတယ် ... ဒီလိုကားလိုက် ... စိလိုက်နဲ့ ... ကျွန်မရင်တွေ တုန်လိုက်တာရှင် ... နောက်ဆုံးတော့ ... မောင့်ကို အရှုံးပေးလိုက်ပါတယ် ... မောင်လေ ... ကျွန်မကို ... ကြည့်တဲ့အကြည့်တွေက ... အရမ်းကို ... ရမက်ထန်နေပါတယ် ...
သားကောင်ကို စားခါနီးကြည့်တဲ့ ... ကျားတစ်ကောင်ရဲ့ အကြည့်မျိုးဆို ... ပိုမှန်ပါလိမ့်မယ် ... ကျွန်မလေ ... မောင့်မျက်လုံးတွေကို ... ကြည့်ပြီး ... ကြောက်လာပါတယ် ... သူကတော့ ... ပျော်နေမှာပေါ့ ... ကျွန်မကတော့ ကြောက်နေပါတယ် ... မောင် သူ့အင်္ကျီတွေကို ... ချွတ်လိုက်ပါတယ် ... မောင့်ရဲ့ ဗလတောင့်တောင့် ရင်ခွင်ကျယ်ကြီးက ... ကျွန်မကို လှန့်နေတာလားဟင် ...
မောင့်ရဲ့ဗိုက်မှာ ... ဗယ်လီတုံးလေးတွေက အစီအရီ ... ဟင့် ... ကြောက်လာပြီမောင်ရယ် ... ကျွန်မလေ ... ဆက်မကြည့်ရဲတော့ဘူး ... မောင် ဘောင်းဘီဇစ်ကို ကိုင်လိုက်တော့ ... မျက်စိလေးမှိတ်ပစ်လိုက်တယ် ... ဒါပေမယ့် ... နားထဲမှာ ကြားလိုက်တာက ... ဇစ်ဖြုတ်တဲ့အသံလေး ... ဇွိကနဲ ကြားလိုက်ရတာ ... ရင်တုန်သွားတယ် ... ဟင့် ဟင့် ... ကျွန်မရဲ့ အပျိုစင်ဘဝလေး ... အဆုံးသတ်မယ့်အချိန်ကို နီးလာပြီပေါ့ ...
မ ... ကြောက်နေတာလားဟင်
အို ...
ကျွန်မလေ ... ဘာအသံမထွက်ရဲဘူး ...
မကြောက်နဲ့နော် ... မ ... မနာပါဘူး မရယ် ...
ဟင့် ... ဟာ .... ဟာ ... ရှီး
အိုး ... မောင်လေ ... သူ့ပစ္စည်းကြီးနဲ့ ... ကျွန်မပန်းလေးကို လာထိတယ် ... ကျွန်မ တကိုယ်လုံး တုန်သွားတာပဲရှင် ... မောင့်ရဲ့ ထိပ်ဖျားက ... နူးညံ့ပါတယ် ... ဒါပေမယ့် မာတယ် ... မောင်လေ ... အရမ်းနူးညံ့တဲ့ ပန်းလေးအဝကို တေ့လိုက်ပါတယ် ...
ဟာ ... ဟင့်
အထိအတွေ့က မပြောပြတတ်အောင်ပဲရှင် ... ကျွန်မလေ ... ရှက်လည်းရှက် ... ကြောက်လည်း ကြောက်တော့ ... ကျွန်မပန်းလေးကို ... အတင်းညှစ်ထားလိုက်ပါတယ် ... မောင်လေ ... တေ့သာတေ့ထားတယ် ... သွင်းမရဘူးရှင့် ... မောင် ... က စိတ်ကြီးတယ် ထင်တယ် ... အတင်းပဲ ... ဟိုထိုး ... ဒီထိုးလုပ်တယ် ...
အို ... မောင်နော် ... ဟင့်အင်းကွာ ... ဟင့်အင်း ...
အို ... မောင် ... မောင့် ...
မောင်လေ ... ကျွန်မပန်းလေးကို ... ထိုးလို့လည်းမရတော့ ... အပေါ်အောက် ... လျှောက်ပွတ်တယ်ရှင့် ... ခံရခက်လိုက်တာရှင် ... အို ... ဟင့် ... ကျွန်မ ပန်းဖူးလေးကို ... မောင့်ပစ္စည်းကြီးနဲ့ ... လာလာထိတယ် ... အား ... ခံရခက်လိုက်တာရှင် ... ပန်းလေးက အထည့်သာမခံတာ ... အထဲမှာ ... အတင်းညှစ်ညှစ်နေပြီး ... ပန်းဝတ်ရည်တွေက ... တစိမ့်စိမ့် ယိုကျနေပါတယ် ... ပန်းလေးထဲကလည်း ... အရမ်းယားလာပါတယ် ... ချစ်ချင်လည်း ... ချစ်လိုက်ပါတော့ မောင်ရယ် ... ကျွန်မလေ ... ပေါင်လေးကို ... ပိုပြီး ကားပေးလိုက်တယ် ... မောင်လေ ... နည်းနည်းလေး ဟပေးတာနဲ့ ... အတင်းပဲ ... ထိုးထည့်တယ် ...
အား ... နာတယ် ... မောင်ရယ် ... နာတယ်...
ပြွတ်ကနဲ ... မောင့်ထိပ်ဖျားလေး ... ဝင်လာပါတယ် ... ကြီးလိုက်တာရှင် ... ပန်းလေးက ကျဉ်းတော့ ... နာတယ်ရှင့် ...
ဟား ... မရယ် ... ဝင်သွားပြီ ... ဝင်သွားပြီ
မောင်ရဲ့ ... နှစ်ထောင်းအားရသံက ... နှစ်ကိုယ်ကြားပြောတာဆိုတော့ ... ကျွန်မကို ... ပိုပြီး ရမက်ထန်စေပါတယ် ...
အား ... မောင် ... မောင် ... ပြန်ထုတ်ကွာ ... ထပ်မထည့်နဲ့တော့ ... ဟင့် ... နာတယ် ... နာတယ် ... ဟီး
မောင်လေ ... ကျွန်မကို ... မညှာတော့ဘူး ... သူ့ဟာက ... တထစ်ချင်း ဝင်ချလာတာ ... အရမ်းကျဉ်းတဲ့ ... ပန်းလေးထဲက အသားစိုင်တွေကို ... ထိုးခွဲပြီး ... ဝင်လာပါတယ် ... ကြပ်လိုက်တာရှင် ... ကြပ်လိုက်တာ ... နာလိုက်တာလည်း ... အရမ်းပဲ ... အသားနုလေးတွေကို ... ပွတ်တိုက်သွားတဲ့ ... မောင့်ရဲ့ ဟာက ... သံချောင်းလောက်ကို မာလိုက်တာရှင် ...
အား ... တော်ပါတော့ ... မောင်ရယ် ... တို့မခံနိုင်ဘူး ... ဟင့် ... အရမ်းနာတယ်ကွာ ...
ခဏလေးပါ ... မရယ် ... ခဏလေးပါ ...
ကျွန်မလေ ... ဇောချွေးလေးတွေ ပြန်လာပါတယ် ... နာလွန်းတော့ အောက်ကနေ ... လူးလှိမ့်နေတာပဲရှင် ... မောင် ကျွန်မ ... ရင်သားတွေကို ... လာနမ်းတယ် ... လည်တိုင်လေးတွေကို ... နမ်းတယ် ... လက်လေးက ... ရင်သားတွေကို ... နယ်ပေးတယ် ... အို ... ဟင့် ... အောက်ကလည်း နာ ... အပေါ်ကလည်း ယား ... ကျွန်မ တကိုယ်လုံး ... မောင့်ရင်ခွင်အောက်မှာ ... လူးလိမ့်နေတာပဲရှင် ... မောင်လေ ... ကျွန်မ ရင်သားထိပ်ဖျားလေးကို ... ညှစ်ပြီး ချေပေးပါတယ် ...
အို ... ကောင်းလိုက်တာရှင် ... နာကျင်တာတွေ မေ့ပျောက်သွားအောင် ... မောင်လုပ်တတ်တယ်နော် ... စောက်ခေါင်းလေးထဲ နစ်ဝင်နေတဲ့ ... မောင့်ဟာကြီးကိုတောင်မေ့သွားတယ် ... မောင်လေ ... သူ့ဟာကို ... အထဲမှာ မွှေနေတယ် ... ထက်အောက် ဘယ်ညာ ... ဖမ်းမရ ... ညှစ်မရအောင် ... မွှေ့ယမ်းနေတော့ ... ကျွန်မ တကိုယ်လုံး ထူပူသွားတာပဲရှင် ... ရင်ထဲမှာလည်း ... လှိုက်ကနဲ ဖိုကနဲ ... အို ... မောင်ရယ် ... ချစ်တယ် မောင်ရယ် ... ချစ်တယ် ...
မောင်လေ ... သူ့ခါးကို ဆတ်ကနဲ ဖိချပစ်လိုက်တော့ ... မောင့်ဒုတ်က ... ပန်းလေးထဲ ... အတင်းဝင်ချလာပါတယ် ... မောင်လေ ... ကျွန်မ ပန်းလေးထဲက ... တစ်ခုခုကို ... ထိုးခွဲပစ်လိုက်တယ် ... ဆစ်ကနဲ ... နာကျင်မှုက ... အသည်းခိုက်အောင် ... နာလိုက်တာရှင် ...
အား ... နာတယ် ... နာတယ် ... ဟင့် ... ဟီး ... မောင် အရမ်းရက်စက်တယ်
အရမ်းနာသွားလား မရယ် ... မငိုနဲ့နော် ... တိတ် တိတ် ... မ အပျိုမြှေးလေး ပေါက်သွားပြီ
အို ... ဟင့် ... ဟီး ...
ကျွန်မ ... အပျိုမြှေးလေး ပေါက်သွားပြီတဲ့ ... ဟင့် ... နာလိုက်တာရှင် ... ဒါဆို ... ကျွန်မ ... အပျိုမဟုတ်တော့ဘူးပေါ့ ... မောင်လေ ... ကျွန်မ အပျိုပန်းလေးကို ... ဆွတ်ခူးသွားပြီ ... နာလွန်းလို့ ... ရုန်းကန်ပစ်နေတဲ့ ကျွန်မကို ... အနမ်းတွေ တရစပ် ပေးတော့တာပဲ ... ကျွန်မလေ ... ဝမ်းနည်းလွန်းလို့ ... မျက်ရည်လေးတွေ စီးကျလာပါတယ် ...
မငိုပါနဲ့ ... မ ရယ် ... မောင်က ချစ်လွန်းလို့ပါ
ဟင့် ဟင့် ...
ငိုနေတဲ့ ကျွန်မ နှုတ်ခမ်းလေးတွေကို နမ်းရင်း ... မောင်လေ ... အဆုံးထိထိုးထည့်ထားတဲ့ ... မောင့်ဒုတ်ကို ... ပြန်ထုတ်လိုက်ပါတယ် ...
ဟင့် ... ဟင့် ... ရှီး
ကျွန်မလေ ... မျက်စိမှိတ်ထားရာကနေ ... အတင်းပဲ ထကြည့်ပါတယ် ... မောင် မကောင်းဘူး ... ရက်စက်တယ် ... ကျွန်မပန်းလေးထဲက ... ဆွဲထုတ်လာတဲ့ မောင့်ဒုတ် ... နည်းတာကြီးမဟုတ်ဘူး ... ကျွန်မ လက်ကောက်ဝတ်နီးပါးလောက်ရှိတာကြီးကို ... မောင် ထည့်ရက်တယ် ... ဟင့် ... ဒီလောက်ကြပ်နေတဲ့ ... ပန်းလေးထဲ ထည့်တော့ ... အထဲမှာ ကွဲပြဲကုန်ပြီလား မသိပါဘူး ... ဟင် ... မောင့်ဒုတ်မှာ ... သွေးတွေနဲ့ ...
အို ... သွေးတွေနဲ့ ... မောင်
အပျိုမြှေးပေါက်သွားတာ ... မ ရဲ့ ... စိတ်မပူပါနဲ့ ... အစမို့ နည်းနည်းလေး နာတာပါ ...
သွားပါ ... မောင် အရမ်းရက်စက်တယ် ... ဒီမှာ သွေးတွေ ထွက်နေပြီ ...
ပန်းလေးထဲက ... အရည်တွေနဲ့ အတူတူ သွေးတွေ ထွက်လာပါတယ် ...
လာပါ ... မ ရယ် ... စိတ်မဆိုးရဘူးနော် ... ဆက်ချစ်ချင်တယ် မရယ် ... လာပါ ...
အို ... ဟင့်အင်း ... ဟင့်အင်း ...
မောင် အရမ်းဆိုးတယ် ... ကျွန်မကိုလေ ... အတင်း တွန်းချပြီး ... ပန်းလေးထဲကို ... မောင့်ဒုတ်ကြီးနဲ့ ... တေ့ပြီး ... ဆောင့်ချပစ်လိုက်ပါတယ် ...
အား ... နာတယ် ... နာတယ် ... ဟင့်
မောင်က ... အတင်းပဲ ... ကျွန်မကို မညှာဘူး ... စပ်ဖျင်းဖျင်း ဖြစ်နေတဲ့ ... ပန်းလေးက ... ဒေါသတကြီး ... မောင့်ဒုတ်ကို ... ညှစ်ပစ်လိုက်တယ် ... ကဲ ... မှတ်ပြီလား ... မောင်ရေ ...
ဟာ ... ဟာ ... အရမ်းညှစ်တယ် ... မရယ် ... အရမ်းညှစ်ထားတယ် ...
ဒီတစ်ခါ ... အော်ရတာက ... မောင်လေ ... ကောင်းတယ် မှတ်ပြီလား ... သူများကို ... မညှာမတာ ... သွေးထွက်အောင်လုပ်တဲ့ မောင် ... ကျွန်မလည်း ... အရမ်းနာတာပဲ ... နာတာပျောက်သွားအောင် ... အတင်းညှစ်ထားတော့ ... မောင် လုပ်မရတော့ဘူးပေါ့ ... မောင်လေ ... ကျွန်မ ဒီလို ညှစ်နေတာကို ... အရမ်းဖီးတွေ့နေတယ်ထင်ပါရဲ့ ... အတင်းပဲ ... ဆွဲထုတ်တယ် ... ကျွန်မက အတင်းညှစ်ထားတယ် ... ဟင့် ... ဟင့် ... ပန်းလေးထဲက ... မောင့်ဒုတ်ကြီးက ... ပြန်ထွက်သွားပြီ ...
ရင်ထဲမှာ ဟာကနဲ ဖြစ်သွားတယ် ... ချက်ခြင်းပဲ ... မောင် ပြန်ထည့်တယ် ... ဟာ ... အား အား ... ဆီးခုံနှစ်ခု ... ဂဟေဆက်သွားတဲ့အထိ ... မောင်ထိုးထည့်တယ် ... မောင့်ဒုတ်က ရှည်လိုက်တာရှင် ... ကျွန်မ သားအိမ်ကို ... ဒိန်းကနဲ လာဆောင့်တဲ့အထိ ... ထည့်ပစ်လိုက်တော့ ... မျက်လုံးတွေ ပြာသွားတာပဲ ... ဒီလိုနဲ့ ... အဝင်အထွက်တွေက ... တဖြေးဖြေး မြန်လာပါတယ် ... ကောင်းလိုက်တာရှင် ... အပျိုမြှေးပေါက်သွားတဲ့ နာကျင်ခံစားမှုတွေ ... ပျောက်သွားပြီး ...
ကျွန်မစိတ်တွေ ... ချစ်ရမက်ခိုး ဝေနေပါတယ် ... မောင့်ဒုတ် ဝင်လာရင် ... ခါးလေးကို ယမ်းခါလိုက် ... ပြန်ထွက်ခါနီး ... ညှစ်ထားလိုက်နဲ့ ... ဖီလင်တွေ တက်လာပါတယ် ... အော် ... ဒါကြောင့်လည်း ... အိမ်ထောင်ပြုကြတာကိုး ... ဒီအရသာက ... ဘာနဲ့မှကိုမတူတာပဲရှင် ... မောင်လေ ... ကျွန်မ ဂျိုင်းနှစ်ဖက်အောက်ကို ... လက်ထည့်လိုက်ပါတယ် ... လျှိုပြီး ... ပခုံးနှစ်ဖက်ကို ... အတင်းဆုပ်ပြီး ... ဖိဆောင့်ပစ်လိုက်တယ် ...
ဗြစ် ... ဗြစ် ... စွတ် ... စွိ ... အင့် ... အီး ... ဟင့် ... ဟင့် ... အား ... အား
အရမ်းပဲရှင် ... နားထင်တွေ ပူထူသွားအောင် ... ဆက်တိုက် ... ဆောင့်ပစ်နေတယ် ... မောင်လေ ... အတင်းပဲ ဆောင့်တော့ ... ကျွန်မ ရုန်းမရတော့ဘူး ... ကောင်းလိုက်တာရှင် ... ကောင်းလိုက်တာ ... ငြီးသံလေးက ... အခန်းထဲမှာ ကျယ်လာတော့ ... အတင်း နှုတ်ခမ်းကို ... ကိုက်လိုက်ပြီး ... အောက်က ... တင်သားကို ... ကော့ပစ်လိုက်တယ် ... ဆောင့်ပေတော့ ... မောင်ရေ ... ဆောင့် ... မောင်ချစ်သမျှ ... တို့ လိုက်လျောမယ် ... မောင်ချစ်လို့ အသက်ထွက်ရင်လည်း ထွက်ပါစေတော့ ... မတတ်နိုင်တော့ဘူး ... မောင့် ဆောင့်ချက်တွေက ... မှန်မှန်နဲ့ အားပါတော့ ... နည်းနည်းတော့ အောင့်တယ်ရှင့် ...
................................
မောင့်ရဲ့ ဆောင့်ချက်ကြမ်းကြမ်းတွေကြောင့် ... မွေ့ယာထူထူပေါ်က ... ပြန်ကန်ထွက်လာတဲ့ ကျွန်မတင်သားတွေကို ... မွေ့ယာထဲ တင်ပါးကြီး မြုပ်သွားအောင် ဆောင့်ချလိုက်နဲ့ ... မောင်အချစ်ကြမ်းနေပါတယ် ... ကောင်းလိုက်တာရှင် ... နာနေပေမယ့် ... မောင်ချစ်တာ အရမ်းကောင်းတယ် ... အီစိမ့်နေအောင် ... ကောင်းတဲ့ မောင့်ဆောင့်ချက်တွေအောက်မှာ ... ကျွန်မပန်းလေး ... ကွဲချင်ကွဲပလေ့စေတော့ရှင် ...
မောင်ဆောင့်တာ ပိုပြီး ထိအောင် ... အောက်ကနေ ကော့ကော့ပေးနေမိတယ် ... ကော့ပေးတော့လေ ... မောင့်ဆောင့်ချက်တွေက ပိုပြီးထိတယ်ရှင့် ... ဒါပေမယ့် ကျေနပ်ပါတယ် ... နာပေမယ့် အရမ်းကောင်းတော့ ... ခြေထောက်တွေကို ... လေထဲမှာ ဟိုကန်ဒီကန် ကန်မိပါတယ် ... နောက်ဆုံး သုံးချက်လောက်မှာ ... မခံနိုင်တော့ဘူးရှင့် ... အဝင်အထွက်ကြမ်းနေတဲ့ ... မောင့်ဒုတ်ကြီး ... တုံ့ကနဲ ဖြစ်သွားအောင် ... ညှစ်ပစ်လိုက်တယ် ... ကျွန်မလေ ... အရမ်းထန်နေတော့ ... ခါးလေးကိုပါ လိမ်ပစ်လိုက်တယ် ...
အား ... ဟင့် ... ဟင့် ... ရှီး ... မောင် ... မောင်
ကျွန်မလေ ... မောင့်နာမည်ကို အတင်းခေါ်ရင်း ... ပန်းလေးထဲက ... အရမ်းယားလာပြီး ... ပြွတ်ကနဲ ... ချစ်ဝတ်ရည်တွေ ထုတ်ပစ်လိုက်တယ် ... ကောင်းလိုက်တာရှင် ... ကောင်းလိုက်တာ ... ကာမအရသာရဲ့ အဆုံးသတ် ခံစားမှုက ... ကျွန်မရင်တွေ တငြိမ့်ငြိမ့်ပါပဲရှင် ... မောင့်ကို ... အတင်းဖက်ထားရင်း ... မော့ကြည့်လိုက်တော့လေ ... မောင့်မျက်နှာမှာ ချွေးတွေ ပြန်နေတယ် ... အို ... မောင်ရယ် ... ချွေးထွက်ရလောက်အောင် ... ချစ်ရသလားရှင် ... ကျွန်မလေ ... မောင့် မျက်နှာပေါ်က ... ချွေးလေးတွေကို ... သုတ်ပေးလိုက်ပြီး ...
မောင်ရယ် ... အရမ်းကောင်းတယ်ကွယ် ...
ဟုတ်တယ် ... မရယ် ... အရမ်းကောင်းတယ် ... ဒါပေမယ့် ... မောင် မပြီးသေးဘူး ...
အို ...
ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဟင် ... ကျွန်မ အရည်တွေ ထွက်တာ ခဏခဏရှင့် ... မောင်ကတော့ ပြီးသေးဘူးတဲ့ ...
မောင့် ... အရမ်းမောနေရင် ... ခဏလောက်နားပါလားကွယ်
ဟင့်အင်း ... မ ရဲ့ ... အဖုတ်က ... အရမ်းချလို့ကောင်းတယ် ...
အို ... မောင်ကလည်း ...
ကျွန်မလေ ... မောင့်ကို သိပ်ချစ်ပေမယ့် ... ဒီလိုမျိုး စကားလုံးကြမ်းကြမ်းတွေကိုတော့ နားရှက်တယ်ရှင့် ... ဒါပေမယ့် ... မောင် မပြီးသေးတာကို ... အားမလိုအားမရဖြစ်မိတယ်ရှင့် ... မောင့်ကိုလည်း ... ကျွန်မလို ... ကျေနပ်နှစ်သိမ့်မှုပေးချင်တယ် ... ကျွန်မလေ ... မောင့်ကို သိပ်ချစ်သွားတော့ ... အတင်းပဲ အောက်ကနေ ... ကော့ကော့ပေးတယ် ... ညှစ်ပေးတယ် ... မောင်လေ ... အရမ်းထန်လာတော့ ... ကျွန်မ ခါးလေးကို အတင်းမပြီး ... ပန်းလေးထဲကို ... အတင်းဆောင့်ချနေတော့တာပဲရှင် ... ကျွန်မလေ ... စက်သေနတ်ပစ်သလို မောင့်အချစ်တွေကြောင့် ... ဗလုံးဗထွေးနဲ့ ... ငြီးတွားနေပါတယ် ...
အား ... ဟာ ... ဟာ ... မ ... မောင် ... ပြီးတော့မယ် ... ပြီးတော့မယ် ...
အဝင်အထွက်တွေက ... မြန်လွန်းလို့ ... ကျွန်မ ပန်းလေးကလည်း ... မညှစ်နိုင်တော့ဘူးရှင် ... ခါးလေးကို ကော့ထားတော့ ... ပန်းလေးက ... ပိုဟပေးနေသလိုနဲ့ ... အရည်တွေ ရွှဲနေတော့ ... မောင် ဝင်သမျှ ထွက်သမျှ ... အဆင်ချောနေတာပေါ့ရှင် ... မောင်လေ ... နောက်ဆုံး အချက်မှာ ... အတင်းပဲ ... ဆောင့်ချလိုက်တာ ... ကျွန်မ သားအိမ်ထဲထိ ... သူ့ထိပ်ဖျား ဝင်ချလာပါတယ် ... ဖွတ်ကနဲ ... ဝင်သွားတဲ့ ... ခံစားချက်က ... ဒီတသက်မမေ့နိုင်တော့ပါဘူး ...
အား ... နာတယ် ... မောင် ... မောင် ...
ရှီး ... ပြီးပြီ ... မရေ ... ပြီးပြီ ... ရှီး ... ကောင်းလိုက်တာ မရယ် ... ကောင်းလိုက်တာ
ဟွန့် ... မောင်လေ ... တဇတ်ဇတ်နဲ့ တကိုယ်လုံးတုန်ပြီး ... အရည်တွေ ပန်းထုတ်ပစ်လိုက်ပါတယ် ... အားရလိုက်တာရှင် ... မောင်လေ ... သူ့ဒုတ်ထဲက ... ပန်းထုတ်ပစ်လိုက်တဲ့ ... အရည်တွေက ... မီးသတ်ပိုက်လိုပဲ ... ပြင်းလိုက်တာ ... ပြွတ်ကနဲ ... ကျွန်မ ပန်းလေးကို .. နွေးသွားအောင် ... ပန်းထုတ်ပစ်လိုက်တာ ... ကောင်းလိုက်တာရှင် ကောင်းလိုက်တာ ... မောင်လေ ... အရည်တွေလည်း ထွက်ပြီးသွားရော ... ကျွန်မဘေးမှာ ... လှဲချပြီး ... မောနေတယ် ... ကျွန်မလေ ... မောင့် လက်မောင်းပေါ်မှာ ခေါင်းအုံးပြီး ... မောင့်ကို ဖက်ထားရင်း ...
မောင် ... အရမ်းမောနေပြီမှတ်လားဟင်
မောတော့ မောတာပေါ့ ... မ ရယ် ... ဒါပေမယ့် မမောဘူး
တို့ကို ... ချစ်တယ်မှတ်လားဟင်
ချစ်တာပေါ့ မရယ် ... ချစ်တာပေါ့
တို့လည်း မောင့်ကို ... အရမ်းချစ်တယ်ကွယ် ... မောင်က ဆိုးတယ်နော်
အန် ... ဘာကို ဆိုးတာလဲ မကလဲ
တို့ကို သွေးထွက်အောင် ... လုပ်တယ် အရမ်းနာအောင်လုပ်တယ်
ဟား ဟား ... မကလည်း ကလေးကျနေတာပဲ ... မက အပျိုလေးလေ ... ပထမဆုံးအကြိမ်မှာ သွေးထွက်မှာပေါ့ ... အရမ်းနာသွားလားဟင်
နာတာပေါ့ မောင်ရယ် ... အသည်းခိုက်အောင် နာတာပေါ့
နာပြီးတော့ ... ကောင်းတယ်မှတ်လားဟင်
ပြောမပြတတ်အောင် ... အရမ်းကောင်းတယ် ... ရွှတ်
ကျွန်မလေ ... မောင့်ကို အရမ်းချစ်မိသွားလို့ အသဲယားလွန်းလို့ ... အနမ်းတပွင့်ပေးလိုက်ပါတယ် ... မောင်လည်း ကျွန်မကို ပြန်နမ်းပါတယ် ... ကျွန်မရဲ့ အပျိုစင်ပန်းလေး မောင်ခူးသွားပြီးနောက် ... နဲနဲတော့ ရဲလာပါတယ် ... သိပ်ချစ်ရတဲ့ မောင်နဲ့ ချစ်ရတာ သိပ်မဝသေးပါဘူး ... တခါမှ မကြုံဖူးသေးတဲ့ ကာမအရသာကို ... ကျကျနန ခံစားလိုက်ရတော့ ... ရင်ထဲမှာ ဆန္ဒတွေက ပွက်ပွက်ဆူနေပါတယ် ... မောင် ချစ်ချင်ရင် ဆက်ချစ်လို့ရပါသေးတယ် ... မောင်ရယ် ...
မ ... ထပ်ချစ်ချင်သေးတယ်ဗျာ
အို ... မောင်နော်
မ ... အဖုတ်က ... အရမ်းကြပ်တယ်နော်
ဟေ့အေးနော် ... မောင် ... ညစ်တီးညစ်ပတ်တွေ ပြောနဲ့ ...
မရဘူးကွာ ... မနဲ့ မောင်က ... လင်မယားတွေ ဖြစ်နေပြီပဲဟာကို
ဟေ့အေးနော် ... တို့ နားရှက်တယ် ...
မရှက်ပါနဲ့ မ ရယ် ... မ အဖုတ်လေးကို ... ဖြဲပေးထားနော်
ဟေ့အေး ... ဟေ့အေး
ကျွန်မလေ ... မောင့်အချစ်ကြမ်းကြမ်းတွေ လက်ခံပြီးပြီဆိုပေမယ့် ... အဲဒီလို လုပ်ပေးရမှာတော့ ရှက်မိပါတယ် ... မောင့်ကို ချစ်တော့လေ ... ရှက်ပေမယ့် ... ပေါင်လေးကိုသာ ကားပေးလိုက်တယ် ... မောင်ကလည်း ဘာမှ မပြောတော့ပါဘူး ... မောင်လေ ... အရည်တွေ စိုရွှဲနေတဲ့ ကျွန်မပန်းလေးကို ... မတ်မတ်မောမောကြည့်ပြီး ... မောင့်ဟာကြီးနဲ့ ... တေ့လိုက်ပါတယ် ...
ဟာာာာာာာ
ငြီးသံလေးကို မတားဆီးနိုင်ခင် ... ပါးစပ်ဖျားက ထွက်သွားပါတယ် ... မောင့်ဟာက ... ကြီးကို ကြီးတာရှင့် ... တခါအချစ်ခံပြီးပြီဆိုပေမယ့် ... ကျွန်မပန်းလေးက ... ကျဉ်းကြပ်နေဆဲပါ ... မောင် ထိုးထည့်လိုက်တော့ ... အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကို ... အတင်းကိုက်ထားရင်း ... မောင့်ကို တအားဖက်ထားလိုက်တယ် ... နာလိုက်တာ မောင်ရယ် ... အရည်တွေကြောင့် ... အဝင်ချောပေမယ့် ... စပ်ဖျင်းဖျင်း ဒဏ်ရာက ... နာလိုက်တာရှင် ... မောင်လေ ... ကျွန်မကို ... နှစ်သိမ့်တဲ့ အနေနဲ့ ... အနမ်းတွေ လျှောက်ပေးနေတယ် ... တော်ပါ မောင်ရယ် ... လူကို ညာပြီး ... အရမ်းလုပ်တယ် .... ဟင့် ... ကျွန်မလေ .. ပေါင်တွေကို ... အတင်းကားပေးလိုက်ပါတယ် ... မဆန့်မပြဲ ဝင်ချလာတဲ့ ... မောင့်ပစ္စည်းကို ... မခံနိုင်ဘူးရှင့် ... မောင်က တအားစိတ်ထန်နေပြီနဲ့ တူပါရဲ့ ... ကျွန်မကို ဖက်ထားရာကနေ ... နည်းနည်းထပြီး ... ကျွန်မ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ... ပိုကားပစ်လိုက်ပြီး ... ဖိချလိုက်ပါတယ် ...
ဟာာာာာာာ ... နာတယ် ... မောင် ... မောင်
ကျွန်မပုံစံက ... ပက်လက်ကလေး ... ဖြစ်နေပြီး ... ခြေထောက်တွေက ... ဖားလေးလို ကားကားလေး ဖြစ်နေပါတယ် ... ကျွန်မဖင်သားကြီးတွေက ... အတင်းကော့ပေးနေသလိုဖြစ်နေတော့ ... ပိုထိတာပေါ့ရှင် ... အစ တချက် နှစ်ချက် ... ဖြေးဖြေးလုပ်ပေမယ့် ... နောက်ပိုင်း ... မောင် ကြမ်းတော့တာပါပဲ ... သိမ့်ကနဲ သိမ့်ကနဲ အနီးကပ် ဆောင့်ချက်တွေက ... ကျွန်မ စိတ်တွေ ဆောက်တည်ရာမရဖြစ်အောင် ... ပြင်းထန်လွန်းပါတယ်ရှင် ... မောင့်ရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေက ... ကျွန်မ ပန်းလေးကို နာကျင်စေတယ်ဆိုပေမယ့် ...
နာကျင်ခြင်းနဲ့ အတူ ခံစားရတဲ့ ... အရသာလေးကို ... တဖြေးဖြေးနဲ့ နှစ်သက်လာပါတယ် ... မောင့်ရဲ့ အနီးကပ်ဆောင့်ချက်တွေကို ... ကျွန်မလေ ... ကောင်းလွန်းလို့ အောက်ကနေ ပြန်ပြန်ပြီး ပင့်တင်ပေးပစ်လိုက်တယ် ... မောင်လည်း ကျွန်မလို ခံစားချက်တွေ ပြင်းထန်လာလို့ နေမှာပေါ့ ... ပါးစပ်ထဲက ငြီးတွားသံတွေ ထွက်လာပါတယ် ... တို့လုပ်ပေးတာ ... ကောင်းရဲ့လား ... မောင်ရယ် ... ကျွန်မလေ ... မောင့်လည်ပင်းကို အောက်ကနေ အတင်းဖက်ထားရင်း ... ကျွန်မတင်ဆိုင်ကြီးတွေကို ... မွေ့ယာနဲ့ လွတ်တဲ့အထိ ... ကော့ကော့ပေးလိုက်တယ် ... မောင်လေ ... သဘောတွေ ကျလွန်းလို့ ... အားကုန်ဆောင့်တော့တာပဲ ...
အို ... ဟာာာာာ .... ဟာာာာာ
ဟင့် ... ထိတယ် ... မောင်ရယ် ... အရမ်းပဲ
မောင် နည်းနည်းမောလာလို့ ထင်ပါရဲ့ ... ကျွန်မကိုယ်ပေါ်ကို နည်းနည်း ပိကျလာပြီး ... ဆက်တိုက်ဆောင့်ပါတယ် ... မောင့်ရဲ့ ဒုတ်က ... ကျွန်မပန်းဖူးလေးကို ... ပွတ်ပွတ်ဆွဲသွားတာများရှင် ... ကောင်းလိုက်တာ ပြောမနေပါနဲ့ ... အသဲထဲမှာ ပြောင်းဆန်သွားတာပဲ ... မောင်လေ ... အားတက်လာလို့ထင်ပါရဲ့ ... ကျွန်မ ရင်နှစ်မွှာကို ... အတင်းနယ်တော့တာပဲ ...
အာ ... ဟာာာ .... ဟာာာ
နာတယ် ... မောင်ရယ် ...
တော်ပါတော့ ... ဟင့် ... ဟင့် ...
ပါးစပ်က တော်ပါတော့ဆိုပေမယ့် ... အောက်ကနေ ... အတင်းကော့ကော့ပေးနေတာ ... ကောင်းလွန်းလို့ပါရှင် ... မောင် ... ကျွန်မ ရင်သားထိပ်ဖျားလေးကို ... ဖိပြီး ချေတော့ ... မခံနိုင်တော့ဘူး ... စိတ်တွေ အရမ်းထန်လာပြီး ... သွေးတွေက ပွက်ပွက်ဆူမတတ် ဖြစ်ကုန်တာပါပဲ ... ကျွန်မလေ ... အတင်းအော်ရင်း ... ဘယ်လိုဘယ်လို ... မောင့်ပေါ်ကို ရောက်သွားမှန်းမသိပါဘူး ...
မောင် တအားလည်တယ် ... ကျွန်မကိုယ်လေးကို ... အတင်းဖက်ထားပြီး ... ဆွဲလှည့်လိုက်တော့ ... မောင်က အောက်မှာ ... ကျွန်မက အပေါ်မှာ ... ရှက်လိုက်တာရှင် ... ပထမဆုံး စချစ်ကြတဲ့နေ့မှာ ... မောင်နည်းမျိုးစုံနဲ့ ကျွန်မကို ချစ်နေတော့တာပဲ ... ချစ်ပါမောင်ရယ် ချစ်ပါ ... မောင် ချစ်သမျှကို လိုက်လျောဖို့ အသင့်ပါပဲ ... မောင့်ပေါ်မှာ ကျွန်မ ရောက်တော့လေ ... ခံစားချက်က တမျိုးကြီးပဲရှင့် ... အောက်ကနေ ထောင်ပြီး တင်းမာနေတဲ့ မောင့်ဒုတ်ကြီးက ... ပိုကြီးလာတယ်လို့ ခံစားရပါတယ် ... အတင်းကားထားပေမယ့် ... မရဘူးရှင့် ... ကျွန်မပန်းလေးက ... ပိုကြပ်သွားလိုနဲ့ ... မောင့်ဟာကို အတင်းညှစ်ထားပစ်လိုက်တယ် ...
မောင့်ရင်ခွင်ထဲမှာ ... လှဲပြီး မှီနေတဲ့ ကျွန်မကို ... မတ်မတ်လေးဖြစ်သွားအောင် ... မောင် တွန်းလိုက်ပြီး ... ခါးကို ကိုက်ကာ ... ဖြေးဖြေးချင်းဆောင့်နည်းလေး သင်ပေးပါတယ် ... ကျွန်မ သဘောပေါက်ပါတယ် ... မောင့်အကြိုက်လိုက်လျောဖို့ ဖြေးဖြေးလေး ... ဆောင့်ပေးလိုက်ပါတယ် ... ကောင်းလိုက်တာရှင် ... ကောင်းလိုက်တာ ... အောက်ကနေ ... ဒုံးပျံလို ထောင်မတ်နေတဲ့ မောင့်ဒုတ်ကို ... အပေါ်ကနေ တက်ဆောင့်ရတာ သိပ်တော့ မသက်သာလှဘူးရှင့် ... တချက်တချက် ... ကျွန်မ သားအိမ်ကို လာလာဆောင့်တာ အောင့်ကနဲ ဖြစ်ဖြစ်သွားတယ် ... ဒါပေမယ့် ကောင်းလွန်းလို့ ... သိပ်ကြာကြာ မဆောင့်နိုင်ပါဘူး ...
စိတ်ထင် လေးငါးဆယ်ခါလောက်ပဲ ဖြစ်မယ်ထင်တယ် ... မရတော့ဘူး ... ပန်းလေးထဲက ... ဝတ်ရည်ပေါက်ကွဲမှုနဲ့ အတူ ... ကျွန်မ အော်ငြီးပြီး ... အရည်တွေ ပြွတ်ကနဲ ထွက်သွားပါတယ် ... ကျွန်မလေ ... တကိုယ်လုံး အားယုတ်သွားသလို ဖြစ်ပြီး ... နည်းနည်းတော့ အိပ်ချင်လာပါတယ် ... မောင် ချစ်လို့ မဝသေးဘူးဆိုတာ ... ကျွန်မသိပါတယ် ... မောင့်ကို ကျွန်မ ခေါင်းနဲ့ ဝှေ့ပြီး ... မှီအိပ်နေရင်း ... အပေါ်ကနေ ... ဖြေးဖြေးလေး ဆောင့်ပေးပါတယ် ... ကောင်းလိုက်တာရှင် ...
ပန်းလေးထဲကို ဝင်နေတဲ့ မောင့်ဒုတ်က ... သံချောင်းကျနေတာပဲရှင် ... မာပြီးတောင့်တင်းနေတဲ့ ... မောင့်ဒုတ်က ကျွန်မ ပန်းဖူးလေးကို ခပ်ပြင်းပြင်းပွတ်ဆွဲတာများ ... တချက်တချက် ဆွေမျိုးမေ့သွားလောက်တယ် ... မောင်လေ ... ကျွန်မခါးလေးကို ကိုင်ပြီး ... စကောဝိုင်းလို မွှေခိုင်းတယ် ... စိတ်ချ မောင်ရေ ... မောင့်အကြိုက် ... ကျွန်မဖင်လေးကို အနောက်ကို အစွမ်းကုန်ကော့ထားရင်း ... စကောဝိုင်းလို မွှေပေးလိုက်တယ် ... အား .... ဟာာာာာ ... ကောင်းလိုက်တာ မောင်ရယ် ... တို့ သိပ်မလုပ်တတ်သေးပေမယ့် ... မောင်ကြိုက်မယ် ထင်ပါတယ် ... ကြပ်စီးနေတဲ့ ကျွန်မပန်းလေးထဲမှာ ... မောင့်ဒုတ်က ... အသားနုလေးတွေကို ... အီစိမ့်လောက်အောင် ... ပွတ်ပွတ်ဆွဲနေတာ ... ကောင်းလိုက်တာရှင် ...
ကျွန်မ စိတ်တွေ ထိန်းမရအောင် ... ကောင်းလွန်းလို့ ... မောင့်အပေါ်မှာ ... ခပ်ပြင်းပြင်း အဆက်မပြတ်ဆောင့်ပေးလိုက်ပါတယ် ... မောင်လေ ... ရေနစ်တဲ့လူလိုပဲ ... အတင်း ... ခေါင်းအုံးကို ဆွဲလိုက် ... မွေ့ယာခင်းကို ဆွဲလိုက်နဲ့ ... ဆောက်တည်ရာမရဘူး ဖြစ်နေတယ် ... ဟား ဟား ... မှတ်ပြီလား မောင် ... သူ့အလှည့်တုန်းက ... အသက်ရှူလို့ မရအောင် ... လုပ်ခဲ့တာလေ ... အခု တို့အလှည့်ရောက်တော့ ... မောင် အသက်ရှူမဝတော့ဘူး မှတ်လား ... ကျွန်မလေ ... မြင်းစီးသလို ... ဖင်ကို အနောက်ကို ကော့ထားလိုက် ...
သိမ့်ကနဲ အပေါ်ကို ရောက်သွားလိုက် ... ပြန်ပြုတ်ကျလာလိုက်နဲ့ ... ပြောမပြတတ်အောင် ... ရမက်ခိုးတွေ ဝေနေပါတယ် ... ဒီအချိန်မှာ ကျွန်မလေ ... ဘာမှ မသိချင်တော့ဘူး ... မောင့်ကို ... အကောင်းဆုံး လုပ်ပေးချင်တဲ့စိတ်က ... မောင့်ဒုတ်ကို ... ညှစ်ထားတဲ့ ပန်းလေးကို ... အဆုံးရောက်တဲ့အထိ ... ဖင်လေးကို ပြန်ကြွပြီး ... ပစ်ထိုင်ပစ်လိုက်တယ် ... အားကနဲ ကျွန်မလေ နာသွားတယ်ရှင့် ... ဒါပေမယ့် ... အရမ်းကောင်းလွန်းတော့ ... မောင့်ဟာကို အဆုံးထိ ထုတ်လိုက် ... အဆုံးနားရောက်ခါနီးရင် ... သိမ့်ကနဲ ထိုင်ချပစ်လိုက်နဲ့ ... မောင်တောင် ... အိပ်မနေနိုင်တော့ဘူး ... ငေါက်ကနဲ ထထိုင်ချင်စိတ်တွေ ပေါ်လာတယ်နဲ့ တူတယ် ... ဟင်း ဟင်း ... ဘယ်ရမလဲရှင် ... ကျွန်မ ... မောင့် ... ရင်ဘတ်ကို လက်နဲ့ ဖိထားပြီး ... ဆက်တိုက် ... ဆောင့်ပေးလိုက်ပါတယ် ... ဒီနေရာမှာ ကျွန်မ တင်ဆိုင်ကြီးတွေက အရမ်းအသုံးဝင်တာပဲရှင် ...
ကျွန်မသာ တင်သားသေးသေးလေးဆို ... မောင်အားရပါ့မလား မသိပါဘူး .... အခုတော့ ... မောင့်အပေါ်ကနေ ... သိမ့်ကနဲ ဆောင့်ဆောင့်ချပစ်လိုက်တာ ... မောင်အရမ်းသဘောကျမယ်ထင်ပါတယ် ... မောင့်ဒုတ်ကို ညှစ်ထားရင်း ... ပြန်ကြွလိုက် ... စိတ်ကိုလွှတ်ပေးပြီး ... သိမ့်ကနဲ ဆောင့်ချလိုက် ... အောက်က မောင်က ပင့်တင်ပေးချိန်နဲ့ အံကိုက် ... ဒုန်းကနဲ အဆောင့်ခံရတော့ ... ကျွန်မစိတ်တွေ ... လေထဲ ဝဲပျံနေပါတယ် ... ကျွန်မလေ ... ကျွန်မ နာကျင်နေပေမယ့် ...
အောက်ကနေ တိုးဝင်လာတဲ့ မောင့်ဒုတ်ကို ... ယမ်းခါသွားအောင် ... တင်သားဆိုင်တွေကို စကောဝိုင်းလို မွှေပေးလိုက်နဲ့ ကျွန်မ စိတ်ကြိုက် လုပ်ချင်တိုင်းလုပ်ရင်း ... အရည်တွေက ပွက်ကနဲ ပွက်ကနဲ အန်ကျလာပါတယ် ... ကျွန်မလေ ... မောင့်ကို အရမ်းဆောင့်ပေးတော့ ... မောလိုက်တာရှင် ... နည်းနည်းကြာတော့ ... ကျွန်မ မလှုပ်နိုင်တော့ဘူး ... အားမရှိတော့ဘူးရှင့် ...
.................................................................
မောနေပြီလား ... မရယ်
မောတာပေါ့ ... မောင်ရယ် ... လှုပ်တောင် မလှုပ်ချင်တော့ဘူး
မောင့်ရင်ခွင်ထဲမှာ လှဲချလိုက်ပြီး ... ကျွန်မလေ ... မောင့်ရဲ့ ရင်ခုန်သံတွေကို နားထောင်ကြည့်လိုက်တယ် ... တဒိန်းဒိန်းနဲ့ ... မောင့်ရင်ခုန်သံတွေက အကျယ်ကြီးပဲ ... မောင်လည်း မောနေပြီနဲ့ တူတယ် ... ဟင်း ဟင်း ... ကျွန်မကြောင့် မောင့်ရင်တွေ တအားခုန်တယ် ဆိုတာ သိသာပါတယ် ... ကျွန်မ ကျေနပ်သွားတယ် ... မောင့်ကို ချစ်ခွင့်ပေးလိုက်တာကို ... ဘယ်တော့မှ နောင်တမရပါဘူး ... ကျေနပ်စွာနဲ့ ... မတွန့်တိုတော့ဘူးကွယ် ...
မောရင် ... အောက်မှာ ပြန်နေနော် ... မောင် အပေါ်က ချစ်မယ်
အို ... မောင့် ...
မောင်လေ ... ကျွန်မကို အတင်းဖက်ထားရင်း ... ကိုယ်ကိုလှည့်လိုက်တော့ ... ကျွန်မက မောင့်အောက်ကို ပြန်ရောက်သွားတယ် ... မောင့် ဒုတ်ကြီးက ... ကျွန်မပန်းလေးထဲမှာ ... ဝက်အူရစ်လှည့်လိုက်သလိုပါပဲ ... နာလိုက်တာရှင် ... အပျိုမြှေးလေး ကွဲပြဲပြီး စပ်ဖျင်းဖျင်း ဖြစ်နေတဲ့ အထဲ ... ဒီလိုမျိုး ထိုးမွှေလိုက်တော့ ... နာလိုက်တာရှင် ... နာလွန်းလို့ ကျွန်မ တကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားရင်း ... ကျွန်မ တင်ဆုံကြီးက ... အပေါ်ကို အတင်းကြွပစ်လိုက်ပါတယ် ...
အား ... နာတယ်နော် ... မောင့် ...
မောင်လေ ... ကျွန်မ ဒီလို အော်လေ ... ပိုလုပ်လေပဲ ... သူ့ဒုတ်ကို ... အတင်းဆွဲထုတ်ပြီး ... အတင်းပြန်ထည့်တယ် ... နာကျင်လွန်းလို့ ကျွန်မ ပန်းလေးကို ... အတင်းညှစ်ထားတဲ့ကြားက ... မောင့်ဒုတ်က ... တထစ်ထစ်နဲ့ ပြန်ဝင်လာတယ် ... အောင်မလေး မောင်ရယ် ... နာလိုက်တာနော် ... ဟင့် ... ရက်စက်လိုက်တာ မောင်ရယ် ... ကျွန်မလေ ... မောင့်ကို အတင်းဖက်ထားတော့ ... မောင် အသွင်းအထုတ်လုပ်နေတာတွေကို ... ရပ်လိုက်တယ် ...
နာကျင်လွန်းပေမယ့် ... မောင်ရပ်လိုက်တော့လည်း ... ကျွန်မစိတ်ထဲမှာ လက်မခံချင်ပါဘူး ... မောင့်ကိုလေ ... ဆက်လုပ်စေချင်ပါတယ် ... မောင် ဘာလုပ်မလို့လဲဟင် ... ကျွန်မလေ ... မောင့်ကို မော့ကြည့်တော့ ... မောင်က ဘေးနားက ... ခေါင်းအုံးတလုံးကို ... ကျွန်မ ဖင်အောက်ထဲ ထည့်လိုက်တယ် ... ကျွန်မဖင်တွေက ... အတင်းထောင်ပေးသလို ဖြစ်သွားတယ်ရှင့် ... ပန်းလေးက အတင်းကော့ပေးသလို ဖြစ်နေရင်း ... မောင့်ဒုတ်က ... အတွင်းသား နက်နက်ကို ... ပိုထိလာသလို ခံစားရပါတယ် ... သေပြီ မောင်ရေ ... တို့တော့ ... သေပါပြီကွယ် ...
အား ... မောင်နော် ... ဖြေးဖြေးလုပ်နော် ... ဟင့်
အရမ်းထိတယ် ... မောင်ရယ် ... အရမ်းနာတယ် ... ဟာာာ .... ဟာာာ .... အူး .... ဟင့် ... ရှီး
ရမက်သံတွေ လျှံထွက်လာအောင် ... မောင်လေ ... အသွင်းအထုတ် ... အထိုးအမြှုပ်လေးတွေ လုပ်ပေးတာ ... အရမ်းကောင်းတယ်ရှင် ... ကျွန်မကလည်း ကျွန်မပဲရှင် ... ဖင်အောက်မှာ ခေါင်းအုံးခံထားလို့ ... ကော့ပေးထားသလို ဖြစ်နေတဲ့ကြားက ... မနေနိုင်တော့ဘူးရှင် ... ခြေဖဝါးကို မွေ့ယာပေါ်မှာ အားပြုပြီး ... အတင်းကော့ကော့ပေးနေတယ် ... မောင်ရယ် ... ဘယ်လိုများ ... တို့ကို ချစ်နေတာလဲကွယ် ... ပန်းလေးထဲက ... စပ်ဖျင်းဖျင်းနဲ့ ယားလွန်းလို့ ... မနေနိုင်တော့ဘူးကွယ် ...
အို ... အမေ့ ... ဟာာာ .... ဟာာာ
အရမ်းမကြမ်းနဲ့ ... မောင်ရယ်
နာတယ်နော် ... မောင့် .... ဟာာာာာ ... ဟာာာ ... ရှီး
ဟာာာ ... ဟင့်အင်း ... ဟင့်အင်း ... အဲဒီလို မမွှေနဲ့လေ ... အား .... ရှီး
ချစ်တာကြမ်းလိုက်တာ မောင်ရယ် ... မောင်လေ ... ကျွန်မခါးကို ကိုင်ပြီး ... အတင်း ဆောင့်တာ ... မောင့်ရဲ့ အနီးကပ်ဆောင့်ချက်တွေက ... ကျွန်မ မခံနိုင်တော့ဘူး ... ရုန်းလို့လည်း မရတော့ ... ခေါင်းကိုသာ အတင်းခါရင်း ... မောင့်လက်မောင်းကို ... အတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရတော့ပါတယ်ရှင် ... လုပ်ပါတော့ မောင်ရယ် ... သေအောင်သာ လုပ်လိုက်တော့ ... မောင်နော် ... ခံစားချက်တွေ ရမက်မီးတွေက ... ဟုန်းဟုန်းတောက်လောင်နေလို့ ... ကျွန်မလေ ... အရမ်းပဲ ငြီးတွားနေမိပါတယ် ... မောင်ရဲ့ မျက်နှာကလည်း နီရဲတွတ်နေတာပဲ ... ကြိုက်ရဲ့လားဟင် ... မောင် ...
ဟာာာ ... ရှီး
ကျွန်မ ... မခံနိုင်တော့ဘူး ... ထွက်တော့မယ် ... ထွက်တော့မယ် ... ပန်းလေးထဲက ... တဆစ်ဆစ်နဲ့ ... အတင်းညှစ်ထားရင်း ... တရစ်ပြီး တရစ်တက်လာတဲ့ ... ကာမစိတ်အပြင်းထန်ဆုံးအချိန်ကို ... ဘယ်လိုမျိုးအဆုံးသတ်ရမှာလဲရှင် ... မခံနိုင်တော့ဘူး မောင့် .... မောင့်ဟာကို ... အတင်းညှစ်ထားရင်း ... ပြွတ်ကနဲ ထွက်သွားပါတယ် ... မိနစ်ဝက်လောက် ကြာချိန်လေး အတွင်းမှာ ... ကျွန်မစိတ်တွေ ... နတ်ပြည်ကို ရောက်သွားသလိုပါပဲ ... ငြိမ့်ကနဲ သိမ့်ကနဲ ... ထူးကဲတဲ့ ... ကာမအရသာက ကောင်းလိုက်တာရှင် ... ကောင်းလိုက်တာ ... ကောင်းလွန်းလို့ ... တကိုယ်လုံးလည်း အားမရှိတော့ပါဘူး ... မျက်စိဖွင့်ဖို့တောင် အားမရှိတော့လို့ ... မှေးနေရင်း ... မောင့်ရဲ့ အဆုံးသတ်ဆောင့်ချက်တွေကို ... အောက်နှုတ်ခမ်းလေး ကိုက်ပြီး ... မောင့်ဒုတ်ကြီးထဲက ... ပန်းထွက်လာတဲ့ ... အရည်ပူပူတွေကို ... ပန်းလေးထဲက တရစ်ရစ်စုပ်ယူရင်း ... တညလုံး မောင်ချစ်သမျှ ... အလိုလိုက်ရင်း ... မိုးစင်စင်လင်းသွားပါတော့တယ်ရှင် ...
ပြီးပါပြီ
"},
{"title":"ကျနော်နှင့် ထို နှစ်ယောက်
","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhnbJN_KEFyUHCOEuOkxmANOCdtrJSr5n43_S3cpWBq7ljh3ESPwuWHONktiVhUn3OXoueZjgmAZqoHkZK5UdDgFkvYCULAlCiMHr3ATc44iNoqLBACr8_qTH0v5Mpa8iqlh4Ins6jjgh0/s1600/685e3519f15d79e457115e3475e0a9c2.jpg
","content":"အခု အောင်ပွဲခံသွားသူကတော့ ဒွန်းပါတဲ့။ ကျားကိုးစီး စားမကုန်တဲ့ ဒွန်းပါ။ ဆင်ပြောင်ငါးစီးအားမာန်ကြီးတဲ့ ဒွန်းပါ ခင်ဗျာဒိုင်လူကြီး ရွှေဓူဝံက အသံဝါကြီးနှင့် ကြေငြာလိုက်ပြီးနောက် ဒွန်း၏လက်ကို ကိုင်မြှောက်ပြလိုက်တော့မှချိုလွင်နှင့်ရွှေစင်တို့နှစ်ယောက်သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။
သည်တစ်ပွဲဒွန်းနိုင်ပါစေဆုတောင်းရတာ အမောပင်။ ဒွန်းဆိုသည်မှာ ယခုမှ တက်သစ်စ ဖြစ်သော်လည်း တော်တော့်ကို နာမည်ကြီးသော လက်ဝှေ့သမားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်ကိုတော့ ထည့်ပြောဖို့ လိုမည် မထင်ပါ။
သံမဏိဒွန်းဟနာမည်ကြီးသည်ကို ထောက်ခြင်း အားဖြင့် သူ့ခံနိုင်ရည် မည်မျှရှိသည်ကို မှန်းဆနိုင်ပါသည်။ အရပ်က ၆ ပေ၆ လက်မ။ ကိုယ်လုံးကိုယ်ထည်ကလည်း အရပ်နှင့် မလိုက်အောင် တောင့်တင်းကြံ့ခိုင်တာမို့ ချိုလွငစွဲမက်လောက်စရာ ဖြစ်နေသည်။
ချိုလွင်သည် မိန်းကလေးပင် ဖြစ်သော်လည်း (သူ့ အဖေက အားကစားဖြင့်နာမည်ကျော်လာခြင်းဖြစ်သဖြင့် ) ငယ်ငယ်ကတည်းက အားကစားပွဲများကို စွဲစွဲမြဲမြဲ ကြည့်ရင်းမှ ဒွန်းကိုတစ်ဖက်သက် စွဲမက်နေခြင်း ဖြစ်လေသည်။ချိုလွင်၏စုံစမ်းချက် အရဆိုပါလျှငဒွန်းသည်အသက်သုံးဆယ်မပြည့်သေး။ရည်းစားလက်ကိုင်မရှိ။ ယခင်တုန်းကတော့ ရှိခဲ့ဖူးမှာ သေချာသည်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒွန်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာတောင့်တင်းကြံ့ခိုင်ရုံမကနှုတ်ကလည်းအလွန်ချိုသောကြောင့်ဖြစ်သည်။သာမန်လက်ဝှေ့သမားတစ်ယောက်လို အကြီးမဟုတ်။ သွက်လက်ဖျတ်လတ်စွာ စကားဆိုတတ်တာကြောင့်လည်း ပရိတ်သတ်ချစ်ခြင်းကို ခံရလေသည်။
မျက်လုံးမျက်ဖန်ကောင်းပြီး နဖူးကျယ်သဖြင့် ရုပ်ကလည်း အတော့်ကို ခန့်သည်။လက်ဝှေ့ထိုးသည်ကလည်း ဆုကြေးမနည်းလှ။ သည်လိုလူမျိုး တစ်ယောက်သည် ဘာကြောင့် မိန်းမမရှိသေးသလဲကို ချိုလွင်စဉ်းစားမရချေ။
ချိုလွင်ရော ရွှေစင်ပါ ဒွန်း၏ စံချိန်လွန် – ီးကြီးကို သတိမပြုမိပဲမနေနိုင်။ အားကစားဘောင်းဘီပွပွကြီးဝတ်ထားသော်လည်း စားနေကျ ကြောင်ဖားများအနေဖြင့် ဒွန်း၏ယောက်ျားအင်္ဂါ ဘယ်လောက်ကြီးသလဲကို ခန့်မှန်းနိုင်ကြသည်။
အတွေ့ အကြုံ ပိုများသော ရွှေစင်က သူ့ကိုယ်သူ ပိုယုံသည်။ ဘယ်ယောက်ျားမဆို သူမ၏ရှေ့မှောက်တွင်သိပ်ခံစားရသည်။ဒူးထောက်ရစမြဲတစ်ခါ၊မဟုတ်ပါလား။နှစ်ခါကနေစစချင်းတုန်းကတော့သုံးလေးခါဖြစ်လာတော့ရှက်သည်၊ကြောက်သည်၊ထိုယောက်ျားဆိုသူများရွှေစင်ပေါင်ကြားထဲတွင် အရည်ပျော်ကုန်ကြတော့သည်။
ရွှေစင်တစ်ယောက် စိတ်ပါလက်ပါဖြင့် ညှစ်ဆွဲလိုက်လျှင်သူတို့ အ ားလုံး ငါးမိနစ် အ တွင်း ထွက်ကုန်ကြသည်။ ကြာလေလေ ရွှေစင် အ တွက် ပျင်းဖို့ကောင်းလေဖြစ်လာရ၏။
ဒါပေမယ့် လူသားစားသော ကျားကိုမှ ရွေးစားသည့် ကျားဆရာ ကြောင်ဖြစ်သော ရွှေစင်မှာယောက်ျားဆိုလျှင် အမြဲ အ ဆင်သင့်ပင်။ ဒါ့ အ ပြင် ဒွန်းက လောလောဆယ် အရမ်းကို ဝက်ထောနေသည်မဟုတ်ပါလား။
ဒွန်းတစ်ယောက် ရွှေစင်ကို စွဲသွားပါက သူမ အနေဖြင့် တစ်ချက်ခုတ်၊ နှစ်ချက်ပြတ်ပင်။ချိုလွင်ကတော့ ရွှေစင်လိုမဟုတ်။ ရွှေစင်တစ်ယောက် မျက်နှာများသည်ကို သူမက လုံးဝ သဘောမကျချေ။ ရည်းစားတစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်လောက် ရှိတာက ဘာမှ မဆန်းသော်လည်း ယောက်ျားတွေတစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက်နှင့်လိုက် အိပ်နေတာကိုတော့ဘယ်လိုမှဘဝင်မကျနိုင်။ချိုလွင်ကိုယ်တိုင်လည်း အပျိုမဟုတ်ပါ။ ဒါပေမယ့် မီးနဲ့ကစားတာ သိပ်မကောင်းဘူးလို့တော့ ခံယူထားသည်
။ပြောမယ့်သာပြောရသည်။ ဒွန်း၏ ဘောင်းဘီအောက်မှ ဖုထစ်နေသော အရာကြီးကိုတော့ ရွှေစင့်လိုပင်ချိုလွင်လည်း ရင်ခုန်ပါသည်။ဒွန်းတစ်ယောက်အဝတ်လဲခန်း အတွင်းတွင်အမောဖြေနေခိုက်လေ့ကျင့်ဖက်အောင်ဇံကမေးလိုက်သည်။
သည်နေ့ည ငါတို့ ကလပ်သွားမယ်။ လိုက်ခဲ့လေဟင့် အင်း၊ ငါအိမ်ပြန်ချင်တယ် ဟာကွာ၊လုပ်တော့မယ်။မင်းကပြီးရင်အမြဲတမ်းစိန်ခေါ်ပွဲတွေသည်လိုပဲ။နောက်တစ်လဆိုရင်တောက်လျှောက်လာမှာ။မင်း အနေနဲအခု အချိန်ကလေးရွှေခါးပတ်ပျော်ရမှာကို။လာစမ်းပါကွာ။
အသေအကြေထိုးတဲ့ အခါလည်းထိုး။ အနားယူတဲ့ အခါလည်း အနားယူပေါ့ ထိုနေရာသို့ အ ရောက် အောင်ဇံ၏ လေသံက တိုးညှင်းသွားပြီးနောက် …ခုတစ်လော ပွဲခင်းထဲကို အလန်းကလေးတွေ ရောက်လာတယ်နော်။
မင်းကို လာကြည့်ကြတာဖြစ်မယ်။ ဘယ်လိုလဲ။ သူတို့ကို စိတ်မဝင်စားဘူးလား။ ယောကျ်ားကောင်း၊ မောင်းမတစ်ထောင်တဲ့နော်။မင်းနဲ့ငါ တွဲလာတာ သူငယ်တန်းကတည်းက။ မင်း -ကောင်မလေးတွေနဲ့ တွဲသွားတာ နှစ်ခါ-သုံးခါလားပဲမြင်ဖူးတယ်။
ဒွန်းက မချိလို့သွားဖြဲ ရယ်သလားမေး ဆိုသော သဘောဖြင့် သွားဖြဲပြလိုက်သည်။ အောင်ဇင်ကတော့ အာပေါင် အာရင်း သန်သန်ဖြင့် ဆက်ပြောနေဆဲ။ဝိတ်လေးဘာလေး လျှော့ ကိုယ့်လူ။ မလျှော့ရင် ပေါက်ထွက်သွားမယ်။ ဟား ဟား။
အဲ့ဒါမှကျော်မကောင်း ကြားမကောင်းတွေ ဖြစ်ကုန်မယ် သူ့စကားသူသဘောကျပြီးရယ်မောနေသောအောင်ဇံကိုကြည့်ပြီးဒွန်းတစ်ယောက်မအီမလည်ကြီး ခံစားလိုက်ရသည်။သူ့ အ ဖြစ်ကလည်း ဆိုးပါသည်။
လောကကြီးမှာ ယောက်ျားတိုင်း လိင်တံကြီးချင်ကြသည်။ လိင်တံကြီးသော ယောက်ျားကို မိန်းမတွေ စွဲမက်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ ဒါပေမယ့် သူ့ အ တွက်တော့မမှန်ပါချေ။ သူ့ – ီးကြီးသည် ပျော့နေစဉ်မှာပင် ခြောက်လက်မခန့်ရှည်ပြီး မာနေလျှင်တော့ ရှစ်လက်မကျော်လေသည်
။ဝှေးစေ့များကလည်းတင်းနစ်ဘောလုံးလောက်နီးနီးရှိသည်။ငယ်ငယ်တုန်းကကျောင်းဝင်းထဲမှ စတိုခန်း အတွင်းဝယ် ရည်းစားတစ်ယောက်ကို လိုးရန် ပြင်သောအခါ ထို – ီးကို မြင်လိုက်သည်နှင့် လုံးဝ လက်မခံချေ။
နောက်ဆုံးတွင် တောင်းတောင်းပန်ပန်နှင့် ခွင့်တောင်းလွန်းမက ခွင့်တောင်းတော့မှ – ီးစုပ်ပေးသည်။ လရည်တွေ ပန်းထွက်ကုန်တော့လဲ ရည်းစားမလေး၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးသာမကဆံပင်များပါ ပေကုန်သဖြင့် ကျော်မကောင်း၊ ကြားမကောင်းတွေဖြစ်ကာ တစ်ခန်းလုံး သိကုန်ခဲ့ဖူးသည်။ကောင်မလေးနှင့်လဲ တစ်ခါတည်း ပြတ်ရုံမက တစ်ခန်းလုံးရှိ မိန်းကလေးများအားလုံး ဒွန်းဆိုလျှင် ဘီလူးသဘက်ပမာ ရှောင်ပြေးကြတော့၏။
ဘာမဆိုင် ညာမဆိုင်နှင့် ဆရာမတွေတောင် နည်းနည်းရှိန်ကုန်သည်။ဒါကတော့ အထက်တန်း ကျောင်းသူတွေမို့ အကောင်းမှန်း အဆိုးမှန်းမသိ၊ မလိမ်မိုး မလိမ္မာလေးတွေ ဆိုပြီး ထားလိုက်ပါတော့။ အသက်ကလေး နည်းနည်းရလာလို့ တက္ကသိုလ် တက်သောအခါမိန်းမပျိုတစ်ယောက်ကို စမ်းကြည့်ပြန်တော့လဲ အခြေအနေက ဒုံရင်း။
ငါးလက်မလောက် ထည့်လိုက်ရင်ကိုပဲ သေတော့မတတ် အော်ကာ တွန်းထုတ်တော့သည်။ အပျိုမှေးပေါက်တာလား၊ ေ- ာက်ပတ်ကွဲသွားတာလား မသိ။
သွေးတွေ အများကြီး ထွက်လာသဖြင့် ဆရာကိုလူအေးထံ အမြန်ပြေးကာ ချုပ်လိုက်ရသေးသည်။ (ဆရာကိုလူအကြောင်း သိချင်ပါက ဖွေးဖွေး – အလွယ် ဆုံးုံနောက်ပေါက် ဇာတ်လမ်းကိုဖတ်ကြည့်ကြပါရန်။ )သည်လိုပြောလို့ ဒွန်းတစ်ယောက် အရမ်းနှာဘူးကျပြီး မိန်းမလိုက်စားနေသည်ဟု မထင်စေလိုပါ
။သူ့ပြဿနာမှာညီလေးကအရပ်သိပ်ရှည်နေသဖြင်ဂွင်းထုသောအခါလရည် အကုန်မထွက်ခြင်းပင်ဖြစ်လေသည်။ ကြာလာတော့ ကျင်ချောင်းထဲက လရည်များက စုကာ ဘောအောင့်လာတတ်သည်
။ကြာလာလျှင်တော့ ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်မည် မသိ။ ဒါကို အောင်ဇင် ပြောပြဖူးတာမို့ အောင်ဇံက သူ့ အားနောက်ပြောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သည်လိုဖြင့် နှစ်ခါတိတိ ကံမကောင်းခဲ့သော ဒွန်းသည် မိန်းကလေးများကစရန်ပင် မဝံ့မရဲ ဖြစ်လာရတော့သည်။
တစ်နေ့တစ်ခါ ဂွင်းထုခြင်းကသာ သူ့ အတွက် ထွက်ပေါက် ဖြစ်ပေတော့၏။ ကြာလာတော့လဲ ထုရင်းထုရင်း ခံနိုင်ရည်တွေ တိုးလာကာ အခုဆိုလျှင် နာရီဝက်လောက်ကြာအောင် ထုနေရလေသည်။
ငါ ကားထဲ သွားလိုက် ဦးမယ် အောင်ဇံတစ်ယောက် မိန်းမအကြောင်း မြိန်ရေယှက်ရေ ပြောတော့မည်ကိုအတွေ့ အကြုံ အရသိလိုက်သည်။ သည်လို နားထောင်လျှင် ညီလေးခေါင်းထောင်လာမည် စိုးသဖြင့် ဒွန်းက မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။ သူ့ညီလေး နိုးလာလျှင် တော်တော်နှင့် ပြန်မအိပ်တတ်သည်ကို သိထားသဖြင့် Aန္တရာယ်ကိုမဖိတ်ခေါ်ဝံ့ပါ
။အောင်ဇံကလည်း အတင်းပင် တောက်တဲ့ကပ် ကပ်လိုက်လာ၏။သူတို့နှစ်ယောက်ကားရပ်ထားရာနေရာသို့ထွက်လာရင်းကလမ်းတွင်မြင်မြင်သမျှအမဟူသမျှကို ငမ်းလာခဲ့သည်။ စိတ်ကြိုက်တွေ့တာ တစ်ယောက်မှ မရှိ။ သူက ပေါင်တံရှည်ရှည်၊အရပ်မြင့်မြင့် မိန်းမပျိုများကိုသာ လိုချင်သည်။ သူ့ညီတော်မောင် အ တွက် ရွှေဘိုမင်းကြိုက် မှအိုကေဖြစ်ပေမည်။သာမန်တရုတ်မပုပုကလေးများဆိုလျှင်သူ့ကောင်နှင့်ဘယ်လိုမှတော်မည်မဟုတ်။ခက်တာက အရပ်ရှည်သော မိန်းကလေးများက မချောကြပေ။ သည် အ ကြောင်းကို ပြောပြသောအခါေAာင်ဇံက ရယ်သွမ်းသွေးလျက် အရပ်ရှည်တဲ့လူက ဟိုဟာရှည်မယ်လို့ မင်းကို ဘယ်သူပြောသတုန်း ဟုဆိုသည်။ဒွန်းက ပြုံးရင်း ကားကို ဒေးကလပ်တစ်ခုဆီ ဦးတည်လိုက်သည်။
သည်လို အောင်ပွဲခံသည့်နေ့မျိုးမှလိုက်မပို့ပေးလျှင်အောင်ဇံကသူ့ကိုအပြစ်တင်လို့ဆုံးတော့မည်မဟုတ်။သူကိုယ်တိုင်ကတော့အရက်သောက်ပြီး ပုလွေမှုတ်ခံတာလောက်နဲ့ပဲ ကျေနပ်ရမည် ဖြစ်သည်။
အရင်တစ်ခေါက်က ကြူကြူဆိုတဲကောင်မလေးကို သတိရလာသည်။ ချက်ချင်းလိုလိုပင် ညီလေးက ခေါင်းထောင်ချင်လာ၏။ သည်လိုနဲအတွေးတွေ များနေသဖြင့် ဘယ်လိုကနေ ဘယ်လို ကလပ်ထဲ ရောက်လာသည်ကိုပင် မသိလိုက်။ အောင်ဇံကတော့ အရပ်ရှည်တဲ့လူကို ရှာပေတော့။ ငါကတော့ ထုံးစံ အတိုင်း ရှမ်းတရုတ်မလေးတွေပဲ ကိုင်မယ် ဟုဆိုကာ စူဠလိပ် ရေထဲလွှတ်လို က်သလို ထွက်သွား၏။တစ်ယောက်တည်းယောင်လည်လည်ဖြင့်ဒွန်းသည်Aရက်ဘားဖက်ရောက်လာ၏။
သည်နေရာက နည်းနည်း မြင့်သဖြင့် ကလပ် တစ်ခုလုံးကို အပေါ်စီးမှ မြင်ရသည်။ အပျော့နဲ့ပဲ စတာပေါ့ဟတွေးရင်း ကျားဘီယာ နှစ်လုံး ဟု မှာလိုက်ရင်းက ဘေးဘီကို မျက်လုံး ကစားလိုက်သည်။ သည်တွင်ပဲချိုမြမြ မျက်ဝန်းတစ်စုံနှင့် အကြည့်ချင်း ခလုပ်တိုက်မိသည်။
လှလိုက်တာဟုတွေးရင်း ကျားဘီယာကိုစုပ်လိုက်၏။ မိန်းကလေးက သူ့ အား တစ်ချက်မျှ ပြန်ကြည့်ပြီး အကြည့်ကို လွှဲလိုက်၏။ လှပကြော့ရှင်းသောကိုယ်ခန္ဓာလေးကို ဒွန်းဖက် ကျောပေးကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာနေသကဲ့သို့ ရှိလေသည်။
ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်စီးထားသဖြင့် ဖြောင့်တန်းသော ပေါင်တံကလေးများက သာလို့ ပေါ်လွင်နေသည်။ တင်ပါးကလေးများကလည်း လုံးကျစ်ကားစွင့်လို့နေ၏။သူမက ဒွန်းကို နောက်တစ်ချက် ကြည့်ပြန်သည်။
သည် အခါတွင်တော့ ဒွန်း၏နှလုံးသားများအခုန်မြန်လာတော့သည်။ ထိုစဉ်မှာပင် အလှနတ်ဘုရားမလေးက ဒွန်းဆီသို့ လျှောက်လာ၏။ ဟင် . . .မဟုတ်သေးဘူး။ဒွန်းကကျော်ကာသွားသည်။မဖြစ်ချေဘူး။ဒွန်း၏ဘီယာသောက်နေသည့်တိုင်ခြောက်သွေ့နေသော ပါးစပ်ထဲမှ စကားသံ အ ချို့ ထွက်လာသည်။
ဘယ်သူ့ကို ရှာနေတာလဲဟင် ချိုလွင့်ရင်ထဲတွင် ထိတ်ကနဲ ဖြစ်သွား၏။ မမျှော်လင့်ပဲ ဒွန်း၏ အသံကို ကြားရသဖြင့်လား။ဒါမှမဟုတ်ကိုယ်လိုချင်တာရတော့မည်မို့လားမပြောတတ်။သေချာတာကတော့ချိုလွင်အရမ်းရင်ခုန်နေပါသည်။ လည်ပင်းနည်းနည်း ဟိုက်သော အနက်ရောင် အင်္ကျီလေးကို ဝတ်ထားတာမို့ ချိုလွင်ရင်တွေ ခုန်နေတာကို ဒွန်းသတိထားမိလျှင် မြင်နိုင်ပါသည်။ သို့ရာတွင် ဒွန်းမှာ ချိုလွင့်ရင်သားများကို အာရုံရောက်နေပုံရသဖြင့် ပါးကလေးများ ရှိန်းကနဲဖြစ်အောင် ချိုလွင်ရှက်သွား၏။
အို. . . မဟုတ်ပါဘူး။ ချိုလွင့် သူငယ်ချင်း ရွှေစင်ကို ရှာနေတာပါဒွန်းက နည်းနည်း ရဲတင်းလာပြီးနောက် စကားဆက်လိုက်သည်။ဘဲဘဲကို ရှာတာ မဟုတ်ဘူးလားမဟုတ်ပါဘူး။ ဘာဘဲဘဲမှ မရှိဘူး သည်လောက်ဆိုလျှင် ဒွန်းစိတ်ချပြီ။ လက်ထဲမှ တိုက်ဂါးတစ်လုံးကို ကမ်းပေးရင်း သိပ်လှတာပဲဟုချီးကျူးလိုက်၏။ ကောင်မလေးက ချိုချိုလွင်လွင် ရယ်ကာ အသာတကြည်ပင် ဘီယာကို သောက်သုံးသည်။ကံတရားကို ဒွန်းမယုံချင်။ သည်ကောင်မလေးသည် ပျိုမြစ်နုနယ်ပြီး တကယ်ကို ထွားသည်။
ဒေါက်မြင့်စီးထားသော အရပ်က ခြောက်ပေထက် မနည်းနိုင်။ တင်တွေ၊ ရင်တွေကလည်း အတော့်ကို ထွားသည်။သည် အချိန်တွင်အောက်ပိုင်းတစ်နေရာမှတင်းလာသည်ကိုဒွန်းတစ်ယောက်သတိပြုလိုက်မိသည်။သည်ကောင်မလေးကို မရရင် မဖြစ်ဟု သူ ဝန်ခံလိုက်ရလေသည်။သူ့ဒွန်းတစ်ယောက်စိတ်ဝင်စားနေသည်မှာချိုလွင့် အတွသိပ်ကိုသေချာနေပါသည်။သူမကလည်း ဒွန်းကို လိုချင်နေသည်မှာ တစ်ပိုင်းကို သေမတတ်ပင်။ ခက်တာက မြောင်းပေးနေသည့်တိုင်ရေက တော်တော်နဲ့ မလာသေး။
ချိုလွင် စိတ်မရှည်တော့။သည်ကနေသိပ်ပူတာပဲနော် ဟုပြောလိုက်ရင်းကအင်္ကျီရင်ပတ်လေးကိုလေဝင်စေရန်ဟပေးလိုက်သည်။ တစ်ဆက်တည်း သည်မှာ လူတွေ သိပ်များတော့ ပို ပူနေသလိုပဲ သည်လောက် ပါးစပ်နားရောက်နေမှတော့ လျှာနဲ့ ထုတ်လျက်လိုက်မှာပေါ့။ ဒွန်းက လက်လွတ်မခံနိုင်တော့ပါ။ဒါဆိုရင် နားအေးပါးအေး အေးအေးဆးဆေး နေလို့ရမယ့်နေရာတစ်ခု သွားရအောင်လေဘယ်နားသွားမလဲ။
အိမ်ပြန်ပြီးတော့ပဲ နားတော့မယ် ပါးစပ်နားရောက်နေသော အစာကို ပုတ်ချခံလိုက်ရသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒွန်းတစ်ယောက်ကြက်နာကြီး လည်လိမ်သလို ငိုင်ကျသွားသည်ကို မြင်ရသောAခါ ချိုလွင့်ရင်ထဲတွင် ကြည်နူးခြင်းများဖြင့်ပြည့်နှက်သွားသည်။ကားမမောင်းနိုင်တော့ဘူး။ ကိုဒွန်း လိုက်ပို့ပေးမလားအခန်းတံခါးကို ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီးသည်နှင့် ချိုလွင်က ဒွန်း၏ ရင်ခွင်ထဲ ရောက်သွားတော့သည်။အနမ်းတွေဖလှယ်ပြီးနောက်ချိုလွင်ကပါးစပ်ကဟပေးလိုက်သည်။ဒွန်း၏လျှာကချက်ချင်းပင်ထိုးဝင်လာ၏။
တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ကာ လျှာချင်းကလိနေရင်းကနေဒွန်း၏ ပုဆိုးထဲ ထိုးထားသော ပိုက်ဆံ အိတ်က ချိုလွင့်ဗိုက်ကို လာထောက်မိနေသည်။ ပိုက်ဆံ အိတ်ကခါးနောက်ကျောမှာထိုးထားတာခါးပိုက်နှိုက်ခံရတတ်သည်ကိုမဟုတ်ဘူးချက်ချင်းပင်တွေးမိသော်လည်းသဘောပေါက်လိုက်၏
။ခါးနောက်ကျောမှာပိုက်ဆံ အိတ်ကထိုးပါကပုဆိုးကြားထဲထိုးထားရင် အဲ့သည်ပုဆိုးကို ချွတ်ပစ်မယ် ဟု တွေးရင်း ဘီယာအရှိန်ဖြင့် နဂိုကထက် ရဲတင်းနေသောချိုလွင်က ဒွန်း၏နားနားကပ်ကာ အထဲသွားရအောင် ဟု ဆော်သြလိုက်၏။ဒွန်းက ဖျတ်ကနဲ ချိုလွင့်ကို ပွေ့ယူလိုက်တော့ ချိုလွင့်ရင်ထဲ အေးကနဲ နွေးကာသွားသည်။အေးကနဲဆိုတာကလဲယောက်ျားတစ်ယောက်၏အပွေ့မခံဖူးသဖြင့်လန့်သွားခြင်းဖြစ်ပြီးနွေးကနဲဆိုတာကတော့ ဒွန်း၏ ရင်ခွင်ကြီးက နွေးထွေးလွန်းလှသဖြင့် ဖြစ်လေသည်။
အားကစားလုပ်သောဒွန်း၏ ရင် ဘတ်နှင့် လက်မောင်းသားများမှာ ဖုထစ်ရုန်းကြွလို့နေသည်။ ဒါမျိုးကြီးကို ဟိုကောင်မ ရွှေစင်ဘယ်လောက်လိုချင်မလဲဟု တွေးမိသောအခါ ချိုလွင့်ရင်ထဲတွင် ပီတိတို့ ဖြာဝေသွားသည်။ ယောက်ျားတွေဆိုတာ ငါနဲ့မတွေ့ခင်သာ ဟောသည်ပေတံလို ထောင်နေတာ။ ငါနဲ့တွေ့လိုက်ရင် သည်ပီကေဝါးဖတ်လိုပျော့သွားတာပဲဟု ဆိုလေ့ရှိသော ရွှေစင်ကို သည်တစ်ခါတော့ အပြတ်ချိုးနိုင်ပြီဟု တွေးရင်း ချိုလွင်စိတ်ထဲတွင်ကြည်နူးလျက်ရှိသည်
။တစ်နေ့လည်လုံးကြားခဲ့ရသောဒွန်း၏ချီးကျူးစကားတို့ကပြန်စဉ်းစားရင်း ချိုလွင်တစ်ယောက် အပျော်ကြီးပျော်နေသည်မို့ မည်သို့မည်ပုံ အိပ်ခန်းထဲ ရောက်လာသည်ကိုပင် မသိလိုက်ချေ။ဒွန်းက လက်မြန်ခြေမြန်ဖြင့် ချိုလွင့် အင်္ကျီနှင့် စကတ်ကို ချွတ်ပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင်တော့သူ့စပို့ရှပ်ကိုသူပြန်ချွတ်ကာနောက်ဆုံးတွင်မှရုန်းကန်နေသောညီလေးကထွက်ပေါက်ပေးသည်အနေဖြင့် အတွင်းခံဘောင်းဘီကို ဆွဲချလိုက်သည်။
စိတ်ထဲမှတော့ သည်ကောင်မလေး ထွက်ပြေးလျှင်လဲအခန်းတံခါးကို ပိတ်ထားသဖြင့် သူ့လက်က လွတ်အောင် မပြေးနိုင်လောက်ဟု ခန့်မှန်းနေမိသည်။အောင်မယ်လေးတော့ ချိုလွင့်ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော အသံပါ။ ဒွန်းသည် ပိုက်ဆံ အိတ်ကို ခါးပုံစထဲ ထိုးလေ့ရှိသူမဟုတ်မှန်းချိုလွင်သိလိုက်ရပါပြီ
။အခုနကချိုလွင့်ဗိုက်ကိုလာထောက်မိသောအရာမှာဒွန်း၏ညီတော်မောင်သာ ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ရှစ်လက်မကျော်သော စံချိန်လွန် – ီးကို မြင်ပါက ချိုလွင်တစ်ယောက် ထွက်ပြေးမိမည် ဖြစ်သော်လည်း ယခုတော့ အရက်ကလေး ဝင်ထားသဖြင့် ထွက်ပြေးဖို့ကိုစိတ်ပင်မကူးမိ။ ဘာတွေကို စိတ်ကူးမိနေသလဲတော့ မသိ။ သူမ၏ လက်တစ်ဖက်က ပေါင်ကြားထဲရောက်သွားသည်ကိုတော့ ဒွန်းမြင်လိုက်ရသဖြင့် သိန်းထီပေါက်သူပမာ ပျော်မြူးသွားသည်။
ဒွန်းက အပျော်တစ်ဝက်ဖြင့် ချိုလွင့်ကို ကုတင်ပေါ် တွန်းလှဲကာ Aပေါ်မှ တက်ခွလိုက်သည်။သူ့လက်ထဲမှညီတော်မောင်ကကြီးသထက်ကြီးလို့လာသည်။နောက်ဆုံးတွင်ထည့်တော့မည်ဟုချိုလွင့်ညီမလေးရှေ့ တေ့လိုက်သောအခါ ချိုလွင်က ဆတ်ကနဲ ရုန်းတော့သည်။
မ . . . မဖြစ်ဘူးထင်တယ်။ မလုပ်ပါနဲ့ ဦး ဟာကွာ . . . ကိုယ့်ကိုလဲ သနားပါဦး။ သည်မှာ တိုးလို့တန်းလန်းကြီး ဖြစ်နေပြီ အဲ့သည်လောက်ဆိုရင်တော့ မဖြစ်ဘူး။ ကွဲသွားလိမ့မယ်။ ချိုလွင် ဘာလုပ်ပေးရမလဲ ပြောလေ။တစ်ခြားဟာ လုပ်ပေးမယ်နော်။
. . . စုပ်ပေးရမလားမချင့်မရဲဖြင့် ဒွန်းက သူ့ညီတော်မောင်ကို ချိုလွင့်ပါးစပ်နား တေ့ပေး၏။ ဟ . . . ကျယ်ကျယ်ဟ။အကျယ်ကြီးဟ ဟု သွားဆရာဝန်များ ဆိုလေ့ရှိသလိုပင် ချိုလွင်က ပါးစပ်ကို အစွမ်းကုန်ဖြဲကာ သူမ၏လက်ဖျံရိုးလောက်နီးနီးရှိသော တုတ်ရှည်ကြီးကို ငုံခဲလိုက်သည်။ အရေပြားဖြတ်ထားသော ဒွန်း၏ဒစ်ဖျားမှာနည်းနည်းနောနောမဟုတ်။ ပါးစပ်ကို အစွမ်းကုန်ဖြဲမှ အတော်လောက်ဖြစ်သည်။ ကျင်ငယ် ထွက်သည့်အပေါက်ကလေးကို လျှာဖျားဖြင့် ကလိလိုက်တော့ ဒွန်းတစ်ယောက် ထွန့်ထွန့်လူးသွားသည်။
ချိုလွင်ကအားတက်လာပြီး ဒစ်ဖျားကိုငုံကာ သွားဖြင့် အနည်းငယ် ကိုက်ပေးလိုက်၏။ ဒါတင်မက ဒွန်း၏ -ီးကြီးကအဖျားမှ အရင်းတိုင် လျှာဖြင့် အားရပါးရ လျက်ပေးလိုက်လေသည်။အား. . . ကောင်းလိုက်တာ ချိုရယ် ဒွန်း၏Aားပေးသံကြောင့်ချိုလွင် အားတက်လာပြီးဥတွေကိုပါငုံလိုက်သည်။ထို့နောက်အောက်မှ အ ပေါ် ပြန်တက်ပြန်သည်။ ဒွန်းက အားမရတော့ပဲ ချိုလွင့်ခေါင်းကို ဆုပ်ကာ သူ့ဒုတ်ကို ထိုးထည့်လိုက်သည်။ လေးလက်မထက် ပိုမဝင်နိုင်ပါချေ။
ချိုလွင်သည် အလျော်ပေးသည့် အ နေဖြင့် လွတ်နေသောအရင်းပိုင်းကို လက်ဖြင့်ကိုင်ကာ ဂွင်းတိုက်ပေးလိုက်သည်။ – ီးကြီးက ချိုလွင့်ပါးစပ် အတွင်းဝယ် ပိုလကြီးလာသယောင်ရှိ၏။ ကြောက်လာသောချိုလွင်က တောင်းတောင်းပန်ပန်ဖြင့် ထုတ်လိုက်ပါတောကိုရယ်။ ကို့ဟာကြီးက အရမ်းကြီးနေတယ်။ အရည်တွေ ထုတ်လိုက်မှ ပျော့သွားမှာ။ အဲ့သည်တော့မှထုတ်လိုက်ကြရအောင်နော် ဒါလည်း ဟုတ်သားပဲ ဟု တွေးရင်း ဒွန်းက သုက်လွှတ်ရန် ကြိုးစားသည်။
သည်တစ်ခေါက်တွင်တော့ လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်တုန်းကလို မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပေကုန်အောင်မပန်းမိစေရန် သတိထား၏။ချိုလွင်ကလည်း စုပ်ပေးနေရင်းက လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ ပေါင်ကြားထဲမှအစေ့လေးကပွတ်ပေးရင်း ဖီလင်ယူနေသည်။ သည်လိုဖြင့် နှစ်ယောက်သား အရှိန်တွေတက်လာပြီးနောက် ချိုလွင်ကအားစိုက်ကာ စုပ်ပေးသည်။ ပန်းတိုင်နှင့် နီးသထက် နီးလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဒွန်းတစ်ယောက် ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်ဖြစ်လာသည်တွင် ပြီးခါနီးပြီဟု သိသော ချိုလွင်က အားကုန်ကုန်းစုပ်လိုက်ရာ ဒွန်းရော သူ့ညီလေးပါဆန့်ငင်ဆန့်ငင်ဖြင့် ပြီးသွားလေသည်။
ထွက်လာသမျှ လရည်များကို ချိုလွင်က လောဘတကြီး စုပ်ယူလိုက်၏။ တစ်လုပ်စာ အပြည့်ရသောအခါ မျိုချလိုက်ပြီးနောက် ကျန်သော အကပ် အသပ်များကို လျှာဖြင့်လျက်ယူလိုက်သည်။ သည်လောက်ကြီးသော – ီးနှင့် သည်လောက်ကြီးသော ဝှေးစေ့များမှ ထွက်သောသုက်ရည်များမှာ နည်းနေသည်ဟု ချိုလွင့်စိတ်ထဲတွင် ထင်လိုက်မိ လေသည်။အမှန်မှာ အစိုးရိမ်ကြီးသော ဒွန်းက ဥများထဲမှ သုက်ကို မလွှတ်ပဲ အတင်းအောင့်ထားခြင်းဖြစ်လေသည်။
အကျိုးဆက်မှာ ဘောအောင့်လာပြီး မျက်နှာရှုံ့လိုက်မိသည်။ ချိုလွင်က သတိထားလိုက်မိပြီးဘာဖြစ်တာလဲ ကို ဟု မေးလိုက်သော်လည်း ဒွန်းက ဘာစကားမှမပြောပဲ သူမကို ကုတင်ပေါ် တွန်းလှဲလိုက်ရာ ငိုချင်လျက် လက်တို့ဖြစ်နေသော ချိုလွင်က အချိန်မဆိုင်းပဲ ပေါင်ကားပြီး လမ်းခင်းပေးလိုက်သည်။ကုတင်ပေါ် အသာတက်လာသော ဒွန်း၏ပေါင်ကြားထဲမှ ရှစ်လက်မ ပေတံကြီးမှာ ယခင် အ တိုင်းပင်မာကျောဆဲ။ ချိုလွင့် ေ- ာက်ပတ်ကလေးထဲမှ တထုတ်ထုတ်ဖြင့် ယားလာ၏။
အခုနကတည်းက ပွတ်ထားသဖြင့် ေ- ာက်ရည်တွေ ညောင်စေးကျအောင် စေးနေပြီ ဖြစ်လေသည်။ ချိုလွင်က ကုတင်ပေါ် လှဲချကာမျက်စေ့များ မှိတ်ထားလိုက်သည်။ ချစ်သူသဘောကျ လုပ်ပါစေ။ ဖြစ်လိုရာ ဖြစ်ပါစေတော့။- ီးဒ- ြ ် ကီး ဝင်လာသောAခါ ချိုလွင့်ပေါင်ကြီးများ ပိုကားသွားသည်။ ကန့်ကွက်သံ တစ်စုံတစ်ရာမကြားရသဖြင့်တအင်းအင်းဖြင့်ဒွန်းကအသာကလေးအသံထွက်လာသည်၊ရှေ့တိုးလိုက်၏။နာကျင်ပုံတော့မရချေ။
ဝင်သွားသောအခါချိုလွင့်ထံမှာက်ပတ်ကလေးထဲမှတထုတ်ထုတ် သွေးတိုးနေသည်ကို ဒွန်းက ခံစားနေသလို ဒွန်း၏ ဒ- ်ဖျားမှ တထုတ်ထုတ် သွေးခုနနေသည်ကို ချိုလွင်က အာရုံခံနေမိသည်။ ပူနွေးသော ခံစားမှုက ေ- ာက်ပတ်မှတစ်ဆင့် သူမတစ်ကိုယ်လုံးသို့ ပြန့်သွားပြီးနောက် ရေနွေးနွေးဖြင့် ရေချိုးနေရသလိုမျိုး ဇိမ်ရှိလှသည်
။မိနစ်ပိုင်းကလေးငြိမ်နေမိသည်ကိုစိတ်တွင်းမှာတစ်ကမ္ဘာလောက်ကြာသည်ထင်ရ၏။သည့်နောက်မှာတော့ ဒွန်းက ရှေ့ထပ်တိုးလိုက်သည်။ – ီးတစ်ဝက်ကျော်ကျော်လောက် ဝင်သောအခါချိုလွင့်လက်ကလေးတွေက ဒွန်းကို တွန်းရင်း ပေါင်တွေကို စေ့လိုက်၏။
ဒွန်းက အဝင်မကြမ်းရဲပဲ ချိုလွင့်နို့တွေကို ကုန်းစို့ပေးလိုက်သည်။ သည်လောက်တုတ်သော – ီးကြီး တစ်ဝက်ကျော် ဝင်နေတာကိုတောင်မေအော်တာကို ဒွန်း အံ အားသင့်သည်။ သည်ကောင်မလေးနှင့် တွေ့ရအောင် ဖန်လာသော ကံတရားကိုလည်း ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။ချိုလွင့် ခေါင်းကလေး နောက်သို့ လန်သွားသည်။ ခုနက နည်းနည်း နာသလို ရှိသဖြင့် ပေါင်ကိုစေ့လိုက်တော့ ဒွန်း ဆက်မသွင်းနိုင်တော့။ ချက်ချင်းလိုလိုပင် နာတာပျောက်ပြီး အရမ်းယားလာသည်။ယားတာလဲမဟုတ်။ ခံလို့ ကောင်းလှသည်။ ပေါင်တွေကို စေ့လိုက်၊ ကားလိုက် လုပ်ပေးနေမိသည်။အလိုက်သိသော ဒွန်းက အသာကလေး နှုတ်ပြီး ပြန်ဆောင့်သည်။
အရင်း ထိ မသွင်းပဲ တစ်ဝက်လောက်သာ အသွင်း အထုတ် လုပ်ပေးနေရင်းမှ တဖြည်းဖြည်းချင်း မသိမသာကလေး တိုးဝင်လာသည်။သိပ်မကြာပါ။ အရှိန်တက်နေသော ချိုလွင်တစ်ယောက် ကော့လန်ကာ ပြီးသွားတော့၏။အား. . . မရတော့ဘူး။ ထွက်ပြီ။ ထွက်ကုန်ပြီကွာ။ အားး . . . ဒွန်း၏ကျောပြင်ကြီးကို ကုတ်ဖဲ့ရင်း ချိုလွင်တစ်ယောက် ထွက်သွား၏။
သူမ၏ သန်စွမ်းလှသောပေါင်နှစ်ချောင်းကအတင်းပငိညှပ်ထားသည်မို့ဒွန်းပင်လှုပ်၍မရ။ချိုလွင်ပြီးတာခဏလေးမို့သာတော်တော့သည်။ ဒွန်းလို ကြံ့ခိုင်သောလူမို့သာ ခံနိုင်ခြင်းဖြစ်သည်။ ပိန်ညှောင်ညှောင် ကိုရီးယားမင်းသားတွေလိုပုံစံဆိုခါးကျိုးသွားနိုင်သည်။ဒါပေမယ့်အဲ့သည်လိုလူပိန်လေးတွေကလည်းချိုလွင့်လိုကောင်မလေးမျိုးကို သည်လိုမျိုး ကျေကျေနပ်နပ် ကိစ္စပြီးအောင် စွမ်းဆောင်ပေးနိုင်မည်မဟုတ်။
သူ့ – ီးဒါဏ်ကြောင့် ချိုလွင်တစ်ယောက် မချိမဆန့် ခံစားပြီး အရည်တွေ ထွက်ကုန်သည်ကို ဒွန်းကကျေနပ်စွာ ကြည့်ရင်း ချိုလွင့်နှဖူးလေးကို ညင်သာစွာ နမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ချိုလွင့်နားရွက်လေးများကို မနာအောင် အသာကလေး ကိုက် ပေးလိုက်သည်။ ဒွန်း၏- ီးအောက်တွင် မရှုမလှ ခံစားရနေသောချိုလွင်သည် ဒွန်းကို ပါးချင်း အပ်ကာ အတင်းဖက်ထားတော့သည်။ ဒွန်းက ရင်ထဲတွင် ဖိုးကြိုင်းတုတ်ဖြစ်သွားပြီး ေ- ာက်ပတ်ထဲမှ – ီးကို ဆောင့်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ ချက်ချင်းတော့ လှုပ်၍ပင် မရ။
ချိုလွင်ပြီးတာ အရှိန်သေသွားတော့မှ အသာကလေး နည်းနည်းညှောင့်ပေးလိုက်သည်။ – ီးက ခြောက်လက်မကျော် ဝင်သွားပြီမို့ အပြင်မှာ နှစ်လက်မခန့်သာ ကျန်တော့သည်။ဒွန်း၏မျက်နှာမှအပြုံးရိပ်ကိုမြင်ရသောအခါချိုလွင်တစ်ယောက်ရှက်သွား၏။ခုနကကုတ်လိုက်၊ ခြစ်လိုက်ဖြင့် Aိန္ဒြေသိက္ခာ တစ်စက်မှမရှိေ အာင် ပြုမူခဲ့မိသည်များကို ပြန်လည်သတိရသောအခါ သေလောက်အောင်ရှက်မိတော့သည်။
ရှက်လေလေ၊ နှလုံးသားက ခံစားရလေလေ၊ပြီးတော့ ေ- ာက်ပတ်လေးက ပိုကျU်းလေလေ ဖြစ်ကာ ချိုလွင့်ဖီလင်များ တက်လာပြန်သည်။ ယောက်ျား-းနှင့်အတွေ့ အကြုံမရှိတာလဲမဟုတ်။ဒါပေမယသည်တစ်ယောက်ကိုမှဘာလို့သည်လောက်စွဲမက်နေသည်ကို ကိုယ့်ဟာကိုယ်ပင် နားမလည်နိုင်။ အခုတော့ ဒွန်းက သူမကို အထင်သေးသွားပြီဟုချိုလွင်တစ်ထစ်ချ ယူဆလိုက်မိတော့သည်။ ငါကလည်း ငါပါပဲလေ။ သည်ကနေ့ပဲ စကားပြောတယ်။အခုတော့ တစ်တစ်ခွခွကို အလိုးခံနေမိတယ်။ သေလိုက်ပါတော့ မိချိုလွင်ရယ် ဒွန်းပြုံးနေမိသည်မှာ ချိုလွင့်ကို အထင်သေးသောကြောင့် မဟုတ်ပါ။
သူ့ – ီးကို ခြောက်လက်မ အထိအံကြိတ်ခံနေသော ချစ်သူလေးကို ကြည့်ရင်း အချစ်စိတ်တွေ တိုးနေသဖြင့် ပီတိ အ ပြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုကမိခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။ ဒွန်းက ချိုလွင့်နားနားကပ်ခါ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ချစ်တယ် ချိုရယ်။ သိပ်ချစ်တယ်။ သိလား။ . . . ချိုက သိပ်လှတာပဲ။ ပြီးတော့ အပေးသိပ်ကောင်းတယ် သိလား။ဒွန်း၏ စကားများသည် ပူနေသော ချိုလွင့်ရင်ကို အေးသွားစေ၏။ အောက်မှ ထိုးထည့်နေသောရှစ်လက်မ – ီးကြီးကမူ ချိုလွင့်ညီမလေးကို မီးလိုပူလောင် စေလေသည်။
ချို့ကို သိပ် . . . သိပ် . . . ချစ်တယ်ကွာ နောက်ဆုံး စကားများကို ဒွန်းသည် ဖြည်းဖြည်းချင်းနှင့် တစ်လုံးချင်း ကွဲပြားအောင် ပြောရုံမကအောက်မှလည်း တစ်ချက်ချင်း ခပ်ပြင်းပြင်း ညီလေးကို ဆောင့်ထည့်လိုက်လေရာ ချိုလွင်တစ်ယောက်မျက်ဖြူလန်ကာ ဒုတိယမ္ပိ ပြီးချင်လာပြန်လေသည်။ ကော့လန်တက်လာပြန်သော ချိုလွင့်ကို ကြည့်ရင်းဒွန်း၏ တစ်ကိုယ်လုံး ချစ်စိတ်များ ပြည့်လာရသည်။ ချိုလွင်က ဘာမှမပြောသော်လည်း သူမ၏ လို အင်ကိုသိလိုက်သော ဒွန်းက အားစိုက်လျက် ဆောင့်ပေးလိုက် သောအခါ နောက်ထပ် လက်တစ်သစ်ခန့်ဝင်သွား၏။အွန့် . . . အွန့် . . . ကောင်းလိုက်တာ ကိုရယ်။ ချိုလွင် ပြီးတော့မယ်။ ပြီးတော့မယ် သိလားအွန့် . . . အွန့် . . . ကောင်းလိုက်တာ ကိုရယ်။ ချိုလွင် ပြီးတော့မယ်။
ပြီးတော့မယ် သိလားရေထဲမှ ငါးကို ကုန်းပေါ်တင်လိုက်သလို ထွန့်ထွန့်လူးနေသော ချိုလွင် အား ပုခုံးမှကိုင်ကာ ဒွန်းကဖိထားလိုက်သည်။ ကိုယ် အဆုံးထိ သွင်းလိုက်မယ်နော် ချို။ နည်းနည်း အောင့်ခံလိုက်နော် ဟုပြောလည်းပြော အောက်မှလည်း ဆောင့်ထည့်လိုက်သည်။
ချိုလွင်က နာကျင်ခံခက် ဖြစ်သွားသဖြင့် ဒွန်းကိုအတင်းတွန်းထုတ်ပြန်၏။ သည်တစ်ခါတော့ ဒွန်း ကြမ်းတော့၏။ ချိုလွင့ ် ခါးသိမ်သိမ်လေးကို ကိုင်ကာအတင်းပင် ဆောင့်ထည့်သည်။ တစ်လက်မ ထပ်ဝင်သွားသောအခါတွင်ကား ချိုလွင်က အတင်းရုန်းသည်နှင့် သူမခါးကို ကိုင်ထားသော ဒွန်းလက်များ ပြုတ်ထွက်သွားရသည်။ သို့သော် ေ- ာက်ပတ်ထဲတွငတင်းကြပ်စွာ ဝင်နေသော – း ီ ကြီးကား လုံးဝမကျွတ်ချေ။ငရုတ်သီးနှင့် ပက်ခံလိုက်ရသည့်ပမာ ချိုလွင်သည် အတင်းပင် အော်တာ့၏။
သို့သော် သူမ၏ပေါင်နှစ်ဖက်ကား ဒွန်း၏ခါးကို တင်းကြပ်စွာ ညှပ်ထားဆဲ။ ေ- ာက်ပတ် ကွဲသွားတာလား။ ကာမ အထွဋ်အထိပ် ရောက်ပြီး ပြီးသွားတာလား။ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ခုလုံးလားကို ဒွန်း မဝေခွဲတတ်။ သိလည်း မသိချင်တော့။
ချိုလွင့်ပေါင်တွေ နည်းနည်းလျော့သွားသည်နှင့် အားကိုတိုးကာ ဆောင့်တော့၏။ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ အရက် အရှိန်နှင့် ရမက် အရှိန် နှစ်ခုပေါင်းကာ ကွဲကွဲပြဲပြဲ ဂရုမစိုက်တော့ချေ။ ချိုလွင်ကလည်းဒွန်းကြမ်းလာသည်ကို မတားနိုင်တော့။ သူမသည်လည်း အောက်မှ ေ- ာက်ရည်တွေ သာမက သေးတွေပါတပွက်ပွက် ပန်းကာ တစ်ချီပြီးတစ်ချီ ပြီးနေတော့သည်။သည်တစ်ခါ ပြီးတာ အတော့်ကိုကြမ်းသည်။ အရည်တွေနှင့် အတူ အသိစိတ်တွေပါ လိုက်ထွက်ကုန်သည်။ ချိုလွင်တစ်ယောက် နတ်ပြည် ရောက်သွားသလိုပင်။
ေ- ာက်ပတ်ထဲမှ ဝေါကနဲ ပန်းထွက်သွားသော အရည်များနောက်သို့ စိတ်တွေပါ ပါသွား၏။ အထွတ် အထိပ်သို့ ရောက်သွားချိန်တွင် ဒွန်းကကုတ်ဖဲ့မိသော်လည်း ချက်ချင်းလိုလိုပင် လေလျော့လိုက်သော ဘောလုံးပမာ ဒူးတွေချောင်ကာ ပျော့ကျသွား၏။ ထိုတစ်ခဏလေးသည် ချိုလွင့် အတွက် တစ်ကမ္ဘာလောက် ကြာသလိုပင်။ ေ- ာက်ပတ်ထဲတွင်စီးစီးပိုင်ပိုင်ကြီး ရှိနေသော – ီးကြီးကြောင့် ချိုလွင့် အိပ်မက်တွေ လှပလို့နေသည်။
ခဏနေတော့ ချိုလွင့်ကို ဖုတ်ကနဲ နတ်ပြည်မှ ပြန်ကျလာအောင် ထိုးချလိုက်သည်ကလည်းထို – ီးကြီးပင်ဖြစ်သည်။ လေးလေးမှန်မှန်ဖြင့် ဝင်လိုက်ထွက်လိုက် လိုးနေသော – ီးကြီးကြောင့် ချိုလွင် သတိပြန်ရလာသည်။ ချိုလွင် မျက်စိဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ သူ့ကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသည့် ဒွန်း၏ မျက်ဝန်းများကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အခုနက ပြီးချင်တိုင်းပြီး၊ ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်ခဲ့သည်ကို သတိရလိုက်ပြီး ချိုလွင်တော်တော်ရှက်သွားသည်မို့နှုတ်ခမ်းလေးကစူကာဘာလသည်လောက်ကြည့်နေရတာလဲ ဟုရန်ထောင်လိုက်၏။ဒွန်းကလည်းသူ့ အပူနှင့်သူ။သူစိတ်ပူသည်ကတော့ချိုလွင်တစ်ယောက်သေသွားမှာကိုပင်ဖြစ်သည်။ အရင်တုန်းက သူ့ – ီးတစ်ဝက် အထိ ဘယ်မိန်းကလေးမှ မခံနိုင်ခဲ့။ ခုတော့ ခုနစ်လက်မကျော် အထိ ချိုလွင်က ခံခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ သေလုမတတ် အော်ဟစ်နေသေးသည်။
ချိုလွင်အော်သည်မှာ နာလို့လား၊ ကောင်းလို့လား၊ သူမသိချေ။ဒါတင်မကသူတို့လုပ်နေတာအတော်ပင်ကြာလေပြီ။လက်ဝှေ့ထိုးကျင့်ရာတွင်ငါးမိနစ်တစ်ဆက်ရှင် ကျင့်လေ့ရှိသော ဒွန်း အတွက် အချိန်မှန်းရတာ သိပ်မခက်ပါ။ အနည်းဆုံး ဆယ့်ငါးမိနစ်မှနာရီဝက်ခန့်ရှိပြီဟု ဒွန်းခန့်မှန်းမိသည်။ အခုတော့ ချိုလွင် သတိပြန်ရလာသည်ကို တွေ့ရသောအခါဒွန်းသိပ်ပျော်သွားပြီး နှင်းဆီဖူးသဏ္ဍာန် နှုတ်ခမ်းလေးများကို ကြင်ကြင်နာနာ နမ်းလိုက်မိသည်
။ချိုလွင်တစ်ယောက်လိုလိုလားလားပင်တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ပြန်လည်စုပ်ယူလိုက်၏။ဖက်လိုက်မိကြသည်။ထို့နောက်တွင်တော တစ်ယောက်ကအဝတ် အစားမပါသော ခန္ဓာကိုယ်နှစ်ခုတစ်သားတည်းပမာ ပူးကပ်လို့သွားွ၏။ ချိုလွင့်လက်တွေက ဒွန်းလက်များကို ဆုပ်ကာ သူမနို့တွေပေါ်တင်ပေးလိုက်မိသည်။ မာတောင်နေသော နို့သီးခေါင်းကလေးများကို ဒွန်းက လက်ချောင်းလေးများဖြင့်ချေပေးလိုက်တော့ ချိုလွင့်ဖင်ကြီးတွေ ကော့လန်တက်လာသည်။
ချိုလွင် ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ သူတို့နှစ်ယောက်၏ ဆီးစပ်များက ပူးကပ်နေပြီ။ အခုနက ပါးစပ်ဖြင့်ပင့်မငုံနိုင်သော ဒွန်း၏- ီးကြီးတစ်ချောင်းလုံး သူမေ- ာက်ပတ်ထဲ ဝင်သွားသည်ကို ပြန်တွေးမိသောအခါချိုလွင့်တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ကာသွားသည်။ ကြောက်လို့တော့မဟုတ်၊ ဖီလင်တွေ တက်လာသောကြောင့်ဖြစ်၏။ သည် အခွင့် အ ရေးကို အရယူပြီး ဒွန း ် က နည်းနည်းဖိထည့်လိုက်သည်။လက်နှစ်သစ်လောက် အကျန်တွင် ချိုလွင့်မျက်နှာကလေး ရှုံ့မဲ့ကာ ထပ်မသွင်းတော့နဲ့ ဟုတားလေတော့သည်။
ပေါင်တွေကို စေ့ထားပြီး ေ- ာက်ပတ်ကို အတင်းရှုံ့ထားသည်မို့ ဒွန်း ဘာမှဆက်လုပ်၍မရ။ မျက်နှာကလေးငယ်နေပြီး အသနားခံနေသော ချိုလွင့်မျက်ဝန်းလေးများကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဒွန်း အသာကလေး ဆွဲထုတ်မိလိုက်သည်။ဒွန်း၏ နဖူးမှ ချွေးများ ချိုလွင့်ကိုယ်ပေါ် ကျလာမှ သတိရလိုက်သည်။ သူမတစ်ကိုယ်လုံးလည်းချွေးတွေ၊ ေ- ာက်ရည်တွေနှင့် ရွှဲနေလေပြီ။ အောက်ဖက်မှာတော့ ပူလောင် အိုက် စပ်ပီး မွေ့ရာတစ်ခုလုံးသူတို့ကိုယ်မှထွက်သော အရည်မျိုးစုံဖြင့် အိုင်ထွန်းနေလေ၏။
ဒွန်း၏နဖူးမှ ချွေးသီးများကို လက်ဖြင့်သုတ်ပေးလိုက်တော့ ဒွန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး အသာကလေး တစ်ချက်ချင်း မထိတထိ ဆောင့်ပေးလိုက်ရာချိုလွင့်ထံမှ ညည်းသံလေးများ ပြန်ကြားရသည်။ဟင့် . . . ဟင့် . . . ကိုရယ် ချိုလေး . . . ကိုယ့်ကို ချစ်လားချစ်လည်းချစ်တယ်၊ ကြောက်လည်းကြောက်တယ်။ ချစ်တာကတော့ ချို နည်းနည်းနာတာနဲရပ်ပေးလို့။ ကြောက်တာကတော့ . . . သူ့ဟာကြီးက သိပ်ကြီးလို့။ ပြီးတော့ . . .နားစိုက်ထောင်နေသော ဒွန်းကို ကြည့်ရင်း ချိုလွင်က ညှို့အားပြင်းသော ညုတုတု လေသံလေးဖြင့်ကိုက သိပ်လုပ်နိုင်တာပဲ။
ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ။ အခုထိ မထွက်သေးဘူး ပြောနေရင်းမှ ရွှေစင့်ကို သတိရသွားပြီး ချိုလွင်က နာရီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ အချိန် အ တော်လင့်သွားပြီကို သိသောအခါ ချိုလွင့်စိတ်ထဲမှ ပြောလိုက်မိ၏။မြန်မြန်လုပ်မှပဲ။ ဟိုကောင်မ ဖင်ခံရာက ပြန်လာရင် ဒုက္ခ ချိုလွင့် အ နေဖြင့် သည် – ီးကို မည်သူနှင့်မျှ ဝေမစားနိုင်ချေ။ ဒွန်းကို သူမသာလျှင် လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားချင်သည်။ ရွှေစင့် အ နေဖြင့် အလိုးခံချင်ပါက- ိုးပေးမည့်သူတွေ မရှားပါ။ နောက်တစ်ခုကရွှေစင်က ယောက်ျားတွေကို စွဲေ အာင်လုပ်တတ်သည်မို့ ရွှေစင့်နောက် ဒွန်းပါသွားမည်ကို ချိုလွင် စိုးရိမ်ပါသည်။ ဒွန်းကတော့ ဒါတွေကို မသိ။မပြီးသေးဘူးလား ကိုရယ် ဟု ညုတုတု ပြောလိုက်သော အသံလေးကို ကြားသောအခါ ဖတ်ကနဲဖတ်ကနဲ အားရဝမ်းသာ ဆောင့်တော့၏
။အွန့်ကနဲအွန့်ကနဲအသံထွက်လာကာချိုလွင့်ခေါင်းကလေးလန်ကျသွားတော့သည်။အောင့်အောင့်ပြီး နာသလို ကောင်းသလိုကြီး ဖြစ်နေသဖြင့် အသံပင် မထွက်နိုင်။ ဒွန်းက သိပ်မကြမ်းလို့သာတော်တော့သည်။
အပြာကားတွေထဲကလို ကြမ်းပါက အသက်ပင် ပါသွားလောက်သည်။တင်းထိုးဝင်လာသော-ီးကြီးကိုချိုလွင့်ေ -ာက်ပတ်ကြွက်သားလေးများကအတင်းညှစ်ကြသည်။ သို့ရာတွင် လုံးဝပျော့ကျမသွား။ သံမဏိချောင်းပမာ မာတောင်နေသော – ီးကြီးသည် လှံရှည်တစ်ခုက ပိုးစကို ထိုးခွဲသလို ချိုလွင့် ေ- ာက်ပတ် အဆုံးတိုင် ဒုတ်ဒုတ်ထိ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။ချိုလွင်သည် ပေါင်ကိုကားပြီး ေ- ာက်ပတ်ကို ရှုံ့ကာ ညှစ်ရသည့် အရသာကို သိလာပြီမို့ ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို တစ်တီတူးပမာ မိုးပေါ်ထောင်ပေးလိုက်၏။
ဒွန်း အနေဖြင့် လှုပ်ရှားရတာ ပိုလွတ်လပ်သွားပြီး- ီးကြီးက ချိုလွင့် ဂလိုင်လေးအတွင်း မွှေနှောက်တော့သည်။ချိုလွင်သော ညည်းသံလေးများက အခန်းတွင်း ပျံ့လွင့်သွားသည်။ အသံပိုင်ရှင် မိန်းမချောလေးမှာမူ ခေါင်းထဲမှာ ချာချာလည်ကာ ဘာတွေကို လုပ်မိလို့ လုပ်မိမှန်းပင် မသိတော့ချေ။ ဒွန်းကို ကုတ်ဖဲ့လိုက်၊အိပ်ရာခင်းတွေကို ဆုပ်နယ်ချေမွလိုက်၊ ေ- ာက်ရည်တွေကို ပန်းထုတ်လိုက်၊ နောက်ဆုံးတွင် တံတွေးများပင် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ စီးကျလာသည်။ ချိုလွင်ပြီးပြန်ပါပြီ။ဒွန်းကား မပြီးသေးချေ။
မိုင်တစ်ရာခရီးကို ပြေးလိုက်ရသည့် အလား ချိုလွင့်ရင်ထဲတွင် မောဟိုက်လို့နေသည်။ ဒါတောင် သူမက အိပ်ရာပေါ်လှဲကာ ပေါင်ကားပြီး ခံနေခြင်းဖြစ်သည်။ အပေါ်မှ တက်ဆောင့်နေသူကတော့ ဘယ်လို အင် အားမျိုးနဲ့ ဆောင့်နိုင်သည်မသိ။ နာရီဝက်လည်း ကျော်ပြီ။ ချိုလွင်ပြီးတာလဲသုံးခါရှိပြီ။ တော်ပါတော့ ကိုရယ်။ ပြီးလိုက်ပါတော့။မပြီးသေးဘူးလား ကိုရယ်။ ချိုလွင် မောလှပြီ။အောင့်လဲ အောင့်နေပြီ။ မောဟိုက်စွာ ပြောလာသော ချစ်သူကလေးကိုကြည့်ရင်း ဒွန်းရင်ထဲမှာ ချစ်ခြင်းတွေ ယိုဖိတ် လာသည်။
တကယ်တော့ သူလည်း အရမ်းမောနေပါပြီ။ နာရီဝက်ကျော်ေ အာင် မရပ်မနား အပေါ်မှဆောင့်နေရတာ မမောပဲ ဘယ်ခံနိုင်ပါမည်တုန်း။ မိန်းကလေးတွေက ယောက်ျားတွေနဲ့ မတူပဲ ထပ်ခါထပ်ခါပြီးနိုင်သည်။ ဒါကြောင့်မို့ ကြာကြာခံချင်ကြသည်ဟု ကြားဖူးသဖြင့် တတ်သမျှ မှတ် သမျှနည်းတွေဖြင့်သုက်ကိုအတင်းအောင့်ထားရခြင်းဖြစ်သည်။ယခုတော့အချစ်ကလေးကတောင်းဆိုလာသည်မို့ပြီးလိုက်တော့မည်ဟု တွေးရင်း စိတ်ကို လျှော့လိုက်သည်။စိတ်လျှော့လိုက်သည်ဆိုတော့မှဆောင့်ချက်တွေကပိုပြင်းလာသည်
။ဒွန်း၏ကြီးမားရှည်လျားသော – ီးကြီးသည် ချိုလွင့်ေ – ာက်ပတ်ကလေး၏ အဆုံးထိ ဝင်လာပြီး သားအိမ်ခေါင်းကလေးကိုထိုးမိလို့နေသည်။ပထမတော့ ချိုလွင် မျက်ဖြူလန်သွားအောင်ကို ကောင်းသည်။ သို့သော် တဖြည်းဖြည်းနှင့် အရှိန်ကပိုပိုပြင်းလာတော့ နာလာသည်။ သည် အချိန်မှာ ရပ်ခိုင်းလိုက် လျှင် ဒွန်းတစ်ယောက် တိုးလိုးတန်းလန်းကြီးဖြစ်သွားမည်ကို သိသဖြင့် လုံးဝမအော်ဟု ဆုံးဖြတ်ကာ နှုတ်ခမ်း လေးကို ကိုက်ကာ အောင့်ခံသည်။ပထမတစ်ချက်၊ နှစ်ချက်၊ နောက်တော့ ငါးချက်၊ ဆယ်ချက်။
မပြီးနိုင်သေး။ ခါးကလေးကို လိမ်တွန့်ကာနောက်ဆုတ်ရန် ဟန်ပြင်ခိုက်မှာပင် ဒွန်းကလည်း ဖိသိပ်ပြီး သုက်တွေကို ပန်းထုတ်လိုက်သောအခါချိုလွင့် အသည်းနှလုံးတွေ ကပြောင်းကပြန်ဖြစ်ကုန်သည်။သာမန် အားဖြင့်ဆိုလျှင် သားအိမ်ခေါင်းကလေးက ဆံချည်မျှင်ငါးမျှင်စာသာ ပွင့်သည်။ ယခုတော့ဒွန်း၏ ဒုတ်ရှည်ကြီးက တဒုတ်ဒုတ်ဖြင့် တံခါးလာခေါက် နေသဖြင့် မပွင့်ချင်ပွင့်ချင်ဖြင့် ဟတတကလေးဖြစ်လာရသည်။
ထို အချိန်တွင် – ီးကြီးက အတင်းဖိသိပ်လာတော့ အပေါက်ကလေး ပိုပွင့်သွားကာ – ီးထိပ်ဆီးထွက်ပေါက်နှင့်သားအိမ်ခေါင်းဝလေးတည့်တည့်ဖြစ်သွားရ၏။သုက်ရည်တွေကသားအိမ်ထဲတည့်တည့်ရောက်အောင် သဘာဝက ဖန်တီးပေးထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ မိနစ်သုံးဆယ်ကျော် လေးဆယ်နီးပါး ဆောင့် – ိုးနေချိန် အတွင်းဝယ် ဒွန်း၏သုက်ကောင်များသည် စတိုခန်းဖြစ်သော ဥနှစ်လုံးထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ပန်းထွက်ရန် တာစူထားရာ အခုလို တာလွှတ်လိုက်သောအခါ ဝေါကနဲ ထွက်သွား။
ရမက်မီးကြောင့် ပူလောင်နေပြီး အရှိန်ကတော့ မီးသတ်ပိုက်ဖြင့် ပက်လိုက်သည့် အလား အားပြင်းလှ၏။ချိုလွင်ကတော့ ယခင့်ယခင် အခါများကထက် ပိုပြီး ခံစားလိုက်ရသည်။ ယခင်တုန်းက ပြီးတာတွေက တာကျိုးသလို၊ ဆည်ပေါက်သလို၊ ပြီးသည်ဆိုပါလျှင် သည်တစ်ခါကတော့ မီးတောင်ပေါက်တာမျိုးဖြစ်သည်။ ပွက်ပွက်ဆူနေသယောင် ထင်ရသော သုက်ရည်များ သားအိမ်ထဲ အပြေးဝင်လာသော ခံစားမှုကအင်ဒိုနီးရှားဆူနာမီဖြစ်စေသော မီးတောင်ကြီးပေါက်သလိုပင်။
ယခင့်ယခင် အခါများကထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သော ပြီးခြင်းဖြင့် ပြီးသွားပြီးနောက် ချိုလွင့်စိတ်တွေ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခဏခွဲခွာသွားသည်။သည်လို အရသာမျိုးကို တော်တော်တန်တန်မိန်းမတွေ ခံစားဖူးမှာ မဟုတ်ဘူးဟု တွေးမိရင်းက ချိုလွင်သည်ဒွန်းကို အရမ်းစွဲမက်သွားတော့၏။ ခံစားရတာတွေ များလွန်းသဖြင့် ချိုလွင့်ခန္ဓာကိုယ်ကား ခြေကုန်လက်ပန်းကျသွားလေပြီ။ ဖားပေါင်စင်းကလေးတစ်ကောင်လို ခြေကားယား လက်ကားယားဖြင့် ကုတင်ပေါ်တွင်အရုပ်ကြိုးပြတ် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေတော့၏။
ဒွန်းသည်လည်း ဟောဟဲဆိုက်ေ အာင် မောသွားသဖြင့် သုက်ရည်တွေကို ပန်းထုတ်ပြီးနောက်ချိုလွင့်ကိုယ်ပေါ် မှောက်ကျသွား၏။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ရင်ခုံသံနှစ်ခုက ထပ်တူထပ်မျှပင်။ မြင်းခွာသံတွေလို ဒုတ်ဒုတ် ဒုတ်ဒုတ်နှင့် ပြိုင်တူခုန်နေကြ၏။ နောက်ထပ် ခုန်နေသော နေရာတစ်ခု ရှိပါသေးသည်။ယင်းကား ချိုလွင့်ေ – ာက်ပတ်ထဲတွင် မြုပ်နေဆဲဖြစ်သော ဒွန်း၏ညီတော်မောင်ပင် ဖြစ်သည်။ မိနစ်လေးဆယ် – ုး ိ ပြီးတာတောင် ဒွန်းက မကျေနပ်သေးပါ။ ခဏနားပြီး ထပ်ဆော်ရန် ကြံနေပါ၏။
အမောနည်းနည်းပြေတော့ ဒွန်း၏လက်များက ချိုလွင့်နို့တွေကို ဆုပ်ညှစ်ပေးလိုက်သည်။ မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမှ မရ။ချိုလွင့်နဖူးကို နမ်းလိုက်သည်။ အရင်က အတိုင်းပဲ။ ရင်သားနုနုကလေးများနှင့် ပုခုံးသားလုံးလုံးကလေးတွေကပွတ်သပ်ပေးရင်းေ-ာက်ပတ်ထဲမနှုတ်ခမ်းလေးကညီလေးကိုအားဖြင့်နည်းနည်းဆွဲထုတ်ကာစုပ်ယူလိုက်သည်။ပြန်ဆောင့်လိုက်သည်။တုတ်တုတ်မျှ မလှုပ်။ဘာမှမထူးချေ။ ချိုလွင်တစ်ယောက် သတိလစ်ကာ လောကကြီးနှင့် အဆက်ပြတ်သွားပြီ ဖြစ်လေသည်။
ဒွန်းက ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ သွေးစများ တွေ့လိုက်ရ၏။ သေချာဖြဲကြည့်တော့ ချိုလွင့်ေ – ာက်ပတ်အနားသားတွင် ပွန်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နည်းနည်းကလေးကွဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်ရှူးတစ်စယူကာ ဖိထားလိုက်တော့ ခဏအကြာတွင် တိတ်သွားသည်။ ချိုလွင်ကတော့ တစ်ချိန်လုံးပင် အိပ်ရာမမနိုးပါ။ ခြေကုန်လက်ပန်း ကျနေသော ချစ်သူလေးကို ဒွန်းကမနှိုးချင်တော့။ ရေချိုးခန်းထဲ ခြေဖျားထောက်ဝင်ကာ ရေချိုးပြီး အသာကလေး ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။
သူ့ဖုန်းနံပါတ်ကို ချိုလွင့်စားပွဲပေါ် ရေးထားခဲ့ပြီးနောက် အသာကလေး ထွက်သွားလေ၏။ချိုလွင်တစ်ယောက်နောက်ဆုံးတွင်ဒွန်းကအိပ်မက်ကမ္ဘာတွင်ချိုလွင့်ပုခုံးကဒွန်းနှင့်ခပ်ကြမ်းကြမ်းအချီပေါင်းလှုပ်ခါပြီးမရေမတွက်နိုင်အောင်ဆွဲပြီးကိုယ့်ကိုချစ်ရဲ့လား။ဖြေပါဦးဟုမေးလေ၏။ ချိုလွင်ကလည်း လေသံပျော့ပျော့လေးဖြင့် ချစ်တာပေါ့ကိုရယ် . . . ကိုရော ချိုလွင့်ကိုချစ်ရဲ့လား။ ချစ်ရင် ထပ်လုပ်ပေးနော် ဟု ညုလိုက်လေသည်။ပြောနေရင်းတန်းလန်းမှ ချိုလွင် လန့်နိုးလာပြီး မျက်လုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာတွင် သူ့ အား ခပ်စူးစူးစိုက်ကြည့်နေသောရွှေစင်ကိုမြင်လိုက်ရ၏။ခုနကချိုလွင့်ပုခုံးကိုလှုပ်သူမှာလည်းရွှေစင်ပင်ဖြစ်ပါသည်။
ကောင်မ . . . ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ။ နင့်ပေါင်ကြားထဲမှာလဲ မြင်လို့တောင် မကောင်းဘူး။သွေးတွေရော၊ ဟို အရည်တွေရော။ မွေ့ရာလဲ ပစ်ရပါပြီ ရွှေစင့်စကားကြောင့် ချိုလွင့်ပါးကလေးများ နီရဲတွတ်သွားသည်။ အောက်ကို ငုံ့ကြည့်တော့လဲမွေ့ရာပေါ်မှအကွက်ကြီးကနည်းတာကြီးမဟုတ်။မွေ့ရာအောက်ပိုင်းတစ်ခုလုံးစိုရွှဲနေကာလရည်နံ့တွေက မွှန်ထူလို့နေသည်။ရွှေစင်က ထပ်မေးလိုက်သည်။ နင့်ကို ဘယ်နှချီလောက် – ိုးသွားသလဲ ငါ ပြီးသွားတာ လေးချီထက်တော့ မနည်းနိုင်ဘူး။ သူကတော့ နှစ်ချီပြီးတယ် ဘယ်လိုမျိုး – ိုးသွားတာလဲ။ ခွေး – ိုးလား၊ မြင်းစီးသေးလားဟင့် အင်း . . . ငါ ပက်လက်လှန်ပေးထားတာကို အပေါ်ကနေ သူဆောင့်သွားတာ။ သူ့ဟာကြီးကအရမ်းကြီးတာပဲ။ ငါဘယ်လိုမှ မတောင့်ထားနိုင်ဘူး ဘယ်လောက်ကြာသွားသလဲ ချိုလွင်က နာရီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ဒွန်းထွက်သွားတာ ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက်ပဲ ရှိ ဦးမည်။တော်ပါသေးရဲ့။ မဟုတ်ရင် သည်ရွှေစင်ဆိုတဲ့ ပြည့်တန်ဆာနဲ့ တွေ့နေဦးမယ်ဟု စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်ရင်းတစ်နာရီနီးပါးကြာမယ်ထင်တယ်။မိနစ်လေးဆယ်လောက်မှာငါသုံးခါပြီးတာမှတ်မိတယ်။အဲ့သည်နောက်မှာ တစ်ခါ ထပ်ပြီးသေးတယ်။ . . . ငါရေသွားချိုးလိုက် ဦးမယ်ဟာပြောရင်းချိုလွင်ကမတ်တတ်ထရပ်လိုက်သောအခါဒူးတွေချောင်နေသဖြင့်တစ်ချက်ယိုင်သွား၏။ ကုတင်ေ အာက်က ဖိနပ်ကို ရှာနေရင်းမှ ပေါင်ကြားထဲမှ ပူနွေးသော ခံစားမှုက ပေါင်ရင်းနှင့်ခြေထောက်များဆီ ပြန့်လာသဖြင့် ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ အဖြူရောင်ပျစ်ပျစ် အရည်များ ေ- ာက်ပတ်ထဲမှစီးထွက်လာသည်ကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။သည်မြင်ကွင်းကိုရွှေစင်ကမျက်စေ့ဒေါက်ထောက်ကြည့်နေသဖြင့် ချိုလွင်တစ်ယောက် Aနေခက်သွားကာ ရေချိုးခန်းထဲ ခပ်သုတ်သုတ် ဝင်လိုက်ရ၏။
သည်ကြားထဲ ပေါင်ကြောတွေ တင်းနေသဖြင့် ကွတကွတ ဖြစ်နေသေးသည်။ရေချိုးနေရင်း ချိုလွင်သည် ဒွန်းကို သတိရနေလေ၏။ ေ- ာက်ပတ်ကလေးကို ပွတ်ရင်း – ိုးခဲ့သည်များကို ပြန်လည်သတိရနေချိန်၌ ဒွန်းသည်လည်း သူ့ အခန်းထဲတွင် ဂွင်းထုရင်း ဖီလင်တက်နေလေသည်။ချစ်သူနှစ်ယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သတိရနေချိန်တွင် ရွှေစင်က ကြားဝင်လာတော့သည်။ခုနက ကုတင်ပေါ်တွင် ပေပွနေပြီး အိပ်မောကျနေသော ချိုလွင့်ပုံစံကို မြင်လိုက်ရသည်တွင် ရွှေစင်တစ်ယောက်အံအားသင့်သွားသည်
။တစ်ဆက်တည်းပင်မိန်းမတစ်ယောက်ကိုသည်လောက် အထစွဲမက်ဖွယ် လိုးပေးနိုင်သော ဒွန်း၏- ီးကိုလည်း စမ်းသပ်ချင်လာသည်။ ယခင်ကတည်းက စမ်းသပ်ချင်ပါသော်လည်း ယခုမူကား အရမ်းကို စမ်းသပ်ချင်လာပြီ ဖြစ်လေသည်။ ထို အချိန်တွင် ဒွန်း၏ ဖုံးနံပါတ်ကချိုလွင့်စားပွဲပေါ်တွင် တွေ့လိုက်ရသောအခါ အချိုရှာ သကာတွေ့သကဲ့သို့ ရှိပေတော့သည်။ချိုလွင် . . . သည်နေ့ တနင်္လာနေ့။ နင် ကွန်ပြူတာ သင်တန်းရှိတယ်မဟုတ်လားအေး. . . ဟုတ်သားပဲ။
မေ့နေလိုက်တာချိုလွင်သည် ကပျာကယာဖြင့် ရေချိုးခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး အဝတ် အစားဝတ်ကာ ဘတ်စ်ကားဂိတ်ဆီ ပြေးတော့၏။ ရွှေစင်တစ်ယောက် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး တယ်လီဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ဒွန်း ဂွင်းထုလို့ ပြီးခါစတွင် ဖုန်းမြည်လာသဖြင့် ဒွန်း ကိုင်လိုက်သည်။ဒွန်းလား . . . ချိုလွင်နိုးပြီ။ . . . အခုလာခဲ့နော်။ . . . စောင့်နေမယ် တစ်ဖက်မှဖုန်းချသွားသည် အထိဒွန်းစကားမပြောနိုင်ပါ။အံ့အားသင့်လွန်းနေသဖြင့်ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေမိသည်။ အတော်ကြာမှ ဘောင်းဘီကို ဆွဲတင်ကာ ကားသော့ကို လိုက်ရှာမိသည်။ချိုလွင့် အခန်းသို့ ရောက်သောအခါ ခပ်ဟဟလေး ဖွင့်ထားသော အခန်းတံခါးကို တွေ့ရသည်နှင့်အသာကလေး လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ အခန်းထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် ရေမွှေးနံ့နှင့် လရည်နံ့တွေ မွှန်ထနေအောင် ရလေ၏။
အခန်းထဲတွင် မည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရချေ။ သို့သော် ရေချိုးခန်းထဲတွင် လူတစ်ယောက်ရေချိုးနေသံ ကြားရသည်။ အခန်းတံခါးကို အထဲမှ သော့ခတ်ထားသဖြင့် ဝင်လို့တော့ မရချေ။ဒွန်းသည်အိပ်ခန်းထဲပြန်ဝင်လာကာအဝတ် အစားများကိုချွတ်လိုက်၏။ထို့နော် ချိုလွင့်ကိုယ်ငွေ့ဖြင့် ပူနွေးနေဆဲ အိပ်ရာပေါ် တက်လှဲနေလိုက်သည်။ နည်းနည်းချမ်းသလို ရှိလာသဖြင့် စောင်ခြုံထားလိုက်မိသည်။ သည့်နောက်တွင်တော့ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ ခဏနားလိုက်ရင်း ဖျတ်ကနဲ အိပ်ပျောသွားလေသည်။
မည်မျှကြာအောင် အိပ်ပျော်နေမိမှန်း မသိပါချေ။ နူးညံ့သော လက်နှစ်ဖက်က ဖွားဖက်တော်ကို(စောင်ပေါ်မှ ) ပွတ်သပ်ဆုပ်နယ်နေသည်ကိုခံစားရတော့မှဒွန်းနိုးလာသည်။ခေါင်းထောင်နေသောသူ့ညီတော်မောင်ကို ပြုစုနေသော လက်ကလေးများ ပိုင်ရှင်ကတော့ ပရိတ်သတ်ကြီး အကြိုက်ဖြစ်သောရွှေစင်ပင် ဖြစ်တော့သည်။မီးက ရွှေစင်ပါ။ ချိုလွင့်သူငယ်ချင်းပေါ့။ ကိုဒွန်းကို အရင်ဆုံး ချစ်ခဲ့မိတာ မီးပါ။ ဟိုကောင်မချိုလွင်က အရင် ဦးသွားတယ်။ အခုတော့ သူဘာတတ်နိုင်သေးသလဲ။
ကိုဒွန်းက မီးဆီ ရောက်လာပြီပဲလေ။ချိုလွင့်ထက် သာအောင် လုပ်ပေးမယ် ရွှေစင်သည်တိုးညှင်းစွာပြောရင်းကသူ့ကိုယ်မှာပတ်ထားသောAဖြူရောင်တဘက်ကဆွဲချွတ်လိုက်၏။ မိမွေးတိုင်း ဖမွေးတိုင်း ဖြစ်သွားသော သူမ၏ အလှသည် ဒွန်းကို ပါးစပ် အဟောင်းသားဖြစ်သွားစေလေသည်။ ရွှေစင်၏ ဖင်များနှင့် နို့များက ချိုလွင့်ထက် ပိုသာသည်။ အသားအရောင်ကလည်းနည်းနည်းကလေး ပိုညိုပြီး ေ- ာက်မွှေးများကို အသေအချာ ရိတ်ထားသဖြင့် အမေပေးသော လယ်ကွကလေးက လှပသပ်ရပ်လို့နေသည်။
ဒွန်း၏ ညီတော်မောင်က လှံတံရှည်လို ထောင်တက်လာပြီး တိုက်ပွဲဝင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေလေပြီ။စောင်ကို လှန်လိုက်သော ရွှေစင့်လက်ကလေးများ တုန်ယင်လို့နေသည်။အိုး . . . အကြီးကြီးပါလားရွှေစင့်ပါးစပ်ကလေး ပွင့်ဟသွားပြီး အာမေဋိတ်သံကလေး ထွက် ကျလာသည်။ ဒွန်းက အချိန်မဆိုင်းဘဲ ဟနေသော ပါးစပ်ကလေးထဲသို့ သူ့ – ီးကြီးကို ထိုးသွင်းလိုက်၏။ ရွှေစင် ပါးစပ်ပြန်ပိတ်၍မရတော့။ ဒွန်း၏- ီးကြီးကို မနိုင့်တနိုင် စုပ်နေရတော့သည်။ – ီးစုပ်ခြင်းသည် ရွှေစင်၏ အထူးပြုဘာသာရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည့် အားလျော်စွာ ချိုလွင့်ထက်သာအောင် စုပ်ပြနိုင်ပါသည်။ ခြောက်လက်မကျော်ကျော် – ီးကပါးစပ်ဖြင့် ခပ်ပြင်းပြင်းကလေး စုပ်ယူလိုက်၊ ပြန်ထုတ်လိုက်၊ ခပ်ကြမ်းကြမ်း ပြန်ဆောင့်ထည့်လိုက်လုပ်ရင်းဒွန်းကို အကဲခတ်လိုက်သည်။
ဒွန်းကတော့ ဘာမှသိပ်ထူးခြားပုံမရချေ။ ရွှေစင်သည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှိုက်ကာ ပါးစပ်ကို ထပ်ဖြဲရင်း ပိုလို့စုပ်ယူလိုက်သည်။တကယ်ကတော့ ဒွန်းဟန်ဆောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပါသည်။ သူ့ရင်ထဲမှာ အရမ်းကို ထိလို့နေသည်။သည်လို ဖာသည်စုပ်သည့်ဟန်ဖြင့် စုပ်ပေးတာကို ဒွန်းတစ်ခါမှ မခံဖူးပါ။
– ီးဒ- ်ဖျားက ရွှေစင့် အာခေါင်ထဲအထိ ဝင်သွားသဖြင့် ခံစားမှုက အရမ်းကို ထိမိလို့နေသည်။ ရွှေစင်က မကြာခင်မှာ ဒွန်းပြီသွားလိမ့်မည်ဟုထင်သဖြင့် ခပ်ကြမ်းကြမ်းကလေး စုပ်ပေးနေသော်လည်း ဒွန်းက တော်တော်နဲ့ မပြီးပါချေ။ နေ့လည်တုန်းချိုလွင် နဲ့ စခန်းသွားပြီး အိမ်ပြန်ရောက်တော့ တစ်ချီဆွဲထားသဖြင့် သည်တစ်ခါ တော်တော်နဲ့ မထွက်နိုင်။ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် စုပ်ပေး၍ လရည်မထွက်သောအခါတွင်ကား ရွှေစင် လက်မြှောက်လိုက်ရတော့၏။
သည်တစ်ချိန်သည် ရွှေစင့်ဘဝတွင် ယောက်ျားတစ်ယောက်ကို ပထမဆုံး အံ့သြချီးကျူးမိခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ရွှေစင့်ေ – ာက်ပတ်ထဲတွင် မျှော့ပါသည်ဟု မကြာခဏ အပြောခံရသော်လည်း တကယ်ကတော့ဘာဂျာစွမ်းသာ ဖြစ်ပါသည်။ – ီးစုပ်ခြင်းကို ပါရမီပါသူ ရွှေစင့် အ နေဖြင့် ဘယ်လို – ီးမျိုးမဆို ငါစုပ်လိုက်ရင်ပျော့သွားစေရမယ်ဟု ကြိမ်းဝါးလေ့ရှိသည်။ သည်တစ်ယောက်နှင့်မှ ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက်ကြာသည် အထိမထွက်နိုင်။
နောက်ဆုံးတွင် ရွှေစင့် အာခေါင်တွေ ကျိန်းစပ်လာသဖြင့် ပါးစပ်ထဲမှ ထုတ်ပေးလိုက်ရသည်။သို့သော် စိတ်ကတော့ မလျှော့သေး။ – ီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်ကာ ပြောင်းတိုက်ပေးနေသေး၏။ ဒွန်းက ရယ်လိုက်ပြီးနောက် ခပ်ဖြည်းဖြည်း ပြောလိုက်သည်။ဖင်ကုန်းပေးရွှေစင်သည် ယောက်ျားတစ်ယောက်နှင့် အိပ်ရာဝင်ရမည် ဆိုပါက ဘယ်တုန်းကမျှ နောက်မတွန့်ခဲ့
။သူမကိုယ်သူမ အပြည့် အဝ ယုံကြည်မှုရှိသည်ချည်း။ ယခုတော့ ဒွန်း၏လှောင်ရယ်သံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရွှေစင်နည်းနည်း တွန့်သွားသည်။ သည်လောက် ကြီးတဲ့ – ီးနဲ့ အ- ိုးခံရမည်ဆိုတော့လဲ ရွှေစင်တွန့်လောက်ပါသည်။ အယောင်ယောင် အမှားမှားဖြင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာပဲ ဖင်ကုန်း၊ လေးဖက်ထောက်ပေးလိုက်တော့ ဒွန်း နည်းနည်းစိတ်ပျက်သွားသည်။ကုတင်ပေါ် တက်လေကွာ။ မဟုတ်ရင် ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ဒူးတွေပွန်းကုန်မယ် ရွှေစင်က ကပျာကယာ ကုတင်ပေါ်တက်လိုက်သည်။
ခါးကိုခွက်ကာ ဖင်ကို ကော့ပေးလိုက်သောအခါ ရေဆေးထားသော ရွှေစင့်ေ – ာက်ပတ်ကလေးက ခရုသင်းလေးပမာ စေ့တေ့တေ့လေး ဖြစ်နေ၏။အလိုးခံဖူးသော စအိုဝလေးကလည်း စူထွက်လို့နေသည်။ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည့် အတွက် ရွှေစင့်ဖင်ကြီးတွေက ဘယ်ညာယမ်းလျက်ရှိ၏။ သူမကို အပြတ်ဖိုက်တော့မည်ဟု ဒွန်းက မောင်းတင်ကာ သူ့ညီကအရင်းမှ ကိုင်ပြီး ဒ- ်မြုပ်ရုံသွင်းကာ မွှေနှောက်ပေးလိုက်သည်။
လက်ကလည်း စအိုဝလေးကို ဖိပေးလိုက်တော့ ရွှေစင့်နှုတ်မှ အားကနဲ၊ အိုကနဲ အော်ကာ ဖင်ကို ယမ်းပေးသည်။ ဒွန်းက သူမခါးကိုကိုင်ကာခပ်မြန်မြန်လေး ထိုးသွင်းလိုက်တော့ – ီးတစ်ဝက်လောက် ဝင်သွား၏။အားး . . . နာတယ် ရွှေစင်က အော်ကာ ဒွန်းကို ခါထုတ်သည်။ သို့သော် ဘာမှလုပ်၍မရ။ဖင်ကုန်းပေးထားတာမို့ ပေါင်စေ့လို့လည်းမရ။ ဒွန်းကိုလည်း တွန်းထုတ်လို့မရ။ နာတာကို အော်ဟစ်ရင်း- ီးကို ေ- ာက်ပတ်နဲ့ ညှပ်တာလောက်ပဲ တတ်နိုင်သည်။ အရသာတွေ့သွားသော ဒွန်းက ဆက်မသွင်းတော့ဘဲ ခပ်မြန်မြန် ပြန်ညှောင့်ပေးလိုက်တော့ ရွှေစင့်ခါးကလေး ပိုခွက်လို့သွားသည်။
ပြီးချင်လာတာမို့ခါးကို မွှေ့ယမ်းပေးရင်း – ီးကို ညှပ်ညှပ်ဆွဲလိုက်သည်။ ဒွန်းကလဲ ရွှေစင်ခံနိုင်သလောက်သာ ခပ်သွက်သွက်ဆွဲလိုက်ရာ ဆယ်ချက်၊ ဆယ့်ငါးချက်လောက် အတွင်း ရွှေစင်တစ်ယောက် ကိစ္စပြီးမြောက်လို့သွားသည်။အားးး. . . ပြီးပြီ . . . အုအု ရွှေစင်က ခေါင်း အုံးကြားထဲ မျက်နှာ အပ်ကာအော်လိုက်၏။ ပြီးသွားတာ မြန်လွန်းသဖြင့် သူမကိုယ်သူမ အားမရပါ။ အရင်ကဆိုလျှင် ယောက်ျားတွေက အခုပဲ – ိုး၊ အခုပဲ ထွက်တယ်ဟု လှောင်ရယ်ခဲ့ဖူးသည်။
သည်နေ့တော့ ရွှေစင်ဝဋ်လည်လေပြီ။ သူမကို လိုးနေသော – ီးကြီးက ေ- ာက်ပတ်ထဲမှာ မာတောင်နေဆဲ။အဆုံးထိပင် မဝင်ရသေး။ ရွှေစင်တစ်ယောက် အရည်တွေ ပန်းထွက်ကာ ပြီးသွားလေပြီ။ မနေ့ကမှ မိန်းမစချဖူးသော်လည်း အတွ့ အကြုံမနည်းသော ဒွန်းက ရွှေစင်ပြီးသွားတာကို သိလိုက်သည့် အတွက် အသာကလေး အရှိန်လျှော့ကာ ရပ်လိုက်လေသည်။ သူမပြီးသွားတာကို ဒွန်းသိကြောင်း ရွှေစင်က ပြန်သိလိုက်သည့် အတွက် မျက်နှာကလေး ရဲတွတ်ကာသွား၏
။ရွှေစင်ပြီးနေချိန်တွင် ေ- ာက်ပတ်ကလေးက ကျဉ်းလာသည့် အတွက် ဒွန်းက ဆောင့်ခြင်းကိုရပ်ကာ ခဏနားနေရင်းမှ ဖင်ကို ဖြဲကြည့်လိုက်သည်။ ချိုလွင့်ဖင်ကို မကြည့်ရသေးသည်ကို သတိရလာသဖြင့် ရွှေစင့်ဖင်ကို ဖြဲကြည့်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အ- ိုးခံဖူးသော စအိုဝလေးက ပြဲဟလို့လာသောအခါဒွန်းက အပြာကားတွေထဲကလို တံတွေးထွေးထည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သည်လိုလုပ်လိုက်ခြင်းက ရွှေစင့်ကိုကြက်သီးဖြင်းဖြင်းထသွားစေသည်။
လက်ကောက်ဝတ်ထက်ပင်တုတ်ခိုင်သေးသော -ီး ကြီးကေ- ာက်ပတ်ထဲမှာ ရှိနေချိန်တွင် ဖင်ကို အဖြဲခံရခြင်း၊ တံတွေးထွေးခံရခြင်း၊ လက်မဖြင့် စအိုဝကို – ိုးခြင်းတို့ကြောင့် ရွှေစင် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာပြန်သည်။ နောက်တစ်ချီ ပြီးချင်လာပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။ဒွန်းကတော့ စအိုဝနှင့် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။
ရွှေစင့် တင်ပါးနှစ်ခုကို လက်ဝါးဖြင့် ဖြဲကာ လက်မနှစ်ချောင်းကို စအိုဝထဲ ထိုးထည့်လိုက်ရာတွင် ရွှေစင်တစ်ယောက် ထွန့်ထွန့်လူးသွားသည်ကို ကြည့်ပြီးသဘောကျနေသည်။ ရွှေစင်ပြီးချင်လာတာကို ဒွန်းသိလိုက်သည်။ တစ်ဆက်တည်းပင် သည်ကောင်မလေးကို စွဲသွားအောင် လုပ်ပေးလိုက်မည်ဟု စိတ်ထဲမှာ တေးမှတ်ကာ – ီးကို ဖြည်းဖြည်းလေး အသွင်းအထုတ် လုပ်ပေးလိုက်သည်။ ရွှေစင် ဖီလင်တွေ တက်လာသော်လည်း အယားက မပြေတော့။
ခဏနေသောအခါ ေ- ာက်ပတ်ကို ညှစ်လိုက်ရင်း ဖင်ကြီးတွေကို လှုပ်ခါပေးလိုက်သည်။ – ိုးပါတော့ဟု အချက်ပေးလာသည်ကို ဒွန်းက မသိချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ခပ်ဖြည်းဖြည်း လုပ်ပေးနေသည်။ ပြီးချင်နေသောရွှေစင်တစ်ယောက် အရှက်ကို မငဲ့ ကွက်နိုင်တော့ပဲ လှမ်းပြောလိုက်ရသည်။ကိုကို . . . မြန်မြန်ကလေး လုပ်ပေးပါနော် ဒွန်းက – ီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်ဖြင့်ကိုင်ကာ ေ- ာက်စေ့လေးကတဖျတ်ဖျတ် ရိုက်ပေးလိုက်သည်။ ရွှေစင်တစ်ယောက် ထွန့်ထွန့်လူးသွားသည်။ ပြီးအောင်သာ လိုးလိုက်ပါတော့ ကိုကိုရယ်။ ရွှေစင် မနေတတ်တော့ဘူး ဟု အော်ဟစ် တောင်းဆိုလိုက်မိတော့သည်။
ဒွန်းက – ီးကို တစ်ဝက်ခန့်ပြန်သွင်းကာ ညှောင့်ပေးလိုက်သည်။Aဆုံးထိသာထည့်လိုက်ပါကိုကိုရယ်။သည်မှာပြီးချင်နေတာကြာလှပြီ။ရွှေစင့်ကိုထပ်မညှင်းဆဲပါနဲ့တော့ အချိန်ကျပြီဟု ဆုံးဖြတ်ကာ ဒွန်းက – ီးကိုဝင်နိုင်သလောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးထည့်ကြည့်လိုက်သည်။ ရွှေစင့်ေ – ာက်ပတ်က ချိုလွင့်ထက် နည်းနည်း ချောင်သလိုလို ရှိသော်လည်း အတော့်ကိုအားစိုက်ရသည်
။နောက်ဆုံးအပြင်မှာလက်တစ်လုံးလောက်သာကျန်သည် အထိထိုးထည့်လိုက်ပြီးနောက် ရွှေစင့်ေ အာ်သံကို ကြားသည့် အခါ ဒွန်းက အသာရပ်ပြီး ပြန်ညှောင့်သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့်- ီး တစ်ချောင်းလုံး ဝင်သွားသည့် အခါ ရွှေစင့်အော်သံတွေက ကမ္ဘာပျက်သည့် အလား။အား . . . ကောင်းလိုက်တာ . . . အဲ့သလို – ိုးပေးစမ်းပါ . . . နှိုက် . . . ဖင်ထဲကို နှိုက်ပေးပါ။ကြိုက်တယ်။
ကောင်းတယ် . . . လုပ်စမ်းပါ။ အားရပါးရ . . . အားး . . .အားး . . . ထွက်ပြီ။ . . .ထွက်ကုန်ပြီ ဖင်ကုန်းပေးထားသော ရွှေစင့်ေ – ာက်ပတ်ထဲမှ ေ- ာက်ရည်ပူတွေက အောက်မှ မွေ့ရာပေါ် ဝေါကနဲပန်းကျကုန်သည်။
တွန့်လိမ်နေသော ရွှေစင့်ကို ပုခုံးကိုမှကိုင်ကာ ချုပ်ထားရင်း ဒွန်းက ဆောင့်ဆောင့်လိုးလိုက်၏။ နာကျင်မှုကြောင့် ရုန်းကန်သော်လည်း ရုန်းလို့မရ၊ ဒွန်း၏လက်များက သန်မာလွန်းနေသည်။ပြီးနေရင်းတန်းလန်း ဒွန်းက ဆောင့်ဆောင့် – ိုးပေးလိုက်သဖြင့် ရွှေစင်တစ်ယောက် မျက်ဖြူလန်လောက်ေ အာင် အရသာတွေ့ကာ ဒွန်းကို အစွဲကြီး စွဲသွားတော့သည်။အားး . . . ပြီးသွားပြန်ပြီ၊ ကိုရယ်။ ကိုက သိပ်လုပ်နိုင်တာပဲ ဒွန်းကတော့ ပြုံးဖြီးဖြီးကြီးဖြင့် ဘယ်လိုလဲ ကိုလုပ်တာ ကောင်းရဲ့လား ဟု ပဏ္ဍာယူလိုက်သည်။
သိပ်ကောင်းတာပဲ။ ကို့ – ီးကြီးက ကြီးရုံ ရှည်ရုံတင်မကဘူး။ အရမ်း ကျစ်တာပဲ။ ရာဘာချောင်းအတုထက်တောင် မာသေးတယ်။ တကယ့်ကို သံချောင်းကြီး ကျနေတာပဲ ရွှေစင်က ပေါင်ကို ကားပေးလိုက် သောအခါ ဒွန်းကလည်း မြိန်ရေယှက်ရေကို ဆောင့် – ိုးတော့သည်။ ရွှေစင်ကလည်း အာသာငမ်းငမ်း ခံယူရင်း ေ- ာက်ရည်တွေ ထွက်ကျလာပြန်သည်။ ဒွန်းကမြိန်ရေယှက်ရေ ဆောင့်သည်။ ရွှေစင်က ေ- ာက်ပတ်ကို ညှစ်သည်။ သို့သော် ဒွန်း၏- ီးကြီးမှာ သံချောင်းပမာ မာကျစ်နေသဖြင့် သူမသာလျှင် ဖီလင်တွေ ပိုတက်လာပြန်သည်။ – ိုး Aားကလည်း ဘာကောင်းသလဲမမေးနှင့်။ ဆောင့်ချက်တွေက ရွှေစင့်ကို စကြာဝဠာ တံတိုင်း အထိ လွင့်သွားစေသည်။ကောင်းရဲ့လား ရွှေစင် အရင်တုန်းကဆိုရင် ရွှေစင့်ပါးစပ်မှ ကောင်းတယ်။ သိပ်ကောင်းတာပဲ။
ကို့ – ီးကြီးက ဆိမ့်နေတာပဲကွာ။ ေ- ာက်ပတ်ထဲမှာ အပြည့် အသိပ်ပဲ စသဖြင့် တွတ်တီးတွတ်တာ စကားများကို အဆက်မပြတ်ထွက်လေ့ရှိသည်။အခုတောကောင်းလွန်းနေသဖြင့်စကားပြောဖို့ကိုတောင်မေ့နေသည်။ဒွန်းကမေးလာတော့မှ သိပ်ကောင်းတာပဲ။ အကောင်းဆုံးပဲ ဟု အငမ်းမရ ပြောလိုက်မိသည်။ ဒါလောက်နဲမကျေနပ်သေးသဖြင့် ပေါင်ကို ကားပေးပြီးနောက် …ကို – ိုးချင်ရင် ဖုန်းသာဆက်လိုက်။ အချိန်မရွေးပဲ။ ရွှေစင့်ကိုပဲ – ိုးပေးနော်။
ရွှေစင်ကလွဲလို့ဘယ်သူ့ကိုမှ မလိုးနဲ့တော့နော် သည်စကားကို ကြားသောအခါ ဒွန်းက သွားကြီးဖြဲကာ မမောနိုင် မပန်းနိုင် ဆောင့်တော့၏။လေးဖက်ကုန်းထားသော ရွှေစင့်ခါးကို ကိုင်ကာ ဆောင့်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှေစင်ကံကောင်းသွားသည်မှာခုနက ချိုလွင်နှင့် တစ်ချီဆွဲထားသဖြင့် ဒွန်း၏ညီတော်မောင် နည်းနည်းပန်းနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။
အရင်က အခြေအနေဖြင့်သာ ဆိုလျှင် ရွှေစင့် ေ- ာက်ပတ်ကွဲကာ ဆေးရုံတက်ရဖို့များသည်။ ယခုတော့ဒွန်း၏ဆောင့်ချက်တွေက မီးပွင့်လောက်ေ အာင် မပြင်းနိုင်တော့။ ဒါနှင့်တောင် နောက်ဆယ့်ငါးမိနစ်လောဆောင့်လိုက်တော့ ရွှေစင် တစ်ချီပြီးသွားပြန်သည်။အားး. . . ပြီးပြီ။ ခဏ . . . ခဏ နားပါUီး ကိုရယ်။ ရွှေစင် . . . ရွှေစင့် ေ- ာက်ပတ်ကလေးကျိန်းနေပြီ။ ခဏ စိမ်ထားပါဦး။ ဟာ . . . ဘာဖြစ်လို့ ထုတ်လိုက်တာလဲ။ ရွှေစင့်ကို စိတ်ဆိုးသွားပြီလား။ကဲ . . . ပြန်ထည့်ပါတော့ ကိုရယ်။
ကို လုပ်ချင်သေးတယ်ဆိုရင် ရွှေစင် ခံပါ့မယ် -ီးကိုဆွဲထုတ်လိုက်သောAခါေ-ာက်ရည်တွေပါထွက်ကျလာပြန်သည်။ခုနကချိုလွင်ထွက်ထားသော အရည်တွေက ဖန်ခွက်တစ်လုံးစာလောက် ရှိသည်ဆိုလျှင် အခုဆိုလျှင် ရေသန့်ဗူးတစ်ဗူးစာလောက် ရှိရော့မည်။ ရေချိုးပြီးကာစ ရွှေစင့်ေ – ာက်ပတ်ကလေးမှာ နီရဲတွတ်နေအောင်ကို အ – ိုးခံထားရသဖြင့် ထူ အမ်းနေသော ေ- ာက်ပတ်နှုတ်ခမ်းလေးများက သနားစဖွယ်၊ လိုးချင်စဖွယ် အတိပြီးနေတော့၏။
ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ဒွန်းက ရွှေစင့်ကို ခါးမှကိုင်ကာ ပက်လက်လှန် ခိုင်းလိုက်သည်။လှေကြီးထိုး ရိုးရိုးပုံစံတွင် သူ့ဒုံးပျံက ကော့နေသဖြင့် ရွှေစင့်ကို အရသာတစ်မျိုး ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူယုံသည်။ရွှေစင်က ကပျာကယာ ပက်လက်လှန်ကာ ကော့ပေးလိုက်၏။ ဒွန်းက ရွှေစင့်နှုတ်ခမ်းလေးများကိုနမ်းလိုက်ပြီးနောက် – ီးကြီးကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုးထည့်လိုက်သည်။ ရွှေစင့်ခါးလေး ကော့တက်လာပြီးနောက် ဒွန်း၏ခေါင်းကိုကိုင်ကာ နို့ကြီးတွေပေါ် ပို့ပေးလိုက်သည်။
ဒွန်းက နို့သီးခေါင်းတွေကို စုပ်ယူရင်းက- ီးကို တစ်ရစ်ချင်း ထိုးထည့်နေ၏။ ကော့တက်နေသော ဒ- ်ကြီးက ရွှေစင့်ေ – ာက်စေ့လေးကို ပွတ်ကာဝင်သွားကတည်းက ရွှေစင် အ ငြိမ်မနေနိုင်တော့။ ခါးကလေးကော့ကာ ဖင်ကြီးတွေ ယမ်းလာ၏။ ဒွန်းကဆက်ဖိလိုက်သောအခါ အပေါ်လှန်နေသော သူ့ဒ – ်ဖျားက ရွှေစင့် ဂျီစပေါ့ကို ထိုးမိပြန်သည်။အားး . . . ကောင်းလိုက်တာ ရွှေစင့် အသံကလေးက ဒွန်းကို ဆက်လုပ်ပါဟု အချက်ပေးသည့်နှယ်။ ဒွန်းက အသာကလေး ပြန်ထုတ်ကာ ပြန်သွင်းလိုက်၏။ သည်တစ်ခါတော့ တစ်ဝက်လောက်ဝင်သွားလေပြီ။ လှေကြီးထိုးက ပိုကျပ်၏။ ဒွန်းက ရွှေစင့်ပေါင်တွေကို ကားလိုက်ပြီးနောက် အားဖြင့် ဖိသွင်းလိုက်သောအခါ ရွှေစင့်မျက်နှာကလေး ရှုံ့မဲ့ကာ သွားသည်။နာတယ် ကိုရယ် သည်လိုဆိုလာပြန်တော့လဲ ဆက်သွင်းဖို့ ခက်ပြန်သည်။
ဒွန်းက အရှိန်လျှော့ကာ အသာ ညှောင့်ပေးလိုက်၏။ ရွှေစင်သည် ဒွန်း၏- ီးကို ခံချင်နေသည်မှာ တစ်ပိုင်းသေနေသော်လည်း တစ်ဆုံးသွင်းပြန်တော့ နာသည်။ ထိုနာကျင်မှုကပဲ သူမကို မြန်မြန်ပြီးစေသလို ရှိသည်။ ကျပ်သိပ်နေသော ေ- ာက်ပတ်ထဲမှ – ီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်သောAခါ ေ- ာက်ပတ်တစ် အုံလုံး ကြွတက်လာ၏။ ရွှေစင်က အောက်မှညှစ်ထားခြင်းကြောင့်ဖြစ်သည်။ ရွှေစင်သည် ပြီးချင်လာသဖြင့် – ီးကိုညှပ်ညှပ်ဆွဲရင်း ခါးကို ကော့ပေးလိုက်သည်။ ဒွန်းက- ီးကို အဆုံး အထိ ချွတ်ပြီးနောက် ပြန်ဆောင့်ထည့်ပေးလိုက်သောAခါ သုံးချက် အတွင်းရွှေစင် နောက်တစ်ခါ ပြီးသွားပြန်သည်။သည်တစ်ကြိမ်တွင်တော့ ရွှေစင် အတော့်ကို အထိနာသွားသည်။ သားအိမ်ခေါင်းကို တည့်တည့်ထိသဖြင့်အပီးမြန်သွားခြင်းဖြစ်သည်။သုံးလေးချီလောက်ပြီးထားခါစတွင်နောက်တစ်ခါထပ်ပြီးဖို့အတော့်ကို မလွယ်ပါ။
ဒွန်း၏- ီးက ဂျီစပေါ့ကို ထိုးမိသဖြင့်သာ မြန်မြန်ပြီးသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ အရည်တွေလည်း ထွက်ရလွန်းသဖြင့် ခန်းနေပြီဖြစ်သည်။ ချွေးတွေ ရွှဲနစ်နေသည်ကိုပင် ဂရုမထားနိုင်တော့ပဲရွှေစင်တစ်ယောက်ပိုးလိုးပက်လကအိပ်မောကျသွားတော့၏။သနားစရာကောင်းသူမှာကားဒွန်းပင်ဖြစ်သည်။ သူပြီးချင်နေပါပြီ။ လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်သည့် အားလျော်စွာ ပြီးချင်ပါ၏။ ရွှေစင် ဖလက်ပြသွားသည့်တိုင် သူ့မှာ မပြီးနိုင်သေးသဖြင့် အမြန်တက်သုတ်ရိုက်ကာ သုက်ကို လွှတ်လိုက်ရသည်။
အရင်တစ်ခါကလိုပင် ရွှေစင့်သားအိမ်ခေါင်းကို တေ့ကာ ဒွန်းက သုက်ရည်များကို ပန်းထုတ်လိုက်သည်။ ေ- ာက်ပတ်ထဲတွင် မီးတောင်ပေါက်သလို ရွှေစင်ခံစားလိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတော့ ဒွန်း၏- ီးရည်များကို ရလိုက်ပြီဟု တွေးရင် ရွှေစင်တစ်ယောက် ကျေနပ်စွာ အိပ်ပျော်သွားလေ၏။နောက်နှစ်ရက်တိတိ ဒွန်းကို မည်သူမျှ မခေါ်ချေ။ ထိုနှစ်ရက်သည် ငရဲပြည်တွင် နှစ်ကမ္ဘာခနခံရသလိုထင်ရ၏။ဂွေး ဥများထဲတွင်သုက်ရည်များပြည့်လာသဖြင့်ကိုက်ခဲလာသည်Aထိပင်။
ချိုလွင်ရော၊ ရွှေစင်ရော၊ – ိုးလို့ မပြီးခင်မှာပင် ဖလက်ပြကုန်သဖြင့် ဖုန်းနံပါတ် တောင်းလို့မရခဲ့ချေ။ အဲ့သည်နေ့ကသူတို့သောင်းကျန်းခဲ့သောဟိုတယ်မှာလည်းတစ်ရက်သာအခန်းငှားထားခြင်းဖြစ်လေရာနောက်တစ်နေ့ ဒွန်းသွားသောအခါ မည်သူမျှ မရှိတော့။ အခုတော့ အခန်းထဲတွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ထိုင်နေရုံမှ အပ ဒွန်း ဘာမှမတတ်နိုင်ချေ။ထိုနှစ်ရက်တာ အချိန်ကာလအတွင်းဝယ် ရွှေစင်နှင့် ချိုလွင်တို့ ရန်ဖြစ်နေခဲ့ကြလေသည်။ချိုလွင်က ရွှေစင်သည် ငွေမက်သော ပိုင်းလုံးဟု စွပ်စွဲသည်။
သူမလက်ထဲမှ ဒွန်းကို ကြောင်တောင်နှိုက်သွားသည်ဟု ပြောသည်။ ရွှေစင်ကလည်း ချိုလွင်သည် ယောက်ျားမမြင်ဖူးသဖြင့် ဒွန်း၏- ီးကြီးကတန်းတန်းစွဲဖြစ်နေသည်ဟု ဆိုပြန်သည်။လောကမှာ ယောက်ျားမရှားပါဘူးဟဲ့ အေးလေ … ဒါဆို နင်က ဘာလို့ ငါ့လင်ကို လာပြီး ကြောင်တောင်နှိုက်ရသလဲ နင့်လင်က – ီးတောင်လို့ ငါ – ိုးလို့ ရတာပေါ့ နင်က ေ- ာက်ပတ်ကို ဖြဲပြရင်တော့ သူက – ိုးမှာပေါ့ဟဲ့ … ေ- ာက်ကောင်မရဲ့ အေး… နင်သိထားဖို့က ယောက်ျားတွေက ေ- ာက်ပတ်ကိုပဲ မြင်တာ။
ငါက အပျိုမဟုတ်ပေမယ့်ယောက်ျားတိုင်းက ငါ့ကို တန်းတန်းစွဲ ဖြစ်သွားတာချည်းပဲ နင်က ငါ့ထက် သာတာ ဘယ်နေရာမှာလည်း … အပေါက်ကျယ်တဲ့ နေရာမှာလားအပေါက်ပဲ ကျယ်ကျယ် … အပါယ်ပဲ ကြောက်ကြောက် … နင့်လင်က ငါ့ကို ပိုပြီး သဘောကျစေရမယ်ဟေ့ လာလေ။ စမ်းကြည့်မလားလာလေ။ စမ်းကြည့်စမ်းပါ။
ဒွန်းက ငါ့ကိုပဲ ရွေးမှာပဲ အေး… ဖုန်းခေါ်လိုက်မယ်။ ပြောရင်းဆိုရင်း ရွှေစင်က ဖုန်းကို လှမ်းယူလိုက်သောအခါချိုလွင်က ကပျာကယာ တားလိုက်၏။ခဏနေစမ်းဘယ်လိုလုပ်မလဲ။…နင်ကိုငါစိတ်မချဘူး။ငါ့လင်တစ်ခြားနည်းတွေနဲမြူဆွယ်ဖျားယောင်းသွားရ..သည်တောသည်လိုလုပ်မယ်။ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးသူနဲလုပ်ကြမယ်။
ပြီးတော့ သူ့ကို ရွေးပေ့စေ။ ဘယ်လိုလဲ ရွှေစင်တစ်ယောက် အံ့အ ားသင့်ပြီး ခေတ္တမျှ ငိုင်ကျသွားသည်။ချိုလွင်သည် သည်လောက် အထိ ဟော့လိမ့်မည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပါ။ သည်ကောင်မ ဘယ် အ ပြာကားတွေ ကြည့်ပြီး သည်လောက် အထိ ရဲနေတာလဲ မသိဘူးဟု တွေးလိုက်မိသည်။ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒွန်းက ငါ့ကိုပဲ ရွေးမှာပါ ဟု ရွှေစင်က အပြည့် အဝ ယုံကြည်သည်မို့အေးအေးဆးဆေးပင် လက်ခံလိုက်သည်။ကောင်းပြီ။ ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံး သူ့ကို လုပ်မယ်။ ပြီးရင် သူကြိုက်တဲ့လူ ရွေးပေ့စေပေါ့။ရှုံးတဲ့လူက ကျေကျေနပ်နပ် နောက်ဆုတ်ပေးကြေးနော် ရွှေစင်သည် ဟန်းဖုန်းကို ထုတ်ကာ ဒွန်း၏နံပါတ်ကို နှိပ်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်၏။ သို့ရာတွင် သူမေ- ာက်ပတ်ထဲမှ ယားပြီး Aရည်တွေ ရွှဲလာသဖြင့် ဖုန်းကို ခဏချကာ ရေချိုးခန်းထဲ သွားပြီး တစ်ချီပြီးအောင် ပွတ်လိုက်ရသည်။
မည်းနက်တောက်ပြောင်သော – ီးကြီးကို ပြန်မြင်မိတိုင်း သူမရင်တွေတဒိုင်းဒိုင်းခုန်လာပါသည်။ အရင်တစ်ခါတုန်းက အားရပါးရ အဆောင့်ခံလိုက်ရလို့ အောင့်ကျိန်းသွားတာတွေကို မမေ့နိုင်သေး။ ေ- ာက်ပတ်ကလေးကို ပွတ်ရင်း တင်ပါးတွေကို ကော့ကော့ထိုးလိုက်မိသည်။သည်တစ်ခါ ခံရလို့ကတော့ သူ – ိုးချင်သလော- ိုးစမ်း။ ေ- ာက်ပတ်နှစ်ခြမ်း ဖြန်းဖြန်းကွဲအောခံပေးလိုက်မယ်။ရေချိုးခန်းထဲမှ သူမ ပြန်ထွက်လာသော အခါတွင်ကား ချိုလွင်က ဖုန်းဆက်ပြီးသွားချေပြီ။အရင်ဟိုတယ်မှာပဲ သည်နေ့ည ကိုးနာရီ ချိန်းထားတယ် ချိုလွင်က ပြောပြီးသည်နှင့် ထသွား၏။__________________ရွှေစင့် အခန်းရှေ့သို့ ဒွန်းရောက်လာသောအခါ ညနေ ရှစ်နာရီ ခွဲနေပြီဖြစ်သည်။ အခန်းတံခါးသည်ယခင် အခါများကလိုပင်အသာကလေးစေ့ထားသဖြင်တွန်းဝင်လိုက်ရုံပင်ဖြစ်သည်
။အခန်းသို့ရောက်ရောက်ချင်း ရေမွှေးနံ့စူးစူး ရလိုက်ပြီးနောက် ဘရာစီယာတစ်ထည်နှင့် ပင်တီတစ်ထည် ကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်တွင် ဒွန်း၏ညီတော်မောင်က ခေါင်းထောင်လာတော့သည်။ ဟေ့ကောင်ကြီး …မပူပါနဲ့။ စားရတော့မှာပါ ဟု ချော့ရင်း လည်ဂုတ်ကို သပ်ပေးလိုက်တော့ ဒီကောင်က ပိုလို့တောင်မာကျောလာ၏။ဒွန်း၏ အပျော်များသည် ရွှေစင်နှင့် ချိုလွင် နှစ်ယောက်စလုံးကို တွေ့လိုက်ရတော့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နှစ်ယောက်စလုံးကို ဝါးနေကြောင်း သိသွားလို့ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်လုံး ထွက်ပြေးသွားလျှင်ဒီကနေ့ ညစာငတ်ပေတော့မည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးက သူ့ကိုခေါ်တွေ့သည်မှာကောင်းသောအခြေအနေတော့ လုံးဝမဟုတ်ဟု ဒွန်းက တွက်ချက်လိုက်သည်။
ဒွန်းတစ်ယောက် မာတောင်နေသော – ီးကြီးကို ကိုင်ရင်း ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေချိန်တွင်ရွှေစင်က ပြောလိုက်၏။ကိုဒွန်း … ရွှေစင်တို့ နှစ်ယောက်တည်းက တစ်ယောက်ကို ရွေးရမယ်။ ဒါပဲ ရွေးရမှာ ခက်နေလို့ မခက်ပါဘူး။ ယှဉ် ပီး – ိုးကြည့်ပေါ့ ဒွန်း ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ သို့တည်းမဟုတ် ပြန်ပြောစရာ မလိုဟု ယူဆမိတာလဲဖြစ်ချင်ဖြစ်မည်။ ပုဆိုးကိုသာ ချွတ်ချလိုက်တော့၏။ဒွန်း ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ သို့တည်းမဟုတ် ပြန်ပြောစရာ မလိုဟု ယူဆမိတာလဲဖြစ်ချင်ဖြစ်မည်။ ပုဆိုးကိုသာ ချွတ်ချလိုက်တော့၏။
ညီတော်မောင်က လှံရှည်တဝင့်ဝင့်ဖြင့် မာန်ထောင်နေသည်ကို အထင်းသား တွေ့လိုက်ရသောအခါ မိန်းကလေးနှစ်ယောက်စလုံး နှုတ်ခမ်းများကို သပ်လိုမိကြ၏။ ဒွန်းက မသိချင်ယောင် ဆောင်ပြီး အင်္ကျီများကို ချွတ်ကာ ဗလာကျင်းလိုက်သည်။ မိန်းကလေးများမနေနိုင်ကြတော့။ ထိုင်နေရာမှ ထကာ ဒွန်း အနား ကပ်လာကြတော့သည်။ချိုလွင်က အရင် ဦးသည်။ ဖျတ်ကနဲ ဒွန်း အနားသို့ ကပ်လာပြီးနောက် – ီးကြီးကို လက်ဖြင့်ဖမ်းဆုပ်ကာ ဂွင်းတိုက်ပေးလိုက်သည်။ မာကျောတောက်ပြောင်လာပြီဆိုတော့ ပါးစပ်ဖြင့် ငုံကာ စုပ်ယူလိုက်၏။
အကုန်လုံး မဝင်နိုင်ချေ။ ဒ- ်ဖျားက အစိတ်သားဟု ဆိုရိုးက ဒွန်း အတွက် နည်းပင်နည်းနေသေးသည်။ အစိတ်သားမက သုံးဆယ်သားလောက်ရှိမည့် ဒ- ်ကို ငုံတာနဲ့တင် ချိုလွင့်ေ – ာက်ပတ်ကလေးစိုရွှဲလို့သွားသည်။ သည် အချိန်တွင် ဒွန်းက တွန့်ကနဲ ဖြစ်သွားသည်မို့ ချိုလွင်က သူ့ အစွမ်းသူ ကျေနပ်ကာထပ်ပြီး ဆက်ကာစုပ်ယူလိုက်သည်။ လေးလက်မခန့်ထက် ဝင်အောင် မစုပ်နိုင်တော့ချေ။ သောက်ကျိုးနည်းအောင် ကြီးပြီး ရှည်သော- ီးကြီးကို စုပ်ရင်း မျက်လုံးဖွင့်လိုက်တော့ ရွှေစင်ကို မြင်ရသည်
။ရွှေစင်သည် ဒွန်း၏ ပေါင်ကြားထဲသို့ဝင်ကာ ဂွေးဥများကို စုပ်ပေးနေသည်။ ဒွန်းကတော့ ခေါင်းကိုနောက်သို့လှန်ကာ တအီးအီးတအားအားဖြင့် သိကြားမင်းစည်းစိမ်ကို ခံယူနေလေသည်။ ချိုလွင်သည်အချိန်ကုန်မခံတော့ပဲ – ီးကို ပြန်စုပ်လိုက်သည်။ သည်တစ်ခါတော့ အပြာကားတွေထဲကလို အားဖြင့်စုပ်ယူလိုက်ရာ – ီးကြီးက သိသိသာသာ ကြီးလာပြန်သည်။ ဒါတင်မက ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ တုန်သွားသဖြင့် ဒွန်းပြီးချင်နေမှန်း သိလိုက်ရသည်။
စုပ်ကောင်းကောင်းဖြင့် စုပ်နေရင်း သိပ်မကြာလိုက်ပါ …ဒွန်းတစ်ယောက် လရည်တွေ ပန်းထုတ်ရင်း ပြီးသွားတော့သည်။ပြွတ်နှင့် ပန်းနေသလား အောက်မေ့ရအောင် များလှသော လရည်များသည် ပါးစပ်တစ်ခုလုံးပြည့်ရုံမက အာခေါင်ထဲ အထိပါ ရောက်သွားသဖြင့် ချိုလွင်တစ်ယောက် – ီးကိုလွှတ်ကာ ချောင်းတဟွတ်ဟွတ်ဆိုးနေမိ၏။ သည် အခွင့် အရေးကို ရွှေစင်က လက်လွတ်မခံပဲ ချက်ချင်းပင် – ီးကိုဆွဲကာ ဆက်စုပ်လိုက်သည်။နှစ်ပါတ်လောက် အောင့်ထားသဖြင့် ဒွန်း၏ လရည်များက ပန်းလို့မကုန်နိုင်ပေ။ ဒါပေမယ့် ရွှေစင်စုပ်တာကို ခံချင်သဖြင့် ခဏတော့ အောင့်ထားလိုက်သည်။
ဒါမှသာလျှင် – ီးက ပျော့မသွားပဲ တောင်နေမည်မဟုတ်ပါလား။ ရွှေစင်ကတော့ ချိုလွင့်ကို ‘နင်ဘာတတ်နိုင်သေးသလဲ ‘ ဟူသော အကြည့်မျိုးဖြင့် ကြည့်ကာဆက်စုပ်နေသည်။ ချိုလွင့်ထက်ပိုပြီး ကောင်းအောင် စုပ်ပြဖို့ ရွှေစင်က စိတ်ဆုံးဖြတ်ထားလေသည်။လေးလက်မခွဲလောက် အထိကိုလွယ်လွယ်ကူကူဝင်သွားသော်လည်းသည့်ထက်ပိုပြီးဝင်ဖို့မလွယ်ပါ။ နှုတ်ခမ်းများကို ဘယ်လိုပင် ဖြဲဖြဲ အခေါင်မှာ သွားထောက်နေတာမို့ အခံရခက်လှသည်
။ရွှေစင်က – ီးကို အဆုံး အထိ ဆွဲချွတ်ကာ အသက်ကို ဝအောင်ရှူလိုက်ပြီး ပြန်စုပ်ပြန်သည်။ ငါးလက်မဝန်းကျင်သို့ ရောက်သောအခါ တစ်ခါ ပြန်ချွတ်လိုက်ရသည်။’ဟား’ကအသက်ကိုဝအောင်ရှူလိုက်သောရွှေစင့်မျက်နှာကလေးမှာရဲရဲတွတ်လျက်ရှိနေလေပြီ။ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းမှ စီးကျလာသော သွားရည်များသည် ဒွန်း၏ ပေါင်ရင်း အထိစိုရွှဲသွားစေသည်။ ရွှေစင်ကအားမလျော့သေး။ သည်တစ်ခေါက် အာခေါင်ကို ဖြဲကာ အတင်းထိုးထည့်လိုက်ရာ ဒွန်း၏ ညီတော်မောင်ကို ခြောက်လက်မခန့် အထိ သွတ်သွင်းလိုက်နိုင်သည်။
သည်လောက် အထိဝင်သွားသောအခါရွှေစင်၏အာခေါင်နှင့်သွားထောက်သဖြင့်ဒွန်းတစ်ယောက်ငြိမ်ငြိမ်မနေနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်လာသည်။ဒိပ်သရုတ်ဟု ခေါ်ရမည့် ‘- ီးကိုလည်ချောင်းထဲ အထိ ရောက်အောင် စုပ်ခြင်း ‘ သည် ထူးကဲသောအရသာကို ပေးကြောင်း ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သိသွားသော ဒွန်းသည် ရွှေစင့်ကို ညှာမနေတော့။ သူမ၏ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ကိုင်ကာ – ီးပေါ် ဆောင့်ချလိုက်သည်။ရွှေစင့်မျက်နှာကလေး ရှုံ့မဲ့သွား၏။ ဝူးဝူးဝါးဝါး အော်သံ များလည်း ထွက်လာလေသည်။
သို့သော်ဘာကို ပြောချင်နေမှန်း ဘယ်သူမှမသိ။ ခေါင်းကနေ ကိုင်ပြီး ပါးစပ်ကို – ီးနှင့် – ိုးနေသဖြင့် အော်လို့လဲအသံမထွက်၊ ရုန်းကန်လို့လဲ မရ။ ကံကောင်းသည်မှာ ဒွန်းသည် လေးငါးဆယ်ချက် ဆောင့်ပြီးသည်နှင့်သုက်ရည်များကို ပန်းထုတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ဒါတောင် နောက်ခုနစ်ရက်လောက် ရွှေစင်တစ်ယောက်ထမင်းစားလျှင် လည်ချောင်းနာနေမည်မှာ သေချာသည်။
မင်းစုပ်ပေးတာ အရမ်းကောင်းတယ်ကွာ ဟု ပြောလိုက်သော ဒွန်း၏မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်ခြင်းများကို မြင်လိုက်ရသည်တွင် ချိုလွင်တစ်ယောက် ထိုင်မနေနိုင်တော့ပါ။ ရွှေစင့်ကို တွန်းဖယ်ကာ ဒွန်းကအတင်းဖက်ထားလိုက်သည်။ လရည်တွေ ထွက်သွားပြီးဖြစ်သော – ီးကြီးကို လက်ဖြင့် အသာကလေးညှစ်လိုက်ပြီးနောက် ဂွင်းတိုက်ပေးလိုက်သည်။ ရွှေစင့်သွားရည်တွေဖြင့် ဒွန်း – ီးက ချောမွှတ်လို့နေသည်။ဒွန်း၏သန်မာသောလက်များကနေရာလပ်မကျန်အောင်လက်ဖြင့်ချိုလွင့်ကိုပွေ့ဖက်လိုက်ပြီးနောက်ချိုလွင့်တစ်ကိုယ်လုံးကိုကိုင်တွယ်ပွတ်သပ်လိုက်သည်
။အသာကလေးနို့သီးခေါင်းကလေးများကတောက်လိုက်တောချိုလွင်ထွန့်ထွန့်လူးကာဒူးတွေချောင်ကုန်သည်။ချိုလွင်တစ်ယောက်အရမ်းကို လိုချင်နေသည်မှာ သိသာလွန်းနေသဖြင့် ဒွန်းက သူမကို ကုတင်ပေါ် တွန်းလှဲကာ စကတ်ကိုဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ ချိုလွင့်ပေါင်တွေကို ဖြဲကာ ဘာဂျာမှုတ်ပေးရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ချိုလွင်ကကုန်းထလာပြီး ဒွန်းကို တက်ခွလိုက်သည်။ရဲတင်းလှသော အပြုအမူမို့ ဒွန်း ကြောင်သွားသည်။ သို့သော် ဘေးဖက်မှ ရွှေစင့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါအားလုံးရှင်းသွားတော့သည်
။ချိုလွင်သည်ရွှေစင့်ထက်ကြမ်းပြ၊ရမ်းပြချင်နေသည်။မိန်းကလေးနှစ်ယောက် အပြိုင်ကြဲနေကြချိန်တွင် ကြားထဲမှ ဒွန်းကတော့ ဖိုးကြိုင်းတုတ် ဖြစ်နေသည်ပေါ့။ရွှေစင် အနားရောက်မလာခင် ချိုလွင်က ဒွန်း၏ ညီတော်မောင်ကို ညီမလေးအတွင်း အတင်းကာရော သွင်းကာ ထိုင်ချလိုက်၏။ အရှိန်ပါနေသဖြင့် ကွဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်သော ဒွန်းက သူမပေါင်တစ်ဖက်ကို အသာမကာ ထိန်းပေးထားလိုက်သည်။ လက်ဖက်ကောင်း စားချင်လျှင် ပလောင်တောင်တက်နှေးရမည် မဟုတ်ပါလား။
ချိုလွင်သည် အံကလေးကို ကြိတ်ကာ ဒွန်း၏ မဆန့်မပြဲ – ီးကြီးကို အတင်းသွင်းနေသည်။ အပါ်မှခွထိုင်တာ သည်တစ်ခါ ပထမဆုံးမို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝင်သွားအောင် မထိုင်တတ်ချေ။ ဗျစ်ကနဲ အသံနှင့်အတူ – ီးတစ်ဝက်ခန့် ဝင်သွားသောအခါ နှစ်ယောက်စလုံး နာကျင်မှုကြောင့် မျက်နှာတွေ ရှုံ့မဲ့ကာ အမြန်ချွတ်လိုက်ရသည်။ ဒွန်းက မနေသာတော့ပဲ ချိုလွင်ကို ပွေ့ကာ တစ်စောင်းလှဲစေပြီးမှ – ီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်းချော့သွင်းရသည်။
ချိုလွင်က အသံမထွက်အောင့် အောင့်ခံသဖြင့် ဒွန်းကလည်း သွင်းကောင်းကောင်းဖြင့်စွတ်သွင်းသည်။အား … ပြီးပြီ … ပြီးပြီ ခုနစ်လက်မခန့် ဝင်သွားသောအခါ ချိုလွင့်ထံမှ ခပ် အစ် အစ် အသံလေးနှင့် အတူ သုက်ရည်တွေထွက်လာပြီးနောက် ချိုလွင့်တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ကျသွားသည်။ ေ- ာက်ပတ်ကလေးက တစ်ဆတ်ဆတ်တုန်နေသည်ကို ဒွန်းက ငြိမ်ပြီး အရသာခံကာ – ီးကို လှုပ်သည်ဆိုရုံလေးလှုပ်ကာ ညှောင့်ပေးလိုက်သည်။
ချိုလွင်တစ်ယောက် ထွန့်ထွန့်လူးလို့သွားသည်။ ဖင်ကို ဖြဲကာ ဆက် – ိုးပေးလိုက်တော့ ချိုလွင်တစ်ယောက်လောကကြီးကို မေ့သွားသည့်ပမာ မျက်ဖြူလန်တက်သွားသည်။ဆယ်မိနစ်ခန့်အသာကလေးညှောင့်ရင်းတဖြည်းဖြည်းချင်းရှေ့တိုးနေရာကိုးလက်မခန့်ဝင်သွားလေပြီ။ ချိုလွင့်ေ – ာက်ပတ်ကလေးသည် တင်းကြပ်လွန်းသော ဒါဏ်ကို မခံစားနိုင်တော့သဖြင့်အရည်တွေကို တစွတ်စွတ် ထုတ်ပေးနေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးတွေရွှဲနေသော ချိုလွင်သည် အဝတ်စတစ်စလို ပုံလျက်သား ကျနေလေပြီ။
ဒါပေမယ့် စိတ်ကတော့ ထန်နေဆဲ။ကိုကို … ဆက်လုပ်ပေးစမ်းပါဒွန်းက အံကို ကြိတ်ကာ ချိုလွင့်ကို ပက်လက်လှန်လိုက်ပြီး ပေါင်တွေကို ဆွဲမြှောက်လိုက်သည်။ချိုလွင့်ပေါင်တွေကို ပုခုံးနှင့်ထမ်းလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့ ဘေးမှာရှိနေသော ရွှေစင်က အခြေအနေကိုရိပ်မိလိုက်သည်။ဒွန်းကြမ်းတော့မည်ဖြစ်သည်။ယခင် အခေါက်တုန်းကသည်လိုပင်ကြမ်းခဲ့သည်။
အဲ့သည်တုန်းက သူမလို ဖာသည်တစ်ပိုင်း မိန်းမလည်သည်ပင် လောကကြီးကို မေ့သွားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။ ရွှေစင်သည် ချိုလွင့် အား မနာလို ဖြစ်မိသည်။တစ်ချက်တည်းဖြင့် ဒွန်းက ကိုးလက်မစလုံး ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ပူကနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက်ချိုလွင့်ေ – ာက်ပတ်ကလေး အနည်းငယ် ကွဲသွားသည်။အားး… ကွဲပြီ။ – ိုးစမ်းပါ။ ဟုတ်ပြီ။ စုတ်ပြတ်သွားအောင် လိုးပစ်လိုက်စမ်းပါအရှိန်တက်နေခို က်မို့ နှစ်ယောက်စလုံး ဂရုမစိုက်ကြချေ။ ချိုလွင်က ေ- ာက်ပတ်ကို တင်းနေအောင်ညှစ်ထားပြီး ဒွန်းကို အသားကုန်ဆောင့်ခိုင်းသည်။ ဒွန်းကလည်း တဆတ်ဆတ်တုန်နေသော ေ- ာက်ပတ်ကျပ်ကျပ်ကလေးကို သူ့ – ီးဖြင့် တွင်းချဲ့ပစ်လိုက်သည်။ ေ- ာက်ပတ်က ညှစ် အ ားကောင်းလွန်းနေသဖြင့်- ီးကို ပြန်နှုတ်ဖို့တောင် ခက်နေသည်။
နဖူးကချွေး ခြေမကျအောင် အားစိုက်ပြီး – ိုးနေသည်မို့ ဒွန်းတစ်ယောက် စကားပင် မပြောနိုင်။မေးကြောကြီးများ ထောင်နေသည် အထိ အားစိုက်နေရသည်။ အောက်မှ ခံနေရသော ချိုလွင့်ခမျာလည်းမသက်သာပါ။ ပေါင်ရင်းတွေ ကျိန်းစပ်ကာ ေ- ာက်ပတ် အတွင်းသားများ သွေးခြင်းခြင်း နီနေပြီ ဖြစ်သည်။သို့သော် ယခုမှ ရမက်မီးက ပိုမိုတောက်လောင်လာပြီး ဒွန်းတစ်ချက် ဆောင့်လိုက်တိုင်း တစ်ခါပြီးသွားသလိုခံစားနေရသည်။
ကောင်းလိုက်တာ ကိုရယ်။ ကို့လဥတွေက မီးဖင်ကို လာရိုက်ရင် လောကကြီးကို မေ့သွားတာပဲ ထိုစကားများကချိုလွင်သည်တိုးတိုးကလေးပြောလိုက်ခြင်းမဟုတ်ပေ။ခုနစ် အိမ်ကြား၊ရှစ် အိမ်ကြားအော်ပြောနေသဖြင့် ရွှေစင်ပင် လက်ဖျားခါရတော့၏။ကိုကို ဆောင့်စမ်းပါ။ မောပြီလား။ မဆောင့်နိုင်တော့ဘူးလား … ပက်လက်လှန်လိုက်။
ကိုကို့ကမီးတက် – ိုးပေးမယ် ထိုစကား ပြောအပီးတွင် သုံး အိမ်ကျော်မှ ဘီယာဆိုင်ထဲက အားပေးသံတွေ ကြားလိုက်ရသည်။ရွှေစင်ကအမြန်ပြေးကြည့်သောအခါလက်မထောင်ပြသွားသောအမူးသမားတစ် အုပ်ကတွေ့လိုက်ရသည်။ – ိုးနေ ဆော်နေသူ နှစ်ဦးကို လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဒွန်းက ပြီးသွားလေပြီ။ – ီးစုပ်ပေးခြင်းကိုဖယ်လိုက်ပါက ကောင်မလေးတစ်ယောက်က ညစ်တီးညစ်ပတ်ပြောတာလောက် ယောက်ျားတစ်ယောက်၏စိတ်က ု ိ တက်ကြွစေတာ မရှိပါချေ။ ဒွန်းသည် – ီးကို တစ်ဆုံးထိ ဆောင့်ချရင်း သုက်လွှတ်လိုက်တော့၏။အားး အားးးး … နာတယ်။ ဆောင့်စမ်းပါ။ ဆောင့်ပစ်လိုက်စမ်းပါ။ ေ- ာက်ပတ်နှစ်ခြမ်းကွဲချင်ကွဲစမ်းပါစေချိုလွင်ကလည်း တွင်တွင် အားပေးရင်း ခါးကို ကော့ပေးသည်။
ဒွန်းကလည်း မြိန်ရေယှက်ရေဆောင့် – ိုးတော့ရာ ချိုလွင့် သားအိမ်ခါင်းနှင့် ဒွန်း၏- ီးကြီး တည့်တည့်မတ်မတ် မိတ်ဆက်မိတော့၏။အရသာထူးကို ခံစားရင်း ဒွန်းက – ီးထိပ်ကို သားအိမ်ခေါင်းနှင့် တေ့ကာ သုက်များကို သားအိမ်ထဲ အထဲရောက်အောင် လွှတ်ထည့်လိုက်တော့၏။- ီးတစ်ချောင်းလုံး မြုပ်အောင်ဆောင့်ပြီးနောက် သုက်ရည်ပူများကို သားအိမ်ထဲ အထိရောက်အောင်ပန်းထည့်လိုက်သောအခါ ချိုလွင်တစ်ယောက် မျက်ဖြူလန်ကာ ဗိုင်းကနဲ ပစ်လဲသွားသည်။ ေ- ာက်ပတ်လေးက ဆတ်ကနဲ ဆတ်ကနဲ ညှစ်နေသည်မှ အပ သူမတစ်ကိုယ်လုံး မလှုပ်ရှားတော့ချေ။ အကြိမ်ကြိမ်ပြီးခဲ့သမျှ သည်တစ်ချီက အထိဆုံးပင်ဖြစ်သည်။ ကိုးလက်မလုံးဝင်အောင် ဆောင့် – ိုးချက်က ပက်စက်လွန်းသဖြင့် ပက်ပက်စက်စက်ကြီးကို ပြီးပစ်လိုက်သည်။
သိပ် … ကောင်း … တာ … ပဲ … ကို … ရယ် စကားအဆုံးတွင်ချိုလွင်တစ်ယောက်မလှုပ်မယှက်လဲကျသွားတော့၏။အသက်ကလေးဖုတ်လှိုက်ဖုတ်လှိုက် ရှူနေသေးသော်လည်း ခေါ်မကြား၊ အော်မကြားဖြင့် ချိုလွင်တစ်ယောက် နတ်ပြည်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်လေသည်။
အသက်မှန်မှန်ရှူကာ အမောဖြေရင်း ဒွန်းက စိမ်ထားလိုက်သည်။သည်တစ်ခေါက်တော့ သူ အ တော်ကလေး ကျေနပ်မိသည်။ သုက်ရည်တွေ မကုန်သေးသည့်တိုင်အောင် အတော်များများ ထွက်သွားသည်မို့ အတော့်ကို နေသာထိုင်သာရှိသွားသည်။နောက်ဆုံးတွင် ဒွန်းက – ီးကို ချိုလွင့်ညီမလေးထဲမှ ဆွဲနှုတ်လိုက ၏။ အခုနက ပန်းထားသမျှသုက်များသည် သားအိမ်ထဲ တန်းရောက်သွားသဖြင့် ချိုလွင့်ထံမှ ခပ်ကျဲကျဲ ေ- ာက်ရည်များသာ ထွက်ကျလာသည်။ ချိုလွင့်ေ – ာက်ပတ်ကလေးမှာ တော်တော်နဲ့ ပြန်မစေ့နိုင်တော့။
ဟပြဲကလေး ဖြစ်နေပြီးတစ်ခန်းလုံး ေ- ာက်ရည်နံ့ လှိုင်သွားချိန်တွင် သူက ရွှေစင့်ဖက် လှည့်လိုက်သည်။ ဒွန်း၏- ီးကြီးသည် ပိုလို့မာကျောလာလေသည်။ အကြောပြိုင်းပြိုင်း ထနေသော – ီးနက်ကြီးသည် သွေးစများ၊ ေ- ာက်ရည်များဖြင့်ပြောင်လက်တောက်ပလျက်ရှိသည်မှာAသည်းယားဖွယ်ကောင်းလှသည်မို့ ရွှေစင်တစ်ယောက်ကျီစယ်လိုက်သဖြင် ရွှေစင်တစ်ယောက်အဝတ် အစားများကို ကပျာကသီ ချွတ်ချလိုက်မိသည်
။ပြတင်းပေါက်မှဝင်လာသောလေနုအေးလေးကတုန်ကနဲ အေးသွားသည်။ ဒွန်း၏ရင်ခွင်ထဲ ရောက်သွားပြန်တော့ နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရပြန်သည်။အပူ အအေး ပြောင်းလဲမှုများကြားတွင် သူမ၏ ေ- ာက်ပတ်ကလေးထဲမှ အရည်ကြည်များ တစိမ့်စိမ့်ကျလာပြန်တော့သည်။မင်းကို ပိုကောင်းအောင် လိုးပေးမယ် ဟု ဒွန်းက ပြောရင်း သူမ၏ ဖင်ကြားထဲကို မိမိရရကိုင်လိုက်သောအခါတွင်ကားရွှေစင်တစ်ယောက်Iန္ဒြေမဆည်နိုင်တော့ပဲဒွန်းကိုအတင်းဖက်ထားလိုက်မိတော့သည်။
ဒွန်း၏ သန်မာသော လက်မောင်းနှစ်ဖက်သည် ရွှေစင့်ကို တင်ပါးနှစ်ဖက်မှကိုင်ကာ အသာအယာမယူလိုက်၏။ပင့်တင်လိုက်ရင်းရွှေစင့်တစ်ကိုယ်လုံးကို ဒွန်းကလျှာဖြင့် လျက်ပေးလိုက်သည်။ ရွှေစင်သည် ဒွန်းလုပ်ပေးသမျှကို ကျေနပ်စွာ ခံရင်းပြန်လျှောအဆင်းတွင် သူမကို စောင့်ကြိုနေမည့် ကိုးလက်မလှံရှည်ကြီးကို တွေးမိကာ ရင်တွေ တဒိုင်းဒိုင်းခုန်လာသည်။သိပ်မကြာခင်မှာပင် သူမ၏ အိပ်မက်များ တကယ်ဖြစ်လာတော့၏။ တရစ်ချင်း တိုးဝင်လာသည့်- ီးကြီးသည် ရွှေစင့်ကို ရေနွေးကန်တစ်ခုလို နွေးထွေးသွားစေသည်။
ချိုလွင့်ေ – ာက်ရည်တွေနှင့် စိုရွှဲနေသဖြင့်လည်း ခံစားမှုက တစ်မျိုးကောင်းလို့နေသည်။ ချိုလွင့်ကို ကွဲေ အာင်လို းသွားသော – ီးကြီးကို ရွှေစင်ရင်ခုန်နေသည်မှာ အပစ်မဆိုသာပါချေ။ – ီးဒ- ်ကြီးနဲ့တင် ဆွေမျိုးမေ့လောက်သည်။ ပြီးတော့ အရစ်တွေ၊အထစ်တွေက နှစ်ပါတ်လုံးလုံး – ီးဆာနေသော ရွှေစင့်ညီမလေးကို ကျေနပ်သည်ထက် ပိုလွန်သောခံစားမှုပေးစွမ်းနေ၏။ရွှေစင့်ရင်ထဲမှာ ဗလောင်ဆူလာသဖြင့် မအော်မိအောင် နှုတ်ခမ်းကို တင်းတင်းကိုက်ထားမိသည်
။ပြီးချင်လာသော ခံစားမှုက ေ- ာက်ပတ်ထဲကနေ အီဆိမ့်ကာ ရင်ဝ အထိ လျှံတက်လာသည်။ လေထဲမှာရှိနေတာကို မေ့ပြီး ခါးကိုကော့ရန် ကြိုးစားလိုက်တော့ လေဟာနယ်ထဲ ပြုတ်ကျသွားသလို ရင်ထဲမှာဟာကနဲ ဖြစ်လို့သွား၏။ မြေပေါ်မှာ မဟုတ်ပဲ လေထဲမှာ ရှိနေတာကို မေ့ပြီး ကော့ကော်ကန်ကားလုပ်မိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဒွန်းက ကပျာကသီ လှမ်းဖမ်းလိုက်ပြီးနောက် နံရံနားကပ်ကာ ရွှေစင့်ကို ချုပ်ပြီးအပီ – ိုးတော့သည်။လေထဲမှာမို့ ဆောင့်ချက်တွေက အားမပြင်းချေ။ တစ်ခုတော့ရှိသည်။ အောက်သို့ ထိုင် အချတွင်ထိချက်ကတော့ ရက်စက်သည်။
ရှည်လျားကြီးမားလှသော – ီးကြီးကို ဘယ်လိုမှ ရှောင်လွှဲလို့ မရချေ။ရွှေစင်သည် တဖြည်းဖြည်းချင်း စီးစီးပိုင်ပိုင် ဝင်လာသော – ီးကြီးကို မျက်စေ့လေးမှေးကာ အရသာခံရင်းဒွန်းကိုသာအတင်းကုတ်ကပ်တွယ်ဖက်ထားမိသည်။ကုတင်ပေါ်မှာပေါင်ကားခံရသလိုမဟုတ်ပဲဒွန်းခါးကို ဖက်ထားရသဖြင့် ေ- ာက်ပတ်လေးက ပိုရှုံ့ကာ – ီးက ပိုထိနေသည်။ ရွှေစင်တစ်ယောက်ပါးစပ်ကို ခပ်တင်းတင်း စေ့ထားမိသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မတော့ ခပ်ပြင်းပြင်းကလေး – ိုးပေးဖို့ တောင့်တလို့နေမိသည်
။မလှုပ်တလှုပ်နဲ့ သွင်းရင်းထုတ်ရင်းကနေ ဒီရေက တဖြည်းဖြည်းတက်လာသည်။ ပြီးချင်လာတာကအချက်ပေးတဲ့ အနေနဲ့ ခြေချောင်းလေးတွေ ကုတ်ကွေးပြီး ေ- ာက်ပတ်လေးက ရှုံ့ပွရှုံ့ပွဖြစ်လာသည်။ခက်တာက ပြီးချင်ပေမယ့် ပြီးလို့မရ။ – ိုးနေသည့် အရှိန်က ပက်ကျိပမာ နှေးလွန်းနေတော့ တောင်ထိပ်ကမရောက်နိုင်ချေ။ရောက်ခါနီးဆဲဆဲမှာပြန်ပြန်လျှောကျလာသည်။ရွှေစင်တစ်ယောကတောင့်မထားနိုင်တော့ပါ။မီးကို သနားရင် ပြီးအောင် – ိုးပေးပါ ကိုရယ်။ ကို – ိုးပေးမှ ပြီးရမယ့် ဘဝပါ။
ခပ်ကြမ်းကြမ်းကလေး- ိုးပေးစမ်းပါဒွန်းက ရွှေစင့်ကို ကုတင်ပေါ် ပြန်ချလိုက်၏။ ထို့နောက် သူမ၏ ခြေနှစ်ချောင်းကို တစ်တီတူးထောင်ထောင်ကာ သူ့ပုခုံးပေါ်တင်လိုက်ပြီးနောက် မြင်းတစ်ကောင်ပြေးသလို အားကုန်သွန်ချလိုက်တော့သည်။ပထမပိုင်း လေးလေးမှန်မှန် ဆောင့်တုန်းကတော့ ရွှေစင်တစ်ယောက် စကားပြောနိုင်သေးသည်။ကို လိုးပေးတာ ကောင်းရဲ့လားကောင်းတယ်။ ခပ်ပြင်းပြင်းလေး ဆောင့်လိုက်စမ်းပါ။
အားး … သားအိမ်ကို လာဆောင့်တယ်ကွာ။အောင့်တယ်။ အောင့်တယ်။ အို… အရမ်းကောင်းတယ် ကိုက အရမ်းကို ယောက်ျားပီသတာပဲနော်။ ရွှေစင့်ဘဝမှာ ကို့လောက် ယောက်ျားပီသတာတစ်ယောက်မှ မတွေ့ဖူးသေးပါဘူးကွယ် အဲ့သလို … အဲ့သလို အရမ်းဆောင့်ထည့်လိုက်ရင် ရွှေစင့် အသည်းနှလုံးတွေ ပြောင်းပြန်ညစ်တီးညစ်ပတ် စကားများကြောင့် ဒွန်း၏ဆောင့်ချက်များက ပိုလို့သွက်လက်လာသည်။ ရွှေစင်ကလည်း အောက်မှာ ငြိမ်ငြိမ် ခံမနေပဲ ကော့ပျံကာ ပေးနေသည်မို့ ကုတင်ကြီးတစ်ခုလုံ း တကျွီကျွီမြည်ကာနေလေ၏။
– ိုးနေသူရော၊ ခံနေသူပါ ရေချိုးထားသည့် အလား ချွေးတွေနှင့် ရွှဲနေသော်လည်း အရှိန်ကလျှော့ချခြင်း လုံးဝမရှိချေ။ ဘေးနားမှာ အိပ်ပျော်နေသော ချိုလွင်ပင် မနေနိုင်တော့ပဲ နိုးလာရသည်။အပြတ်ကို- ိုးနေဆော်နေကြသူ နှစ်ဦးကို ကြည့်ပြီး စိတ်တွေထကြွလာသဖြင့် ချိုလွင်သည် သူတို့နောက်ဖက်သို့ သွားပြီး ဒွန်း၏ဖင်ကြားကို လျှာဖြင့် လျက်ပေးလိုက်မိသည်။အားး… ကောင်းတယ် ချိုရယ် စိတ်တွေ တအား ကြွလာသော ဒွန်းက ခါးကို အသာကြွကာ – ီးကို အောက်စိုက်ပြီး ထိုး အချလိုက်တွင် ရွှေစင်ညှစ်လိုက်သည်နှင့်ဆုံကာ ေ- ာက်ပတ်အောက်နှုတ်ခမ်းသားလေး ဖျတ်ကနဲ ကွဲထွက်သွားလေ၏။ သွေးတွေ ဖြာကနဲ ကျလာသော်လည်း အရှိန်တက်နေခိုက်မို့ နှစ်ဦးစလုံး သတိမထားမိကြ။ချိုလွင်ကသာ အလန့်တကြား အော်လိုက်မိသည်။
ရွှေစင် … နင့်ေ – ာက်ပတ် ကွဲသွားပြီဟဲ့ ကွဲချင်ကွဲပစေဟာ။ နင့် သောက်ပါးစပ် ပိတ်ထားရွှေစင့် အသံက အတော်ကျယ်သွားသဖြင့် ပြတင်းတံခါး အပြင်ဖက်မှ ဝေးကနဲအားပေးသံတွေကြားလိုက်ရသည်။ ချိုလွင်က အဝတ် အစား မပါပဲ ဝရန်တာကို ထွက်ကာကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင်ပြန်ဝင်လာသည်။အပြင်ဖက်မှာ လူတွေ တအားကြီးပဲဟ။ ငါတို့ အခန်းအောက်မှာ စုနေကြတယ် ရွှေစင်သည် ချိုလွင့်စကားတွေကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပဲ ဒွန်းကိုသာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။သိပ်ချစ်တယ်သိလား။သိပ်ချစ်တာပဲ
။ကိုလုပ်ချင်သလိုသာလုပ်ပါ။ကို- ိုးမယ်ဆိုရင်ေ- ာက်ပတ် ကွဲချင်လဲကွဲ၊ အရှက်ကွဲချင်လဲ ကွဲပါစေ၊ ကိုရယ် ရွှေစင်သည် စကားဆုံးသည်နှင့် ဒွန်းကို အတင်းဖက်ကာ ကော့လန်တက်လာသည်။ ဒွန်းကလည်းလုံးဝမညှာပဲ တဖြောင်းဖြောင်းမြည်အောင်ကို ဆောင့်ဆောင့်လိုးလေရာ ရွှေစင်တစ်ယောက် ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး ပြီးသွားတော့၏။ မျက်ဖြူလန်ကာ ကော့တက်သွားသော ရွှေစင့်ေ – ာက်ပတ်လေးထဲ ဒွန်းကတစ်ဆုံးသွင်းကာ သူ့ အရည်များကို ပန်းထုတ်လိုက်၏။
သည်တစ်ခေါက် ပန်းရတာ အရသာအရှိဆုံးပင်။သည်ည အတွက် လေးခါမြောက် သုက်ထုတ်ခြင်းပင်ဖြစ်၏။ထုံးစံ အတိုင်းပင်သားအိမ်ထဲရောက်သွားသောလရည်တွေကအစအနမမမြင်ရတော့။ေ- ာက်ရည်တွေသာ တပွက်ပွက် ထွက်ကျလာသည်။ ရွှေစင့်ေ – ာက်ပတ်ကတော့ လူပင်ဝင် အိ ိပ်လို့ရလောက်အောင် ကျယ်ပြောလို့နေသည်။ တစ်ခန်းလုံးလဲ ေ- ာက်ရည်နံ့၊ သုက်ရည်နံ့၊ ချွေးနံ့တွေ လှိုင်လို့နေသည်။ ဒွန်းက – ီးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီးတော့မှ သွေးတွေကို မြင်သွား၏။
အိပ်ရာခင်းပေါ်တွင် ရွှေစင်နှင့်ချိုလွင်တို့နှစ်ယောက် ကွဲသွားရာမှ ထွက်လာသော သွေးတွေက မြင်လို့မကောင်းချေ။လူကလည်း ပင်ပန်းလှပြီ။ မြင်လို့ မကောင်းလဲ မတတ်နိုင်တော့။ ထိုး အိပ်ရန် အတွက် တစ်ဖက်သို့လှည့်လိုက်တော့ချိုလွင့်မျက်နှာလေးကိုတွေ့ရသည်။ချိုလွင်သည်ဒွန်းကနမ်းလိုက်ပြီးနောက်လက်တစ်ဖက်က ဒွန်း၏ ညီလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ ဟိုကောင်က အရှိန်မကျသေး။ မာတုန်းမာဆဲပင်ဖြစ်သည်။ ချိုလွင်က မွတ်သိပ်စွာ ပြောလိုက်သည်။အမြဲတမ်း သည်လိုပဲ မာနေစေချင်တယ်ကွယ် ဒွန်း၏ကျောကို နူးညံ့သော လက်ကလေးနှစ်ဖက်က လာဖက်ပြီးနောက် အမြဲပဲ မာနေမှာပါဟုချိုလွင့် အား နှစ်သိမ့်လ ိ ု က်သည်။ငါတို့သုံးယောက် သည်လိုပဲ နေကြရအောင်နော် အေး… သူ့ကို ဝေစားကြတာပေါ့။
တစ်ယောက်တည်းလည်း ကုန်မှာမှ မဟုတ်တာဒွန်းထံမှ အသံမကြားရတော့သဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ ဒွန်းတစ်ယောက် Aိပ်မောကျနေပြဖြစ်သည်။ သူ့ညီတော်မောင်ကတော့ ဒေါဖောင်းလျက်ပင် ရှိသေးသည်။ ချိုလွင်သည် တစ်ချက်မျှ စုပ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရွှေစင့်ဖက် ထိုးပေးလိုက်သည်။ ရွှေစင်က ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ – ီးကြီးပေါ်တွင် သွေးစများကပ်နေသည်ကို တွေ့ရ၏။ထို့နောက် …ထူးခြားစွာပင် မိန်းကလေးနှစ်ယောက် ပြိုင်တူရယ်မောမိလိုက်၏။
ပြီးပါပြီ
"},
{"title":"မနှင်းသွယ်ရယ်
","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiv6bCF9spiXBfC0tylT8tpIYisMeLKm03jCqEVTyPpd3Jkg_fFJyfRa3he1NZygMbAVL67V2a8T3d2CeGgw8tC1sdUK60kPDvKNe8UzHyDvaJpDZgpG9TMC0WXOt6PyuSlYSiBVyi8U70/s1600/fe34889f3cf24d2d9f4a80af77703bc5.jpg
","content":"ထွန်းလူ အသက်က ၁၈ နှစ်ထဲ ဝင်စမို့ လူပျိုသွေး လူပျို ဗီဇ လူပျို အတောင်အလက်တွေ စုံလင်လာပြီ ဖြစ်သည်..။သူအစ်မ ချိုလွင်က မနှစ်က အိမ်ထောင် ခွဲသွားပြီ ဖြစ်၍ မိဘများ ညအိပ်ညနေ ခရီးသွားသောအခါ သူတစ်ယောက်ထဲသာ အိမ်မှာ ကျန်နေခဲ့လေ့ ရှိသည်။
သူတို့အိမ် နောက်ဖေးက မနှင်းသွယ်ကြီးကို ထွန်းလူ စိတ်ဝင်စားနေသည်မှာ ကြာပြီ..။ မနှင်းသွယ်က အသက် ၃၀ ခန့်ရှိပြီး တောင့်တောင့် ဖြောင့်ဖြောင့် လုံးကြီးပေါက်လှ အိမ်ထောင်သည် ဖြစ်သည်..။ အိမ်ထောင်သည် ဆိုသော်လည်း သားသမီး တစ်ယောက်မျှ မထွန်းကား ..။ သူ့ယောက်ျား ကိုသိန်းစိုးက သူမထက် ၅ နှစ်ခန့် ကြီးပြီး အရောင်းအဝယ် ကိစ္စနှင့် မကြာ မကြာ ခရီးထွက်လေ့ ရှိသည်။
တစ်ခါ တစ်ခါ ထွက်လျင် ၁၅ ရက် တစ်လခန့် ကြာတတ်သည်..။အတိအကျတော့ မထွက်..။ သူ့ယောက်ျား ကိုသိန်းစိုးမှာ မုံရွာဘက်တွင် မယားငယ် ရှိသည်ဟု သတင်းသဲ့သဲ့ ကြားထားသည်..။ ထိုမယားငယ်နှင့် ကလေး ၂ ယောက်ပင် ရနေပြီဟုလည်း သတင်းထွက်နေသည်။
သို့သော် မျက်စိရေး နားရေး ကျဉ်းမြောင်းသော ကျေးလက်နေ တောသူတောင်သား တွေမို့ ဤမျှ ခရီးဝေးသော အရပ်ကို ကျကျနန စုံစမ်း မနေကြတော့..။ ကောလဟာလဟုသာ သတ်မှတ်လိုက်ကြသည်..။ထွန်းလူ ရွာသို့ ပြန်ရောက်သည်မှာ မနှစ်ကမှ ဖြစ်သည်..။ စောစောက မန္တလေးတွင် နေထိုင်သော ဦးလေး ဝမ်းကွဲအိမ်မှာ နေထိုင်ပြီး ကျောင်းတက်သည်..။
ကိုးတန်း ၂ ခါကျပြီးသောအခါ ထွန်းလူအဖေက ကျောင်းဆက်မထားတော့ပဲ ပျက်စီးမှာစိုး၍ ကျောင်းနှုတ်ပြီး ရွာပြန်ခေါ်လာခဲ့သည်..။ထွန်းလူတို့က ဂျုံမြေတွေ ဧကများစွာရှိ၍ စီးပွားရေး ချောင်လည်ကြသည်။အကောင်ရေ ၃၀ ခန့်ရှိသော နွားခြံတစ်ခြံလည်း ရှိရာ ဤရွာတွင် တောသူဌေး စာရင်းဝင်များ ဖြစ်သည်..။ မိဘများကပျက်စီးမှာစိုး၍ ရွာပြန်ခေါ်သည့်တိုင် ထွန်းလူကတော့ ပျက်စီးပြီးသား ဖြစ်ခဲ့သည်..။ တောသူဌေးသားပီပီ စာမေးပွဲ ၂ ခါကျသည့်တိုင် မိန်းမပွေနည်း အတတ်ကို ကောင်းစွာ တတ်ကျွမ်းခဲ့သည်။
ဘယ်ဘဝက ဆုတောင်းကြောင့်လည်း မသိ..ပိုးတိုင်းစွံ ကြံတိုင်းအောင်ခဲ့သည်..။ လူအထွေထွေ အကြိုက်အမျိုးမျိုး ရှိရာ ထွန်းလူ ဗီဇစိတ်က ရွယ်တူ အပျိုမိန်းမတွေအပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု တပ်မက်စွဲလန်းမှု နည်းပြီး….၊ လင်ရှိမိန်းမ ၊ တစ်ခုလပ် မုဆိုးမ အအိုတွေကိုသာ ထူးထူးဆန်းဆန်း ကြိုက်နှစ်သက်လေ့ ရှိသည်..။
မန္တလေးတွင် နေထိုင်စဉ်က အပြာကားတွေ ကြည့် ၊ အပြာစာအုပ်တွေ ဖတ်ဖြစ်ခဲ့ရာမှ လက်တွေ့ ကွင်းဆင်းနိုင်ခဲ့သော အဆင့်သို့ပင် ရောက်ခဲ့သည်..။ သူ ပေါင်းသင်းသော သူငယ်ချင်းများကလည်း မိန်းမပွေ ဆော်ရှုပ်သော ဇော်တွေသာ ဖြစ်သည်..။ သို့ဖြစ်ရကား တရားဝင် အိမ်ထောင် မကျသေးသည့်အတွက် လူအိုဟု မခေါ်နိုင်သေးသည့်တိုင် လူပျိုကား လုံးဝမစစ်တော့။
သူ့ပေါင်ကြားရှိ ငယ်ပါမှာ မိန်းမတို့၏ ကာမလှိုဏ်ခေါင်းသို့ ကိန်းအောင်း ခိုလှုံဖူးပြီး ဖြစ်သည်..။ မြို့ အရပ်ဆိုသည်က တောအရပ်လို မဟုတ်..။ နယ်စုံ ဒေသစုံမှ ဖြစ်၍ အိမ်ထောင်ရေး ဖောက်ပြန်ခြင်းဟု ဆိုအပ်သော လင်ငယ်နေ နောက်မီးလင်း မျောက်ဇာတ်ခင်းသော ကိစ္စများကို မျက်နှာပြောင် တိုက်ရဲသည်..။ ပေါ်ပေါ်တင်ထင် ပြုလုပ်ရဲကြသည်..။
ထိုကဲ့သို့ ပြုလုပ်သည့်အတွက် တောအရပ်ဒေသလို အတင်းအဖျင်း အပြောခံရခြင်းလည်း နည်းပါးသည်..။ထွန်းလူ စိတ်ထဲတွင် ဤအချက်အပေါ် လေးလေးနက်နက် မှတ်ချက် ရှိခဲ့သည်..။ ပြီးတော့ တောအရပ်မှာလို ခြံဝင်းကျယ်ကျယ်ဖြင့် နေထိုင်ကြသည် မဟုတ်..။ များသောအားဖြင့် တစ်အိမ်နှင့် တစ်အိမ် ဝင်းထရံတစ်ချပ်သာ ခြားကာ ထူထပ်ပြွတ်သိပ်နေသည်.။
အထွေအထူးပင် ချောင်းကြည့်စရာ မလိုပဲ ဖိုမ လိင်စိတ်ကို နိုးကြွစေသော မြင်ကွင်းတွေ မကြာမကြာ မြင်တွေ့ရသည်..။ ထွန်းလူတို့ အိမ်နှင့် ကပ်လျက် အိမ်မှာ ဗန်းမော်နှင့် မန္တလေးလိုင်း သင်္ဘောသား လင်မယား အငှားနေသော အိမ်ဖြစ်သည်..။ လင်မယားနှစ်ယောက်စလုံး အသက် ၃၀ ကျော် ဝန်းကျင်တွေ ဖြစ်သည်.။ မိန်းမက ချောချောတောင့်တောင့် ရှမ်းတရုတ်မ ဖြစ်သည်.။ သမီးတစ်ယောက် ရှိသည်..။ စာအုပ်ဆိုင်လည်း ဖွင့်ထားသည်.။ ဝတ္ထု မဂ္ဂဇင်း ကာတွန်းသာမက အပြာစာအုပ်ပါ ရသည်.။ အပြာစာအုပ် ငှါးကြောင်း လူတိုင်း မသိ..။ လူရင်း အဆက်အသွယ် ရှိမှ ငှါးလို့ ရသည်..။
ထိုသင်္ဘောသား မိန်းမ နာမည်က မနန်းမွန် ဖြစ်သည်.။ အသားဖြူပြီး ခေတ်ဆန်ဆန် ဝတ်စားပြင်ဆင် တတ်သည့်အတွက် ပင်ကိုယ်ရှိပြီးသား အလှမှာ ပို၍ ပေါ်လွင်တောက်ပလာသည်.။ ယောက်ျားက ဝင်ငွေကောင်းသူဖြစ်ရာ အလုပ်ဆို၍ စာအုပ်ဆိုင် ထိုင်ခြင်း ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကို တသသ နေခြင်း အလုပ်မှ တစ်ပါး အခြား မရှိ..။ သူ့သမီးက ငါးတန်း ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်..။တစ်နေ့ ထွန်းလူ တုတ်ကွေးဖျား၍ ကျောင်းမတတ်ဖြစ်..။ အိမ်အပေါ်ထပ်ရှိ အခန်းထဲတွင် ချွေးအောင်းရင်း ဂမ္ဘီရ ဝတ္ထု တစ်ပုဒ် ဖတ်နေသည်။
အချိန်ကလည်း နေ့လည်တစ်နာရီခန့်အချိန်..။ မနန်းမွန်တို့ အိမ်အပေါ်ထပ်နှင့် ထွန်းလူနေထိုင်သော အခန်းမှာ ဝင်းထရံ တစ်ချပ်သာ ခြား၍ အလွန်နီးကပ်နေသည်ဖြစ်ရာ စကားသံတွေကို အတိုင်းသား ကြားနေရသည်..။ ထွန်းလူ ခေါင်းရင်းထရံပေါက်ကနေ ချောင်းကြည့်ရာ မနန်းမွန်နှင့် ဘဲတစ်ပွေ ခုတင်ပေါ်တွင် ပွေ့ဖက်နေကြသည်ကို အထင်းသား မြင်လိုက်ရသည်..။ ဒီဘက်အိမ်တံခါး ပိတ်ထားသည်..။
အန္တရာယ်မရှိဟု ထင်မှတ်ကာ တံခါးဖွင့်ပြီး ပေါ်ပေါ်တင်တင်ကြီး အချစ်နယ် ကျူးဖို့ အစပျိုးပလူးနေကြခြင်း ဖြစ်သည်.။ဘဲ က ဗလတောင့်တောင့် အသားညိုညို ထောင်ထောင်မောင်းမောင်း ဖြစ်သည်.။ ကုတင်ပေါ် ခြေတွဲလောင်း ချထိုင်ရင်း မနန်းမွန်ကို သူ့ရင်ခွင်ထဲထားကာ ပွေ့ဖက်ထားပြီး ကိုယ်ကို ဘယ်ညာ ယိမ်းနွဲ့၍ လှုပ်ရှားနေသည်။အနေအထားက သူ့လီးဖြင့် မနန်းမွန်ဖင်ကြားကို ထောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်.။ မနန်းမွန် ဝတ်ထားသော အင်္ကျီက အညိုရောင် စပို့ရှပ် အပျော့စား ဖြစ်ရာ အင်္ကျီအတွင်း လက်လျှိုသွင်းပြီး နို့နှစ်လုံးကို ဆုတ်ချေပေးနေသည်။
အ….အ………..အ ဟင့်….အင်း.ယား…….ယားတယ် ကွာ…. ကြည့်ရသည့်ပုံက နို့သီးခေါင်းကို ဖွဖွချေမွပေးနေပုံ ရသည်။ ကိုတိုး ဘယ်နေ့ ပြန်လာမှာလဲ…. ထွန်းလူက အခန်းတွင်းရှိ ရွက်ဆုတ်ပြက္ခဒိန်ကို အမှတ်တမဲ့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ၅ လပိုင်း ၁၇ ရက် ဖြစ်သည်။
ဒီလိုဆို…အတော်ကြာကြာ တွေ့ခွင့် ရသေးတာပဲ…
မောင့် အိမ်က မရိပ်မိဘူးလား….
ပိုင်ပါတယ်…မွန်ရာ….အကြောင်းပြစရာတွေ ပြည့်လို့်….
ဟွန်း….ဒီလို အကြောင်းပြချက်များစွာနဲ့ ဘယ်နှစ်အိမ် များ ရောက်ခဲ့ပြီလဲ မသိဘူး…
အဟင်း….ဟင်း..မရှိပါဘူး…မွန်ရာ…မွန့်ကိုသာ မောင်က တကယ်ချစ် တကယ်မြတ်နိုးလွန်းလို့ပါ….
ဟင့်….အင်း….ယုံပါဘူး…တွေ့တုန်းမို့ ဒီစကားပြောတာပါနော်…..
မနန်းမွန်က ပါးစပ်နှင့် ပြောရုံမျှ မကပဲ သူမဘယ်လက်ဖြင့် ကြာကူလီကောင်၏ ဗိုက်ခေါက်ကို ဆွဲဆိတ်လိုက်သည်..။
အား….လာ…လာ….နာတယ်….မွန် ရ……
နာ….သေလိုက်…. မောင့်ကို မချစ်ဘူးလား….မောင် စိတ်တိုလာပြီ….နော်….
စိတ်တိုရင် ပြန်တော့…..
ကဲ….ဒီလောက်တောင် ရှိလှတာကွာ….
ကြာကူလီကောင်မှာ မရိုးမရွနှင့် ရာဂမာန်တွေ ထလာပုံရသည်..။ မနန်းမွန်ကို ဖက်ထားလျက်ကပင် ကုတင်ပေါ် နောက်ပြန်လှန်၍ တစောင်း လှဲချလိုက်သည်..။ နှစ်ယောက်သား တစောင်းကွေး အနေအထား ဖြစ်သွားသည်..။မင်းသားက သူ့ပုဆိုးကို အရင်ချွတ်သည်..။ ထို့နောက် မနန်းမွန်၏ ထမီကို ချွတ်သည်..။
ဆူဖြိုးထွားကားသော တင်ဆုံကြီးနှင့် ငြိနေသဖြင့် မနန်းမွန်က ကိုယ်ကို ကြွပေးလိုက်သည်.။ ထမီ ကွင်းလုံးကျွတ်သွားသည်နှင့် ဖြူဝင်းပြည့်တင်းသော ဖင်ဆုံဖွေးဖွေးကြီးက အထင်းသား ပေါ်လာသည်..။ကြာကူလီကောင်က သူ့အပေါ်ပိုင်းကိုယ်ကို အနည်းငယ် ခွာ၍ သူ့ပေါင်ရင်းကို မနန်းမွန် ဖင်ဆုံကြား တိုးကပ်ပြီး လီးကြီးကို ကိုင်၍ စောက်ဖုတ်ထဲ ထည့်နေသည်..။ ထို့နောက် မကြာခင်မှာပဲ တစ်ချက်ချင်း ဆောင့် ဆောင့်လိုးတော့သည်။
ထွန်းလူတစ်ယောက် ချောင်းကြည့်နေရင်းကပင် လီးက တဆတ်ဆတ်နှင့် တောင်မတ်လာသည်..။ တစောင်းအနေအထားဖြင့် နောက်မှ လိုး၍ ရကြောင်း ဗဟုသုတ ရသွားသည်..။ သူချောင်းကြည့်နေသော လ ကုန်ပိုင်းလောက်မှ ပြန်လာမှာ… နေရာနှင့် မနန်းမွန်တို့ နှစ်ပါးသွားနေကြသော နေရာမှာ တစ်အိမ်စီဖြစ်သော်လည်း လေးငါးပေခန့်သာ ကွာသည်ဖြစ်၍ ရုပ်ရော အသံပါ အထင်းသား အရှင်းသား ကြားနေမြင်နေရသည်။
အမှန်အားဖြင့် ထွန်းလူ တကယ် နေမကောင်းခြင်း မဟုတ်..။ ကျောင်းသွားရမှာ ပျင်းသည့်အတွက် နေမကောင်းဟု အကြောင်းပြထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်..။ သူ့ဦးလေးဝမ်းကွဲက မန္တလေးမြို့တွင်းရှိ ပုံနှိပ်စက်တစ်ခုတွင် စာရိုက်သမား ဖြစ်သည်.။ မနက် ၇ နာရီမှ အလုပ်သွားရာ ညနေ ၆ နာရီကျော်မှ အိမ်ပြန်ရောက်လေ့ ရှိသည်..။ အပြန်တွင် အရက်တစ်ပိုင်းလောက် သောက်သောက် လာတတ်သည်။
သူ့ဦးလေးမိန်းမ မကြည်ကြည်က နံနက်ပိုင်းတွင် မုန့်တီသုတ် ၊ ခေါက်ဆွဲသုတ်များ ရောင်းသည်..။ ၁၁ နာရီလောက်ဆိုလျင် ဆိုင်သိမ်းမြဲ ဖြစ်သည်..။ မိန်းမပီပီ ယောက်ျားဘက်က ဝမ်းကွဲတော်စပ်သော တူမို့ အမြင်တို သဘောတို ရှိသည့်တိုင် ထွန်းလူမိဘများက စားစရိတ် ငွေ လုံလုံလောက်လောက် ပေးထားသဖြင့် မကြည်ကြည်၏ အပေါ်ယံ မျက်နှာထားက ထွန်းလူအပေါ်တွင် ချိုမြနေတတ်သည်။အရွယ်ကလည်း မနန်းမွန်နှင့် ရွယ်တူလောက်မို့ ၃၀ ဝန်းကျင်ခန့် ရှိပြီ..။
မနန်းမွန် နှင့် မကြည်ကြည်တို့က တစ်ယောက် တစ်မျိုးစီ လှပပြီး စွဲမက်စရာကောင်းသည်။ရှမ်းတရုတ်မပီပီ မနန်းမွန်က အသားဖြူသည်..။ ပန်းနုရောင် ပြေးသော အသားအရေဖြစ်သည်.။ မကြည်ကြည်က အသားဝါ အသားလတ်ဖြစ်သည်..။ မနန်းမွန်က အိမ်မှာ အငြိမ်းစားနေပြီး သူ့ကိုယ်သူ တသသ နှင့် နေတတ်သည်။
မကြည်ကြည်က အလုပ်နှင့် လက်ပြတ်သူမဟုတ်..။ ထို့ကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်တည်ဆောက်ပုံမှာ အဖုအထစ် အရှိုက်အဟိုက် အမို့အမောက် ရှိတာချင်း တူသည့်တိုင် မကြည်ကြည်က ပို၍ အချိုးအဆစ်ကျနကာ ကျစ်လျစ်သန်မာလှသည်..။ အသားအရေကလည်း တင်းတင်းရင်းရင်း ရှိလှသည်။ထွန်းလူတစ်ယောက် မနန်းမွန်တို့ နောက်မီးလင်း နှစ်ပါးသွားနေကြပုံကို ကြည့်ရင်း သူ့ပေါင်ကြားက လီးကြီးမှာ တဆတ်ဆတ်နှင့် တောင်မတ်လာသည်..။ သူချောင်းကြည့်နေပုံက ဘယ်ဖက်ဒူးကို ကုတင်ကြမ်းပေါ်ထောက်ပြီး ညာဖက်ဖဝါးကို ခုတင်ကြမ်းပေါ် ချထားသည်ဖြစ်ရာ မုဆိုးဒူးထောက်ထိုင်နည်း ဖြစ်သည်..။ ပြီးတော့ ဘယ်ဖက်တတောင်ကိုလည်း ဘယ်ဖက် ဒူးခေါင်းပေါ် တင်ထားလိုက်သေးသည်။
ကြာကူလီကောင်က နောက်ကနေ ဆောင့်လိုးနေရာမှ ထထိုင်လိုက်ပြီး မနန်းမွန် ခန္ဓာကိုယ်ကို ပက်လက်လှန်လိုက်သည်..။ မနန်းမွန်က ဒူးထောင်ပေါင်ကား အနေအထားဖြင့် ကြာကူလီကောင်ကို ရာဂရမ္မက် ဝင်းလက်သော မျက်လုံးတို့ဖြင့် ကြာကြည့် ကြည့်နေသည်..။
မနန်းမွန် စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ စောက်မွှေး တစ်ပင်မှ မရှိအောင် ပြောင်ရှင်းသန့်နေသည်..။ စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ လိပ်ခုံးသဏ္ဍာန် ရှိပြီး ခုံးကြွ ဖောင်းမို့နေသည်..။ အညိုရောင်သန်းနေသော နှုတ်ခမ်းသားနှစ်လွှာက အနည်းငယ် ပြဲနေပြီး ခပ်ဟဟ ဖြစ်နေသည်..။ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားတွေက နီရဲ စိုလက်နေသည်.။ ကြာကူလီကောင်က ကုတင်အောက်သို့ ဆင်းလိုက်သည်။သူ့ပေါင်ကြားက လီးတန်ကြီးမှာ တန်းတန်းမတ်မတ်ကြီး တောင်နေသည်..။ အရှည်က ၆ လက်မကျော်ကျော်လောက် ရှိမည်..။ ဒစ်ရော လချောင်းကြီးပါ ညိုမဲနေသည်။
ထွန်းလူက ပုဆိုးကို မလှန်လိုက်ပြီး သူ့ပေါင်ကြားက လီးကြီးကို လက်နှင့် ဆကြည့်သည်..။ သူ့လီးက ကြာကူလီကောင်လီးထက် အလုံးရော အရှည်ပါ သာသည်..။ ကြာကူလီကောင် လီးအတုတ်မှာ ဘားပလက် ဆေးရည်ဗူးလောက်သာ ရှိပြီး သူ့လီးအတုတ်က အလှဆီ ပုလင်း လောက်ရှိသည်..။
အလှဆီ Glycerin ပုလင်းမှာ ၇ လက်မလောက် ပတ်လည် ရှိသည့်အတွက် ပမာဏအားဖြင့် လုံးပတ်ချင်း မှာ အတော်ပင် ကွားခြားလှသည်။ထွန်းလူတစ်ယောက် သူ့လီးကြီးကို လက်နှင့် ဆကိုင်ထားလျက်ကပင် ထရံပေါက်က ချောင်းကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ကြာကူလီကောင်က မနန်းမွန် ဖင်ဆုံကြီးကို ကုတင်စောင်းပေါ် တင်၍ ဒူးကောက်ကွေးနှစ်ဖက်ကို သူ့လက်နှင့် ဖိကာ မတ်တတ်ရပ်ပြီး ဆော်နေသည်။
မနန်းမွန် လက်နှစ်ဖက်က ကြာကူလီကောင်၏ လက်ကောက်ဝတ်နှစ်ဖက်ကို ခပ်တင်းတင်း ဆုတ်၍ ဖင်ဆုံကြီးကို ကြွ၍ ကြွ၍ ကော့ကော့ခံသည်..။ ကြာကူလီကောင်၏ ဆောင့်ချက်တွေက အားမာန်ပါပြီး အရှိန်တွေ ပြင်းထန်လာသည်။စောက်ဖုတ်နှင့် လီးတို့ ပွတ်ထိုးသွင်းနှုတ်ရာမှ ပေါ်ထွက်လာသော အသံတွေကို ခပ်သဲ့သဲ့ ကြားနေရသည်..။
ထွန်းလူလည်း ဘယ်လိုမှ မအောင့်နိုင်တော့သည့်အတွက် သူ့လီးကြီးကို ညာလက်ဖြင့် ခပ်တင်းတင်း ဆုတ်ညှစ်ကာ ခပ်ပြင်းပြင်း ဂွင်းတိုက်ပစ်လိုက်သည်..။တစ်ဖက်ကို ချောင်းကြည့်ရင်း လက်ကလည်း ဂွင်းတိုက်ရင်း ထွန်းလူတစ်ယောက် ဖီလင်တွေ အရမ်းတက်နေစဉ်…၊ မကြည်ကြည် ထမီရင်လျားကြီးဖြင့် အိမ်အပေါ်ထပ် တက်လာသည်။
မြင်လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကို ပထမ ကြောင်ကြည့်နေမိသည်..။ နောက်မှ သဘောပေါက်သွားသည်..။ သွေးသားဆူဖြိုးပြီး ကာမရာဂအားတွေ ပြည့်လျှမ်းနေသော အိမ်ထောင်သည် မိန်းမတစ်ယောက်အဖို့ ကာမခရီးလမ်းကို အကြိမ်ကြိမ် အခါခါ ဖြတ်သန်းပြီးသော မိန်းမပီပီ မီးနှင့်တွေ့သော ထောပတ်ကဲ့သို့ ကာမသွေး ကာမအဆီတွေ လှိုက်ဆူ ပွက်ထလာသည်..။
တစ်နည်းပြောရလျင် မကြည်ကြည်သည် တဏှာရာဂ အားကြီးပြင်းထန်သလောက် ကာမဆန္ဒ ပြည့်ဝရှာသူ မဟုတ်..။ သူ့ယောက်ျား ကိုသိန်းမြင့်မှာ တစ်နေကုန် အလုပ်လုပ်ရ၍ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လိုးပေးနိုင်သူ မဟုတ်..။ လိုးပေးပြန်လျင်လည်း မြန်မြန် ပြီးသွားလေ့ ရှိသည်..။ ပြီးလျင်လည်း တစ်ချီ ပြန်ကျော့လေ့ မရှိ။
ကြက်ဥနှင့် အရက်စပ်သောက်ပြီး လုပ်သည့်နေ့မျိုးမှာတော့ နောက်တစ်ချီ ပြန်ကျော့လေ့ ရှိသည်..။ သူ့ဆန္ဒပြည့်ဝသွားလျင် မောမောပန်းပန်းနှင့် တစ်ချိုးတည်း အိပ်တော့သည်..။ နှူးခြင်း နှပ်ခြင်း တစ်ဖက်သား ဆန္ဒကို အလေးထားခြင်း မရှိ..။ ကာမဗဟုသုတ ခေါင်းပါးလွန်းလှသည်..။ မကြည်ကြည်အနေဖြင့် မနန်းမွန်ကို အားကျ၍ နောက်မီးလင်းချင်သော်လည်း အိတ်ချ်အိုင်ဗွီ ပိုးကူး၍ အေအိုင်ဒီအက်စ် ရောဂါရမှာ အသေအလဲ ကြောက်လှသဖြင့် လက်တွေ့တွင်တော့ မနန်းမွန်လို မလုပ်ရဲပါ..။
ထို့ကြောင့် တိုးလို့တန်းလန်းကြီး ကျန်ရှိနေသော သူမ၏ ကာမဆန္ဒကို လက်နှင့် တစ်ခါတစ်ခါ ၊ ခရမ်းသီးနှင့် တစ်ခါတစ်ရံ ဖြေဖျောက်ရတော့သည်.။ ယခုလည်း နေမကောင်း၍ ကျောင်းမတတ်သော ထွန်းလူ အခြေအနေ သိချင်၍ ရေမချိုးခင် ထမီရင်လျားနှင့် အပေါ်ထပ် တက်ခဲ့သည်..။ ကိုယ်တော်ချောက မနန်းမွန်တို့အိမ်ဖက် ချောင်းကြည့်ပြီး ဂွင်းတိုက်နေသည်။
ထွန်းလူ လီးကို မျက်စိဖြင့် တပ်အပ်မမြင်ဖူးသော်လည်း ကြီးမှန်းတော့ သိသည်..။ တစ်ခါ ကျောင်းပိတ်ရက် နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီး အိပ်ပျော်နေစဉ် ပုဆိုးတွင်းက မတ်ထောင်နေသော လီးကြီးကို မြင်ဖူးသည်..။ ခန့်မှန်းချေ တစ်ထွာကျော်ကျော်လောက်ကို ရှိသည်။ထိုစဉ်ကလည်း မကြည်ကြည်၏ ကာမရာဂစိတ်တွေ တားမနိုင်ဆီးမရ ထကြွခဲ့ရသေးသည်..။
သူမယောက်ျား ကိုသိန်းမြင့် ရှိနေ၍ စိတ်တွေ မနည်းထိန်းချုပ်ကာ ဟန်ဆောင်နေခဲ့ရသည်..။ ထိုနေ့က ပိတ်ရက်ဖြစ်သဖြင့် ကိုသိန်းမြင့်လည်း အလုပ်နားသည်..။ သည်နေ့တော့ အခွင့်အရေးကို လုံးဝလက်လွှတ်ခံလို့ မဖြစ်..။ ထွန်းလူ မိန်းမအတွေ့အကြုံ လုံးဝမရှိသေးကြောင်း မကြည်ကြည် သိသည်..။ ဒီတော့ အိတ်ချ်အိုင်ဗီ ပိုးကူးမှာလည်း မကြောက်ရ..။
ထွန်းလူကတော့ တစ်ဖက်ကို သဲကြီးမဲကြီး ချောင်းကြည့်ရင်း ဂွင်းတိုက်နေသည်မို့ မကြည်ကြည် တက်လာသည်ကို လုံးဝမသိ..။ လူပျိုသိုးပီပီ ကာမဇောတွေ မွှန်ကာ သူထင်ရာ ဇွတ်လုပ်နေသည်..။ မကြည်ကြည် စောက်ခေါင်းထဲက လှိုက်ခနဲ လှိုက်ခနဲ ယားကြွတက်လာနေသည်..။ ရိုးရိုးတန်းတန်း ချဉ်းကပ်လျင် အရှိန်နှင့် လန့်နေမည် စိုး၍ သူမ၏ အလိုးခံချင်စိတ်ကို ပေါ်ပေါ်တင်တင်ပြသရန် ထွန်းလူနှင့် ၅ ပေခန့်လောက် အရောက်တွင် ထမီကို ကွင်းလုံးချွတ်ချပစ်လိုက်သည်..။
ကျွတ်သွားသော ထမီကို ကောက်ယူလိုက်စဉ် ထွန်းလူ ဖျတ်ခနဲ နောက်လှည့်ကြည့်မိသည်..။မကြည်ကြည်တစ်ယောက် ကိုယ်တုံးလုံးကြီးဖြင့် ကုန်းကုန်းကွကွကြီး ဖြစ်နေသည်ကို ဗြုန်းခနဲ မြင်လိုက်ရသောအခါ အစပထမ ကြောင်သွားသည်..။ နောက်တော့ သဘောပေါက်သွားသည်..။ ယောက်ျားဗီဇ ယောက်ျားသတ္တိတွေ ဟုန်းခနဲ ကြွတက်လာပြီး ကုတင်ပေါ်က ဆင်း၍ မကြည်ကြည် ရှိရာသို့ အလောတကြီး သွားသည်။
ကျားကိုက်ပါသည်ဆိုမှ ဘာအနာလည်းလို့ မေးစရာမလိုတော့ပါ..။ ဒီအရိပ်ပြမှတော့ ဘာအကောင်လည်းဆိုတာ ထွန်းလူ သဘောပေါက်သည်..။ ကောင်းကောင်းကြီးကို သဘောပေါက်သည်..။ ထို့ကြောင့် သူကလည်း ပုဆိုးကို ချွတ်ချလိုက်သည်..။ ဂွင်းတိုက်ရတာထက်စာလျင် စောက်ဖုတ်စစ်စစ်ကိုပဲ လိုးတော့မည်ပေါ့…။ကိုယ်တိုင် လက်တွေ့ မလိုးဖူးသေးသော်လည်း အခုပင် မနန်းမွန်တို့ လိုးနေတာကို မြင်တွေ့ထားသည်မို့လား..။
အပြာကားလည်း လေးကား ငါးကားလောက် ကြည့်ထားဖူးရာ လိုးပုံလိုးနည်း တော်တော်များများကို မျက်ရေးပေါက်ထားပြီးသား..။ထွန်းလူက မကြည်ကြည်နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်ကာ ခါးဆီမှ သိမ်းကြုံးဖက်လိုက်သည်..။ မကြည်ကြည်ကလည်း သူ့ကျောပြင်ကို သိုင်းဖက်ထားသည်..။ ထွန်းလူပေါင်ကြားရှိ လီးတန်ကြီးက မကြည်ကြည်၏ စောက်ဖုတ်ကြီးကို အောက်ဖက်မှ ပင့်ထောက်ထားသည်။
မကြည်ကြည်တစ်ကိုယ်လုံး ရာဂပိုးတွေ တရွရွနှင့် လှိုက်လှိုက်ကြွလာသည်..။ နည်းတဲ့ လီးတန်ကြီး မဟုတ်ကြောင်း စိတ်က ခန့်မှန်းသိလိုက်သည်..။ ထွန်းလူက နှုတ်ခမ်းကို စုတ်သည်..။ မကြည်ကြည်ကလည်း ပြန်စုပ်သည်..။ မကြည်ကြည်က သူ့လျှာကို ထိုးထည့်ပေးရာ ထွန်းလူက ပြန်စုပ်ပေးသည်..။ နှစ်ယောက်သား ကိုယ်စီ ပွတ်သပ်နေရင်း အတော်ကြာကြာ နှုတ်ခမ်းစုပ်နေကြသည်..။ နှစ်ဦးစလုံး ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်းနဲ့ကို ခုန်နေကြသည်..။တွဲခြင်း အိခြင်း အလျှင်းမရှိပဲ ဝိုင်းဝန်းမို့မောက်နေသော နို့အုံတင်းတင်းအိအိကြီးက အသက်ရှူနေသည့် စည်းချက်အလိုက် နိမ့်ချီမြင့်ချီ ဖြစ်နေသည်..။
ငါကဖြင့် ..တကယ်နေမကောင်းတာမှတ်လို့ …ဟင့်…သူကတော့ … ဟိုဖက်ကဟာမကို ချောင်းကြည့်ပြီး တဏှာရူးကြော ထနေတယ်….
မမ..တက်လာတာ ကြာပြီလား…..
အင်း….. ထွန်းလူက အဒေါ်ဟု မခေါ်ပဲ ယခင်ကတည်းကပင် မမဟု နှုတ်ကျိုးနေသည်..။
ဘာလို့ အသံမပေးတာလဲ….
ကြည့်ကောင်းလို့….
မကြည်ကြည်က ထွန်းလူ၏ ထောင်မတ်နေသော လီးတန်ကြီးကို လက်နှင့် ခပ်ဖွဖွ ဆုတ်ကာ တစ်ခါတစ်ခါ ညှစ်ညှစ်ပေးရင်း ခပ်ညုညုပြောသည်..။
ခုတင်ပေါ် သွားစို့ဗျာ….လုပ်ချင်လှပြီ…… အလိုတော်….ရာရာစစ…ဟင့်…လူကိုများ ဖာသယ်မှတ်နေ…. လီးကြီးက တုတ်လွန်းသဖြင့် မကြည်ကြည် လက်တစ်ဆုပ်ပင် မကချင်..။ ပြီးတော့ သံမဏိချောင်းကြီးကဲ့သို့ မာကျောလွန်းလှသည်..။
လာပါ….မမရာ…ဦးလေးပြန်လာရင် ပြဿနာ တက်နေပါဦးမယ်…
ဘယ်တော့မှ ခုချိန် ပြန်မလာဘူး… စိတ်ချ….
လုပ်မယ် ..နော်….
ဘယ်သူက ခံမယ် ပြောလို့လဲ…..
ဟောဒါကြီးက ခံမယ် ပြောတာဗျာ….ကဲ…
ထွန်းလူက ပြောပြောဆိုဆို မကြည်ကြည် စောက်ဖုတ်ကြီးကို အောက်မှပင့်ကုတ်ထည့်လိုက်သည်..။ လက်ခလယ်က စောက်ဖုတ်ထဲ ဝင်သွားသည်..။ စောက်ဖုတ်ကြီးက မာတင်း ခုံးထနေသည်..။ စောက်ရေတွေကလည်း စိုရွှဲ အိုင်ထွန်းနေသည်..။ ထွန်းလူက လက်ခလယ်ကို အဆုံးထိ မြှုပ်သွင်းပြီး ရစ်၍ ဝိုက်၍ မွှေပေးသည်..။ မကြည်ကြည် တစ်ကိုယ်လုံး ဆတ်ခနဲ တုန်ခါသွားပြီး ဖင်ဆုံကြီးလည်း ရမ်းခါသွားသည်..။ ပြောအုံးဟယ်…..ပြောအုံးဟယ်……ကဲ ကဲ…. မကြည်ကြည်ကလည်း အားကျမခံ ထွန်းလူ လီးတန်ကြီးကို ဆုတ်ညှစ်၍ အရေပြားအရင်းထိတွန်း၍ ဂွင်းတိုက်သလိုမျိုး လုပ်ပေးသည်..။
အား…….အ……အား……ကျွတ်…ကျွတ်…… ကောင်းလွန်းသဖြင့် ထွန်းလူနှုတ်မှ အသံတွေ ထွက်သွားသည်..။ ထွန်းလူက အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် ထွားကြိုင်းလျက် ရှိရာ မကြည်ကြည် အရပ်အမောင်းက သူအရပ်ထက် ၅ လက်ခန့် နိမ့်နေသည်..။ ဗလကလည်း မကြည်ကြည်ထက် များစွာ ဖွံ့သည်..။ထွန်းလူက မကြည်ကြည်ခါးကို ဆွဲလှန်လိုက်ရာ စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးက ရှေ့သို့ပြူး၍ ကော့တက်လာသည်..။ ထိုအခိုက်ဝယ် လီးတန်ကြီးကို လက်နှင့် ဖိနှိပ်၍ စောက်ဖုတ်ဝတွင်တေ့ကာ ခါးကိုနှိမ့်၍ ပင့်ထိုးထည့်လိုက်သည်..။
ဗျစ်….ဖွတ်……..ဖွတ်…ပြွတ်……ဗြစ်……
အင့်…အမေ့……အား….အား..ကျွတ်..
အအိုစောက်ဖုတ်ဖြစ်ပေသည့်တိုင် လီးတန်ကြီးက ကြီးမားတုတ်ရှည်လွန်းသဖြင့် မကြည်ကြည်တစ်ယောက် သဲအူခိုက်မျှ ကျဉ်ဆိမ့် ရှိန်းဖိန်းသွားရသည်..။ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖိဖိသွင်းရာ လီးတန်ကြီးက တဝက်ကျော်ကျော် နစ်ဝင်သွားသည်..။ သည်အတိုင်းစွတ်ထိုးနေရုံဖြင့် အချိုးကျကျ ဝင်မည်မဟုတ်ပါ..။ မကြည်ကြည် က အလိုက်သင့် ကွ၍ ကား၍ ကော့ပေးသဖြင့် ဟန်ကျပန်ကျ ဝင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်..။
မမ…လက်နှစ်ဖက်ကို ကျနော့်လည်ပင်းမှာ ချိတ်ဖက်ထား…. မကြည်ကြည်က ထွန်းလူပြောသည့်အတိုင်း လုပ်သည်..။ လက်နှစ်ဖက်က လည်ပင်းကို ခိုင်မြဲစွာ ချိတ်မိသောအခါ ထွန်းလူက ကိုယ်ကို တောင့်မတ်၍ ဆန့်လိုက်သည်..။ မကြည်ကြည်တစ်ကိုယ်လုံး မြောက်ပါလာပြီး ခြေထောက်နှင့် ကြမ်းပြင်က တစ်ထွာကျော်ကျော် ကွာဟသွားသည်..။ထို့အပြင် မကြည်ကြည် ခြေထောက်နှစ်ချောင်းက ထွန်းလူခါးကို ချိတ်ထားလိုက်သည်..။
သူ့ခါးတွင် ချိတ်ထားသော ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို ထွန်းလူက သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပင့်မထားလိုက်သည်..။ မကြည်ကြည် တစ်ကိုယ်လုံး ကာမအရသာတွေ ဆိမ့်ဆိမ့်ထုံနေပြီး လှုပ်တိုင်းလှုပ်တိုင်း ပူခနဲ ရှိန်းခနဲ ဖိန်းခနဲ ကျင်ခနဲ လှိုက်ဆူပွက်ထသော ကာမအရသာထူးကြီးကို ခံစားလိုက်ရသည်..။
ခါးထစ်ခွ ပုံစံကြီးဖြင့် လီးနှင် စောက်ဖုတ်မှာ ကပ်လျက်ရှိသည်..။ မကြည်ကြည်မှာ ဆူဆူဖြိုးဖြိုး ဒေါင်ကောင်းကောင်း မိန်းမဖြစ်သည့်တိုင် ထွန်းလူက သက်သောင့်သက်သာ ချီပွေ့ထားနိုင်သည်.။ ထိုအချက်က စွမ်းအားနှင့် ပြည့်စုံသော ယောက်ျားဖြစ်ကြောင်း လက်တွေ့သက်သေပြရာ ရောက်နေသည်။
တစ်ချို့က ခွန်အားဗလနှင့် ပြည့်စုံသည့်တိုင် ယောက်ျားဟု သိသာထင်ရှားစေသော အဓိက အင်္ဂါရပ်ဖြစ်သည့် လိင်တန်မှာ သေးလွန်းကြသည်..။ ထွန်းလူမှာမူ အသက်ငယ်သေးသည့်တိုင် ကာယဗလကလည်း တောင့်သည်..။ လီးတန်ကလည်း အံ့သြစရာ ကောင်းလောက်အောင် အရှည် ၇ လက်မ ကျော်ကျော်ရှိပြီး လုံးပတ်က ၆ လက်မ တင်းတင်း ရှိသည်..။
သို့ဖြစ်ရကား ကလေးတစ်ယောက်အမေ အအိုဖြစ်သည့်တိုင် မကြည်ကြည်၏ စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ ထွန်းလူလီးနှင့် တွေ့သောအခါ ချောင်ချောင်ချိချိ မဟုတ်ပဲ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် စီးစီးပိုင်ပိုင်ကြီး ဖြစ်နေသည်..။ ထွန်းလူက လီးနှင့် စောက်ဖုတ်တပ်လျက်သား ပွေ့ချီကာ ကုတင်ဆီသို့ လာသည်..။
တအိအိ တငြိမ့်ငြိမ့်ဖြင့် မကြည်ကြည်တစ်ယောက် ရင်တလှပ်လှပ် ခုန် ဖင်တဆတ်ဆတ် တုန်လျက် လီးအရသာကို တနင့်တပိုးကြီး ခံစားရင်း ပါလာသည်..။ကုတင်ဆီသို့ ရောက်သောအခါ ကုတင်ပေါ်တွင် ကန့်လန့်ဖြတ်အနေအထားဖြင့် ချထားလိုက်သည်..။မကြည်ကြည်က အရောင်တလက်လက် ထွက်သော ရမ္မက်ခိုးများအပြည့်ဖြင့် မျက်လုံးတို့ဖြင့် ထွန်းလူကို စိုက်ကြည့်ကာ….။
ဟွန်း….လူကဖြင့် နို့နံ့တောင် မစင်သေးဘူး..၊ တတ်လိုက်တာက လွန်ရော…..ပြော..မိန်းမ ဘယ်နှစ်ယောက် လိုးဖူးလဲ…….
ဒါ…ပထမဆုံးပဲ…မမရဲ့….
ဒီလောက်တောင် တတ်နေမှတော့ ..ယုံပေါင်…..
တကယ်ပြောတာ မမရ…မမစောက်ဖုတ်ကို ပထမဆုံး လိုးဖူးတာပဲ..၊ ဒါက အပြာစာအုပ်ထဲမှာ ဖတ်ဖူးလို့ စမ်းကြည့်တာ…
ဟွန်း….စောက်ဖုတ်ထဲ လီးထည့်ထားတာပဲ ရှိသေးတာ ဘယ်မှာ လိုးသေးလို့လဲ..၊ လုပ်တော့…..မမ တအားခံချင်လာပြီ….
ထွန်းလူက မကြည်ကြည် ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ရင်ဘတ်ဖက်ဆီသို့ ဖိတွန်းလိုက်သည်..။ အထာ အကြော သိနေသော မကြည်ကြည်က သူမလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဒူးကောက်ကွေးကို ချိတ်ထားလိုက်သည်..။ စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးက ပြူးမောက် ကြွတက်လာပြီး ဖင်အိုးကြီးနှစ်မွှာမှာလည်း အက်ကွဲ ကားထွက်သွားသည်..။ ထွန်းလူက သူ့လီးတန်ကြီးကို တဝက်ကျော်ကျော်မက ဆွဲနှုတ်လိုက်သည်..။ ကြီးမားတုတ်ရှည်သော လီးတန်ကြီးဖြစ်သည့်အတွက် ရိုးရိုးထွက်မလာပဲ စောက်ဖုတ်အုံကြီးကို တပါတည်း ဆွဲခေါ်လာသည့်နှယ် စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားကြီးများက ကြွတက်ပါလာသည်..။
ပြန်သွင်းလိုက်သည့်အခါ လီးတန်ကြီးနှင့် အတူ စောက်ဖုတ်အုံကြီးက ချိုင့်ခွက်နစ်ဝင်သွားသည်..။ ဤပုံဤနည်းဖြင့် လေးငါးဆယ်ချက်ခန့် ပြုလုပ်ပေးရာ စောက်ရေတွေက စိုရွှဲအိုင်ထွန်းနေပြီမို့ ကြပ်ကြပ်တည်းတည်းကြီး ဖြစ်နေသည့်တိုင် လီးဝင်လီးထွက်က ချောမွေ့နေသည်..။ တစ်သက်နှင့် တစ်ကိုယ် သည်မျှလောက် ကြီးမားတုတ်ရှည်သော လီးမျိုးကို မခံဖူးသေးသဖြင့် စူးစူးနင့်နင့် ရှိလွန်းလှပြီး တစ်ကိုယ်လုံးရှိ အကြောမှန်သမျှ တဖြိုးဖြိုး တဖျင်းဖျင်း တဖျပ်ဖျပ် တလှပ်လှပ် ဖြစ်လို့နေသည်..။
မကြည်ကြည်ခမျာ ကောင်းလွန်းလှသည့်အတွက် သွားရည်များပင် ထွက်ကျလုမတတ် ဖြစ်နေရှာသည်..။ မကြည်ကြည်အနေဖြင့် ပုဆိုးအတွင်းမှ တောင်မတ်နေသော ထွန်းလူလီးကြီးကို မြင်မိကတည်းက ခံချင်စိတ်တွေ မွတ်သိပ်ပြင်းပြခဲ့ရသည်..။ ယခုတော့ ဆန္ဒတို့ ပြည့်ဝခဲ့ရပြီ..။ထွန်းလူကိုယ်နှိုက်ကလည်း တစ်ဖက်အိမ်က မနန်းမွန်တို့၏ နောက်မီးလင်းအတွဲကို ကြည့်ပြီး လီးတောင်ဂွင်းတိုက်နေခိုက်မို့ ပို၍ အဆင်ပြေသွားသည်..။ သို့မဟုတ်က သည်အခွင့်အလမ်းမျိုး ပေါ်ပေါက်ဖို့ အလွန်ခဲယဉ်းလှပါသည်.။ ယောက်ျားနှင့် စပ်၍ တော်ရသော တူမို့ ထွန်းလူဖက်က အရှိန်နှင့် လန့်နေသည်မှာ သေချာသည်။
အခုတော့ တစ်ဖက်အိမ်က အတွဲကိုချောင်းကြည့်ရင်း ထွန်းလူကိုယ်တိုင် ကာမမီးတောင်ကြီး တဝုန်းဝုန်းနှင့် ပေါက်ကွဲနေချိန်လည်း ဖြစ်သည်..။ ကိလေသာရမ္မက် ချော်ရည်တွေ တပွက်ပွက် တဘွမ်းဘွမ်း လှိုက်ဆူပွက်ထနေခိုက်လည်း ဖြစ်တော့သည်..။ ယခုတော့ အစစအရာရာ အကြောင်းတရားတွေ တိုက်ဆိုင်လာသည်မို့ သူတို့နှစ်ယောက်မှာ လိုးနေကြရပြီ..။ ထွန်းလူက သူ့လီးတန်ကြီးကို မှန်မှန် ဖြေးဖြေးချင်းသာ အသွင်းအနှုတ်လုပ်ပြီးနောက် မကြည်ကြည်၏ တင်းတင်းမို့မို့ ဝင်းဝင်းစို့စို့ ဖွေးအုနုရွနေသည့် နို့အုံကြီးနှစ်မွှာကို သူ့လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အရင်းမှ ဆွဲကိုင်လိုက်သည်..။ သူ့ပုံစံက အသားကုန်ကြုံးဆော်တော့မည့်ဟန် ပေါက်နေသည်..။ တကယ်လည်း ဆော်ပါတော့သည်..။
ဖွတ်….ပြွတ်…ဗြစ်……ပလွတ်…စွပ်…ဖွတ်……….ဘွတ်….ပြွတ်……
အင့်….အ…..အမေ့….အီး….အ…..အင့်……….အ……မေ့….
အင့်…အ….ကျွတ်..ကျွတ်….အ…..အီး….အမေ့….
ထွန်းလူလီးတန်ကြီး ဝင်ထွက်နေပုံက ပီပြင်လွန်းလှသည်..။ မကြည်ကြည် လက်နှစ်ဖက်က ဒူးကောက်ကွေးနှစ်ဖက်ကို ဆွဲချိတ်ထားသဖြင့် စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ ပြူးထွက်အက်ကားနေသည်..။၆ လက်မလုံးပတ်အတုတ်ရှိသော လီးတန်ကြီး တိုးဝင်သွားတိုင်း စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား ထူထူကြီးနှစ်မွှာမှာ လီးတန်ကြီးနှင့်အတူ ကြုံ့ဝင်သွားပြီး လီးတန်ကြီး ပြန်ထွက်လာသည့်အခါ ကြွတက်လာသည်..။အတွင်းသားနုနုတွေကို ဖောက်ထွင်းတိုးဝင်သွားရသည်မှာ ပြစ်ပြစ်နှစ်နှစ် စီးစီးပိုင်ပိုင် နှင့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ရှိလွန်းလှသည်..။ တစ်ခါမှ မခံစားဖူးသေးသော စောက်ဖုတ်အရသာကို တစိမ့်စိမ့် ခံစားရင်း ထွန်းလူ ကာမရာဂမာန်တွေ ကြွသထက် ကြွလာသည်..။
ထိုသို့ကြွကြွတက်လာသော ကာမဆန္ဒတွေက ဆောင့်ချက်အရှိန်ကို ပြင်းထန်စေသည်..။ နို့အုံဝင်းဝင်းမို့မို့ကြီးတွေကို အခြေအရင်းမှ အကျအန ဆုပ်ကိုင်၍ အားမာန်ပါပါ ဆောင့်ဆောင့်လိုးနေသော ထွန်းလူပုံစံက ကျားရိုင်းပျိုတစ်ကောင် မာန်ဖီနေသည့်အလား ဖြစ်သည်.။လီးချောင်းတလျှောက်လုံး ပူရှိန်းကျင်ဆိမ့်နေသည်..။ ထွန်းလူက အချက် ၅၀ ခန့် မီးကုန်ယမ်းကုန် ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်လိုးပြီးနောက် လီးတန်ကြီးကို အရင်းထိကပ်အောင် ဖိသွင်းထားလိုက်ပြီး ကိုယ်ကို ကုန်း၍ မကြည်ကြည်၏ နို့အုံမို့မို့ကြီးအပေါ် မျက်နှာအပ်ကာ ပါးစပ်ဖြင့် စို့လိုက်သည်..။
ပြွတ်….ပြွတ်…ပလွတ်…ပြွတ်……..
အား….အ….အား…ရှီး…ကျွတ် ကျွတ်…အမလေးလေး….ကောင်း…ကောင်းလိုက်တာ..မောင်လေး…ရယ်…ဘယ်လိုများ လုပ်နေတာတုန်း…..ဟယ်…….အင်း…ဟင့်…ဟင့်..ကျွတ် ကျွတ်…အမလေး…နော်..ဟင့်……..
လီးကြီးကို အဆုံးထိ ဖိကပ်သွင်းထားပြီး ဆက်မဆောင့်သေးပဲ နို့သီးခေါင်းကို စို့ပေးနေသည့်အတွက် မရိုးမရွကြီးဖြစ်လာရာက တအီးအီး တအားအား အသံတွေထွက်လျက် မကြည်ကြည်တစ်ကိုယ်လုံး ဓါတ်လိုက်သလို တဆတ်ဆတ်တုန်လျက် တဖျတ်ဖျတ် လူးလွန့် တွန့်လိမ်နေတော့သည်..။အလိုးခံရသည်မှာ ပေါ့ပေါ့ရွှတ်ရွှတ် မဟုတ်ပဲ တနင့်တပိုးကြီးဖြင့် အီဆိမ့်လွန်းလှသည်..။
အားလား လား…..အာ့…..ယား….ယားတယ်…ကွာ….ဟင့် ဟင့်….ဟင့်.အင်း…အမေ့….ကျွတ် ကျွတ်….အင့်…..ရှီး….
မကြည်ကြည်တစ်ယောက် ဘယ်လိုမှ မနေနိုင်တော့…။ ဤမျှ ခံစားရခက်လောက်အောင် ဆိမ့်ကျင်နေအောင် ကောင်းလွန်းလှသော အတွေ့အကြုံကို ရှေးယခင်က ခံစားခဲ့ရဖူးသည်မှ မဟုတ်ပဲ…။ထွန်းလူတစ်ယောက် မိန်းမနှင့် မတွေ့ဖူးသေးပါဘဲ ယခုကဲ့သို့ ကာမဗဟုသုတတွေ ပြည့်ဝနေခြင်းမှာ အပြာကားများနှင့် အပြာစာအုပ်တွေ ကျေးဇူးကြောင့် ဖြစ်သည်..။
လူကလည်း ယောက်ျားပီသသည့်အပြင် ကိုယ်ခန္ဓာကလည်း အရွယ်နှင့် မမျှအောင် ကြံ့ခိုင်ထွားကြိုင်းလှသည်..။ ထို့အပြင် တဏှာရာဂစိတ်ကလည်း ပြင်းထန်သည်..။ ယခုတော့ အထန် အထန်ချင်း ၊ အသန် အသန်ချင်း တွေ့နေကြပြီ..။ မကြည်ကြည်ကလည်း အသက် ၃၀ အရွယ်ဆိုသည့်တိုင် ဖွံ့ဖြိုးကျစ်လျစ်သော ခန္ဓာကိုယ်အဆက်အပေါက်နှင့် ထိုကိုယ်ခန္ဓာကို တန်ဆာဆင်မွမ်းမံသော အသားအုံ ၊ အသားဆိုင်တွေက အဖုအထစ် အမို့အမောက် အရှိုက်အဟိုက် အစွင့်အကား အင်္ဂါရပ်တွေနှင့် ပြည့်စုံလွန်းသည်..။
ယောက်ျားနှင့် လိုးတိုင်း လိုးတိုင်း အားရကျေနပ်ခဲလှသည်..။ ကာမဆန္ဒ ပြည့်ဝခဲသည်..။ နောက်ဆုံးတော့ လက်တို့ ၊ ခရမ်းသီးတို့ဖြင့် မပြီးနိုင် မစီးနိုင်လွန်းသော ရမ္မက်မီးတောက်တွေကို ငြိမ်းသတ်ခဲ့ရပေါင်းလည်း မနည်းလှပေ..။ တစ်ခုတော့ အံ့သြစရာကောင်းသည်..။
မကြည်ကြည်မှာ တဏှာရာဂ အားကြီးလှသည့်တိုင် ယခု ထွန်းလူနှင့် လွန်လွန်ကျူးကျူးဖြစ်ခဲ့သည်မှ အပ အရင်အချိန်တွေက နောက်မီးလင်း ၊လင်ငယ်နေခြင်း အလျဉ်းမရှိခဲ့..။ထိုသို့နေနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း တခြားကြောင့် မဟုတ်..။မကြည်ကြည်သည် အေအိုင်ဒီအက်စ် ပညာပေး တီဗီဇာတ်လမ်းတွေ ကြည့်ပြီး အိတ်ချ်အိုင်ဗီပိုးကူးမှာ အလွန်ကြောက်သည်..။ ထို့အပြင် သူ့ယောက်ျားကိုလည်း လန့်သည်.။ သူယောက်ျားက အနေ ရိုးအေးသည်မှန်သော်လည်း ဒေါသထွက် စိတ်တိုလာပြီဆိုလျင် ဘာကိုမှ စဉ်းစားချိန်ဆမနေပဲ သေလုမတတ်ဖြစ်အောင် ရိုက်တတ်သည်..။
ယခု ထွန်းလူနှင့် လွန်ကျူးခဲ့မိခြင်းမှာလည်း ဘယ်လိုမှ ဟန်မဆောင်နိုင်တော့ပဲ ကာမလိုအင်တွေကို ထိန်းချုပ်ခြင်းငှာ မစွမ်းနိုင်တော့၍သာ ဖြစ်သည်..။ ထွန်းလူ မိန်းမနှင့် မတွေ့ဖူးသေးကြောင်း မကြည်ကြည်က သိသည်..။ ထို့ကြောင့် ရောဂါပိုးနှင့် ပတ်သက်၍ စိတ်ချရသည်..။ ပြီးတော့ ပတ်ဝန်းကျင်က လူစိမ်းသူစိမ်းလည်း မဟုတ်..။ ကိုယ့်အိမ်မှာနေသည့် ယောကျ်ားနှင့် စပ်၍ တော်ရသော တူ…။
ဤသို့သော အကြောင်းကြောင်းတွေကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်က ရိပ်မိသိရှိဖို့ မလွယ်..။ တောင်ဖက်အိမ်က မနန်းမွန် နောက်မီးလင်း လင်ငယ်နေတာ တစ်ချို့က သိကုန်ကြပြီ..။ ပြီးတော့ မနန်းမွန်က သည်တစ်ယောက်နှင့်ပင် မက..။ သူ့သမီး ရည်စားနှင့် ပင် လွတ်သူ မဟုတ်..။
နို့ကို အားရပါးရ တပြွတ်ပြွတ်နှင့် စို့ပေးနေခြင်းကို ရပ်လိုက်ပြီး ထွန်းလူက သူ့လီးကြီးကို တဝက်ကျော်ကျော် ပြန်နှုတ်သည်..။ စောက်ဖုတ်ထဲ နှပ်ပြီး အငွေ့ခံထားရသည်မို့လား မသိ ၊ လီးတန်ကြီးမှာ စောစောကထက်ပင် ပိုထွားလာပြီး ပို၍ မာတောင့်လာသည်..။ထွန်းလူက တဝက်ကျော်ကျော် ထွက်လာသော သူ့လီးကို ပြန်သွင်းသည်..။ ဤသို့ အသွင်းအနှုတ်ကို လေးငါးဆယ်ခါ ခပ်မှန်မှန် ပြုလုပ်ပြီးနောက် စောစောကအတိုင်း ခပ်သွက်သွက် ခပ်ပြင်းပြင်း ပြန်ဆောင့်လိုးပြန်သည်.။
ဖွတ်….ပြွတ်…ဘွတ်…ပြွတ်……..ဖွတ်…..
အမလေး…အင့်….အင့်…အား….အ…အမေ့..အင့်….အီး…….
မကြည်ကြည်တစ်ယောက် နှုတ်ကလည်း ငြီး ၊ ဖင်ဆုံကြီးကိုလည်း ပြင်းအားကောင်းသော ဆောင့်ချက်များနှင့် အညီ ကော့၍ ကော့၍ ပစ်ပစ်ခံသည်.။ ဆောင့်ချက်တွေက ပြင်းထန်လွန်းသဖြင့် တချက်တချက် အိမ်ပင် တသိမ့်သိမ့် ခါခါသွားသည်..။မကြည်ကြည် စောက်ခေါင်းထဲ တလှိုက်လှိုက်နှင့် ယား ယားကြွတက်လာသည်..။ စောက်ဖုတ်တစ်ခုလုံးလည်း ကျင်ဆိမ့် ပူရှိန်းနေသည်..။ နို့သီးခေါင်းတဝိုက်ရှိ အညိုဝိုင်းလေးမှာ စူဖောင်းမို့တက်နေသည်။
နောက်ဆုံးဆောင့်ချက်က သားအိမ်ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆောင့်ထည့်မိရာ နှစ်ယောက်စလုံး ဆတ်ခနဲ တုန်ခါသွားကြသည်..။ မကြာခင်မှာပင် ဒူးကောက်ကွေးကို ချိတ်ထားသော မကြည်ကြည် လက်မှာပြုတ်ထွက်သွားပြီး ပေါင်တန်ဖွေးဖွေးကြီးနှစ်ချောင်းကလည်း ဘေးသို့ ကားထွက်သွားသည်..။
စောက်ခေါင်းထဲ ကျင်ခနဲ စစ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး သုတ်ရေပူတွေ ပန်းထွက်ကုန်သည်..။ လက်နှစ်ဖက်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုတ်၍ မျက်လုံးစုံမှိတ်ကာ ကာမအရသာကို ခံစားနေစဉ် ထွန်းလူ လရေပူပူတွေက သားအိမ်ဝကို ဗျင်းခနဲ ဗျင်းခနဲ ပန်းထည့်လိုက်သည်ကို နွေးခနဲပင် ခံစားသိရှိလိုက်ရသည်.။ အားရကျေနပ်ခြင်းနှင့် အတူ သူမ၏ ပူလောင်ပြင်းပြခဲ့ရသော ကာမဆန္ဒတွေ ပြည့်ဝသွားပါတော့သည်.။
ထွန်းလူတစ်ယောက် ထိုနေ့မှစ၍ သူ့ဦးလေး မရှိခိုက်အချိန်တိုင်း မကြည်ကြည်နှင့် လစ်လျင် လစ်သလို လင်မယားလုပ်တန်း ကစားလာခဲ့သည်မှာ ကိုးတန်း ၂ နှစ်ကျ၍ ရွာပြန်ခေါ်သည်အထိပင် ဖြစ်တော့သည်..။ ပိပိရိရိ လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်ကြောင့် သူ့တူနှင့် သူ့မိန်းမတို့ မျောက်နှစ်ပါးသွားခင်းနေသည်ကို မကြည်ကြည် ယောကျ်ားခမျာ လုံးလုံးမသိရှာခဲ့ပါ..။
ထွန်းလူ ရွာပြန်သွားစကဆိုလျင် မကြည်ကြည်တစ်ယောက် နေမထိ ထိုင်မသာ ဖြစ်ကာ လင်တရူးရသည့် ရက်တွေ အတော်ကြာခဲ့ရသည်.။ ရွာသို့ အလည်ပြန်ကာ ထွန်းလူထံ သွားကုန်းချင်သည့်စိတ်တွေ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်ခဲ့ရသေးသည်.။ ထွန်းလူကလည်း ရွာပြန်သွားချိန်မှ စ၍ တစ်ခေါက်တစ်ခါမှ ပေါ်မလာတော့..။ ထွန်းလူလည်း ရွာပြန်ရောက်ခါစ ရက်တွေမှာ ရူးမတတ် ခံစားရသည်..။
တဖြည်းဖြည်း နေသားကျလာကာမှ သူ့စိတ်က ဤဝန်းကျင်ရှိ အာရုံများအပေါ် ပျော်မွေ့ကျက်စားလာနိုင်သည်..။ မန္တလေးက ပြန်ရောက်ကတည်းက မိန်းမ မချရသည်မှာ ယနေ့အချိန်ထိဖြစ်သည်..။ အဖေတို့ လင်မယား လှည်းနှင့် ထွက်သွားသည်မှ စ၍ ထွန်းလူ အပြာစာအုပ် ဖတ်တော့သည်..။
အပြာစာအုပ်က အဖေတို့ မရှိခိုက်တွင်သာ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဖတ်ရသည်..။ မန္တလေးမှာ နေစဉ်ကတည်းက စုဆောင်းထားခဲ့သော စာအုပ်များဖြစ်သည်..။စုစုပေါင်း အုပ်တစ်ရာလောက်ရှိသည်။ အပေါ်ထပ်ရှိ သူအခန်းထဲက သေတ္တာထဲတွင် အသေအချာ သိမ်း၍ သော့ခတ်ထားသည်..။
ထွန်းလူ အောက်ထပ်မဆင်းတော့ပဲ အပေါ်ထပ်ရှိ သူ့အခန်းထဲမှာပင် စာအုပ်ဖတ်နေ၏ ..။ တံခါးဖွင့် လေညှင်းခံရင်း တစ်အုပ်ပြီးတစ်အုပ် ဖတ်လာရာ သုံးအုပ်ကျော်လာတော့ မှေးခနဲ အိပ်ပျော်သွားသည်..။အပြာစာအုပ်ဖတ်စဉ်ကပင် သူ့လီးကြီးမှာ ထောင်မတ်နေသည်ဖြစ်ရာ အိပ်ပျော်စဉ်မှာလည်း ဆက်လက် ထောင်မြဲသာ ထောင်နေ၏ ။ အိပ်မက်ထဲတွင် သူစိတ်ဝင်စားနေသော မနှင်းသွယ်တို့ အိမ်ဖက်ရောက်သွားသည်..။
သူရောက်သွားတော့ မနှင်းသွယ် ထမင်းချက်နေသည်..။ ထမီရင်လျားကြီးနှင့် ဖင်ထိုင်ခုံပေါ် ကားယားကြီး ဖင်ချထိုင်ရင်း ထမင်းအိုး ငှဲ့နေသည်..။ အသေအချာကြည့်တော့ ထမီအောက်စကြီးက လွတ်နေပြီး ပေါင်ကြားအတွင်းရှိ စောက်မွှေးမဲမဲ အုပ်အုပ်တွေကို မြင်နေရသည်..။ထိုအခြင်းအရာကို မြင်ရသည့်အတွက် ထွန်းလူလီးကြီးမှာ တောင်မတ်လာ၏ ။ ထိုစဉ် မနှင်းသွယ်က ထမင်းအိုးကို မီးဖိုပေါ်ပြန်တင်ရင်း…။
ထွန်းလူရေ…မမကို စဉ့်အိုးထဲက ရေတစ်ခွက်လောက် ခပ်ပေးစမ်းပါ…
ဟုတ်ကဲ့…..ဟုတ်ကဲ့……
ထွန်းလူ စဉ့်အိုးထဲ ရေခပ်ရင်း အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်..။ ထောင်မတ်နေသော သူ့လီးကြီးကို မနှင်းသွယ်မြင်အောင် ပြချင်သည်..။ သည်တော့ ပုဆိုးကို ခပ်လျော့လျော့လေး ချိတ်ရုံသာ ချိတ်ထားသည်..။ သူက ရေခွက်လှမ်းအပေး မနှင်းသွယ်က ရေခွက်လှမ်းအယူ ကိုယ်ကိုလှုပ်ပြီး သူ့ပုဆိုးကို ကျွတ်ကျသွားအောင် လုပ်ရမည်..။ သို့မှသာ တောင်မတ်နေသော သူ့လီးကြီးကို မနှင်းသွယ် အနီးကပ်မြင်နိုင်ပြီး သဘောကျ နှစ်ခြိုက်သွားမှာ ဖြစ်သည်..။
ရော့….မမ…..
အေး……အေး….
ထွန်းလူက ကိုယ်ကိုကုန်း၍ ရေခွက်ကိုလှမ်းအပေး မနှင်းသွယ်က လှမ်းအယူ ထွန်းလူက မြေကြီးတွင်တိုက်နေသော သူ့ပုဆိုးစကို ခြေဖဝါးနှင့် ဖိဆွဲချလိုက်သည်..။ ချိတ်ရုံသာ ချိတ်ထားသော ပုဆိုးစက အောက်သို့ ပုံကျသွားသည်..။
ဟာ…ဟာ…လုပ်….လုပ်ပါ..အုံး…….ထွန်းလူက တဟာဟာ နှင့် အသံပြုရင်း သူ့ပုဆိုးကို အားနေသော လက်တစ်ဖက်နှင့် လှမ်းဆွဲသော်လည်း မမှီတော့..။ ကျန်လက်တစ်ဖက်က မနှင်းသွယ်ထံ ရေခွက်လှမ်းပေးနေရသဖြင့် ဘာမှ လုပ်လို့မရ..။ထောင်မတ်နေသော လီးတန်ကြီးက မနှင်းသွယ်မျက်နှာနှင် အနီးလေး..။ တရမ်းရမ်းနှင့် ထောင်မတ်နေသော လီးကြီးကို ကြည့်ရင်း မနှင်းသွယ်တစ်ယောက် ပါးစပ်အဟောင်းသားနှင့် မင်သက် အံ့သြနေ၏..။ဤမျှ ကြီးမားသော လီးတန်ကြီးကို တစ်သက်နှင့်တစ်ကိုယ် အခုမှ မြင်ဖူး၏ ..။
သူ့ယောက်ျားလီးထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးသည်..။ လီးကြီးကို စိုက်ကြည့်နေသော မနှင်းသွယ်မျက်လုံးတွေက ကိလေသာ ရမ္မက်အရောင်တွေ တလက်လက် ဝင်းပြောင်လာသည်..။အရွယ်နှင့်မမျှအောင် ကြီးမားတုတ်ခိုင်လွန်းသည့် လီးတန်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည့်အတွက် မနှင်းသွယ် တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးတွေ ဖျင်းခနဲ ထသွားသည်..။ မနှင်းသွယ်လက်ထဲ ရေခွက်ရောက်သွားသည်နှင့် ထွန်းလူက ပုဆိုးကို ကပျာကယာ ကောက်ဝတ်ပြီး နောက်သို့လုံးဝလှည့်မကြည့်တော့ပဲ သူ့အိမ်ဖက်ဆီသို့ ထွက်ပြေးခဲ့သည်..။
ဟဲ့…ဟဲ့…အဟင်း…ဟင်း….ဟဲ့..ဟဲ့ …အို…ထွန်းလူ….ဟဲ့ကောင်လေး….
ကပျာကယာပြေးထွက်သွားသော ထွန်းလူကို မနှင်းသွယ်က လှမ်းခေါ်ရင်း တဟင်းဟင်းနှင့် ရယ်မောနေသည်..။ မျက်လုံးက တဆင့် လီးကြီးနှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များကို စောက်ဖုတ်ထံ သတင်းပို့လိုက်ပြီဖြစ်ရာ သူမစောက်ဖုတ်ကြီးမှာ စောက်ရေတွေ တစိမ့်စိမ့် ထွက်လျက် ဖောင်းကြွပြဲအာလာသည်..။ မနှင်းသွယ်စိတ်ထဲမှာ ထွန်းလူတစ်ယောက် ရှက်လွန်း၍ ထွက်ပြေးသည်ဟုသာ ထင်မှတ်နေသည်..။၏
ထွန်းလူအသေအချာ အကွက်ဆင်၍ တမင်ရွအောင် လုပ်ထားခဲ့သည်ကို လုံးဝမရိပ်မိခဲ့..။ စောစောက ဟင်းချက်မည်ဟု စိတ်ကူးထားရာ ဟင်းမချက်တော့ဘဲ ပဲတစ်အိုးသာ မီးဖိုပေါ် ကပျာကယာတင်ပြီး ထွန်းလူနောက်သို့ ခပ်သုတ်သုတ် လိုက်လာခဲ့သည်..။ မနှင်းသွယ်မှာ အတွင်းခံဘော်လီမပါပဲ ထမီရင်လျားသက်သက်ကြီးနှင့် ဖြစ်သည်..။
ထွန်းလူကို တကြော်ကြော်အော်ခေါ်ရင်း အူယားဖားယားကြီးနှင့် လိုက်လာ၏ ။ မနှင်းသွယ် အပေါ်ထပ်တက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း ခြေသံတွေကြားနေရသည်..။ ထွန်းလူက ပက်လက်လှန် မျက်စိမှိတ် အိပ်နေသည်..။ ပုဆိုးတွင်းမှ ငေါက်တောက်ကြီး မတ်တောင်နေသော လီးကြီးကိုကြည့်၍ မနှင်းသွယ် စောက်ခေါင်းထဲ လှိုက်လှိုက်ကြီး ယားကြွလာသည်..။
မနှင်းသွယ် အခန်းတံခါးကို ဂျက်ထိုးပိတ်လိုက်သည်..။ ထို့နောက် ခုတင်အောက်တွင် သူမထမီကို ကွင်းလုံးချွတ်ချလိုက်သည်..။ မို့မောက်ချွန်ကော့နေသော နို့အုံကြီးက ဖွေးဥပြီး ဝင်းအိတင်းပြောင်နေသည်…။ မနှင်းသွယ်က ထွန်းလူပုဆိုးကို လီးတန်ကြီးပေါ်အောင် ပင့်လှန်လိုက်သည်..။ အကြောအပြိုင်းပြိုင်းထကာ သွေးကြောကြီးတွေ တင်းဖောင်းလျက် နီညိုရောင်သမ်းနေသော လီးတန်ကြီးက ဘွားခနဲ ပေါ်လာသည်..။ လန်နေသော လီးဒစ်ဆံကြီးက အားကောင်းလှသော ကာမသွေးကြောတွေကြောင့် ပြဲအာဝင်းပြောင်နေသည်။
မနှင်းသွယ် စောက်ခေါင်းထဲ ယားကြွသော ဝေဒနာကြီးက တလှိုက်လှိုက်ကြီး ထလာသည်..။ စောက်ဖုတ်တစ်အုံလုးံ တဆတ်ဆတ်လှုပ်လျက် စောက်ရေတွေက တစိမ့်စိမ့်ထွက်ကျနေသည်.။ အဖုတ်ကြီးက သိသိသာသာ အာလာသည်.။မနှင်းသွယ် ကုတင်ပေါ်တက်ပြီး ထွန်းလူကိုယ်ပေါ် ကားယားခွကာ သူမစောက်ဖုတ်ကြီးကို လက်နှင့်ဖြဲ၍ ဒစ်ဆံကြီးထိပ်၌ တေ့ကာထားလိုက်ပြီး တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖိသွင်းယူသည်..။ လီးတန်ကြီးက တင်းတင်းကြပ်ကြပ် အနေအထားဖြင့် တိုးဝင်လာသည်..။
ဗြစ်…….ဗြိ….ဖွတ်….ပလွတ်…..ပြွတ…….ဖွတ်….ဗြစ်…..
တစ်ဝက်လောက်ရောက်သောအခါ မနှင်းသွယ်က ကိုယ်ကို မကြွ၍ ပြန်နှုတ်သည်..။ နာသည်ဟု မဆိုသာသော်လည်း လီးတန်ကြီးက တုတ်ရှည်လွန်းပြီး သူမစောက်ခေါင်းကလည်း သည်မျှလောက် ထွားသောလီးဟူ၍ တစ်ခါမျှ မဝင်ဖူးသေးသဖြင့် တဖြည်းဖြည်းချင်း ချော့ချော့ မျှင်းမျှင်း သွင်းနေရလေသည်..။
လေးငါးခါလောက် ပြုလုပ်ပြီးသောအခါ လီးနှင့် စောက်ဖုတ်မှာ မဟာမိတ်ဖြစ်လာပြီး အဝင်အထွက် ချောမွတ်လာသည်..။ လီးနှင့် ကင်းပြတ်နေသူမို့ မနှင်းသွယ်၏ ကာမဇောတွေ အလွန်အမင်း ထန်ပြင်းနိုးကြွလာသည်..။ သည်တော့ ဖြေးဖြေးချင်း သွင်းနေရတာ အားမရတော့သည့်အတွက် ခပ်ပြင်းပြင်း ဆောင့်တော့သည်..။
ဖွတ်…ပလွတ်…….ပြွတ်…..ဘွတ်…..ဗြစ်…..ပလွတ်……ဖွတ်….. အင့်….အင့်…..အ……..အီး….အ.အား…….
ဆောင့်ချက်တွေက ကြောက်ခမန်းလိလိ ပြင်းထန်လာပြီး စောက်ရေတွေ ဒလဟောထွက်ကျလာသည်မို့ ဖိထိုင်ချလိုက်သည်..။ ဤမျှ ဆူဖြိုးထွားကြိုင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် အားရပါးရ ဖိချလိုက်ရာ အရှိန်ပြင်းလွန်းသဖြင့် ထွန်းလူ နှုတ်မှ အင့်ခနဲ ပင်အသံထွက်သွားပြီး အိပ်မက်က လန့်နိုးသွားရတော့သည်..။
သူ့လီးတန်ကြီးမှာ နွေးထွေးနူးညံ့သော အခေါင်းလိုလိုအရာက ညှစ်ကာဆုတ်ပေးနေသလို ခံစားနေရမှုကို သတိထားမိရာ စိတ်ထဲ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားမိသည်..။ အိပ်ချင်မူးတူးအခိုက်မို့ မျက်လုံးကို မှိတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်..။ စောက်ဖုတ်အတွင်းသားနုနုဥဥတွေက အလွန်သန်စွမ်းသော ညှစ်အားဖြင့် သူ့လီးတန်ကြီးကို ညှစ်ညှစ်ပေးနေသည်ဖြစ်ရာ ထွန်းလူတစ်ယောက် အကောင်းကြီးကောင်းလျက် အီဆိမ့်နေရပါတော့သည်..။
အခုချိန်ထိ သူ့စိတ်ထဲမှာ ဝေခွဲမရသေးပေ..။ အိပ်မက်လိုလို ဘာလိုလို အီလည်လည် အူကြောင်ကြောင် ဖြစ်နေသေးသည်..။ ထွန်းလူက လက်နှင့် သူ့လီးကို ကိုင်စမ်းကြည့်လိုက်ရာ လီးကိုမစမ်းမိပဲ မနှင်းသွယ်၏ အသားဆိုင် နုနုထွေးထွေး နွေးနွေးအိအိအုံကြီးကို စမ်းမိလိုက်သည်..။ အံ့သြလွန်းသဖြင့် မျက်လုံးကို ဗြုန်းခနဲ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ…။
ဟာ….ဟာ…..တကယ်…တကယ်…ဟာ..မမ….နှင်းသွယ်….အား အား……
ထွန်းလူက အတင်းလူးလဲထမည်ပြုရာ ၊မနှင်းသွယ်က အထမခံပဲ ထွန်းလူရင်ဘတ်ကို လက်နှင့်ဖိထားသည်..။ ထွန်းလူက မျက်လုံးကြီးပြူးလျက်…။
မမ….မနှင်းသွယ်…၊ ဟာ…တကယ်…တကယ်…တကယ် မနှင်းသွယ်ကြီးဟ….
မနှင်းသွယ်မှာ ကောင်းလည်းကောင်း ၊ ပြူးပြူးပြဲပြဲ ရုန်းထရန် ကြိုးစားနေသော ထွန်းလူကို ကြည့်၍ တခစ်ခစ် ရယ်မောနေသည်..။
ဟဲ့…တကယ်နှင်းသွယ် မဟုတ်လို့ နင့်အမေ စောက်ပတ် နှင်းသွယ်ဖြစ်ရမှာလား….ဟဲ့….အဟင်း….ခစ်ခစ်…..ခစ်….. မနှင်းသွယ်က ကြာမျက်စောင်းဖြင့် ထိုးရင်း ညုတုတု ပြောလိုက်သည်..။
အိပ်မက်….အိပ်မက်ထဲက …မ…မဟုတ်ဘူးလား….
ငါ့နှယ်နော်…လူတစ်ယောက်လုံး တက်ခွလိုးနေတာ မြင်လျက်နဲ့ ဘယ့်နှယ် အိပ်မက် ဟုတ်ရမှာလဲ…လို့….
ဟော….ဗျာ….တကယ်….ထွန်းလူက တကယ့်ကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးတို့ဖြင့် ကြည့်ရင်း အံ့သြစွာ ပြောသည်..။
ကဲ…ဒီလောက်တောင် ဖြစ်လှတာ…ဟောဒီမယ်ဟယ်…စောက်ဖုတ်… ၊ ဟောဒီမယ်ဟဲ့…စောက်ဖုတ်….. မနှင်းသွယ်က စိတ်ပေါက်ပေါက်နှင့် တဖွတ်ဖွတ်မြည်အောင် ဆောင့်ဆောင့်ပြလိုက်သည်..။ သည်တော့မှ အိပ်မက်မဟုတ်ပဲ တကယ်စောက်ဖုတ်ကြီး ဖြစ်မှန်း သိတော့သည်..။
ကျနော်…အိပ်မက်ထဲမှာ မနှင်းသွယ်ကို လိုးနေတာလို့…အိပ်မက် မက်နေတာ…တကယ် …တကယ်… ထွန်းလူက သူ့အိပ်မက်အကြောင်းပြန်ပြောပြတော့ တခစ်ခစ် တဟင်းဟင်းနှင့် သဘောတွေ ကျနေကြသည်။
မမက ဘာလာလုပ်တာလည်း…ဟင်…. ကိုသိန်းစိုးဆီက စာလာလို့ ငါကလည်း သိပ်စာမတတ်..၊ ရေးထားတာတွေကလည်း ရှုတ်ရှက်ခတ်နေလို့ နင့် ဖတ်ခိုင်းမလို့ အလာ…၊ နင့်လီးကြီး တောင်မတ်နေတာမြင်တော့ ခံချင်စိတ်တွေ တအားကြီးဖြစ်လာတာနဲ့ အပေါ်ကနေ တက်ခွလိုးပစ်လိုက်တာ.. အခု တစ်ချီတောင် ပြီးသွားပြီ…သိရဲ့လား…ဟွန့်……. မနှင်းသွယ် ထိုသို့ပြောရင်း သုံးလေးချက်လောက် ကပ်ကပ်ပြီး ဆောင့်လိုက်သေးသည်..။
ဘယ်မလဲ…စာ…
ဟောဒီ မယ်.. ထွန်းလူဘေးတွင် ချထားသော စာကိုယူပေးသည်..။ ထွန်းလူက ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်..။
မမ…အခုနကလို ဆောင့်ပေးစမ်းပါ…ဇိမ်နဲ့ ဖတ်ချင်လို့…. မနှင်းသွယ်က ထွန်းလူပြောသည့်အတိုင်း မှန်မှန်ကလေး တစ်ချက်ချင်းဆောင့်ကာ ရှေ့နောက် ယိမ်းထိုးကာ နှဲ့နှဲ့ပေးလိုက်သည်..။သို့ ………/မိန်းမ…ငါ ဆယ်ရက်လောက် ကြာအုံးမယ်..၊ မန္တလေးကားကြီးကွင်း ဂိတ်မှာ ငွေသုံးသိန်း လွှဲထားတယ်..။ လက်မှတ်ထိုး ထုတ်လိုက်ပါ..။ နားမလည်ရင် ထွန်းလူကို ခေါ်သွား..။ သူ့ကိုလည်း မုန့်ဘိုး ကောင်းကောင်းပေးလိုက်..။ ပြီးပါပြီ…။
"},
{"title":"မာယာကကြိုး
","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9u7mmTKZdIrMPdfwF2yVu39t6tCWsp9MJh_eolk_w0Pao_TcqfjdqfD_FFk8Z-pYd2ckE8tT5lDjbiWaHvzsttASZTt90vB-CYFGIRIdxER3KIUhIomc-eNdwqAp_8O8Hb2SHQpfT8ks/s1600/fe8ac4057ff7ab366f32750ca0e2b0b5.jpg
","content":"အတွေးတွေကိုမျှောလွင်.ရင်းစိတ်ကူးတွေကိုရွက်လွှင်.လိုက်
တော.အတိတ်တွေကပျော်စရာလိုလိုပါပဲ။လက်တွေ.ဘဝက
အထီးကျန်နေပေမယ်.အရင်ကကျွန်တော်နဲ.သူအတူတူပျော်
ရွင်မှုတွေကိုမျှဝေခံစားခံ.ကြတယ်အခုတော.လည်းကျွန်တော်
ဟာအထီးကျန်နေတဲ.သူပေါ.သူနဲ.အတူတူကျောင်းတက်ခဲ.ကြ
တဲ.နေတွေကကျွန်တော.အတွက်တော.အပျော်ရွှင်ခဲ.ဆုံးအချိန်
တွေပါပဲ။သူနဲ.အတူတူဗယုတ်သုတ်ခလေးတွေသူပျော်အောင်
မညဉ်းမညူလိုက်လုပ်ပေးခဲ.ရ။သူ.အတွက်နဲ.ခဏဏကျွန်တော်
ရန်ပွဲများစွာဖြစ်ခဲ.ဘူးတယ်။အချုပ်ခန်းထဲရောက်တိုင်းလည်း
သူရင်ထဲကလှိုက်လှိုက်လှဲလှဲငိုယိုမျက်ရည်ကျဖူးခဲ.ပါတယ်
သူဟာကျွန်တော.ရဲ.ဘဝသူ.အတွက်ကျွန်တော်ဟာအားကိုးရာ
တွဲလက်တစ်ခုပေါ.ဒါပေမယ်.လည်းလူ.ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ.အမြင်
္မမှာတော.။ကျွန်တော်တို.နှစ်ယောက်ဟာဘယ်လိုမှပေါင်းစည်း
မရနိုင်တဲ.သတ်မှတ်ချက်ကြီးတစ်ခုကတံတိုင်းကြီးတစ်ခုလိုကာ
ဆီးလို.နေပါတယ်။ကျွန်တော.နာမည်ကဝေယံသူဆိုတဲ.ကျွန်
တော.ရဲ.အသဲတစ်ခြမ်းကနှင်းယုသူနဲ.ကျွန်တော်ကငယ်ငယ်
လေးထဲကအတူကြီးပြင်းခဲ.တာနှင်းယုကကျွန်တော.ရဲ.ဝမ်းကွဲ
ညီမလေးပေါ.။သူ.မိဘတွေကားအက်ဆီးဒင်.ဖြစ်ပြီးတော.ဆုံး
သွားကြတော.အဖေကသူ.ညီမရဲ.သမီးဖြစ်တဲ.နှင်းကိုအိမ်ခေါ်
လာတယ်လေကျွန်တော်ကချစ်စနိုးနဲ.သူ.ကိုနှင်းလို.ပဲခေါ်ပါတယ်။
နှင်းနုရောက်ကာစကဆယ်နှစ်သမီးလေးပဲရှိသေးတယ်ကျွန်
တော်ကတော.ဆယ်.သုံးနှစ်တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်တဲ.
ကျွန်တော်ကသူ.ကိုအရမ်းအလိုလိုက်အလျှော.ပေးပြီးအဖော်
မဲ.နေတဲ.ဘဝကနေလွတ်မြောက်ပြီးသူ.ကိုအစွမ်းကုန်ဂရုစိုက်
ပြုစုစောက်ရှောက်ခဲ.ရတာပေါ.။သူကလည်းငယ်ငယ်ကအရမ်း
ဆိုးတယ်ဗျ။ကြီးလာတော.ကော။အင်းပိုပြီးဆိုးပါတယ်ဗျာ။
ဘယ်လောက်ဆိုးသလဲဆိုရင်သူနဲ.အတန်းအတူတူတက်ရ
သည်ထိကျွန်တော်စာမေးပွဲတွေအကျခံပြီးစောင်.နေရခံ.ပါတယ်
ပထမနှစ်စတ်တော.မောင်နှမနှစ်ယောက်တစ်တန်းတည်းအတူ
တူတက်ရတာ။ကျွန်တော.သူငယ်ချင်းတွေကဘွဲ.ယူတော.မယ်။
သူနဲ.ပတ်သတ်လာရင်တော.အရာရာကိုစွန်.လွတ်ပြီးသားပါ။
ကျွန်တော်မစွန်.လွှတ်နိုင်တာကသူကိုဆုံးရှုံးလိုက်ရမှာကိုပဲနှင်း
ကအရမ်းလှတယ်။မိန်းခလေးချင်းတောင်ငေးမောကြည်.ရတဲ.
အထိလှတဲ.သူပါ။ခနာကိုယ်လေးကလည်းအရမ်းတောင်.တယ်
အဆီပိုမရှိဘူး။အသားလေးကလည်းဖြူဖွေးဝင်းမွတ်နေတာပဲ
ဆံနွယ်လေးတွေကပေါင်တစ်ဝတ်လောက်ထိရှည်တယ်သူခေါင်း
လျှော်ရင်အမြဲဝင်ကူးပေးရတယ်။အဲဒီတော.လည်းနှင်းရဲ.မမြင်အပ်တဲ.အလှတရားတွေကိုကျွန်တော်အမြဲလိုလိုမြင်တွေ.နေရ
တာကြောင်.။ကျွန်တော.စိတ်တွေဖောက်လွှဖောက်ပြန်ဖြစ်လာ
တာပေါ.။သူငယ်ချင်းတွေယောက်ဖလို.ခေါ်ရင်ကျွန်တော်အရမ်း
ဒေါသထွက်တာ။ကျောင်းမှာလည်းနှစ်နှစ်ဆက်တိုက်queen
ရထားတော.အကုန်လုံးကဝိုင်းကြောင်နေကြတာကိုကျွန်တော်
ဘယ်လိုမှမခံစားနိုင်ဘူး။ရင်ထဲမှာမီးတွေတောက်နေသလိုပါပဲ
သူ.ကိုတပါးသူလက်အပါမခံနိုင်ဘူး။နှင်းကလည်းqueenဆို
တော.လာအီနေသမျှကောင်တွေကိုဖောရှောလုပ်နေတော.
ကျွန်တော်အရမ်းခံစားရတယ်။အမြဲတမ်းလဲဆင်ကြံကြံနေမိတယ်
နင်းယုလေးကိုပိုင်ဆိုင်ခွင်.ရဖို.အတွက်ပေါ.။ကျွန်တော်စောင်.
စားခဲ.ရတာတွေဟာ။တတိယနှစ်စတက်ပြီးတစ်ပတ်အကြာ
မှာမထင်မှတ်ပဲဖြစ်လာခဲ.ပါတယ်
အခုတစ်လောကိုကိုဝေယံကိုကြည်.ရတာမူမမှန်လစ်ရင်လစ်
သလိုနှင်းရဲ.ခနာကိုယ်နောက်ပိုင်းတွေကိုခိုးခိုးကြည်.နေတာ
နှင်းမသိဘူးများသူကထင်နေလားမသိ။သူအဲ.သည်လိုကြည်.
ဖြစ်အောင်လဲနှင်းကတမင်လမ်းကြောင်းတွေပေးထားတာ
ကိုဝေယံကနင်းကိုငယ်ငယ်လေးထဲကဘာမဆိုအလျှော.ပေး
နှင်းစိတ်တိုင်းကြဂရုစိုက်အကြိုက်ဆောင်လုပ်ပေးခဲ.တာနှင်း
ကြောင်.သူမှာတတိယနှစ်တိုင်အောင်ရည်းစားမရရှာသေးဘူး
နှင်းပဲဦးနှောက်မကောင်းတော.တာလားမသိ။နှင်းကိုကြိုက်နေ
ကြတဲ.ကျောင်းသားတွေကတပုံကြီး။ဒါပေမယ်.နှင်းသူတို.ကို
ဘယ်လိုမှရင်ခုန်လို.ကိုမရ။နှင်းရင်ထဲမှာရှိတာကကိုကိုဝေယံ
ကိုကိုကအသားညိုပေမယ်.ရည်းစားသာမရသေးတာကိုကို
ယူပါကစော်တွေကြွေလောက်တဲ.ရုပ်ရည်မျိုးပိုင်ဆိုင်ထားသူပါ
အရပ်ကခြောက်ပေနဲ.ခနာကိုယ်ကအားကစားအမြဲလုပ်နေတဲ.
သူဆိုတော.ကြွက်သားတွေအမြှောင်းမြှောင်းနဲကိုကိုရေချိုးခန်း
ကထွက်လာရင်မသိမသာငမ်းရင်းအသည်းတွေယားနေမိတာ
ငယ်ငယ်လေးထဲကအတူတူကြီးပြင်းခဲ.ရတာဆိုတော.
သံယောဇဉ်နဲ.အနေနီးမှုကနှင်းရဲ.စိတ်တွေကိုကိုကိုဆီတွန်းတွန်း
ပို.နေသလိုပါပဲ။မဖြစ်သင်.မှန်းတော.သိပါပေမယ်.။အလိုလို
ပေါက်ဖွားလာတဲ.ရင်ခုန်သံအချစ်တွေကဘယ်လိုမှတားဆီးမ
ရနိုင်ဖြစ်လို.နေပါတယ်။ကိုကမိန်းခလေးလဲဖြစ်ပြီးတော.မောင်
နှမတွေလဲဖြစ်နေပြန်တော.ကို.ဘက်ကမစရဲဘူးလေး။အဲဒီတော.မိန်းမမာယာတွေထုတ်သုံးရတော.တာပေါ.။
အိမ်နေရင်းဆိုရင်တိုနှန်.နှန်.စကတ်လေးတွေဝတ်မသိမသာလေးအောက်စလေးလွတ်ပြတီဗီရီမုယူသလိုနဲ.ကိုကို.အရှေ့မှာ
ဖင်ကုန်းပြီးဂျောကိုကောက်ပြရေချိုးခန်းကအထွက်ကိုကိုနဲ.ဆုံရင်ထမီရင်လျှားကြိဖြန်.ဝတ်ပြီးနှင်းရဲ.နို.လေးတွေသူ
မြင်အောင်လှစ်ပြပြီးကိုကိုစိတ်တွေကိုဆွပေးနေရတာပေါ.
နှင်းရဲ.မာယာတွေကတစ်ရာရာခိုင်းနှုန်းအောင်မြင်တယ်လို.ဆိုရ
မှာပဲ။အခုနောက်ပိုင်းကိုကိုကနှင်းရေချိုးရင်လာလာချောင်းကြည့်
တယ်။သူချောင်းကြည်.နေမှန်းသိလို.ကိုနှင်းကကိုယ်တုံးလုံးချွတ်
ပြီးတော.ကိုရေချိုးပြတာချောင်းကြည်.နေတဲ.ကိုကို.ဘက်မျက်
နှာမူပြီးနို.လေးတွေကိုဆပ်ပြာတိုက်ညှစ်ချေပြစောက်ဖုတ်လေးကိုဆပ်ပြာတိုက်ရင်းနှိုက်ပြပြီးတော.သူဘက်နောက်ကျော
ပေးရပ်ပြီးကုန်းကာချေသလုံးကိုဆပ်ပြာတိုက်ကာဖင်လေးကို
ကော.ပြလိုက်နဲ.ဆိုတော.ကိုကိုကြာရှည်မနေနိုင်ပါဘူး
ဖတ်ကနဲရေချိုးခန်းတစ်ခါးကအရိပ်ပျောက်သွားတာနဲ.နှင်းလဲ
အမြန်ရေချိုးခန်းထဲကထွက်ပြီးနှင်းအခန်းကိုပြေဝင်ကာအခန်း
ချေရင်းကဖောက်ထားတဲ.အပေါက်ကနေကိုကိုအခန်းထဲချောင်း
ကြည်.တာပေါ.။အဲဒီအပေါက်ကနှင်းဖောက်ထားတာမဟုတ်ပါ
အခုတစ်လောကမှကိုကိုဖောက်ထားတာနှင်ကိုချောင်းမလို.နေ
မှာ။နှင်းကသူ.ထက်လည်တော.သူ.အကြံတွေကြိုသိပြီးသား
ကိုကိုချောင်းတက်မှန်းသိလို.နှင်းညအိပ်ရင်အဝတ်အစားတွေ
အကုန်ချွှတ်အိပ်ပြစ်တာ။ချောင်းကြည်.တဲ.အပေါက်လေးအမဲ
ရောင်ဖြစ်သွားပြီဆိုရင်ကိုကိုချောင်းနေတာနှင်းသိရပြီ။နဂိုအ
တိုင်းဆိုရင်အပေါက်လေးကမသိမသာအလင်းရောင်ဝင်လို.ပါ
ကိုကိုချောင်းနေမှန်းသိတာနဲနှင်းပေါင်လေးတွေကိုပွတ်ကာ
နဲ.ပြီးတော.ဆီးခုံလေးကိုပွတ်ပြထပ်ပြီးစောက်ဖုတ်လေးကိုဖြဲ
ပြ။စောက်ဖုတ်လေးထဲလက်ခလှယ်နှိုက်ပြီးအရည်ပန်းထွက်တဲ.
အထီကလိပြပေးလိုက်တယ်။အခုတော.နှင်းရဲ.အလှည်.သူခိုး
ကြည်.တဲ.အပေါက်ကနေသူ.ကိုပြန်ချောင်းကြည်.မိတာပေါ.
နှင်းရင်ထဲမှာလှပ်လှပ်လှပ်ဖြစ်သွားတယ်ကိုကိုရယ်နှင်းဘက်ကို
မျက်နှာမူလို.သူ.လီးချောင်းကြီးကိုဂွင်းတိုက်နေတာ။အမလေး
ကြောက်ဖို.တောင်ကောင်းတယ်။သူ.လီးကြီးကနည်းတာကြီး
မဟုတ်ဘူး။နှင်းစောက်ဖုတ်လေးတောင်ကြုံ.ဝင်သွားသလိုပဲ
ကိုကိုလီးချောင်းကြီးကအရှည်ကခုနှစ်လက်မကျော်လောက်ရှိ
မလားပဲလုံးပတ်ကသူ.လက်တစ်ဆုပ်မမီဘူးလက်နှစ်လုံးလောက်ဟနေသေးတယ်လီးချောင်းကြီးကညိုမဲပြီးအကြောကြီး
တွေထောင်တင်းလို.ဒစ်ခေါင်းကြီးကလဲကားနေတာပဲကိုကိုက
တော.မျက်လုံးကိုစုံမှိတ်ပြီးတော.ကိုအပြီမှန်းနေတာ။ကိုကိုမှန်း
ထုနေတာနှင်းကိုဆိုတာသိနေတော.နှင်းလဲကိုကို.လီးကြီးကိုမှန်း
ပြီးစောက်ဖုတ်လေးကိုနှိုက်ပြီးကစားမိတယ်။ကိုကိုရောနှင်းပါ
သုံးထပ်သားပြားလေးခြားကာအပြိုင်မှန်းနေကြတာပေါ.။ကိုကို
တော.မသိဘူနှင်းကတော.ဖီးတွေတက်ပြီးစောက်ရည်တွေမတ
ရားထွက်နေပြီ။နှင်းဘယ်လိုမှမနေနိုင်တော.ဘူး။အိမ်မှာကအခု
ဖေဖေနဲ.မေမေကခရီးထွက်သွားကြတာတစ်လလောက်ကြာမယ်။ဒီအချိန်ဟာနှင်းအတွက်မာယာကကြိုးတွေထုတ်သုံး
ရမယ်.အချိန်။ကိုကိုလီးကြီးကိုမြင်ပြီးတော.မှစောက်ဖုတ်လေးက
မတရားယားပြီးအရမ်းကိုခံချင်လာတယ်။အဲဒါကြောင်.ထမင်ကို
ရင်လျှားပြင်ဝတ်ဆံပင်ကိုဖားလားချပြီးမှန်တင်ခုံရှေ့ကကုလား
ထိုင်မှာသေချာဟန်နဲ.ထိုင်ပြီး
ကိုကြီးရေနှင်ဆံပင်တွေရေလာသုတ်ပေးအုံး
သေချာပါတယ်ကိုကိုတို.လို.တန်းလန်းနဲ.ဟိုမရောက်ဒီမရောက်
ဖြစ်သွားမှာ။အဲဒါမှလည်းနှင်းအကွက်ထဲဝင်လာမှာပေါ.
အေးအေးလာပြီနှင်းရေခဏလေး
ဟာမရဘူးကွာမြန်မြန်လာဆို ။ဘာလုပ်နေလို.လဲအမြန်လာ
လာပြီဟေ.လာပြီ
အပြေးတစ်ပိုင်းနဲ.နှင်းအခန်းထဲဝင်လာပြီးနှင်းရဲ.နောက်ကျော
မှာနေယာယူပြီးနှင်းရဲ.ဆံပင်တွေကိုတဘက်နဲ.ဖွဖွလေးစသုတ်
နေပါတယ်
ကျွန်တော်နှင်ရဲ.ဆံပင်တွေကိုတဘတ်နဲ.သုတ်နေပေမယ်.
စိတ်မပါဘူးဖြစ်နေတယ်။လရည်ထွက်လုထွက်ခင်လေးမှ
ပြေးလာရတာဆိုတော.နှင်းနောက်ကျောမှာနေလိုသာနှင်း
မမြင်ရတာဘောင်းဘီတိုအောက်ကကျွန်တော.လီးချောင်းကြီး
တောင်နေတုန်းနှင်းရဲ.ဆံပင်တွေကိုဆွဲမပြီးနှင်းရဲ.ကော.နေတဲ.
ဖင်လေးကိုငုံကာကြည်.မိရင်ကျွန်တော.လီးချောင်းကြီးမှာ
အတင်းကိုဘောင်းဘီပေါက်မတက်ရုန်းကြွနေတော.တာ
နှင်းကတောအေးအေးစေးစေးနဲ.မျက်တောင်မွှေးတွေသနေလေရဲ.။ကျွန်တော်ဒီထက်ပိုပြီးစိတ်မထိန်းနိုင်တော.ဘူးဗျာ
အဲဒီမှာနှင်းကမတ်တပ်ရပ်ကာမှန်တင်ခုံပေါ်လက်တစ်ဖက်
ထောက်၍မှန်နှင်မျက်နှာလေးကိုနီးကပ်နေရ၍မျက်တောင်မွှေး
တွေကိုသနေကာဖင်လေးကိုအနောက်ကိုကော.ထားတော.
သူကအရှေ့မှာမဲနေတုန်းကျွန်တော်ခုံလေးကိုအသာဖယ်ကာ
ဝတ်ထားတဲ.ဘောင်းဘီကိုချေရင်းထိချွတ်ချလိုက်တယ်ကျွန်တော.လီးချောင်းကြီးကကိုးဆယ်ဒီဂရီထောင်မတ်လို.သူ
အောင်းရမယ်.ဂူကိုသရေကျရှာဖွေနေသလိုပါပဲ။နှင်းကအရှေ့ကို
သာမဲနေတော.အနောက်ကသူအကိုကကိုယ်တုံးလုံးချွတ်ကြီး
နဲ.သူ.စောက်ဖုတ်လေးကိုရန်ရှာတော.မှာမသိရှာဘူးကျွန်တော်
သူမရဲ.ဆံပင်တေကိုအရင်ဆံထုံးထိုးပေးလိုက်ပြီးမှကျောလည်
ဟနေတဲ.ထမီစကြားကိုနိုက်ကိုင်ပြီးဖျက်ကနဲဆောင်.ဆွဲချလိုက်
တော.ပြေပြေလေးဝတ်ထားတဲ.ထမီလေးဟာချေရင်းမှာစုပုံ
သွားတယ်အဲဒီတော.မနှင်းကနောက်ပြန်လှည်.ဖို.ကြိုးစားပေ
မယ်.ကျွန်တော်ကအမြန်နှင်ရဲ.လက်တစ်ဖက်ကိုလက်ပြန်ချုပ်ကာလီးချောင်းကြီးကိုကျန်တဲ.လက်တစ်ဖက်ကကိုင်ပြီးနှင်းရဲ.
ဖင်ဖြူဖြုနှစ်လုံးကြားထဲထိုးသွင်း၍ဒစ်ခေါင်းအဖျားနှင်.နှင်းရဲ.
စောက်ဖုတ်ပေါက်လေးကိုစမ်းကာရှာ၍စောက်ဖုတ်ပေါက်ဝ
ကိုလီးဒစ်ခေါင်းကြီးတေ.မိတော.အတင်းထိုးထည်.မိသည်
အားနာနာ တယ် ကိုကြီးဘာလုပ်တာလဲလွတ်လွတ်မလုပ်ပါနဲ.
ညီမလေးကိုလွတ်အားနာနာမေကကြီးရေကယ်ပါဦး
အအအသေပြီအားကိုကြီးလွတ် ကိုကြီးလွတ် အားနာတယ်
နှင်းကတော.အသားကုန်လွတ်အော်နေတော.တာပဲ
အတင်းသာဖိထိုးနေတာဒစ်ခေါင်းကြီးကစောက်ဖုတ်လေးထဲ
တိုးမဝင်နိုင်သေးဘူး။ကျွန်တော်အတင်းထပ်ထိုးထည်.တော.
ဗြိ.................ဗြိ.................ဗြိ...............ဗြုတ်
အအအအအ အားသေပါပြီ အားမရဘူး တော်ပြီ
အားပြဲပါပြီကိုကြီးရဲ. အီးဟီးဟီး ဟီး ဟီးဟင်.ဟင်.
နှင်းလေးတော်တော်နာသွားတယ်ထင်ပါရဲ.အော်ငိုလို.
ဒါတောင်ပါကင်မပွင်.သေးဘူးစောက်ဖုတ်လေးထဲနှစ်လက်မ
လောက်ပဲဝင်သေးတာငိုလဲငိုပစောဗျာပါကင်လေးကိုမရမက
ဖွင်.မယ်ဆိုပြီးအတင်းထပ်ပြနောက်ကနေဖိကော.ထိုးထည်.
လိုက်တယ်
အလားလား ကွဲပါပြီ အား......နာတယ် မေကြီးရေ
ကိုကြီးတော်တော. တောပါတော. အအအ ..အား
ဟီး ဟီး အအ အား ဟူးဟူး အား အီး အ
ကျွန်တော.ရဲ.လီးချောင်းကြီးကနှင်းရဲ.ပါကင်အပျိုမှေးပါး
လေးကိုထိုးခွဲကာသားအိမ်ထောက်မိတဲ.အထိမြုပ်ဝင်လို.
နေသည်ညီမလေးနှင်းကလဲအော်လိုက်တာမသိရင်သူ.ကို
လိုးသတ်နေတာကြနေတာပဲညီမလေးနှင်းရဲ.စောက်ဖုတ်လေး
ကမတရားကြပ်လွန်းပါတယ်လီးထည်.လို.ဝင်ပြီဆိုမှတော.
သေသေချာချာညီမလေးနှင်းရဲ.ခါးနှစ်ဖတ်ကိုကိုင်ပြီးနသိုးကြိုး
ကြိုးပြတ်အငမ်းမရအသားကုန်ဆောင်.လိုးပြစ်မိတယ်
အင်အင်.အင်.ဟာအင်.ဟာအင်.ဟာအင်.ဟာသေစမ်း
ဗြုတ်ဗြုတ်ဗြုတ်ဗြုတ်ဘောင်းဗြုတ်ဗြုတ်ဘောင်းဘောင်း
အမေကြီးရေ အအအအအ အီးအီးအီး အားအား
ကိုကြီးတော်တော်. အားသေပြီ အီးအီးအီး အအအအအအ
ကိုကြီးကနှင်စောက်ဖုတ်လေးကိုသူ.လီးချောင်းကိုသာအိမ်ကို
ဆောင်.တဲ.အထိမတရားကိုစွတ်နေတော.တာအပစထမထည်.
ကာစသာနှင်နာလို.အော်တာနောက်ပိုင်းစောက်ဖုတ်လေးထဲ
ကိုကြီးလီးထိုးခွဲတိုးဝင်တဲ.အရသာကကောင်းလွန်းလို.အရမ်း
ကိုဖီးတက်နေတာလိုးချက်တွေကလည်းပြင်းမှပြင်းမှန်တင်ခံဆို
ရင်တုန်ခါလွန်းလို.တင်ထားတဲ.ဟာတွေတချို.တောင်ကြမ်းပြင်
ပေါ်ပြုတ်ကြကုန်တယ်။နှင်းစောက်ဖုတ်လေးကိုမညှာမတာ
အနောက်ကနေဆောင်.လိုးနေတဲ.ကိုကြီးကိုမှန်ထဲကနေမြင်နေရ
တယ်ခေါင်းကိုအောက်ငုံ.ကြည်.ပြီးတော.ကိုနှင်းကိုအပြီဖြုတ်
တာသူလိုးရတာအားရှိအောင်နောက်ပြီးနှင်းကမခံချင်ပဲနဲ.သူ
ကအတင်ချုပ်လိုးတဲ.ပုံစံမျိုးပေါက်အောင်အော်ပေးရတာပေါ.
အဲဒါမှလိုးပွဲလေးပြီးသွားတဲ.အခါကိုကိုကအရင်ကထက်ပိုပြီး
တော.နှင်းကိုဦးညွှတ်ရတော.မယ်လေ။သေဆိုသေရှင်ဆိုရှင်
ဘဝမျိုးရောက်တော.မှာမသိရှာပဲနှင်းစောက်ဖုတ်လေးကိုသာ
အတင်းစွတ်ဆောင်.လိုးနေတယ်နှင်းကလဲခံရတာအရမ်းဖီး
ရှိလှပါတယ်စိတ်ထဲမှာတော.လိုးလိုးကိုကိုလိုးညီမလေးစောက်
ဖုတ်လေးကွဲသွားအောင်လိုးပြစ်အားရပါးရဆောင်.ဆောင်.
နဲ.လို.ငြီးချင်နေတာ
အင်.အင်.အင်.အင်.အင်.အင်.ဟာအင်.ဟာအင်.အင်.အင်.
ဗြုတ်ဗြုတ်ဗြုန်းဗြုန်းဗြောင်းဗြောင်းဗြောင်ဘုန်းဘုတ်ဘုတ်
အားအီး အားနာတယ်အီးဟီးဟီး မေကြီးရေ အီးဟီးဟီ
ကိုကြီးသမီးကိုမုဒိန်းကျင်.နေတယ် အမေကြီးရေ အီးဟီးဟီး
အားရပါးရမတ်တပ်ရပ်အနေအထားနဲ.ညီမလေးနှင်းကိုလိုး
နေရင်းနဲ.နို.လေးတွေညစ်အားနဲ.မာန်နဲ.ဆောင်.ထည်.
လိုက်နဲ.ညီမလေးစောက်ဖုတ်လေးဆိုသွေးတွေရဲလို.
လိုးကောင်းကောင်းနဲ.အဆက်မပြတ်နဲ.နင်ကန်ဖိဆောင်.
လိုးနေရင်းအချက်ပေါင်းငါးဆယ်ခန်.ကြတော်ကြပ်တည်းလှ
တဲ.စောက်ဖုတ်အတွင်းသားညစ်အားကြောင်မတရားဖီးတက်
၍သားအိမ်ဝ၌တေ.ထောက်ကာသုတ်ရည်များပန်းထုတ်
လိုက်မီသည်။
စောက်ခေါင်းထဲ၌နွေကနဲခံစားလိုက်ရတာကြောင်.
ကိုကြီလရည်ထွက်သွားပြီးဆိုတာသိလိုက်ရတယ်
နှင်းကလည်းလေးခါမြောက်ပြီးခါနီးလေးကိုကြီးကနှင်းကျော
ပေါ်မှောက်ကာဖတ်၍နှင်းနို.လေးတွေချေကာအမောဖြေနေလို
ထွက်ဖို.ကလည်းနည်းနည်းပဲလိုတော.တာကြောင်ရုန်းထွက်
သလိုဘာလိုနဲနောက်ကိုပြစ်ဆောင်.တော.ကိုကိုကလွတ်သွား
မှာကြောက်လို.အတင်းကော.ကာအရှေ့ပြန်တိုးနှင်းကလည်း
ဖင်လေးကိုမရမရနောက်ကိပြစ်ကာကော.ထုတ်နဲကိုကြီးကပြန်
အရှေ့ကိုကော.ထိုးနဲအချက်နှစ်ဆယ်လောက်စောက်ဖုတ်လေး
ထဲသို.လီးချောင်းကြီးကိုနောက်ပြန်ဆောင်.ခံမိတော.နှင်းလည်း
ခနာကိုတဇတ်ဇတ်တုန်ကာစောက်ရည်များပန်းထုတ်မိပါသည်
နှင်းလည်းမောနေပြီဖြစ်သဖြင်စောက်ဖုတ်လေးထဲလီးချောင်းကြီး
ထည်.အစိမ်ခံရင်အသက်ကိုသာမှန်မှန်ရူနေမိတယ်
အင်း
ညီမလေးနှင်းရဲ.နို.လေးတွေညစ်ချေကစားကာမှိန်းနေရင်း
ညီမလေးအမောပြေရင်နောက်တစ်ချီလောက်ထပ်ပြီးမရ
ရအောင်ဆွဲပြစ်ဖို.စဉ်းစားနေမိပါသည်။
ကျွန်တော်ညီမလေးနှင်းကျောပြင်ပေါ်မှောက်ကာဖတ်ပြီး
နှင်းလေးရဲ.နို.လေးနှစ်လုံးကိုညစ်ချေကစားပေးနေတာ
ညီမလေးနှင်းကယားလို.လားဖီးတက်နေလို.လားတော.မသိ
သူမရဲ.ဖင်လေးကဟိုဘက်ရမ်းလိုက်ဒီဘက်ရမ်းလိုက်လုပ်နေ
တော.သူ.စောက်ဖုတ်လေးထဲမြုပထားတဲ.ကျွန်တော.လီး
ချောင်းကြီးကိုဖွဖွလေးစောက်ဖုတ်နဲ.ဂွင်းတိုက်ပေးသလိုဖြစ်နေ
တာကြောင်.လရည်ထွက်သွားလို.ပျော.တော.မယ်.လီးချောင်း
ကြီးကတဖန်မာကျောလာတာပေါ.။အဲဒါနဲအသာမတ်တပ်ရပ်
လိုက်တယ်သူ.လက်တစ်ဖက်ကိုတော.နောက်ပြန်ချုပ်ထား
ဆဲပဲမတော်လို.ရုန်းပြီးပြေးထွက်သွားရင်မခက်ဘူးလား
နောက်တစ်ချီငတ်သွားမှာပေါ.။အဲဒါနဲ.မှန်တင်ခုံပေါ်တစ်ချက်ကြည်.တော.သူဝတ်ဖို.တင်ထားတဲ.ဘော်လီတစ်ထည်တွေ.
တာနဲအသာယူကာပါးစပ်မှာကိုက်လို.မှန်တင်ခုံပေါ်လက်ထောက်ထားတဲ.သူမရဲ.နောက်လက်တစ်ဖက်ကိုနောက်ပြန်
ဆွဲချုပ်ကာလက်နှစ်ချောင်းလုံးနောက်ပြန်ပူးကာဘော်လီနဲ.
မြဲနေအောင်ချည်ပြစ်လိုက်တယ်ညီမလေးနှင်းရဲဖင်လေးက
လည်းအနောက်ကိုကော.ကာ.ရုန်းနေတုန်းပဲ။ကျွန်တော.လီး
ချောင်းကြီးကလည်းလိုးရန်အသင်.အနေအထားနဲ.
ညီမလေးနှင်းရဲ.စောက်ခေါင်းထဲမှာတင်းမာလို.နေပြီ
ကဲဘာလိုသေးလဲလိုးရန်သာရှိတော.တာပေါ.
ကိုကြီးလွတ်တော.ကွာညီမလေးလက်တွေပြန်ဖြည်ပေး
လွတ်ကွာ လွတ်ဆို ကိုကြီးတော်တော.ကွာ လွတ်.......
ညီမလေးနှင်းရဲ.စွာကျယ်စွာကျယ်အသံလေးကကျွန်တော.
တဏှာစိတ်တွေကိုနိုးဆွနေသလိုဖြစ်နေတာကြောင်.
မှန်တင်ခုံပေါ်မှောက်ရက်လေးအနေအထားနဲ.ပဲလက်ကိုချုပ်
စရာမလိုတော.တာကြောင်.သူမရဲ.ခါးနှစ်ဖက်ကိုသေသေချာ
ချာကိုင်ကာအနောက်ကနေသူမစောက်ဖုတ်ထဲမြုပ်သွင်းထားတဲ.
လီးချောင်းကြီးအားတဝက်ကျော်ခန်.ဆွဲထုတ်ပြီမှပြန်လည်ကာ
အဆုံးထိထိုးသွင်း၍ခေါင်းကိုမော.မျက်လုံးစုံမှိတ်ကာအားရပါးရ
အချက်သုံးဆယ်ခန်.ပြစ်ကာဆောင်.လိုးလိုက်ပါသည်
ကျွန်တော.ပါးစပ်ကလည်းပေါက်ကရတွေအော်ကာဟစ်လို.ရယ်
အင်.အင်.အင်.ဟာဖေလိုးမလေးအင်.ဟာသေစမ်း
အင်.အင်.စောက်ကောင်မ အင်.ဟာအင်.ဟာရော.
အင်.အင်.အင်.ဖာသည်မလေးအင်.အင်.အအအ အင်.
စောက်ပတ်ပြဲမလေး သေစမ်း သေစမ်း အင်.အင်.အင်.
ဗြုတ်ဗြုတ်ဗြုတ်ဗြောင်းဗြောင်းဖောင်းဖောင်းဘောက်ဘောက်
အားအားမေကြီးရေအားသေပါပြီကိုကြီးရေအားအားတော်ပါ
တော.အီးအီးအီး အအအအအအအအအအ အားအီး
အားသေပြီအားဗြောင်းဗြောင်းဖောင်းဖောင်းဖုတ်ဖုတ်ဘောက်ဘောက်ဘောင်း
အားအားအီး အအအ ဟူးဟူးအဟ်. အီးအီး အမေ. အား.....
ကိုကြီးရဲ.ဆောင်.လိုးချက်တွေကမတရားပြင်းလှပါတယ်
နှင်းစောက်ဖုတ်လေးမှာပူကနဲပူကနဲဖြစ်နေတာပေါ.ကိုကြီး
ရဲ.လိုးချက်တွေကဖီးလဲရှိသလိုနာကျင်မှုတွေလဲရောထွေး
ခံစားနေရင်းနှင်းကအော်လေကိုကြီးကပိုပြီးဆောင်.လိုး
လေပါပဲ။နှင်းရဲ.ခနာကိုယ်လေရှေ့ကော.ထွက်သွားလိုက်
ကိုကြီးကခါးလေးကိုပြန်ဆွဲပီးအသကားပင်.ကာဆောင်.
လိုးလိုက်နဲ.မောင်နှမနှစ်ယောက်လိုးပွဲကတော်တော်အရှိန်
တက်လို.နေတယ်နှင်းကလည်းအပြာကားတွေကြည်.ရင်
ခပ်ကြမ်းကြမ်းလိုးတဲ.ကားတွေကြည်.ပြီးအဲသည်လိုပဲ
အလိုးခံချင်တာဆိုတော.ကိုကြီးရဲ.ဆောင်.လိုးချက်တွေကနှင်း
အတွက်နာကျင်မှုနဲ.ဖီလင်တွေပြည်.နေတဲကောင်းလွန်းတဲ.
နာကျင်မှုတွေပါပဲရှင်။သူ.ရဲ.အုကြီးကနှင်းရဲ.စည်းခုံလေးကို
တဘုန်းဘုန်းနဲ.လာရိုက်တာလဲအရသာတစ်မျိုးပါပဲကောင်း
လွန်းလို.လောကကြီးကိုတောင်မေ.နေသလိုပါပဲကိုကြီးက
လည်းနှင်းစောက်ဖုတ်လေးကိုမရပ်မနားနဲ.ကိုချွေးတွေတစ်
တောက်တောက်ကျတဲ.အထိသူ.လီးချောင်းကြီးကိုအတင်းပဲ
သာအိမ်ကိုဆောင်.တဲ.အထိုကိုလိုးခွဲတာ။ကောင်းလိုက်တာရှင်
ညီမလေးနှင်းကိုအနောက်ကနေဖြုတ်ရတာကြာလာတော.
ညောင်းလာတာနဲ.သူမစောက်ဖုတ်လေးထဲကလီးချောင်းကြီး
အားပြန်ဆွဲထုတ်ကာသူမရဲ.ဆံထုံးကိုဆွဲဆုပ်ကာသူမအာဆွဲထူ
၍ရေချိုးခန်းဆီသို.ခေါ်ဆောင်သွားလိုက်ပါသည်။ပေကျံနေတာ
တွေသန်.ရှင်းရေးလုပ်ရအုံးမယ်လေ။ရေချိုးခန်းထဲရောက်တော.
ရေပန်းကိုဖွင်.ကာသူမရဲ.စောက်ဖုတ်လေးကိုဆပ်ပြာနဲ.သေချာ
ဆေးကြောပေးကာကိုယ်.လီးချောင်းကြီးကိုလည်းသေချာပြန်
ဆေးနေမိတယ်
ကိုကြီးတော်ပါတော.ကိုကြီးရယ်ညီမလေးအရမ်းနာနေပြီ
တော်ပါတော.လို.ဆက်မလိုးပါနဲ.တော.ကိုကြီးရယ်နော်လို.
နင်.စောက်ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်းငါနင်.ကိုလိုးရတာမဝသေးဘူး
စောက်ပတ်နာလို.မခံနိုင်ဘူးဆိုရင်နင်.ရဲ.နောက်ပေါက်ကိုချ
မယ်ဟာခရေချွေမယ်ဟာ။နင်.ကိုဖင်လိုးမယ်ဟာ
ကိုကြီးရယ်မလုပ်ပါနဲ.ဖင်တော.မလိုးပါနဲ.ကိုကြီးရယ်
ညီမလေးကိုသနားပါအုံးအီးဟီးဟီးမလိုးပါနဲ.တော.ဟီးဟီးဟင်.
တကယ်ကနှင်းသူစိတ်မထထအောင်မတရားထန်အောင်
မာယာတွေအကုန်သုံးကာငိုပြနေတာကိုကြီးကတော.အဟုတ်
ကြီးထင်နေရှာရဲ.။အခုလဲကြည်.သူပတ်ပတ်စက်စက်ဆောင်.
လိုးထားတဲ.နှင်းရဲ.စောက်ဖုတ်လေးကိုဒူးထောက်ထိုင်ကာနှင်းရဲ.
ပေါင်တစ်ဖက်ကိုသူ.ပုခုံးပေါ်တင်လိုလျှာပြားကြီးနဲ.ပင်.ကာပင့်
ကာလျှပ်ပေးနေတာနှင်းရဲ.ရင်ထဲမှာဟာကနဲဟာကနဲဖြစ်ကာ
ဖီးတွေတက်နေမိသည်။ကိုကြီးသည်စောက်ပတ်လေးကိုဖြဲကာ
စောက်စိလေးကိုတပြွတ်ပြွတ်နဲ.စုပ်ပါသည်။ပြီးတော.စောကိပတ်လေးရဲ.အတွင်းနရွက်နှစ်လွာကိုလည်းဆွဲဆွဲစုပ်ကာ
စောက်ဖုတ်ကြောင်းလေးအားအပေါ်အောက်ပင်.ကာလျှပ်ပေး
တာနှင်လေဖီးတက်လွန်းလို.စောက်ရည်တွေပန်းထုတ်ကာတစ်
ချီပြီးသွားတယ်စောက်ရည်တွေကကိုကြီးပါးစပ်ထဲအကုန်ပန်း
ဝင်သွားတယ်သိလားသူကစောက်ခေါင်းပေါက်ကိုနုတ်ခမ်းတေ့ပြီးလျှာလေးထိုးသွင်းပြီးစုပ်နေတာကိုး။နှင်းရဲ.စောက်ပတ်
ရည်တွေကိုကိုကြီးကထွေးမထုတ်ဘူးရှင်.မျိုချလိုက်တာကို
နှင်းတွေ.လိုက်ရတော.ကိုကြီးကိုနှင်းပိုပြီးချစ်မီသွားတယ်
အခုတော.နှင်းအလှည်.ရောက်ပြီလေကိုကြီးကမတ်တပ်ထရပ်
နှင်းကိုဒူးထောက်ထိုင်ခိုင်းတယ်နှင်းသိတာပေါ.သူ.လီးကြီးကို
စုပ်ခိုင်းမယ်ဆိုတာ။တန်းစုပ်လိုက်ရင်စုပ်ချင်နေမှန်းသိမှာဆိုးလို
သူနှင်းခေါင်းကိုကိုင်ပြီးနှင်းရဲ.နုတ်ခမ်းနားသူလီးဒစ်ခေါင်းကြီး
တေ.ပေးတော.နှင်နုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကိုလုံးဝမဟပဲခပ်တင်းတင်း
ပိတ်ထားတော.ကိုကြီးကသူလီးဒစ်ခေါင်းကြီးနဲ.နှင်းရဲ.နတ်ခမ်း
လေးကိုနုတခမ်းနီဆိုးသလိုပွတ်နေသေးတယ်နှင်းကလုံးဝမ
ဟတော.လူလည်ကြပြီးနှင်းနှာခေါင်းလေးကိုဆွဲပိတ်တော.နှင်း
အသက်ရူဖို.ပါးစပ်ဟတော.သူ.လီးဒစ်ခေါင်းကြီးကိုနှင်းရဲ.ပါးစပ်
ပေါက်ထဲထိုးထည်တယ်လေကိုကြီးလီးကတုတ်တော.ပါးစပ်
နဲ.မဆန့်ချင်သလိုဆိုပေမယ်သူကအတင်းကိုအာခေါင်ထဲထိ
ရောက်အောင်ကိုထိုးထည်.တယ်။ပြီးတော.နှင်းရဲ.ခေါင်းကိုလက်နှစ်ဖက်နဲ.သေချာကိုင်ပြီးနှင်းရဲ.ပါးစပ်ကိုစောက်ဖုတ်အမှတ်နဲ.
ဆောင်.လိုးပါတော.တယ်
အင်.အင်.အင်.အင်. အင်.ဟာ အင်.အင်.အင်.ဟာအင်.အင်.
အွတ်အွတ်အွတ်ထုတ်ထုတ်ဒုတ်အော.အော.ဝေါ.အွတ်အဟွတ်
ညီမလေးနှင်းရဲ.ပါးစပ်ထဲလီးဆောင်.ထိုးရတာလဲအရသာတစ်
မျိုးဖီးရှိလှပါတယ်မဲ့နေကာမျက်ရည်တွေဝဲပြီမျက်နှာလေးမှာနီရဲ
လိုလည်ပင်းကြောလေးထောင်တော.ကျွန်တော်ပိုထန်သွားပြီး
အချက်နှစ်ဆယ်ခန်.ပါးစပ်လေးကိုဆောင်.လိုးနေမိတယ်
အွတ်အွတ်အော.ဝရော.အော.ထုတ်အွတ်အွတ်အော.အော.
ပါးစပ်လေးကိုလိုးရတာအားရတော.ညီမလေးနှင်းကိုပြန်ဆွဲ
ထူကာဆံပင်ကိုဆွပြီးအိပ်ခန်းထဲပြန်ခေါ်လာကာကုတင်ပေါ်
တက်စေ၍လေးဘက်ထောက်ဖင်ဘူးတောင်းထောင်ကုန်းခိုင်း
ကာကျွန်တော်ကအပေါ်ကနေမတ်တပ်ရပ်ကားယားခွကာခါး
ကိုညွှတ်ကွေး၍ညီမလေးနှင်းရဲ.ဖင်လေးနှစ်လုံးကြားကပြူးထွက်
မို.မောက်နေတဲ.။စောက်မွေးမရှိလိုလှနေတဲ.စောက်ဖုတ်လေး
ရဲစောက်ခေါင်းပေါက်ဝကိုတံတွေးတ်ချက်ထွေးကာဒစ်ခေါင်းကြီး
အားတေ.ကာဖိကာထိုးသွင်းတော.စောက်ဖုတ်လေးမှာပြဲကွဲထွက်ကာလီးချောင်းကြီးမှာစောက်ခေါင်းထဲသို.တစ်
ဝက်ခန်.မြုပ်ဝင်သွားသည်လီးချောင်းကြီးစောက်ဖုတ်လေးထဲက
ဒစ်ခေါင်းမရောက်တစ်ရောက်ပြန်ဆွဲထုတ်တော.စောက်ဖုတ်အတွင်နရွက်နစ်လွှာကအပြင်ဘက်သိုကပ်ပါလာသည်ပြန်ထိုး
ထည်.လိုက်ပြန်တော.စောက်ဖုတ်နုတခမ်းနှစ်ဖက်မှာချိုင်ကာ
မြုပ်ဝင်သွားသည်ကိုကြည်.ရင်စောက်ရမ်းဖီးတက်လာတာနဲ
ညီမလေးနှင်းရဲ.ခါးနှစ်ဖက်ကိုသေချာကိုင်ညှစ်၍လီးချောင်းကြီး
အားစောက်ဖုတ်လေးထဲသို.သားအိမ်ကိုထောက်သည်အထိ
အံကြိတ်ခါအားရပါးရအချက်ပေါင်းငါးဆယ်ခန်.ဆောင်လိုးထိုး
ခွဲလိုးပြစ်မိသည်
အင်.အင်.အင်. အင်.ဟာ.အင်.အင်.ဖေလိုးမအင်.အင်.သေစမ်း
အင်.အင်.အင်.အင်. အအအ အူး အင်.ဟာဖာသည်မ အင်.ဟာ
အင် သေစမ်းအင်.အင်.အင်. အင်. အင်.ဟာ အင်.အင်.အင်.
ဘောက်ဘောက်ဗြုတ်ဗြုတ်ဗြောင်းဗြောင်းဖောင်းဖောင်းထုတ်
အအအအအအအအအအအအအအ. အီးအီးအီးအီး အာ......
အားဖြေးဖြေး အားနာတယ် အီးသေပြီ အအအအအ
အီးအီး အအဟ အားအီး အီးအီးဟင်. အားအအအ အီဟင်.
ဖင်ထောင်လိုးခံရတာနှင်းအတွက်ခုနကထ်ပိုပြီထူးကဲတဲအရသာ
တွေရနေသလိုပါပဲလက်ကလဲနောက်ပြန်ကြိုးတုပ်ခံထားရတော
ကျင်းထဲကျပ်ထဲရောက်နေသလိုပါပဲဖီးအရမ်းတက်လို.တစ်ခုခုကိုဆွဲညှစ်ဆုပ်ကိုင်လို.မရတော.ဖီးတွေကရာခိုင်နုန်းအပြည်
စော်ဖုတ်ထဲမှာကောရင်ထဲမှာကောဗြောင်းဆန်နေအောင်ကို
ဖီးရှိလှပါတယ်ကိုကိုရဲ.လီးဒစ်ခေါင်းကြီးကနှင်ရဲ.စောက်ဖုတ်အတွင်းသားနုနုလေးတွေကိုတရစပ်ထောက်ထောက်ပြီးပွတ်
ဆွနေတောနှင်းမှာဖီးတက်လွန်းလို.ခနာကိုယ်တစ်ခုလုံးတုန်ကာ
ရမ်းကာသေးပင်ပန်းထွက်ချင်လာတယ်ကိုကြီးကတော.နှင်း
စောက်ဖုတ်လေးကိုလိုးတာလုံးဝအရှိန်မလျှော.ဘူးပိုပိုပြီး
တော.တောင်ပြင်းထန်လာတယ်ကိုကြီးရဲ.လိုးချက်တွေကိုအံ
ကြိတ်ဖီးယူခံနေရတဲ.နှင်းမှာလေထဲမှာလွင်နေသလိုပါပဲမတရား
ဆောင်.လိုးလေးစောက်ဖုတ်လေးကအရသာပိုတွေလေနဲ.နောက်ဆုံးဘယ်လိုမစိတကိုတင်းမထားနိုင်တော.ပဲစောက်
ပတ်ရည်တွေပန်းထုတ်မိပါတယ်။နှင်စောက်ရည်တွေပန်းထုတ်
နေတုန်းကိုကြီးကမရပ်မနာဆက်ပြီးဆောင်.လိုးနေတာကြောင်.
အဆုံးအစမဲ.ဖီးတက်လွန်ကာနောက်တစ်ကြိမ်စောက်ပတ်ရည်
နှင်.အတူသေးများပါပါပန်းထုတ်ကာနှင်းမှာဓတ်လိုက်နေသကဲ.
သို.ခနာကိုယ်တစ်ခုလုံးတဇတ်ဇတ်တုန်ကာအသက်ရူတောင်
မမှန်ချင်တော.ပဲမျက်ဖြုတောင်လန်တက်နေရပါတယ်ရှင်
မတရားနင်းကန်ဖိဆောင်.လိုးနေတုန်းညီမလေးနှင်းရဲ.စောက်
ဖုတ်လေးထဲမှသေးများပန်းထွက်လာတော.လီကိုပြန်ဆွဲထုတ်
၍သူမရဲ.ချေသလုံးနှစ်ဖက်ကိုဆွဲချလိုက်နောမှောက်ရက်လေး
ဖြစ်သွားတာပေါ.သူမသေးထွက်တာရပ်တော.မှသူမရဲ.ခါး
အောက်ကိုခေါင်းအုံးခုကာချေနှစ်ဖက်အားကားနေအောင်ဖြဲ၍
ညီမလေးနှင်းကိုကြည်.တော.ပျော.ကာမျော.နေတာနဲ.သူပါး
စပ်ကိုဟခိုင်းပြီးပါးစပ်ထဲသို.အဝတ်ဆို.ကာသူမရဲဖင်လုံးလေးကို
လက်တစ်ဖက်ကဖြဲ၍ဖင်ပေါက်ဝသို.တံတွေးထွေးချကာလီးဒစ်
ခေါင်းပြီးအားဖင်ပေါက်ဝ၌တေ.၍ဖိကာဖြည်းဖြည်းချင်းထိုး
ထည်.ကြည်.သည်တော်တော်နှင်မဝင်ပါဆယ်မိနစ်ခန်လောက်
တေ.ထိုးလိုက်လက်ခလှယ်နဲ.ထိုးနိုက်လိုက်ပြန်ပြီးလီးဒစ်ခေါင်း
ကြီးအားထိုးသွင်းလိုက်နဲ.ဖြည်းဖြည်းချင်းချဲ.ကာထိုးထည်.
လိုက်တော.ဒစ်ခေါင်းကြီးကညီမလေးနှင်းရဲ.ဖင်ပေါက်လေးထဲ
နှစ်လက်မလောက်မှုပ်ဝင်သွားတယ်။ညီမလေးနှင်းကတော.
ပါးစပ်ထဲအဝတ်ဆို.ထားလို.အော်တော.အော်နေတာပဲအသံ
မထွက်နိုင်ရှာပါဘူး။ညီမလေးနှင်းရဲ.ဖင်ပေါက်ထဲသို.လီးချေုာင်း
ကြီးအားတစ်ဆုံးထိထိုးထည်.ကာအသာခဏမှေးပြီးတော.မှ
ဖင်ထဲလီးချောင်းကြီးထိုးခွဲဝင်တာကိုငုံ.ကြည်ရင်းမရပ်မနားအ
သကုန်အချက်ခုနှစ်ဆယ်ခန်.ကြုန်းလိုးတာညီမလေးနှင်းမှာ
တဝူးဝူးနဲသာအသံထွက်ပြီးမျက်ရည်တွေသွင်သွင်စီးကာ
သေးများလည်းပန်းကာထွက်နဲ.။ညီမလေးနင်းရဲ.ဖင်ကိုလိုးရ
တာစောက်ဖုတ်လေးကိုလိုးရတာထက်အရသာပိုတွေ.ကာ
ပိုပြီးဖီးရှိလှပါတယ်ဖင်ခေါင်းလးကကျွန်တော.လီးချောင်းကြီး
မတရားကိုဆွဲညစ်တာများလိုးရတာအရသာရှိလှပါသည်
ထုတ်ထုတ်ထုတ်ထုတ်နဲ.ကိုလီးချောင်းကြီးကညီမလေးနှင်း
ရဲဖင်ခေါင်းထဲအတင်းထိုးပြီးဆောင်.လိုးတာတစ်တောင်လောက်
ထူတဲ.မွေ.ယာဟာအောက်ထိကြွံ့ကြွံကျတဲ.အထိပါပဲ
ညီမလေးနှင်းကော.ပြန်ရုန်းလေလေကျွန်တော်ကသူ.ဖင်ထဲသို.
လီးကိုမတရားဆောင်.ထိုးလိုက်နဲနာရီဝက်လောက်ကြာတော.
ကျွန်တော်လဒစ်ထိပ်သို.သုတ်ရည်တွေတဒုတ်ဒုတ်နဲ.
တိုးလာတာကိုခံစားမိလို.မီးကုန်ယမ်းကုန်ရှိသမျှအားအကုန်
သုံးကာညီမလေးနှင်ရဲ.ဖင်ပေါက်လေးအားမညှာမတာ
အားရပါးရအချက်သုံးဆယ်ခန်.ပြစ်ကာဆောင်.လိုးထိုးခွဲရင်း
ညီမလေးနှင်းရဲ.ဖင်ခေါင်းထဲမှာပဲသုတ်ရည်များပန်ထုတ်ကာ
ညီမလေးပေါ်သိုဖင်ထဲလီးထည်.လျှက်သားမှောက်အိပ်ကာ
ဖလက်ပြသွားပါတော.တယ်
ဟူးမောလိုက်တာဗျာ။ညီမလေးကိုကြည်.တော.အသံတောင်
မထွက်နိုင်ရှာဘူး
နောက်နေ.ကျတော.ညီမလေးနှင်ခဗျာအကြောဆေးပါသွင်း
ယူလိုက်ရတယ်အသားဖြူသူမို.မျက်ကွင်းနှစ်ဖက်ကညိုမဲကာ
နဲ.တစ်ပတ်လောက်အိပ်ယာပေါ်လဲသွားတယ်
နေပြန်ကောင်းပြီးထူထူထောင်ထောင်ပြန်ဖြစ်တော.မှောင်
နှမနှစ်ယောက်အောကားတွေအတူတူကြည်.ကာနည်းမျိုး
စုံနဲ.ကိုအကြိုက်လိုးကြတာတစ်နေ.တစ်မျိုးမရိုးနိုင်အောင်
လိုးကြတာတစ်နေ.ကြတော.မထင်မှတ်ပဲအဖေကအိမ်ကို
အစောကြီးပြန်လာတော.နစ်ယောက်သားလိုးနေတုန်း
မိသွားလို.ကျွန်တော်အိမ်ပေါ်ကနှင်ချခံလိုက်ရတာပေါ.ဗျာ
နှစ်ယောက်သားဝေးနေပေမယ်.ကျွန်တော်သူ.ကိုသတိရနေ
သလိုသူလဲကျွန်တော.ကိုလွှမ်းနေမှာပဲလို.တွေးကာအဖေ
ကျွန်တော.အားစိတ်ပြေ၍အိမ်ပေါ်ပြန်ခေါ်မဲ.နေ.တွေကို
စောင်.စားရင်း.........................
THE. END
"},
{"title":"ဇွဲမာန်
","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhktLhh0itiq4_BoXe2SUL9Bv3CkpI3q_FBWMs3FJEJB3Sf_Jri-LxOuXhDJm1_zqbIEqfA99XDSBi6GlLWPxLG6SVJnICFNQ1_x0Gc14BdDfd0D2ZA7lgWxKSwXO3lM92vDT9WxuKy0Ac/s1600/fe34889f3cf24d2d9f4a80af77703bc5.jpg
","content":"သား....ဇွဲမာန်...
ထမင်းကြော်ထားပြီ ထ မျက်နှာသစ်တော့....
အမေ၏နှိုးဆော်သံနှင့်အတူစောင်ကိုခွာ၍ လူးလွန့်ရင်း ကလေးဘဝကိုလွမ်းမောမိသည်။ ရှမ်းပြည်နယ်တောင်ပိုင်း မြို့လေးတမြို့ရဲ့ ဧပရယ်လ ရာသီဥတုက အေးစိမ့်စိမ့်နှင့်....ချစ်စရာရှုခင်းများဖြင့် ကျနော့ ဇာတိကြီးပြင်းရာမြေ...သြက်န်ပိတ်ရက် စက်ရုံပိတ်သောကြောင့် မိသားစုလိုက် အမေ့အိမ်ပြန်ရောက်နေသည်။ သားနှစ်ယောက်ကလည်း အဖွားရဲ့ ထမင်းကြော်ပူပူကို ပဲပုပ် ဆီတို့ဟူးတို့ဖြင့် ခေါင်းမဖော်တမ်းအားပေးလျက်....
အမေ့.....ကျနော်သူငယ်ချင်း ကိုမြင့်အောင်က ဒီမြို့မှာ ခြံလေးဝယ်ချင်တယ်ပြောနေတာ ဘယ်မှာမေးရမလဲ.....အမေ့အသိထဲရှိလား...
အသိထဲတော့ မရှိပါဘူး...သားသူငယ်ချင်းတွေမေးကြည့်ပါလား...
ဟုတ် အမေ...
သူငယ်ချင်းများကိုဖုန်းဆက်မေးကြည့်ရာ ရောက်နေတာကိုမပြောပဲ လိုမှ ဖုန်းဆက်သောကြောင့် ဝိုင်းဝန်းထောပနာပေးကြသည်။ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ပြောကြားချက်ကြောင့် ရပ်ကွက်တခုတွင် ဈေးသင့်သော အိမ်ဝိုင်းလေးတွေရှိကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။ မနက်စာစားပြီး ထိုရပ်ကွက်ကလေးသို့ သွားစုံစမ်းရာ ခြံနံပါတ် မေးမြန်းရင်း ရင်းနီး ခဲ့ဖူးသော လမ်းကလေးပေါ်သို့ရောက်လာသည်။
ေဩာ်.... သူတစ်ယောက် ဘယ်များရောက်နေပါလိမ့်....
ပေါ်လာသောအတွေးတစအောက်မှ ...
လွမ်းမောဖွယ်အတိတ်၏ပုံရိပ်များ.....
အထက်တန်းကျောင်းသားဘဝရဲ့ ပျော်ရွှင်ရင်ခုန်ခဲ့ရသော ကာလလေးတခု...................
ကို...
ညနေကျူရှင်ဆင်းရင် သူသူ့ကိုအိမ်နားလိုက်ပို့နော်... လမ်းမှာ ဘယ်ကကောင်မှန်းမသိဘူး...လိုက်နေလို့....
ဟေ......ဟုတ်လား...တွေ့မယ်...
ဒီကကောင်လည်း အူတိုပြီလေ....ရည်းစားလူလု အူနုကျွဲခတ်ရပြီ.....ဒီအချိန်လက်သည်းထိပ် အပ်စိုက်ပြီး တူနဲ့ထုလဲ နာအံ့မထင်....ချစ်သူထိတော့ ရဲရင့်ရပြီ...
ဟုတ်လား....သူသူ....ဘယ်ကကောင်လဲ....
မသိဘူး ကို....ကျူရှင်က ၆ နာရီမှဆင်းတော့ မှောင်နေပြီလေ....အိမ်ကလည်း လာမကြိုနိုင်ဘူး...
အင်း ညနေကြ ကိုလိုက်ပို့မယ်.....
အင်း....လိုက်ပို့ ကို့ ကို ဆု ချမယ်...
ပြောရင်းပြုံးပြုံးလေးလှည့်ထွက်သွားသော ချစ်သူလေးကိုကြည့်ရင်း.... ချစ်သူ၏ ဖွံ့ထွားလှသောနောက်ပိုင်းအလှတွင် ကျနော်၏ရင်ဘက်အစုံမှာ နိမ့်ချည် မြင့်ချည်နှင့်။ ပါးလျားနီဆွေးသော နှုတ်ခမ်းလေးတစုံကြောင့် အာခေါင်တွေခြောက်သွေ့အောက် စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ရဖူးသည်။ ကြွားရွား ဖွံ့ထားသောချစ်သူ၏ ရင်ဘက်တစုံကိုတွေ့ထိဖူးချင်သည်မှာ ရူးမတတ်......ေဩာ်ချစ်ရပါသည်ကော...သူသူရယ်....
ညနေကျူရှင်ဆင်းတော့.... စက်ဘီးလေးအတူနင်းရင်း စကားတွေပြောမကုန်နိုင်ခဲ့....သူငယ်ချင်းများက အလိုက်သိစွာရှေ့က သွားစောင့်နေကြပြီ..။ကုန်းတက်ကလေးမှာ စက်ဘီးတွန်းရင်း စကားပြောလာကြစဉ်....
ဟေ့ကောင်.. မင်းကဘာလဲ....ဘာလိုက်လုပ်တာလဲ...
အသံနှင့်အတူ အနားသို့ရောက်လာသော ဘဲကြီး ၁ပွေ...အသက်က ၂ဝကျော်လောက်ပြီ....မြို့ခံတော့ဟုတ်ဟန်မတူ တခါမှမမြင်ဖူး....
ခင်ဗျားကကောဘာလဲ....ကျနော်ဘာလိုက်လုပ်လုပ် ခင်ဗျားနဲ့ဆိုင်လား...
ချစ်သူရှေ့မို့ ခပ်တင်းတင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ချစ်သူက အားကိုးတကြီး လက်ကိုကိုင်၍...
ကို...သူသူ ပြောတာ အဲ့လူပဲ....
ဘာ... ကို....ဟုတ်လား....
တောက်ကွာ.....ငါ့မှာတော့...
ထိုလူ၏ မချိတင်ကဲအသံ။
ကဲ ငါ့အကို ခင်ဗျားလစ်လိုက်တော့...မိန်းကလေးတစ်ယောက်အတွက် ရန်မဖြစ်ချင်ဘူးဗျာ...
အေး.....ဟေ့ကောင် ထမင်းဝအောင်စားထား....
ဟေ့လူ.... ခင်ဗျားမပြောလဲစားတယ် ဘယ်သူမှ မဝတဝ မစားဘူး....
လာပါကိုရယ်....ရှက်စရာကြီး...
ကျနော်တို့ ရုတ်ရုတ် ရုတ်ရုတ် ဖြစ်နေတာ မြင်သော ရှေ့မှ သူငယ်ချင်းများစက်ဘီးပြန်လှည့်လာသည်။ သကောင့်သားက လျင်သည်။ လှည့်ကြည့်တော့ တော်တော်လှမ်းလှမ်းရောက်သွားပြီ။
ဟျောင့်...ဇွဲမာန် ဘာဖြစ်တာလဲ...
ဟိုကောင်လေ သူသူ့ကို လိုက်နေတာ....
မင်းပါလာတာတောင် ကြောင်လှချည်လားဟ...
အေးကွာ...
အေး...ငါတို့နေခဲ့မယ်.... စောင့်ကြည့်နေမယ်သူငယ်ချင်း မင်းရှေ့ကသွား....
ငယ်သူငယ်ချင်းများ၏ နွေးထွေးသော သံယောဇဉ်။
လမ်းခွဲခါနီးတော့...ယူကလစ်ပင်ရိပ်အောက် စက်ဘီးလေးတွေထောက် ထောက်ရင်း....
ကို.....
ပြော သူသူ....
ကျေးဇူးပါနော်....
ရင်ခွင်ထဲ တိုးဖက်လာသောချစ်သူကို အလိုက်သင့် ထွေးပွေ့ရင်း နဖူးလေးအားနမ်းလိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ကျနော့ပါးနှစ်ဘက်အား စုံကိုင်ပြီး နှုတ်ခမ်းပေါ်သို့ စိုစွတ်နွေးထွေးသော ချစ်သူ၏ နှုတ်ခမ်းတစုံ ကျရောက်လာပြီး အောက်နှုတ်ခမ်းအားစုပ်ယူသွားသည်။နူးညံ့လှပါလား။ တွေးမဆုံးခင် သူမလျှာလေးက ကျနော့ပါးစပ်ထဲတိုးဝင်ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ မိအောင်လိုက်မဖမ်းတတ်ခဲ့။ သူမခါးကိုတင်းတင်းဖက်ရင်း သူမလျှာကိုလိုက်ဖမ်းနေမိသည်။သူမကတော့ ကျနော့နှုတ်ခမ်းအစုံကို စုပ်ယူကစားလျက်။ကျနော်သူမလို မနမ်းတတ်ခဲ့ပါ။
ပြွတ်....
နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကွာသွားပြီး....
ကို..... နေ့တိုင်းလိုက်ပို့နော်..
ပြောရင်း စက်ဘီးတွန်းပြေးသွားသော ချစ်သူလေးကို ကျနော် ဘယ်လိုပြန်ဖြေမိလဲ ကျနော်မသိတော့....လူက လေဟာနယ်ထဲလွင့်မျောနေဆဲ....................
ဟျောင့် သွားမယ်....နောက်ကျူရှင်နောက်ကျတော့မယ်...သူငယ်ချင်းများ လမ်းပေါ်က လှမ်းအော်သံကြောင့် စက်ဘီးတွန်းထွက်ခဲ့သည်။ ကျနော့် နှုတ်ခမ်းတွေသူမဆီများ ပါသွားခဲ့လေသလား.........
ေဩာ်....ယူကလစ်ပင်ကြီး...လမ်းချဲ့တော့ ပါမသွားသေးဘူးဘဲ....ဒီအပင်ကြီးကတော့ ငါတို့တွေကို ချောင်းကြည့်ခဲ့ဖူးမှာပဲဟုတွေးရင်း သူမစက်ဘီးတွန်းပြေးသွားခဲ့ဖူးသောလမ်းကလေးအတိုင်း ဆိုင်ကယ်စီးဝင်လာခဲ့သည်။ ခြံများကိုလိုက်စုံစမ်းရင်း သူသူ့ဦးလေးအိမ်ရှေ့ရောက်လာတော့ မနေနိုင်ပဲ ဝင်နှုတ်ဆက်ဖြစ်ခဲ့သည်။ မတွေ့ရတာကြာသော မတော်လိုက်ရတဲ့ တူအား လှိုက်လှဲစွာဖြင့်နှုတ်ဆက်ဧည့်ခံရင်း သာကြောင်းမာကြောင်းပြောပြ အလုပ်အကိုင်များ အကြောင်းပြောနေခဲ့သည်။ ထိုစဉ် ၅ နှစ် ၆ နှစ်အရွယ်ကလေးမလေးအိမ်ထဲဝင်လာသဖြင့် ဦးလေးမှ.....
ဟာ...အတော်ပဲ ဟျောင့်...သွားငါ့မြေး နင့်အမေသွားခေါ်.... ဧည့်သည်ရောက်နေတယ်ပြောလိုက်....
ဟုတ်....ဖိုးဖိုး
ကလေးမလေးပြေးထွက်သွားတော့ ကော်ဖီခွက်ကို စားပွဲပေါ်ချရင်း......
ဦးလေး ဘယ်သူ့ သမီးလဲဗျ....
ဦးလေးက စောင့်ကြည့်ဆိုသော သဘောဖြင့် လက်ကာပြပြီး ပြုံးနေသည်။ ကျနော့် အတွေးသာ မှန်ခဲ့ရင် ခုနက ကလေးမလေးက........
မိနစ်အနည်းငယ်ခန့်အကြာတွင်.....
မေမေ ဖိုးဖိုးတို့ကဟိုမှာ.....ဟူသော အသံနှင့် သားအမိနှစ်ယောက် ဧည့်ခန်းထဲရောက်လာကြသည်။ လှည့်ကြည့်မိသော ကျနော့်မှာ ကမ္ဘာကြီးရပ်တန့်သွားသလို မခံစားရသော်လည်း နှလုံးသွေးတွေ လှည့်ပတ်မှု ပိုမို လျင်မြန်သွားသလို ရင်ဘက်ထဲနွေးသွားရသည်။ နှုတ်ကဆွံ့အလျက် ငေးမေးနေမိသည်။ မတွေ့ရတဲ့နှစ်တွေအတွင်း သူသူတစ်ယောက် အနည်းငယ်ဝလာသည်မှအပ နှုတ်ခမ်းများက နီရဲနေဆဲ။ ရင်ဘက်အစုံက ပိုထွားလာသည်ထင့်။ စွင့်ကား၍ကောက်ထွက်နေသော ဖင်ကြီးကိုမူ အိမ်နေရင်း ဘောင်းဘီပွကြီးက မဖုံးအုပ်နိုင်။တုန်တုန် တုန်တုန်နှင့်။
ဟဲ့အကောင်....နင်ကငါ့မမြင်ဖူးဘူးလား.....
မဟုတ်ပါဘူးဟ....ဒါနင့်သမီးလား....
အေး..ဘာလဲချွေးမတော်မလို့လား...
အေးလေ...ခုဘယ်နှတန်းရောက်သွားပြီလဲ...
၃တန်းဖြေထားတယ်ဟ...
နင်ဘာစားလာပြီလဲ...လာ အိမ်လိုက်ခဲ့...ထမင်းစားပြီးမှပြန်...
မစားတော့ပါဘူးဟ...အိမ်တော့လိုက်ခဲ့မယ်...
ဦးလေး..ကျနော် သူသူတိုအိမ်လိုက်သွားဦးမယ်..ဆိုင်ကယ်ထားခဲ့မယ်ဗျ....
သွားသွား...ငါ့တူ..
လာ..အကောင်..ဒီဘက်ကသွားမယ်...
ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ရှေ့ကထွက်သွားသော ချစ်သူဟောင်း၏နောက်ပိုင်းအလှကိုခံစားရင်း စိတ်တွေဖောက်ပြန်ကုန်ပြီ။
ထိန်းဟ ထိန်းဟ...
ကိုယ့်ဘာသာ သတိပေးရင်း သူသူ့သမီးလေးကိုလက်ဆွဲပြီး နောက်မှလိုက်သွားသည်။
ဟဲ့..သွားအိမ်ပေါ်မှစောင့်နေ... ဟင်းထုပ်စားမလား...မနက်ကအိမ်မှာလုပ်စားလို့ ..
သမီး ဆန်လုံးစီပန်းကန်ယူတက်သွားအပေါ်ကို..ဦးဦးနားကစားပွဲပေါ်မှာသွားတင်ထား...
တော်ပြီဟ သူသူရ ငါဗိုက်ပြည့်နေပြီ....
အံမယ်..အကောင်နင့်အကြောင်းများမသိတာကြလို့...
ဟင်းထုပ်ပန်းကန်နှင့် ဓာတ်ဘူးယူတက်လာရင်းလှမ်းပြောသည်။
နင်ကြိုက်တဲ့ ဂျူးမြစ်နဲ့ ငရုတ်သီးလုံးကြော်လည်းရှိပါတယ်ဟ...
သူသူ နင်မှတ်မိနေသေးတယ်နော်....
အေးပေါ့ဟ..ခဏစောင့် ငါသွားယူလိုက်ဦးမယ်...အေး အခါးရေပန်ကန်(ရေနွေးပန်းကန်)ယူခဲ့ဦး...
အေးအေး...
ရော့ ရပြီစားဦးဟ...
နင်ဘယ်တွေရောက်နေတာလဲဟာ စားရင်းနဲ့ပြောပြဦး...
ဟုအစချီသောရှေးဟောင်းနှောင်းဖြစ်များအပြန်အလှန် ပြောပြကြသည်။ပြောရင်းနှင့် သူ့ယောက်ကျားနှင့်ကွဲနေကြောင်း၊ သူ့ယောက်ကျားမှာနောက်မိန်းမနှင့် စစ်ကိုင်းတိုင်းအထက်ဘက်တွင်သွားနေကြောင်းများကြားရသောအခါ မလှမ်းမကမ်းတွင် ဆော့ကစားနေသောသမီးလေးအားကြည့်၍ သူသူ့အစားရင်မောမိပြန်သည်။
ဟဲ့ထပ်ထည့်ဦးလေ...
တော်ပြီဟ မစားနိုင်တော့ဘူး...ပြန်တော့မယ်လေ..
အေး..ဖြည်းဖြည်းစီးသွားဦး ...
ဟဲ့ နင့်ဖုန်းနံပါတ်ပေးခဲ့ဦး...
အေး နင့်ဖုန်းပြော ငါခေါ်လိုက်မယ်...
၀၉၄၂.........
အေး ခေါ်ထားပြီ...
ညနေဖုန်းဆက်လိုက်ဦးနော်...ငါမဆက်တော့ဘူး..နင့်မိန်းမရှေ့ရောက်နေမစိုးလို့...
အေးပါ ငါသွားပြီ...
အင်း...အင်း..
အပြန်လမ်းတွင်ဆိုင်ကယ်စီးရင်း..ကျနော့အတွေးထဲ ဘယ်သူရှိနေမယ်ထင်နေလဲ။ သူသူပေါ့........
ညနေပိုင်းတွင်အမေက သူ့ဆိုင်ကယ် စစ်ပေးရန်ပြောသဖြင့် အမေ့ဆိုင်ကယ်ပြင်ဖို့ သူငယ်ချင်းဆိုင်သို့်ထွက်လာခဲ့သည်။ ဆိုင်ကယ်ပြင်နေတုန်း သူသူ့ဆီကို ဖုန်းခေါ်သင့် မခေါ်သင့် စဉ်းစားရင်းတွေဝေနေစဉ်..
ဖုန်းဝင်လာသည်။ .....သူသူ...
အေး ပြောဟ...
ကို.....
ငိ...ကို တဲ့ဟ...
ဒါမှတကယ့်ကို ခေါင်းကြီးသွားသလို ရင်တွေပူသွားသည်။ ဒီအသံလေးမကြားခဲ့ရတာ နှစ်ပေါင်း ဘယ်လောက်ကြာခဲ့ပြီလဲ သေချာမမှတ်မိတော့ပါ။ကျနော်ဘယ်လိုပြန်ထူးမိလဲ ကိုပင်မသိလောက်အောင် စိတ်နဲ့ခန္ဓာဝေးကွာသွားရသည်။
အခုဘာလုပ်နေလဲ..
ဆိုင်ကယ်ပြင်နေတာလေ...
အွန်း တော်သေးတာပေါ့...
မနေနိုင်လို့သာခေါ်မိတာ...
ကို့မိန်းမရှိနေမလား ကြောက်နေတာ ကိုရ..
အင်း ပြောလေ..
ခဏနေကြရင် ဈေးထောင့်လမ်းဆုံနား လာခဲ့ပါလား..သူသူစောင့်နေမယ်...
ငင့်....အေးလာခဲ့မယ်လေ..ခဏတော့စောင့် ဆိုင်ကယ်ပြင်နေတာ ပြီးတော့မယ်...
အွန်း...၅ နာရီ ၁၅ လမ်းဆုံ ယူကလစ်ပင်အောက်က စောင့်နေမယ်...
ယူကလစ်ပင်.. ယူကလစ်ပင် ..ဘာလို့ ကျနော့ရင်ခုန်သံတွေ စည်းချက်ပျက်သွားရတာပါလိမ့်။ နာရီကြည့်လိုက်တော့ ၅နာရီကျော်နေပြီ။
ဟျောင့် ငါ့ညီ ကြာဦးမှာလားကွ...
မကြာတော့ဘူး.အကို ကာဗာပြန်တပ်ပြီးရင် ပြီးပြီ...
အေးလုပ်ဟ မြန်မြန်..
ဟုတ်အကို...
ပြီးနောက် ကျသင့်ငွေပေးချေပြီး ယူကလစ်ပင်ကြီးရှိရာသို့..........
တွေ့ပါပြီ...ဟိုးအရှေ့မှာ သိုးမွှေးဦးထုပ်..ခါးရှည်ယုန်မွှေးကုတ်လေး... ထမီစကပ်လေးနှင့် တချိန်က ကျနော့နှလုံးသားရဲ့ ဘုရင်မ သူသူ......
စောင့်နေရတာ ကြာပြီလား သူသူ...
မကြာသေးဘူး ကို ခုနကပဲရောက်တာ...
အင်း..ဘယ်သွားကြမလဲ...
ဘယ်သွားသွား ကိုရယ်..ခုလောလောဆယ် ဒီနားက မောင်းတော့.. လူတွေကြည့်နေပြီ...
အင်းပါ...
ခါးဖက်လိုက်လာသောချစ်သူဟောင်းလေးက ကျနော့်ကျောပြင်ပေါ် ပါးလေးအပ်ပြိး ငြိမ်လိုက်လာသည်။
သူသူ.. ဘယ်ဘက်မောင်းရမလဲ...
တည့်တည့်မောင်း ကို ... (...)ရွာသွားတဲ့လမ်းထဲကိုမောင်း...မှတ်မိရဲ့လားကို..
မှတ်မိပါတယ် သူသူရယ်..ကိုလည်းဒီမြို့သားပါ...
မသိပါဘူး ဗမာမနဲ့ရလို့ တောင်ပေါ်သူကို မေ့နေပြီလားလို့...
မမေ့ပါဘူး သူသူရယ်...
မောင်းလာရင်းနဲ့ရွာလမ်းခွဲထဲချိုးဝင်လာတော့မှောင်ရိပ်သန်းပြီ။ လမ်းသွားလမ်းလာများလည်း မရှိလောက်အောင်ပင်။ သူသူလက်က ခါးပေါ်မှတဆင့် ဘောင်းဘီပေါ်ကနေ ကျနော်လီးကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း..
ကို ကြီးလာလားဟင်....
အရမ်းကြီး မကြီးပါဘူး သူသူရဲ့...
ကြီးလာပါတယ်ကွာ...
သူသူ လမ်းပေါ်မှာလေကွာ..ရှေ့လမ်းခွဲထဲမောင်းတက်လိုက်ရမလား..
အင်း အဲ့ပေါ်တက်လိုက်...အဲ့ဒါ လိမ္မော်ခြံတွေဘက်သွားတဲ့လမ်းနဲ့တူတယ်...
လမ်းခွဲပေါ်မောင်းတက်ပြီး လမ်းကွေ့တခုရောက်တော့ ဆိုင်ကယ်ရပ်လိုက်သည်။ ဆိုင်ကယ်ပေါ်မှဆင်းပြီး နှစ်ယောက်သားတယောက်ခါး တယောက်ဖက်ခါ မျက်တောင်မခတ်တမ်း ငေးစိုက်ကြည့်ရင်း အပြန်အလှန်စကားပြောနေကြသည်။ ကျနော့်ညီလေးကလဲ သူသူ့ညီမလေးကို မတွေ့ရတာကြာခဲ့ပြီလေ..သူလဲလွမ်းရော့ထင့်..အငမ်းမရ ဘောင်းဘီတွင်းမှ တိုးထွက်ချင်လျက် သူသူ့ညီမလေးအား ဖိထောက်လျက်သား။
ခါးဖက်လျက်သားမှ လိုလားမှုများနှင့်ငမ့်လင့်နေသော မျက်ဝန်းတစ်စုံရဲ့ဆွဲအားကြောင့် နှုတ်ခမ်းချင်းပူးကပ်သွားပြီး နှစ်အတန်ကြာဝေးကွာခဲ့သော အနမ်းတခုကရမက်မီးတောက်အသွင် ကျနော်တို့နှစ်ယောက်လုံးကို တောက်လောင်ဝါးမြိုခဲ့သည်။ သူသူ့နှုတ်ခမ်းများကို အငမ်းမရစုပ်နမ်းရင်း လက်ကိုခါးမှ သူသူ့နို့များပေါ်ပြောင်းလိုက်သည်။ အလိုက်သိလွန်းသောသူသူက ကြယ်သီးများဖြုတ်ပေးချိန် အနမ်းများခဏရပ်တန့်သွားသည်။ ကြယ်သီးဖြုတ်နေသော သူသူ့လက်များ အလျင်လိုပြီး တုန်ရီနေသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။
ကြယ်သီးပြုတ်သွားသော အကျီကိုဘေးသို့ဆွဲ၍ အထဲမှ တထည်ကို အပေါ်သို့လှန်တင်ကာ သူ့သူ့နို့အစုံကို ဘာရာပေါ်ကနေဆုပ်ကိုကိုင်လိုက်တော့ သူသူက ဘရာကို အပေါ်ဆွဲတင်လိုက်ပြီး ကျနော့ခေါင်းကိုဖိချလိုက်သည်။ သူမ၏ တင်းထောင်နေသော နို့သီးခေါင်းပေါ်သို့......
ကိုရယ်...အရမ်းလွမ်းနေခဲ့ရတာ...
တအားစို့ကွာ....
အာ့....ဟား....ကို..
ကျနော့်ခေါင်းကို တင်းတင်းဖက်ပြီး ညဉ်းတွားနေသော ချစ်သူလေးရဲ့အသံက ကျနော့ရင်တွေကိုဗလောင်ဆူစေသည်။ နို့သီးခေါင်းလေးတဖက်ကို မျှင်းစုပ်ပြီး သွားနှင့်ဖွဖွကိုက်ကာ ကျန်တဖက်ကို လက်ညိုးလက်မဖြင့်အသာချေရင်း နို့အုံကြီးကို အားရပါးရပင် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူသူလည်း ကျနော့်ခေါင်းကို ပြန်ဆွဲမပြီး နှုတ်ခမ်းကိုစုပ်ယူကာ လျှာလေးကို ပါးစပ်ထဲထိုးထည့်မွှေနေသည်။ နှုတ်ခမ်းချင်းနမ်းနေရင်းက သူသူ့လက်တွေ ကျနော့ခါးပါတ်ကိုချွတ်ပြီး ဇစ်ဆွဲချ၍ အောက်ခံဘောင်းဘီထဲမှ ကျနော့်လီးကို နှိုက်ကိုင်လိုက်ပြီး....
ကို... အရင်ကထက်ကြီးလာတယ်..
အင်း...ပေါ့ သူသူရဲ့..
ဆေးတွေလိမ်းလား...
မလိမ်းပါဘူး...
ဟုတ်လို့လား...
ဟုတ်တယ်ဆို မလိမ်းဘူး...
ပြီးရော..
သူသူကလက်ဖြင့် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်၍ အပြင်သို့ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမနှုတ်ခမ်းအတွင်းသို့ ငုံစုပ်လိုက်သည်။ လျှာလေးက ဒစ်ဖျားကို ထိုးဆွပေးပြီး အမှတ်မထင် လီးတချောင်းလုံးကို ငုံစုပ်လိုက်တော့ ရင်ထဲက မီးတောင်တွေပေါက်ကွဲကုန်သလိုပင်။ သူသူ့ခေါင်းကို လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် ထိန်းကိုင်ရင်း အသွင်းအထုတ်လုပ်ခါ လောကအရသာတခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ကို..သူသူ့ကို လိုးကွာ...နော်..ဆောင့်လိုးပေးနော်...
ဟုပြောပြီး မတ်တပ်ထရပ်ကာ နောက်လှည့်ပြီး သူမစကပ်ကို အပေါ်သို့ လှန်တင်လိုက်သည်။ကျနော်လည်း သူမရဲ့ ဖင်ကြီးကို မနိုင်မနင်းထိန်းထားသော ဘောင်းဘီသေးသေးလေးအား ဘေးသို့ကပ်၍ အရည်ရွဲနေသော အဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးအား လက်ဖြင့် အပေါ်သို့ ပွတ်ဆွဲပြီး လက်ခလယ်ဖြင့် အစိအားဖိပွတ်ပေးလိုက်ရာ....
ကို လိုးတော့ကွာ...သူ ယောက်ကျားနဲ့ကင်းကွာနေတာကြာလှပြီ...လိုချင်ပြီကိုရယ်.. ဆောင့်ထည့်လိုက်ပါ...
ကျနော် ဘာစကားမှပြန်မပြောတော့ဘဲ လီးကိုကိုင်ကာ အထက်အောက်တချက်ပွတ်ဆွဲပြီး သူသူ့အရည်များဖြင့် လီးကိုသုပ်လိမ်းလိုက်ပြီး အဖုတ်ထဲသို့ သွင်းလိုက်သည်။ ကျပ်သည်ဟုလည်းမဆိုသာ ချောင်သည်လည်းမဟုတ်ဘဲ ခပ်စီးစီးလေး ဝင်သွားသောလီးကို သူသူ့အဖုတ်က နွေးထွေးသွာဖြင့် ကြိုဆိုလိုက်သည်။ အိအိထွေးထွေးလေးပေါ့......
အား.....ကိုရယ်...
သူသူ.. အရမ်းကောင်းတယ်ကွာ...
ကိုကောင်းရင်ကျေနပ်တယ်ကွာ...လိုး ...ကို့အတွက် သူသူဆိုတဲ့ မိန်းမက
ကျေနပ်မှုတွေပေးနိုင်ပါသေးတယ် ကိုရယ်...
သူသူ့စကားကြောင့် ဖင်ဖွေးဖွေးကြီးအား လက်နှစ်ဘက်ဖြင့် ထိန်းကိုင်ကာ မညှာတမ်းဆောင့်လိုးတော့သည်။ သူသူ့ ရမက်သံနှင့် ကျေနပ်အားရသောအသံများက တိတ်ဆိတ်သော လမ်းဘေးတောတန်းလေးထဲ တိုးတိတ်စွာဖြင့် ကာရံလှပသော သံစဉ်တခုဖြစ်ခဲ့သည်။ မနားတမ်းဆောင့်လိုးနေဆဲ အဖုတ်ထဲမှ တင်းကျပ်သွားခါ....
ကို...သိလိုက်လား...သူ ပြီးသွားပြီ ကောင်းလိုက်တာ ကိုရယ်...ကိုမပြီးသေးရင် ဆက်လုပ်နော်..
အင်း.. ပြီးလိုက်မယ်လေ...
ဆောင့်ပြီး လိုးနော် သူလည်းနောက်တခေါက်ထပ်ပြီးချင်တယ်...
အင်း...ဆိုင်ကယ်လဲသွားမယ် ထိန်းထားဦး...
ပြောလဲပြော လိုးလဲလိုးပေါ့။ ခဏအကြာ သူသူ့အဖုတ်ထဲ ကျနော့် လီးမှအရည်များ ပန်းထည့်ပြီး တဆုံးဖိထည့်ကာ လောကကြီးနဲ့ အဆက်သွယ်ပြတ်သွားရသည်။
ကို... ထုတ်တော့လေ..
အင်း...ထုတ်ပြီနော်..
ဆွဲထုတ်လိုက်တော့ နှစ်ယောက်ပေါင်းထားသော ချစ်အရည်များ သူသူ့အဖုတ်ထဲမှ လျှံကြလာသည်။
ကို သုတ်စရာလဲ မပါဘူး..ဘာနဲ့သုတ်ရမလဲ...
အေးလေ.. သူသူကအရေတွေအရမ်းများတာကိုး...
ဟုတ်ပါဘူး... ကို့ဟာတွေက ပိုများနေတာ...
ဟုတ်ပါဘူး သူသူက ပိုများတာ...
အေးဟာ သူသူက ပိုလွမ်းနေလို့ကွာ ကဲ...ကျေနပ်ပြီလား...
ဘောင်းဘီကိုချွတ်ပြီးသုတ်ရင်း ပြန်ပြောလာသော အချစ်ဟောင်းရဲ့ စကားသံကြောင့် ဇစ်ဆွဲတင်ရင်း
အင်း...ဟုတ်တယ်...
လို့ပြောလိုက်တော့ မျက်စောင်းလေးဖြင့် တုန့်ပြန်လာသည်။ မျက်စောင်းတွင် ကျေနပ်ပြုံးလေးက စွက်လို့ပေါ့.....
အပြန်လမ်းတလျှောက် ခါးလေးဖက် ပါးလေးအပ် လိုက်လာသော ချစ်သူလေးက ယူကလစ်ပင်ကြီးအောက်အရောက် အနမ်းတပွင့်ပေးခဲ့ပြန်သည်။
မပြောင်းလဲသေးပါလား အနမ်းတွေရယ်....စိုစွတ်နွေးထွေးနေဆဲ....
အဲ့ဒီနေ့နောက်ပိုင်းထပ်မတွေ့ဖြစ်ခဲ့ကြပါ။ ပိတ်ရက်မကုန်ခင် စက်ရုံမှအရေးပေါ်ပြန်ခေါ်သဖြင့် မိသားစုကို အမေ့အိမ်မှာထားခဲ့ပြီး တယောက်ထဲပြန်လာခဲ့သည်။ စက်ရုံရောက် လုပ်ငန်းများဆောင်ရွက်ပြီး ညနေအိမ်ပြန်ရောက်ချိန်ကြတော့ ဟိုလွမ်းသလို ဒီလွမ်းသလိုနှင့်။ ပျင်းပျင်းနှင့် TVကြည့်ရင်း အရက်သောက်နေလိုက်သည်။ ထိုအချိန်ဘေးအခန်းမှ လေးဖြူရဲ့ စာမျက်နှာ တဆယ့်ငါး သီချင်းကလွင့်ပြန့်လာတော့ သူသူ့ကို သတိရမိလိုက်သည်။
ဟိုး..... ယူကလစ်ပင်အောက်က ပထမဆုံးအနမ်းရဲ့ နောက်ဆက်တွဲတွေပေါ့......
ကျနော့်ရဲ့ပထမဆုံးသော............................................
ကို...ကျူရှင်အချိန်တွေပြောင်းလိုက်တာသိပြီးပြီလား...
တွေ့တယ် မနက်က စာကပ်ထားတယ်လေ....
အင်း....အဲ့ဒါ မနက်လည်း ကိုပဲ ပြန်လိုက်ပို့နော်...
အင်း ပို့မှာပေါ့...လူရှင်းတဲ့ဘက်က ပတ်ပြီးပြန်ကျမယ်လေ...
ဟုတ် ....
ထိုချိန်က ၁ဝတန်းများ ကိုယ်ပိုင်စာကျတ်ချိန်ပေးထားသဖြင့် ကျောင်းတက်ရန်မလိုတော့သော ဇန်နဝါရီလ။
ထုံးစံအတိုင်း ကျူရှင်ဆင်းတော့ စက်ဘီလေးတွန်းပြီး လျှောက်လာကြသည်။ ကျနော့အကြံအတိုင်း လူပြတ်တဲ့ လမ်းကြားလေးဆီ။ နှင်းများကြနေတဲ့လမ်းထဲ ချစ်သူလေးနှင့် ပျော်စရာအချိန်များပေါ့။ လမ်းကြားထဲရောက်တော့ ထိုင်စရာရှာကြသည်။ အဆင်မပြေ။ ဘေးဘယ်ညာက လူတရပ်ကျော်မြင့်သော မြက်ပင်များကြားတိုးဝင်လိုက်ရာအရင်လူဟောင်းများကျေးဇူးကြောင့်ဖြစ်ပေါ်နေသော မြက်ကော်ဇောကြီးတွေ့လိုက်ရသည်။စက်ဘီးတွေကို လှဲချပြီး ချစ်သူလေးကို ခါးဖက်ကာ ပါးပြင်များဆီသို့ အနမ်းများချွေချလိုက်သည်။
ကို နေဦးကွာ...ဒီမှာနှင်းတွေနဲ့ စိုကုန်ပြီ..
ဘာနဲ့ခင်းထိုင်မလဲ...
ဘာမှမပါဘူးလေ....
ဒီတိုင်းထိုင်ကျမယ်....
အင်း...
အကြာကြီးတိုင်ပင်စရာမလိုပဲ သဘောတူမှုရသွားကြတော့ လွယ်အိတ်တွေကို စက်ဘီးပေါ်မှာ သွားတင်ထားလိုက်သည်။ လွယ်အိတ်ထားပြီး ပြန်လာသောချစ်သူလေးက ထိုင်နေသောကျနော်ဆီကို စပ်ဖြီးဖြီးနှင့်လျှောက်လာသည်။ မျက်နှာပေးက အသဲယားစရာလေး။
ဘာဖြစ်တာလဲ အဲ့ဒါက စပ်ဖြဲဖြဲနဲ့....
ကို့ကိုကြောက်လို့လေ....
ဘာလုပ်နေလို့လဲ ကိုက..
လုပ်ပါဘူး...
လာကွာ မြန်မြန်ထိုင်တော့....
ပြောလည်းပြော သူမလက်ကိုဆွဲပြီး ကျနော့်ပေါင်ပေါ် ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။ အလိုက်သင့် လှဲချလာသောချစ်သူလေးအား နှုတ်ခမ်းများကို ငုံနမ်းရင်းကြိုဆိုလိုက်သည်။ နောက်သို့လှန်ချပြီး အောက်လျှောသွားတော့ သူမနို့တွေက မျက်စိအောက်ရောက်လာသည်။ အကျီပေါ်ကပွတ်သပ်ဆုပ်ကိုင်ရင်း လျှာချင်းကစားနေရာမှ ကျနော်လက်ကို ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး အကျီကိုလှန်ကာ သူမနို့တွေပေါ်တင်ပေးသည့် ချစ်သူလေးအား အံ့ဩအကြည့်ဖြင့်ကြည့်မိသည်။
ဘာလဲကွာ...အဲ့လိုမကြည့်နဲ့....
ပြောရင်းလည်ပင်းဖက်ကာ နမ်းခဲ့ကြပြန်သည်။ ပိုမိုပြင်းထန်လာသောအနမ်းများနှင့် လက်တွေကလည်း သူမနို့တွေကို အားရပါးရဆုပ်ကိုင်ကာ နို့သီးခေါင်းတွေကို ပွတ်ချေပေးနေသည်။ ကျနော့လီးကလဲ ဘောင်းဘီအောက်မှထိုးဖောက်တော့မယောင် သူသူ့ကျောပြင်ကို သွားထောက်နေသည်။ ကျနော်လဲအရဲစွန့်ပြီး နို့ကိုင်နေသောလက်တွေကို အောက်သို့လျှောပြီး လုံချည်စကိုဖြည်ချလိုက်သည်။ လည်ပင်းကိုတိုးဖက်လာသော သူသူ့ကြောင့်အားတက်သွားပြီး နို့တွေကိုစို့လိုက်သည်။ထိုချိန်ကတော့ တတ်သလောက်မှတ်သလောက် စို့ရုံအပြင် ဘာမှမသိခဲ့။
အတွင်းခံဘောင်းဘီထဲ လက်ထည့်ပြီး သူသူ့ အဖုတ်ကိုကိုင်လိုက်သည်။ အမွှေးပါးပါးလေးများဖြင့်အုပ်ထားသော အဖုတ်လေးသည် အရေများရွှဲ၍ နွေးထွေးနူးညံ့နေသည်။ အဝကိုပွတ်ပေးနေရုံအပြင် ဘာမှဆက်မလုပ်တတ်ခဲ့။ သူသူလက်ကိုယူ၍ ကျနေ ာ့်လီးပေါ်တင်ပေးပြီး ကိုင်ခိုင်းထားရာ သူလဲအတင်းဆုပ်ကိုင်ထားရုံသာ။ ဘောင်းဘီဇစ်ဖွင့်၍ အပြင်သို့ထုတ်လိုက်ပြီး သူသူ့လက်ကိုကိုင်ပြီး အထက်အောက်လှုပ်ခိုင်းလိုက်သည်။သူလေးကလည်းမခေဘူးလေ အတတ်မြန်သည်။တခါမှအတွေ့ကြုံမရှိခဲ့သောကျနော်ထိန်းမရချင်တော့။ ကိုယ်တိုင်လုပ်တာနှင့်အကွာကြီးကွာမှန်းသိသာလွန်းလှသည်။ သူသူ့အပေါ်တက်ခွပြီး သူမဘောင်းဘီလေးအားချွတ်လိုက်ပြီး အဖုတ်လေးအားငုံ့ကြည်လိုက်သည်။
အာ...ကို မကြည့်နဲ့ကွာ....
မမြင်ဖူးလို့ သူသူရ..
အဲ့လို့မကြည့်နဲ့ကွာ....
အင်းမကြည့်တော့ဘူးကွာ...
ကျနော်လည်းဘောင်းဘီချွတ်လိုက်ပြီး လီးကိုအဖုတ်ဝတေ့လိုက်သည်။ ဟား.....နွေးထွေးစိုစွတ်နေသော အဝလေးရဲ့ ထိတွေ့မှုကို ထိန်းမထားနိုင်တော့။ သွားပြီ ကျနော်ပန်းထွက်ကုန်ပြီ။ သူသူ့အဖုတ်ပေါ်မှာ ကျနော့အရည်တွေမနဲမနော။ သူသူ့အရည်တွေကလဲ စိမ့်ကျနေတုန်း။ ကျနော့်ရဲ့အားနာမှုနှင့် ရှက်ရွံ့မှုကိုကျနော်ကိုယ်တိုင်ဝေခွဲမရခဲ့ဘူးလေ။
ကို ဘာဖြစ်လို့လဲ....
ကျနော်ရုတ်တရက်ငြိမ်သွားသဖြင့် ချစ်ခဲ့ရသူကမေးလာသည်။
ကို ပြီးသွားပြီ သူသူရာ...
ဟင်..ဟုတ်လား.. ပြီးတယ်ဆိုတာဘာလဲ...
အရည်တွေထွက်ကုန်ပြီ...ခုထပ်လုပ်လို့မရတော့ဘူး..အဲ့ဒါပြောတာ သူသူရ..
ပြီးတာပဲ.. ဒီကရှက်နေတာ ဟိဟိ...
ဘောင်းဘီချွတ်ပြီး သူမအဖုတ်ကို တဖက်လှည့်ပြီးသုတ်၍ ဝမ်းသာအားရပြောနေသော ချစ်သူလေးကို အားနာစွာကြည့်နေမိသည်။ သူဘာမှမသိသေးလို့ပျော်နေတာ ဟင်း..သိများသိရင်။ ကျနော်လည်းဘောင်းဘီပြန်ဝတ်လိုက်ပြီး သူမအားဖက်ပြီးထိုင်စကားပြောနေကြသည်။ သတိရတိုင်း နမ်းကြရင်းနဲ့လေ။
ပြန်လိုက်ပို့ချိန်ရောက်တော့ နှစ်ယောက်လုံးထရပ်လိုက်ပြီး သူမက လုံချည်ပြင်ဝတ်နေတုန်း အကွက်ကလေးတခုမြင်လိုက်ရသည်။
သူသူအဲ့ဒါဘာတွေလဲ...
အာ....ဘာတွေမေးနေတာလဲ ကိုရာ... မသိဘူးသွား
ရှက်ပြုံးပြံးပြီး လာဖက်နမ်းခဲ့သော သူမ၏မျက်နှာလေးကို မေ့မရနိုင်ခဲ့ဘူး တိုက်ဆိုင်မှုတွေရှိတိုင်း သတိရမိနေတုန်းပါ။
အဲ့ဒီနေ့က အပြန်လမ်းမှာစက်ဘီးလေးနင်းပြီး စကားမပြောဖြစ်ပဲ မျက်နှာကြည့်လိုက်ပြုံးနှင့်လိုက်ပေါ့။ အဲ့ဒါကျနော့ရဲ့ ပထမဆုံးအတွေ့အကြုံပေါ့။အဲ့တုန်းကချစ်သူမျက်နှာတောင် ရဲရဲမကြည့်ရဲခဲ့အောင် အားငယ်ခဲ့ရသည်။
ဒီလိုနှင့် စာမေးပွဲတွေပြီးသည့်အထိ ထပ်ပြီး အခြေအနေမပေးတော့ဘဲ သာမာန်အတိုင်းပြီးဆုံးခဲ့သည်။ စာမေးပွဲပြီးတော့လည်း သူကသူ့ခြံအလုပ်နှင့် ကျနော်လည်း သင်တန်းပေါင်းစုံနှင့် ဝေးခဲ့ကြရသည်။
အတွေးလည်းလက်စပျက် အရက်ပုလင်းလဲကုန်သဖြင့် နာရီကြည့်လိုက်တော့ ည ၈နာရီထိုးတော့မည်။ လက်ဖုန်းဆီရောက်သွားပြီး သူသူ့နံပါတ်တွေဆီသို့.....
တူ.....တူ....
ဟယ်လို...ကို...
အင်း သူသူ အိပ်ပြီလား...
အိပ်ပါဘူး ကို့အကြောင်းတွေးနေတာ...ပထမဆုံးနေ့က ကို ဘာမှမလုပ်ရသေးဘဲ ပြီးသွားတာလေ....
အာ.....သူသူကလည်း...
ဟိဟိ လွမ်းတာကိုရယ်..ဒါနဲ့ ခုညမှဖုန်းခေါ်နေတာ ကို အပြင်ရောက်နေတာလား...
မဟုတ်ဘူး အလုပ်ထဲပြန်ရောက်နေပြီ မနက်ကပြန်လာတာ..
အဲ့ဒါဆို သူသူ မနက်ဖန် တောင်ကြီးလာခဲ့မယ်...ကိုလာကြိုမလား...
တကယ်လား လာကြိုမယ်လေ...
ဟုတ်ကို အဲ့ဒါဆိုမနက်မှရောက်ခါနီးရင် ဆက်လိုက်မယ်... ကို အားမွေးထားနော်...
အင်း....see you သူသူ..
ဟုတ် ကို...
ကဲ ချစ်သူလေးက အားမွေးထားတဲ့ အိပ်ယာထဲဝင်ကာ စောင်ခြုံပြီး အိပ်ချလိုက်သည်။ မှတ်မှတ်ရရ အဲ့ညက ထမင်းမစားလိုက်မိ။
မနက် ၆ နာရီခွဲတော့ ဖုန်းဆက်လာသည်။ ၆နာရီခွဲကားနှင့် ထွက်လာသည်တဲ့။ တောင်ကြီးသို့ ၉ နာရီဝန်းကျင်ခန့်ရောက်လိမ့်မည်။ ကားဂိတ်မရောက်ခင် လမ်းဆုံတွင်ဆင်းရန် ပြောပြီးဖုန်းထဲမှနှုတ်ဆက်အနမ်းခြွေလိုက်ကြသည်။
တောင်ကြီးရောက်တော့ ၉နာရီထိုးဖို့ ၁၅ မိနစ်အလို။ကားလာမည့်ဘက်သို့ ဆိုင်ကယ်ပေါ်မှ လှမ်းမျှော်ကြည့်နေသည်။ ၉ နာရီကျော်တော့ ကားတစီးလမ်းဆုံတွင်ရပ်သွားပြီး သူမဆင်းလာပါပြီ။ နေကာမျက်မှန်မည်းကြီးနှင့်။ ဦးထုပ်ဝိုင်းကြီးနှင့်။ အိတ်တလုံးလွယ်ကာဆိုင်ကယ်ရှိရာလျှောက်လာ သူသူ့ကိုကြည့်၍ ရီချင်စိတ်ကိုထိန်းမရတော့။
ကို..အဲ့ဒါဘာဖြစ်နေတာလဲ...
ကိုယ့်ဟာကို ပြန်ကြည့်ဦးလေ..ဘာပုံပေါက်နေလဲလို့..
ရုပ်ဖျက်ထားတာလေ..ကိုရဲ့...
ေဩာ်...အေးအေး..ပီပြင်လိုက်တာနော်..ဟားဟားဟား...
အာ..ကိုရာ..ရီမနေနဲ့တော့...သွားမယ်..
အင်း..တက်..
ဆိုင်ကယ်လေးကလမ်းမပေါ်တွင်တရိပ်ရိပ်နှင့် သခင့်အလိုကျ ပြေးလွှားနေခဲ့သည်။ ဟိုတယ်အသေးစားလေးတခုသို့ဝင်၍ အခန်းယူလိုက်ပြီး
သူသူ ဘာစားခဲ့လဲ...
မနက်က ကားဂိတ်မှာ တို့ဟူးနွေးစားခဲ့တယ်..
အင်း...
ကို..ခဏနော်...
ပြောရင်း အိပ်ကလေးဆွဲကာ ရေချိုးခန်းထဲဝင်သွားသည်။ ကျနော်လည်း ကုတင်ပေါ်မှာလှဲရင်း အထဲက ရေသံများကိုနားစွင့်နေမိသည်။ ခဏအကြာ ရေချိုးခန်းတံခါးပွင့်လာပြီး လုံချည်ရင်လျားနှင့်ထွက်လာသော သူသူ...
ကို ရေသွားချိုးကွာ..မချိုးလာဘူးမဟုတ်လား..
မချိုးလာဘူး...ခဏစောင့်နော်...
ပြောရင်း အကျီချွတ်ကာ ရေချိုးခန်းတွင်းဝင်၍ ရေဆေးစရာရှိတာဆေး...သွက်သွက်ကလေးချိုးလိုက်သည်။ ရေချိုးခန်းတံခါးခေါက်သံကြား၍ ဖွင့်ပေးလိုက်တော့ သူသူ တံဘက်အဖြူကလေးလှမ်းပေးသည်။ ယူ၍ခါးတွင်ပတ်ပြီးထွက်လာတော့ သူလည်း တံဘက်ကလေးပတ်ကာစောင့်နေသည်။ ခုနကဝတ်ထားသော လုံချည်လေးမှာ ခုံလေးပေါ်တွင်ခေါက်လျက်သား။
ကျနော့်လက်ကို လှမ်းဆွဲကာ ကျောပြင်ကိုသိုင်းဖက်ပြီး သူ့မျက်နှာလေးကို ကျနော့်ရင်ခွင်ထဲအပ်ထားပြီးငြိမ်နေသည်။ ကျနော်လည်း သူ့ခါးလေးကိုဖက်ပြီး ခေါင်းမှဆံပင်များကို ပွတ်သပ်ဆော့ကစားပေးနေလိုက်သည်။ မျက်နှာကို ဆွဲမော့ကာနှုတ်ခမ်းကိုနမ်းရန်ပြင်တော့...
ကို ခဏလေးကွာ....ဒီတိုင်းလေးဖက်ထားချင်လို့...
အင်း..
ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်နေသောအခန်းထဲ ရင်ခုန်သံများပြန်ကြားယောင်မိရင်း ကျနော့်လီးက သူသူ့ ကိုထောက်မိနေပြီ။ သူသူက သူ့တံဘက်ကို ဖြည်ချလိုက်ပြီး ကျနော့တံဘက်ကိုလည်း ဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်းကာ ကျနော့်လီးဒစ်ဖျားလေးကို ငုံ၍ လျှာဖြင့်ဆော့ကစားကာ အထက်မှအောက်သို့ လျှာနှင့်ယက်လိုက် ငုံစုပ်လိုက် ဥတွေကို လက်နှင့် ဖွဖွဆုပ်ကိုင်လိုက်ဖြင့် ကျနော့ကို တစချင်းခြွေချနေခဲ့သည်။ ကျနော်လည်း သူသူ့ခေါင်းတွေကိုကိုင်ပြီး ဆံပင်လေးတွေကို ဆော့ကစားရင်း တချက်တချက်မျက်လုံးလှန်ကာကြည့်လာသော သူမအကြည့်စူးစူးတွေကို သဘောကျနေမိသည်။
စုပ်အားယက်အားပြင်းထန်လာသော သူသူ့နှုတ်ခမ်းနှင့်လျှာလေးကြောင့် ကျနော့အရေတွေပန်းမထွက်ခင် သူသူ့ကို ဆွဲထူကာကုတင်ပေါ်ဆွဲတင်လိုက်ပြီး သူသူ့အဖုတ်ကိုစမ်းလိုက်တော့ အမွှေးအမျှင်မရှိ ပြောင်ရှင်းလျက် အရေများရွှဲကာနေသည်။ အဖုတ်ဝကိုပွတ်၍ အရေများထပ်စီးကျလာတော့ အစိလေးကို ဖိပွတ်ချေပေးလိုက်သည်။ သူသူ့ခါးတွေကော့တက်လာပြီး အရေများထပ်ထွက်လာသည်။
ကို.. လက်နဲ့ မလုပ်နဲ့ လိုးတော့...သူ..မရတော့ဘူး..အထဲက တအားယားနေပြီ...လိုးတော့ကွာ...
ကျနော်လည်း စကားပြန်ပြောမနေတော့ဘဲ ပေါင်နှစ်ချောင်းကိုဆွဲကားကာ သူသူ့ အဖုတ်ဝတေ့ပြီး တအိအိထိုးသွင်းချလိုက်သည်။ အရေများရွှဲအိုင်နေသော အဖုတ်ကြီးထဲမှာ လျှံကြလာသော ချောဆီများက သူသူ့ ဖင်ဝလေးတွင် ပြောင်ပြောင်လက်လက်ဖြင့် ဖိတ်ခေါ်နေသယောင်။ သူသူ့ ပေါင်နှစ်ဘက်ကို ရင်ဘက်ဆီသို့တွန်းပြီး ဒူးခေါက်ကွေးကို လက်တဘက်ဖြင့်ထိန်းကာ အစိကိုချေရင်း အပေါ်မှ ဖိဆောင့်လိုးလိုက်သည်။ သူသူကလည်း နှတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ ရမက်ထန်သော အကြည့်များဖြင့်....
ဆောင့်ကွာ..လိုးပလိုက်..ကိုကြိုက်လား...
ကြိုက်တယ် သူသူ... ကိုလိုးတာကော ကြိုက်လား..
ကြိုက်တယ် ကိုရယ် ဆောင့်ပါ...ကို့ လီးကို သိပ်ချစ်တာပဲ သူသူ့ကို တအားလိုးနော်...
စိတ်ချ...ပြီးမှတော်ပြီ နာလို့ မလုပ်နဲ့...
မပြောဘူး မပြောဘူး..လိုးကွာ...
ပြောရင်းဆောင့်ရင်းနှင့် သူသူ့အဖုတ်ထဲက ယွစိယွစိနှင့် လီးထိပ်ကိုယားလာအောင် ခံစားရပြီး သူသူ့အရေများထပ်ထွက်လာကာ အသားတွေတုန်လာသည်။ ကျနော်လည်ပင်းကိုလှမ်းဆွဲဖက်လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကိုစုပ်နမ်းကာ တင်းတင်းဖက်ရင်း....
ကို ပြီးတော့မယ်...သူသူ ပြီးတော့မယ်... ဆောင့်ပေး ကိုဆောင့်လိုးတာ သူ အရမ်းကြိုက်တာ....
အင်း ကိုလည်းပြီးတော့မယ်...
ပန်းထည့်လိုက် ကို... သူ့ထဲပန်းထည့်လိုက်...
နှုတ်ခမ်းချင်းနမ်းကာ အဆက်မပြတ်ဖိဆောင့်ရင်း တဆုံးဖိထည့်၍ သူသူ့ သားအိမ်ဝကိုတေ့ပြီး ကျနော့်အရေများပန်းထည့်လိုက်သည်။ အသက်ကိုလုရှူရင်း နှစ်ယောက်သား တင်းတင်းဖက်ကာ သူသူကတော့ တကိုယ်လုံးတုန်နေသည်။ အောက်က အိပ်ယာခင်းပေါ်မှာလည်း အရေတွေကကွက်လို့။ သူသူ ဒီနေ့ ခါတိုင်းထက်အရေများပိုထွက်နေသလားတွေးရင်း ကျနော့်လီးကို ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ကျနော့အရေများ သူသူ့အဖုတ်ထဲက စီးကျလာသည်။ ကျနော်လည်း တစ်ရှူးလေးတွေ ယူပေးရင်း သူသူ သုတ်နေတာငေးကြည့်နေတော့ သူသူလည်း ပြုံးပြရင်း ဆက်သုတ်နေသည်။ ရေမဆေးနိုင်ကြသေးပဲ ဖက်အိပ်ကာ မှိန်းနေလိုက်ကြသည်။ ဒီလောက်ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ကောင်မလေးကိုသူ့ယောက်ကျား ဘာလို့ထားသွားပါလိမ့်လို့တွေးလိုက်မိသည်။
"}]}
No comments:
Post a Comment