{"books":[{"title":"အတိတ်
","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguUtWWf0rrCQeFN34aJfljdAXuLe4eXlRBFo-jYqvJ3hPMXFkhnY3VMi1Bnykr-L4NnVH2m7_Yv9vNLFMjxxf3WOwXldtt7PP_AQ5QjSGL-1JlhTHoFBj9de5bzeDlFlunfjgVTb7_CBA/s1600/d89e128a00a1acb864e76de653b00659.jpg
","content":"ဆရာလေး..ထန်းရေချိုလေးသောက်ဦးမလားဗျ…။
ထန်းတောရှေ့မှ ဖြတ်သွားသော ကျောင်းဆရာလေး တင့်ဆွေကို ရွာမှကာလသားခေါင်းကိုချက်ကြီးက
နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
ဆရာလေးကား သဘောကောင်းသည် စာသင်ပြလည်းကောင်းသည်။
ဒါပေမဲ့ ဆရာလေးအကြောင်းကိုတော့ချက်ကြီးမသိ။
(၄)တန်းနှင့်ကျောင်းထွက်ခဲ့သော ချက်ကြီးအဖို့ သူနှင့်ရွယ်တူဖြစ်သော ဆရာလေးလိုပညာတတ်တစ်ယောက်ကို
မိတ်ဆွေဖြစ်ခွင့်ရသည့်အတွက်တော်တော်ဝမ်းသာနေသည်။
ဆရာလေးကား ကိုချက်ကြီးရှိရာဆီသို့လာခဲ့သည်။
အေးဗျာ…သောက်တာပေါ့…။
ဒေါ်အေးမိရေ..ဆရာလေးအတွက် တစ်မြူပေးပါဗျို့။
လာပါပြီတော်..လာပါပြီ…
ထန်းတောပိုင်ရှင် ဦးမောင်ငယ်မိန်းမ ဒေါ်အေးမိက ထန်းရေအိုးတစ်အိုးကို မြက်ဖျာပေါ်သို့လာချလိုက်သည်။
ခွက်လေးဘာလေးရောအမြည်းရောဒေါ်အေးမိ။
ချက်ကြီးက ဆော်သြလိုက်သည်။
ဟိုမှာနင့်ကိုမောင်ငယ်ယူလာပါပြီ။
လယ်ကြွက်ကင်ကိုကြော်ပေးနေတယ်။
အခုတော့ပဲလှော်နဲ့ဘဲအရင်မြည်းဦး…အားနာလိုက်တာဆရာလေးရယ်.။
ဒေါ်အေးမိက ဆရာလေးကိုတင့်ဆွေကို လောကွက်ပြုလိုက်သည်။
ရပါတယ် ဒေါ်အေးမိရယ်….အားနာစရာ။
ဆရာလေးတင့်ဆွေက ထန်းရေအိုးထဲသို့ ခွက်ဖြင့်ခပ်ကာ ထန်းရေတစ်ခွက်ကိုမော့ချလိုက်သည်။
ထိုအချိန်မှာဘဲ လယ်ကြွက်ကြော်ပန်းကန်ကို ကိုမောင်ငယ်မှလာချလိုက်သည်။
ဆရာလေး..စားနော်…အားမနာနဲ့
ကိုမောင်ငယ်ကား ဆရာလေးကိုတင့်ဆွေကို ပြောလိုက်ပါတယ်။
ဟုတ်ကဲ့….စားပါတယ်..ကိုမောင်ငယ်..။
ကိုမောင်ငယ်ကားဆရာလေးကိုတင့်ဆွေနှင့်ချက်ကြီးတို့နားကိုဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
သူ့အနေနှင့်ဆရာလေးကိုတင့်ဆွေနှင့်စကားပြောရတာကိုသဘောကျသည်။
ဆရာလေးက ဗဟုသုတလည်းပြည့်စုံတယ်လေ။
ဆရာလေးကဒီရွာကိုရောက်တာ(၁)နှစ်လောက်ဘဲရှိသေးတယ်။
ရွာကလူတွေနဲ့ကတော်တော်ခင်နေသလို စာအသင်အပြကောင်းသဖြင့်ကလေးတွေကချစ်ကြသည်။
ရွာကလူတွေ၊ ကလေးတွေနဲ့ချစ်ချစ်ခင်ခင်နေပေမဲ့..
ဆရာလေးအကြောင်းကို ဘယ်သူမှကောင်းကောင်းမသိကြ။
မြို့ကလာတာလို့ဘဲသိရသည်။ ဒီနေရာနှင့်တော်တော်ဝေးသောမြို့ကြီးတစ်မြို့က။
ဒီရွာကလေးက အညာဘက်မှာ ဆရာလေးလာသောဘက်က အဝေးကြီးက မြို့တစ်မြို့မှ။
ဆရာလေးကို သူ့ဘဝဇာတ်ကြောင်းမေးကြည့်တိုင်းဆရာလေးက စကားလမ်းကြောင်းလွဲလေ့ရှိသည်။(၂)
ဆရာလေးပြောပြသောဗဟုသုတများ စာပေရသများကိုနားထောင်ရင်း..
ကိုမောင်ငယ်တို့ဇနီးမောင်နှံချက်ကြီးတို့မှာ ဆရာလေးရဲ့စကားပြောကောင်းမှုကိုချီးမွမ်းမိသည်။
ကိုမောင်ငယ်က ဆရာလေးတင့်ဆွေကို..
ဆရာလေး..အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ..။
ကျွန်တော့်အသက်(၂၅)နှစ်ပါ..။
ဒါဆိုတော်တေ်ာငယ်သေးတာဘဲ။ဆရာလေးတို့များငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့
ကျွန်တော်တို့ထက်ဗဟုသုတလဲပြည့်စုံ ဉာဏ်ပညာကလဲပြောစရာမရှိအောင်ဘဲ။
ဒါနဲ့ဆရာလေး မိန်းမယူဖို့စိတ်မကူးသေးဘူးလား။
ချက်ကြီးကဝင်ပြောသည်..ဆရာလေးကိုရွာထဲမှာ စိတ်ဝင်စားနေတဲ့ကောင်မလေးတွေမှအများကြီး..
ကျွန်တော်တောင် မနာလိုဖြစ်တယ်..ဟီးဟီး
သြော်ကိုချက်ကြီးကလည်းလျှောက်ပြောနေပြန်ပြီ..
ဟုတ်သားဘဲ…ချစ်ကြီးရယ်…နင်စဉ်းစဉ်းစားစားလဲပြောပါဦး..။
ဒို့ဆရာလေးက လူကလည်းချော..ပညာကလည်းတတ်…
ဒို့ရွာကကောင်မလေးတွေကိုစိတ်ဝင်စားမတဲ့လား.။
မြို့ကကောင်မလေးချောချောလေးတွေဘဲစိတ်ဝင်စားမှာပေါ့..။
ဒေါ်အေးမိကပါဝင်ပြောလိုက်သေးသည်။
ဒီလိုလဲမဟုတ်ပါဘူး…ဒေါ်အေးမိရယ်..
တောကကောင်မလေးတွေကမြို့ကကောင်မလေးတွေနဲ့စာရင်ရိုးသားဖြူစင်ပါတယ်..
ဆရာလေးကိုတင့်ဆွေအပြောကြောင့် ကိုမောင်ငယ်ကလည်းနောက်လိုက်သည်။
ဆရာလေးမြို့မှာရည်းစားတွေထားခဲ့ဖူးလား…ဟီးဟီး
အဟဲ…ဒါတော့မပြောပြပရစေနဲ့…
ရယ်သလိုလိုနဲ့ဆရာလေးကိုတင့်ဆွေပြောလိုက်ပေမဲ့ ဆရာလေးငိုင်သွားတာကို
ဒေါ်အေးမိကသတိထားမိသွားပါတယ်။
တော်ကလည်း ဆရာလေးမှမဖြေချင်ပါဘူးဆို…
ကဲ…ချက်ကြီးရေ..မိုးလည်းချုပ်ပြီ…နင့်ဆရာလေးကို လိုက်ပို့လိုက်ဦး။
ဟုတ်…ဟုတ်..
ချက်ကြီးလည်းဆရာလေးကို ရွာထဲက ဆရာ/ဆရာမတွေနေဖို့ ရွာကဆောက်ပေးထားတဲ့
အိမ်ကို ပြန်လိုက်ပို့ပါတယ်.။
ဆရာလေးက သူ့ကို..
ကဲကိုချက်ကြီးရေ..ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ…
ရပါတယ်…ဆရာလေးရယ်…ဆရာလေးနဲ့သောက်ရတာပျော်ဖို့ကောင်းပါတယ်..
ချက်ကြီးလဲဆရာလေးကိုနှုတ်ဆက်ရင်း သီချင်းတွေအော်ဆိုကာ သူ့ရဲ့အိမ်ရှိရာကို
ပြန်လာခဲ့ပါတော့တယ်။(၃)
ချက်ကြီးနဲ့ တင့်ဆွေတို့ရဲ့ အပြန်အလှန်နှုတ်ဆက်သံတွေကြောင့်
တင့်ဆွေနဲ့ တစ်ခန်းကျော်မှာ နေနေတဲ့ ဆရာမလေးလဲ့လဲ့ဟာနိုးလာပါတယ်။
ဟင်းဟင်း…ဒို့မင်းသားတင့်ဆွေတော့ မူးလာပြီထင်တယ်။
ဘေးမှ သူမသူငယ်ချင်းလဲဖြစ် တစ်ကျောင်းထဲဆရာမလည်းဖြစ်တဲ့…
သင်းသင်းမင်းကသူမကိုတိုးတိုးလေးပြောလိုက်ပါတယ်။
ဟုတ်မယ်…သူကလည်းဘာကြောင့်များနေ့တိုင်းသောက်နေပါလိမ့်
အံမယ်..ညဉ်းကတင့်ဆွေကိုစိတ်ပူနေတယ်ပေါ့..
သင်းသင်းမင်းက လဲ့လဲ့ကိုစနေပါသေးတယ်..
မိန်းမနော်..အကောင်းပြောနေတာကို ဖောက်ဖောက်လာတယ်..ကြည့်စမ်း
သင်းသင်းမင်းရဲ့တင်ပါးလေးကို လဲ့လဲ့ကမနာအောင်ဆွဲဆိတ်ရင်းနဲ့.ပြောလိုက်ပါတယ်..
မှောင်နေတာကြောင့် သူမရဲ့ရှက်သွေးလေးတွေကြောင့်
မျက်နှာလေးနီနေတာကို သင်းသင်းမင်းမသိလိုက်တော့ပါဘူး..။
ထိုအချိန်မှာပဲ..တင့်ဆွေက အဆောင်အောက်ကို ဆင်းသွားတဲ့ခြေသံကိုကြားရပါတယ်..
တင့်ဆွေမူးတိုင်းဂစ်တာတီးပြီးသီချင်းဆိုနေကျပါ..
မကြာမီမှာပဲ…တင့်ဆွေရဲ့ ဂစ်တာတီးပြီး သီချင်းဆိုသံကိုကြားရပါတယ်..
“သစ်ရွက်ကလေးတွေလဲ မြေမှာခလို့လွှင့်ကြွေမြဲ အဖော်မဲ့နှုတ်ခမ်းများလဲ
ညင်သာတီးတိုးရွတ်ဆိုဆဲ အနမ်းပန်းများသည်လဲ ကြွေကာခမ်းခြောက်ရစ်ပြီကွယ်
အချစ်ရဲ့လိပ်ပြာလေး ဘယ်မှာပုန်းလို့နားပြီလဲ အဖော်ကွဲတဲ့ငှက်ကလေးများ
အပေါ်ကိုသာငေးငေးကြည့်ရင်းနဲ့သာ နှလုံးသားမျက်ရည်များကျဆင်းလာ သူပေးတဲ့ချစ်အနမ်းများ
ပြန်လည်ကာတွေးတောစိတ်မောမိတာ အေးမြပါးပြင်သည်ပူနွေးလာ
ကတိစကားများကိုလဲ မြေလှန်ပြန်ရှာရင်း ဘဝအသစ်များပေါ်လဲ ညင်သာစွာလျှောက်လှမ်းရင်း
ချစ်တိုင်းလဲမညား စကားကိုသာ တီးတိုးရေရွတ်မိတာ ကိုယ့်နှလုံးသားအသည်းအိမ်မှာ
အချစ်များစွာ သူပေးတဲ့အချစ်များကိုသာ ထွေးပိုက်နေတုန်းအခိုက်မှာ
ကိုယ့်နှလုံးသားအသည်းတစ်နေရာ အချစ်ပေးတဲ့ဒါဏ်ရာများ အိုးအချစ် ..
ချစ်တိုင်းလဲမညား“
သြော်..ကိုတင့်ဆွေရယ်…ဘယ်လိုတွေဖြစ်ခဲ့လို့ဒီလောက်များခံစားနေရတာလဲကွယ်…
လဲ့လဲ့ ခပ်တိုးတိုးလေးရေရွက်ရင်း အိပ်ပျော်ဖို့ကြိုးစားနေရပါတော့တယ်။(၄)
တင့်ဆွေကား သီချင်းဆိုတာကို ရပ်နားလိုက်ပြီး…
ဂစ်တာကို ဘေးချလို့ အိပ်ထောင်ထဲမှာ ထည့်ထားတဲ့ဆေးပေါ့လိပ်ကိုထုတ်ပြီး
မီးညှိကာ ဖွာရှိုက်လိုက်ပါတယ်။
သူ့ပါးပြင်မှစိုစိစိဖြစ်လာတာကြောင့် သူ့လက်နဲ့စမ်းလိုက်တဲ့အခါမှာ သူ့မျက်ဝန်းထဲက
မျက်ရည်တွေက ပါးပြင်ကအလိုလိုကျဆင်းနေတာကို သိလိုက်ရပါပြီ။
ငါငိုနေမိပါလား..တင့်ဆွေတွေးမိပါတယ်..။
ဘာကြောင့်သူ့ငိုနေသလဲဆိုတာသူဘဲသိပါတယ်။
လွန်ခဲ့တဲ့(၂)နှစ်လောက်ကတော့ သူ့ဘဝကပျော်ရွှင်စရာအတိဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။
မထင်မှတ်တဲ့အဖြစ်အပျက်တွေနဲ့ ရင်နာစရာအဖြစ်အပျက်တွေကြောင့်…
သူဒီလိုခံစားနေရတာပါ.။
ဖြစ်နိုင်ရင် အတိတ်ဆိုတဲ့ အရာကို သူ့ဘဝထဲမှာမရှိစေချင်ပါဘူး။
ပြည့်ဖုံးကားချထားလိုက်ချင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့အဖြစ်အပျက်တွေက သူ့အတွက်ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်တွေပါ။
ကျေးလက်တောရွာလေးမှာ ကျောင်းဆရာအဖြစ်လာရောက်လုပ်ကိုင်ရင်း
ဒဏ်ရာဒဏ်ချက်တွေကို လာရောက်ကုစားနေတာပါ။
သူ့မိသားစုကိုပါ အဆက်အသွယ်ဖြတ်ပြီး အားလုံးနဲ့ဝေးရာကိုထွက်ခွာလာခဲ့တာပါ။
ဆရာ…မအိပ်သေးဘူးလား..။
ဆရာမဒေါ်လဲ့လဲ့နဲ့ ဆရာမသင်းသင်းမင်းတို့ပါ။
သူ့ဂစ်တာသံကြောင့် နိုးသွားဟန်တူပါတယ်။ အောက်ဆင်းပြီးလမ်းလျှောက်လာကြတာပါ။
ဟုတ်တယ်..ဆရာမ..ကျွန်တော်လည်းနည်းနည်းသောက်လာတာနဲ့။
ဆရာမတို့ကိုအနှောက်အယှက်ပေးသလိုဖြစ်သွားတယ်ထင်တယ်။
အားနာလိုက်တာဗျာ..။
အားနာစရာမလိုပါဘူး…ဆရာရဲ့ဆရာ့အသံကနားထောင်လို့ကောင်းလို့
သင်းသင်းတို့က ချီးကျူးနေတာ…ဟိ…ဆရာမသင်းသင်းမင်းနဲ့
လဲ့လဲ့တို့က သူထိုင်နေတဲ့ ကွပ်ပစ်လေးမှာ ဝင်ထိုင်ရင်းပြောလိုက်ပါတယ်။
ဆရာသောက်ဖို့တဲ့ လဲ့လဲ့ဖျော်လာတာ..
လဲ့လဲ့ကသူ့ကိုကော်ဖီခွက်ကို လှမ်းပေးလိုက်တာကြောင့် သူလည်းကော်ဖီခွက်ကို
လှမ်းယူလိုက်ပါတယ်။
နက်စ်ကော်ဖီပါလား..ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဆရာမ.ဒီရွာမှာတော့မရတဲ့ကော်ဖီဖြစ်တာမှန်းသူသိပါတယ်..။
သြော်..လဲ့လဲ့ရဲ့ အိမ်ကပို့ပေးတာလေ။
ကျေးဇူးပါဘဲဗျာ…ကော်ဖီကိုသောက်ရင်း…တင့်ဆွေကပြောလိုက်ပါတယ်.
ကော်ဖီတိုက်တဲ့အတွက်သီချင်းတစ်ပုဒ်လောက်ဆိုပြပါလား..
ဦးထူးအိမ်သင်ရဲ့သီချင်းပါဘဲ…ကြယ်တွေစုံတဲ့ည ဆိုတဲ့သီချင်းလေးဆိုပြပါလား..
လဲ့လဲ့က သူ့ကို တောင်းဆိုလိုက်တာကြောင့် သူလည်းဂစ်တာကိုတီးခတ်ရင်းဆိုပြလိုက်ပါတော့တယ်..။
ကြယ်တွေစုံတဲ့ည ကိုယ့်အိမ်မက်လေးရယ်…ကြယ်တွေစုံတဲ့ည..ဘဝမျှော်လင့်ခြင်းရယ်….။
တင့်ဆွေရဲ့ သီဆိုပြမှုအောက်မှသင်းသင်းမင်းနဲ့လဲ့လဲ့လည်း..စီးမျှောသွားပါတော့တယ်.။(၅)
ကဲကျွန်တော်လည်း အိပ်တော့မယ်..
ဆရာမတို့ အိမ်မက်လှလှမက်ပါစေဗျာ…တင့်ဆွေကား လဲ့လဲ့တို့ကိုနှုတ်ဆက်ပြီး
သူ၏ အခန်းတွင်းသို့ ပြန်ဝင်သွားချေပြီ။
လဲ့လဲ့နှင့်သင်းသင်းမင်းကား စကားဆက်ပြောနေကြသေးသည်။
အချိန်အတန်ငယ်ကြာပြီးနောက်…
ကဲသင်းသင်းရေ ကိုယ်တွေလဲ သွားအိပ်ရအောင်…။
လဲ့လဲ့လည်း သင်းသင်းမင်းနဲ့ အတူအခန်းကို ပြန်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်.။
ခုနကတင့်ဆွေထိုင်သွားသော ခုံပေါ်မှာ ဓါတ်ပုံလိုလိုကျနေတာမြင်လိုက်ရသည်။
သြော်..ကိုတင့်ဆွေကျထားတာထင်တယ်ဆိုပြီး..ထိုဓါတ်ပုံကိုကောက်ယူလိုက်သည်။
အစစ်ပင် ဓါတ်ပုံတစ်ပုံ ဓါတ်ပုံကားအမျိုးသမီးတစ်ယောက်ပုံပင်။
အချစ်ဆုံးကိုကိုသို့ ချစ်တဲ့ ကြည်ဖြူမှ အမှတ်တရဆိုပြီးလက်မှတ်ထိုးထားသည်။
ကောင်မလေးကတော့တော်တော်ချောသည်။
လဲ့လဲ့စိတ်ထဲမှာ မနာလိုသလိုလိုဖြစ်လာသည်။
ဘာကြောင့်မှန်းတော့ သူမကိုယ်သူမမသိ။
လဲ့လဲ့…လာလေဘာလုပ်နေတာလဲ…
ရှေ့မှထနှင့်သွားသောသင်းသင်းမင်း၏ ခေါ်သံကြောင့်..
လာပြီ.သင်းသင်းရေ..တကတည်း..ဆိုပြီးသူမကထိုဓါတ်ပုံကိုသူမအကျီအိတ်ထဲ
ကပျာကယာ ထိုးဖွတ်လိုက်သည်။ ဘာကြောင့်ထိုသို့လုပ်မိသည်ဆိုတာကို
သူမကိုယ်သူမနားမလည်။
အဆောင်ထဲဝင်ကာ အိပ်ယာပေါ်ပြန်လှဲချိန်အထိ…သူမတော်တော်နှင့်အိပ်မပျော်..
တင့်ဆွေနှင့်ဓါတ်ပုံပိုင်ရှင်ကောင်မလေးအကြောင်းကိုစဉ်းစားရင်း…
သူမတလူးလူးတလိမ့်လိမ့်နှင့်အိပ်မပျော်နိုင်အောင်ဖြစ်နေတာပါ.။
ကိုတင့်ဆွေနဲ့ဒီကောင်မလေးကဘယ်လိုပတ်သက်ခဲ့တာလည်းဆိုတာသူမအရမ်းသိချင်နေသည်။
အို..ဒါလဲငါနဲ့ဘာဆိုင်လို့လဲ.ဟုတွေးပြီး သူမကိုယ်သူမ တွေးလိုက်မိသည်။
ဒါကသူ့ကိစ္စဘဲဟာ..ငါနဲ့ဘာဆိုင်လို့စပ်စုချင်နေရတာလဲ…
မိလဲ့လဲ့..နင့်စိတ်ကို နင်ထိန်းစမ်း…ဆရာမလုပ်နေပြီးအရှက်မရှိဟု
သူမကိုယ်သူမဖြေတွေးပြီးနိုးတစ်ဝက်ပျော်တစ်ဝက်ဖြစ်နေသည်။
သူမဘေးမသူငယ်ချင်းမ သင်းသင်းမင်းကတော့ အိမ်မက်ထဲမှာ
နတ်သားလေးတွေနဲ့ ပျော်မြူးနေဟန်တူသည်။
အိပ်နေလိုက်တာများ သိုးလို့။ သူမစိတ်ထဲမှ မဆီမဆိုင် မကျေမနပ်ဖြစ်လိုက်သေးသည်။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူမလည်း အိပ်ပျော်သွားလေတော့သည်။
(၆)
ဆရာတင့်ဆွေက ဒီမှာနေတာလားမသိဘူးခင်ဗျ..
အဆောင်ရှေ့မှာ လူရွယ်တစ်ဦး။
လဲ့လဲ့..ကိုတင့်ဆွေ အခန်းဘက်ကြည့်လိုက်တော့ လူမရှိ။
ကျောင်းပိတ်ရက်ဆိုတော့ ကိုတင့်ဆွေကား ရွာထဲမှ အသိများထံသွားဟန်တူသည်။
လူရွယ်ကား ဆိုင်ကယ်ဖြင့်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ဟုတ်ပါတယ်ရှင့်…ကိုတင့်ဆွေကေကျောင်းပိတ်လို့ အပြင်သွားဟန်တူတယ်…
သင်းသင်းမင်းက ထိုလူရွယ်ကိုလှမ်းဖြေလိုက်ပါတယ်။
ဒါနဲ့ဘာကိစ္စများရှိလို့လဲမသိဘူးရှင့်..ဒီကအကိုက…။
သြော်…ကျွန်တော်က ဒီရွာကိုရောက်လာတဲ့ ကျန်းမာရေးမှူးအသစ်ပါ။
မနေ့ညကတည်းကရောက်တယ်။ တင့်ဆွေနဲ့ကကျောင်းနေဘက်တွေပါ။
မနေ့ညကတည်းကသူ့ဆီလာမလို့ ညနက်သွားတာနဲ့ မနက်မှလာမယ်ဆိုပြီးလာဖြစ်တာ။
လမ်းမှာလွဲသွားတယ်နဲ့တူတယ်..တင့်ဆွေနဲ့က။
ဟုတ်မယ်..အကို့ထိုင်ပါဦး….သူပြန်လာတော့မှာပါ။
ဒါနဲ့…အကို့နာမည်က..
ကျွန်တော့နာမည် ကျော်သူအောင်ပါခင်ဗျ..
ထိုလူရွယ်ကလည်းပြုံးပြုံးရွင်ရွင်နဲ့လှမ်းဖြေလိုက်ပါတယ်။
စောင့်ရင်းနဲ့ထိုင်ပါဦး….။
သို့ဖြင့်ထိုလူရွယ်ကား သင်းသင်းမင်းနှင့်လဲ့လဲ့တို့ အခန်းထဲကို အလည်လာခဲ့တော့သည်။
ကျွန်တော်က ဒီနယ်ရောက်လာတော့အသိမရှိဘူးထင်နေတာ.။
ဒီရောက်တော့သူကြီးကပြောမှ ကျွန်တော့သူငယ်ချင်းတင့်ဆွေမှန်းသိတယ်။
ဒါနဲ့ညီမတို့နာမည်တွေက..
ညီမနာမည်က လဲ့လဲ့ပါ…သူကတော့သင်းသင်းမင်းတဲ့..။
ကိုတင့်ဆွေနဲ့ တစ်ကျောင်းထဲ ဆရာမတွေပါ။
သို့ဖြင့်ကျော်သူအောင်နှင့် လဲ့လဲ့၊သင်းသင်းမင်းတို့မှာ တစ်ယောက်အကြောင်းတစ်ယောက်
မိတ်ဆက်ရင်း ခင်မင်ရင်းနှီးသွားကြတော့သည်။
ကျော်သူအောင်က…
ကျွန်တော်က တင့်ဆွေကြီး စိတ်တွေလေပြီး လွင့်သွားလိုက်တာ..
ဒီတစ်သက်ပြန်မတွေ့ရတော့ဘူးထင်နေတာ….။
ကျော်သူအောင်စကားကိုလဲ့လဲ့စိတ်ဝင်စားသွားသည်။
ကိုတင့်ဆွေက ဘာဖြစ်ခဲ့လို့လဲ..ကိုကျော်သူအောင်ရယ်..ပြောပြနိုင်ရင်ပြောပြပါလား..
ဒီလိုဗျ..တင့်ဆွေအကြောင်းကိုပြောရမယ်ဆိုရင်..ဆိုပြီးကျော်သူအောင်အစပျိုးလိုက်ချိန်မှာ။
သြော်..သူငယ်ချင်းမင်းကလဲ့လဲ့တို့အခန်းဘက်ရောက်နေတာကိုး
သူကြီးပြောလို့..မင်းငါ့ဆီသွားတယ်ဆိုလို့လိုက်လာတာ။
ကိုတင့်ဆွေရွာထဲမှ ပြန်ရောက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ဟုတ်တယ်..အကိုရေ…အကို့သူငယ်ချင်းကစကားပြောကောင်းလို့..နားထောင်နေတာ..။
လာကွာသူငယ်ချင်း..ငါ့အခန်းဘက်သွားရအောင်.ဆိုပြီး
ကျော်သူအောင်ကို ကိုတင့်ဆွေကခေါ်သွားသဖြင့် လဲ့လဲ့သိချင်သောအကြောင်းအရာကား
သိခွင့်မရလိုက်တော့ပါ။
(၇)
တကယ်တော့တင့်ဆွေကား နယ်မြို့ကြီးတစ်မြို့မှ အလွန်ချမ်းသာသော
မိသားစုမှပေါက်ဖွားလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ပြောရလျှင်တော့ တင့်ဆွေဒီလိုနေရာမှာ
ကျောင်းဆရာအဖြစ်လာလုပ်နေခြင်းသည်…။
ပြောရလျှင်တော့ လွန်ခဲ့သော(၂)နှစ်ခန့်က…
တင့်ဆွေသည် ကြည်ဖြူဆိုသောကောင်မလေးတစ်ယောက်နှင့်လွန်စွာချစ်ခဲ့ကြလေသည်။
ကြည်ဖြူသည်လည်း တင့်ဆွေကို ချစ်ခဲ့ပါသည်။
ပြောရလျှင်တော့ လင်မယားလိုပင်နေခဲ့သည့် အဆင့်။
ကြည်ဖြူ…မင်းအဲ့အလုပ်ကထွက်လိုက်ရင်ကောင်းမယ်..။
ဘာဖြစ်လို့လဲကိုကိုရဲ့…ကြည်ဖြူဒီအလုပ်နဲ့ အဆင်ပြေနေတာဘဲကို။
ကျောင်းပြီးခါစကြည်ဖြူကား မြို့ထဲမှပွဲရုံတစ်ခုတွင် အလုပ်လုပ်နေသည်။
ပြောရလျှင်တော့ ကြည်ဖြူအလုပ်လုပ်တာကို တင့်ဆွေဘာမှမပြောလို။
ဒါပေမဲ့ ပွဲရုံပိုင်ရှင် ဦးမြတ်ကျော်ကို တင့်ဆွေနည်းနည်းလေးမှသဘောမကျ။
သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူနှင့်ပါတနာ..ဒါပေမဲ့သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူ၏ပြောစကားများအရဦးမြတ်ကျော်ဆိုသူမှာ
လူရှုပ်လူပွေ။မိန်းမဆိုလျှင်အိမ်ထောင်ရှိရှိမရှိရှိ ဆင်ခြင်သူတစ်ယောက်မဟုတ်သဖြင့်
ကြည်ဖြူအတွက်သူစိုးရိမ်သည်..။
ဒါပေမဲ့ကြည်ဖြူက နည်းနည်းမာနကြီးသည်…။
အလုပ်မရှိလျှင် တင့်ဆွေမိဘများအထင်သေးမှာစိုးသည်ဟုဆိုပြီး ပွဲရုံမှာဆက်လုပ်နေသည်။
ကြည်ဖြူရယ်..အဲ့ဒါဆိုလည်းမြန်မြန်လက်ထပ်ကြရအောင်လေ..လို့
ဆိုလိုက်ပြန်လျှင်လည်း ကြည်ဖြူက ငြင်းနှင့်။
ကြည်ဖြူအလုပ်ကိစ္စနှင့်ပတ်သက်ပြီး ကြည်ဖြူနှင့်သူစကားများပေါင်းမနည်းတော့။
ယခုလဲ…
ဘာလဲ..ကြည်ဖြူကအဲ့ဦးမြတ်ကျော်ဆိုတဲ့လူကြီးကြည့်တာခံချင်နေလို့လား..
ကြည်ဖြူအလုပ်လုပ်ချင်ရင် အကိုတို့အလုပ်မှာ လာလုပ်။ ဒီအတိုင်းထိုင်နေလို့ရတယ်။
သူလည်းစိတ်ပေါက်ပေါက်နှင့် ပြောလိုက်သည်။
သူ့မိဘတွေကလည်းချမ်းသာသူတွေဖြစ်တာကြောင့်ပင်။
ကိုကိုနော်..ကြည်ဖြူဂုဏ်သိက္ခာကို မစွပ်စွဲနဲ့..ကြည်ဖြူမကြိုက်ဖူး..
ဘာလဲမှန်တာပြောတော့မင်းကနာတယ်ပေါ့…
ကိုကိုထင်ချင်သလိုထင်တော့…အလကားနေရင်းသဝန်တိုနေတယ်..
ကြည်ဖြူကားငိုရင်းထွက်သွားချေပြီ.။တော်တော်စိတ်ဆိုးနေသဖြင့်
သူလည်းလိုက်မချော့ဖြစ်။ ကြည်ဖြူကလည်းသူ့ကိုတော်တော်စိတ်ဆိုးသွားသည်။(၈)
ကြည်ဖြူကား အလုပ်ထဲရောက်သည်အထိ စိတ်ပေါက်ပေါက်နှင့်အလုပ်ကိုဖိဖိစီးစီးလုပ်နေသည်။
ကြည်ဖြူစိတ်တော်တော်ဆိုးနေသည်.. သဝန်တို ကိုတင့်ဆွေကို။
သမီး…ဒီနေ့စာရင်းတွေများလို့ အချိန်ပိုလေးနည်းနည်းဆင်းပေးပါဦး။
ဟုတ်ကဲ့..ဦး..။
ဦးမြတ်ကျော်ကား တကယ်တော့ကြည်ဖြူကို ဂွင်ဖန်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ဒီနေ့ကြည်ဖြူဆိုသော ဒေါင်းမလေးကားသူ၏ထောင်ချောက်ထဲဝင်လာချေပြီ.။
သမီးရေ…ရော့အအေးလေးသောက်လိုက်ဦး…
အအေးဗူးကို ဦးမြတ်ကျော်က ကြည်ဖြူရှေ့ချပေးလိုက်သည်။
ပွဲရုံထဲမှာကလူရှင်းနေပြီ..နည်းနည်းလဲမှောင်စပြုနေပြီကိုး…။
ကြည်ဖြူလဲ ခေါင်းတွေမူးနောက်လာသဖြင့် အအေးဗူးကိုဖောက်သောက်လိုက်သည်။
ဦးမြတ်ကျော်ကား စိတ်ထဲမှကျေနပ်နေသည်။
ထိုအအေးဗူးထဲတွင် ဆေးထိုးအပ်ဖြင့် ထိုးထည့်ထားသော ရာဂကြွဆေးများပါရှိနေသည်။
အို..ဦးရယ်…မူးလိုက်တာ..အင်းအင်း
ကောင်မလေးကား မလှုပ်နိုင်အောင်ဖြစ်နေပြီ..တအင်းအင်းနှင့်
ဦးမြတ်ကျော်ကား ကြည်ဖြူကိုပွေ့ဖက်ပြီး ဂိုဒေါင်နောက်မှ အခန်းထဲကိုခေါ်သွားသည်။
ကောင်းသွားမှာပါ…သမီးရယ်…ခဏအိပ်လိုက်နော်..
ကြည်ဖြူကား..ဆေးရှိန်ဖြင့်ရာဂစိတ်များပြင်းထန်နေသောကြောင့်..တဟင်းဟင်းနှင့်
ဦးမြတ်ကျော်ကို ဖက်နေသည်။
ဦးမြတ်ကျော်ကလည်း…သူ့ရဲ့ပုဆိုးကိုဆွဲချွတ်လိုက်သည်…
စားနေကျ ဖွားဖက်တော်ကြီးက ပုဆိုးချွတ်လိုက်သည်နှင့်ရှေ့ကိုငေါက်ခနဲထွက်လာသည်။
သူကကြည်ဖြူထမိန်လေးကိုလှန်တင်လိုက်သည်…
ကြည်ဖြူရဲ့ အဖုတ်လေးကို သူ့လက်ဖဝါးကြမ်းကြမ်းကြီးဖြင့် ပွတ်ဆွဲပေးလိုက်ရာ…
အို.အို..ဦးရယ်..သမီးမရတော့ဘူး…ဦးလုပ်ပေးပါတော့…
ကြည်ဖြူကား အဖုတ်တွင်အရေကြည်လေးများ ထွက်နေချေပြီ…
ှီုဦးမြတ်ကျော်ကား ကြည်ဖြူရဲ့အဖုတ်လေးကို သူ့ရဲ့ခြောက်လက်မကျော်ကျော်လောက်ရှည်သည့်
လီးကြီးဖြင့် မညှာမတာဆောင့်ထည့်လိုက်သည်…
ဗြစ်..ဒုတ်…အ..အား..သေပါပြီ..
ကြည်ဖြူရဲ့ အဖုတ်လေးကို ဦးမြတ်ကျော်မှ မညှာမတာဆောင့်လိုက်သောကြောင့်
ကြည်ဖြူမျက်ရည်ဝိုင်းသွားသည်။
ဦးမြတ်ကျော်ကား ဆက်တိုက်ဆောင့်ချလိုက်သည်။ ကြည်ဖြူလည်းကြွနေသောကြောင့်
ဖင်ကြီးကိုပင့်ပင့်ပြီး လိုးချက်များကို ကော့ကော့ပေးကာခံယူနေသည်။
သူမစောက်ပတ်အတွင်းသား အသားမျဉ်များက ဦးမြတ်ကျော်လီးကိုဆွဲစုပ်နေသည်။
ဖွတ်..ဖွတ်..ရှီး..ရှီး..
ဦးရေ..ဆောင့်ဆောင့်..ကြည်ဖြူကိုမညှာနဲ့..အ..အ..
ကြည်ဖြူရဲ့အော်ဟစ်ညဉ်းညူသံလေးများက အခန်းထဲမှာ ဆူညံနေသည်။
ဦးမြတ်ကျော်အဖို့လည်း ကြည်ဖြူလိုကောင်မလေးရဲ့ အဖုတ်ကျဉ်းကျဉ်းကျပ်ကျပ်ကလေးကို
လိုးရတာကောင်းကောင်းအရသာတွေ့နေလေတော့သည်။ဦးမြတ်ကျော်ကား ကြည်ဖြူကို မညှာတော့ပါ…သူပြီးခါနီးပြီဖြစ်လို့
ကြည်ဖြူရဲ့အဖုတ်လေးကို သူ့လီးကြီးနဲ့အသားကုန်ဆောင့်ပါတော့သည်။
မကြာမီမှာ သူ့လီးထိပ်မှာ ပူခနဲဖြစ်သွားပြီး.လီးချောင်းထဲမှ လရေဖြူဖြူပြစ်ပြစ်များကို
ကြည်ဖြူရဲ့ စောက်ခေါင်းအတွင်းသားနံရံများကို ပန်းထုတ်နေပါတယ်။
ကြည်ဖြူအဖို့လဲဦးမြတ်ကျော်ရဲ့လီးကြီးကို စောက်ပတ်အတွင်းသားတွေနဲ့ ညှစ်ညှစ်ပြီးဆွဲယူကာ
စိတ်ကိုဖြေလျှော့လိုက်တဲ့အခါမှာ သူမစောက်ခေါင်းထဲကသုတ်ရည်တွေဟာ
တဖြည်းဖြည်းချင်းထွက်ကျလာပါတော့တယ်။
ဦးမြတ်ကျော်က အနည်းငယ်မောသွားတာကြောင့် ပက်လက်လှန်ပြီး အနည်းငယ်အမောဖြေနေပါတယ်။
ရာဂကြွဆေးအရှိန်မပြေသေးတဲ့ကြည်ဖြူဟာ ဦးမြတ်ကျော်ရဲ့လီးကိုသူမလက်နဲ့ကစားပေးနေပါတယ်။
ဦးမြတ်ကျော်က ကြည်ဖြူ့ခေါင်းကို သူ့လက်နဲ့ဖွပေးလိုက်ပါတယ်။
ပြီးတော့ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ကိုင်ပြီး သူ့လီးကြီးနဲ့ကြည်ဖြူနှုတ်ခမ်းကိုတေ့ပေးလိုက်ပါတယ်။
ဦးကိုမှုတ်ပေးပါလား…ခလေး…
သမီးလို့ပြောရာကနေ ခလေးလို့ အရှက်မရှိခေါ်လိုက်ပါသေးတယ်.။
ကြည်ဖြူကတော့ ဦးမြတ်ကျော်ရဲ့လီးကြီးကို စတင်စုပ်နေပါပြီ။
စိတ်တွေကြွနေတာကြောင့် သူမရဲ့စုပ်ချက်တွေက အရမ်းကိုပြင်းထန်နေတာကြောင့်
ဦးမြတ်ကျော် တစ်ယောက်မျက်လုံးကြီးမေးပြီး ခံလို့ကောင်းနေပါတယ်။
ပြွတ်..ပြွတ်…အား..ကောင်းလိုက်တာ..ခလေးရယ်…
ဦးမြတ်ကျော်ကား ကြည်ဖြူရဲ့လီးစုပ်ပေးတာကိုကောင်းကောင်းကြီးခံလို့ကောင်းနေပါတယ်။
ကြည်ဖြူစုပ်ပေးတာကောင်းတာကြောင့် သူ့လီးကြီးကလည်းနဂါးတစ်ကောင်လိုပြန်ထောင်ထလာပါတယ်။
ကြည်ဖြူရဲ့တံတွေးတွေနဲ့စိုစွတ်ပြီးပြောင်လက်နေပါပြီ။
ဒါကြောင့် သူ့လီးကို ကြည်ဖြူပါးစပ်ထဲကနေဆွဲထုတ်ပြီး..
ခလေးဖင်ကုန်းပေးပါလာ..ဦးနောက်ကနေလိုးမလို့..လို့ပြောလိုက်တာနဲ့
ကြည်ဖြူကလည်း လေးဖက်ထောက်ပြီး သူမဖင်လေးကိုကော့ထားပေးပါတယ်။
ဝိုင်းဝန်းအိစက်နေတဲ့ ကြည်ဖြူရဲ့ ဖင်အိုးဝိုင်းဝိုင်းလေးအလယ်မှာ..
အရည်တွေစိုစွတ်နေတဲ့ စောက်ဖုတ်နှစ်ခြမ်း ဖောင်းဖောင်းလေးကပြူနေပါတယ်။
ဦးမြတ်ကျော်က သူ့လီးကြီးကို ကြည်ဖြူအဖုတ်နဲ့တေ့ပြီး ဒစ်မြုတ်ရုံသွင်းပြီး
ကြည်ဖြူရဲ့စောက်စိလေးကို လီးထိပ်နဲ့ပွတ်ပေးပါတယ်။
အိုး..အိုး…ဦးရယ်သမီးကိုလိုးပေးပါတော့..
ကြည်ဖြူက ဖင်လေးကိုနောက်သို့ဆုတ်ဆုတ်ကာကော့ကော့တက်လာပါတယ်။
ကောင်မလေးခံချင်စိတ်တွေပြင်းထန်လာတာကို..ဦးမြတ်ကျော်သိပါတယ်…
ခလေး..ဦးလိုးတာကို တစ်သက်လုံးခံမှာလား…
အို..ဦးရယ်.အဖုတ်ကွဲရင်ကွဲသွားပါစေ.လိုးပေးပါတော့ဆို…အင်းအင်း..
ကြည်ဖြူက အခုအချိန်မှာ ဦးမြတ်ကျော်လိုးပေးတာကိုလိုချင်တာကလွဲပြီးဘာမှမမြင်တော့ပါ..
ဦးမြတ်ကျော်က ကြည်ဖြူရဲ့ ခါးလေးကိုကိုင်ပြီး အသားကုန်ဆောင့်ပါတော့တယ်..
ဘောက်…ဘောက်…ပလွတ်….ပလွတ်…လိုး..လိုး…ဦးရေ
သမီးကောင်းနေပြီ…
ပလွတ်..ပလွတ်..စွပ်…စွပ်…
ကြည်ဖြူရဲ့ညဉ်းညဉ်သံ..ဦးမြတ်ကျော်ရဲ့လီးနဲ့သူမအဖုတ်ကို အဆက်မပြတ်မနားတမ်း
ဆောင့်ချသံတွေဟာ အခန်းထဲမှာ ဆူညံနေပါတယ်။
နောက်ဆုံးမှာတော့ ဦးမြတ်ကျော်ဟာလည်း ကြည်ဖြူအဖုတ်ထဲကိုလရေတွေပန်းထုတ်
လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ကြည်ဖြူလဲစောက်ရေတွေထွက်သွားပြီး
နှစ်ယောက်သား ထပ်ရက်ကြီးမှောက်ကျကာ အမောဖြေနေကြပါတော့တယ်။(၉)
ဆေးရုံကုတင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်းနေသောကြည်ဖြူမျက်နှာလေးက ဖြူဖတ်ဖြူလျော်နှင့်
ယခုထိတိုင်သတိကလည်မလာသေး…။
မနေ့ကသူနဲ့စကားများသွားတုန်းက ကြည်ဖြူစိတ်အဲ့လောက်မဖြစ်ဟု သူထင်မိသည်.။
ကြည်ဖြူတစ်ယောက် မနေ့က အိပ်ဆေးတွေ တစ်ဗူးလုံးသောက်လိုက်သည်ဟု သိရသည်။
ကြည်ဖြူအတွက် အသက်ရှင်ရန် လက်ကျန်အချိန်တွေက နည်းပါးနေပြီဟု သူရိပ်မိသည်။
ဆရာဝန်ကြီး၏ ပြောစကားအရဆို…ကြည်ဖြူအသက်ရှင်ဖို့မျှော်လင့်ချက်ကမရှိတော့။
ကြည်ဖြူမိသားစုတွေက အလိုက်သတိပင် အခန်းပြင်သို့ထွက်သွားကြပြီ။
ယောင်္ကျားတန်မဲ့တင့်ဆွေငိုချင်လာသည်…။
အင်း….ကြည်ဖြူတစ်ချက်လူးလွန့်လာသည်…
ကြည်ဖြူ…သတိရလာပြီလား…ကြည်ဖြူရဲ့လက်ကလေးကိုဆုပ်ကိုင်ရင်းသူမေးမိသည်။
ကြည်ဖြူရဲ့လက်ကလေးတွေကအေးစက်နှေသည်။
ကြည်ဖြူက အားယူကာ စကားပြောရန်ကြိုးစားသည်။
ကိုကို….
ကြည်ဖြူ…မောနေပါ့မယ်…နားပါဦး…ကြည်ဖြူကောင်းသွားမှာပါ…။
ကြည်ဖြူက သူ့ကိုပြုံးကာကြည့်ရင်း….
မလိမ်ပါနဲ့ကိုကိုရယ်…ကြည်ဖြူမနေရတော့ပါဘူး…ကြည်ဖြူသိပါတယ်..
သူ့မျက်ဝန်းမှ မျက်ရည်များက အလိုလိုကျဆင်းလာသည်…။
ဘာဖြစ်လို့ဒီလိုလုပ်ရတာလဲ..ကြည်ဖြူရယ်…ကိုကို့ကိုစိတ်ဆိုးတာနဲ့လုပ်ရလား။
သူ့အသံများကတုန်ယင်နေသည်။
ကြည်ဖြူလည်းမျက်ရည်များကျဆင်းလာသည်…
ကိုကို့ကြောင့်မဟုတ်ပါဘူး..ကိုကိုရယ်…ကြည်ဖြူ့မိုက်ပြစ်နဲ့ကြည်ဖြူပါ…
ကြည်ဖြူလေ…ကြည်ဖြူ..ကိုကို့စကားကို နားမထောင်မိတာကြောင့်…။
မနေ့ကလေ..မနေ့က ကြည်ဖြူအသံလေးတွေမောသံပေါက်နေပြီ…
ကြည်ဖြူ့ကိုပွေ့ဖက်ရင်း အသံတိတ်ငိုကြွေးမိသည်..
ကိုကို့ကိုကြည်ဖြူ မပြောရရင် ကြည်ဖြူ ကျွတ်မှမဟုတ်ဖူး..ကိုကိုရဲ့..။
မနေ့က..ကြည်ဖြူပွဲရုံသွားတော့…ဦးမြတ်ကျော်ဆိုတဲ့လူကြီးကလေ…
ကြည်ဖြူကို ဆေးတွေခပ်ပြီး..စော်..စော်..ကား..ခွင့်..ခွင့်လွတ်ပါကိုကို…
ကြည်ဖြူရဲ့ဇက်ကလေးလည်ကျသွားပြီ။
ဖြစ်မှဖြစ်ရလေ…ကြည်ဖြူရယ်… လူယုတ်မာဦးမြတ်ကျော်…။
သူ့ရင်တွေပွင့်ထွက်မတတ်ခံစားရသည်။
တင့်ဆွေ ဦးမြတ်ကျော်ဆိုတဲ့သူကို အမုန်းကြီးမုန်းသွားပြီ။
ဦးမြတ်ကျော်ရေ…ခင်ဗျားထမင်းဝအောင်စားထား..ကျုပ်ခံစားရသလိုခင်ဗျားလဲ
ခံစားစေရမယ်ဟု စိတ်ထဲမှကြုံးဝါးလိုက်လေတော့သည်။(၁၀)
ဟိုမှာ ဆိုင်ထဲဝင်လာတဲ့ကောင်မလေးဘဲ…။
သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ကျော်သူအောင်ရဲ့ ပြောစကားကြောင့် တင့်ဆွေ လည်းကျော်သူအောင်ပြရာဘက်ကိုကြည့်လိုက်သည်။
အအေးဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားသောကောင်မလေးတစ်ယောက်..။
ကောင်မလေးကား ကျောင်းတက်နေရာမှမြို့သို့ပြန်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ယခုနှစ်ဒုတိယနှစ်ဟုသိရသည်။
ဦးမြတ်ကျော်လို လူယုတ်မာကြီးသည် သူ့မှာဒီလိုသမီးငယ်ငယ်ချောချောလေးရှိတာကို
သူများ သားသမီးကို သားသမီးချင်းမစာမနာ ဖျက်ဆီးတတ်သည်။
ကောင်မလေးကပိုးဟပ်ဖြူလေးလိုပင်။
ဖြူဖြူသေးသေးလေး.။သူ၏စုံစမ်းချက်များအရ ရည်းစားမရှိဟုသိရသည်။
တွေ့ပြီလေ…ဦးမြတ်ကျော်..ဒီတစ်ခါတော့ဒီလူအလှည့်ဘဲ။
တင့်ဆွေကား ထိုင်ရာမှ ထလိုက်သည်။
ကောင်မလေးကား အအေးဝယ်ရာမှ ပြန်ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
တင့်ဆွေလည်း ကောင်မလေးပြန်အထွက်တွင် တမင်သက်သက်ဝင်တိုက်လိုက်သည်။
ဖွမ်း..ကောင်မလေးဆွဲလာသော အအေးဗူးနဲ့ အသီးတွေကမြေပေါ်ကို ပြုတ်ကျကုန်သည်။
အို..ရှင်ဘယ်လိုလူလဲ…လူတစ်ယောက်လုံးလာတာမမြင်ဘူးလား..
ကောင်မလေးကား လဲကျသွားရာမှ ထပြီး..သူ့ကိုရန်တွေ့တော့သည်။
အို…ဆောရီး..ညီမလေး…အကိုတောင်းပန်ပါတယ်…။
တောင်းပန်ရုံနဲ့ပြီးမလားရှင့်…
တင့်ဆွေက ပြုံးလိုက်ပြီး…။
သြော်…ညီမလေးရဲ့ အအေးတွေ သစ်သီးတွေကိုအကိုပြန်ဝယ်ပေးပါ့မယ်။
စိတ်မဆိုးပါနဲ့နော်..အကိုကလည်း အတွေးလွန်လာလို့ပါ။
ဒါဆိုရင်လည်းပြီးရော…
အဲ့ဒါဆိုရင်ဆိုင်ထဲလိုက်ခဲ့ပါလား။ အအေးတွေ၊သစ်သီးတွေအစားပြန်ဝယ်ပေးရင်း
တစ်ခုခုကျွေးပါရစေ။
ကောင်မလေးကားနည်းနည်းအားနာသွားဟန်တူသည်။
ရပါတယ်..အကို… သက် တောင်းပန်ပါတယ်။
သြော်..နာမည်က သက်တဲ့လား..။
သက်သက်ချိုပါ အကို…။
ဒါနဲ့ညီမလေးကို ဒီအအေးဆိုင်လာတာမတွေ့ဘူးပါဘူး။
ဟုတ်ပါတယ်..အကို…သက်က လွန်ခဲ့တဲ့တစ်ပတ်လောက်ကမှ ကျောင်းကပြန်လာတာ။
သြော်..ဒါ့ကြောင့်မမြင်ဖူးတာကိုး…။
အကို့နာမည်တင့်ဆွေပါ…ဒီရပ်ကွက်ထဲမှာဘဲနေတယ်။
ဟုတ်.အကို..မှတ်ထားပါ့မယ်ရှင့်…။
ကောင်မလေးကပြုံးရွှင်စွာပြန်ပြောသည်။
ပါးချိုင့်လေးပါတာဘဲကောင်မလေးမှာ တော်တော်ချစ်စရာကောင်းသည် ပြုံးလိုက်ပုံက။
အပြစ်ကင်းစင်သည်။ တင့်ဆွေစိတ်ထဲပင်မလုံမလဲဖြစ်သွားရတော့သည်။(၁၁)
သက်သက်ချို အိမ်ရောက်သည် အထိရင်ခုန်မှုကမပျောက်ချင်သေး..။
တင့်ဆွေဆိုသော အကိုကိုမြင်မြင်ချင်းခင်မိသွားခဲ့သည်။
သူမ၏ဖုန်းနံပါတ်ကိုပင်ပေးထားခဲ့သည်။
တစ်ခါမှ ဒီလိုရင်ခုန်တာမျိုးဒီအရွယ်ရောက်သည်အထိမဖြစ်ဖူးခဲ့။
သမီး..တစ်ယောက်ထဲပြုံးလို့ပါလား… အိမ်ရှေ့ဒန်းမှာထိုင်ပြီးစိတ်ကူးယဉ်နေသောသူမ
မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်သန်းသန်းဆင့်သန်းသန်းဆင့်၏ အသံကြောင့်အနည်းငယ်တုန်သွားသည်။
မေမေရယ်…လန့်လိုက်တာ..
ဟင်းဟင်း…သမီးရယ်မေမေရောက်နေတာကြာလာပြီ..။
ဘာလဲ..သမီးကောင်လေးအကြောင်းစဉ်းစားနေတာလား…။
မဟုတ်ပါဘူး..မေမေရဲ့…သမီးမှာကောင်လေးမရှိပါဘူး။
သမီးဖြစ်သူစကားကြောင့် ဒေါ်သန်းသန်းဆင့် က သက်သက်ချိုကိုဖက်လိုက်ပြီး။
မေမေ့သမီးလိမ္မာမှန်းသိပြီးသားပါ…မေမေကသမီးကိုချစ်လို့စတာ…
ဖေဖေရော ပွဲရုံကပြန်မရောက်သေးဘူးလား..မေမေ..
ဟင်း..ညဉ်းဖေဖေကတော့ သမီးရယ်ဒီအချိန်ဘယ်တော့မှပြန်မလာဘူး..
အလုပ်ရှုပ်လို့လို့ပြောတာဘဲ..
ဒီတစ်ခါလိမ်လိုက်ရသူကဒေါ်သန်းသန်းဆင့်။ သမီးဖြစ်သူမသိအောင်
လိမ်ညာဖုံးကွယ်နေရပေမဲ့..ဒေါ်သန်းသန်းဆင့်ခင်ပွန်းဖြစ်သူဦးမြတ်ကျော်၏
အကျင့်ကိုသိနေတယ်။
ဒီအချိန်ဆို သူ့မယားငယ်တစ်ယောက်အိမ်မှာရှိနေမှာပေါ့။
သမီးလေးမျက်နှာကြောင့်သာ သည်းခံပေါင်းသင်းနေရသည်။
ဦးမြတ်ကျော်ရဲ့သတင်းကို ကြားပြီး ဦးမြတ်ကျော်ကိုစိတ်ကုန်နေတာကြာလှပြီ။
မေမေ..သမီးစာအုပ်သွားငှားလိုက်ဦးမယ်…။
အေး..အေးသွားသွား..သမီး
ဒေါ်သန်းသန်းဆင့်ရဲ့ခွင့်ပြုချက်ရရှိသည်နှင့် သက်သက်ချိုလည်း
လမ်းထိပ်က သူမသူငယ်ချင်းဖြစ်သူ ရိုစီ၏ဆိုင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
ရိုစီကားသူမငယ်သူငယ်ချင်း။
ကျောင်းသွားတော့လည်းအတူတူ၊ ဆိုးတူကောင်းဘက်။
သူမမှာ ဖွင့်ပြောစရာကြုံလာတိုင်းရိုစီနှင့်တိုင်ပင်နေကျ။
ရိုစီနှင့်တွေ့လျှင် ဒီနေ့အအေးဆိုင်မှာ တိုက်မိပြီး ခင်မင်ခဲ့ရသော
သူမရင်ကို ဖိုစေခဲ့သည့် ကိုလူချော ကိုတင့်ဆွေအကြောင်းကို ပြောပြရဦးမည်။
သက်သက်ဆွေ…ညဉ်းဘာဖြစ်နေတာလည်း..ညဉ်းစိတ်တွေအရမ်းကိုလှုပ်ရှားနေပါလား..
ရင်တွေကလည်းတဒုတ်ဒုတ်နဲ့…ကိုယ့်စိတ်ကိုထိန်းစမ်း..ထိန်းစမ်း..
နင်အဲ့လိုတစ်ခါမှမဖြစ်ဖူးဘူး….ကိုတင့်ဆွေရယ်..
တွေ့ခဲ့ရတဲ့ခဏလေးအတွင်းမှာ မိမိကိုပြုစားသွားပါလား..ဟုသက်သက်ချိုရင်ခုန်စွာ
တွေးရင်း ခြေလှမ်းများကို သွက်သွက်လှမ်းလိုက်ပါတော့တယ်။ (၁၂)
ဒါနဲ့ဘဲ…နင်ရင်ခုန်သွားရောဆိုပါတော့..သက်သက်ချို…
ရိုစီကပြုံးစိစိဖြင့် သက်သက်ချိုကိုမေးလိုက်သည်..။
ဟုတ်တယ်..ယောင်းမရဲ့…သူ့ရဲ့အကြည့်တွေက ငါ့ရင်ကိုတဒုတ်ဒုတ်နဲ့..။
အမလေးဟဲ့..အဖြစ်သည်းနေလိုက်တာ…ကောင်မ..ကြည့်စမ်း..။
ဟင်းနော်…သူများရင်ခုန်တာကို မနာလိုမဖြစ်နဲ့..
သက်သက်ချိုကမျက်နှာလေးရဲတွတ်လို့ရိုစီကိုပြောလိုက်ပါတယ်။
ဒီမှာခင်ဗျ… ဒီဆိုင်မှာ ဘာသာပြန်စာအုပ်တွေရှိလားခင်ဗျ.။
အရှေ့မှမေးသံကြောင့် စကားကောင်းနေတဲ့ သက်သက်ချိုနဲ့ရိုစီလည်းပြိုင်တူမော့ကြည့်လိုက်ပါတယ်။
အို….သက်သက်ချို လာမေးတဲ့သူကို မြင်လိုက်တာနဲ့ မျက်နှာကအိုးတိုးအမ်းတမ်းဖြစ်သွားပါတယ်။
သြော်..ညီမလေးသက်သက်ပါလား…။
ဒီဆိုင်ကညီမလေးနဲ့အသိလား။
ဟုတ်ပါတယ်…အကို..ဒီဆိုင်က ညီမလေးသူငယ်ချင်းဆိုင်ပါ…။
အလည်လာတာ..သက်သက်ချိုကဖြေလိုက်ပါတယ်။
ဟုတ်…ရှိပါတယ်ရှင့် ..ဘာသာပြန်စာအုပ်တွေက အပြင်ကစင်မှာပါ။
ကြိုက်တာရွေးယူပါနော်…ရိုစီကဝင်ပြောလိုက်ပါတယ်။
တင့်ဆွေစာအုပ်ရွေးနေချိန်မှာ ရိုစီက သက်သက်ချိုခါးကိုကုတ်လိုက်ပြီး..
ယောင်းမ…နင်နဲ့သိလို့လား…
သိတာပေါ့ရိုစီရယ်…ငါပြောတဲ့ကိုတင့်ဆွေဆိုတာသူဘဲဟ…
ငါသိတယ်ဟ..သူ့ကို…သူက မြို့ထဲက အောင်ကျက်သရေပွဲရုံပိုင်ရှင် ဦးကောင်းပြည့်ရဲ့သား
ဟင်..ဟုတ်လား..
ဟုတ်ပ ပြီးမှငါသူ့အကြောင်းပြောပြမယ်.။ သူစာအုပ်ရွေးတာပြီးတော့မယ်…။
တင့်ဆွေကား စာအုပ်တစ်အုပ်ကိုရွေးယူပြီး ရိုစီထံပေးလိုက်သည်။
ဒီစာအုပ်လေးဝယ်ချင်လို့ရမလား…ရပါတယ်အကို..
တင့်ဆွေကားစာအုပ်ဖိုးချေပြီး..ဒီကညီမလေးကသက်သက်ချိုသူငယ်ချင်းဆိုရင်..
အကို့ကိုလည်း သက်သက်ချိုလိုခင်နိုင်ပါတယ်နော်…။
ဟုတ်ကဲ့ရှင့်..ရိုစီကလည်း ပြုံးပြီးနှုတ်ဆက်ပါတယ်။
တင့်ဆွေက သက်သက်ချိုကိုကြည့်ပြီး…
ကဲ…ညီမလေးသက်သက်အကိုပြန်မယ်နော်…ညီမလေးကရောဒီဆိုင်အမြဲလာလား..
ဟုတ်.ဟုတ်..လာပါတယ်အကို…
နောက်နေ့ကျမှ တွေ့မယ်နော်..တင့်ဆွေကကသက်သက်ချိုကိုပြုံးပြကာ ဆိုင်ထဲမှထွက်သွားပါတော့တယ်။
သက်သက်ချိုကား တင့်ဆွေထွက်သွားတာကို ငေးကြည့်နေပါသေးတယ်..
ဟဲ့..ယောင်းမ…ငေးမနေနဲ့ ညဉ်းလူကြီးထွက်သွားတာကြာပြီ…
ယွကိုယွတယ်…ခိခိ
ရိုစီကသက်သက်ချိုကို ဖက်ရင်းပြောလိုက်ပါတယ်။
ဟင်းနင်နော်…မစနဲ့ဟာ.ညဉ်းလူကြီးလို့..ရှက်တယ်..
သက်သက်ချိုက လည်းခေါင်းလေးငုံ့လို့ပြောလိုက်ပါတယ်။
အံမယ်..သဘောကျပြီး ကျိတ်ပြုံးနေတာ မသိတာကျနေတာဘဲ..မျက်နှာလေးမော့စမ်းပါဦး
ရိုစီက သက်သက်ချိုမျက်နှာကို ဆွဲမော့လိုက်တဲ့အချိန်မှာ
သက်သက်ချိုက ခေါင်းကိုလွဲလိုက်ပြီး မျက်နှာလေးက ပြုံးစိစိနဲ့ဖြစ်နေတာကို
ရိုစီတစ်ယောက်ကောင်းကောင်းတွေ့လိုက်ရပါတော့တယ်။(၁၃)
ဒီလိုနဲ့တင့်ဆွေလည်း သက်သက်ချိုနဲ့ရင်းနှီးမှုရယူခဲ့သည်။
သက်သက်ချိုအဖို့တင့်ဆွေမှာ အရင်ရည်းစားရှိခဲ့သည့်သတင်းကို သိခဲ့ရပေမဲ့
တင့်ဆွေအပေါ် ရေစက်ပါလို့လား မသိဘူး…။
နှစ်ပတ်ကျော်ခန့်အကြာမှာ ရိုစီရဲ့အောင်သွယ်ပေးမှုနဲ့အတူ တင့်ဆွေနဲ့သက်သက်ချိုတို့
ချစ်သူဘဝကိုလျင်လျင်မြန်မြန်ရောက်ရှိခဲ့သည်…။
အို..လွတ်ပါဦးကိုကိုရယ်….သက်အသက်ရှုကျပ်လာပြီ..
တင့်ဆွေရဲ့ ဖက်ထားချက်ကကြမ်းသည်..သက်သက်ဆွေရဲ့ မျက်နှာလေးကတင့်ဆွေရဲ့
ရင်အုံကြီးကြားမှာ ပိပြားနေသည်..။
လွတ်ပါဦးဟုပြောနေသော သက်သက်ချိုကလည်း တင့်ဆွေရဲ့ကျောပြင်ကြီးကို
လက်လေးများဖြင့်မမှီတမှီလှမ်းဖက်ထားသည်။
သက်သက်ချိုကို ဖက်ထားတာကို တင့်ဆွေကခွာလိုက်ပြီး သက်သက်ဆွေရဲ့ပါးလေးတွေ
လည်တိုင်လေးကို တရှုံ့ရှုံ့နမ်းနေတာကို သက်သက်ချိုကလည်း
ကြည်ဖြူစွာပင်ခံယူနေသည်။
နေရာကား သက်သက်ဆွေရဲ့ အိမ်ဝင်းနောက်ဖက်မှာဖြစ်သည်။အချိန်ကားည(၁၀)နာရီဝန်းကျင်
ဆိုင်ကယ်ကို လမ်းထိပ်မှာ ရပ်ထားခဲ့ပြီး..
သက်သက်ချိုတို့ခြံထဲခိုးဝင်ကာ သက်သက်ချိုတို့အိမ်သားများအိပ်ချိန်တွင် ခိုးဝင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
အို..ကိုကို…သက်သက်ချိုရဲ့ အကျီကြယ်သီးလေးများကို ဖြုတ်နေသဖြင့်
သက်သက်ချိုက ချစ်ရတဲ့ကိုကိုရဲ့လက်ကိုဖမ်းဆုပ်လိုက်ပေမဲ့..
ကိုကိုလူဆိုးကတော့ရပ်မသွားပါဘူး…။
သူမကိုဖက်ပြီး နောက်က ဘော်လီချိတ်ကိုပါလှမ်းဖြုတ်လိုက်ပါတယ်…။
လျှောကျသွားတဲ့ဘော်လီနဲ့အတူ သူမရဲ့ဘယ်လူပျိုမှမစို့ရသေးတဲ့ နို့အုံသေးသေးလေးတွေကထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
တင့်ဆွေက သက်သက်ချိုရဲ့ အိအိစက်စက်နို့လေးကို ပါးစပ်နဲ့ငုံပြီးစို့လိုက်ပါတယ်။
အို.ကိုကို..အင်း..သက်သက်ချို ချစ်ရတဲ့ကိုကိုရဲ့နို့စို့တာကို ခံယူနေပါတယ်။
တင့်ဆွေက သက်သက်ချိုကို…
ခလေး…ခလေးကိုကို့ကိုချစ်လား..
ချစ်လို့ဒီလောက်တောင်လိုက်လျောထားတာပါကိုကိုရယ်..။
ချစ်လေးကိုယ့်ကို ချစ်ရင် အကိုတို့လင်မယားလိုနေရအောင်..ချစ်လေးရယ်..
အို…သက်သက်ချိုမျက်နှာပန်းနုရောင်သွေးလေးတွေဖြာတက်သွားပါတယ်..။
ကိုကိုရယ် မင်္ဂလာဦးညကျမှလုပ်ပါလားဟင်…သက်ကြောက်တယ်..။
ခလေး..ကိုကို့ကိုမချစ်ဖူးလားဟင်…
တင့်ဆွေကစိတ်ဆိုးချင်ယောင်ဆောင်လိုက်ပါတယ်။
သက်သက်ချိုလည်း တင့်ဆွေတကယ်စိတ်ဆိုးသွားတယ်မှတ်လို့…။
မဟုတ်ပါဘူး..ကိုကိုရယ်..ကိုကိုအသုံးချချင်ရယ် ခလေးတစ်ကိုယ်လုံးပေးပြီးသားပါ..။
ဒါပေမဲ့ဒီညတော့မလုပ်နဲ့ကွာ…နော်ကိုကို…
သက်သက်ချိုက တင့်ဆွေကိုပြန်ချော့လာပါတယ်။
ကတိနော်..ခလေး..
ကတိပါကိုကိုရယ်..ကျေနပ်ပြီလား…သက်သက်ချိုစကားလေးအဆုံးမှာတော့
ဒါကြောင့်ခလေးကိုအရမ်းချစ်တာ…ဆိုပြီး တင့်ဆွေကသက်သက်ချိုပါးလေးတွေကိုနမ်းပါတယ်။
ကိုကို…ပြန်တော့ကွယ်..ညကလည်းနက်နေပြီ..။
ကိုကို့အတွက်မကောင်းဘူးလို့ပြောလိုက်တာကြောင့် တင့်ဆွေလည်း အုတ်နံရံကိုကျော်ကာ
သူဆိုင်ကယ်ထားရာလမ်းထိပ်ကိုပြန်ခဲ့ပါတယ်။
အိမ်အပြန်လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သူ့ရဲ့ ကောက်ကျစ်တဲ့အပြုံးတွေကို
သက်သက်ချို မြင်တွေ့ခွင့်ရရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်ဖြင့်။(၁၄)
သက်သက်ချိုတစ်ယောက် တင့်ဆွေခေါ်လာတဲ့အိမ်ကို ရွံ့တွန့်တွန့်နဲ့ပါလာပါတယ်။
သူမစိတ်ထဲမှာလည်း ကြောက်တာလို အားငယ်တာလိုဖြစ်နေပါတယ်။
အချစ်ရဆုံးကိုကို့ကို ချစ်လို့သာ လိုက်လျောခဲ့ရပေမဲ့..
ကိုကိုက ဒီအိမ်ထဲမှာ သူမရဲ့ အပျိုစင်ဘဝကို ခူးချွေတော့မှာ သေချာနေတာကြောင့် သူမရင်တွေခုန်နေပါတယ်။
နေရာက လူရှင်းတဲ့ ရပ်ကွက်တစ်ခုထဲက တင့်ဆွေစီစဉ်ထားတဲ့အိမ်ပါ။
ပတ်ဝန်းကျင်ကိုအကဲခတ်လိုက်ပြီး ဆိုင်ကယ်ကို အိမ်ထဲဝင်ကာ တင့်ဆွေခြံတံခါးကိုပြန်ပိတ်နေပါတယ်။
အိမ်ထဲကိုသက်သက်ချိုကို ခေါ်ခဲ့ပြီး အိမ်ခန်းထဲကို ခေါ်သွားပါတယ်။
သက်သက်ချိုကရှက်နေဟန်တူပါတယ်။
သူကသက်သက်ချိုပုခုံးကို ဖက်လိုက်ပြီး…။
မကြောက်ပါနဲ့ ခလေးရယ်…ကိုကို့ကိုချစ်လို့ဖြစ်တာဘဲ…
တင့်ဆွေက ကောင်မလေးမကြောက်အောင်နူးနပ်နေတာပါ..။
သက်သက်ချိုကို ဖက်ပြီးကုတင်ပေါ်လှဲချလိုက်ပါတယ်။
သက်သက်ချိုရဲ့ လည်ပင်းတွေကို နမ်းပြီး ပါးတွေကိုပါနမ်းပါတယ်။
သူ့ရဲ့လျှာကို သက်သက်ချိုပါးစပ်ထဲထိုးထည့်လိုက်ပြီး လျှာချင်းဖလှယ်ကာ
နှုတ်ခမ်းချင်းတေ့စုပ်နေပါတယ်။ သက်သက်ချိုရဲ့ အသက်ရှုသံလေးများပြင်းလာပါပြီ။
သူ့ရဲ့ဘယ်လက်က သက်သက်ချိုရဲ့ ထမိန်ကို ဖြေလျော့လိုက်ပါတယ်။
သက်သက်ချိုရဲ့ ပိပိလေးကို အတွင်းခံပေါ်က နေပွတ်ပေးနေပါတယ်။
အို..ကိုကို….သက်သက်ချိုကမောဟိုက်သံလေးနဲ့အတူ..
သူ့ရင်ဘတ်မှာ သူမမျက်နှာကို ဖွတ်နေပါတယ်။
သူကသက်သက်ချိုရဲ့ ထမိန်ကို သူမတင်ပါးအောက်ကနေဆွဲထုတ်ပြီး…ကုတင်အောက်ကို
လွင့်ပစ်လိုက်ပါတယ်။
အို…သက်သက်ချိုရှက်နေပါပြီ…သူမအောက်ပိုင်းမှာသူမပင်တီလေးသာကျန်ပါတော့တယ်။
ဖြူဖွေးသွယ်လျတဲ့ ပေါင်တံတွေနဲ့ ခြေသလုံးသားဝင်းဝင်းလေးတွေက ထွက်ပေါ်လာပါပြီ။
သူမအကျီတွေဘော်လီတွေကို ကိုကိုဆက်ဖြုတ်နေတဲ့ အချိန်မှာ သူမမျက်လုံးလေးကိုမှိတ်ထားလိုက်ပါတယ်။
ရင်ထဲမှာလည်း တလှပ်လှပ်နဲ့ အူတုန်သည်းတုန်ခံစားနေရပါတယ်။
ပြွတ်ခနဲ သက်သက်ချိုရဲ့ နို့လေးတွေကို ကိုကိုကလက်နဲ့တစ်လုံးကိုညှစ်..တစ်လုံးကိုစို့နေတာပါ။
အတွေ့ထူးကြောင့် သက်သက်ချိုရဲ့စိတ်တွေပြင်းထန်လာပါတယ်.
သူမအောက်က ပေါင်ကြားထဲမှာလည်း ဘာကြောင့်မှန်းမသိစိုစိစိဖြစ်လာပါတယ်။
တင့်ဆွေက သက်သက်ချိုရဲ့ ဗိုက်သားဝင်းဝင်းလေးတွေကို ဆက်ယက်ရင်းပင်တီကိုဆွဲချွတ်လိုက်ပါပြီ။
အမွေးနုနုလေးတွေပေါက်နေတဲ့ သက်သက်ချိုရဲ့ အဖုတ်မို့မို့ဖောင်းဖောင်းလေးကို
မြင်နေရပါပြီ။
မျက်လုံးမှိတ်နေတဲ့ သက်သက်ချိုဟာ သူမပိပိလေးဆီကနေထူးဆန်းတဲ့ အရသာကိုခံစားလိုက်ရပါတယ်။
သေးဖြန်းဖြန်းပါထွက်ချင်သွားပြီး မျက်လုံးကိုဖွင့်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့
ကိုကိုတင့်ဆွေဟာ သူမပေါင်ကြားမှာ မျက်နှာအပ်နေပြီး..သူမအဖုတ်လေးကိုလျှာနဲ့ယက်နေတာကြောင့်
ပေါင်ကိုစိလိုက်ပြီး…
အို..ကိုကို…ခလေးငရဲကြီးလိုက်မယ်…မ..မလုပ်ပါနဲ့..။
မလုပ်ပါနဲ့နော်…သက်သက်ချို အဖို့တင့်ဆွေက သူ့ကိုအရမ်းချစ်တာဘဲလို့ထင်လိုက်မိပါတယ်။တင့်ဆွေက ဘာမှမပြောပါဘူး..သက်သက်ချိုရဲ့ စိထားတဲ့ပေါင်ကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ဖိလိုက်ပြီး
သက်သက်ချိုရဲ့ အဖုတ်လေးထဲကို သူ့လျှာကိုထိုးထည့်ပြီးမွေပေးလိုက်ပါတယ်။
ပြွတ်..ပြွတ်…အိုး..အိုး..ကိုကို…အအ..
သက်သက်ချိုကားလျှာအရသာကြောင့် အဖုတ်ကကျင်တက်အီဆိမ့်နေအောင်ခံစားနေရပြီး
ပေါင်တံတွေက တဆတ်ဆတ်တုန်နေပါတယ်။
သက်သက်ချိုရဲ့ ထောင်ထလာတဲစောက်စိလေးကို လျှာနဲ့ဖိဖိပေးတဲ့အခါမှာတော့..
အ.အား..ကိုကိုတော်ပါတော့..ခလေး..ခလေးမခံနိုင်တော့ဘူး..
ပြွတ်ပြွတ်…အိအိ..သက်သက်ဆွေလည်းသက်သာလိုသက်သာညား
တင့်ဆွေရဲ့ ခေါင်းကဆံပင်တွေကိုဆွဲဆုပ်ကိုင်ထားပါတယ်။
တင့်ဆွေက သက်သက်ချိုရဲ့ ပြူထလာတဲံစောက်စိလေးကို နှုတ်ခမ်းနဲ့ညှပ်ပြီး
ချိုချဉ်စုပ်သလိုစုပ်လိုက်တဲ့ အခါမှာတော့..
သက်သက်ချို တစ်ကိုယ်လုံး လေဟာနယ်ထဲရောက်ရှိသွားသလိုခံစားရပြီး…
သူမအဖုတ်ထဲမှာ အရမ်းကျင်သလိုဖြစ်သွားကာ စောက်ရည်တွေထွက်ကျကုန်ပါတော့တယ်။
သူမစောက်ရေတွေဟာ ကိုကိုတင့်ဆွေရဲ့နှုတ်ခမ်းမှာ ပေပွသွားတာကြောင့်..။
အို..ကိုကို.ကန်တော့..ကန်တော့..
ရပါတယ်ခလေးရဲ့ ချစ်လို့လုပ်ပေးတာဘဲဟာကို…ဆိုပြီးတင့်ဆွေက ပေနေတဲ့စောက်ရည်တွေကို
လက်ခုံနဲ့သုတ်လိုက်ပါတယ်။
တင့်ဆွေက လည်းထရပ်ပြီး သူ့ပုဆိုးကို ဆွဲချွတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ…
သူ့ရဲ့ လိင်တံကြီးကရှေ့ကို ငေါက်ခနဲထွက်လာပါတယ်..။
ကြီးမားလှတဲ့ လိင်တံကြီးကို မြင်လိုက်ရပြီး သက်သက်ချို ကျောချမ်းသလိုလိုတောင်ဖြစ်သွားပါတယ်။
ဟင့်..ကိုကို့ဟာကြီးကလည်း..ကြောက်စရာကြီးလို့ပြောလိုက်ပေမဲ့
သူမလက်က တင့်ဆွေရဲ့ လိင်တံကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ပြီးဖြစ်နေပါတယ်။
လိင်တံကြီးက အကြောတပြိုင်းပြိုင်းနဲ့ နဂါးတစ်ကောင်လိုပါဘဲ..
သက်သက်ချိုက..ကိုကိုဒီတစ်ခါ ခလေးလုပ်ပေးမယ်…ဆိုပြီး
မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့ တင့်ဆွေရှေ့မှာ ဒူးထောင်ပြီး
လီးကြီးကိုသူမနှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးနဲ့တေ့လိုက်ကာ တစ်ချက်စုပ်ပေးလိုက်ပါတယ်။
အိုး…ကိုကို့ရဲ့ညဉ်းညူသံကြီးထွက်ပေါ်လာတာကြောင့် သက်သက်ချိုကျေနပ်သွားပါတယ်။
သက်သက်ချိုက ချစ်ရတဲ့ကိုကိုရဲ့လီးကြီးကိုပါးစပ်ထဲထည့်ပြီးငုံလိုက်ပါပြီ။
အိုးဟိုးဟိုး..တင့်ဆွေကားကော့တက်သွားကာ သက်သက်ချိုရဲ့အာခေါင်ကိုထောက်မိသွားတာကြောင့်
သက်သက်ချို မျက်ရည်လေးဝိုင်းသွားပါတယ်။
ဆောရီး..ဆောရီးကလေး…
သက်သက်ချိုက ဘာမှမပြောပါဘူး ချစ်ရတဲ့ကိုကိုရဲ့လီးကြီးကိုသာ
သူမတတ်သလောက်မှတ်သလောက် အစွမ်းကုန်စုပ်ပေးနေပါတယ်။
သူမမျက်နှာမှာလည်း ချွေးသီးလေးများစို့နေပါတယ်။
သက်သက်ချိုရဲ့ ပြင်းထန်လှတဲ့စုပ်ချက်တွေကြောင့် သူ့လီးထဲကလရေတွေဟာ
ပန်းထွက်သွားပြီး…ပါးစပ်ထဲထွက်ကျကုန်တာကြောင့်..သူအားနာသွားပါတယ်..
အို…ခလေးရယ်..သူ့ပါးစပ်ကညဉ်းညူမိလိုက်ပါတယ်။
သက်သက်ချိုက သူ့လီးကိုလက်နဲ့ကိုင်ပြီး ဂွမ်းထုပေးလိုက်ရာ
လေးငါးဆယ်ချက်အရောက်မှာ သူ့လီးကြီးပြန်ထောင်ထလာပါတယ်။ သက်သက်ချိုရဲ့ပေါင်ကိုသူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ဖြဲပြီးဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပါတယ်။
ပြီးတာနဲ့သူ့လီးကြီးကိုသက်သက်ချိုရဲ့ အဖုတ်ဝလေးမှာတေ့လိုက်ပါတယ်။
သက်သက်ချိုကလည်း အလိုလို သူ့ရဲ့ ခြေထောက်လေးတွေကို တင့်ဆွေခါးကို
ချိတ်ထား မိလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်က တင့်ဆွေကျောကိုဖက်ထားပါတယ်။
တင့်ဆွေက သက်သက်ဆွေရဲ့ အဖုတ်လေးထဲကိုလီးကိုထည့်လိုက်ပါပြီ.။
အင့်ခနဲသက်သက်ချိုဆီက အသံလေးထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
တစ်ခါမှအလိုးမခံရဖူးသေးတဲ့အဖုတ်လေးမို့ လီးက အဆုံးထိမဝင်နိုင်ဘဲကျပ်နေပါတယ်။
ဒါကြောင့် တင့်ဆွေကလည်း အားစိုက်ပြီး ဖိထည့်လိုက်ပါတယ်..
အိုး..ကိုကို..နာကျင်မှုကြောင့် သက်သက်ချိုဟာ တင့်ဆွေရဲ့ကျောကိုသူမလက်သည်းလေးများနဲ့
ကုတ်ခြစ်လိုက်ပါတယ်။
သူမရဲ့ အပျိုစင်အမှေးပါးလေးကို တင့်ဆွေရဲ့လီးကြီးကဖောက်လိုက်တာကြောင့်ပါ။
အတွေ့အကြုံမရှိတဲ့ သူလေးမို့တင့်ဆွေကလည်း လီးကိုဖြေးဖြေးချင်းလေးသာသွင်းထုတ်လုပ်ပါတယ်။
သက်သက်ချိုရဲ့ အသက်ရှုသံလေးများက ပိုမိုပြင်းလာပြီး
အားမလိုအားမရဖြစ်လာဟန်တူပါတယ်.။တင့်ဆွေကျောကို လက်နဲ့ပိုဖက်ပြီး
ခါးကိုကော့ပေးလာပါတယ်။။..
အင်း..ဟင်း..ဟင်း..ကိုကိုရယ်မြန်မြန်လုပ်ပေးပါတော့..
ခလေးမနေတတ်တော့ဘူး…
တင့်ဆွေကလည်း သက်သက်ချိုအသံကြားတာနဲ့ ဖိဖိပြီး ဆက်တိုက်ဆောင့်ချပါတယ်..
ဖွတ်..ဖွတ်..စွပ်..စွပ်…
အာ့အ…သက်သက်ချိုခေါင်းလေးနောက်ကိုယမ်းယမ်းသွားပြီး..
ချစ်တဲ့ကိုကိုက ချစ်တာကို အစွမ်းကုန်ခံယူနေပါတယ်။
တင့်ဆွေအဖို့လဲ..သက်သက်ချိုရဲ့ ကျဉ်းကျပ်လှတဲ့ အဖုတ်လေးရဲ့ကြွက်သားတွေက သူ့လီးကို
ညှစ်ထားသလိုဖြစ်နေပြီး လီးတစ်ခုလုံးစီးကျပ်နေတာကြောင့်
သုတ်ရေတွေပန်းထွက်မတတ်ဖြစ်နေပါတယ်။
ဒါပေမဲ့သက်သက်ချိုမပြီးသေးမှန်းသိတာကြောင့် စိတ်ကိုတင်းထားပါတယ်။
အင့်..အင့်..ကိုကို မြန်မြန်လုပ်ပေးပါ..
သက်သက်ချိုရဲ့အသံမှာ မောဟိုက်သံလေးပါလာပြီး သူ့ကိုအတင်းကုန်ခြစ်လာတာကြောင့်
ပြီးခါနီးမှန်းသိလိုက်ပြီး တင့်ဆွေလည်းစိတ်ကိုလွတ်ပေးကာ…အဆက်မပြတ်ဆောင့်ချလိုက်ပါတယ်.
ဖွတ်..ဖွတ်..ဘွတ်…ဘွတ်…အအ ကိုကို…
သက်သက်ချိုရဲ့လက်ကလေးများကပြေလျှော့သွားပြီး..
သူမခြေချိတ်ထားတာက သူ့ရဲ့ခါးကနေလျှော့ကျသွားလို့ သူမပြီးသွားတဲ့ အချိန်မှာ
တင့်ဆွေလဲ သူ့လရေတွေကို သက်သက်ချိုစောက်ခေါင်းထဲပန်းထုတ်လိုက်ပါတော့တယ်.။
တစ်စက်စက်ပန်းထုတ်နေတဲ့ ကိုကိုတင့်ဆွေရဲ့ အချစ်ရေတွေကို
သက်သက်ချိုရဲ့ အဖုတ်အတွင်းနံရံတွေမှာ ပန်းထုတ်ခြင်းကို
သက်သက်ချိုကလည်း မျက်လုံးလေးစင်းပြီး ခံယူနေပါတော့တယ်။(၁၅)
တင့်ဆွေကားဖုန်းကိုစက်ပိတ်လိုက်သည်….။
သူနှင့်သက်သက်ချိုတို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကား ဒီနေ့ အဆုံးသတ် အချိန်ရောက်ပြီ။
သက်သက်ချိုနှင့်သူပတ်သက်ခဲ့တာ (၁)လကျော်ပြီ..။
သက်သက်ချိုလေးက သနားစရာတော့ကောင်းသည်။ သို့သော်ဦးမြတ်ကျော်ကို
မုန်းတီးစိတ်များကလွမ်းမိုးနေသည်။
သက်သက်ချိုက သူ့ကိုဒီနေ့လာခိုးပါလို့ မနေ့ကဖုန်းဆက်ပြီးချိန်းခဲ့သည်။
သူနဲ့သက်သက်ချိုရဲ့ဇာတ်လမ်းကို ဦးမြတ်ကျော်သိသွားပြီတဲ့.။
သိမှာပေါ့ တင့်ဆွေကိုယ်တိုင်က ဦးမြတ်ကျော်မသိသိအောင် လုပ်ခဲ့တာကိုး။
ကြည်ဖြူနဲ့ အခြားမိန်းခလေးတွေရဲ့ ဘဝကိုဖျက်ဆီးခဲ့သည့် ဦးမြတ်ကျော်ဒီတစ်ခါရင်နာစေရမည်။
ဒီအချိန်ဆိုသက်သက်ချိုကား သူနှင့်ချိန်းနေကျနေရာလေးမှာ သူ့ကိုစောင့်နေတော့မည်။
သူကား အခြားနေရာတစ်နေရာမှာ သွားနေလိုက်သည်။
အခုအချိန်လောက်ဆိုကောင်မလေးစောင့်နေရှာရော့မည်..။
ဒီလိုယတိပြတ်ဖြတ်လိုက်မှ တင့်ဆွေအဖို့ ခံစားရတာသက်သာမည်။
နို့မို့ဆိုသက်သက်ချိုကို သူသနားနေဦးမည်။
အင်း..တကယ်တမ်းစဉ်းစားကြည့်ရင်တော့ သက်သက်ချိုဆိုတဲ့ကောင်မလေးမှာ အပြစ်မရှိပါဘူးလေ.။
သူ့အဖေဦးမြတ်ကျော်ဆိုတဲ့ လူကြီးမှာသာ အပြစ်ရှိတာ.။
ငါ့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေမှားများမှားနေပြီလား….
အို..ဒါပေမဲ့ သူ့အဖေကောင်မလေးတွေကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာများပြီ…ဒီလောက်တော့လုပ်သင့်ပါတယ်ဟု
သူ့ကိုယ်သူဖြေတွေးလိုက်သည်။
မျက်ဝန်းထောင့်မှာစိုစွတ်သလိုဖြစ်လာသဖြင့် လက်ဖြင့်စမ်းကြည့်လိုက်တော့မျက်ရည်တွေကျလာတာကို
သိလိုက်ရသည်။
သက်သက်ချိုရဲ့ ကိုကို လို့ခေါ်သံလေးကသူ့နားထဲမှာ ပဲ့တင်သံလိုထွက်ပေါ်လာပါတယ်။
ခလေးရယ်..မင်းကိုယ့်ကိုနောင်ဘဝအထိခွင့်မလွတ်ပါနဲ့
သူတိုးတိုးလေးရေရွက်လိုက်သည်။ သက်သက်ချိုကို သူမေ့မှဖြစ်မယ်။
မြန်မြန်မေ့မှဖြစ်မယ်။ သူ့ရှေ့မှာချထားတဲ့ သူဝယ်လာတဲ့ အရက်ပုလင်းကို
သူ ခွက်ထဲပင်မထည့်တော့ဘဲ ပုလင်းကို တရှိန်ထိုးမော့ချလိုက်သည်။
ပါးစပ်ထဲမှာတင်မက ရင်ထဲမှာပင်ခါးသက်နေသည်။
မူးခါမှ သက်သက်ချိုရဲ့ မျက်နှာလေးကို သူပိုပြီးမြင်လာသလိုပင်။
ထိုစဉ် အိမ်တံခါးကို ဖွင့်ပြီး ဝင်လာသောခြေသံကိုကြားရသည်…
သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ.ကျော်သူအောင်..ဒီနေရာကိုသူဘဲသိတယ်..။အိမ်ထဲသို့ဝင်လာသော ကျော်သူအောင်မျက်နှာက စိတ်အရမ်းဆိုးနေတဲ့မျက်နှာ..။
သူငယ်ချင်းလာကွာသောက်ရအောင်…တင့်ဆွေကဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။
ကျော်သူအောင်က ဘာမပြောညာမပြောနဲ့ တင့်ဆွေမျက်နှာကို လက်သီးနဲ့ပစ်ထိုးလိုက်ပါတယ်။
ခွပ်……လူယုတ်မာ…။
နာကျင်မှုကြောင့် တင့်ဆွေအနောက်ကိုလှန်ပြီးလှဲကျသွားပါတယ်။
မူးနေတာလဲပါတာပေါ့..။
သူငယ်ချင်း..မင်း..ရန်စတာလား..တင့်ဆွေကလဲနေရာမှမေးလိုက်ပါတယ်။
ကျော်သူအောင်က တင့်ဆွေအကျီရင်ဘတ်ကို လက်ဖြင့်ဆွဲဆုပ်လိုက်ပြီး..
မင်းကို…ထိုးရုံတင်မကဘူးသတ်ပါသတ်ပစ်ချင်နေတာ…
သက်သက်ချိုလေး ဘယ်လောက်သနားစရာကောင်းလဲ…။
သူ့အဖေမကောင်းတာနဲ့ဘဲ သူ့အဖေကိုမကျေနပ်တာနဲ့ဘဲ…။
မင်းဆိုတဲ့..လူယုတ်မာကလေ…သူ့ဘဝကိုဖျက်ဆီးပြီး သူ့အဖေလိုယုတ်မာပြလိုက်တာပေါ့
မင်းလိုကောင်ကို ငါသူငယ်ချင်းတော်ရမှာ ရှက်တယ်..ထွီ..
ကျော်သူအောင်ကတံတွေးကို တစ်ဖက်ကိုထွီကနဲထွေးရင်းပြောလိုက်ပါတယ်။
တင့်ဆွေလည်းယောင်္ကျားတန်မဲ့ ငိုပါတော့တယ်။
ငါ..ငါဘာလုပ်သင့်လဲ..သူငယ်ချင်းရာ…တကယ်တော့ငါ့မှာသူ့ကိုရက်စက်ဖို့အင်အားမရှိပါဘူး။
ကျော်သူအောင်က သူ့ကိုဆွဲထူလိုက်ပြီး..
လူဆိုတာအမှားနဲ့ဘယ်ကင်းပါ့မလဲသူငယ်ချင်းရာ..။
တကယ်တော့ မင်းသက်သက်ချိုဆီသွားရမယ်..မင်းကိုမင်းလူကောင်းလို့ခံယူထားတယ်ဆိုရင်။
တင့်ဆွေရဲ့စိတ်ထဲမှာလည်း သက်သက်ချိုရဲ့ဖြူစင်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ပုံစံလေးကိုမြင်ယောင်လာပါတယ်။
သူ့စိတ်ထဲမှာလည်း သူစိတ်လိုက်မာန်ပါလုပ်မိတာကို နောင်တရလာပါတယ်။
ငါ..ငါ..သက်သက်ချိုဆီသွားတေ့ာမယ်ကွာ..။
ငါ့အမှားတွေကို တောင်းပန်ပြီး သူ့ဘဝကိုတစ်သက်လုံးစောင့်ရှောက်ပါ့မယ်။
ကျော်သူအောင်က ပြုံးရင်း တင့်ဆွေကိုဖက်ကာ..
ဒီလိုမှပေါ့သူငယ်ချင်းရာ..ဒါမှငါ့သူငယ်ချင်းတင့်ဆွေအစစ်ကွ..
မင်းစိတ်ဓါတ်မယုတ်ညံ့ဘူးဆိုတာသိပါတယ်။
ကဲ..သွားတော့…နောက်ကျနေပြီ..
တင့်ဆွေရဲ့လက်ထဲကို ဆိုင်ကယ်သော့ကို ထည့်ပေးလိုက်ပြီး ကျော်သူအောင်က
တင့်ဆွေပုခုံးကို ခပ်ဖွဖွလေးပုတ်လိုက်ပါတယ်။
တင့်ဆွေလဲ အိမ်ရှေ့မှာ ရပ်ထားတဲ့ ဆိုင်ကယ်ကို ထုတ်ပြီး
သက်သက်ချိုစောင့်နေတဲ့ နေရာလေးကို အမြန်မောင်းသွားပါတော့တယ်။
ကျော်သူအောင်က ထွက်သွားတဲ့ တင့်ဆွေနောက်ကျောကိုကြည့်ရင်း..
ဟင်းဟင်း..ဒီကောင်ကွာ မကြိုက်မချစ်တာလဲမဟုတ်ဘဲ..တော်တော်ခွကျတဲ့ကောင်လို့
ရေရွက်လိုက်ပါတယ်။
(၁၆)
ဖုန်းကိုင်ပါကိုကိုရယ်…ခလေးကြောက်လို့ပါ…
သက်သက်ချိုကား မျက်ရည်တွေ ပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ကျနေသည်။
ကိုကိုနဲ့ သူမတွေ့နေကျနေရာလေးမှာ ကိုကိုရောက်မလာခဲ့။
အချိန်ကားတော်တော်လင့်နေပြီ။ အပြင်လောကမှာလည်းတော်တော်မှောင်နေပြီ။
အိမ်ကိုလည်း သူမခိုးရာလိုက်ပြေးသွားပြီဖြစ်တဲ့အကြောင်းစာရေးထားခဲ့ပြီးပြီ။
အခုအချိန်လောက်ဆို ဖေဖေကလည်း ဒေါသအရမ်းထွက်နေလောက်ပြီ။
သူမကို လိုက်ရှာနေလောက်ပြီ။
အချိန်ကား ည(၉)နာရီလောက်ရှိနေပြီ..ဒီအိမ်လေးမှာသူမတစ်ယောက်ထဲ…။
အပြင်လောကကလဲမှောင်မဲနေပြီ။
ကိုကိုကလည်းဖုန်းကို စက်ပိတ်ထားသည်။
သူမစိတ်ထဲမှာ ရှက်ရွံ့ခြင်းဝမ်းနည်းခြင်းကြောက်ရွံ့ခြင်းများကို တစ်ပြိုင်တည်းခံစားနေရသည်။
ကိုကိုရယ်..မြန်မြန်လာပါတော့…
သူမရေရွက်ရင်း ဝမ်းနည်းစွာဖြင့် ဖုန်းကိုလက်မှကိုင်ကာ ဒူးနှစ်လုံးကိုလက်ဖြင့်ပိုက်ပြီးငိုကြွေးနေပါတယ်။
ထိုအချိန်မှာဘဲ..သူမရဲ့ကိုယ်လုံးလေးကိုလူတစ်ယောက်ကလာဖက်လိုက်ပါတယ်။
သူမရနေကျအထိအတွေ့ပါ..။
သူမပါးပြင်လေးကို လည်းခပ်ဖွဖွနမ်းလိုက်ပါတယ်။
ကိုကို…သူမကလှည့်ပြီးကြည့်ဖို့ကြိုးစားပေမဲ့ ကိုကိုက သူမကိုနောက်ကနေလွတ်သွားမှာစိုးတဲ့အလား
ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဖက်ထားပါတယ်။
ကိုကိုရယ်…ကိုကိုမရောက်လာတော့ဘူးထင်လို့ ခလေးငိုနေရတယ်..။
ကိုကို့ကိုခွင့်လွတ်ပါကလေးရယ်…နောက်ဆိုခလေးကိုစိတ်ဆင်းရဲအောင်
ဘယ်တော့မှမလုပ်တော့ဘူးနော်..တင့်ဆွေကလည်းမျက်ရည်တွေသူ့မျက်နှာပေါ်မှာကျလာပါတယ်။
သူသက်သက်ချိုကိုဖက်ထားတဲ့ လက်လေးတွေကိုဖြေလျှော့ပေးလိုက်ချိန်မှာ
သက်သက်ချိုက သူ့ဘက်လှည့်လာပြီး..
သူ့ကိုဖက်ပါတယ်။ သူ့ရင်ဘက်မှာမျက်နှာကိုအပ်လိုက်ပြီး
ကြူကြူပါအောင်ငိုကြွေးနေပါတော့တယ်..။
တစ်ကိုလုံးကို လှုပ်ခါသွားအောင်ငိုကြွေးပါတယ်။
ဒီတစ်ခါငိုတာကတော့ သက်သက်ချိုဝမ်းနည်းလို့မဟုတ်ပါဘူး။
ဝမ်းသာလွန်းလို့ ငိုတာပါ။
ကိုကို…ခလေးကို ဘယ်တော့မှ ခွဲမသွားပါနဲ့တော့နော်…
တင့်ဆွေလည်း သက်သက်ချိုရဲ့ တုန်ယင်နေတဲ့ကိုယ်လုံးလေးကိုဖက်ထားပြီး…
ဘယ်တော့မှမခွဲတော့ပါဘူးခလေးရယ်…လို့ပြောလိုက်ပါတယ်။
သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ ဒီနေ့သက်သက်ချိုအပေါ် လုပ်ခဲ့မိတဲ့ သူ့ရဲ့အပြစ်ကို
သူနောက်ထပ်ဘယ်တော့မှမကျူးလွန်တော့ဘူးလို့လဲဆုံးဖြတ်လိုက်ပါတယ်။
(၁၇)
ဒီလိုနဲ့ဘဲ တင့်ဆွေနဲ့ သက်သက်ချိုဟာ နောက်နေ့မနက်မှာ တရားရုံးမှာလက်မှတ်သွားထိုးကြပါတယ်။
အသိသက်သေအဖြစ်ကတော့ ကျော်သူအောင်နဲ့ရိုစီပေါ့..။
ကဲသူငယ်ချင်းရေငါမင်းအတွက်ဂုဏ်ယူပါတယ်ကွာ..
ကျော်သူအောင်က တင့်ဆွေကို အဓိပ္ပါယ်ပါတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ကြည့်ပြီးပြောလိုက်ပါတယ်။
တင့်ဆွေကျော်သူအောင်ဘာကို ဆိုလိုချင်တယ်ဆိုတာသိပါတယ်။
ရိုစီကလည်း ရှက်နေတဲ့ သူမသူငယ်ချင်း သက်သက်ချိုကိုစရင်းနဲ့
ကိုကြီးတင့်ဆွေရေ..ညီမလေးသူငယ်ချင်းကို သေချာစောင့်ရှောက်လိုက်ပါနော်..
စိတ်သာချ…ညီမလေးရိုစီ..တင့်ဆွေကလည်းကတိပေးလိုက်ပါတယ်။
ညီမလေးသူငယ်ချင်းကလေ..ကိုကြီးတင့်ဆွေကို အရမ်းချစ်လို့ယူခဲ့တာ..
သူ့အိမ်မက်တွေကို စွန့်လွတ်ပြီး..
ဘာအိမ်မက်လဲရိုစီရဲ့..ပြောပါဦး..
ဒီလို..ကိုကြီးရဲ့..သက်သက်ချိုက ကျောင်းဆရာမဖြစ်ချင်တာ…။
သူကကျောင်းပြီးရင် ကျောင်းဆရာမလုပ်ပြီး တောရွာလေးတွေမှာစာသွားသင်မယ်လို့
ရည်ရွယ်ထားတာကိုတင့်ဆွေရဲ့။
အခုတော့ ကျောင်းမပြီးခင် ကိုတင့်ဆွေကြီးကို ချစ်ပြီးယူလိုက်တာပေါ့..ခစ်ခစ်
ရိုစီပြောစကားကြောင့် သက်သက်ချိုကို သူပုခုံးလေးဖက်လိုက်ပြီး..။
သူပြောတာဟုတ်လားခလေး..ခလေးကကျောင်းဆရာမလုပ်ချင်တယ်ဆို.။
သက်သက်ချိုကလည်း ရှက်ပြုံးလေးနဲ့ခေါင်းညိမ့်ရင်း..
ဟုတ်ပါတယ်..ကိုကို..လို့ဖြေလိုက်ပါတယ်။
သြော်..ခလေးရယ်လို့ တင့်ဆွေရင်ထဲကရေရွက်မိလိုက်ပါတယ်။
သူတို့(၄)ယောက်ဟာ တရားရုံးထဲကနေပျော်ရွင်စွာထွက်လာပါတယ်။
ပျော်ရွင်နေတဲ့ တင့်ဆွေနဲ့ သက်သက်ချိုဘဝလေးကို ဖျက်ဆီးမဲ့ကံကြမ္မာကရောက်လာပါတယ်။
တရားရုံးက အထွက်မှာ အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့မောင်းလာတဲ့ ကားတစ်စီးဟာ
အရှေ့ကသွားနေတဲ့ သက်သက်ချိုနဲ့တင့်ဆွေဆီကို တည့်တည့်ဝင်လာပါတယ်။
ဒီအချိန်မှာ တင့်ဆွေက သူ့ရဲ့လက်ထဲကဖုန်းလွတ်ကျသွားတာကြောင့်ကုန်းကောက်နေတဲ့အချိန်ပါ.။
မျက်စိတစ်မှိတ်လျှပ်တစ်ပြတ်အတွင်းမှာဘဲ သက်သက်ချိုက တင့်ဆွေကိုတွန်းထုတ်လိုက်ပါတယ်။
သူမတွန်းထုတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ တင့်ဆွေဟာ လမ်းဘေးကို
လွင့်သွားပေမဲ့ ကားကတော့သူမကိုဝင်တိုက်လိုက်ပါတော့တယ်။
ဒုန်း…အ…သက်သက်ချိုရဲ့အော်သံလေးက လမ်းပေါ်မှာပျံလွင့်သွားပါတော့တယ်။
လူတွေဝိုင်းလာပြီး တိုက်သွားတဲ့ကားသမားကို ဝိုင်းဖမ်းကြပါတယ်။
တင့်ဆွေကတော့ဘာဆိုဘာမှ မသိတော့ပါဘူး။
နာကျင်မှုကြောင့်တဆတ်ဆတ်တုန်နေတဲ့ သက်သက်ချိုရဲ့ကိုယ်လုံးလေးကို သူ့ရင်ခွင်ထဲ
ပွေ့ဖက်ထားပြီး ငူငူငိုင်ငိုင်ကြီးဖြစ်နေပါတယ်။
မြန်ဆန်လွန်းတဲ့ အဖြစ်အပျက်ကြောင့် ကျော်သူအောင်နဲ့ရိုစီကလည်းကြောင်တောင်တောင်နဲ့
ငေးကြည့်နေပါတယ်။
သက်သက်ချိုရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေးက တဆတ်ဆတ်လှုပ်ခတ်နေပါတယ်..တစ်ခုခုပြောချင်နေသလိုပါ.
ခလေး…ခလေးကို ကိုကိုဆေးရုံပို့ပေးမယ်နော်..ဘာမှမဖြစ်စေရဘူး
ခလေး..ခလေးလေ…ကိုကို့ကို ကယ်…ကယ်..ခွင့်ရတာ..ဝမ်း.ဝမ်း..သာ..
ခလေး..ခလေး..သက်သက်ချိုကားအားယူပြီးနောက်..
ကို..ကိုကို့ကို…ခလေး..အရမ်းချစ်…သူ့အကျီလေးကိုသွေးလူးနေတဲ့လက်ကလေးနဲ့ဆုပ်ကိုင်ရင်း
သက်သက်ချိုဇက်ကလေးလည်ကျသွားပါတယ်..။
ခလေး..ခလေး.ကိုကို့ကိုထားခဲ့ပြီလား..ဖြစ်မှဖြစ်ရလေခလေးရယ်..
တင့်ဆွေကား ယူကြုံးမရစွာပြောလိုက်ပါတယ်…ရင်ထဲမှနာကျင်မှုကြောင့်
မျက်ရည်တွေကလည်း ကျဆင်းလာပါတယ်..။
ရင်ထဲမှာ စူးအောင့်ပြီး အော်ငိုပေမဲ့ သူ့အသံကထွက်မလာဘဲ..မျက်ရည်တွေသာ
တစ်လိမ့်ချင်းထွက်လာပြီး သူ့အမြင်အာရုံတွေလည်း မှုန်ဝါးလာပါတော့တယ်။(၁၈)
အဲ့ဒီနောက်..ဘာတွေဆက်ဖြစ်ခဲ့တာလဲကိုကျော်သူအောင်..
သင်းသင်းမင်းက ကိုကျော်သူအောင်ကို ဆက်မေးလိုက်ပါတယ်။
လဲ့လဲ့က လည်း ကိုကျော်သူအောင်ပြော တာကိုစိတ်ဝင်တစားနဲ့နားထောင်နေပါတယ်။
ကိုကျော်သူအောင်ဒီကိုရောက်တာ တစ်လကျော်ပါပြီ။
တင့်ဆွေကတော့ ဒီနဲ့အနီးဆုံးမြို့ကို သူ့ကျောင်းကကလေးတွေအတွက်
ဖတ်စာအုပ်တွေဝယ်ပေးဖို့မနက်ကတည်းကသွားနေပါတယ်။
တင့်ဆွေဆီလာလာလည်ရင်း ကျော်သူအောင်လည်း လဲ့လဲ့တို့သင်းသင်းမင်းတို့နဲ့ခင်မင်နေပါပြီ။
ကျော်သူအောင်ကစကားကိုဆက်လိုက်ပါတယ်…
အဲ့နောက်တော့ တင့်ဆွေဟာ ငူငူငိုင်ငိုင်ကြီးဗျ..
လူတွေနဲ့လည်းစကားသိပ်မပြောတော့ဘူး..။
သူချစ်ခဲ့ရတဲ့ မိန်းခလေးနှစ်ယောက်ကလည်း သူ့ရှေ့မှာတင်ဆုံးသွားတာဆိုတော့..
သူ့ရင်ထဲမှာလည်းနာကျင်ခံစားနေဟန်တူပါတယ်..။
နောက်ဆုံး..သူ့မိဘတွေရဲ့အလုပ်ကိုလည်းမလုပ်တော့ဘူး..
မိဘတွေတားနေတဲ့ကြားက ကျောင်းဆရာအလုပ်လျှောက်ပြီး..
တစ်နယ်ပြီးတစ်နယ်ပြောင်းသွားလိုက်တာ…။
သူ့မိဘတွေဆီကို ဖုန်းတောင်ဆက်တာမဟုတ်ဖူး။
အဲ့ဒါဒီနယ်မှာသူ့ကိုတွေ့တော့ သူ့မိဘတွေဆီဖုန်းဆက်ရသေးတယ်…။
သူ့မိဘတွေကလည်း သူတို့သားကိုအရမ်းချစ်တော့ သူတို့သားကိုစိတ်ချမ်းသာစေချင်တယ်
ထင်ပါတယ်ဗျာ..သူစိတ်ချမ်းသာသလိုနေပါစေတဲ့..
ကျွန်တော့ကိုပဲကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ခိုင်းထားတာပေါ့..။
တကယ်တော့ သူက သက်သက်ချိုရဲ့မဖြစ်ခဲ့ရတဲ့ ဆန္ဒလေးကို အကောင်အထည်ဖော်ပေးနေတာထင်ပါ့။
သက်သက်ချိုတို့ကြည်ဖြူတို့နဲ့ပတ်သက်ပြီး သူ့အပြစ်ရှိတယ်လို့ခံယူနေဟန်တူတယ်။
ခက်ပါတယ်ဗျာ..လို့ပြောရင်း ကျော်သူအောင်က ရေနွေးကြမ်းကိုယူသောက်လို့
အဝေးကိုငေးနေပါတယ်။
လဲ့လဲ့နဲ့ သင်းသင်းမင်းတို့လဲ စကားမပြောနိုင်ဘဲ..အတွေးတွေထဲမှာနစ်မျှောနေပါတယ်။
လဲ့လဲ့စိတ်ထဲမှာတော့ တင့်ဆွေအပေါ် သနားကြင်နာစိတ်တွေကပိုမိုယိုဖိတ်မိနေပါတယ်။
သြော်..ကိုတင့်ဆွေရယ်…ကံဆိုးလှချည်လား..
ရှင့်ကိုသနားလိုက်တာရှင်ရယ်..လို့စိတ်ထဲကတွေးထင်ပြီး
မျက်ဝန်းထောင့်ကစို့လာတဲ့မျက်ရည်လေးတွေကို ကျော်သူအောင်နဲ့သင်းသင်းမင်း
မသိအောင် သုတ်လိုက်ပါတော့တယ်။
သူမရဲ့အပြုအမူကို ချစ်သူငယ်ချင်း သင်းသင်းမင်းကမြင်ပေမဲ့။
မသိချင်ယောင်ဆောင်ထားလိုက်ပါတယ်။
ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ တင့်ဆွေအပေါ်ငြိတွယ်နေတဲ့ လဲ့လဲ့ရဲ့
သံယောဇဉ်ကိုသူမရိပ်မိလို့ပါ။(၁၉)
ဆရာလေး..မြို့ကပြန်လာတာလားဗျ…
စာအုပ်ထုပ်တွေကို ဆွဲပြီးပြန်လာတဲ့ တင့်ဆွေဟာ..
လယ်ထဲကပြန်လာတဲ့ ကိုချက်ကြီးနဲ့လမ်းမှာတွေ့လိုက်ပါတယ်။
ဒီနေ့တင့်ဆွေစိတ်တွေမကြည်ပါဘူး…
ဘာဖြစ်လို့မှန်းမသိဘူး..သူ့စိတ်တွေက သက်သက်ချိုကိုသတိရနေပါတယ်။
ဟုတ်တယ်..ကိုချက်ကြီးရေ..လယ်ထဲကပြန်လာတာလား..။
ဟုတ်ပ..ဆရာလေးရေ..တစ်ကိုယ်လုံးညောင်းညာကိုက်ခဲနေတာဘဲ..။
တင့်ဆွေလည်း စိတ်ကူးထဲကအာရုံရလာပါတယ်…။
ဒါဆိုလည်းကို ကိုချက်ကြီးရေ သွားလိုက်ရအောင်လေ..ကျွန်တော်တိုက်ပါ့မယ်..။
ချက်ကြီးကလည်း ဒါမျိုးဆိုမောင်မငြင်းလေ…။
ဟီးဟီး..အားနာစရာဆရာလေးရယ်လို့ ပါးစပ်ကပြောလိုက်ပေမဲ့
သူ့ခြေလှမ်းတွေကတော့ ဆရာလေးကိုတင့်ဆွေနောက်ကို ကောက်ကောက်ပါအောင်
လိုက်သွားပါတော့တယ်။
ဒီလိုနဲ့ တင့်ဆွေနဲ့ချက်ကြီးဟာ သူတို့စတည်းချရာ ကိုမောင်ငယ်တို့ထန်းတောထဲကိုရောက်သွားကြပါတော့တယ်။
ဟော..ဆရာလေးတို့ပါလား..ကိုမောင်ငယ်က ပြုံးရင်းနှုတ်ဆက်လိုက်ပါတယ်။
အေးဗျာ..ညောင်းကိုက်လာလို့ တစ်မြူလောက်အရင်ပေး..
ဒါနဲ့ ဒေါ်အေးမိရော မမြင်ပါလားဗျ..
ဟိုဖက်ရွာက သူ့အသိဆုံးလို့တဲ့…ညအိပ်သွားလေရဲ့…။
ကိုမောင်ငယ်က ပြောရင်းဆိုရင်း ထန်းရေအိုးကို ချပေးလိုက်ပါတယ်။
နေဦး..ဒီနေ့ဆရာလေးတို့ကံကောင်းတယ်..တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်..
ဒီနေ့ချိုးထောင်တာ (၃)ကောင်ရလာတယ်..ချိုးကြော်နဲ့မြည်းကြတာပေါ့
ကိုမောင်ငယ်ကပြောလိုက်ရင်း နောက်မှာ သူကြော်ထားတဲ့ချိုးငှက်ကြော်ကိုယူလာပါတယ်။
နီရဲကြွပ်ရွနေတဲ့ ချိုးငှက်ကြော်ကလည်းချိုအိနေတာပါဘဲ။
ကိုမောင်ငယ်…ခင်ဗျားကိုလာလေဗျာ..ခင်ဗျားမမကြီးမရှိပါဘူးဗျ..ဟီးဟီး
ချက်ကြီးကကိုမောင်ငယ်ကိုပါဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။
အေးကွ..ဆောင်းရောက်လာတော့နည်းနည်းချမ်းသလိုလို..။
ကိုမောင်ငယ်ကလည်း..သောက်ချင်ရင်သောက်ချင်တယ်ပေါ့ဗျာ..
နေဦးဗျ…အခုမှသတိရတယ်..ရွာထိပ်က ဒေါ်ရွှေတို့ကုန်စုံဆိုင်မှာ အနီရတယ်မဟုတ်လား..
ရတာပေါ့ဆရာလေးရယ်..
အဲ့ဒါဆိုဆိုင်ကယ်လေးနဲ့ပြေးပြီး အနီတစ်လုံးသွားဝယ်လိုက်..
ပိုက်ဆံယူသွား…
ဖြစ်ပါ့မလားဆရာလေးရယ်…ရောကုန်ဦးမယ်…
ရပါတယ်ဗျ..ဖြစ်တယ်ကိုချက်ကြီးရေ..ဖြစ်တယ်…
ဒို့ဆရာလေးကောင်းမှုကြောင့် အရက်အကောင်းသောက်ရတော့မယ်..ဟဟ။။
ကိုမောင်ငယ်ကား ချက်ကြီးရဲ့စကားကိုတုံ့ပြန်လိုက်ရင်း ထန်းပင်အောင်မှာရပ်ထားတဲ့
ဆိုင်ကယ်ပေါ်ကို တက်ကာစက်နိုးပြီးထွက်သွားပါတော့တယ်။
တင့်ဆွေနဲ့ချက်ကြီးတို့လဲထန်းရေကို ချိုးကြော်နဲ့မြည်းရင်း..
ကိုမောင်ငယ်ပြန်အလာကို စောင့်ဆိုင်းနေကြပါတော့တယ်။(၂၀)
လဲ့လဲ့ကား စိတ်ပူနေသည်..
ကိုတင့်ဆွေကား မြို့ကိုတက်သွားရာမှ ခုချိန်ထိပြန်မလာ။
ဖြစ်ချင်တော့ သင်းသင်းမင်းကလည်း ဒီနေ့မှဘဲ မြို့မှာသူမမိဘတွေရောက်နေသည်ဆိုသဖြင့်
ညနေကဘဲ သူမမိဘတွေကိုကြိုဆိုရန်သွားပြီ။
ဒါကြောင့် အဆောင်မှာသူမတစ်ယောက်ထဲဖြစ်နေပါတယ်။
ကြောက်တာတော့ မကြောက်ပေမဲ့ ညကမှောင်လာတော့ သူမအနည်းငယ်အားငယ်စိတ်တွေဝင်လာပါတယ်။
ကိုတင့်ဆွေလည်းဒီညပြန်မရောက်လောက်တော့ဘူးထင်တယ်။
ဆရာမရေ…ဆရာမ..အဆောင်ရှေ့မှာခေါ်သံကြားရသည်။
ကာလသားခေါင်းဆောင်ကိုချက်ကြီးအသံပေဘဲ။
သူမအခန်းတံခါးကိုဖွင့်လိုက်ပြီး ကြည့်လိုက်တော့ ကိုချက်ကြီးနဲ့ ကိုတင့်ဆွေ။
ကိုတင့်ဆွေမူးလာပြီ။ ခေါင်းကငိုက်စိုက်ကျလို့။
ချက်ကြီးကတွဲနေရသည်။
အဟဲ..ဆရာမ..ဆရာလေးကတော့ အရမ်းမူးနေပြီ…
နည်းနည်းလေးဘဲများတာပါ..ကိုချက်ကြီးရာ…ဘာတွေပြောနေတာတုန်း..
ကိုတင့်ဆွေအသံကလေးနေပြီ…လူကလည်းယိုင်တိုင်တိုင်…
ရပြီ..ကိုချက်ကြီးကျေးဇူးတင်တယ်….ရတယ်..ရတယ်..
ဒါဆို..သွားမယ်နော်..ဆရာလေး..
ဆရာမကျွန်တော်ဆရာလေးကို ထားခဲ့ပြီနော်…စိတ်ချမယ်..
ဟုတ်ကဲ့ရှင့်…လဲ့လဲ့စိတ်ညစ်သွားပါတယ်…
ချက်ကြီးကတော့ သီချင်းတွေတကြော်ကြော်အော်ဟစ်ရင်း..ယိုင်တိုင်တိုင်ခြေလှမ်းများနဲ့
ရွာလယ်လမ်းအတိုင်း ပြန်လျှောက်သွားတာကို မြင်လိုက်ရပါတော့တယ်။
အဟဲ..ကိုချက်ကြီးတော်တော်မူးနေပြီ..ဟက်ဟက်
တင့်ဆွေကချက်ကြီးသွားရာလမ်းကို ကြည့်ပြီးလဲ့လဲ့ကို ပြောလိုက်ပါတယ်။
တဟက်ဟက်နဲ့ပြောရင်း သူလည်းမဟန်နိုင်တော့ပါဘူး…
အဆောင်ရှေ့လှေကားရင်းမှာ ခေါင်းမှီပြီး မူးဝေကာမထနိုင်ဘဲဖြစ်နေပါတယ်။
သူ့စိတ်ထဲမှာ..လဲ့လဲ့ကိုမေ့သွားပါတယ်..။
သက်သက်ချို…မင်းကိုယ့်ဆီပြန်လာခဲ့ပါ..ခလေးရယ်…
သူ့ပါးစပ်ကလည်း ကယောင်ကတမ်းတွေညဉ်းတွားနေပါတယ်။
ကိုတင့်ဆွေ…အကို..ထ..ထ.အရမ်းအေးတယ်..
တင့်ဆွေကိုလှုပ်နှိုးပေမဲ့ တင့်ဆွေက မထလာတာကြောင့် လဲ့လဲ့စိတ်ညစ်သွားပါတယ်။
ကဲကဲ..အကို အခန်းထဲ လဲ့လဲ့လိုက်ပို့မယ်..
ဘာလို့ဒီလောက်တောင်သောက်ရတာလဲ အကိုရယ်…
လဲ့လဲ့က တင့်ဆွေဂျိုင်းအောက်ကနေဝင်ပြီး သူမပုခုံးပေါ်လက်တင်ကာ တွဲထူလိုက်ပါတယ်။
မူးနေတာကြောင့် တင့်ဆွေရဲ့ ကိုယ်လုံးကြီးက သူမအပေါ်မှီထားသလိုဖြစ်နေပါတယ်။
ဒါကြောင့် တင့်ဆွေရဲ့ အထိအတွေ့ကိုရနေပြီး..
ယင်ဖိုတောင်မသန်းဖူးသေးတဲ့ သူမအဖို့ ရင်ခုန်သံက မြန်လာပြီး
တဒုတ်ဒုတ်နဲ့ သူမရင်ခုန်သံကို သူမပြန်ကြားနေရပါတယ်။ခလေး….တင့်ဆွေကားတော်တော်မူးနေဟန်တူပါတယ်။
လဲ့လဲ့..စိတ်ထဲအဲ့လိုခေါ်သံကြားတာနဲ့ သူမရင်ထဲဝမ်းနည်းမှုတွေသာဖြစ်လာပါတယ်။
တင့်ဆွေ..ကို သူမကဂရုစိုက်နေရပေမဲ့ တင့်ဆွေကတော့ အတိတ်ဟောင်းကိုဘဲသတိရနေတာပါ။
သူမစိတ်ထဲမှာ ဝမ်းနည်းမှုကြောင့် မျက်ရည်လေးများစို့လာပါတယ်။
အကို…မူးနေပြီထင်တယ်…
တင့်ဆွေကို သူ့ရဲ့အခန်းထဲလိုက်ပို့လိုက်ပါတယ်…
မနိုင်မနင်းနဲ့ တင့်ဆွေခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို တွဲရင်းကုတင်အပေါ်ဆွဲအတင်မှာ..
ယိုင်လဲသွားပြီး သူမကကုတင်ပေါ်ကို ပက်လက်လှန်ကျသွားပြီး
တင့်ဆွေက သူမအပေါ်ကို ထပ်ရက်ကြီးကျလာပါတော့တယ်။
အို…ရှက်စိတ်ကြောင့် လဲ့လဲ့ ရုန်းဖို့ကြိုးစားမိပေမဲ့..တင့်ဆွေက သူမအပေါ်ကဖယ်မပေးဘဲ..
သူမပါးတွေကို တရှုပ်ရှုပ်နမ်းနေပါတယ်။
တစ်ခါမှ ဘယ်ယောင်္ကျားလေးမှ မနမ်းဖူးသေးတဲ့ပါးပြင်ကို…တင့်ဆွေက အငမ်းမရနမ်းနေပါတယ်။
သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ သက်သက်ချိုလို့ဘဲထင်နေမိတာပါ..လဲ့လဲ့ကို
ခလေးရယ်ကိုယ့်ကို အကြာကြီးခွဲရက်တယ်နော်…ကိုယ်ခလေးကိုအရမ်းလွမ်းနေတာသိလား…
လဲ့လဲ့လည်းတုန်ယင်နေတဲ့ အသံလေးနဲ့…
ခလေး..လည်း..ကိုကို့ကိုအရမ်းချစ်တာဘဲ…သိလားလို့
ပါးပေါ်မှာ မျက်ရည်တွေစီးကျလာရင်းပြောလိုက်ပါတယ်။
သူမအနေနဲ့ တင့်ဆွေအပေါ်မှာ ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်းမသိပါဘူး.။
တင့်ဆွေမူးမူးနဲ့ သူမအပေါ်လူမှားနေတာကို သူမဘာလို့မငြင်းဆန်မိမှန်းမသိပါဘူး.။
တင့်ဆွေရဲ့ အနမ်းတွေကြောင့်ရင်ခုန်သံလည်း မြန်လာပါတယ်။
ဝေါ…ဝေါ…ဖျောက်..ဖျောက်…
မိုးစက်မိုးမှုန်တွေကျဆင်းလာပြီး မိုးကသည်းသည်းမဲမဲရွာလာပါပြီ။
မိုးအကုန်ဆောင်းအကူးမှာ နောက်ဆုံးလက်ကျန်မိုးရွာချလာတာပါ။
မိုးသည်းသည်းမဲမဲရွာချလာပြီး တလောကလုံးအမှောင်ဖုံးသွားပါတယ်။
အကိုတင့်ဆွေရဲ့လက်တွေက သူမရဲ့ထမိန်အောက်လေးကိုလက်နိုက်လိုက်ပြီး
သူမရဲ့ ပေါင်ခွကြားက တစ်ခါမှ ယောင်္ကျားလေးတစ်ယောက်က မကိုင်ဘူးတဲ့
အပျိုစင် စစ်စစ်ပိပိလေးကို ပွတ်ကာကိုင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့။
အို..ကိုကို…မလုပ်ပါနဲ့…လဲ့လဲ့ကြောက်တယ်..
သူမရဲ့ ငြင်းဆန်သံလေးဟာ သည်းသည်းမဲမဲရွာချလိုက်တဲ့
မိုးသံတွေရဲ့ ကြားမှာဘဲ လွင့်ပျံပျောက်ကွယ်သွားပါတော့တယ်။
နဂိုကမစွမ်းရင်းလည်းရှိ ကန်စွန်းခင်းလည်း ငြိနေတဲ့ လဲ့လဲ့အဖို့
ကိုကိုတင့်ဆွေရဲ့ လူမှားပြီးလုပ်မိတဲ့ အပြုအမူတွေကို
ငြင်းဆန်နိုင်စွမ်းမရှိတော့တာ အမှန်ပါဘဲလေ။(၂၁)
ကိုကို…မလုပ်ပါနဲ့..လဲ့လဲ့က တိုးတိုးလေးငြင်းဆန်ပေမဲ့..
ကိုကိုတင့်ဆွေက သူမအပေါ်မိုးပြီး သူမနှုတ်ခမ်းဖူးဖူးလေးကို သူ့နှုတ်ခမ်းနဲ့တေ့ပြီးစုပ်လိုက်တဲ့အခါမှာ
သူမအသံတိတ်သွားပါတယ်။
ကိုကို့ရဲ့ အနမ်းတွေကြားမှာ သူမမူးယစ်သွားပါပြီ။
သူမထမိန်အောက်ကို လက်နှိုက်ပြီး ကိုကိုတင့်ဆွေက သူမပိပိလေးကိုပွတ်ပေးနေတာကြောင့်
သူမစိတ်တွေလဲကြွလာပြီး ကိုကိုရင်ဘတ်ကြီးကို တွန်းထားတဲ့ သူမလက်ကလေးတွေပြုတ်ကျသွားပါတယ်။
တင့်ဆွေကလည်း အရမ်းကိုမူးနေတာပါ။
သူ့လက်က သူ့ပုဆိုးကိုဆွဲချွတ်တာတောင် ချော်နေပါသေးတယ်။
ဘာကြောင့်မှန်းမသိ..လဲ့လဲ့ကသူမထမိန်လေးကို ကိုကိုတင့်ဆွေမချွတ်ခင်ဖြေလျှော့ချလိုက်မိပါတယ်။
ကိုကိုတင့်ဆွေက မူးမူးနဲ့ သူ့ရဲ့ဒုတ်ကြီးကို သူမထဲထည့်ရာမှာ
ချော်ပြီး ဖင်ခွကြားကိုလှမ်းထောက်မိတာကြောင့် သူမဖင်ကျောပါစိမ့်သွားရပါတယ်။
နည်းတဲ့ဒုတ်ကြိးလားကိုကိုရယ်..။
ဒါပေမဲ့ လဲ့လဲ့ကတော့ ကိုကိုချစ်တာကို ခံယူချင်နေပြီမို့ ဒုတ်ကြီးကိုကိုင်ပြီး.
သူမပိပိနှစ်ခြမ်းကြားထဲကို ရောက်အောင်ကိုတေ့ပေးလိုက်ပါတယ်။
တင့်ဆွေကလည်း မူးမူးနဲ့လဲ့လဲ့ရဲ့ အဖုတ်လေးထဲကို သူ့ဒုတ်ကြီးကို တစ်ဇွတ်ထိုးကြီးဆောင့်လိုက်ပါတယ်။
ဒုတ်….အ..အ..ကိုကို နာကျင်မှုကြောင့်လဲ့လဲ့ ညဉ်းညူသံလေးထွက်သွားပြီး
တုန်ယင်နေတဲ့လက်ကလေးနဲ့ ကိုကိုတင့်ဆွေရဲ့ ရင်အုပ်ကျယ်ကြီးကို တွန်းထားမိပါတယ်။
ကိုကိုကတော့ လဲ့လဲ့ကို မညာတော့ပါဘူး။
မရပ်မနားကို တဇွတ်ထိုးဆောင့်တော့တာပါဘဲ.။
လဲ့လဲ့ကိုယ့်ကိုကိုယ်တောင်ရှက်မိပါတယ်။
သူမပိပိအတွင်းသားလေးတွေကို ပွတ်တိုက်သွားတဲ့ ကိုကိုတင့်ဆွေရဲ့ဒုတ်ကြီးကို
သူမအတွင်းသားလေးတွေက သူမမသိလိုက်မိခင်မှာပင် ဖမ်းဖမ်းညှစ်နေတာကြောင့်ပါ။
ကိုကိုရဲ့ ဆောင့်ချက်တွေ အချက် (၁၀၀)လောက်မှာ သူမစိတ်ထဲငိုချင်သလိုရယ်ချင်သလို
ဖြစ်လာပြီး အဖုတ်ထဲက ဆီးသွားချင်သလိုလို ခံစားချက်မျိုးပြင်းထန်လာပြီး
ကျင်လာတာကြောင့် တအိုးအိုးညဉ်းညူပြီး ကိုကို့ကို အသားကုန် ဖက်ထားမိပါတယ်။
ကိုကိုဆက်ပြီး ဆက်တိုက်လေးငါးဆယ်ချက်ခန့်ဆောင့်တဲ့အခါ..
သူမတစ်ကိုယ်လုံး လေဟာနယ်ထဲမြောက်တက်သလိုခံစားရပြီး
သူမအဖုတ်ထဲကနေပူခနဲဖြစ်သွားကာ အရည်တွေထွက်လာတာကိုသိလိုက်ရပါတယ်။
ကိုကိုတင့်ဆွေရဲ့ ဒုတ်ကြီးထဲက အရည်တွေက တပြစ်ပြစ်နဲ့ထွက်လာပြီး
သူမအဖုတအတွင်းသားနံရံတွေကို ပန်းထုတ်လိုက်ပြီး သူမအဖုတ်လေးထဲကနေ
ကိုကိုတင့်ဆွေက သူ့ဒုတ်ကြီးကိုချွတ်လိုက်ပြီး သူမရင်ခွင်ထဲမှာ
မကြာခင်အိပ်ပျော်သွားပါတော့တယ်။(၂၂)
အား..တစ်စစ်စစ်ကိုက်ခဲနေသော ခေါင်းကို တင့်ဆွေစမ်းရင်း
ညကတော်တော်များသွားတာပါလားလို့စဉ်းစားမိသည်။
ဘာတွေဖြစ်လို့ဖြစ်ခဲ့မှန်းမသိ..ထူးဆန်းတာတစ်ခုတော့စဉ်းစားမိသည်..
ညကအိမ်မက်လိုလိုထင်မိသည်..အရမ်းမူးနေသောကြောင့်ထင်သည်..
ထိုအိမ်မက်လိုလိုထင်မိသော အရာမှာ သက်သက်ချိုဖြစ်နေတာကိုတော့သူမှတ်မိတယ်..
သက်သက်ချိုက အရမ်းလုပ်လို့ကောင်းတာပဲ..။
မနေ့ညကမိုးရွာတာကိုလည်းသူမှတ်မိသည်..အဲ့အချိန်သက်သက်ချိုရောက်လာတာဘဲ…
တင့်ဆွေကိုက်ခဲနေသော နားထင်ကို လက်မဖြင့်ဖိရင်း သူ့ဘေးနားမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့
အသက်ရှုသံလိုလိုကြားရသည်…
ဟိုက်..သူခေါင်းနားပန်းကြီးသွားသည်..ရင်ထဲရထားဆယ်စင်းတစ်ပြိုင်ထဲမောင်းသွားသလို..
လဲ့လဲ့…သူ့ဘေးမှာအိပ်ပျော်နေသည်….
ဒါဆို..ညက..သူမူးမူးနဲ့သက်သက်ချိုဆိုပြီး လုပ်ခဲ့တဲ့…သူဟာ..
လဲ့လဲ့ပေါ့…ပြသနာဘဲ…
သူကြည့်လိုက်တော့ လဲ့လဲ့မျက်နှာလေးက အိပ်ပျော်နေလို့လားမသိအပြစ်ကင်းစင်နေသည်..
လဲ့လဲ့ပါးက လိမ်းနေကျသနပ်ခါးလေးတွေက ပျက်ပြယ်နေပြီ..
အဆီလေးပြန်နေတဲ့ လဲ့လဲ့မျက်နှာကို သူသေသေချာချာမိုးကြည့်နေသည်။
တော်တော်ချစ်ဖို့ကောင်းတဲ့ကလေးမပါလား..ညက.ညက..ဒုက္ခဘဲ
သူတွေးရင်း ကိုယ့်ကိုကိုယ်ရှက်လာသည်…ဘယ်လိုလုပ်ရပါ.
သူကျူးလွန်ခဲ့သောအမှားအတွက် ဘယ်လိုတောင်းပန်ရမလဲလို့စဉ်းစားနေသည်…။
သူလဲ့လဲ့ဆီကကိုယ်သင်းရနံ့လေးကို ရနေတယ်.သူ့နှာခေါင်းက
လဲ့လဲ့ရဲ့နဖူးလေးကို သူဖွဖွလေးနမ်းလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ…
လဲ့လဲ့ရဲ့မျက်လုံးလေးတွေက ပွင့်လာပါတယ်…
အို…ကိုကိုဘာမှန်းလဲမသိဘူး..ခလေးအရမ်းရှက်တယ်..
ညက..ကိုကိုသိပ်ဆိုးတယ်..သိလား…လဲ့လဲ့ကညုတုတုအသံလေးနဲ့ပြောလိုက်ပါတယ်။
တင့်ဆွေစိတ်တွေထိန်းမရတော့ပါဘူး…လဲ့လဲ့ရဲ့ပါးပြင်လေးကို
သူတစ်ရွတ်ရွတ်နမ်းလိုက်ပါတယ်…
အို…ကိုကိုသိပ်မကဲနဲ့ကွယ်..လဲ့လဲ့တစ်ကိုယ်လုံးကျေတော့မှာဘဲ..။
ထိုသို့ပြောလိုက်တဲ့အချိန်မှာဘဲ…။
တင့်ဆွေရေ..တင့်ဆွေ..
မင်းအဖေ၊အမေတွေလိုက်လာတယ်ဟေ့ ဆိုတဲ့အဆောင်ရှေ့ကကျော်သူအောင်ရဲ့ခေါ်သံကြားရပါတယ်။
တင့်ဆွေလည်းခေါင်းနားပန်းကြီးသွားသလိုလဲ့လဲ့လည်းမျက်လုံးပြူးသွားပါတယ်။
ဟိုက်..အဖေနဲ့အမေက ငါရှိတဲ့အရပ်ကိုဘယ်လိုကနေဘယ်လိုလိုက်လာပါလိမ့်လို့
သူစဉ်းစားလိုက်ပေမဲ့ စဉ်းစားချိန်တောင်မရလိုက်ပါဘူး..။
သူနေတဲ့ အဆောင်အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ပြီးလူအုပ်ကြီးကဝင်လာပါတယ်။
နှစ်ယောက်သား ကမန်းကတန်းကုန်းရုန်းထပေမဲ့ တင့်ဆွေအောက်ပိုင်းကဗလာကြီးပါ..
အို..ဆိုတဲ့အသံနဲ့အတူ…
ဝင်လာကြတဲ့ လဲ့လဲ့သူငယ်ချင်းဆရာမသင်းသင်းမင်း၊ ကျော်သူအောင်၊
တင့်ဆွေ အဖေနဲ့အမေတို့ကတော့ မျက်နှာကို တစ်ဖက်ကိုသာလွဲထားလိုက်ရပါတော့တယ်။
(၂၃)
ကဲ…ကဲ…ဆရာလေး..ခဲဖိုးလေး..ဟက်ဟက်..
ကာလသားခေါင်းဆောင်ချက်ကြီးက ကာလသားများနှင့်အတူ.အဆောင်ရှေ့အပေါက်ဝမှ
ပိတ်ထားပြီးခဲဖိုးတောင်းနေသည်…
အဟဲ..ပေးရမှာပေါ့ကိုချက်ကြီးရယ်…တင့်ဆွေကသူ့တိုက်ပုံအိတ်ထဲလက်နှိုက်ကာစမ်းလိုက်သည်…။
ပိုက်ဆံက (၂)သောင်းဘဲရှိတော့သည်…
နိုးနိုး…ဒီလောက်နဲ့မရဘူးဆရာလေး…နို့မို့ဆိုဖယ်မပေးဘူး..။
ချက်ကြီးကဆက်ညှော်နေသည်…လဲ့လဲ့ကသူမပိုက်ဆံအိတ်လေးကိုဖွင့်လိုက်ပြီး…
ပိုက်ဆံတစ်ထပ်ကိုထုတ်ယူလိုက်သည်….ရော့ကိုချက်ကြီး..
ဟား..ဟား..ဒါမှဒို့ဆရာမကွ…ကဲ..သူငယ်ချင်းတို့သွားရအောင်..ဆိုပြီး
ပေးသောငွေများကို ယူကာ ထန်းတောကကိုမောင်ငယ်တို့ဆိုင်ကိုချီတက်သွားကြတော့သည်…
ထိုအချိန်မှာတော့ ရွာထိပ်က ကုက္ကိုလ်ပင်ကြီးအောက်မှာတော့…
သူတို့မသိလိုက်သည့်
စကားပြောနေကျသည့်စုံတွဲ(၁)တွဲကရှိနေသေးသည်။။
ဆရာမလေးသင်းသင်းမင်းနှင့် ကျော်သူအောင်တို့စုံတွဲ..
ဘာတွေပြောပြီး..သဘောကျနေသလဲဆိုတော့….
ကို….အခုတော့ ကိုတင့်ဆွေကြီးက အကိုဆင်ထားတဲ့ဂွင်ထဲကို ကွိခနဲဘဲနော်…။
ဟုတ်တာပေါ..သင်းသင်းရယ်…အကိုကရောက်ခါစသင်းသင်းကိုမသိချင်ယောင်ဆောင်ထားရတာ..
ဟိုကောင်ကြီးရော လဲ့လဲ့ရောမသိအောင်…ဟီးဟီး..
ကျော်သူအောင်ကား ပါးစပ်ကြီးဖြဲကာ သဘောကျနေသည်..။
တကယ်တော့ သင်းသင်းမင်းနှင့် ကျော်သူအောင်ကား ဗဟိုဝန်ထမ်းတက္ကသိုလ်မှာ
သင်တန်းတက်ရင်းချစ်ကြိုက်ခဲ့ကြပြီး သင်းသင်းမင်းရှိရာအရပ်သို့အပြောင်းလျှောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
လဲ့လဲ့ကတင့်ဆွေကိုစိတ်ဝင်စားနေမှန်းသိသဖြင့်သင်းသင်းမင်းနဲ့တိုင်ပင်ကာလှော်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ပြောရလျှင်လဲ့လဲ့ကား သက်သက်ချိုနှင့်ညီအမအရင်းလိုချစ်ခဲ့သော အချစ်ဆုံးသူငယ်ချင်းတွေ။
လဲ့လဲ့မိဘတွေနှင့် တင့်ဆွေမိဘများကား ငယ်သူငယ်ချင်း တစ်ရပ်တည်းသားတွေ။
ဒါကိုတင့်ဆွေကသိသဖြင့် သက်သက်ချိုစိတ်နဲ့လေနေသော သူငယ်ချင်းဖြစ်သူကို
ကယ်တင်ရှင်ကြီးလုပ်ကာ ဖူးစာရေးနတ်လုပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
တကယ်တော့ တင့်ဆွေနှင့်လဲ့လဲ့ဖြစ်သွားသည့်ညက သူနှင့် သင်းသင်းမင်းကမြို့ကတည်းခိုခန်း
တစ်ခုမှာနှပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။
ချက်ကြီးနှင့်ကိုမောင်ငယ်ကိုဘေးတီးပေးဖို့အကူအညီတောင်းရသေးသည်။
အချိန်ကိုက်ထောင်ဖမ်းလိုက်တော့ တင့်ဆွေနဲ့လဲ့လဲ့ကား ယခုလိုချစ်ကြိုက်ပြီး
မင်္ဂလာဆောင်သည်အထိဖြစ်သွားခြင်းဖြစ်သည်။
အဟိ..ကျော်သူအောင်ကပြုံးလိုက်သည်။
သင်းသင်းမင်းက…သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာမှီနေရင်း….
အကို..ဘာရီနေတာလဲ…
အခုလောက်ဆိုတင့်ဆွေကြီးတစ်ယောက်တော့ အတိတ်မေ့နေလောက်ပြီ…
သင်း..သူငယ်ချင်းအပြုအစုကောင်းတာနဲ့..
အို..ကိုရယ်..နားရှက်စရာတွေ…
အဟိ..ကိုကဘာပြောလို့လည်းလို့….သင်းသင်းဘာသာ စိတ်ကူးထဲရှိတာတွေးနေတာကိုး…။
ကိုနော်…ပြောလေကဲလေ…ကဲဟယ်…လူဆိုး
သင်းသင်းမင်းက ကျော်သူအောင်ရင်အုပ်ကြီးကို ရှက်ရမ်းရမ်းပြီး လက်သီးဆုပ်လေးများနဲ့
ထုနေပါတယ်..
ကျော်သူအောင်က သင်းသင်းမင်းလက်ကလေးကို ဖမ်းဆုပ်ပြီး သူမကိုယ်လုံးလေးကို
သူ့ရင်ခွင်ထဲ ထည့်လိုက်ပြီး ပါးနှစ်ဖက်ကို နမ်းလိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့..
အို…ဆိုတဲ့ သင်းသင်းမင်းရဲ့အသံလေးက ထွက်ပေါ်လာပါတော့တယ်။
သူတို့နှစ်ယောက်ချစ်နေကြသလိုဘဲ…
သူငယ်ချင်းတင့်ဆွေတစ်ယောက်ကတော့ လဲ့လဲ့နဲ့တွေ့ပြီး
ကြည်ဖြူကိုရော သက်သက်ချိုကိုရော အခုအချိန်မှာ သတိရတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့
ကျော်သူအောင် စဉ်းစားမိလိုက်ပါသေးတယ်။
သူ့ရင်ခွင်ထဲမှာတော့ သင်းသင်းမင်းက မျက်လုံးလေးမှိတ်ပြီး ငြိမ်သက်လို့……..။
ပြီးပါပြီ
"},
{"title":"ကျွန်တော်တို့လင်မယား
","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi95XJkqn8Uylfu5CaXrGgoWcSBYEIzSy-3pWsGnIiNrWa2YE92mfsi1zyfr_7mlaUjK8XBX5aeE82lcazjFPRrUBdJPHX7kolqCX7VQtytDM43DBVbByqYofWBjZbDwtkNV20I7McegjQ/s1600/a9c046418d7859cfcc0b1498bfefc605.jpg
","content":"ကိုချက်ကြီးခင်ဗျာ ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော်တို့ လင်မယား အကြောင်းလေးပဲ ရေးပို့ လိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့လင်မယားက လှိုင်သာယာ မြို့သစ်မှာနေပါတယ်။ ညားတာက ၂ နှစ်ကျော်ပါပြီ။ ၂ ခန်းတွဲ အိမ်လေးမှာ ယောက္ခမနဲ့ တခန်းစီ ကန့်ပြီး နေကြပါတယ်။ ညားကာစကတော့ လင်းမယားပဲဗျာ ပုံစံ အမျိုးမျိုးနဲ့ ဆက်ဆံကြတာပေါ့။
ခတ်တာက ကျွန်တော်တို့ မြန်မာလင်မယားတွေမှာ ပုလွေမှုတ်တာတို့ ဘာဂျာဆွဲတာတို့ ကတော့ အစမှာ မလုပ်ဖြစ်ကြပါဘူး။ နောက်ပြီး တဖက်မှာက ယောက္ခမ အခန်းကလဲ ရှိနေတယ်လေ။ ဒါပေမယ့် ယောက္ခမကြီးက တခါတခါ ရိပ်သာ ဝင်ရင် တလ လောက်ကြာတက်ပါတယ်။ ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ လင်မယားအတွက် လွတ်လပ်ရေးပေါ့ဗျာ။ ကျွန်တော်တို့လဲ အိမ်ခွဲနေနိုင်အောင်တော့ ကြိုးစားနေပါတယ်။ မိန်းမကတော့ မကြိုက်ဘူးဗျ။ သူက သူ့အမေကို တယောက်ထဲ မထားချင်ဘူးတဲ့လေ။
ကျွန်တော့် မိန်းမနာမည်က ခိုင် ပါ။ ကျွန်တော့်ကိုတော့ အကို လို့ပဲသူကခေါ်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ညားတာကလဲ မြို့ ထဲအသွား ဘက်စ်ကားစောင့် အတူတူ စီးလဲအတူတူကနေ သံယောဇဉ်တွေ ဖြစ်ကြပြီး ညားကြတာပါ။ ခိုင် က အရပ်ပုပျပ်ပျပ် သေးသေးကျစ်ကျစ်လေးပါ။ အချိုးအစားကတော့ ကျပါတယ်။ ကျွန်တော်က အရပ်မြင့်မြင့် ခပ်ထွားထွားပါ။ သူ့ထက် ခေါင်းတလုံးပို ပါတယ်။ ညားကာစ ကတော့ ရိုးရိုးပဲ ဆက်ဆံကြတာပါ။ ယောက္ခမ အိမ်မှာပဲပေါ့။ ဘွားတော်ကလဲ အလိုက်သိပါတယ်။ သိပ်မကြာခင်ပဲ ရိပ်သာမှာ သွားနေပါတယ်။ ဒီတော့ လင်မယား ၂ ယောက် အခွေတွေကြည့် လွတ်လွတ်လပ်လပ်ပဲ ကဲကြပါတယ်။ ပုလွေမှုတ်ပေးဖို့ ခိုင့်ကိုပြောတော့ အို ကိုကလဲ ရွှံစရာကြီးလို့ ပြောပါတယ်။
ခိုင်ကလဲကွာ ရေးဆေးထားရင် စင်စင်ကြည်ကြယ်ပဲဟာ ။ သူများတွေ ခွေထဲမှာ လုပ်နေကြတာပဲဟာ။ ဟာ မလုပ်ရဲဘူးကွာ တဲ့။ ဒီလိုပဲ တဖြေးဖြေး စည်းရုံးပြီး ပုလွေတွေ ဘာတွေ မှုတ်ပေးလာတယ်။ ခတ်တာက ယောင်္ကျားလေးတွေမှာ အနံ့ အသက်မရှိပေမယ့် မိန်းခလေးတွေကို ဘာဂျာဆွဲဘို့ကျတော့ သူ့ တို့မှာ အနံ့ နဲနဲ ရှိတယ်ဗျ။ ဒါပေမယ့် လဲ သူ့အလှည့် ကိုယ့်အလှည့် ဆိုတော့ လုပ်ပေးရတာပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ ညားခါစ ကဆို တညထဲ ၆ ချီလောက် ဆွဲပစ်တာ ။ ခိုင်ဆို မိုးလင်းတော့ ကွတတတောင် ဖြစ်သွားတာ။ မိုးလင်းတော့ ရျက်ပြုံးလေးနဲ့ ကိုက ညက တော်တော်လုပ်နိုင်တယ်နော်တဲ့ ။ ဒီလိုသာည တိုင်းဆို မလွယ်ဘူးတဲ့။
ခိုင်ကလဲ ကွာ အစမို့ပါ ။ နောက်တော့လဲ ပုံမှန်ပေါ့။ မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ဒီတော့ မျက်စောင်းလေးနဲ့ ဒါပဲနော်၊ နောက်မှရိုးသွားပြီး အသစ်မရှာမနဲ့။ မင်္ဂလာဦးည မှာ ခိုင်က ဘေးစောင်းလေး အိပ်နေတယ် ညဝတ်အကျီ ၤလေးနဲ ပေါ့။ ကျွန်တော်လဲ ဘေးလေးကနေ ဝင်အိပ်ပြီး နားလေးနားကပ်ပြီး ခိုင်လေး ဘာတွေစဉ်းစားနေတာလဲဟင် ။ ရင်ခုန်နေတာပေါ့၊ ပြစမ်းပါဦး။ ကျွန်တော်လဲ ခိုင်လေး ရင်ကို စမ်းပြီး သူ့နို့ လုံးလုံးလေးကို ပွတ်သပ်ပေးတော့ ခိုင်လေးက ဟင်းဟင်းနဲ့ ညီးသံလေးထွက်လာတယ်။
ကဲ ကိုယ်တို့ချစ်မယ်နော် ဆိုတော့ အင်း တဲ့။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လဲ ခိုင်လေးနောက်ကနေ ခွလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့် ဟာကတော့ မာနေပြီပေါ့။
ဂါဝန်အကျီ င်္အပေါ်ကနေပဲ ခိုင်လေးရဲ့ ဖင်ကို ထောက်ထားလိုက်တယ်။ ခိုင်လေး ရှင် ခုလိုထောက်ထားတော့ ဘယ်လိုနေလဲဟင်။ ပြောတက်ဘူး။ ရင်ထဲမှာ တမျိုးကြီးပဲ။ ပြီးတော့ ဖင်ထဲမှာ နွေးနွေးကြီး။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လဲ ပုဆိုးကို ချွတ်လိုက်ပြီး ကျွန်တော့် ဟာကို လက်နဲ့ ကိုင်ထားပြီး ခိုင်လေးလက်ကို ပေးကိုင်လိုက်တယ်။ ဟင် ကို့ဟာက အကြီးကြီးပဲနော်။ ထိပ်က ပြောင်ပြောင်ကြီး။ ဟင် အရည်လေးတွေလဲ ထိပ်မှာ စိုနေပြီ။ အဲဒါ လုပ်ချင်လာလို့ပေါ့။ ခိုင်လေး ဒီလိုကစားရတယ်။ ပြောပြီး ကျွန်တော်လဲ ဂွင်းတိုက်နည်း သင်ပေးလိုက်တယ်။ သူလဲ အထက်ေ အာက်ဂွင်းတိုက်ပေးတယ်။ သူလက်ကသေးသေး နဲ့ဆုပ်ပြီး တိုက်တာ ဒစ်က လက်ဆုပက်အပြင်မှာပေါ်နေတယ်။ ၅ မိနစ်လောက်ကြာတော့ ကဲ ရပြီ ကိုယ်တို့ လုပ်ကြမယ်နော်။ ကဲ ခိုင်လေး ပတ်လက်လှန် ။ ဟုတ် ။
ကျွန်တော်လဲ ခိုင်လေးကို ဒူး ၂ ဖက်ကို ကားပြီး ထောင်လိုက်တယ်။ ညဝတ်အကျီ င်္ကို လှန်လိုက်တော့ အမွှေးနုနု လေးတွေကနဲ့ ဝန်းရံထားတဲ့ အဖုတ်ဖောင်ဖောင်းလေးကို မြင်ရတယ်။ အကို ဘာကြည့်နေတာလဲ ၊ ရှက်စရကြီးတဲ့။ ဒါနဲ့ကျွန်တော်လဲ လက်မ လက်ညှိုးလေးနဲ့ အဖုတ် အခြမ်းလေးကို ဖြဲ လိုက်တော့ စေ့နေတဲ့အတွင်းသားလေးဟာ ရဲ ကနဲ့ပေါ်လာတယ်။ ပြီးတော့ အရည်လေးတွေတောင် ရွှဲ လို့။ ခိုင်လေး ရှင် အကို လုပ်တော့မယ်နော်။ နာမှာလားဟင်။ အစတော့ နာမှာပေါ့။ အရမ်းနာအောင်မလုပ်နဲ့နော်။ မလုပ်ပါဘူး။ ခိုင်လေး သဘောကျ နာရင် ရပ်ထားမှာပေါ့။ ဒါဆို လုပ်တော့လေ။ ဒါနဲ့ကျွန်တော်လဲ ကျွန်တော့်ဟာကို ကိုင်ပြီးအပေါက်မှာ တေ့လိုက်တယ်။ ဒစ်ခေါင်းလေး ဝင်တာနဲ့ဘေး နှုတ်ခမ်းသားတွေဟာ ဘေးကို နဲနဲ ကားသွားတယ်။ ခိုင်လေးကတော့ မျက်နှာလေး နဲနဲ တွန့် သွားတယ်။ ခိုင်လေး နာလားဟင်။ မနာပါဘူး။
ဒါဆို ဆက်သွင်းမယ်နော်။ ဟုတ်။ ကျွန်တော်လဲ နဲနဲ အားစိုက်ပြီး ဖိသွင်းလိုက်တယ်။ တထစ်ထစ်နဲ့ လီးဟာ တိုးဝင်သွားတယ်။ ခိုင်လေးလဲ ကျွန်တော့် ရင်ဘက်ကို ဆီးတွန်းလိုက်တယ်။ နဲနဲ နာတယ်အကို။ ကဲ ဒါဆို ဆက်မသွင်းပဲ ရပ်ထားမယ်နော်။ ဟုတ်။ ဒါနဲ့ကျွန်တော်လဲ ဝင်သလောက်လေးနဲ့ပဲ ဖြေးဖြေး ဆောင့်နေတယ်။ အရည်တွေ သူ့ အထဲက ထွက်လာတော့ နဲနဲ ချောင်လာတယ်။ ခိုင်လေးကလဲ အောက်ကနေ ကော့ကော့ ပေးလာတယ်။ လုပ်ရတာ စီးနေတာပဲဗျာ။ ဒါနဲ့ကျွန်တော်လဲ မသိမသာလေး တိုးတိုးပြီး ဆောင့်လိုက်တယ်။ တဖြည်းဖြည်း ဆုံးခါနီးထိ ဝင်သွားပြီ။ ခိုင်လေး။ ရှင်။ နာသေးလား။ နာတော့ဘူး အကို။ ဒါဆို အကို အကုန် သွင်းလိုက်တော့မယ်နော်။ ဟုတ်။ ကျွန်တော်လဲ အားနဲ့ ဆောင့်လိုက်တာ ခိုင်လေးလဲ ကော့ပြီးတက်သွားတယ်။ ရှီး……. ကျွတ် ကျွတ် နာလိုက်တာ လို့တိုးတိုးလေး အော်ရှာတယ်။
ဆီးစပ်ချင်းကတော့ ထိသွားပြီ။ အကို အဆုံးထိ ဝင်သွားပြီလားဟင်။ ဝင်သွားပြီလေ။ ကျွန်တော်လဲ ခဏမှိန်းနေတယ်။ ကျပ်တာကတော့ မပြောနဲ့တော့။ ခဏကြာတော့ ကျွန်တော် ဖြေးဖြေးချင်း စဆောင့်ပါတော့တယ်။ ခိုင်လေးလဲ ကျွန်တော် ဆောင့်လိုက်တိုင်း အောက်က ကော့ကော့ပေးတယ်။ ခိုင်လေး။ ရှင်။ ခံလို့ကောင်းလားဟင်။ ရျက်ပြုံးလေးနဲ့ ကောင်းလိုက်တာ လို့ ပြန်ပြောတယ်။ ကျွန်တော်လဲ သွပ်သွပ်လေး အချက် ၂၀ လောက် ဆောင့်ပေးလိုက်တော့ မထိန်းနိုင်တော့ပဲ အဖုတ်ထဲမှာပဲ ထွက်ကုန်တဲ့။ ထွက်ခါနီးမှာ ခိုင်လေးက ကျွန်တော့်ကို အတင်းပဲဖက်ထားတယ်။ သူအထဲက တခုခုကလဲ ကျွန်တော့်ကို အတင်းညစ်ထားသလိုပဲ။ ပြီးတော့ ခဏနားပြီး။ ကောင်းလိုက်တာခိုင်လေးရယ်။
အရမ်းလိုးလို့ကောင်းတယ် ခိုင်လေးက။ ခိုင်လေးရော ခံရတာ ကောင်းလား။ ကောင်းတယ်။ ဒါနဲ့ကျွန်တော်လဲ လီးကို ချွတ်လိုက်တော့ သွေးစလေးတွေရော သုတ်ရည်တွေပါ ပေနေတဲ့ လီးကြီးဟာ သိပ်မပျော့သေးပဲ ထွက်လာတယ်။ ခိုင်လေးလဲ ကျွန်တော့် လီးကြီးကို သေသေချာချာ ကြည့်ပြီး ဒါကြီးနဲ့ လိုးလိုက်တာလားဟင်။ ဒါပေါ့ ခိုင်လေးရဲ့။ ကိုင်ကြည့်ပြီး ဒါဆို ဒါကြီးက ချစ်ဖို့ကောင်းတာပေါ့။ ဟုတ်တာပေါ့ ခိုင်လေးရဲ့။ ဟော အကို့ဟာကြီးက ကိုင်ထားရင် ပြန်မာလာပြန်ပြီ။ အဲဒါ နောက်တခါ ထပ်လိုးဖို့ အဆင့်သင့် ပြန်ဖြစ်တာလေ။ ခိုင်လေး ခံဦးမယ်မဟုတ်လား။ ခံဦးမယ် မဝသေးဘူး။
ရှက်ပြုံးလေးနဲ့ ဟုတ်ကဲ့ တဲ့။ ဒီတခါ ခိုင်လေး အပေါ်က နေ။ ခိုင်လေးလဲ အကို့ လီးကြီး ဝင်ထွက် နေတာတွေ့ရတာပေါ့။ ခိုင်လေး မသိဘူးလေ။ အကိုသင်ပြပေးပေါ့။ ကဲ ဒါဆို ထ။ ကျွန်တော်လဲ ပတ်လက်လှန်ပြီး နေလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့် လီးကြီးက မိုးသို့ ထောင်နေတယ်။ ခိုင်လေးလဲ ထပြီး ကျွန်တော့် အပေါ်တက်ခွပြီး သူ့အဖုတ်နဲ့ တေ့ပြီး ဖြေးဖြေးချင်း ထိုင်ချနေတယ်။ တကယ့် အရသာပဲဗျာ။ အဖုတ်ကျပ်ကျပ်လေးနဲ့ ဒစ်ကြီးကို ညှပ်ပြီး ဖြဲချနေသလိုပဲ။ တထစ်ချင်း ဝင်ဝင်လာပြီး ဆုံးသွားတယ်။ ဆုံးသွားတော့ ခိုင်မျက်နှာလေး နဲနဲ မဲ့သွားတယ်။ ခိုင်လေး ထိုင်ထလုပ်ပြီး ဆောင့်လေ။ ဒါနဲ့ခိုင်လေးလဲ့ သူ့တင်ပါးလေးကို တမိုက်လောက်ကြွကြွပြီး ဆောင့်ပါတော့တယ်။
တွဲမယောင်ဖြစ်နေတဲ့ ခိုင်နို့လေးတွေဟာအထက်အောက် ခုန်နေတယ်။ ကျွန်တော်ကတော့ သူ ဆောင့်လိုက်တိုက် နတ်ပြည်ကို ရောက်ရောက်သွားသလိုပဲ။ ခိုင်လေး ငုံ့ ကြည့်လေ လို့ပြောတော့ ငုံကြည့်လိုက်တယ်။ ဟင် ခိုင်လေးအဖုတ် ထဲမှာ အကို့လီးကြီးဝင်နေတာ အားရစရာပဲ။ ခိုင် အဖုတ်လေးက မဆံမပြဲ ခံထားနေရသလိုပဲ။ ခိုင်လေးရော ခုလို ဆောင့်ဆောင့်ချလိုက်တော့ ဘယ်လို နေလဲဟင်။ အင်း တမျိုးကြီးပဲ အတွင်းနံရံတွေကို အကို့ဟာကြီးက ပွတ်ပွတ်သွားတာ အီစိမ့်နေတာပဲ။ ခိုင်လေး ရှင်။ နားနားပြီး ဆောင့်နော်။ ဟုတ်ကဲ့။ ခိုင်လေလဲ ကျွန်တော်လီးကြီး ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်ဖြစ်နေတာကိုကြည့်ပြီး ဆောင့်ချက်တွေ ပြင်းလာပါတယ်။
သူ့ဆံပင်တွေမှာလေမှာ ဝဲနေတယ်။ ခိုင်လေးလဲ နဲနဲ ကြာလာတော့ မဆောင့်တော့ပဲ ဆီးခုံခြင်းပွတ်ပြီး ရှေ့ကိုငိုက်ပြီး တိုးတိုးလေးပြောတယ်။ အကို ခိုင်လေးပြီးချင်လာပြီ တဲ့။ ပြီးလိုက်လေးဆိုတော့ ခိုင်လေးလဲ ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေး ၅ ချက်လောက် ပွတ်ဆောင့်လေးဆောင့်ပြီး အီး ကနဲ့ အော်ပြီး ကျွန်တော့်အပေါ် ထပ်ရက်ကျလာတယ်။ နှုတ်ကလဲ တိုးတိုးလေး ကောင်းလိုက်တာ အကိုရယ်တဲ့။ ကျွန်တော်လဲ နှုတ်ခမ်းလေးကို စုပ်ပြီး။ အကိုက ပြီးသေးဘူး။ ခဏနားပြီး ပြန်လုပ်ပေါ့။ ဒါဆို ခိုင်လေး ကုန်းပေးနော်။ ဟုတ်ကဲ့။ ခဏနားပြီး ခိုင်လေးလဲ အိပ်ယာထဲမှာ ဖင်ဖူးထောင်းလေး ထောင်ပေးတယ်။ ကျွန်တော်လဲ နောက်ကနေ ဒူးထောက်ရပ်ပြီး ကျွန်တော့် လီးကို ခိုင်လေးရဲ့ တင်ပါးထဲမှာ ညှပ်ပြီး ဖင်ဝလေးမှာ တေ့လိုက်တယ်။ ခိုင်လေးက နောက်လှည့်ကြည့်ပြီး ဟင် အကို မှားနေပြီ။ သိပါတယ် ခိုင်လေးရဲ့။
ခိုင်လေးရဲ့ ဖင်ပေါက်လေးက စူစူလေးနဲ့ ညိုညိုလေး။ ဒါနဲ့ကျွန်တော်လဲ အဖုတ်မှာတေ့ပြီး သွင်းလိုက်တယ် ။ ခိုင်လေးလဲ ခါးလေးကုန်းပြီး ဖြေးဖြေး နော်အကို တဲ့။ နားလို့လားဟင်။ ဟုတ်ဖူး။နောက်ကနေဆိုတော့ အဝင်တမျိုးကြီးပဲ။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လဲ သူ့ခါးလေးကို ညွှတ်ခိုင်းလိုက်ပြီး အနေအထားပြင်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ တထစ်ချင်းဆုံးအောင်သွင်းပြီး ဖြေးဖြေးချင်းဆောင့်နေလိုက်တယ်။ ဆောင့်လိုက်တိုင်း ခိုင်လေးကလဲ နောက်ကို တိုးတိုးပြီး တွန်းဆောင့်လေးပြန်ဆောင့်တယ်။ ကျွန်တော်လဲ အချက် ၃၀ လောက်ဆောင့်ပြီး မထိန်းနိုင်တော့ပဲ ပြီးချင်လာပြီး သုတ်ရည်တွေ ပန်းလိုက်တယ်။ ချက်ချက်ပြန်ဆွဲထုပ်ပြီး လက်ကျန်သုတ်ရေတွေ ဖင်ဝမှာ ပဲ သုပ်လိုက်တယ်။ ခိုင်လေးလဲ အိပ်ယာထဲမှာ ခွေကျသွားတယ်။ ကောင်းလိုက်တာ အကိုရယ်။
ဒီလိုနဲ့ အိမ်ထောင်သက် ၈ လလောက်အတွင်းမှာ ခလေးမယူသေးပဲ ပျော်ပျော်ပါးပါးပဲ စတိုင်လ် မျိုးစုံနဲ့ လိုးကြတယ်။ ကျွန်တော်လဲ အဖုတ်ကို လိုးရတာ နဲနဲကြာလာတော့ ဖင်လိုးစမ်းကြည့်ဖို့ စိတ်ကူးတွေပေါက်လာတယ်။ စမ်းကြည့်ချင်တာပေါ့။ ဇာတ်ကားတွေထဲမှာ ဖင်လိုးတာတွေ တွေ့ နေ မြင်နေရတော့ အရမ်းစမ်းကြည့်ချင်နေတာ။ အဖုတ်တောင် ကျပ်ပြီး ဒီလောက်ကောင်းနေရင် ဖင်ဆို ဘယ်လောက်ကောင်းလိမ့်မလဲဆိုတဲ့ အသိက စိတ်ထဲမှာ အမြဲရှိနေတယ်။
ခိုင်လေးကိုလဲ ဘယ်လိုမှ စည်းရုံးလို့မရဘူး။ သူက နာမှာကြောက်တယ်ချည်းပဲ ပြောနေတယ်။ဒါနဲ့ကျွန်တော်လဲ လိုးတိုင်း အမြဲစည်းရုံးကြည့်နေတာပဲ။ နောက်တော့ အဆင်ပြေချင်တော့ ဘောလုံးပွဲကြောင့်ဗျာ။ (ဆက်ရန်) ကိုချက်ကြီးရေ ပြီးခဲ့တဲ့ အပါတ်က အဆက်လေး ဆက်ရေးပို့လိုက်တယ်။ စာလုံးပေါင်းမှားရင် ကြည့်ပြီးသာ ပြင်လိုက်။ ခိုင်လေးက မန်ယူပရိသတ်ဗျ။ ကျွန်တော်က အာကြီး။ အဲဒီတုန်းက အာကြီးခေတ်ပေါ့။ မြဝတီက ဘောပွဲလာရင် ၂ ယောက်လုံး ဧည့်ခန်းမှာ ခိုင်လေးက ကျွန်တော့် ရင်ခွင်ထဲကနေ ကြည့်ကြတာပဲ။
အဲဒီနေ့ က မန်ယူနဲ့ အာကြီး ကန်တဲ့ပွဲ။ ထုံးစံအတိုင်း မန်ယူနဲ့အာကြီးက ကန်လိုက်ရင် အငြင်းပွါးစရာတွေနဲ့ပဲ ပြီးကြတာ မဟုတ်လား။ ဘောပွဲကြည့်နေရင်း ခိုင်လေးနဲ့ကျွန်တော် ဒိုင်ညစ်တယ်။ အာကြီးက စိတ်ဓါတ် ညစ်ပက်တယ်။ ဘာညာနဲ့ထိုင်ကြည့်ရင်း အားပေးနေကြတာပေါ့။ ဒီတော့ ကျွန်တော်ကပဲ စလိုက်တယ်။ ခိုင်လေးရေ ဒီတခါတော့ အာကြီးနိုင်မှာနော်။ ကြည့်ထားစမ်းပါ မန်ယူက လုပ်ပြလိမ့်မယ်။ ဘာကြေးလောင်းမလဲ တဲ့ ခိုင်လေးက ပြောလာရော။ ရတယ်လေ စိမ်လိုက် လို့ကျွန်တော်ကပြောတော့။ ပြောနေရင်း မန်ယူက ၁ လုံးစသွင်းပါလေရော။ ဒီနေ့ခိုင်လေးက လက်ခုပ်ထတီးပြီး တွေ့လား အကို မန်ယူ က လုပ်လိုက်ပြီ တဲ့။ ဒါနဲ့ကျွန်တော်လဲ နဲနဲ တင်းသွားပြီး ဒါဆို လောင်းမယ်။
အကိုက အာကြီး ။ အာကြီးနိုင်ရင် ခိုင်လေး ဖင်ခံ ရမယ်။ မန်ယူနိုင်ရင် ခိုင်လေး သဘောကျ အကို အာလုံးလုပ်ပေးမယ် ၊ ဘယ်လိုလဲ။ စိမ်လိုက်လေ တဲ့။ ဟော မကြာပါဘူး ပထမပိုင်းပြီးခါနီးမှာပဲ အာကြီးက ချေပဂိုး ရပါလေရော။ ပွဲကတော့ ကြည့်ကောင်းနေပြီ။ ကျွန်တော်ကလဲ ရင်ခုန်နေပြီ။ ကျွန်တော် လုပ်ချင်နေတဲ့ ဖင်ကို ကံကောင်းရင် လုပ်ရတော့မယ်လေ။ ခိုင်လေးလဲ ရင်ခုန်နေမှာပဲ။ ရှုံးရင် သူဖင်ခံရတော့မှာ မဟုတ်လား။ သူ့အတွက်လဲ အတွေ့အကြုံသစ် ဖီလင် အသစ် ကြုံရတော့မှာ မဟုတ်လား။ ဒါနဲ့အားလပ်ချိန်မှာ ကော်ဖီတွေ ဘာတွေ ဖျော်သောက်ကြရင်း ဒုတိယပိုင်းကို ဆက်လက်အားပေးကြတာပေါ့ဗျာ။ ပွဲကတော့ အကြိတ်အနယ်ပါနဲ့ မိနစ် ၈၀ လောက်ထိ အဝါ အနီတွေနဲ့ ကြမ်းကြပါတယ်။
၈၈ လောက်မှာ မထင်မှတ်ပဲ အွန်နရီက မန်ယူဘက်ကို လှလှပပ ကန်သွင်းလိုက်ပါရော။ ကျွန်တော်လဲ ပျော်သွားတာပေါ့။ ဒါနဲ့ ခိုင်လေးမျက်နှာကို လှမ်းကြည့်လိုက်တော့ မဲပြုံးကြီး။ ကျွန်တော်လဲ ပွဲပြီးအထိ ရင်တဒိတ်ဒိတ်နဲ့ပေါ့။ ဒီကြားထဲ အချိန်ပိုက ၄ မိနစ်တောင်ပေးနေသေးတယ်။ ခိုင်လေးကတော့ ချေပဂိုးသွင်းစေချင်တာပေါ့။ သိတယ်မဟုတ်လား။ အဲဒီအချိန်က အာကြီးခေတ်လေ။၁း၂ နဲ့ပွဲပြီးသွားပါတယ်။ ဒါနဲ့ ခိုင်လေးရေ ဂတိအတိုင်းနော်။ ကိုယ့်စိတ်တိုက်ကျ ဒီည ခိုင်လေး လုပ်ပေးပေတော့။ ဟုတ်ကဲ့ပါ တဲ့။ ဒါနဲ့ တီဗီ ပိတ်ပြီး ဧည့်ခန်းမှာပဲ ခိုင်လေးလက်ကို ဆွဲပီး ကျွန်တော့်လီးကို ကိုင်ခိုင်ပြီး မှုတ်ပေးနော် ခိုင်လေး။
ဟုတ် ဆိုပြီး ကျွန်တော့် လီးကို လက်နဲ့တချက် နှစ်ချက် ဂွင်းတိုက်ပြီး သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်း ထူထူလေးနဲ့ကျွန်တော့် ဒစ်ကို ငုံပြီး စမှုတ်ပါတော့တယ်။ ခါတိုင်းလဲ မှုတ်ပေးနေကြပါ။ ဒီအဆင့်အထိ သူ့အတွက် အခတ်အခဲ မရှိပါဘူး။ အားးးး ကောင်းလိုက်တာခိုင်လေးရာ။ ထိပ်ခလေးကို လျှာဖျားလေးနဲ မှုတ်ပြီး အရင်းကို လက်တဖက်နဲ့ ထုထု ချပေးပါတယ်။ ကျွန်တော့် လီးလဲ အစွမ်းကုန် ထောင်မက်လာပါတယ်။ ရှီး… ကျွန်တော်လဲ အရမ်း လိုးချင်စိတ်တွေ ပေါက်လာတာနဲ့ ကဲ ကို လိုးချင်လာပြီကွာ.။ ဒါဆို အိပ်ခန်းထဲ သွားရအောင် အကိုရယ်။ ဧည့်ခန်းကြီးမှာ မမိုက်ဘူး။ နောက်ပြီး အကို့ကိစ္စအတွက် ခိုင်လေးလဲ သေသေချာချာ စင်အောင်ဆေးပေးရဦးမယ်လေတဲ့။ ဟာ မလိုပါဘူး ခိုင်လေးရာ။ မဟုတ်ဘူးလေ တော်ကြာ အကိုရွှံ မှာစိုးလို့။ ခဏနော် ဆိုပြီး ရေချိုးခန်းဘက် သွားရော။
ကျွန်တော်လဲ အိပ်ခန်းထဲကနေ လီးကို မှန်မှန်လေး နဲ့ ဖြေးဖြေးလေး ထုပြီးစောင့်နေတာပေါ့။ မကြာခင်ပဲ ခိုင်လေးက အားလုံး ချွတ်ပြီး အခန်းထဲဝင်လာတယ်။ ကဲ ဘယ်လိုလုပ်ပေးရမလဲ အကို။ ခိုင်လေး တကယ်ရော စိတ်ပါရဲ့လား။ ဟာ အကိုကလဲ ခိုင်လေးကျေနပ်ပါတယ်။ ခိုင်လေးလဲ စမ်းကြည့်ချင်နေတာပါ။ နာမှာစိုးလို့ပါ။ ဒါဆိုပြီးရော။ ကုန်းပေးနော်။ ဟုတ် အကို။ ခိုင်လေးဟာ ပြောရင်း ကုတင်ပေါ်မှာ ခါးလေးညွှန်ပြီး လက်လေး၂ ဖက်က ခေါင်းဦးပေါ်မှာ ဖင်ထောင်ပေးထားတယ်။ အမွှေးတွေရိတ်ထားလို့ ခိုင်လေးအဖုတ်ဟာ ဖောင်းဖောင်း လေးနဲ့ ဖင်ပေါက် စူစူလေးဟာ ကျွန်တော့် လီးအလာကို မျှော်နေသလိုပဲ။ ခိုင်လေးကတော့ ရင်ခုန်စိုးရိမ်နေလား မသိ။
ဒါနဲ့ကျွန်တော်လဲ ခိုင်လေး အဖုတ်ကို နဲနဲ ဖြဲကြည့်လိုက်တော့ အရည်လေးတွေ ရွှဲနေပီ။ ဒါနဲ့ကျွန်တော့် လီးကို တေ့ပြီး အဖုတ်ထဲ ထိုးထည့်လိုက်တယ်။ ခိုင်လေးလဲ ဖင်ကိုလိုးမယ်ထင်ထားတာ အဖုတ်ထဲ ထည့်လိုက်တော့ နောက်လှည့်ကြည့်ပြီး ဟင် ဖင်လိုးမယ်ဆို။ နောက်မှလေ။ ခိုင်လေးကိုအရင်ပြီးအောင် လုပ်ပေးရဦးမှာပေါ့။ ဒါကြောင့် အကို့ကို ချစ်နေရတာ…တဲ့။ ကျွန်တော်က ကျွန်တော့် အကြံနဲ့ ကျွန်တော်ပါ။ ဒုတိယ အချီကျမှ ကြာကြာလေး ဇိမ်နဲ့ ဖင်းလိုးချင်လို့ပါ။ ကျွန်တော်လဲ တဝတ်လောက်ဝင်နေတဲ့ ကျွန်တော့် လီးကို တဖြေးဖြေးနဲ့ ချော့လိုးလေး လိုးပေးနေတယ်။ အချက်၂၀ လောက်လိုးပေးလိုက်တော့ ခိုင်လေးလဲ နောက်ပြန် ပြန်ပြန်ဆောင့်လာတယ်။အကို နာနာဆောင့်ပါတဲ့။ ကျွန်တော်လဲ အားမနာတော့ပဲ ဆက်တိုက် အချက်၃၀ လောက် ဆက်တိုက်ဆောင့်ပစ်တယ်။ အသံတွေကလဲ တဖက်ဖက်နဲ့ မြည်လိုက်တာ။
ကျွန်တော်လဲ မထိန်းနိုင်တော့ပဲ ပြီးခါနီးလဲကြရော လီးကို ဆွဲထုပ်ပြီး ဖင်ပေါက်ပေါ်မှာ ပန်းပစ်တယ်။ ပြီးတော့မှာ ဖင်ပေါင်တဝှိုက် လိုက်ပွတ်ပြီး လက်ညှိုးနဲ့ ဖင်ပေါက်ထဲ နဲနဲ ထိုးထည့်ကြည့်လိုက်တယ်။ ခပ်ကြပ်ကြပ်လေးပဲ လက်တဆစ်လောက် ဝင်သွားတယ်။ ခိုင်လေးလဲ ခါးလေးနဲနဲ တွန့် သွားတယ်။ ခိုင်လေး။ ရှင်။ နာလို့လား။ နာတော့သိပ်မနာပါဘူး။ အကို့ဟာနဲ့ ဆိုရင် နာမလားမသိဘူးနော်၊အကို့ဟာက ကြီးတယ်။ ဖြေးဖြေးနော် အကို။ အင်းပါ ခိုင်လေးနာရင ်အကို အတင်းမလုပ်ပါဘူး။ ကဲ ပတ်လက်ပြန်လှန်လိုက်နော်။ ကျွန်တော်လဲ ခိုင်လေးမျက်နှာကို အကဲခတ်ပြီး လိုးနိုင်အောင် ပတ်လက်အနေအထား ပြင်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ တင်ပါးအောက်မှာ ခေါင်းဦးလေး ခုပြီး ပေါင် ၂ ဖက်ကို ဆွဲထောင်လိုက်တယ်။ အဖုတ်အောက်နားက သုတ်တွေနဲ့ပေနေတဲ့ ဖင်ပေါက်လေးက လိုးချင်စရာလေးပါ။
ဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော့် လီးက ပြန်မာနေပါပြီ။ ကျွန်တော်လဲ လီးကိုကိုင်ပြီး ဖင်ပေါက်ဝမှာတေ့လိုက်တယ်။ ခိုင်လေးလဲ နဲနဲ တွန့်သွားပြီး ဖင်ကို ရှုံလိုက်တယ်။ ခိုင်လေး မရှုံ့ ထားနဲ့လေ ဖင်ကို။ နာမှာပေါ့။ မနာပါဘူးကွာ၊ဇာတ်ကားတွေထဲမှာလဲ လိုးနေကြတာပဲဟာ။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လဲ ခိုင်လေး အဖုတ်ထဲ လက်ညှိူးထိုးပြီး ကလိလိုက်တယ်။ လီးကတော့ ဖင်ပေါက်မှာ တေ့ထားရက်ပါပဲ။ အဖုတ်ကိုကလိပေးတော့မှ အဖုတ်ဆီ အာရုံရောက်ပြီး ခိုင်လေးဖင်ရှုံ့ ထားတာ မေ့သွားတယ် ။ အမြဲ အကဲခတ်နေတဲ့ ကျွန်တော်ဟာ အားနဲနဲထည့်ပြီး ထိုးထည့်လိုက်တယ်။ ဒစ်ဟာ ကျပ်ကျပ်တည်းတည်း ခေါင်းမြုပ်ရုံဝင်သွားတယ်။ ခိုင်လေးလဲ မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့ပြီး အား…ကျွတ်..ကျွတ် စအိုကိုလဲ ဖမ်းရှုံ့ လိုက်တော့ ကျွန်တော့် လီးဟာ အညစ်ခံလိုက်ရတော့ ပိုပြီး မာန်ထလာတယ်။ ခိုင်လေး ရှင် နားလားဟင်။ ဟုတ် နာတော့မနာဘူး ။ ဖင်ထဲမှာ အောင့်တောင့်ကြီး။ ဝင်သွားပြီလား အကို ။ ဒစ်တော့ ဝင်သွားပြီ ခိုင်လေး။ အရမ်းနားရင် ပြန်ထုတ်လိုက်မယ်လေ။ ဟင်အင်း ဖြေးဖြေးတော့ လုပ်နော်။အင်းပါ။
ဒါနဲ့ ခိုင်လေး ကို ကျွန်တော်လဲ နှုတ်ခမ်းကို စုပ်ပြီး လျှာနဲ့ကစားလိုက်တယ်။ ခိုင်လေးလဲ အငမ်းမရ ပြန်တုန့် ပြန်တယ်။ ကျွန်တော်လဲ အမြဲ သတိထားနေတာနဲ့ လီးကို ညစ်ထားတာ နဲနဲ လျှော့လာတာနဲ့ နဲနဲ ဖိသွင်းလိုက်တာ လီးဟာ ထစ်ထစ် ထစ်ထစ်နဲ့ တဝက်လောက် ဝင်သွားတယ်။ ကြပ်လိုက်တာ မပြောနဲ့၊ ခိုင်လေးကလဲ ပြန် ညစ်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော့် လီးက လဲ ညစ်လေ ရုန်းချင်လေပေါ့။ အရင်ကထက် ပိုမာလာသလိုပဲ။ ခိုင်လေးတောင် နှုတ်ခမ်းစုပ်ထားနေရာကနေ လွတ်သွားပြီး ရှီး.. ကနဲ့ ကော့တက်သွားတယ်။ ပြီးတော့ ဆုံးသွားပြီလားဟင်တဲ့။ ပြောရင်း လက်နဲ့ သူ့ဖင်မှာဝင်နေတဲ့ ကျွန်တော့် လီးကို စမ်းကြည့်တယ်။ ဟင့်.. ကျန်နေသေးတယ်။
အကို့ဟာကြီးက ပိုမာနေသလိုပဲ။ သူပြောတာနဲ့ ကျွန်တော်လဲ သူ့ ဖင်ပေါက်မှာ ဝင်နေတဲ့ လီးကို ပြန်ငုံ့ကြည့်လိုက်တော့ စအိုထဲမှာ အဆုံးနီးပါးဝင်နေတဲ့ မြင်ကွင်းဟာ ပိုပြီး ဖီးလ် ဖြစ်စေတယ်။ ခိုင်လေးဖင်ပေါက်ဟာလဲ တင်ပါး ၂ ဖက်မှာ နဲနဲ ခွက်ဝင်နေသလိုပဲ။ ကျွန်တော့ လီးဟာလဲ ရှေ့သို့ပဲ တာစူနေတယ်။ ဒါနဲ့ကျွန်တော်လဲ ခိုင်လေးကို ခိုင်လေး… ရှင်…. အဆုံးထိ ထည့်လိုက်တော့မယ်နော်၊ နဲနဲ အောင့်ခံလိုက်၊ စိတ်ကိုရှော့ထားနော်။ ဟုတ် ဆိုတဲ့ အသံတိုးတိုးလေးကြောင့် ကျွန်တော်လဲ ဖိပြီး လိုးလိုက်တယ်။ လီးဟာကြပ်တည်းစွာနဲ့ တင်ပါးနဲ့ ကပ်သွားတယ်။ ခိုင်လေးမျက်နှာကို ကြည့်လိုက်တော့ မဲ့ရှုံ့ ပြီး တင်းခံနေရတယ်။ ကျွန်တော်လဲ ဆုံးသွားပြီဆိုတဲ့ အသိကြောင့် ခိုင်လေးကို ကပ်နေအောင်ဖက်ပြီး နို့သီးလေးတွေကို စို့လိုက်တယ်။ ခိုင်လေးလဲ တရှုးရှုးနဲ့ ဟင်းဟင်း နဲ့ ကော့တက်လာတယ်။ ကျွန်တော်လဲ နားနားမှာ ကပ်ပြီး ဆုံးသွားပြီ သိလား ဆိုတော့ ဟုတ်သိတယ်။ ဖင်ထဲမှာ ဒုတ်ကြီးဖိုးထည့်ထားသလိုပဲ။ တစ်စို့ ကြီး။
နောက်နွေးနွေးကြီး။ ကျွန်တော် ခိုင်လေးကို အချစ်ပိုတာ အဲဒါကြောင့်လဲပါတယ်။ သူ့ဖီးလ်ကို ခုလိုအချိန်မှာ အမြဲပြောပြတက်တာပဲ။ အကို ကောင်းလားဟင် တဲ့။ အရမ်းကြပ်ပြီး အရမ်းကောင်းတာပဲ ခိုင်လေးရာ။ ပြောပြီး ချစ်မျက်စောင်းလေး ထိုးလိုက်တယ်။ ဒါပဲနော် နောက် ဒီအပေါက်ရိုးပြီး ဘယ်အပေါက် လိုးချင်ဦးမှာလဲ မသိဘူးး။ ကျွန်တော်လဲ စပ်ဖြီးဖြီးနဲ့ပေါ့။ ခိုင်လေး………. ရှင်………. အကိုနဲ နဲ ဆောင့်ကြည့်မယ်နော်။ ဟုတ် ဖြေးဖြေးနော်။ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လဲ ကြပ်နေတဲ့ လီးကိုနဲနဲ လှုပ်ကြည့်တယ်။ အကို ဟင် ဘာလဲခိုင်လေး ပြန်ချွတ်ရင် မငုံ့ ကြည့်နဲ့နော်။ ဘာလို့လဲ ခိုင်လေးရဲ့။ ဟာကွာ မကြည့်နဲ့ ဒီအတိုင်းပဲ ဆောင့် ဖြေးဖြေး၊ အကို ရွံမှာစိုးလို့။ ဟာ မရွံလို ဖင်ကိုလိုးနေပြီပဲ။ ကြည့်ပြီး လိုးချင်တယ်ကွာ။
အကို မရွံလဲ ပြီးတာပဲ။ ဒါနဲ့ကျွန်တော်လဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွဲနှုတ်လိုက်တယ်။ အဟီး ခိုင်လေးပြောသလိုပဲဗျာ။ နဲနဲတော့ လီးမှာပေနေတယ်။ ဒါပေမယ့် ဖီလင်က မွှန်နေတော့ တဝက်ပြန်ဆွဲထုပ်ပြီး ပြန်ထိုးလိုက်တယ်။ တကယ့် အရသာပဲဗျာ။ လိုးလိုက်တိုင်း ခိုင်လေး ဖင်ဟာ ခွက်ခွက်ဝင်သွားတယ်။ ၅ ချက် ၆ ချက်လောက် ဆောင့်လိုက်တော့ နဲနဲ အဝင်ချောင်လာတယ်။ ခိုင်လေးလဲ နဲနဲ ခံရတာ ဖီးလ်တက်လာတယ်ထင်တယ်။ ကျွန်တော်ဆောင့်လိုက်တိုင်း ကော့ကော့ပေးလာတယ်။ ဒါနဲ့ကျွန်တော်လဲ ခပ်မြန်မြန်လေး ဆောင့်ပေးလိုက်တယ်။ ကြပ်တဲ့ ဒါဏ်ကြောင့် ဒုတိယအချီမှာ ကြာလေ့ရှိပေမယ့် သိပ်ကြာကြာမထိန်းနိုင်ပဲ သူ့ဖင်ထဲမှာ ပန်းထည့်လိုက်မိတယ်။ ကျွန်တော်လဲ ဖိကပ်ထားပြီး ငြိမ်နေလိုက်တယ်
ကွန်တော့် သုပ်ရည်တွေဟာ အရင်ကထက်ပိုများပြီး ထွက်ကုန်တယ်ထင်တယ်။ ကွန်တော်လဲ ဖီးလ်ယူပြီး ဆက်ဆောင့်နေတယ်။ ခိုင်လေး အဖုတ်က စိမ့် လာတဲ့ စောက်ရှည်တွေဟာလဲ ကျွန့်တော့် လီးပေါ် ကျလာတယ်။ ကောင်းလားဟင် ခိုင်လေး။ အင်း အရသာ တမျိုးပဲ။ ကဲ ဆင်းတော့ အကို ကျေနပ်ပြီးမှတ်လား။ ဟင်အင်း နောက်တချီ။ ဟာ မိုးလင်းမှ နားပါဦး။ ခိုင်လေး ခံနိုင်ပါပြီ အကိုရဲ့ အရမ်းနာမယ်ထင်ထားလို့။ ဒါနဲ့ ကျွန်တော်လဲ နဲနဲပျော့စပြုလာတဲ့ လီးကို ပြန်ချွန်လိုက်တော့ သုပ်တွေနဲ့ အညစ်အကြေးတွေရောနေတဲ့ ဝါညစ်ညစ်တွေ ခိုင်လေးဖင်ပေါက်က စီးကျလာတယ်။ ဒါနဲ့ခိုင်လေးလဲ ဖင်ကို ရှုံပွ ရှုံပွ လုပ်လိုက်တာ ချစ်စရာလေး။ နောက် မကြာမကြာ စားရတော့မယ်လေ။ ကျေးဇူးပဲ အာကြီးရာ။ နောက်အားရင် ဆက်ရေးပြီး ပို့ပါဦးမယ်။
ပြီးပါပြီ။
"}]}
No comments:
Post a Comment