Books

{"books":[{"title":"ဖူးနေသောပန်း.ပွင့်ချိန်
","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNIh8O-Zv9JjWE5p4Csy2_RjNjahIzaoCsD3Xw6uXnEq1lUO3iSj0YXWKjYuceO3PNvwEIvXxhqOncVk6Zq2h58-lu2QFVxjXFJOEU2A8-QnQXx4Ll8q_IefVUfDJVPeCTX613wIX5Br4/s1600/faa42530432f4685c83a35c26d0112e0.jpg
","content":"ဒေါင်....

ဒေါင်....

ဒေါင်,...

ဇီးဖြူတောင် (အ.ထ.က) ကျောင်းမှ

ကျောင်းသားများအတွက် သာယာ ဖွယ် ထွက်ပေါ် လာတဲ့ ကျောင်းလွှတ် ခေါင်းလောင်းသံ ပါ။

ဇီးဖြူ တောင် ရွာ အဝင် ဝ မှ ကျောင်း ဆိုင်းဘုတ်ကြီး က ရွာ ကို ဝင်လာမည့် မည်သူ့ ကို မဆိုကြိုဆိုလျှက်။

သည်ရွာ ၏ ကျက်သရေဂုဏ် ဆောင် များစွာ ထဲ မှ ဤကျောင်းသည်လည်း တစ်ခု အပါဝင် မဟုတ်ပါတကား.....

တရွေ့ရွေ့ ထွက် သွားနေကြ သော ကျောင်းသားများကို ကြည့်ရင်း ဦးညီအောင် သက်မလေး ချလိုက်မိသည်။

ဟင်း းးးးးးးးး

ဤကျောင်းကို သူ ကျောင်းအုပ်အဖြင့် ရောက်ရှိနေသည်မှာ

၁၀ စုနှစ် တစ်ခုနှင့် တစ်ဝက်ကိုပင်ကျော်လာပြီးဖြစ်သည်။

ရောက်ခါစက စည်းကမ်းပိုင်းဖရိုဖရဲ နှင့် ပညာရေး နိမ့်ကျလှသော ဒီကျောင်း ကို ဦးညီအောင်မနည်း ပြုပြင် ခဲ့ရသည်။

အနစ်နာခံမှု များစွာနှင့် ရွာသူ ရွာသား တို့ ကို စည်းရုံးခြင်းများစွာ ဖြင့် အဘက်ဘက်မှ တိုးတက်အောင် ကြိုးစားခဲ့ရသည်။

ကျောင်းအုပ်ဆရာကြီး ဦးညီအောင်..

အသက်က ၄၂ အရွယ်...

မိန်းမ ရှိခဲ့ ဖူးသည်။ သုံးလလောက်သာ ပေါင်းသင်းပြီး အကြောင်းအရင်း တိတိကျကျ မသိ နှစ်ဦးသဘောတူ ကွာရှင်းခဲ့ကြသည်။

ရုပ်ရည်က ခန့်သည်။ စည်းကမ်းပိုင်းတော့ ခု ကျောင်းအုပ်ဘဝ မပြောနှင့် ..

ကျောင်းနေဖက် သူငယ်ချင်း တွေက ပင် ကျောင်းသားဘဝ က သူ့ အနောက်ကနေ လိုက်ခဲ့ရသည်။

ကျောင်းဝင်းအတွင်း တွင် အဆောင်လေး တစ်ခုမှာ လွတ်လပ်သူ မို့ အေးဆေးနေသည်။

ကျူရှင် ကတော့ စာသင်ဆောင် တစ်ခု မှာ သင်သည်။ ကျူရှင် မသင်ပေးလို့လည်း မရ။ ကျောင်းသား ကျောင်းသူ တွေ စာ ပိုနားလည်းနိုင် ဖို့ ပါ။

************-*************

ဟင်!.....

ကျောင်းရှေ့ဝင်ပေါက်မှာ စောစီးစွာ

ရောက်လာတဲ့ ကျောင်းသူ တစ်ယောက်ကို ဦးညီအောင် အိပ်ဆောင်မှ တွေ့လိုက်တော့ အံ့သြသွားသည်။

အံ့သြစရာ ပါ။

ဒိကောင်မလေးက ဘယ်တုန်းကမှ ကျူရှင် စောခဲ့ သည်လို့ မရှိခဲ့...အမြဲတမ်း ဦးညီအောင် ဆူနေခဲ့ရတဲ့

ကောင်မလေး...

ခု တလော လပိုင်းလောက်သာရှိမည် ထင်သည်။

ကျူရှင်ချိန် မှန် မှန် ရောက် လာတတ်တာ။

ဒိနေ့ တော့ ထူထူးခြားခြား စော နေခြင်းသာ။ ဒါကြောင့်မို့ ဦးညီအောင် အံ့သြရခြင်းပါ။

***-***

ကျူရှင် သင်နေကျ အဆောင်အရှေ့ မှာ ...

စွပ်ကျယ်လေး စွပ်ထည့် လို့ လှမ်းကြည့် လိုက်သည်ပင်

ထို ကောင်မလေး ရပ်စောင့်နေဆဲ....

ဟေ့ ...သင်းသဇင််

ဒိနေ့ ကျူရှင် မရှိဘူးလေ...ကလေးမ

ဆရာကြီး ဆိုသူ လှမ်း အပြောကို သဇင် နားထောင်ရင်း ရင်ထဲ မှာ မဲ့ ပြုံး ပြုံး လိုက်သည်။

ဒိနေ့ ကျူရှင် မရှိမှန်း သဇင် သိတာပဲ လေ.....

ခါတိုင်းအပတ်တွေ တော့ ဒိနေ့မျိုး ကျူရှင် က ရှိနေကျပါ။

ဒိအပတ်

မနက်ဖြန် မြို့ တက်ပြီး ပညာရေးမှုးရုံး သွားစရာ ရှိ လို့ ဦး ညီအောင် နှစ်ရက်စလုံး ကျူရှင်ကို ပိတ်

ထားကြောင်း မနေ့ကတည်းက ၁ဝတန်း

ကျောင်း သား အားလုံးကို အသိပေးထားပြီး ဖြစ်သည်။

သဇင် မဝံ့မရဲ ဟန်နှင့် ဦးညီအောင်အား ကြည့် လိုက်သည်။ ပြီးတော့..

ကျူရှင်ပိတ်ထားမှန်း သမီးသိပါတယ် ဆျာ...

သမီးနားမလည်းတဲ့ ပုစ္ဆာ လေးတွေ မေးမလို့ပါ။

အော် အေအေ...အာ့ဆိုလည်း အဆောင်ထဲ ဝင် လေ

ရော့ သော့ ..

သဇင် တစ်ချက်ပြုံးလိုက်သည်။

တွေ့ပြီးပေါ့ ....ဆရာ ကြီး ဦး ညီအောင် ရယ်...

ရင်ထဲ မှာ ပြောလိုက်သော စကား

အဆောင် သေ့ာ့ကို ဖွင့်နေသည့် အနီရောင် စကတ် အတို ။ အနီရောင် လက်ပြတ် ဝတ်ထားသောသဇင် နောက် ကျောပြင်ကို ဦးညီအောင်

အဓိပ္ပါယ်မဲ့ တချက် ကြည့် လိုက်သည်။

ကျွီ'''*

******-******

သင်းသဇင်..သဇင်!

ရှန်!

နောက်ဖေးပေါက်မှ မေမေ့ ခေါ်သံ ကို ကြားလိုက်သည်နှင့် သဇင် ပြန်ထူးရင်း ဖုန်း ကစားနေရာမှ အမြန် ထလိုက်သည်။

ကျူရှင်သွားတော့ လေ သမီး'

စား ကြိုးစားစမ်းဘာသမီး ရယ်...

တစ်ချိန်ကုန် ဖုန်း ဖုန်း နဲ့ ပဲ ပြီးနေလို့ မနှစ်ကလည်း ၁၀ တန်းကျပြီးပြီး မဟုတ်လား....

သဇင် မေမေ့ကို မငြင်း ချင်တော့ပါ။

ဟုတ်နေတာကိုးးး

သွားသွား မြန်မြန် '

မောင်မောင် လာ ခေါ် တော့မယ်..

မောင် မောင် ။ပိစိ။ အေးပုံ။ သဇင်

ဒါက သဇင်တို့ တစ်တွဲတွဲ ငယ်ပေါင်းကြီးဖေါ် တွေလေ.

မောင်မောင်ကတော့ သဇင်ကို တိတ်သူခိုး ချစ်နေသူ။

သဇင် မသိစရာ မရှိ ။ အူဝဲ ဆိုကတည်းက တူတူပေါင်းလာသူ။သူ ဘယ်နေ့ ဖွင့် ပြောမလဲ..

ပြောတာနဲ့ သဇင်က ငါလည်းနင့်ကိုချစ်ပါတယ်လို့ဖြေပေးပြီးသား။

ူ#########&########

နှစ်ယောက်စလုံး အပြင်မှာ ရပ်နေကြစမ်း..

စာသင်ခန်းထဲသို့ လှမ်းဝင်မည့် မောင်မောင်နှင့် သင်းသဇင် တို့ နှစ်ဦးစလုံး ခြေလှမ်းတွေ ရပ်တန့်သွားသည်။

ဆရာကြီး၏ အမိန့်ကို သူတို့ မလွန်ဆန်ရဲ။ ဒါကဓမ္မတာ ပါ။ ဆရာ့ အမိန့် ကို ဘယ်တပည့်မှ မလွန်ဆန် ဝံ့။

ွ  ငါခေါ်မှ ဝင်လာခဲ့ကြ  ဒိအတိုင်းပဲ လက်ပိုက်ရပ်နေ

ဒိကလေးနှစ် ယောက် ဒါမှ မဟုတ် သူတို့ လေး ယောက် က အမြဲ တမ်း ကျူရှင် လာ နောက်ကျ တတ်မှန်း ဦညီအောင်သိသည်။

မပြောခဲ့။ ခုဟာက တစ်ခေါက်တည်းမဟုတ်တော့ ။စည်းကမ်းပျက်လွန်းသည်။ ဒိတစ်ခါတော့ အပစ်ပေးမည်ဟု ဦးညီအောင် ဆုံးဖြတ်ချက် ချထားပြီးပြီး ဖြစ်သည်။ ကျန်နှစ်ယောက်ကတော့ ဒိနေ့ အချိန်မှန် ကျူရှင် ရောက်နေတော့ လွှတ်သွားသည်။

ဒါပေမယ့် သူတို့ လည်း သဘောပေါက်သွားလိမ့်မည်။

အချိန်တို့ တဖြေးဖြေးသာ ကုန်သွားနေသည်။ဆရာကြီး ခုထိ သဇင် တို့ ကို အခန်းထဲ ပေးမဝင်။ မောင်မောင်က ခေါင်းလေးငိုက်လို့ လက်ပိုက်ပြီး ဒိအတိုင်းရပ်နေသည်။

သဇင် ခြေထောက် ညောင်းတာထက် အခန်းတွင်းမှ ကျောင်းသားတစ်ချို့ အသံတိတ် လှောင်ပြောင်ပြနေတာက ပို ခံရခက်သည်။ ရှက်လို့ ဖြူဝင်းနေတဲ့ မျက်နာတလျှောက် နီးမြန်းလာသည်။

ဆရာကြီး ဦးညီအောင် မိမိကို အရှက်ခွဲ နေသည်။

အလွန်ကို မုန်းတီးမိသည်။ ဆရာ ဆိုတဲ့ အတွေးကို ထုတ်ပစ် လိုက်မိသည်။

ပါးပြင်မှ မျက်ရည်တို့ တဖြိုက်ဖြိုက် ဆင်းလာသည်။

ညနေက အတော်စောင်းလို့ ကျူရှင်ချိန်ပင် ပြီးဆုံးသွားပြီး။ အခန်းတွင်းမှ ကျောင်းသား များ ထွက်လာတိုင်း သဇင်ကို အထင်သေးတဲ့ မျက်နှာ ထားနှင့် ကြည့်ကာ ထွက်သွားနေသည်။

အခန်းတွင်း ဆရာကြီး တစ်ယောက်တာကျန်တော့သည်။

ဦးညီအောင် ဒိကလေးနှစ်ယေက်ကို မခေါ် သေး။

နောက်ထပ်အသစ်တက်မည့် သင်ခန်းစာ ကို ဆက် ကြည့်နေလိုက်သည်။

သဇင် ဒူးများပင် တုန်လာသည် ထိအောင်....ညောင်းလာပြီး။ အသားတို့ တဆတ်ဆတ်တုန်နေသည်ထိအောင် အမုန်းစိတ်နှင့် ဒေါသတို့ ထွက်လာသည်။

သဇင် က မောင်မောင် လက်ကို ဆွဲ၍ လှည့် ထွက်ဖို့

ဆုံးဖြတ်ကာ ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

ွ  ဘယ်လဲ ကလေးမ နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ ကျောင်းပဲဖြစ်ဖြစ် ကျူရှင် ဖြစ်ဖြစ် နောက်မကျ စေနဲ့

ကဲ အိမ် ပြန်တော့...

သဇင် မောင်မောင် လက်ကို စွဲ ပြီး ပြေးထွက်သွားသည်။ ဒိနေ့ကို သဇင် ဘယ်တော့မှ မမေ့ ။မေ့လည်း မမေ့နိုင်ပါ။ မိမိကို အရှက်ခွဲ ခဲ့ သော ဆရာကြီးဦးညီအောင်လည်း အရှက် ကွဲ စေရ မည်။

သင်းသဇင် သည် အငြိုးပေါင်းများစွာဖြင့် ဆရာဟူသော အသိ လုံးဝ ပျောက်ကွယ် ခဲ့ ပြီး ဖြစ်သည်။ ဦးညီအောင်၏ စေတနာနှင့် ဆရာ မေတ္တာကို အထင်လွဲ မြင်ကာ အမုန်းပွဲ ဆင်ဖို့ အချိန်တွေကိုသာ စောင့်လို့ သာနေတော့သည်။

သုံးလ....

သုံးလ...ဆိုသော အချိန်တို့သည် တရိပ်ရိပ် ပျောက်ကွယ်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ ဒါပေမယ့်

ဦးညီအောင် အပေါ် ထားသော သင်းသဇင် ၏ အငြိုး တို့က လုံးဝ မပျောက်။ မချေ ပ မရမချင်း ထပ်တိုးလို့သာနေသည်။ ဒါပေမယ့် သဇင် ကျောင်းနှင့် ကျူရှင် ချိန် လုံးဝ နောက်မကျ တော့ပါ။

တစ်နေ့...

သဇင် အရှက်ကွဲ သလိုမျိုး ဦးညီအောင် အရှက်ကွဲ ဖို့ အကြောင်းက ဖြစ်လာခဲ့ပြီး လို့ သဇင် သိလိုက်ပြီး။

သဇင်က အရှက်သာ ကွဲ ခဲ့ တာ ..

ခု ဆရာ ဦညီအောင် အကျိုး ပါနည်းစေရမည်။

******%****

ကျွီ.....

သဇင် အဆောင်တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ နာရီ ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ညနေ..၅း၁၅

မောင်မောင် ကို မှာခဲ့ သည်က...

ပေစိ တို့ ကိုပါ ကျူရှင် ရှိကြောင်း ပြော၍ ၅း၃၀ ကျောင်းကို အရောက်လာရန် ပေါ့။

မိမိ အကြံနှင့် မိမိမို့ တစ်ချက်ပြုံးလိုက်သည်။

ဆရာ ဦးညီအောင် အတွက် ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျသွားစေရမည် ။ မတတ်နိုင် သူ လုပ်ခဲ့တာလေ သဇင်ကို အရှက်ခွဲ ခဲ့ တာလေ......

အဟမ်း အဟမ်း...

အပ်ကျသံပင် ကြား ရလောက် အောင်တိတ်ဆိတ်နေသော အဆောင်ခန်းထဲသို့ ဦးညီအောင် ချောင်းဟန့် သံဖြင့် ဖြိုခွဲ ရင်းလှမ်းဝင် လိုက်သည်။

အဆောင် ပြတင်းပေါက်တစ်ခု ဖွင့်ထားတာက လွဲလို့ ထူးခြားမှု ဘာမှ မရှိ။ ပြတင်းပေါက်နှင့် အနီးဆုံးစားပွဲ တွင် ထိုင်ကာ ပေါင် အရင်း ပေါ် တော့မတတ် ရောက် နေတဲ့ သဇင် ရဲ့ စကတ် အစ...

ဖြူဖွေး ၍ တုတ်ခိုင် တဲ့ သဇင်ရဲ့ ပေါင်တံနှစ်ချောင်းက

သာမာန် ယောကျားလေးတစ်ယောက် သူ့ အရှေ့ ဒူးထောက် ခ စား ပေးလိုက် မိချင်မည်။ လိင်စိတ် ကို စွဲဆောင် စေတဲ့ ပေါင်တံ အလှ....

ဦးညီအောင် ရင်ထဲ တစ်မျိုး တော့ဖြစ်သွား သည်။ ဆရာ ဆိုတဲ့ အသိ ကို ချက်ချင်း စိတ်ထဲ သွင်း လိုက်သည်။ မသိသလို နေလိုက်သည်။

လက်ပြတ် ဝတ်ထားသည်မို့ လက်ပြင် အောက် ဂျိုင်း ကွင် းမှ အတွင်း ဘော် လီ ကို တန်းမြင်နေရ သည်။

ကဲ သမီး သဇင်   ဘယ်အပုဒ် ကို နားမလည်းတာလဲ ဆရာ ကို ပြပါဦး

ဒိ အပုဒ် ပါဆရာ ဟု ပြောရင်း မတ်တပ်ရပ်ကာ ခါး လေး ကို သဇင် က ညွှတ် ချ ပေးလိုက်တော့ တစ်ပေ သာသာ အကွာ မှာ သာ ရှိနေတဲ့ ဦးညီ အောင် အတွက် မျက်လုံး လွဲ ချင်စရာ...

ခါးညွှတ်ချလိုက်သည်နှင့် အကျီ  ၤလည်ဝိုက်မှ တဆင့် အတွင်း ဘော်လီ ဖြင့် မလောက် လို့ လျှံထွက်နေတဲ့ သဇင့် ရင်းသား အစုံ။

ံ

ဦညီအောင် သဇင် ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်...သဇင်က မသိသလို နေလိုက်သည်။ သဇင် ဆီမှ ကိုယ်သင်းနှံ တစ်ချို့ က ဦညီအောင် စိတ်ကို တစ်မျိုးဖြစ်စေလိုက်သည်။

၅း၂ဝမိနစ် အချိန်...

ပုဒ် စာ တစ်ပုဒ် ကို ဦးညီအောင် စိတ်ရှည်စွာ ရှင်းပြနေသည်။

ပတ်ဝန်ကျင်သည် ငှက် သံတစ်ချို့ မှ အပ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသည်။

ကျောင်းဝင်းနှင့် အဆောင် သည် အတော်တန် ဝေးသည်။ လိင်မတူ သူစိမ်း ယောကျားလေးနှင့် မိန်းကလေး နှစ်ယောက် ထဲသာ ရှိသော ကမ္ဘ္ဘာ္ဘ လေး

တစ်ခု အလား ဖြစ်နေသည်။

ပုထုစဉ် တွေ ရဲ့ စိတ်ဖေါက် ပြန် ချင်စရာ အကောင်းဆုံးနေရာ နှင့် အချိန်။

ဒီအတိုင်း ကိုဟ ထားသော သဇင် ရင်သား အစုံက ဦးညီအောင် စိတ်ကို ဆွ ပေးနေသည်။ သို့ သော် ဦးညီအောင်သည် ဆရာ ဖြစ်သည်နှင့် အညီစိတ်တို့ကို အနိုင်နိုင်ထိန်းထားသည်။

၅း၂၅..မိနစ်အချိန်.......

သဇင် ရုတ်တရက် ထရပ် လိုက်သည်။

ဦးညီအောင် ဆီ ဘာမပြော ညာမပြော တိုးကပ် လိုက်သည်။

ခဏနေ မောင်မောင်တို့ ရောက်လာတော့ မည်။ တစ်ချက်မဲ့ပြုံး နှင့် အတူ..

မိမိ ရင်သားနှင့် အတွေ့ထူး ရ အောင် ဦးညီအောင်ကို ပြေးဖက်ပစ်လိုက်သည်။

သဇင် ဒါဘာလုပ် လုပ်...

အို ...ဆရာ ....

သမ ီး လေ....

ဦညီအောင် ရုန်းထွက် သည် မရ။

သဇင် ရင်သားအိညက်ညက်အရသာ တို့ က လည်း သူ့ ကို လိင်စိတ် နိုးကြွ နေစေပြီး။

ငါက ဆရာပါလား ဆိုတဲ့ အသိ ပင်ပျောက်ချင်နေပြီး။ဒ

ိကလေးမ ဘာစိတ်ရိူင်း ဝင် နေသည်လည်းမသိ။

သဇင် က သူ့ အတွေးနှင့် အတူ အဆောင် တံခါးပေါက်ကို ကြည့်ကြည့်နေသည်။

ဦးညီအောင် ကို အတင်းဖက်ထားရင်း....

ဆရာ လွှတ်ပါ...

လွှတ်....လွှတ်လေ..

ဟု တတွတ်တွတ် မြည်းတမ်းရင်း ...

မောင်မောင်တို့ အလာကို မျော်နေမိသည်။

မောင်မောင်တို့ ဒီအချိန်လာသင့်ပြီး။

လာနေပြီး ဖြစ်မယ်....ီ

မောင်မောင် ! ဟေ့ မောင် မောင်

ဗျာ! ...

မနက်က ချစ်ရပါသော သူငယ်ချင်း သဇင်မှ ကျူရှင် ရှိပါသည် ဟု လာပြောသွားသည်။

၅း၃၀..တဲ့

ပေစိ နှင့် ဂျမ်းပုံ ကိုပါဝင်ခေါ် ခဲ့ရန် အတန်တန် မှာသွားသည်။ ခု လည်း လွယ်အိတ်ကို လွယ် ကာ ပေစိကို ဝင်ခေါ် မည်ဟုဆုံးဖြတ်၍ အိမ်ပေါ် မှ ဆင်းရုံရှိသေး

ခုလို ဦး ဖိုးထူး မှ အပြေးအလွှား လာခေါ် ခြင်းဖြစ်သည်။

ဘာဖြစ်လို့လဲ ဦးဖိုးထူး

ဟာ မင်း အဖေ ငါ့ အိမ်မှာ ငါနှင့် စကားပြောရင်း မူးလှဲ လို့ ကွ ! အမြန်လိုက်ခဲ့...

်***

မောင် မောင် လာသင့်ပြီး။

ဒိအချိန်သာ မောင်မောင်ရောက်လာရင်........

သဇင် ရည်ရွယ်ချက်တို့ အောင်မြင်ပြီးလေ။ ဦးညီအောင် အရှက်တွေကွဲလို့ အကျိုး နည်းပြီး။

လွှတ်လေ....လွှတ်..

ဆရာ ...သမီးကိုလွှတ်....

သဇင် ပါးစပ် က အော်နေပေမယ့် ...တစ်ခု သတိထားမိတာက ....ဆရာ ဦးညီအောင် အစတုန်းကလို မျိုး သဇင် အတင်း ဖက်ထား တာကို လုံးဝရုန်းကန်းခြင်းမလုပ်တော့ပါ။

လုံး ဝ ငြိမ်သက်နေပြီး။

သဇင် တစ်ချက် မော့ကြည့် လိုက်သည်။

ဟင်!...

တကယ် ထိတ်လန့် သွားသူက သဇင်ပါ။ဘာကြောင့်လဲ...သဇင် သိသွားပြီး...

ဆရာ့ရဲ့ တည်ကြည်တဲ့ မျက်နှာဟာ ရာဂ စိတ်တို့ ပြည့်နက်နေပြီး ဆိုတာပေါ့။

ဆတ်ကနဲ့ သဇင်ကို သူ့ အားနဲ့ ပွေ့ ချည်ပြီး စာရေးခုံပေါ် ချီတင် လိုက်တယ်....

သဇင် ခုမှ ထိတ်လန့် သွား မိပြီး ..

မောင်မောင် ရယ် အမြန် လာပါတော့ လို့ သာ ရင်ထဲ တမ်းတမိပြီး။

အခု မှ ရုန်းကန်မိသူ က သဇင်ပါ။

လွှတ်...ခုလွှတ်နော် ဆရာ ဦး ညီအောင်..

လွှတ်ပါလို့ ရင် ထဲက တကယ် အော်ရင်း ရှိသမျှ အင်းအားနှင့် သဇင် ရုန်းထွက် သည်။ မရ ဘူး

အို ...

ဆရာ ရင်အုံကြီးကို သဇင် အတင်း ထု ပြစ်တယ်...

လွှတ် နော် ဆရာ..

ဆရာ ဆီ က ဘာအသံမှ ထွက်မလာ တော့ပါ။

သူ့ လုပ်ချင်ရာ လုပ်တော့မည် ထင်သည်။

ဒါကြောင့် သဇင် ထပ်အော် ဖို့ ပြင်လိုက်သည်။

အွမ်မ်မ်...

အော်လို့ မရတော့ဘူး။ ဆရာ့ နုတ်ခမ်းထူထူ ကြီးက သဇင့် နုတ်ခမ်းပါးပါး လေးကို ပြုတ်ထွက်လုမတတ် စုပ်ယူ ပစ်နေပြီး။

ပြွတ်..ပြွတ်..

အောင်အောင်ရယ် နင်တို့ တွေ ခုထိ ဘာလို့ မလာသေးတာလဲ...လာပါတော့လားကွယ်။

စွပ်ကျယ်ကို စုတ်ဖြဲ ပစ်မတတ် ရုန်းကန်းနေသော တပည့်မလေး သဇင်..သိသိသာသာ ငြိမ်ကျ သွားမှန်း ဦးညီအောင် သိနေသည်။

မတတ်နိုင်ပါ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ငြိမ်သက်နေသော ရာဂစိတ် ကို ..ဒင်း က ဘာကြောင့်ရယ် မသိ လာစွ သည်။

မိမိ စိတ်ကို အမျိုးမျိုး ထိမ်း ခဲ့ပေမယ့် ဒီကလေး ကို က

ဦးညီအောင် ရဲ့ လိင်စိတ် တို့ နိုးကြားစရာ ဖြစ်အောင် အရာရာ ပြည်စုံသူလေး....ဒါကြောင့် ထကြွ ခဲ့ ပြီး။

မှားတယ် မှန်တယ် ကို နောက်မှ ဆုံဖြတ်ချင် မိတော့သည်။

ဦးညီအောင် ဒိကလေးရဲ့ နုတ်ခမ်းအစုံ ကို ရှိသမျှ အားနှင့် စုပ်ယူ ပစ်လိုက်သည်။

လျှာခြင်း ထိတွေ့ မိတ်ဆက် ကာ ကလေး ရဲ့ လျှာကို ပတ်ခွေ ရစ် မိပြီး။

တစ်ချက်လူးလွန့် မှုနှင့် အတူ ဒိကလေးကပါ ကိုယ့်လျှာကို သဘောတူ ပြန် ရစ်ပတ် နေတော့ ဦးညီအောင်စိတ်က တရွေ့ရွေ့ အထွပ်ထိတ် ဆီ သို့

တက်လာနေမိတော့တယ်။

သဇင့်လက်ပြတ် အကျ ီ  ၤလေးက ဦးညီအောင် ၏ ချွတ်ချ မှု ကို ပိုင်ရှင် က သဇင် မှန်းသိပေမယ့် ငြင်းဆန်မရဲပဲ အလိုက်သင့် မြေခ ပေးလိုက်ရသည်။

၁၀ တန်းကျောင်းသူလေး သဇင့် ရင်သား အစုံက ဘော်လီ အပြင်ဘက်ကို ထွက်ကာ ဦးညီအောင်ကို စိန်ခေါ် နေသလား အောက်မေ့ရသည်။

သဇင့် ခန္တာ မှာ အကျီ  ၤမရှိတော့ မှန်း သဇင်သိ ပေမယ့်...ဆရာ ကို မလွန်ဆန် ချင်တော့ပါ။ သဇင့် ခန္တာ မှာ ဆရာ စွဲ မက် စရာ ဘာရှိ သလဲ..ရှိသမျှ ဆရာ့ ကို ပစ်ကျွေး ချင် မိပြီး။ ဆရာ လုပ်သမျှ သဇင် သာယာ မိ ချင်မိပြီး။

သဇင် ဘယ်ယောကျား ၤလေးနှင့် မှ အပေါင်းအသင်း လုပ်ဖူးသည် အထိတွေ့ မရှိဖူးပါ။ ဒါ ကိုယ့် သစ္စာ ပါ။

ဆရာ ပြု သမျှ တိုင်း သဇင် လေ..သဇင် ရှိသမျှ မွှေညင်းတို့ သူ့ နေရာနှင့် သူ တဏှာ စိတ်တို့ က လက်ခံပေးနေသလိုလို...

ထပ်! ...

ဘော်လီ ကလစ်ချိတ် ဖြုတ်သံ

စာရေး စားပွဲ ပေါ် မှာ ပက်လက်အနေထားနှင့် ဆရာ က သဇင့် ဘော်လီကို ချွတ်လိုက် သည်။

ဖူးပေမယ့် မပွင့်သေးသည့် ပန်းအလား ဖြစ်နေတဲ့ သဇင့် ရင်သား အစုံ ကို ဆရာ ရဲ့ နုတ်ခမ်း ကြမ်းကြမ်း တွေက နေရာ အနှံ့ နမ်းရှုတ်နေတာ က သဇင့် ရဲ့ အင်္ဂါ ဇတ် ရဲ့ အကြော အမျှင်တွေကို နိုးဆွ နေ လိုက်တာ...

သဇင့် ရဲ့ မအာ သေးတဲ့ နို့သီး လေးတွေ ကို လာစုပ်ယူ လှဲ့ပါလား လို့ တောင်း ဆိုချင်ပေမယ့် ..

ဆရာက သူ့လျှာ လေးကို သဇင့် ရဲ့ နို့သီး အနားတဝိုက် ကို သာ ဘယ်ညာ မရွေး သူ့အထာနှင့် သူ စုပ်ယူ နေ တာ...

ဦးညီအောင်စိတ်တို့ သည် တဏှာရာဂ ၏ စေခိုင်းရာ အတိုင် း လိုက်ကနေ သည်။

ဒိလို ပန်းအဖူး မျိုး မနမ်းဖူးတာ အမှန်ပါ။

ရမ္မက်ဇော ကြီးစွာဖြင့် စာရေးစားပွဲ ပေါ် ပက်လက်အနေအထားဖြစ်နေသော သဇင့် စကတ် တိုလေးကို ဖတ်ကနဲ့ လှန် တင်လိုက်သည်။

အစိုကွက်လေးတွေ ဖြစ်နေသော သဇင့် အတွင်းခံ ဘောင်ဘီ ကို အသာယာ စွဲ ချွတ်ပြီး ဖြူဖွေးနေတဲ့ ပေါင်တံ နှစ်ချောင်းကို မိမိပုခုံးနှစ်ခု ကြားထဲ ထည့် လိုက် ကာ နုတ်ခမ်း ကြမ်းကြီးက ခြေဖျား မှ ပေါင်အရင်းကို သွားရာ လမ်း တလျှောက် မထိ တထိလေး ပွတ်တိုက်ရင်း သဇင့် ကာမအရှိန်ကို မြင့်တင် ပေးလိုက်သည်။

အဖူးလေး မိသဇင် သူ့ ပေါင်တံနှစ်ချောင်းက မိမိ ခေါင်းကို ညှပ်ဖြတ် လိုက်မတတ် ဖြစ်ညှစ်ပေမယ့် ..သူ့ တန်ဆာ နားကို နုတ်ခမ်းရဲ့ အနမ်း ရောက် ချိန်မှာတော့

ပေါင်တံ ညစ်အား အရှိန် က သုည အောက်သို့ ရောက် ရှိသွားပြီး။

လှပလိုက်တဲ့ တန်ဆာ။ မို့ဖေါင်းနေပြီး မည်သူ့ ကိုမှ ဝင်ခွင့် မပြု ထားဖူး သည့်အလား တည်ရှိနေသည်။

တံခါးချပ် သဖွယ် သဇင့် တန်ဆာဝ ကို ဦးညီအောင်ရဲ့ လျှာစောင်းက စတင် ခေါက် ချလိုက်သည်။

အို...

အင်း....

ညည်းသံနှင့်အတူ မိမိခေါင်းကို တစ်ချက် တွန်းထုတ်ပေမယ့် လက်ကို ပြန်ဖယ်လိုက်ပုံက မိမိဘာလုပ်မလဲ ဆက်ခံစားကြည့်တော့မည့် သဘောမှန်း ဦးညီအောင် ရိပ်စားမိသည်။

ဒါကြောင့် နှစ်သက် စရာ သဇင့် တန်ဆာဝ ကို ခပ်မြန်မြန်လေး လျှာ စောင်းလေးဖြင့် ထက်အောက် လုပ်လျှား ပေးလိုက်မိသညါ။

အို...

အို....ဆရာရယ်...

အင်း...

အဖူး ငုံလေး တံခါးသဏ္ဌန် သဇင့် တန်ဆာဝက ဦးညီအောင် လျှာ ကြမ်း ခေါက်သံ ကို မခံနိုင် အရည်တို့ အဖြိုင်ဖြိုင် စီးကျ လာသည်။

ငါးရံ့ တစ်ကောင်အလား စာရေးခုံပေါ် လူးလွန့်နေသောသဇင်။ မောင်မောင်တို့ မလာပါစေနဲ့ တော့လို့ ပင် ဆုတောင်းနေမိပြီး။ ဦးညီအောင်ပေးနေသော အတွေ့ သည် ဘာနှင့်မျှ မလှဲ နိုင် အစားထိုမပေးနိုင်သော အတွေ့ မှန်း သူ ခံစားမိသည်။

အင်း..

အို ...

အို....

ဦးညီအောင် သဇင့် တစ်ကိုယ်လုံးကို နမ်းရှိုက်ရင်း လုံချည်ကို ချွတ်ချလိုက်သည်။

တောင့်တင်းနေသော လိင်တံ ကြီးက သဇင့် တန်ဆာနှင့် မမျှ။

မှိုပွင့် ကြီးက သာမာန် လိင်တံ တွေထက်သိသိသာသာ ကြီးနေသည်။ အတော်အတန် ရှည်းလျားပြီး ယောကျာၤး တစ်ယောက်ရဲ့ အရည်အသွေးမှီ လိင်တံ ကို ဦးညီအောင် ပိုင်ဆိုင်ထားသည် မဟုတ်ပါလား။

သဇင့် တန်ဆာ အနားသားတို့ ရှုတ်ချီ ပွချီနှင့် တစ်ခုခု ကို သဘာဝ အရ တောင်းဆို နေမှန်း ဦးညီအောင်သိသည်။ ဒိအချိန်မျိုး မှာ မိမိ လိင်တံ ကိုပဲ မဟုတ်လား။

မိမိလိင်ံ တံ ခေါင်းကြီးဖြင့် မဝံ့ မရဲ ကာမအရှိန်ကြောင့် အပြင်ကို ထွက် လာတဲ့ သဇင့် အင်္ဂါ စေ့ကို ဦးညီအောင် ဖိ၍ ပွတ်တိုက် ချလိုက်သည်။

အင်း..ဆရာရယ်

အို..

အို...

အင်း...

အင်း..

သဇင် အထိမ်းကွပ် မဲ့ ညည်းနေမိတာပါ။

သဇင် ဆရာကို အငြိုးကြီးခဲ့ ပေမယ့် ခုတော့ ..ဟို..

အထင်ကြီးစွာ ချစ်လိုက်မိပြီး။ ထူးကဲစွာ ဆရာ့ လုပ်ရပ်ကို သဇင် မမေ့နိုင်တော့ လို့ပါ။

ဆရာကို အတင်းဖက်ထားချင်ပေမယ့် သဇင် မထချင်ဘူး။ ဆက်မျောနေချင်မိတယ်..ဆရာဘာဆက်လုပ်ဦးမှာလဲ.,

ဘာအရသာတွေများ ထပ်ပေးလိမ့်မလဲ လို့ ပဲ သဇင် စောင့်မျော်နေမိတော့တယ်။ ဒါက သဇင့် ရင်ထဲက စကားပါ။

အင်္ဂါ နှင့်တန်ဆာဝ တို့ ဦးညီအောင်၏ လိင်တံခေါင်းဖြင့် ပွတ်တိုက်မှု အကြိမ်ကြိမ်ကြောင့် ဖူးနေသော ပန်း ..ပွင့်လာသည့် အလား သဇင့် တန်ဆာတံခါးဝ တို့ က ဧည့်သည် ကို ဖိတ်ခေါ် လိုက် ပြီး ဖြစ်သည်။ ရွဲ ဆင်းလာသော သဇင့် တန်ဆာနုတ်ခမ်းဝ တို့ သက်သေ ပေးနေပြီးလေ....

ဇွပ်....အား....

ညည်းသံ လောက်ကို အံတု ပစ်၍ ဂရုမစိုက်သော ငှက်တစ်ချို့ လှန့် ပျံ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

ဖလပ်...

ဖလပ်...

ဦးညီအောင် ၏ လိင်တံ ခေါင်း သည် သဇင်၏ အပျိုစင် ဘဝ ကို ရိုက်ချိုး လိုက်သည့် အလား မတရား နေရာတစ်ဝက်ခန့် ဝင်ယူ လိုက်သည်။

သဇင် ရုတ်တရက် လုံးဝ ထိတ်လန့် စွာ အော်မိ ခြင်း ဖြစ်သည်။

သဇင့် တန်ဆာ ဝ မှ ထွက်လာသော အရည် တစ်ချို့ ကို ပြန်လည် အထဲ သို့ တွန်းယူသွားသော ဦးညီအောင်၏ လိင်တံခေါင်း ဒဏ် ကို သဇင် မခံနိုင်။

ညစ်၍ အော်မိခြင်းပါ။...

အား..ဆရာ

သဇင် နာ တယ်...

အေးပါ ကလေးရယ် ဆရာ ဖြည်းဖြည်း ထည့်ပါ့မယ်..

နောက်ထပ် ပို နေသော သဇင့်ယောနိဝ အလွှတ် ကို ဦးညီအောင်...လိင်တံ က ထပ်ထည့်၍ နေရာ အပြည့် ယူလိုက် သည်။

အင့်...

အံကျိတ် လိုက်မိသည်က သဇင့်ပါ။

ကျိန်းဖိန်၍ သွားသော သဇင့် ယောနိပြွန်မှ ခံစားချက်က

သဇင့် ခေါင်းဘေးက ဆရာ့ လက်ကို ဖမ်းကိုင်လိုက်မိသည် အထိပါ။

သွေးစိမ်းတို့ အဖိန်းဖိန်း ထွက်လာသည်။ ဦးညီအောင်အဖို့ ကာမစိတ်က ပိုလို့ တောင် တက်ကြွ လာသည်။

ဖေါက်...

ဖေါက်...

အား...

အင်....

အင်...

ဖြေးဖြေးချင်း ပွတ်တိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ ပေမယ့် ဖြူစွတ်နေသော သဇင့် ခန္တာ ကိုယ် အလှ ကြောင့် ရမ္မက် ဇော တို့ ထကြွလာခဲ့ တာက ဦးညီအောင်ပါ။ ဒါကြောင့်လည်း ရှိသမျှ မိမိလိင်တံ အတိုင်း သဇင့် တန်ဆာ ထဲ ကို အရှိန် အဟုန်နှင့် အပြည့်အဝ ရိုက်သွင်းပစ်ပလိုက်သည်။

ဖေါက်

ဖေါက် ဖေါက်..

အင်း..

အို...

အို...ဖေါက်..

ဖေါက်..

ဆရာရယ်...

သဇင်လေ...သဇင်...

ချစ်မိပြီး ဆရာ...

ဖေါက်..

ဖေါက်...

ဆရာ ကို ထားတဲ့ အငြိုး တွေ သဇင် မေ့ပြစ်မိပြီး ဆရာ....

ဆရာကို သဇင် အရမ်း မြတ်နိုးမိပြီး..ဖေါက်

ဖေါက်...ဂလုတ်..ဂလုတ်...

ဆီးစပ် ရိုက်သံနှင့် စာရေး ခုံ တို့ အသံသာ အဆောင်အတွင်း ကြားနေရသည်။

နှစ်ဦးသား ကာမ အရှိန် တို့ သည် စည်းချက်ညီစွာ

ခံ စား နေကြသည်။

အောင်အောင် သည်လည်း သဇင့်ဆီ လာနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါ။

သဇင် သည်လည်း အောင်အောင်ကို မမျော်လင့် တော့ပါ။

ကာမရသ အရှိန်က ရှိသမျှ အကြောအမျှင်တွေကြား

နှစ်ဦးသား စီဆင်းလျှက် ရှိနေကြသည်။

ဖေါက်...

ဖေါက်...

အင်း..

အင်...

ပုခုံးနှစ်ဘက်ပေါ် တင်ထားသော သဇင့် ခြေထောက် တစ်ဖက်ကို ဖြုတ်ချပြီး ခွေချလိုက် ကာ လက်ဖြင့် ထိမ်းထား လိုက်ပြီး ရှိသမျှ အားနှင့် သူ့ တန်ဆာကို အရှိန်နှင့် ခပ်ဆတ်ဆတ် စောင့် ထည့် လိုက်သည်။

ဖေါက် ဖေါက်...

ဖေါက်...

အို..

အို..အင်...

နှစ်ချီနေသော သုတ်ရည် တို့ က သဇင်ဆိုသော တပည့်မလေး တန်ဆာ ထဲ ကို အရှိန်အဟုန်နှင့် ဝင်ရန် အဆင့်သင့် ဖြစ်နေခဲ့ပြီး။

်

ဖေါက်..,အင်း..

ဖေါက်.,အို,..

ဖေါက်....

ဇတ်ရှိန်တို့ မြင်တက်လာခြင်းနှင့် အညီ ဦးညီအောင်

လှုပ်ရှားမူတို့ က မြင့်သထက် မြင့်တက် လာသည်။

သဇင့် တန်ဆာလည်း ကျိန်းဖိန်း လို့ နေပြီး ဖြစ်သည်။

ဖေါက်ဖေါက်..

အင်း..အို

အို...ဖေါက်

အို...ဖေါက်..ဖေါက်...ဖေါက်

မှိုပွင့် သဏ္ဌန် ဦးညီအောင် ၏ လိင်တံသည်လည်း သုတ်လွှတ်ရန် သုတ်ကြော တစ်လျောက် နေရာ ယူထားနှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။

သဇင် က ဆရာ နှုးသမျှ နု နေရပြီး။

ရှိသမျှ ဆရာ့ အပေါ် အငြိုး များ ပျောက်ကွယ်လို့ ဆရာကို ချစ်စိတ်က နေရာဝင်ယူ လိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။

ဆရာ ကို သဇင် ဖက် ချင်ပြီး ။ မြတ်နိုးချင်ပြီး။

ဒါကြောင့် သဇင် တန်ဆာ ထဲ ဆရာ အတင်း ရိုက်သွင်းနေတဲ့ ရိုက်ချက်တွေကို ခံစားရင်း ဆရာ ကို သဇင် ထဖက်လိုက်မိတယ်..

ဖေါက်...

ဖေါက်...

ဖေါက်....

အို...

အို...ဆရာ..

ကလေး ..သဇင်

ဖေါက် ဖေါက် ဖေါက် ဖေါက် ဖေါက် ဖေါက်

အား..အာ ..အ..အား...

ရှိန်းတိန်တိန် နဲ့ အတူ ပူးကနဲ့ ခံစားလိုက် ရချိန်မှာ သဇင် ချစ်သော ဆရာ အသံ က သူ တစ်ခုခု ခံစား လိုက်ရ ပါတယ် ဆိုတဲ့ သဘော ကိုပြတဲ့ အသံ ကို သဇင် ကြား လိုက်ရတယ်....

ရှိသမျှ သုတ်ရည်တို့ သဇင် ယောနိပြွန် တွေ ကို ဆရာ ထုတ်ပစ် လိုက် ပြီးမှန်းသဇင် သိလိုက်သည်။

သဇင် တစ်ကိုယ် လုံး ဓတ်လိုက်သွားသလား အောက်မေ့ရအောင် တုန်ခါသွား သည်။

အိုး...အိုး..

ဆရာ ရယ်..

သဇင် လက်လွှတ်မခံနိုင်တော့မတတ်

ဆရာ ကို ဖက်ထားလိုက်သည်။

သဇင် ရဲ့ ဖူး နေသော ပန်းကို ဆရာ ပွင့် လိုက်ပေမယ့် အပြစ်မမြင်တော့သည့် အပြင် ပို၍ သာ ချစ်သွား တော့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်က ပြောလာမည့် အပစ် အကောင်း မှန်သမျှ ဒီအချိန် ဒီအခါ

ဒီ အခြေနေ ကို သဇင်

ထည့်မတွက် ချင်တော့ ပါ။

ငြိမ်သက်နေသော ဆရာ ကို သဇင် အလိုက်သင့် ဖက်ရင်း

သဇင်ကိုယ် ပိုင်စိတ်ရင်းက ဆရာရဲ့ ရှိန်းဖိန်းဖိန်း သုတ်ရည် အရ သာ

လေးကို ခံစား နေမိတော့တယ်..

ပြီးပါပြီ
"},

{"title":"မမ ရဲ့ ပညာ
","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiNc1II3lYtFLBgsj8q_0KuKfH7fJN3lg7C35euSHbCqffG0aiIiVR0Bqw88uWaWK8cYr98bLIPfPmiglV1UsnC8sPDfi0v6IE92p-jXhmFxuoBxamDspS_catTUX1fBNmIzcQryJplreg/s1600/7b0a6942d7eba48a59223bb5a8338e5c.jpg
","content":"မမ ရဲ့ ပညာ


တောအထက်တန်းကျောင်း တခုက

ကျောင်းအုပ်ဆရာမကြီး ဒေါ်မြင့်မိုရ်။

မြို့ကလာတဲ့ ရဲအရာရှိကြီး က တော်ဖြစ်ပြီး

အမြဲ တည် တင်းထားတဲ့ သူမ မျက်နှာကြောင့်

လက်ထောက် ဆရာ ဆရာမ တွေ၊ ကျောင်းသား

တွေ ၊ မိဘ တွေ ကြောက် ရွံ့ရိုသေကြရတယ်။

သူ့အထက်က အရာရှိတွေကလည်း ဖြုံ ကြ

တယ်။

သူ့ကျောင်းက ဓမ္မစကြာ အသင်း ဝတ ်ရွတ်

တော့ ဆရာမကြီးကိုယ်တိုင် ရှေ့ဆုံးက။

ယောဂီလုံချည် အကျ ႌဖြူ ယောဂီတဘက်နဲ့

အရမ်း သိက္ခာရှိတယ်။

          xxx xxx

ရွာလူကြီးက ဆရာမကြီး နေထိုင်ရေး လုံခြုံရေး

ဂရုစိုက်တယ်။ ကျောင်းဝင်းထဲမှာ သီးခြားအိမ်

နဲ့ နေမယ်ဆိုလို့စီစဉ်ပေးတယ်။ ည ဆိုခွေးတ

ကောင်တောင် သူမအိမ်နား မသီရ။

ရွာထဲက ဖိုးဆိုး တ ယောက်က တော့ ဘာမှ မ

လုပ်ဘဲ အမြဲမူးတတ်ပြီး လစ် ရင် ခိုးတတ်ကြောင်း

ပြောထားတယ်။

           xxx xxx

တ နေ့

ဆရာမကြီးက သူမအတွက် မြို့ကဝယ်လာတဲ့

ပစ္စည်းတချို့ ကျောင်းကို သယ် ရာမှာ ငတို ဖိုး

ဆိုးကို သယ်ခိုင်းတယ်။ သူမ အိမ်ထဲထိ ပို့ခိုင်း

တယ်။ခိုးတတ်တဲ့သူရှေ့ ပိုက်ဆံ အထပ်ကြီးကို

သူမအိပ်ယာခြေရင်းက ဘီရိုအံဆွဲထဲ ထည့်တယ်။

နောက်တော့ ဖိုးဆိုးကို ငွေ ၁၀၀၀ ပေးပြန်

လွှတ်တယ်။

               xxx xxx

ထိုညက မိုးမှောင်တွေကျ။

လျှပ်တွေပျက်။

ဖိုးဆိုးသည် ကျောင်းအုတ်တံတိုင်းကိုကျော်ပြီး

ဆရာမကြီး အိမ်ဘက် တိတ်တိတ်ခိုး ဝင် လာ

ခဲ့၏။

သူ နေ့လည်ထဲက မင်းတုန်းပေါက် စက္ကူဆို့ခဲ့

သောပြတင်းပေါက် အသာလှပ်တော့ အသာ

ပွင့်သည်။ ပြတင်းကိုတက် အထဲဝင်ပြီး ခန အ

သံနားထောင် သည်။ ပိုက်ဆံဘီရိုက ဆရာမ

ကြီး ကုတင် ခြေရင်းမို့စွတ်မဝင်သေး။

ဆရာမကြီး အိပ်နေတာ သေချာမှ ဘီရိုနားကပ်။

အံဆွဲ ဖွင့် ။ နှိုက်ယူ ။

     ---- ---

သွားပြီ !

ဖိုးဆိုး အန္တရာယ် အနံ့ရလိုက်သည်။

ဖျပ်ကနဲ ဖျပ်ကနဲ မီးတွေပွင့်လာသလို ကင် မရာ

သံ တရွှပ ်ရွှပ် ကြားလိုက် ရသည်။

မီးချောင်း ဖြတ်ကနဲလင်းလာလို့ကြည့်လိုက်

တော့ ဆရာမကြီးက သူ့ကို ဓာတ်ပုံ ရိုက်ယူနေ

တာ တွေ့ရသည်။

ဘယ်မှ ပြေးဘို့စိတ်မကူးနဲ့။ ထိုင်နေစမ်း။

ဆရာမကြီးပြောတာ နာခံဘို့ကလွဲလို့ဖိုးဆိုး

ဘာမ မသိ။ ကြောက်ဒူးတုန်နေတာလည်း ထိမ်း

မရ။သူ ဆရာမကြီးကို လက်အုပ်ချီ ရှိခိုးလျက်။

မင်းဘဝဟာ ငါမညှာရင် တသက်လုံးထောင် နန်းစံ

ရ တော့မှာ သိတယ် မို့လား။

ဖိုးဆိုး မျက် ရည်အရွှဲသားနဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြ၏။

            xxx xxx

ဒီကို လာစမ်း ။

ကုတင်ပေါ် ပက်လက်လှန် အိပ်နေတဲ့ ဆရာမ

ကြီးက ခေါ်သည်။ ထို့နောက် သူမညဝတ်အကျ ႌ

ရှည်ကြီးကို အ ပေါ်ဆွဲလှန်၏။ ဖြူဖွေးသော ပေါင်

တံလှလှ တွေ ပေါ်လာသည်။

လျှာနဲ့ရက်စမ်း။

ဖိုးဆိုး နားမလည်တော့။ ဒါပေမဲ့ ဆရာမကြီး

ခိုင်းတာလုပ်ခြင်းက သူ့အတွက် ကောင်းမည်

ဟု ထင် သည်။

ပေါင် သားနုနုတွေကို သူ လျှာနဲ့ရက်သည်။

ကြောက် ရွံ့နှေးကွေးသော သူ၏ ခေါင်းကို ဆံပင်

ကဆွဲ၍ ပေါင် ရင်း ကပ်ခိုင်းသည်။

ဆရာမကြီး၏ မို့မောက် ဝင်းလဲ့သော ခုံလေး

ကို သူ မြင် ရသည်။ ဘာမှ မလုပ်ဝံ့။

ဆရာမကြီးက ဖျမ်းကနဲ သူ့ဇက်ပိုးတချက်ချကာ

ရက်လေ ။ ဘာငေးနေတာလဲ။

သူ ရက်သည်။

ပထမ ကြောက်သည်။ နောက် စိတ်ပါလာကာ

အားရပါးရ ရက်သည်။ မြောင်းလေးထဲ လျှာထိုး

က လောက်၏။

ဆရာမကြီးက သူ့ခါးကို သူမ ခေါင်းနားထိ ဆွဲ

ယူကာ ပုဆိုးကို ဗြုတ်ကနဲ ဆွဲချွတ်သည်။

အစာမြင်သော မြွေ လို ခေါင်းထောင် မာန်ထ

နေ သော သူ့ဟာကြီးကို ဆရာမကြီးက ပါး

စပ်ထဲ သွင်းကာ ပယ်ပယ်နယ်နယ် စုပ်သည်။

ထိပ်ကို လျှာနဲ့ က လောက်တော့ ဖိုးဆိုး တွန့်

တွန့်သွား၏။

ခနကြာတော့ ဆရာမကြီးက ကုတင် ကန့်လန့်

အိပ်ကာ သူမ အောက်ပိုင်းကို ကုတင် နှုတ်ခမ်း

ထိလျှောချသည်။ ခြေထောက် ၂ ချောင်းမိုးပေါ်

ထောင် မြှောက်ကွေးလိုက်တော့ ဖင် အယ်အယ်

ကြီးကြားက ပြူးထွက် တဲ့ မုန့်ပေါင်းလေးကို

မြင် ရသည်။

ဖိုးဆိုး သူ့ဟာကို အ သေချာ တေ့သွင်းလိုက်

၏။ တ ချောင်းလုံးမြုပ်သွားသည်။

ကြပ် နေတဲ့ အ တွေ့ကြောင့် ဖီးပိုတက်လာသည်။

အစက ဖြေးဖြေး။ နောက် မြန် ပိုမြန်လာသည်။

အောက်က ဆရာမကြီးက ကော့ကော့ပေး

လှုပ် ရမ်းပေးတော့ ပိုကောင်းလှ၏။

ကောင်းလိုက်တာ ဆရာမကြီးရယ်

ဖိုးဆိုးညည်းသံ မှ မဆုံးသေး။ ဆရာမကြီးက

သူ့ပါးကို ဖျန်းကနဲ ချသည်။

ဘာ ဆရာမကြီးလဲ။ ငါ့မယားရယ်လို့ခေါ် ။

ပိုကြိုက်သွားသည်။

ဖိုးဆိုး ကောင်းလွန်းလို့အားနဲ့ဆောင့်တုန်း

ဆရာမကြီးက ဖြတ်ကနဲ သူ့ဟာကို ဆွဲထုတ်

ကာ မှိန်းသည်။ ဆရာမကြီး တချီ ပြီးပြီ။

           xxx xxx

ဘီရိုအောက်ဆုံးထပ်မှာ ငါ့ယောက်ျားသောက်

ထားတဲ့ အရက် အကျန ်ရှိတယ်။ သောက်။

အမြည်း ဝက်အူချောင်းက စားပွဲပေါ်မှာ။ယူစား။

နိပ်ဟ။

ဖိုးဆိုး စိတ်ကြိုက် သောက်သည်။

ကောင်းလိုက်တဲ့ အရက်။

၁၀ မိနစ်လောက်ကြာတော့ အမိန့်သံကြားရ

ပြန်သည်။

လာခဲ့ တဲ့။

သည်တခါတော့ ဆရာမကြီးက ဇိမ်နဲ့။

စောင်းလျက် ခြေထောက်တွေ နို့အထိ ကွေး

ထားသည်။

ဖိုးဆိုးက တော့ ကြိုက်တာပါဘဲ။

ဇောသန်လေ လေ ဆောင့်လေ လေ။

မညှာနဲ့ ။ နာနာဆောင့် ယောက်ျား တဲ့။

ဆရာမကြီးက အားပေးသည်။

ဒါနဲ့ ဖိုးဆိုးလည်း အသားကုန် နွှာထည့်လိုက်

တာ ကုတင် တကျွီကျွီ မြည်တဲ့အထိ။

xxx xxx

တရွာလုံးက

ဖိုးဆိုးတ ယောက် အရင် လို ဘာမှ သိပ်မခိုး

တော့၍ အံ့သြ ဝမ်းသာနေကြပါသည်။
"},

{"title":"မသိန်းရှယ်ဆီ ပို့ပေးပါ
","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4gUs6PnK53SQtjAP8n09uAIPJjnqkwpFxyTlSjl4da4rHDnxfX9f1BskIFSTgrfA71HFwDA-b2_Kw5DpeHRN6KEQ6FBGqY_rq-YMKehjhqP9svSMNehDNdvaguDCJYS0K_okCmkPS4HQ/s320/6f24da33ef941e9c2120a923f5249a5d.jpg
","content":"မသိန်းရှယ်ဆီ ပို့ပေးပါ


ဇေယျာသီရိ ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်ထိပ်တွင် လက်

ဘက် ရည် ဆိုင် တဆိုင် ရှိသည်။

ထိုဆိုင်လေးသို့ ၃/၄ လ တကြိမ် ရပ်ဝေးမှ လူချမ်း

သာ ယောကျ်ားတဦးဦး ရောက်လာတတ်ပြီး

မသိန်းရှင် အိမ်က ဘယ်နားမှာပါလဲ ဗျာ ဟုမေး

လေ့ရှိပါ၏။

ထိုအခါ ဆိုင် မှ ရေ နွေးဖြည့် ပန်းကန်ဆေး ချာတိတ်

က အူယားဖားယား ကားပေါ်တက် လိုက်ပြ ပေး

ပါသည်။ ချာတိတ်မှာ ဧည့်သည် တ ယောက် ပို့ပေး

တိုင်း မသိန်းရှင် ထံမှ မုန့်ဘိုး ၁၀၀၀ ရပါလေသည်။

            မသိန်းရှင် သည် ဘယ် ဇာတိလဲ။ ဘာအလုပ် လုပ်

သလဲ တရပ်ကွက် လုံး မသိကြပါ။

သိကြသ၍ မှာ မသိန်းရှင် သည် ချမ်းသာသည်။

မာနကြီး၏။ ရပ်ကွက်က လူတွေကို လူ ဟူ၍ ပင်

ထင် ပုံမရ။ ဘယ်သူ့ကိုမျှ အ ခေါ်အ ပြောမလုပ်။

ကားအ ကောင်းစားကြီးနှင့် ဟိူသည် သွားလျှင်

လည်း မျက်နှာထား တင်းလှပေသည်။

ရပ်ကွက် အစွန်မှာ တိုက်ကြီး ခြံကြီးနှင့်နေသည်။

သူမက အသက် ၃၅ ခန့်၊ ယောကျ်ားကြီးက အ

သက် ၅၀ ကျော်။ သို့သော် အဖိုးကြီးက များသော

အားဖြင့် တရား ရိပ်သာမှာဘဲ နေသည်။

သူတို့ဇာတိမှာ တောရွာလေးက ဖြစ်ပြီး မြို့တက်

လာ နေသည်။ လင် က တရားနှင့်ပျော်ချိန် မသိန်း

ရှင် က စီးပွားရေးလောဘ မသတ်နိုင်သေး၍

ကိုယ့်လမ်းကိုယ် လျှောက်နေကြသည် ဟု ခန့်

မှန်း ပြောကြ၏။

                    မည်သို့ဆိုစေကာမူ

ရပ်ကွက် ရှိ ကျားပေါက် ကျားကြီး ကျားအို မှန်

သမျှသည် မသိန်းရှင် ကားပေါ်က ဆင်း လမ်း

လျှောက်သွားချိန်ကို တွေ့ပါစေ ဆုတောင်းကြ

ချေ၏။အဘယ်ကြောင့်နည်း။

အရပ်မြင့်ြ်မင့် ထွားကျိုင်းတောင့်တင်းသော သူမ

အလှကို ရှုစား မျက်စိ အစာကျွေးချင် သောကြောင့်

ဖြစ်ပါသည်။ တင် ကားကား ရင် ထွားထွားနှင့် လှုပ်

လီလှုပ်လဲ့ လျှောက်သွားသော မသိန်းရှင် ကို မြင်

ရသူတိုင်း ကျိတ်မနိုင် ခဲမရ သက်ပြင်းချမိကြသည်

ချည်းဖြစ်၏။

တောက် ! ဒီဟာမကြီးကိုသာ ဆော်လိုက် ရလို့

က တော့ တချီနဲ့ တင် သေ ပျော်ပါတယ် ဆိုတဲ့

အ တွေးများနှင့်။

                          xxx

ဒီမယ် ဦးလေး ။ ဟိုလေ မသိန်းရှင် အိမ်က ဘယ်

နားမှာလဲဗျ။

လက်ဘက် ရည်ဆိုင် ရှင် ကို သူစိမ်းတ ယောက်

က မေးပါသည်။ ဆိုင် ထဲက ချာတိတ်က

ဦး ။ သားလိုက်ပို့မယ် ဟုဆိုကာ ကားပေါ်တက်

ချေသည်။

ဆိုင် ထဲက ဇေယျာသီရိသားတွေ မနာလိုသော

အကြည့်နှင့် ကြည့်နေဆဲမှာပင် အဘိုးတန်းကား

လေးက မသိန်းရှင် အိမ်ဆီသို့ဝေါကနဲ မောင်း

ထွက် သွားပါ၏။

                          xxx

                    ဇေယျာသီရိ ချက်မြှုပ် ကြာကူလီ စပ်စုသည် နာ

မည်ကြီး မသိန်းရှင် ကို စိတ်ဝင် စားနေတာကြာ

ပြီ။ စော်ကြီးက ဘာလုပ်တာလဲ။ အ ဝေးက ဘဲ

ကြီးတွေ ဘာကြောင့် သူမဆီ တရွှတ် ရွှတ်လာ

နေကြတာလဲ။

သည်ည တော့ ဖြစ်ချင် ရာဖြစ် မသိန်းရှင် ခြံကို

ဝင်ချောင်းမည်။ ည နေက ကားတစီး မသိန်းရှင်

အိမ်မောင်းဝင် လာသည်။ နောက် ဘဲအိုကြီး တ

ကောင် ကို ထားခဲ့ပြီး ကားက ပြန်ထွက် သွား၏။

ဘာလဲ။ ဘာ ဂွင် လဲ။

ဇေယျာသီရိမှာ စပ်စု မသိဘူးဆိုတာ မရှိစေရ။

                         xxx

ကြာကူလီ စပ်စု မသိန်းရှင်ခြံထဲ ရောက် တော့

ည ၉ နာရီ။ ခြံက ကြီးသည် ကျယ်သည် ။ ရပ်ကွက်

အစွန်ဆိုတော့ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်သည်။

စပ်စု က မီးလင်းနေ သော အခန်းဆီသို့ချဉ်းကပ်

ကာ ပြတင်းပေါက်က ချောင်းကြည့်၏။

တောက် ! ထင် တဲ့အတိုင်းဘဲ။ ပညာရှိများတွေး

ကြည့်ရင် ပြေးကြည့်သထက် သေချာသည် ဆို

သကဲ့သို့။

မသိန်းရှင် သည် ရပ်ကွက်ကလူတွေအ ပေါ်

မောက်သမျှ မာသမျှ အသက် ၆၀ နီးပါး ဘဲနာကြီး

ရှေ့ မှာ အောက်ကျို့ ခယ နေ ရပါသည်။

ကိုကိုရယ် အသိန်း ဒီလောက ကျွမ်းပြီးသားမို့

အပီ ပြောနိုင် တယ်။ ဒီခြံ ၅၀၀ က မများဘူးနော်။

ဟို လူက ဝမ်းနာနေလို့ရောင်းတာသိလား။

အသိန်းသာဆို မ ရောင်းဘူး။

[ ခြံရှင် က ၄၀၀ ရရင် တော်ပြီ ဟု ပြတ်ပြီး။]

ဘဲကြီးက စဉ်းစားနေသည်။ မသိန်းရှင် စကားကို

သိပ် ယုံဟန်မတူ။

မသိန်းရှင် က ဘဲကြီး အရက်ခွက် ထဲကို နိုင် ငံခြား

အရက် နဲနဲ ဖြည့်ကာ ကနွဲ့ကယ ပေးသည်။

အမြည်း အသားတဖတ်ကို တူနဲ့ညှပ်ကာ ခွံ့၏။

ဘဲကြီးက အရက်ကို မျှင်းသောက် အမြည်းကို ဝါး

မြုံ့ရင်း ညာလက်က မသိန်းရှင် ခါးနွဲ့နွဲ့လေးကို

ပွေ့ဖက်ပြီး သူ့ရင် ခွင် ထဲ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။

မသိန်းရှင် က အလိုက်သင့် ရင် ခွင် ထဲ ဝင်တော့

ဘဲကြီးက သူမဖင်ကြားကို ကိုင် ညှစ်သည်။

ဟာကွာ ။ လူဆိုးကြီး ။ အဲ့လောက်ကျတော့လွန်

တယ်။ ဟွန့် ဒီက တရားဝင် ယောကျ်ားနဲ့ပါနော် ။

သိန်းကလဲကွာ ။ကိုကိုက ချစ်လို့ဟာကို။

တောင်ကြီး ဟိုတယ်မှာ ချိန်းတာ သိန်း မလာလို့

ဒီထိ အ ရောက် လာတာဘဲ ကြည့်လေ။

ဘဲကြီးက ပြောရင်း မသိန်းရှင် ရဲ့ နိုင် လွန် အင်္ကျီ

ပါးလေး အ ပေါ်မ ဆွဲချွတ်သည်။ မသိန်းရှင် က

လည်း အလိုက်သင့် လက်တွေ အ ပေါ် မြှောက်

ပေး၏။ နိုင် လွန် အကျ ႌအောက် မှာ ပုန်းအောင်း

နေခဲ့သော မသိန်းရှင် နို့ကြီးတွေ ဖွေးဖွေးဝင်းဝင်း

ပေါ်ထွက်လာသည်။

ပုံမှန်ဆိုက်ထက် အနည်းငယ်ကြီးသလို တောင့်

ကားသည်။ သောက်ကောင် မက ဒါတွေ မကျ

အောင် အားကစား လုပ်ထားပုံ ရ၏။

ဘဲကြီးက အနီရောင် ဗလာစီယာအ ပျော့လေးကို

ဆွဲတင်ပြီး နို့ကြီးတွေကို အသားကုန် ကိုင်တော့

သည်။

အသိန်းကို ဘယ်ဟော်တယ် ချိန်းလို့မှ မလာဘူး

မှတ်ပါ။ အဲ့ဒါက ကြေးစားတွေ အလုပ်ပဲ။ အသိန်း

က ကြေးစား မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ် တကယ် ရင် ထဲ

က ချစ်တဲ့ လူလောက်ပဲ့။

ဒါဆို ကိုယ့်ကိုတော့ အသိန်းက ချစ်တယ်ပေါ့။

အရွယ်ကိုမှ အားမနာ ဘဲကြီးက မသိန်းရှင် နို့ကြီး

တွေ စို့ရင်း ညု ချေ၏။

အမ့် စဉ်းစားရဦးမယ်။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့

ကိုကိုက ၂ ပြားတန် ခြံလေးဝယ် ဘို့တောင် လက်

ပေါက် ကပ်နေတာကိုး။ ဘာလဲ ဒီက အသိန်းကိုပွဲခ

လျက်ဆားဘိုး မသဒ္ဓာလို့မို့လား။

ပြောရင်း ဘဲကြီးရဲ့ အ ချောင်းကို လက်နဲ့ ရွရွ

ပွတ်ပေးသည်။ သူမ နို့လှလှကြီးတွေကို ဘဲကြီး

မျက်နှာရှေ့ မသိမသာ ကော့ပြသည်။

အာ့ သိန်းရယ် ။ အဲဒီကိစ္စ မ ပြောနဲ့တော့။

မနက် ကိုကို ငွေချေခဲ့မယ်။ နော့်။ကဲ ကို ကို့

အချစ် ယုံပြီလား။

ဘဲကြီးက ဆာ နေပြီ။ မသိန်းရှင် ဂါဝန်ပွကြီးကို ဆွဲ

ချွတ်၏။

တင်းကား ဆူဖြိုးလှသော တင် သားကြီးတွေ ကို

တယုတယ ပွတ် ရင်း မမြင ်ဘူးသလို မျက်စိ ကျွတ်

မတတ် ကြည့်နေသည်။

                                 xxx

မသိန်းရှင် က အ ထာပေါက်သည်။

ဘဲအိုကြီးကို မွေ့ယာပေါ် ပက်လက် အိပ်ခိုင်းပြီး

သူမ က အ ပေါ်က ဘဲကြီးမျက်နှာကို ဖင်ပေး အ

နေ အထားနှင့် တက်သည်။

ပေါင် နှစ်ဘက်ကား ဆောင့်ကြောင့်ထိုင် ကြွပြီး

ဘဲကြီး ဟာကို သူမဟာထဲ အ သေအချာ ထည့်

၏။

နောက်တော့ ညင ်ညင် သာသာလေး ထိုင် ချသွင်း ၊

အ ပေါ်ပြန် ဖြည်းဖြည်းကြွ ပြန်ထုတ်၊ ပေး သည်။

ငတိကြီး တအားအားနှင့် အရသာတွေ့နေသည်။

နောက် လက်တရမ်းရမ်းနှင့် မသိန်းရှင် နို့ကြီးတွေ

မမှီ မကမ်းလှမ်းကိုင်တော့ ၊ မသိန်းရှင် က ဘားဂျွမ်း

မယ်တွေလို နောက်လှန် ကော့ ပေး၏။

ငတိကြီးလက်တွေက မသိန်းရှင် နို့အုံကြီးတွေကို

ပြညိ့ပြည့်ဝဝ ကိုင် နိုင် သွားသည်။

မသိန်းရှင် က စလိုးလေး နဲ့ ပေးနေ သော်လည်း

ဘဲကြီးက စွတ် ထန်ကာ အောက် ပင့်ဆောင့်၏။

အာ အာ ကောင်းလိုက်တာ သိန်းရယ်လို့အော်ရင်း

အရမ်းမြန်လာသည်။

သို့သော် ခဏ နေ တော့ မသိန်းရှင် က ဖတ်ကနဲ

ထကာ ဘဲကြီးဟာ ကျွတ်အောင် မြှောက် ချွတ်၏။

ဟာ သိန်းလေး ဘယ်လိုလုပ်တာလဲကွာ။ကောင်းနေ

တဲ့ဟာကို့။

မသိန်းရှင် က ဘဲကြီးကို ချော့ပြီး အရက် တခွက်

ငှဲ့တိုက်။ သူမကလည်း တကျိုက် မြိုချကာ နမ်းရင်း

ပွတ် ရင်း အချိန်ဆွဲသည်။

ထိုသို့ဖြင့် ပထမပိုင်း အ မောပြေ ပုံမှန်ဖြစ်ပြန်သွား

မှ ဒုတိယပိုင်း ပြန်စသည်။

မသိန်းရှင် က အ ပေါ်ကဘဲ တက် ပါသည်။

သို့သော် ငတိကြီးနှင့် ဖေ့စ်တူ ဖေ့စ်။

သည်တခါတော့ မသိန်းရှင် ကိုယ်တိုင် အပီ အ

ထန်ခံသည်။ တဟင့်ဟင့် တအင့်အင့် အသံတွေ

ဆူညံပွက် နေ၏။

နာရီဝက်လောက် ကြာတော့ နှစ်ယောက်လုံးပြိုင်

တူ ပြီးကာ အသားကုန် ဖက်၍ နှပ်နေကြပါတော့

သည်။

ပြီး
"},

{"title":"သမင် အစားခံရတဲ့ ကျား
","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDwuiX7W2xLiB1k0Bi_VtgXhQcqjAkxDBMt8ZrM8udgMj9zXV-yVWGIyzXOFsBqD1ApTPNz8o7zj0z7JqUpjn2RAbx4dKgO9KKeT5A7I_voQx2etlCT69Gly9VCDuEak3fLyr31ahyobE/s320/5febd95fd05a3511a0c312d7acb922cb.jpg
","content":"သမင် အစားခံရတဲ့ ကျား


ကိုအေး ။

လူပျိုကြီး ။ နာမည် ထက်လည်း အေးတယ်။

လူ ချော ။ မိန်းမ ကိစ္စ အရှင်း။

ဒါပေမဲ့ အရက်ကျတော့ ကြိုက် တယ်။

တည နေ တပိုင်းလောက် အ ပျော်သောက်

လေ့ရှိတယ်။

သူက ဝယ်နိုင် သောက်နိုင်ပေမဲ့

မဝယ် သောက်နိုင် တဲ့ ငယ်ပေါင်း ဆုပို ဆီ

ည နေတိုင်း ၂ ယောက်စာ ဝယ် သွားသောက်

နေကျ။

                xxx

ဟေ့ သယ် ရင်း ။ လာကွ။ မျှော်နေတာ ကြာ

ပြီ။

ဒီည တော့ အငြိမ်ဘဲ။ ယောက်ဖ မြို့ပြန်က

ရမ် ၄ လုံးတောင် ပလဲဇင့်ပေးသွားတယ်။

ကြိုက်ဆွဲဘဲ။

မင့်ဝယ်လာတဲ့ တော ကို ခန ဖယ်ထားလိုက်။

ဟဲဟဲ ကာပြန် ရာတော့ ကျတာပေါ့။

ဆုပိုက သွားရေတများများနဲ့ သောက်ချင် လှပုံ

ရသည်။

မိုးက လေးက ရွာလာသည်။

သောက်လို့ပိုကောင်းပါ့။

ဆုပိုက နွားငတ်ရေကျ အ သောက် သမားမို့

မကြာခင် မူးပြီ။ ကိုအေးက တော့ ဇိမ်သမား

လစ်မစ်နဲ့ သောက်သူ။ ထွေခါစရှိသေး။

ရပ်ကွက် စတိတ် ရှိုးက ပြန်လာတဲ့ ဆုပိုမိန်းမ

မြရီ ဝင် လာသည်။

အော် ကိုဆုပိုရယ် မိန်းမမရှိလို့ငှက်ပျောတုန်း

ခွအိပ် နေရတဲ့ လူပျိုကြီးကို အမြည်း ဘာလို့ချမ

ပေးတာလဲ။

မီးဖိုချောင် ထဲက ဝက်သား ပန်းကန်ကို ယူလာ

ချပေး၏။

ဒီည မြရီ ဝတ်စားပုံက ကလက်လွန်းသည် ဟု

ကိုအေး ထင် မိသည်။ အကျ ႌက လည်ပင်း

ဟိုက် လွန်းသဖြင့် ဖြူဖွေး ကြီးမားသောနို့အုံ

တွေ ခုန်ထွက်မယ့်ပုံ မြင်နေရသည်။

ကိုအေး မျက်နှာလွှဲလိုက် ရသည်။

ဒါပဲနော် လူပျိုကြီး ။ ခမျ သူငယ်ချင်း မူးအိပ်နေလို့

က တော့ အိပ်ယာပေါ် ရှင် ကိုယ်တိုင် သိပ်ပေ

တော့။ ရှင့်လူက မူးအိပ်မှတော့ သူ့ဖင် လူတက်

လုပ်တောင် မနိုးဘူးရယ်။

ဒီည မြရီ ပြောပုံတွေက ဆန်းသည်။ ဘယ့်နှယ်

ကြောင့် ကြမ်းနေသနည်း။ ပြီး သူ့ကိုကြည့်ပုံ

တွေကလည်း ရမက်ခိုး ဝေ နေသလိုပါဘဲ။

                         xxx

ဒါပေမဲ့ မြရီစကားမှန်သည်။

ဆုပို မူးပြီ။ ထိုင် ရင်းစားပွဲပေါ် မှောက်လျက်

အိပ်ပျော်သွားသည်။

ပြသနာကောင်။

ကိုအေး သူ့ကိုပွေ့ချီ၍ သူတပါးလင် မယား

အိပ်ခန်းထဲဝင် သိပ်ပေးရသည်။

ရှင် လည်း ပြန် မ နေ နဲ့ လေ။ မိုးတွေ အရမ်း

သည်းနေတယ်။

ရှင့်မှာ ဘယ်မိန်းမမှ လုပ် စရာ မရှိတာ။ ဒီမှာဘဲ

အိပ်ပေါ့။

                      xxx

ဟုတ်ပါရဲ့လေ ။

ကိုအေး အပြင် ခန်းမှာ ခြင်ထောင်ထောင် အိပ်

ဘို့ပြင် သည်။ သူတို့လင် မယားအိပ်ခန်းနှင့်

ကပ်လျက်။ မြရီက တံခါးလည်း မပိတ်

မီးလည်းဖွင့်ထားလို့ အိပ်ခန်းတခြမ်း ကိုမြင်

နေရသည်။

ကိုအေး အိပ်မ ပျော် ခင် မြရီ ကုတင် ပေါ်က

ဆင်းလာတာတွေ့သည်။ ကုတင်ခြေရင်း

ရောက်တော့ အကျ ႌကို အရင် ချွတ်၏။ ဖြူ

ဖွေး ပြည့်တင်းသော နို့အုံကြီးတွေ စွဲမက်စ

ရာ။

နောက် လုံချည် ကိုပါ ကွင်းလိုက် ချွတ်ချလိုက်

ပြန်သည်။ ခါးသေးသေးအောက်က ကြီးမား

စွင့်ကားနေ သော ဖင်ကြီးက ဘွားကနဲ ပေါ်လာ

သည်။ ပေါင် တံတွေက အရင်းတုတ် ရာက

သွယ်ဆင်းသွား၏။

ကိုအေး စိတ်ထိမ်းကာ မျက်စိမှိတ် အိပ်သည်။

သူငယ်ချင်းမိန်းမကို မကြည့်ကောင်း။

ပြီး သူက ရှက်တတ်သောလူပျိုကြီး။ အပြာကား

တောင် သွားမကြည့်သူ။

                   xxx

ဟိုက် ။

ရုတ်တရက် နွေးထွေးအိစက်သော ခန္ဓာကိုယ်တ

ခုက သူ့အ ပေါ်တက်ခွလာလို့လန့့်သွားသည်။

အလို မြရီ။

နိ ချွတ်ထားသောသူမက သူ့ပေါ် လာခွသည်။

ကိုအေး လက်ဆန့် တွန်းဖယ်လိုက်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူ့လက်တွေက မြရီနို့အုံ ထွားထွား

ကြီးအ ပေါ်မှာ ကိုင် လျက်တန့်သွားသည်။

မြရီကလည်း သူ့လက်နဲ့ထပ်ဖိ ဆုပ်နယ်စေ

သည်။

သူမလက်တဖက်ကလည်း ကိုအေးပုဆိုးထဲ

နှိုက်ကာ ပေါင်ကြားကဟာ လာကိုင်ပြန်သည်။

မဟုတ်ဘူး။ ဒါ လုံးဝ မသင့်တော်ဘူး လို့တွေး

ရင်းသူ့စိတ်က ငြင်းသည်။ ဒါပေမဲ့ သူ့ အ သွေး

အသားတွေက အမိန့်မနာခံ။ မြရီ အကိုင် အ

တွယ် နောက် ပါသွားသည်။

လူပျိုကြီး မထိမ်းနိုင်တော့။

မြရီ ရဲ့ တတုံးတခဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းကြုံးပွေ့

ဖက်၏။ လက်တွေက မြရီနို့တွေ ဖင်တွေ ပေါင်

လုံးကြီးတွေ အငမ်းမရ ပွတ်သပ် နယ်ခြေသည်။

မြရီ အရမ်းကျေနပ်နေသည်။

လင် ရယ်။ အရင် က မိန်းမ လိုးဘူး လားတဲ့။

ကိုအေးက ခေါင်းရမ်းပြ တော့

ကံကောင်းလိုက်တာ ဒီည လူပျို အသစ်ကျပ်ချွတ်

လေးနဲ့ ခံရမှာပါလား တဲ့။

                          xxx

ကိုအေး နဖားကြိုးပြတ်ပြီ။

မြရီ ကို အသားကုန် ကြုံး လုပ်သည်။

တကယ့် ထန် လှပါတယ်ဆိုတဲ့ မြရီ တောင်

အောက်က တအင်းအင်း ညည်းယူရပါလေ

သည် ဟူ၏။
"},

{"title":"အ မှောင် ထဲက ချစ်သူ
","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj_l7sTVMKUSEM5hwFI3NTwhVGX_sjKXAjwHlRAHDaXeeWrnkC-L33kGVnIEwpGI3GLBUZ5r8rFWqRlUn8LXQlijoyQU4ivXQMVLMx2Tful908nphLPIZiZPg31dMpLC8sFi-1hLSGrwp4/s320/3bd5dbe5a5e00dd3d1a223fd7cc72c33.jpg
","content":"အ မှောင် ထဲက ချစ်သူ


သာယာကုန်းရွာက ဆန်ကုန်သည်ကြီး၏ ဇနီး

ဒေါ်နွဲ့နွဲ့သည် သူမ သနခါးခြံကို ပေါင်းသင်နေ

ကြ သော ကောင် မ လေးတွေထံသို့အ မောပြေ

စားရန် အ ကြော်စုံသွားပို့သည်။ က လေးမ လေး

များသည် သစ်ပင် ရိပ်တွင် ထိုင် ကာ အ ကြော်

များကို အားပါးတရ စား၏။ စားရင်း ပြောလိုက်

ကြတဲ့ စကားတွေက အစုံ။

ရွာတောင် ပိုင်းက လူပြတ်သော လမ်းက လေး

ကို ညည တ ယောက်ထဲ မသွားဘို့။ သွားလျှင်

မှောင် မဲထဲက တ ယောက် က ထွက်လာပြီး ဆွဲ

တတ်သည် ဟု ဆိုပါ၏။

ဒေါ်နွဲ့နွဲ့က

သရဲ လားအေ့ ။ ဟု ဝင်မေးသည်။

နေရာတကာ စပ်စုသော ကောင် မ လေးက

အန်တီနွဲ့ ကလည်း ဘယ်ကလာ သရဲဟုတ်ပါ့မ

လဲ။ လူ ၊ လူ အစစ်။ ယောကျ်ားကြီးတော့။အဲဒါ

ကြီးက ဗြုန်းကနဲ ထွက်လာပြီး တွေ့တဲ့မိန်းမကို

ဝင် လုံးတော့တာဘဲ။ ပြီးတော့ ဟိုဟာလုပ်ဘို့

ကြိုးစားတော့တာဘဲ တဲ့။

မဖြစ်နိုင် တာအေ။ ဒီခေတ်ထဲ ။ မင်းမဲ့တိုင်းပြည်

မှ မဟုတ်တာ။

ကောင် မ လေးက အ လျှော့မ ပေး။

အန်တီနွဲ့ က မဖြစ်နိုင် နေ။ တွေ့တဲ့သူက တွေ့

ပြီးပြီ။ ဘသူ့မှတော့ လျှောက် မ ပြောနဲ့။

အ နောက်ပိုင်းက အပျိုကြီး တခါကြုံခဲ့တယ်။ သူ

က အခန့်ရှိလို့ညကြီး အဲသည်လမ်း ဖြတ်သွား

တာ မကျီးပင်ကြီးအောက်လဲ ရောက်ရော အဲ့ေ

ကာင် က ထွက်လာပြီး နောက် က နေ သိမ်းဖက်

တယ်။

ပြီးတော့ ဟိုဟာဒီဟာ ကိုင်၊ ခန နေ တော့

အပျိုကြီးကို တွန်းလှဲပြီး တက်ခွ။ လုံချည် ချွတ်ဘို့

ကြိုးစားနေတုန်း အပျိုကြီးက လက်ထဲစမ်းမိရာ

တုတ် နဲ့ရိုက်ချ ပြီး ထ ပြေးလာခဲ့ရတာ တဲ့။

အများထင်ကြတာက တော့ ဝက်တွေ သတ်တဲ့

င မောင် ဖြစ်မှာဘဲတဲ့။ သူက ရွာတောင် ဘက်က

တဲ မှာ တ ယောက်ထဲ နေတာလေ။ မိန်းမနဲ့ပြတ်

ပြီး၊ တခါက ရေခပ်သွားတဲ့ အပျိုပေါက်မ လေး တ

ယောက်ကို ပြောင်းခင်းထဲမှာ ဖက်နမ်းတယ် လို့

ပြောကြ သေးတာဘဲ။

အန်တီနွဲ့က

ဟုတ်ချင် မှ ဟုတ်မှာပါအေ။ င မောင်ဖြင့် ငယ်

ငယ်က လူရိုးပါ။ ပိုက်ဆံ မရှိလို့ဝိုင်းနှိမ်ကြတာ ဖြစ်

မှာပါ။

                            xxx

အန်တီနွဲ့သည် သူမ ယောကျ်ား ဆန်ဝယ်သွားသ

ည် မှာ ၂ ပတ်ကျော်ပြီမို့မျှော်နေဆဲ ၊ နောက် ၅ ရက်

ခန့်ကြာမှ ပြန်လာမည်ဟု ဖုန်းဆက်၍ ရင် ထဲ ဟာ

သွား၏။ ဘယ်တတ်နိုင် မလဲလေ။ အလုပ်ပဲ။

စင် စစ် သူမ ဘဝ သည် ငွေကြေးပြည့်စုံပါသော်

လည်း ယခုလို မွတ်သိပ် မှုတွေ က တော့ အမြဲ

ရှိနေခဲ့ပါ၏။

မနက်ဖန် သီတင်းကျွတ်လပြည့်။

ဘုန်းကြီးကျောင်း ဆွမ်းတအုပ်ပို့မည်။ ဘာဟင်း

နဲ့ပို့ရ ကောင်းမလဲ စဉ်းစားရာက ဝက်သားကို သ

တိရလာသည်။

အန်တီနွဲ့သည် ဝက်သား အသားသတ်သတ် မှာ

ဘို့ တောင် ပိုင်းကို ထွက်ခဲ့သည်။

                         xxx

င မောင် သည် ည နေပိုင်း တ ယောက်ထဲ ထန်း

ရေ သောက်လိုက် ဝက်နားရွက် သုပ်လေး မြည်း

လိုက် အငြီးဖြေ နေစဉ် အန်တီနွဲ့ သူ့တဲထဲ ဝင်

လာသည်။

င မောင်ရေ ။ မနက်ဖန် မနက် အန်တီ ဝက်သား

အသားသတ်သတ် ၁ တွဲ ယူဦးမယ်ဟေ့။

ဟုတ် ။ စိတ်ချပါ အန်တီ။ ကျနော် ရှယ်ကိုရွေးပြီး

ချန်ထားပါ့မယ်။

င မောင် ကြည်နူးစွာပြောသည်။

မှန်၏။ င မောင့်အတွက် အန်တီနွဲ့ လို မိန်းမ ချော

သူဌေးမကြီးက သူ့တဲစုတ်သို့တကူးတက လာ

ခြင်းသည် တကယ်ကြည်နူးစရာဖြစ်သည်။

သူ့ကို ရွာက ဟာမ တွေက ဝက်သတ်သမား၊ သူ

များ ခြံစောင့်မို့ မဆက်ဆံချင် သလို ရှောင်ကြသည်

မဟုတ်ပါလား။

မင့်တို့ခြံက ဇီးပင်တွေ တော်တော်ဖြစ်သားဘဲ။

အန်တီနွဲ့က ဇီးပင် အုပ်အုပ်တွေကို ခါးထောက်

ငေးမောကြည့်လျက် ပြောသည်။

င မောင် က အန်တီနွဲ့၏ နောက်ပိုင်းအလှကို မက်

မောစွာ ခိုးကြည့်သည်။ ပုခုံးသားလေးတွေက အိ

နေမည်။ လက်မောင်းအိုးတွေက လုံးဝန်းချောမွတ်။

သေးကျင်သောခါးလေး။ နောက်တော့ ခါးအောက်

က တင် ကားကား ထွားထွားကြီး။ ခြေတလှမ်းတိုင်း

လှုပ်ခါ ခုန်ပေါက်နေသည်။

ဟုတ် ။ ကျနော်မှာတော့ ပြုစုရ တာ သေလုလို့၊

ခြံရှင် ကြိုက်အောင်ပေါ့ဗျာ။

အန်တီနွဲ့က ကရုဏာသက်သလို  အော်  ဟု ဆို

ပြီး ပြန်သည်။ င မောင့်တဲနဲ့ ယာတကွက်ခြား၊ ဟို

ကောင် မ လေး တွေပြောတဲ့ လမ်းလေးပေါ်ရောက်

တော့ အန်တီနွဲ့က မေးသည်။

င မောင် ရေ။ ဒီလမ်းလေးမှာ ညည မြွေတို့ကင်း

တို့တွေ့ဖူးလား။

င မောင် မျက် နှာပျက်သွား၏။

မ တွေ့ဖူးပါဘူးဗျာ။ ဘာလို့လဲ။

အော် ။ ည ၈ နာရီလောက်ကျရင် အန်တီ ဒီလမ်း

က နေ ဖြတ်ပြီး ဟိုဘက် ကြီးကြီးတို့အိမ်ကို ဆေး

ဘိုး သွား ကန်တော့ မှာမို့ပါကွယ်။

                              xxx

ရွာဦးဘုရားဝင်းထဲမှာ ရွာလူငယ်တွေ စတိတ် ရှိုး

ဆိုနေကြသည်။ တရွာလုံး ထွက်အားပေးကြ၏။

သို့သော် အန်တီနွဲ့က တော့ရွာတောင် ပိုင်းလူပြတ်

်သော လမ်းလေးဆီ တ ယောက်ထဲ ထွက်လာခဲ့၏။

တိတ်ဆိတ်သော လမ်းက လေးထဲဝင် လာပြီး မန်

ကျီးပင် အောက် အ မှောင် ရိပ်ထဲ အ ရောက် တွင်

လူတ ယောက် ဖြတ်ကနဲ သူမကို ပွေ့ဖက်ကာ ပို၍

မှောင်သော ခြုံပုတ်ကြား ဆွဲခေါ်သွား၏။

ထိုသူက အန်တီနွဲ့ကိုခြုံတွေ ပတ်လည် ဝိုင်းသော

သဲပြင် ပြန့်ပြန့်ပေါ်ရောက်တော့ အသာဆွဲလှဲလိုက်

သည်။ နောက် ပါးနှစ်ဘက်ကို အငမ်းမရ နမ်းကာ

နို့ကြီးနှစ်လုံးကို လက် နှစ်ဘက်နဲ့အားပါးတရကိုင်

ညှစ်တော့သည်။

အန်တီနွဲ့က

ဟဲ့။ ဘသူလဲ ။ မလုပ်ပါနဲ့ကွယ်။ အန်တီ တောင်းပန်

ပါတယ်။ မသင့်တော်ပါဘူး။ ငါက လင် ရှိမယားတ ေ

ယာက်ပါ ။

ထိုသူက မ လျှော့။ သို့သော်

အန်တီနွဲ့က သိပ် ရုန်းကန်မဲ့ပုံ မပြသည့်အတွက်

ညင် ညင် သာသာ ကိုင် တွယ်သည်။ အရင် ဆုံး

အန်တီနွဲ့၏ အကျ ႌ ဘော်လီကို ဆွဲချွတ်သည်။

ကြီးမား နူးညံ့သော အန်တီနွဲ့ နို့ကြီးတွေကို

မက်မောစွာ ကိုင် စို့၏။ ပေါင်ကြားအုပ်ကိုင် ထား

သောအန်တီနွဲ့ လက်ကို ဆွဲဖယ်ကာ သူ့လက်နဲ့

ပေါင်ကြားကို ပွတ် ပြန်သည်။

အန်တီနွဲ့ ငိုသံလေးနှင့် ပြော၏။

သူများ မယားကို ခုလို ဗလအားကိုးနဲ့ အရ ယူတာ

မ ကောင်းပါဘူး။

ထိုစကားကြောင့် ဟိုလူ တွေသွားသည်။ တင်းကြပ်

စွာ ကိုင် ပွတ်နေ သော လက်တွေ တုန့်သွား၏။

တမိနစ်လောက် ရပ် သွားပြီး အန်တီနွဲ့နားနားကပ်

ကာ တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

မမကြီး ရယ်။ တကယ်ချစ်လို့ပါဗျာ။

ခွင့်လွှတ်ပါ နော် တဲ့။

အန်တီနွဲ့က ထိုသူ၏ လက်မောင်းတွေကို သူမ

လက်နှင့် ပြန်၍ တယုတယ ပွတ်သပ်ပေးသည်။

ဟိုလူ ခနတွေ ဝေ နေ၏။

စဉ်းစားပြီး ဆက်ပြောပြန်သည်။

မမကြီးနဲ့ကျနော်က အဆင့်သိပ်ကွာပါတယ်။ ဒီလိုမှ

မယူ ရင် မမကြီးကို မရ နိုင် လို့ပါ ဗျာ။

သူက ပြောပြီး အန်တီနွဲ့ ပေါင်ကြားကို နှိုက်သည်။

အန်တီနွဲ့က ခြေ ထောက် နှစ်ချောင်း ကလိန်ကွတ်

ထားလိုက်၏။

မမကို တကယ်ချစ် ရင် ပြောလေ။ မင်း ဘသူလဲ။

င မောင် မို့လား။ ဟုတ်တယ် မလား။

အန်တီနွဲ့က ဟိုလူ့ကျောကို ကြင် နာစွာ ပွတ်ပေး

ပြန်သည်။

ဟိုလူထံက တုန့်ပြန်ပြောသံ မကြားရ။

ဟေး ။ ပြောလေကွာ ။ မင်း င မောင် မို့လား။

မမ သိပါတယ်ကွာ ။ မင်းက င မောင် ပါ။

သည်တော့ ဟိုလူက

သိသားနဲ့များဗျာ ။ ဘာလုပ်မေးနေ သေးလဲ။ ဟုတ်

တယ် ။ ကျနော် င မောင် ဘဲ။

ပြောပြောဆိုဆို သူက အန်တီနွဲ့ပေါင်နှစ်လုံးကြား

ကို နှိုက်သည်။ သူ အံ့သြသွားသည်။ အန်တီနွဲ့ဟာ

ကြီးက သူ့ကိုကြိုနေသည်။ အဘယ့်ကြောင့်နည်း။

အန်တီနွဲ့သည် ကလိန်ကွတ်ထားသော ခြေ ထော

က် နှစ်ချောင်းကို ဖြေပြီး ပေါင် ကားပေးလိုက်၍ ဖြစ်

်သည်။

                                    xxx

င မောင် စမ်းထလိုက်သည် မှာ သူ့ကိုယ်သူ ပင်

မယုံ။

ဒီလောက် ချော တောင့် နေတဲ့ ဟာမကြီးကို နွှာရ

လိမ့်မည်ဟု ဘယ်သောအခါကမှ စိတ်ကူးမယဉ်

ခဲ့ ပါတကား။

လွတ်လွတ်လပ်လပ် ရှယ် လုပ်နိုင် ရန် အန်တီနွဲ့ကို

သူ့တဲ သို့ခေါ်လာ၏။

သူပိုင် ကုတင် ခ နော်ခနဲ့ လေးပေါ်က ဖြူဖွေးဝင်း

မှည့်နေသည့် အန်တီနွဲ့တကို ယ်လုံးကို တပ်မက်

စွာကြည့်မိသည်။ ကြည့်မဝပါ။

အန်တီနွဲ့က သူ့အ ချောင်းကို လက်နဲ့ ဖွဖွဆုပ်

လျှောတိုက်ပေးသည်။ င မောင် တအားထလာ၏။

သူ သိလိုက်ချေသည်။ သူ့ဘဝ မှာ နှစ်ပေါင်းများ

စွာတမ်းတ နေခဲ့တာ၊ လိုအပ်နေခဲ့တာ သည်

ဒါပါလား။

သူ့အ ချောင်းညိုမဲမဲကြီးသည် အန်တီနွဲ့လက်ဖြူ

ဖြူနုနု လေးများကြား၌ ဇိမ်တွေ့လျက် ရှိပါ၏။

ချက်ချင်း မာတောင့် ထွားကျိုင်းလာပြီး ထိပ်က အ

ရည်ကြည် စို့လာသည်။

င မောင် က အန်တီနွဲ့ကိုယ်အောက်ပိုင်းကို ခုတင်

ဘေး ဆွဲချကာ၊ ခါးနှင့် အ ပေါ်ပိုင်းသာ ခုတင်ပေါ်မှာ

ပက်လက် ကျန် နေ စေသည်။

ပေါင်ဖွေးဖွေး တုတ်တုတ်ကြီးတွေကြားက မို့ဖောင်း

နေ သော အန်တီနွဲ့ဟာကြီးသည် သူ့ကို ချဲလင့်ခေါ်

နေ၏။

င မောင် သည်လက် နှစ်ဘက်ကို အန်တီနွဲ့ဒူးကွေး

အောက် တဘက်စီလျှိုကာ အန်တီနွဲ့ကိုယ်အောက်

်ပိုင်းကို မ တင်ပေးလိုက်တော့ သူ့အ ချောင်းထိပ်နဲ့

အန်တီနွဲ့ဟာကြီး ထိကပ်သွားသည်။

အန်တီနွဲ့က င မောင့်ဟာကို လက်နဲ့ လှမ်းကိုင်ပြီး

သူမ ဟာထဲ တေ့ပေးသည်။ င မောင် က နဲနဲ ထိုး

သွင်းလိုက်တော့ ခေါင်းမြုပ်သွား၏။

အန်တီနွဲ့ မျက် နှာရှုံ့လျက် အမ လေး ဟု သဲ့သဲ့

ညည်းသည်။င မောင် အဖျားပိုင်းလေးဘဲသွင်းထုတ်

 ၄/၅ ခါလောက် လုပ်သည်။ သူ့ဟာက သူများတွေ

ထက် ကြီးသည်ဟု ဘော်ဒါတွေက ပြောဘူးသည်။

နောက် အဝင် ချောလာတော့ သူ အဆုံးထိ အမြုပ်

သွင်းထည့်လိုက်သည်။ အန်တီနွဲ့က နှုတ်ခမ်းတွေ

ကိုက်ကာ ခံသည်။

ကောင်းလိုက်တာ မမကြီးရယ်။

မမကြီးက ရော ကောင်းရဲ့လား။

အန်တီနွဲ့ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

င မောင် ဆက်လုပ်သည်။ ဆောင့်ချက်တိုင်း မြုပ်က

နဲ အိကနဲ ဝင် သွားသလို သူ့ဟာကြီးက အရမ်း အ

ရသာတွေ့နေသည်။

သူခနခန ပြန်ငုံ့ကြည့်မိသည်။ သူ့ကောင်ကြီးက

အန်တီနွဲ့ဟာထဲ ဝင် သွား၊ ထွက်လာ၊ ပြန်ဝင် သွား

ပုံမှာ ပိုင် စိုးပိုင် နင်း ရှိလှသည်။

၁၅ မိနစ်လောက် ခပ်ညှာညှာ ဆော်ပြီးတော့ စော်ကြီး

လည်း ခိုက်လာသည်။

ကော့ပေးတာ လှုပ် ရမ်းပေးတာ လုပ်လာသည်။

လုပ်ပါ မောင်လေးရယ်။ ဆောင့်ဦး။

အား ကျွတ်ကျွတ် ကောင်းလိုက်တာ ဆိုတာမျိုး

ပြောလာ၏။

စော်ကြီး ထန်လာမြန်လာပြီး ပြီးချင် ပုံ တွေ့တော့

င မောင် ကြားဖြတ် နားကာ မီးတောက်အရက် တငုံ

ကပျာကယာ မော့၏။

အန်တီနွဲ့ က

မောင်လေးကလည်းကွာ ။အ ရေးထဲမှ့။

မီးတောက်အရက်က လည်ချောင်းထဲ ပူဆင်းသွား

ပြီး သွေးတွေကို နှိုးပေး အရှိန်တင်ပေးသည်။

င မောင် စော်ကြီးကို အကုန်းခိုင်းသည်။ အန်တီနွဲ့

၏ကြီးမားသော တင် ကားကားကြီးတွေက သူ့စိတ်

ကို ပို ထကြွစေသည်။ သူက စော်ကြီးခါးကို လက်နဲ့

ဖိတော့ စော်ကြီးက အလိုက်သီ ညွတ်ပေး၏။

င မောင် သည် မာန်ထ နေ သော သူ့ကောင်ကြီး

ကို အန်တီနွဲ့ဟာထဲ အ သေအချာ ထည့်ကာပြွတ်

ကနဲ သွင်းလိုက်၏။

့ထို့နောက်

မီးတောက် အရက် အရှိန်က ပင့်ပေးတာရော ၊

သူ့စိတ်ကလည်း ထိမ်းမရ အောင် ထန်နေတာ

ကြောင့် မညှာဘဲ အားကုန် ဆောင့်ဆောင့်သွင်း

၍ အုပ်ပါတော့သည်။

စော်ကြီးက သူမ ပြီးသွားပေမဲ့ င မောင် ပြီးအောင်

တအားအား ကျိတ် ညည်း ခံသည်။

င မောင် ကလူငယ်မို့အားသန်တာရော၊ မွှန်နေတာ

ကြောင့် စွတ် ကြမ်း မိုင် ကုန် ဆော်တာကြောင့်

စော်ကြီး လူးခါ ခံနေရသည်။ တခါတခါ လက်နဲ့

င မောင့် ပေါင်တွေ ပြန်တွန်း၏။ ကုတင် နဲ့နဲ့ လေး

ပါ တကျိကျိ အော်နေ ရ ချေသည်။

အင့် အင့် အပြီးသတ်ပါတော့ မောင်လေးရယ်။

နာလှပြီကွာ ။ ကြာရင် သေ တော့မယ်။ အ အ ။

နာရီဝက်ကျော်ကြာမှ မီးတောက် အရှိန်လည်း

ပျယ်ကာ င မောင် ပြီးချေသည်။

ဒါပေမဲ့ ရှားပါး ဂွင် ကြုံရခဲမို့စော်ကြီး ပြန်ချင် တာ

ကို ဇွတ်တားပြီး ဆွ နှူးကာ ဒုတိယ ပွဲ စသည်။

သည်တခါတော့ စော်ကြီးက သူမ ပြီးတာနဲ့၊ မပြီး

သေး သော င မောင် ကို ချော့မော့ကာ လက်နဲ့

အပြီးသတ်ပေးလေ၏။

                                xxx

ထိုနှစ် သီတင်းကျွတ် လပြည့်ကျော် ၁ ရက်နေ့မှ

စ၍

သာယာကုန်းရွာ ကောင် မ လေးတွေကြားတွင်

ည အခါ ရွာတောင ်ပိုင်းက လူပြတ်သောလမ်းကို

သွားလျှင် လူ တ ယောက် က ထွက် ဆွဲသည် ဆို

သောစကား မ ပြောကြ တေ့ာပါ။

င မောင် ကိုလည်း လူရိုးလူအေး အဖြစ် တရွာလုံး

က လက်ခံ ပေါင်းသင်းလာကြပါ၏။

င မောင် က ဝက်လည်း မသတ်တော့ပါ။

လက် ရှိ ဇီးခြံ အလုပ် အပြင်

အန်တီနွဲ့ခြံသို့ တပတ် ၃ /၄ကြိမ် ဆိုသလို

သွားလုပ်ပေးတာ တွေ့ရပါတော့သတည်း။

ပြီးပါပြီ
"}]}