Books

{"books":[{"title":"ပလက်ဖေါင်းပေါ်က အချစ်များ","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgBx3EBsK3kOcg88ozR2gQvqqE3aCktf0Amr0jf1Q8rsGmPsHAovxiadeuFbN4Ch5sSaPGnj6N91s67WVj4Z3-0WlZDkBlPFpRgDJatrXRLEkeIzTuCxeH3dew4CND68qs5wVbNhPd7yCY/w128-h128-p-k-no-nu/fb64aae36a987bf86cd97e641613e54b.jpg","content":"   
လာပြီ….လာပြီ…ပြေး…ပြေး…
ပလက်ဖေါင်း စျေးတန်းကလေး တစ်ခုလုံး အမှိုက်ပုံ လေးလေဝှေ့ ခံလိုက်ရသည့်အလား…ဖယိုဖရဲ ပြေးလွှားကြသည်။
အလကားနေရင်းလဲ …လာပြီ..လာပြီ…ပြေး…ပြေး….အော်တတ်သော…နာရီအ ဟောင်းရောင်းဝယ်သည့် အာရောဂျံ ဆီသို့
မျက်လုံးက ရောက်ဖြစ်၏။
အာရာဖတ်…ဘာငေးနေတာလဲ…တကယ်လာတာ..
စျေးဘန်းခြင်း ကပ်ရက်မှ..လက်သုတ်ပုဝါ ၊ လက်ကိုင်ပုဝါ ၊ မျက်နှာသုတ် ပုဝါ အထုတ်ကြီး မနိင်မနင်း မ ရင်း…မရွှေအေး ..
မျက်လုံးပြူး မျက်ဆံပြူး အော်သည်။
သည်တော့…အာရာဖတ်..ဒေါင့်လေးဒေါင့်တွင် စတိချည်နှောင်ထားသော ပလပ်စတစ်ကြိုးကို ဆွဲပြီး အရေးပေါ် ထွက်ပေါက်
အဖြစ် သတ်မှတ်ထားသော ငါးထပ်တိုက်ကြီးပေါ်သို့ ပြေးတက်သည်။
ပလပ်စတစ် ရွက်ဖျင်ထဲမှ…နိုင်ငံခြားဖြစ် ကလေးကစားစရာများက လုံးထွေး ရှုပ်ပွလျက်..လှေခါး ပေါက်လေးနှင့် မဆန့်မပြဲ ဒရွတ်
တိုက်ကြီး ပါလာသည်။
ဟိုက်…အင့်
အမေ့…အိုး
ဒလုံ….ဂွမ်….ဂွပ်
အမောတကော ပြေးတက်လာသော အာရာဖတ်နှင့် ရင်ချင်းအပ်လျက်..အိကနဲ…ဝင်ဆောင့်ပါလေ သော မိန်းကလေးတစ်ယောက်
က တစ်ဆစ်ချိုး လှေခါးရင်းမှာ ပုံလျက်သား…..
နင့်..မျက်လုံး…ကန်းနေလားဟင်…ကုလား…
အာရာဖတ်က…ကုလား ကပြားဖြစ်သော်လည်း သူ့ကို ကုလားလို့ ခေါ်လျှင်မကြိုက်..အတိုက်ခံရ သော မိန်းကလေးက အာရာဖတ်နှင့်
သက်တူရွယ်တူ တရုပ်မလေး။
တမင်…တိုက်တာမှ မဟုတ်တာပဲ…တရုပ်မရဲ့
အံမယ်…ကုလားက…လူပါးဝ…လိုက်တာ
နင်…ကရော..လူပါးဝတာပဲ…တရုတ်မ
ကုလား…..နော်.
တရုတ်မ…နော်
အာရာဖတ်က လော်စစ်ဟန်ဆိုသော တရုတ်ကြီးနှင့် သုံးလေးနှစ်မက..ဆက်ဆံလာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ လော် စစ်ဟန်ကြီး၏ တိုက်အပေါ်
ဆုံးထပ်…လက်ဝဲဘက် စတိုခန်းသည် အာရာဖတ်၏ အရောင်းပစ္စည်းများ ထားသိုရာ..အခန်းဖြစ်သည်။ လခ မှန်မှန် ပေးထားသော
အာရာဖတ်နှင့် တိကျသော စီးပွားရေးသမား လော်စစ်ဟန်တို့ ချစ်ကြည့်ရေး..ဖွဲ့ပြီးသားဖြစ်နေသည်။ လော်စစ်ဟန် မိန်းမ မကျင်စိန်..
အိမ်ဖေါ် ကရင်မလေး…နော်အဲမူ..တို့နှင့်လည်း အာရာဖတ် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်၏။
နင် …တိုက်ပေါ် ဘာတက်လုပ်တာလဲ
ငါ့..ဖါသာ..တက်လုပ်ချင်တာ ..လုပ်မယ်..နင်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး….ငါ့ကို ဗလာချီ..လာမဖြဲ..နဲ့
အံမာ…နင့်ကို…ဘာလို့ဖြဲရမှာလဲ
နင့်ကိုလဲ…ငါဖြဲနေတာမှ..မှုတ်ဖဲ
ခွေး…ကုလား…မိုက်ရိုင်းတယ်
ဝက်…တရုတ်မ…နင်လဲမိုက်ရိုင်းတာပဲ
ဟဲ့…အိမွန်….အိုး…အာရာဖတ်…စျေးအစောကြီး သိမ်းလာသလား…နင်က..အထုတ်ကြီးနဲ့
ပြေးတာ…အမရေ…ပြေးတာ…အောက်မှာ..တံမျက်စည်း လှဲနေပြီ
မကျင်စိန်…စျေးခြင်း လက်မှာ ချိတ်လိုက်ရင်း
ဆင်းလေ..အိမွန်…ရှေ့ကဆင်းသွားတာ ကြာပြီ..ခုမှ…ဒီနားရောက်သေးတယ်
ဒီမှာ…ဒီကုလား ဟာကြီးက…တစ်ဆို့နေတဲ့ဟာကို
အယ်…လုပ်ချလိုက်ပြန်ပြီ
အာရာဖတ်က မျက်လုံးပြူးရင်း….ရေရွတ်သည်။ မကျင်စိန်က..အရွယ်နှင့်မလိုက်အောင်..သိမ့်သိမ့်တုံ ခါနေသော ရင်သား
နှစ်မွှာကို လှုပ်နွဲ့ရင်း ရယ်သည်။
ဒါ…ငါ့တူမလေ….အာရာဖတ်ရဲ့…တက္ကသိုလ်လာတက်တာ..သူ့အဖေက..အမ အစ်ကိုရင်းပေါ့..ကွတ် ခိုင်ကလေ..
ဟုတ်ကဲ့…အဟဲ…ကျနော်..တခါမှ ဒီမှာမမြင်ဖူးလို့..ဟင်း..ဟင်း…
အာရာဖတ်က …ဒီလှေခါးရင်းမှာ စျေးရောင်းတယ်လေ..နိုင်ငံခြား ကလေးကစားစရာအစုံပဲ..နောက် ပြီး..မိန်းကလေး အသုံး
အဆာင်တွေလဲ…သူ့ဆီမှာ ရတယ်..
မကျင်စိန်က အိမွန်ဆိုသော နတ်မိမယ်လေးကို လှည့်ပြောသည်။ ထို့နောက် အာရာဖတ် အိပ်ကြီးကို ကွေ့ရှောင်လျက် လှေခါး
အတိုင်း ဆင်းသွားကြသည်။ အာရာဖတ်..ခြေထောက်များ အလုပ်မလုပ် ကြ တော့။ နေရာမှာပင် ..စုံရပ်နေမိသည်။
ဂျင်းအဖြူ…စကပ်..တိုတိုက အိမွန်ဒူးဆစ် ဖွေးဖွေးလေးကို ကျော်ရုံလေး ရှည်သည်။ နောက်မှ ကွဲဟ နေသာ စကပ်ကြားမှ..တစုံတခု..
ထွက်လာနိုးနှင့်..အာရာဖတ်..ပြူးပြဲကြည့်ရင်း…ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်း ခုန်သည်။
ဖေါင်းကား တင်းအိနေသော တင်ပါးအစုံက ဂျင်းစကပ်အောက်မှ နှိမ့်မြှင့် လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ သေး ချွန်မြင့်ဟိုက်သော လေဒီရှူး
အနက်ကလေးကြောင့် အိမွန် ခြေသလုံးလေးများ ပိုမိုဖေါင်းအိ နေသည်။
ကိုယ်ခန္ဒာအပေါ်ပိုင်းကို ထုပ်စည်းထားသော မဝတ် အင်္ကျီလေးအောက်မှ မလုံ့တလုံ မို့မို့မောက် မောက်ကလေး များဆီသို့လဲ..
အာရာဖတ် မျက်လုံတွေ ရောက်ခဲ့သည်။
ဝက်တရုတ်မ လို့သူက ပြောခဲ့ပေမယ့် အာရာဖတ် မျက်လုံးတွေက ..ရောက်ခဲ့သည်။ စစ်စစ်မှာမူ အိမွန် ဆိုသော တရုတ်မကလေး
သည်…ရွှေသမင်မလေးနှင့်တူစွ…ကျော့ရှင်း လှပ ဖျတ်လတ် လွန်း လေသည်။
အိမွန် မျက်လုံးကလေးများ၌ ပစ္စည်းအရှိန် ပညာမာန အခိုးအငွေ့များ ရိပ်ရိပ်သန်းနေသည်ဟု အာရာ ဖတ် ညှိုးငယ်စွာ တွေးနေမိ
သည်။ လော်စစ်ဟန် တူမ ဆိုကတည်းက ဘယ်အတန်းအစား ရှိမည်ကို အာရာဖတ် နားလည်ပြီးသားပင်။
ရွေသားစစ်စစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပန်းကန်ပြားနှင့် ထမင်းမစား သည်ကလွဲလျှင်..ဖဲမွေ့ယာ ရွှေ ကော်ဇော ရောနှော်လို့ထိုင်
ကာ..မလှိုင်အလွှာက ..မိဖုရားလေး ဖြစ်သည်ကို..ဘယ်သူမှ..စာမေးပွဲ မ စစ်ပဲနှင့် အာရာဖတ် တိကျမှန်ကန်စွာ ဖြေဆိုချင်သွား
သည်။ မကျင်စိန်၏ အိပဲ့ အိပဲ့ လှိုုင်းခေါင်းဖြူကြီး တွေနှင့်တူသော တင်ပါးကြီးနှစ်လုံးသည်…အိမွန်၏ လုံးလုံးကျစ်ကျစ် မောက်သင်း
တုန်ခါနေသော တင်ပါးပျိုလေးများနှင့် ယှဉ်လိုက်သောအခါ…
မျက်လုံးတို့က..အိမွန် နောက်သို့သာ ငြိမ်ပါသွားကြ၏။ အိမွန်တို့ လှေခါးရင်းသို့ရောက်ပြီး ပလက် ဖေါင်းပေါ်သို့ ဆင်းသွားသည်
အထိ..အာရာဖတ် နေရာမှ ရွေ့မသွား ။
ဟေ့ကောင်…မင်းရှိုးနေတာ လော်စစ်ဟန် တူမ ဆိုကွ
ရှိုးတာ မဟုတ်ပါဘူးကွာ…ရိုးရိုး…ရှိတ်တာပါ
ဟိုက တရုတ်မ..မင်းက…ကုလား..ဟဲဟဲ
တရုတ်နဲ့ကုလား….မညားရဘူးလား
ကျီးကန်းနဲ့ ဘဲဥ..လိုဖြစ်နေမှာပေါ့ကွ
အဲဒါ…ဘာဖြစ်လဲ…စောက်ရေးမပါတာ…
နောက်ပြောင်နေကျ…ဘာတာဂျံ စကားကို အာရာဖတ်..မျက်စိမျက်နှာပျက်ခါ ..ဘု ပြန်တောလိုက်၏။
ခွေးမသား….မင်း…သူ့ကိုကြွေနေလို့လား
ဘာတာဂျံက..စကားစ ၏။ အာရာဖတ်က ဘာတာဂျံ မျက်နာကို တစ်ချက်စွေ ကြည့်လိုက်သည်။ ဘာ မှပြန်မပြော..လက်ထဲမှ ဆေးပေါ့
လိပ်ကို…ကတ္တရာလမ်း အလယ်သို့တိုင် တောက်ပြစ်လိုက်၏။
ဆော်လေးက မှည့်တာတော့…အမှန်ပဲ….တက္ကသိုလ်ကျောင်းသူလဲဖြစ်…ကွတ်ခိုင်က..သူဌေးသမီး ဆို တော့…ဟား…အာရာဖတ်…အခြေ
အနေကောင်းရင်…မင်းလေ…ချဲမထိုး ထီမထိုးပဲ တကွက်ကောင်း ပေါက်နိင်တယ်..သိလား..
လုပ််ချလိုက်ပြန်ပြီ..
အာရာဖတ်က မကျေမနပ် မျက်နာမျိုးဖြင့် စောင်းကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သော်လည်း သူ့မျက်လုံးများက ရယ်နေကြ၏။ ဘာတာဂျံ…စကားများ
က သူ့သွေးသားများကို စိမ့်နွေးသွားစေသည်။ တကယ်တော့ အာရာဖတ်မှာ ကုလားမင်းသားများကဲ့သို့ စိမ်းမြသော ပါးသိုင်းမွှေး..
နက်မှောင်တောက်ပြောင်သော မျက်လုံးများ လှိုင်းတွန့်ထကာ လေတိုက်၍ပင် မပျက်သော သပ်ရပ်ခွေနွယ်နေသည့် ဆံပင်ပုံများနှင့်
 ချောမောသူ ဖြစ်၏။
ဆော်လေးက..မင်းကို…ကြွေမှာပါ
သွားစမ်းပါ…ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ
တကယ်ကွ…မင့်ကိုကြည့်တဲ့ အကြည့်က…ခိုက်နေတဲ့ အကြည့်မျိုး…ဟဲ…ဟဲ…ဟဲ…ငါ..အကဲခတ် တတ်ပါတယ်…
ဘာတာဂျံက စကားပြောရင်း အာရာဖတ်ပုခုံးနားဆီသို့ မျက်နှာကို တိုးကပ်လိုက်သည်။
ဟို…ဟိုဟာ…အသစ်ထွက်ပြီလား…အာရာဖတ်
ဘာလဲကွ…မင်းဟာက…အရင်းမရှိ အဖျားမရှိ
စာအုပ်…ပြောတာ…ရတနာဝင်းထိန် စာအုပ်လေ
ဟာ..မရဘူး…ဟေ့ကောင်..သွား…သွား…
လုပ်ပါကွာ…ငါ ချက်ချင်းပြန်ပေးမှာပါ….ရော့ ငါးကျပ်ယူ
ရမယ်.ငါးကျပ်…ရှားပါးစာအုပ်ကို…တစ်ခါဖတ်..ငါးကျပ်..မင့်အမေလင်ပဲရမယ်…
အချင်းချင်းပဲကွာ….ဒီမှာ..အဲဒီစာအုပ်ကို မင့်စော်လေး ပေးဖတ်ကြည့်စမ်း..သိလား…ဟေ့ကောင်
ဟာ…ဘာမှ ဖြစ်သေးတာမဟုတ်ဘူးကွ…လီးမှပဲ
နော်အဲမူနဲ့မင်း..အဆင်ပြေသားပဲဟာ…ပြီးတော့..ကရင်မက…အဲဒီစာအုပ် အသစ်ထွက်တိုင်း လာငှား တာ
ကျွတ်..အထာလဲ မပေါက်ပဲနဲ့..သူဖတ်တာမဟုတ်ဖူးကွ…လော်ကြီးဖတ်တာ..သိလား…မကျင်စိန်ကြီး လစ်ရင်…နော်အဲမူနဲ့…
.လော်ကြီးနဲ့…အပီ…ကိုင်တာ
ဟား…မိုက်လှချည်လား…မင်း မြင်ဘူးလား
မင်းကလဲ….ငါပစ္စည်းထားတဲ့ အခန်းနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်ကွ…မသိချင်ယောင်ဆောင်နေရတာပေါ့ကွာ တော်တော်ကြာ ကိုယ့်နေရာလေး
ပါ ပျောက်သွားမှဖြင့်….
ဟီး…..ဟီး…ငါပါ ကစ်ချင်လိုက်တာကွာ
ဘာတာဂျံက သူ့ပေါင်ကြားသို့ လက်ကိုနှိုက်ရင်း သွားရည်တမျှားမျှားကျဟန် မေးစေ့လက်ဖမိုးနှင့် သုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
အာရာဖတ်က မဲ့လိုက်၏။
ဒီလောက်…ဗွက်လည်နေတာကြီးများ..မင့်မို့လို့
ဟ…လော်ကြီး တစ်ယောက်ပဲ .. ကိုင်တာကို
အေးလေ…သူများ ကိုင်ပြီးသားကြီးမို့ ပြောနေတာ
သွားပြီ…ဒီတခါတော့…မင်းလယ်သွားပြီ…အာရာဖတ်…ဆော် ဆိုတာ သူများကိုင်ပြီးသားကိုင်မှ လွယ် တာကွ…အသစ်…စဖေါက်
တဲ့ကောင်တွေ..ချွေးပြန်တယ်…မင်းသိလား
အာ….သွားစမ်းပါ…မင်း အတွေ့အကြုံလဲမရှိပဲနဲ့
ဟာကွာ…ဟေ့ကောင်…ငါ့တော့ အပျိုစစ်စစ်ပဲ ရမှ ကိုင်မယ်
အေး…ဒါဆိုလဲ..အူဝဲ…ဆိုကတည်းက ယူ..မွေးထားမှ….မဟုတ်ရင်တော့
ခွေးမသား…မင်း…သိမ်းကြုံး..မပြောနဲ့
ငါပြောတဲ့အထဲမှာ…အိမွန်မှ…မပါတာ
အေး….ပြီးရော…
ဟား….ဟား….ဟား…..စောက်ပေါ…
အာရာဖတ် လက်သီးနှင့်ရွယ်ထားသည် ့ နေရာနှင့် ဝေးရာသို့ပြေးရင်း..ဘာတာဂျံ အောရယ်ပြီးလှောင် သည်။ မရွှေအေးက
ထမင်းချိုင့်ထဲသို့ ဇွန်းကို ထိုးလိုက်ပြီးမှ…လှမ်းကြည့်သည်။
ဟို…ကုလား…နှစ်ကောင် ဘာတွေ ပြောနေလဲ
စျေးရောင်း မကောင်းရတဲ့အထဲ ပေါက်ကရတွေ လာပြောနေတာ မရွှေအေးရေ
အေး…ဟဲ့..ဒီမှာ..ဘာတာဂျံ…ရတာနာဝင်းထိန် အသစ်ထွက်ရင် ပေးစမ်းပါဦး
အမက…ဘာလုပ်မလို့လဲ
ဟဲ့…ငါ့ယောက်ျား..မှာလိုက်လို့..ခွေးကုလားရဲ့
အသက်လဲကြီးပြီ…လျော့ကြပါအုံးဗျာ…
အို….လုပ်နိင်တုန်း လုပ်တာပဲ..ဘာဖြစ်လဲ
တိုးတိုးတိတ်တိတ်မဟုတ်ဘဲ…မရွှေအေးက အော်ကျယ်အော်ကျယ် ပြောသည့်အတွက် လမ်းသွား လမ်းလာများက ကြည့်သွားကြ
သည်။
မရွှေအေး ယောက်ျားက တော်တော်..လုပ်နိင်တယ်နော်
နင့်လို…ပန်းနာသည်မှ မဟုတ်တာ
အဲ….ရွှေအေးကလဲ..မယ်မငြင်းပဲပေါ့
သဘောရှိ…ကလောဟိ
ထမင်းဇွန်းကို ပြစ်သွင်းရင်း မရွှေအေးက ခပ်တည်တည်ပြောလိုက်ပြန်သဖြင့် ..ဘေးမှ..ဘဝတူစျေး သည်များ တဝါးဝါး ပွဲကျ..သွား
ကြပြန်သည်။
မရွှေအေး ယောက်ျားက ဘာလုပ်လဲဟင်
ဟဲ့…ပင်စင်သမားဥစ္စာ …ဘာလုပ်စရာရှိတာမှတ်လို့…လုပ်စရာမရှိ..ငါ့ပဲ ပိုလုပ်နေတာ
ဟယ်…ရွှေအေး ကတော့
စတီးဇွန်း….ကက်ဆက်…စင်နှင့် အင်္ကျီချိတ်များရောင်းသော မအေးအေးက..မျက်နာကို လက်သုတ် ပုဝါနှင့် အုပ်ရင်း..ကြိတ်ရယ်
သည်။
အဟုတ်…အေးအေးရ…ငါ တကယ်ပြောတာ…ငါတို့ညားပြီးအခု..ဆယ့်တစ်နှစ်ကျော်ပြီ..ရက်လွတ် တစ်ရက်မှကို မရှိတာ
ဟဲ့…အယ်…
အေးအေး လန့်အော်သည်။
လုပ်လှချည်လားဗျ
ဘာတာဂျံက ငြီးငြူသည်။
ဒါတော့…လွန်တာပေါ့ဗျာ
အာရာဖတ်က ဆိုသည်။
ကျန်းမာရေး ကောင်းတယ်…ဟဲ့
မရွှေအေးက ထမင်းလုတ် တစ်လုပ်ဝါးရင်း ချိုင့်ကို ဂွက်ကနဲပိတ်ရင်းပြောသည်။
နှုတ်ခမ်းတွေ…စုတ်ပြတ်..မကုန်ဘူးလား
လာကြည့်လေ…စုတ်လား..မစုတ်လား..ဆိုတာ
မရွှေအေးက ထမီအောက်စကို လှန်မည့်ပုံ လုပ်သဖြင့် ဘာတာဂျံ မျက်နာကို လက်ဝါးနှင့်အုပ်ရင်းလှည့် ပြေး၏။ စျေးရောင်း ကောင်း
သည် မကောင်းသည် အပထား အစောင်းအချိတ်ကင်းကာ စည်းစည်းလုံး လုံးဖြင့်ရောင်းချရင်း…ဝမ်းတစ်ထွာအတွက် ရှာဖွေရသည်
ကပင် သုခချမ်းသာခြင်းတစ်မျိုးဖြစ်လေရာ အာရာဖတ် အနေဖြင့် ပလက်ဖေါင်းလိုင်းချင်း တူသော်လည်း…ဤနေရာလေးကို ပိုမိုနှစ်သက်
မိခြင်း ဖြစ်သည်။
ဟယ်…ကျောင်းတွေတောင်…လွှတ်ကုန်ပြီတော့…
မအေးအေးက မျဉ်းဝါကြားကို ဖြတ်ကူးလာသော လုံချည်စိမ်း ကျောင်းသားကျောင်းသူလေးများကို ကြည့်ကာ အလန့်တကြားအော်
သည်။ ၃ နာရီထိုးပြီင်္။
စျေးဦးတောင်…မပေါက်ဖူးဟယ်….ဒုက္ခပါပဲ…
မှန်ပါသည်…တစ်ခါတရံ..မအေးအေး ညည်းတွားသကဲ့သို့ပင် စျေးဦး မပေါက်သော နေ့ရက်များလဲ ရှိ သည်မို့ ပလက်ဖေါင်းစျေးသည်
ဘဝက လှေဦးဆိုလျင် စို၍ လှေဦးခြောက်လျင် ခြောက်သော တံငါ သည် ဘဝနှင့် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။
ဟိုမှာ….အင်ဂျလာ
ဘာ…ကွ
မုန်တိုင်းမလေး….လေ….လာပြီ…အပူပိုင်း မုန်တိုင်းနာမည်က အင်ဂျလာတဲ့  တောင်တရုတ်ပင်လယ် မှာဖြစ်နေတာ…ဟိုမှာလာနေတာ
အိမွန်…အဲဒါ အင်ဂျလာ..
ဘာတာဂျံက တိုးတိုးဖြင့်ပြောရင်း ညွှန်ပြသည်။ အာရာဖတ် ဒိန်းကနဲ ရင်မှာ နွေးသွားသည်။
အင်ဂျလာ အိမွန်အား လျှို့ဝက်နာမည်လေး ပေးမိကြ၏။ တန်းစီ လျောက်လာနေသော မိန်းကလေး အုပ်စုထဲမှာပင် အိမွန်က အထင်
ရှားဆုံးဖြစ်နေသည်။ ဖွေးဥသော မျက်နှာဝင်းဝင်းလေးက ရယ်ကာ မောကာဖြင့် ချစ်စဖွယ်ကောင်း၏။ လှုပ်နွဲ့ခါရင်း လာသော ခန္ဒာကိုယ်
 အောက်ပိုင်းက ဝတ်နေကျ ဂျင်း အဖြူစကတ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ်လေး ဝတ်ထားရာ သေးကျဉ်သော ခါးမှ စွင့်ကားသော တင်ဝိုင်း
ဝိုင်းကြီးမှာ….အသက်ရှူမှားလောက်အောင်ပင် လှပ…လွန်းသည်ဖြစ်ခြင်း။
တက္ကသိုလ်က ..ကလပ်(စ်) တွေပြီးတာ ၁ နာရီကျော်ဆိုပြီးပြီကွ..သူက…ခုမှ…ပြန်လာတာ..သူ့ဘဲ နဲ့များ လျောက်လိမ့်နေသလား
မသိဘူး
ဘာတာဂျံက တွေးခေါ်ကြည့်သည်…အာရာဖတ် နှလုံးသားသည် မသိမသာ အောင့်ကျင်သလို ခံစား လိုက်ရ၏။ တဖြေးဖြေး နီးလာသော
အိမွန်၏ ဆီးခုံမို့မောက်မောက်ကလေးကို အာရာဖတ် အသက် မ ရှူပဲ…ငေးစိုက်ကြည့်မိသဖြင့် လည်ချောင်းဝတွင် တစ်စို့စို့ကြီးလို
 ခံစားလာရသည်။
အိမွန်က သူငယ်ချင်း အုပ်စုများနှင့် လမ်းခွဲလိုက်ခါ လှေခါးခြေရင်းဆီသို့ ဦတည်သည်..စူးစိုက်ကြည့် နေသော အာရာဖတ်၏ မျက်လုံး
များနှင့် ရင်ဆိုင်မိလိုက်ကြသည်။
တင်းကနဲ…သန်မာသော ..မျက်နှာနုနုလေးက …တမဟုတ်ချင်း..ခက်ထန် မာကြောပြစ်လိုက်သည်။ အာရာဖတ်ကတော့…ခေါင်းကို
ညှိုးငယ်စွာ ငုံ့လျှိုးလိုက်မိသည်။
ခြေသံပြင်းပြင်းနှင့်…မမ ကိုယ့်ရှေ့နားဖြတ်လျောက်သွားတယ်..ကိုယ့်နှလုံးသားများလဲ..ဒေါသစိတ် ကြောင့်..ဖြင်းကနဲ..ဖြစ်တယ်…
မင်းမာနိင်တယ်..မင်းအနိင်ယူကွယ်..ကိုယ့်ကို အမြဲတန်း..မင်းမာ နိင်ပါ တယ်….
လက်ဖက်ရည်ဆိုင်ထဲမှ လွင့်လာသော စိုးလွင်လွင် သီးချင်းကြောင့် အာရာဖတ်..ခေါင်းထောင်ကြည့် ၏။ အိမွန်ခေါ်…အင်ဂျလာ..မုန်တိုင်း
မလေးက ရိပ်ကနဲ ဂရုဏာ ..မျက်ဝန်းတစ်စုံ..စူးနှစ်ရောက်ရှိလာ ကာ သမင်လည်ပြန်လေး ကြည့်သည်…လှေခါးကို လှုပ်နွဲ့ညင်သာ
စွာ..တက်သည်။ လေးထပ်ခန့်အ ရောက်တွင် တဖန် ပြန်ကြည့် ပြန်သည်။
အာရာဖတ်..ကြည်နူးငိုချင်စိတ်မျိုးကြီး ပေါ်လာ၏။ တရုတ်မလေး သလုံးသား ကစ်ကစ်လေးများက ရက်စက်စွာ ကုလားလေး နှလုံးသား
ကို ရိုက်ခတ်သွားလေတော့သည်။
ကျွတ်…ကော်ပြီလေကွာ…ဟဲ…ဟဲ
ဘာတာဂျံက..မျက်နာရှေ့မှာ လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ဆပ်ရိုက်ရင်း ဆပ်  ဟုအော်လိုက်မှ အာရာဖတ် သတိဝင်ကာ…ရှက် ပြုံးကြီး
 ပြုံးပြီး…စာအုပ်ပုံနှင့် ခဲတံဒါဇင်လိုက် ဘူးများကို အစီအစဉ်မရှိ…နေရာ ပြောင်းရွေ့နေမိသည်။
မင်း…ထိ..ပြီ…အာရာဖတ်..
ဟင်း….အေး…ငါထိပြီ…ဘာတာဂျံ..
ညိုးငယ်စွာ ..ဝန်ခံလိုက်သော အာရာဖတ် စကားကြောင့် ရွတ်နှောက်နှောက် ..ဘာတာဂျံမျက်နာလဲ စိတ်မကောင်းစွာ တည်
သွားလေတော့သည်။
ဆူးလေ လမ်းမှ နံနက်သည် ခြောက်သွေ့လျက်ရှိသည်။ ကုန်စျေးတန်းလမ်းကို ကျော်လာပြီး..လက်ဝဲ ဘက်သို့ကူးလိုက်ကာ…လော်
စစ်ဟန်၏…ငါးထပ်တိုက်ခြေရင်းသို့ အာရာဖတ် ရောက်လာသည်။ နေ့ စဉ်ပြုလုပ်နေကျ စျေးဘန်း ခင်းခြင်း ဝတ္တရားကို လုပ်ရဦးမည်။
ယနေ့တော့ ယခင်နေ့များထက် အနည်းငယ်မော၏။ လှေခါးအတိုင်း တက်လာသော အာရာဖတ် သည် တတိယထပ် ညာဘက်ထောင့်
ချိုးမှ…အောက်သို့ပြန်ကြည့်၏။ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ အိပ် မောကျနေကြဆဲဖြစ်၏။
အပေါ်ဆုံးထပ်ရှိ…ပစ္စည်းများထားရှိရာ အခန်းလေးသို့ရောက်သော်..အသင့်ပါလာသော ချိုင်းနားအာ မခံ သော့ကြီးဖြင့် သော့ခလောက်
ကိုဖွင့်လိုက်သည်။ မျက်နှာချင်းဆိုင် လော်စစ်ဟန် အိပ်ခန်းတံခါးက လက်လေးတစ်လုံးခန့်ဟ နေပြီး..အလင်းရောင်..ပြာပြာလက်လက်
ကလေးက ဖြာထွက်နေသည်။
ညည်းသံ တိုတိုးကလေးက အာရာဖတ်နားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်…တစ်စုံတစ်ယောက်များ နေမ ကောင်းဖြစ်လေရော့သလား…ဟုတွေး
ရင်း..တံခါးနှစ်ချပ်ကြားမှ..အသာအယာ စောင်း၍ချောင်းကြည့် လိုက်မိသည်။ လက်ထဲတွင်..သော့နှင့် သော့ခလောက်ကို ကိုင်လျက်
သားဖြင့်…ချောင်းကြည့်လိုက် ခြင်းဖြစ်သည်။
တံခါးဟနေခြင်း…မီးလင်းနေခြင်းတို့ကြောင့် တစ်ယောက်ယောက် အိပ််ယာမှနိုးနေပြီဟုလည်း အာရာ ဖတ် ထင်သည်။ ရှေးမဆွကပင်..
သည်အခန်းကို အာရာဖတ်..အကြိမ်များစွာ ရောက်ဖူးသည်။ တောက် ပသစ်လွင်သော သံရုံးသုံး ကတ္တီပါ…အနီ..ထိုင်ခုံကြီးများဖြင့်
လူ ၈ ယောက်စာ စားပွဲတစ်လုံးရှိသည်.. ထိုမှ ကျော်လျင်..ပန်းနုရောင်အခနး်လေးကို ကာထားသော ဒေါက်လေးဒေါက်ဖြင့် ပြုလုပ်
ထားသော ခန်းစီးလေးရှိသည်…ထိုခန်းစိီး နောက်တွင်ကား..လူမြင်သူမြင်…ကုတင်ကြီးတစ်လုံးက လောစစ်ဟန် ၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွား
ဆုံးသော ၂ ယောက်အိပ် တရုတ် ကုတင်ကြီးက ထီးထီးမားမား ရှိသည်။
ထု..အမြင့် ၂ ပေတိတိ ရှိလျက် အလျား ၁၀ ပေ အနံ ၈ ပေခန့် ကြီးမားသော ပယ်လယ်ရေမြုပ်မွေ့ ယာကြီးအား တရုတ်ပြည်ဖြစ်.
.ဒေါင်းဖို ဒေါင်းမ ကနေသည့် အိပ်ယာခင်း ရောင်စုံကြီးက ထည်ဝါခန့် ညားလွန်းလှ၏။ ကုတင်ထက်မှ…ဇာခြင်ထောင် ပန်းနုရောင်ကြီး
သည် မျက်နှာကျက်ဆီမှ ရေပန်းဆိုင်း ကြီးတစ်ခုအလား ရှည်လျားစွာ ဖြာကျကာ ကွန်သဖွယ်..ကုတင်ကြီးတစ်ခုလုံးကို အုပ်မိုးထားသည်။
လေးပေ မီးချောင်း အလင်းရောင်သည် ထွန်းလင်းတောက်ပနေ၏…လူသူ ကင်းရှင်းလျက် ငြိမ်သက် သော ဧည့်ခန်းမကြီးကို ကျော်၍..
မျက်လုံးအစုံက ကုတင်ကြီးထံသို့ ရောက်၏။
အင့်….ဟင့််….အ…အင်း…..ဟင့်…….အင့်
ပြစ်….ပြွတ်….ဗလွတ်…ဖွပ်….ပြွတ်…ပြွတ်…
ရွ့ံဗွက်ပြင် တစ်ခုကို သူခိုးတစ်ယောက် ဖြတ်နှင်းလာသံမျိုး အသံတိုးတိုးလေးများ အာရာဖတ် ကြားနေ ရသည်။ အာရာဖတ် တစ်ကိုယ်
လုံး နွေးကနဲ သွေးများ ပူနွေးစွာ ..ဖြာစီးသွားခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
အရိပ်မဟုတ်သော…အကောင်အထည်ကို ..အာရာဖတ် မြင်လိုက်ရပြီ….တွေ့ခဲ့ဖူးသော တရုတ်ကု တင်ကြီးပေါ်၌ မကျင်စိန်သည်…အ
ဝတ်မဲ့ခန္ဒာကိုယ်ဖြင့် လှုပ်ရှားနေ၏။
ရှည်လျားသော ဆံပင်များက ကျောသို့ပြေကျနေ၏။ လက်နှစ်ဖက်က..ကုတင်စောင်းကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ကာ…မြင်းစီးနေသကဲ့သို့
 မြောက်ကြွ…မြောက်ကြွဖြစ်နေသည်။ ခါးကို ကော့ကာ…ရင်ဘတ် ကို ရှေ့သို့ ပြစ်တင်ထားမှုကြောင့်..ဖင်ကြီးက..နောက်သို့ ကော့
ထွက်နေသည်..ပေါင်ကြီးနှစ်လုံးက တစ်စုံတစ်ခုကို …အားပါးတရ ညှပ်ထိုင်ထားပုံရသည်။
မကျင်စိန်က ဆတ်ကနဲ ဆောင့်ထိုင်ချလိုက်သည်။
အီး……အား…..ကျွတ်ကျွတ်…ကျွတ်…
ယောက်ျားတစ်ယောက်၏ ညီးတွားသံဟု အာရာဖတ် သိ၏။ အိစက်သော ပင်လယ်ရေမြုပ် မွေ့ယာ ကြီးထဲတွင် နစ်မြုပ်နေသော
 ယောက်ျားကို ..အာရာဖတ် မမြင်ရ…။
သို့သော…မကျင်စိန်နှင့် လိုးနေမှတော့ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသည် ..လောစစ်ဟန်ပဲ ဖြစ်ရပေမည်။ ပန်း ပွား အနားများပါသော ခေါင်း
အုံးကြီးတစ်လုံးက..ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ ကျနေသည်…အနီအနက်..လေး ကွက်ကြား စောင်ကြီးတစ်ထည်က…ကုတင်ခြေရင်းမှာ ပုံနေ၏။
 ခြေရင်းဘက်..ကုတင်ဘောင်ပေါ်တွင် မကျင်စိန်၏ ဘရာစီယာ လန်းလန်းလေး တင်ထားသည်။ အာရာဖတ် အခန်းတံခါးကို အသာ
ဆွဲဟ ကာ ကြည့်သည်။ တရုတ် ပတ္တာ အကောင်းစားများမို့ ဘာအသံမှ မထွက် ရှိကနဲ တံခါးပွင့်သွား သည်နှင့် အာရာဖတ်..
ကိုယ်လုံးကို ..စောင်းဝင်လိုက်သည်။ ဧည့်ခန်းရှိ ဆိုဖာ အမြင့်ကြီးတစ်လုံး နောက်သို့ လေးဘက်ထောက်၍ ကူူးသွား၏။
ပြွတ်…ပြစ်…ဗွတ်….ဗွပ်…ဗလွတ်…
ပြစ်..ပလပ်….ပြလပ်…..ပြစ်….ပြွတ်…ပြွတ်
ခြင်ထောင်ကြီးက သိသိသာသာ ယိမ်းထိုးလှုပ်ရှားနေသည်….မကျင်စိန်တို့ဘက် ရောက်လာသော အာရာဖတ် မျက်လုံးကြီးများ
ပုဇွန်တုပ် မျက်လုံးကဲ့သို့ပြူးထွက် မတတ်ဖြစ်သွားရလေသည်။
ထ…အုံးကွယ်…ဟင့်….ဟင့်….မောလာပြီ
ဖြူဖြူဖွေးဖွေး…ကျစ်ကျစ်လစ်လစ် တောင့်တင်းလှပသော မကျင်စိန် ဖင်ကြီးသည်..အာရာဖတ်တို့ ပလက်ဖေါင်း စျေးသည်များ၏ အ
လွန်ပြောစရာဖြစ်သော ဖင်ကြီးဖြစ်သည်။
တရုတ်မ ဆိုသော်လည်း..မကျင်စိန်က..အီပြဲကြီး ဝ ခြင်းမျိုးမဟုတ်ပေ…မွန် ကပြားမို့ ..မကျင်စိန် အ သက် ၃၀ ကျော်သည့်တိုင် အ
ရွယ်မကျပဲ…မဝလှသလို..ကျစ်ကျစ်လစ်လစ်လေး။
စိတ်ထနေဟန်ရှိသော မကျင်စိန်သည်..ဖင်ကြီးကို အသာလေး ကြွလျှက် ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။
ရှီး…….အား……..အ
ဘလွတ်…ဘွတ်…ပြွတ်
အာရာဖတ် ခန်းစီးစကို အသာဆွဲဟ..ကြည့်သည်…အာရာဖတ် အသက်ရှူများ ရပ်မတတ် ခံစားလိုက် ရသည်။ မကျင်စိန်၏ ပြဲ
အာနေသော စောက်ဖုတ် ကြီးကို မြင်ရခြင်း…ထိုစောက်ဖုတ်ဖွေးဖွေး ဖေါင်း ဖေါင်းကြီးထဲမှ…ရှည်လျားကြီးမားလွန်းသော ..ငါးရှဉ့်
တစ်ကောင် ထွက်လာသလို..ပြောင်တင်းပြစ်ချွဲ နေသော အကြာပြိုင်းပြိုင်းနှင့် လီးကြီးထွက်လာပုံ။
မကျင်စိန်၏ ရှုံ့နေသော စအိုပေါက်လေးကို မြင်ရသည်အထိ..ကုန်းထလိုက်သောအခါ လီးကြီးက စောက်ဖုတ်ထဲမှ ကျွတ်ပြီး..
ဗိုက်ပေါ်သို့ ဘတ်ကနဲ ..ကျသွားပုံ။
လူပျိုသိုးလေး….အာရာဖတ်…ထိုင်းကနဲ ထိုင်းကနဲ..သွေးများ ဆောင့်တိုးလာပြီး..ပေါင်ကြားမှလီးက တောင်လာတော့သည်။
ထ….အို…ကွာ…သူကလဲ..ဇိမ်ခံနေပြန်ပြီ
မကျင်စိန်က..ညင်ညင်သာသာလေး ဖွထိုင်ထားသော ဧရာမလီးကြီးကို ဆော့ကစားရင်း ရှက်ပြုံးရဲရဲ လေးဖြင့်…လှုပ်ခါ…လှုပ်ခါ….
ကိုင်ရမ်းလိုက်သည်။ အာရာဖတ် မြင်ဖူးသော လီးများထဲ၌ ထိုလီးကြီးမှာ တကယ့်ကို တန်ဘိုးရှိလှသည်။
ကွမ်းသီးခေါင်း ထိပ်ပိုင်းကြီးက…ပတ္တမြားတစ်လုံးလို နီရဲနေသည်။ ထိုမှ အောက်တစ်လက်မအကွာ တွင် ဒစ်ကြီးက သာမာန်
လီးများကဲ့သို့ ခပ်ရိုးရိုးမဟုတ်ပဲ မိုးပြဲဒယ်ကြီး စောင်းထားသလို နှုတ်ခမ်းသား ကြီးများက ဘေးကို ပြန့်ကားထွက်နေပြီး လီးချောင်း
ကြီးထက် အနည်းငယ် ကြွတက်နေသည်။မကျင် စိန်က ထိုဒစ်ကြီးကို ငုံ့၍ ပါးစပ်အပြည့် စုပ်သွင်းပြစ်လိုက်သည်…မကျင်စိန်
နှုတ်ခမ်းရဲရဲလေး…
ထထထထထ    စာမျက်နှာ ၁၈ ၁၉ မပါဘူးဗျ … pdf မှာ..    ထထထထထထထ
မကျင်စိန်..ဦးခေါင်းရှိ ဆံပင်ရှည်ကြီးများကို  ကျော်ဇောက..ဖွကစားလိုက်…သပ်ချပေးလိုက်လုပ်ရင်း ကျောပြင်အတိုင်း လက်ကို
 လျောဆင်းလာသည်။ ဖင်ထောင်ကာ…ကုန်းစုပ်နေသော မကျင်စိန် စောက်ပတ်ကြီးက ဖင်နှစ်ချမ်းကြားမှ…ပြဲပြဲအာအာကြီး
 ပြူးထွက်နေသည်။
ကျော်ဇော လက်က စောက်ဖုတ်ကြီးထဲသို့ ထိုးသွင်း၏။
အင်း…ဟင်း….အွန်း……..အွတ်….အွန်း….အွန်း
ပြွတ်…ပြစ်….ပြွတ်….ပြွတ်..
မကျင်စိန်က လီဗာတင်းပေးလိုက်သော စက်ရုပ်တစ်ခုကဲ့သို့…မြန်မြန်ကြီး စုပ်လိုက် ငုံ့လိုက်လုပ်၏။ ဖင်ကို အနှိုက်ခံလိုက်ရ
သည်နှင့် မကျင်စိန် လှုပ်ရှားမှုများက အလိုလိုမြန်သွားကြခြင်းဖြစ်သည်။ ကျော ဇောက မကျင်စိန် ကျောပြင်လေးကို ရင်ဘတ်ကျယ်
ကျယ်ကြီးနှင့် အုပ်မိုးလျက်..စောက်ပတ်ပြဲပြဲကြီး ကိုမိအောင်ပင်နှိုက်သည်။ ကျော်ဇော လက်ခလယ် တစ်ချောင်းက..မကျင်စိန်
 စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်း သားလေးများကို  ဝိုင်းကာ.ချိတ်ကာ..ပွတ်သပ်ပေးသည်..မွှေပေးနေသည်။ မကျင်စိန် ဖင်ဖွေးဖွေးကြီး က
ဘယ်ညာခါရမ်းနေသည်။ ကျော်ဇောက အဆက်မပြတ်..မွှေပေးလေ မကျင်စိန် ဖင်ကြီး ခပ်ကြမ်း ကြမ်း..ရမ်းခါနေလေဖြစ်သည်။
အွန့်…အွန်း…..ဟွန်း..ဟွနး်ဟွန်း
မကျင်စိန်က မဆန့်မပြဲငုံထားရသော လီးကြီးကို ပါးစပ်ထဲမှ..ထုတ်ပြစ်ခြင်းမပြုပဲ…မျက်စေ့မှေးကာ မျက်တောင်ကော့ကြီးများ
စင်းလာပြီး တဟွန်းဟွန်းဖြင့် အောင့်သီးအောင့်သက် အသံကလေးထွက် အောင်ငြီးသည်။ ဖင်ကြီးကို..ဘယ်ညာ ယိမ်းနွဲ့နေရာ
မှလည်း နောက်သို့ ဖတ်ကနဲ ဖတ်ကနဲ ပြစ်ပြစ် ဆောင့်ပေးနေပြန်ရာ..ချောင်းကြည့်နေမိသူ အာရာဖတ်အဖို့…အနောက်မှ ခွလျက်
တအားလိုးပြစ်ချင် စိတ်များမှာ ထိန်းမနိင် သိမ်းမရ ဖြစ်လာလေသည်။
သူမ စောက်စေ့လေးကို မနားမနေ ဆက်တိုက် ပွတ်ပေးလေလေ..မကျင်စိန်က ကိုကျော်ဇောလီးကြီး ကို ဒလကြမ်းစုပ်လေ
လုပ်နေရာ ပွဲမှာ သွားပြိုင်သကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းလာ၏။ ကိုကျော်ဇော…မျက်နာမှာ လည်း တစ်ခါတစ်ရံ ရှုံ့ရှုံ့သွားလိုက်…ဒူးနှစ်လုံး..
ဆတ်ကနဲ ထောင်လာလိုက်ဖြစ်နေသည်။
ကြာတော့…မကျင်စိန်..မနေနိင် လီးကြီးကို လျှာဖျားလေးဖြင့် အသာအယာလေး စုပ်ယူလိုက်သည်။ လီးတစ်ခုလုံးမှာ ဖေါင်းကား
နီရဲလာပြီး..အစွမ်းကုန်ထောင်မတ်လာလေသည်။
အား….အိုးအိုး…မကျင်စိန်ရယ်…တော်လှချည်လားဗျာ….ဒါကြောင့်လဲ…လော်စစ်ဟန်ကြီးက ခင်ဗျား ကို စွဲစွဲလန်းလန်းကြီး ဖြစ်နေ
တာပေါ့နော်..ဟင်း ဟင်း ဟင်း
သွားစမ်းပါ..ဘာတွေလျောက်ပြောနေမှန်း မသိဘူး
မူနွဲ့ ရှက်ရမ်းသော..မျက်စောင်း စူးစူးလေးကိုထိုးရင်း မကျင်စိန်က..မောလှိုက်စွာ ရန်တွေ့သည်။ သူမ ၏ ဖြူသွယ်သော လက်
ကလေးများကမူ..ကိုကျော်ဇော၏ ကြီးမားတုတ်ခိုင်လှသော အိုလံပစ် လီးကြီး ကို အားပါးတရကြီး ဂွင်းတိုက်ပေးနေသည်…လီး
ထိပ်ကြီးက ရဲကနဲ..ရဲကနဲ…ဖြစ်ခါ..မှည့်ရွဲသော ပန်းသီးအခွံကဲ့သို့ ဆီသုတ်ထားသည့်အလား တင်းပြောင်လာပြီး လီးတစ်ချောင်း
လုံးမှာ တင်းကနဲ တင်းကနဲ တုန်ခါသွားသည်။ အကြောကြီးများ အစွမ်းကုန် ဖေါင်းကားသွားသည်။
အား….အီး…အ..အ..အ.
ကျော်ဇောက လက်နှစ်ဖက်ကို မွေ့ယာကို နောက်ပြစ်ခါ ထောက်လိုက်ပြီး လီးကြီးကို ကော့ကော့ထိုး ပြီးအော်လိုက်သည်။ လီးထိပ်
မှ ပြွတ်ကနဲ ပြွတ်ကနဲ ပန်းထွက်လာသော သုတ်ရေများက မကျင်စိန် နို့ ကြီးနှစ်လုံးကို ထိမှန်ကြသည်။
ဟင်း….အရမ်းပြင်းတာပဲ….စောက်ခေါင်းထဲမှာသာ ဆိုရင် ဘယ်လောက်ခံရမလဲ မသိဘူး
မကျင်စိန်က ..မကြားတကြားလေး..စွေစောင်းကြည့်ရင်း ပြောကာ..ရှက်ပြုံးလေးဖြင့် မျက်နှာနှင့် ရင် ဘတ်မှ သုတ်ရည်များကို ..
လက်ဖြင့် သုတ်ပြစ်လိုက်သည်။ ဖွေးနု…သော ဖယောင်းသားကဲ့သို့သော မကျင်စိန်၏ အသားဝင်းဝင်းလေးမှာ သုတ်ရည် တန်ခိုးကြောင့်
 ပြောင်၍..လက်လာသည်..နို့နှစ်လုံး မှာ ပင်ကိုယ်ကပင် တင်းရင်းမာကျစ်လျက် ဖေါင်းဖေါင်းကားကားကြီးများ ဖြစ်လေရာ..လီးထိပ်မှ
ပန်း ထုတ်လိုက်သော သုတ်ရည်များဖြင့် လိမ်းကျံသလိုဖြစ်သွားပြီး…မီးချောင်းအလင်းရောင်အောက်၌ လှ ပတင်းပြောင်လာ
သည်…ချောင်းကြည့်နေသော အာရာဖတ်ခမျာမှာမူ ..နို့ကြီးနှစ်လုံးကို အခြမှ..ဆုပ် ကိုင်ကာ နို့သီးခေါင်းလေးများအား မနားတမ်း
စို့ပြစ်ချင်စိတ်ကြီး ဝင်လာမိပြန်လေသည်။
သာမန် အချိန်များ၌ မကျင်စိန်ကို သွားသွားလာလာ မြင်နေရသော်လည်း.. တောင့်တယ်..လိုးရလျင် ကောင်မယ်…ဟုလောက်သာ
စိတ်ကူးယဉ်မိခဲ့ဘူးသည်။ ယခုကဲ့သို့ ကွင်းကွင်းကွက်ကွက်ကြီး..နဖူး တွေ့ဒူးတွေ့..တွေ့ရသောအခါ မကျင်စိန်သည် အင်မတန်
လိုးချင်စရာကောင်းသော ပစ္စည်းကြီးဖြစ် မှန်း ခံစားသိရှိလာလေတော့သည်။
မကျင်စိန်၏ လက်တဝါးအုပ်စာ မျှမကသော စောက်ဖုတ်ကြီး၏ ဆွဲဆောင်မှုအင်အားကပင် အာရာဖတ် လိုလူပျိုသိုးလေး မဆိုထားနှင့်
မည်မျှပင်အတွေ့အကြုံရှိသူဖြစ်စေ မကျင်စိန် စောက်ဖုတ်ကြီး လှန်ပြ ရုံ ဖြင့် ပြေးလိုးချင်စိတ်ပေါက်သွားမိပေလိမ့်မည်။ မကျင်စိန်ကား
ဤမျှလောက်ပင် လိုးချင်စရာကောင်း သော အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။
ကဲ….မိုး လင်းတော့မယ်..
မကျင်စိန်၏ လှပသော…မျက်စောင်းကလေး နှင့် အပြောကို ကျော်ဇော မဆိုထားနှင့် အာရာဖတ်ပင် ကြည်နူးမိ၏။ မတ်တောင်နေသော
လီးကြီးကို ခပ်သာသာလေး တစ်ချက်ပုတ်ခတ်ကစား လိုက်သည်.. လီးကြီးက ခလုတ်တိုက်ခံလိုက်ရသော ရာဘာချောင်းကြီး တစ်ချောင်း
အလား တုန်ရမ်းသွား၏..လီး ကြီးဤသို့ ခါရမ်းလှုပ်ရှားသွားသည်ကို မျက်လုံးကလေးမှေးစင်းသွားအောင်ပင် ကြည့်ရင်းရယ်မော
ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်လေသည်။
ပန်းပုရုပ်တစ်ရုပ် ထောင်ထားသလို သေးကျဉ်လှပသော တင်ပါးအပေါ်မှ ခါးလေးကို စုံကိုင်ဆွဲညှစ်ပြီး ဖင်ထောင်၍ ဆောင့်ဆောင့်
လိုးပြစ်ချင်စရာကောင်း၏။
ကဲ…မိုးလင်းတော့မယ်လို့…ဆိုနေ
အနီးရှိ ခေါင်းအုံးတစ်လုံးကို ခပ်ဆောင့်ဆောင့်လေး ဆွဲယူကာ..မကျင်စိန်က ခပ်နွဲ့နွဲ့ကလေး စောင်း ပြောလိုက်သည်။ ကိုကျော်ဇော
က မကျင်စိန် ဤသို့ချစ်စဖွယ် လှုပ်ရှားနေပုံကလေးကိုပင် မျက်စိအရ သာခံ၍ ကြည့်နေမိပေရာ…မကျင်စိန် ပါးလေးများဖေါင်း
လာအောင်…နုတ်ခမ်းကို တမင်ကြီးစူပြစ်လိုက် လေသည်။
ကြည့်..ဘာလုပ်နေတာလဲ…လို့
သိပ်လှလို့…ကြည့်နေမိတာပါဗျာ
သွားပါ…ဒါနဲ့ပဲ…ညာ..ညာပြီး ဟင်း….မပြောလိုက်ချင်ဘူး..သိပ်လည်တာပဲ
မရေတွက်နိင်သော မျက်စောင်းလေးတစ်ချက် ထိုးလေသည်။ မကျင်စိန်၏ အလှဆုံးအချိန်မှာ ဒီအချိန် ပဲဖြစ်မည်ထင်၏။
ညာ…ညာပြီး..ဘာဖြစ်လဲ…ပြောလေ..ပြော
အို…ကြည့်ပါလား…သူသိရဲ့သားနဲ့
မသိလို့ပေါ့…ညာပြီး..ဘာလုပ်မိလို့လဲ…ဟင်
ညာပြီး…လိုးတာလေ….ညာပြီးလိုးတာ…ကဲ
ကဲဟု ပြောရင်း မကျင်စိန်လက်ကလေးက ကိုကျော်ဇောလီးကြီးကို ကိုင်ချိုးလိမ်မည့်ဟန် ပြုလိုက် လေသည်။ ဤသည်ကိုပင်
ကိုကျော်ဇောက အကြီးအကျယ်မနောခွေ့ကာ တဟားဟား ရယ်သည်။
ဟား…ဟား…ဟား….ဟား…
ဟေ့…သိပ်အကျယ်ကြီး မရီနဲ့လေ…ဟိုဘက်အခန်းထဲမှာ ကောင်မလေးတွေ ရှိတယ်
ဆောရီး…ဟား…ဟား…ဟား…
ကိုကျော်ဇောက ဆောရီး ဟု ပြောရင်း မကျင်စိန် ကိုယ်လုံးကလေးကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့အသာအယာ ပွေ့သွင်း ပိုက်သိမ်းလိုက်
သည်။
ကွယ်…မြန်မြန်လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး
လိုးမှာပါအချစ်ရယ်….ဒီစောက်ဖုတ်ကြီးမှ မလိုးရင်…ဒီကမ္ဘာမှာ အမိုက်ဆုံးလူ ဖြစ်သွားမှာပေါ့
သွား….လူကို အပေါစား ကျနေတာပဲ
မကျင်စိန် မျက်စောင်းလေးထိုးပြီး မကျေမနပ်လေးဆို၏။ လက်ကလေးတစ်ဖက်ကမူ…ကိုကျော်ဇော လမွှေး မဲမဲကြီးများကို ကောက်
ရိုးပုံဖွသလို ဖွကစားနေသည်။ လမွှေးအုံ မဲမဲကြားအတွင်းမှ တိုးထွက် တောင်ထနေသော ကိုကျော်ဇော လိီးကြီးမှာ တုတ်ခိုင်လှပြီး ..
မကျင်စိန်၏ ဆုပ်ကိုင်ကစားပေးမှု ကြောင့် မြွေဟောက်တစ်ကောင်..ပါးပြင်းထောင်လာသည့်အလား…တောင်မတ် မာကျောလာလေ
သည်။
မကျင်စိန်…လေးဘက်ထောက်ပေးလေ…နော်
အဟင်း…ဟင်း….ဟင်း…ဟင်း
မကျင်စိန်က ..ရှက်ရယ်လေး တစ်ချက်ရယ်လိုက်ရင်း ကုတင်ပေါ်၌ လေးဘက်ထောက်ပေးလိုက်လေ သည်။ အလှပဆုံးသော
 ကျောက်ဆစ်ပန်းပုရုပ်များထဲ၌ ဟာဗင် ဆိုသူ ပန်းပုဆရာ၏ လေးဘက် ထောက် နတ်ဖုရားမ ရှီးလား ကို အနုပညာသမားများ
က စံထားကြသည်ဟု ဆိုသည်။ ယခုမကျင်စိန် ၏ ရှက်ကိုးရှက်ကန်း အမူအယာလေးဖြင့် မပြုံးတုံ့တုံ့..ပြုံးတုံ့တုံ့လေးလုပ်ခါ
 လေးဘက်ကုန်းပေး ရှာ သော ပုံကလေးကိုသာ ဟိုအနုပညာဆရာကြီးများမြင်လျင် ဟာဗင်ရုတ်ထုသည် မြောင်းထဲရောက်
သွားလိမ့်မည်ဟု အာရာဖတ် ထင်သည်။
မကျင်စိန် လေးဘက်ထောက်ထားပေးသော အခါ နို့နှစ်လုံးကခပ်တွဲတွဲ အောက်သို့စိုက်ကျနေသည်။ ဖင်ကိုကော့၍ ပင့်တင်ပေးထားသောကြောင့် စောက်ဖုတ်ကြီးက ဖင်နှစ်ခြမ်းကြားမှ ပြူပြီးစူထွက်နေ သည်။ အရည်ရွမ်းသော သစ်သီးစိမ်းကြီးအလား မက်မောနှစ်ခြိုက်စရာ
 ကောင်းလှသော ဤမြင်ကွင်း ကို အာရာဖတ်က…တံတွေးတနင်နင်ဖြင့် ချောင်းကြည့်နေရသည်။
ပေါင်ကြားမှ အာရာဖတ်လီးကလည်း သွေးဆာနေသော လူသတ်သမားကဲ့သို့ ဒေါသတကြီး မာန်တဖီ ဖီဖြင့် ငေါက်ကနဲ..ငေါက်
ကနဲ…ပေါင်ကြားမှ ရုန်းကန်လို့နေသည်။
ကိုကျော်ဇောက နေရာယူလိုက်သည်…ဝတ်လစ်စလစ်ဖြင့် ရှိနေသော မကျင်စိန်၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ကြည့်ရင်း အာရာဖတ်မှာ…
ဘာလိုမှ မနေနိင်တော့ပဲ တောင်မတ်ပြီး မာန်ထလာသော လီးချောင်းကြီး ကိုကိုင်ကာ ဂွင်းတိုက်မိလေသည်…တစ်ကိုယ်လုံးရှိ
 သွေးများဆူပွက်နေသည်။
အေ့….ဟင်…..ဝင်သေးဘူးကွယ်
ကိုကျော်ဇောက မကျင်စိန် ခါးလေးကို စုံကိုင်ပြီး သူ့လီးထောင်ထောင်ကြီးဖြင့် မှန်းတေ့ကာ လိုးသွင်း လိုက်လေရာ..လီးက…စောက်
ပတ်အောက်သို့ချော်ပြီး လွတ်သွား၏…မကျင်စိန်က လီးထိပ်နှင့်သူမ စောက်ပတ်တေ့မိစေရန် ဖင်ကြီးကို အငြိမ်မနေပဲ..ရွေ့လျား
တည့်ပေးရင်း တခစ်ခစ်ရယ်ကာ..ဆံပင် များကို ဆတ်ကနဲ မော့၍ပင့်တင်လိုက်လေသည်။
ဘာလိုဖြစ်နေမှန်းမသိဘူး….သူ
မကျင်စိန်…အတော်မျက်စောင်းထိုး သန်သည်။ မကျင်စိန်လက် တစ်ဖက်က ကိုကျော်ဇောပေါင်ကို လက်ပြန်ကလေး ဖတ်ကနဲ ရိုက်
ရင်းပြောသည်။
မကျင်စိန်…ကိုင်သွင်းလိုက်ဗျာ
ကိုကျော်ဇောက မကျင်စိန် ကျော်ပြင်လေးပေါ်တွင် ဝက်မှိန်း မှိန်းရင်း လေသံကလေးဖြင့်ပြောလိုက် သည်။ မကျင်စိန်က စိတ်မရှည်
သလို..သက်ပြင်းကို ဟင်း…ကနဲ ရှိုက်ရင်း ပေါင်ကြားမှလက်လျှို၍နှိုက် ခါ..လီးကြီးကို ဆွဲယူလိုက်သည်။
လမွှေးများက မကျင်စိန် ဖင်သားနုနုကြီးများနှင့် တွေ့ထိပွတ်သပ်မိသောအခါ…လီးထိပ်သည် စောက် ခေါင်းဝ၌ဗူးဆို့ဆို့သည့်အလား
တစ်တစ်ဆို့ဆို့ကြီး တေ့မိသွားသည်။
အာရာဖတ် ချောင်းနေရာက ကုတင်ခြေရင်းပိုင်းဖြစ်ပြီး…ထိုတံခါးကြားရှိ အပေါက်မှ အတိုင်းသား အ မြင်မှာ ကောင်းနေသည်…
အားလုံးကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ မြင်နေရသည်။
မကျင်စိန်၏ စောက်စိ ပြူးပြူးကြီးကြားထဲသို့ လီးကလက်မဝက်ခန့် ဝင်သွားသည်နှင့်…မကျင်စိန်၏ ဖင်စအိုဝလေး ရှုံ့ကနဲ ..တွန့်
ဝင်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။
ဗြွတ်..ဘွတ်….စွတ်…
အ…ဖြေး….ဖြေး…ကိုကျော်ဇော
ဗြွတ်…ဗြစ်…တစ်….ဘွပ်
အား….သေပါပြီ..ကျွတ်….ကျွတ်ကျွတ်
ပြွတ်စွတ်…ပြွတ်စွတ်
ဟင့်….ဟင့်…ဟင့်…..အင့်….အင့်….ဟင့်
ကိုကျော်ဇောက ပြွတ်ကနဲ..ဆတ်ဆတ်ကလေး ဆောင့်သွင်းလိုက်…စွတ်ကနဲ..ထုတ်လိုက်..ပြွတ်ကနဲ ခပ်ပြင်းပြင်းလေး..ဆောင့်
လိုးလိုက်..ပြန်ထုတ်လိုက်…လိုးပြစ်လိုက်သည်။ တစ်ချက်ဆောင်လိုက်တိုင်း လီးကြီးက အတားဆီးမရှိ အဆုံးသို့ အရင်းရောက်
သည်..မကျင်စိန် လည်ချောင်းအတွင်းမှ ဟင့်ကနဲ လေများ ကန်ထွက်လာပြန်သည်…ထပ်ဆောင့်ပြန်သည်..ဟင့်ကနဲ အသံထွက်
လာပြန်သည်…ထပ်ခါ ထပ်ခါ..အဆက်မပြတ်လေး ဆောင့်လိုးလိုက်သော ..အခါတွင်မူ ဟင့်…ပြွတ်စွတ်..ဟင့် ..ပြွတ်စွတ်.. ဟင့်..
ဟူသောအသံများ အတွဲလိုက် ရှေ့ဆင့်နောက်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။
ဗြွတ်….ဗြစ်….ဘွပ်….ဘွတ်….ပြွတ်စွတ်
ဟို့အိုး…..ရှှီး….အား…..ကျွတ်ကျွတ်ကျွတ်
လေးဘက်ထောက်ရက်ကလေး မှ တစ်ခါတစ်ရံ မကျင်စိန်၏ခါးလေးက ကုန်းသွားရှာသည်။
ရှီး……အား…..အဆုံးပဲကွယ်….သေတော့မှာပဲ…..အင့်……အား…အင်း….အ..အ..အအ
ဖြေး  ဖြေးလုပ်ပါ…ကိုကျော်ဇောရဲ့…တကထဲ…ဘယ်လိုဖြစ်နေမှန်းကို မသိဘူး…ဒီမှာဖြင့် သေတော့ မယ်
အမလေး….သေတော့ မသေလိုက်ပါနဲ့ကွာ
မင်းသေရင်…ဒို့ပါလိုက်သေပြစ်လိုက်မှာ…ဘယ်ရမလဲ
ဖုံးဖိမရသော မျက်လုံးများက ကြည်နူးကျေနပ်စွာ ရယ်သည်။ အချက် ၂၀ ခန့် ဆောင့်အပြီး၌ စောက် ပတ်ထဲမှ ယိုစိမ့်လာသော
အရေပြစ်ချွဲချွဲများက လီးမှတဆင့် ကိုကျော်ဇော…ဆီးခုံနှင့်..မကျင်စိန် ဖင် ထိကပ်ဖိပွတ်မိတိုင်း ဗြိကနဲ….ဗြိကနဲ အသံထွက်သွားလေ
သည်။ ဒီရေအလား တစတစ အရှိန်မြင့်မား လာကြသော ကြောင့်..ပူနွေး စိုစွတ်သော…စောက်ပတ်နှင့် လီးကြီးဝင်သံ..ထွက်သံ
က မြန်လာသည်.. ကြမ်းလာသည်။ မြန်လာ…ကြမ်းလာသလို အသံများလဲ ကျယ်လာသည်။
ပြွတ်စွတ်…ဖတ်….ဖတ်…ဖတ်…ပြွတ်စွတ်..
အို့…..အို့….အို့…..ဖြေးဖြေး…ဆို…အင်း…အင့်
ဖတ်…ပြွတ်စွတ်…ဖတ်…ပြွတ်စွတ်..ဖတ်
ကိုကျော်ဇောက သူ့တင်ပါးကြီး ခွက်…ခွက်ဝင်သွားအောင်….အင်နှင့်အားနှင့် ဆောင့်သည်…တွဲကျ နေသော ဂွေးစိကြီးက မကျင်
စိန်…စောက်စိကြီးကို အောက်မှ ပင့်ကာ…ပင့်ကာ..ဖတ်ကနဲ..ဖတ်ကနဲ ရိုက်မိသည်။ မိန်းမတွေအတွက် ယောက်ျားဂွေးစိဖြင့် စောက်
ပတ် သို့မဟုတ် ဖင်ကို တဖတ်ဖတ် ရိုက် ပေးခြင်းခံရခြင်း အရသာအတွက် ပြီးပြည့်စုံလေသည်။ တချို့ယောက်ျားများ ဂွေးစိမှာ မာ
ကျစ်ပြီး.. တင်းနစ် ဘောလုံးသဖွယ်….အထက်တက်ကပ်နေတတ်ကြသည်။ ထိုအခါမျိုးတွင် မိန်းမများအတွက် ခံစားမှုလျော့နည်းပြီး.
.ပြည့်စုံမှုမရှိလှချေ။
ယခုမူ…ကိုကျော်ဇော၏ ရိုက်ချက်..ပြင်းထန်မှုကြောင့်..မကျင်စိန်ခမျှာ အလွန်အမင်း အရသာရှိကာ ဖင်ကြီးကို အနောက်သို့ ထောင်
၍ ထောင်၍ ပြန်လိုးပေးနေမိသဖြင့် နှစ်ယောက်စလုံးတွင် အပြည့်အဝ ခံစားကြရပြီး ကာမမီးတောက်ကြီးများ တဟုန်းဟုန်းဖြင့် လောင်
ကျွမ်းဝါးမြိုနေလေတော့သည်။
ထွက်…ထွက်တော့မယ်…ကိုကျော်ဇော ဆောင့်..အ…ဆောင့်…ဆောင့်လိုက်စမ်းပါ…ကိုကျော်ဇော ရယ်
မကျင်စိန်မှာ မချိတင်ကဲ ငိုသံပါကြီးနှင့် ပြောရင်း အိပ်ယာခင်းကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်ကိုင်ထားမိရှာ လေသည်။ ဖြင်းကနဲ…တင်း
ကနဲ…ဆောင့်သွင်းလိုက်သော လီးကြီးက…စောက်ပတ်အတွင်း..အပြည့် ဝင်၍ သားအိမ်ခေါင်းကို ထုတ်ကနဲ…ထုတ်..ကနဲ ဆောင့်
မိလေရာ မကျင်စိန်မှ မျက်ရည်လေးများပင် ဝေ့ဝဲလာကာ…ဖွါလံကျဲနေသော ဆံပင်များကိုပင် ပြန်လည်မသပ်တင်နိင်တော့ပဲ…တအီး
အီး..တအအ ငြီးကာ အလိုးခံရင်း…စောက်ပတ်အတွင်းမှ အရေများ ပန်းထွက်လာလေတော့သည်။
ဟင့်….အ…ဟင့်….အင့်….အ….ဟင့်အ
ကိုကျော်ဇောကလဲ ပန်းဝင်ခါနီး…ရှိသမျှစွမ်းအားကို…အကုန်သုံးကာ…ပစ်..ပစ်ဆောင့်လိုးလိုက်လေ ၏။
အား…..အား…..အမေရေ…အဟင့်ဟင့်
မကျင်စိန် လည်ပင်းလေးမော့ကာ တစ်ချက်အော်ပြီး ကုတင်ပေါ်သို့ ဝမ်းလျားထိုး မှောက်ကျသွားလေ တော့သည်။ လဲကျသွားသော
မကျင်စိန် စောက်ပတ်ထဲသို့ လီးကိုအမိအရ လိုးသွင်းရင်း…ဖင်သားအိ အိကြီးပေါ်..ဆီးခုံမဲမဲကြီး…ဘတ်ကနဲ…ဘတ်ကနဲ
…မြည်အောင် ဆောင့်လိုးပြီးမှ..သုတ်ရေများကို ပန်း ထုတ်လိုက်လေသည်။
ဟား…..အား…..
မကျင်စိန် ကျောပေါ်သို့ မှောက်ချရင်း ငြိမ်သက်သွားလေ၏။ အာရာဖတ်မှာလည်း…ဤမျှရှင်းလင်း ပြတ်သားသော လိုးပွဲကြီးမျိုး
ကို ပထမဦးဆုံးအကြိမ် မြင်ဘူးခြင်းဖြစ်ရာ ဂွင်းတိုက်ရင်း…သုတ်ရည်များ ထွက်ကုန်သဖြင့်…လော်စစ်ဟန်..အိပ်ခန်းထဲမှ အမြန်လစ်
ထွက်ခဲ့ရလေ၏။
သနားတယ်ကွာ…
ဘာဖြစ်လို့…
ဟား…မကျင်စိန်နဲ့…ကျော်ဇောနဲ့ ခိုးစားနေတာများ လူတိုင်းသိတယ်..အာရာဖတ်..ဘာလဲ..မင်းက လော်စစ်ဟန်ကြီး မသိဘူးများ
ထင်လို့လား…ဟင်
အိုး..လော်ကြီးသိရင်…ကွိုင်ပူကုန်မှာပေါ့
နိုး…နိုး..သိတယ်…လော်ကြီးသိတယ်..သိပ်သိတယ်…မင်း..လော်ကြီးကို လျော့မတွက်နဲ့..အာရာဖတ် လော်ကြီး မကျင်စိန်ကို
လွှတ်ပေးထားတာ သိလား..ကျော်ဇောရဲ့ မိတ္တူကူးစက်ဟာ တစ်နေ့ လော်ကြီး ပိုင်လာစေရမယ်..ကြည့်ထား
စောက်ရေးမပါတာ…ဘာမှ မဆိုင်ဘူး
မင်း..ငါပြောတာမယုံရင်ကြည့်နေ..လော်ကြီးက မကျင်စိန်ထက် ကောင်းတာလေး ရှိနေတယ်လေ ကွာ
ဘာ..ဟုတ်ရဲ့လား…ဘာတာဂျံ ..ရယ်
ကျွတ်…ကုန်စျေးတန်း..လမ်းမတော်သံစျေး ဘယ်နားမှာဖြစ်ဖြစ် ငါ့ခြေရာတွေချည်းပါ..အာရာဖတ် ရယ်..မင်းက လော်ကြီးနဲ့တွေ့
တာ ခုမှ..လေးငါးနှစ်ရှိသေးတာ..ငါက ချာတိတ်ဘဝကထဲက ပေါင်းလာ တာ
ဒါဆို…လော်ကြီးရဲ့..ကစ်ပင်..ကဘယ်သူလဲ
ဟ..အရိပ်ပြလဲ အကောင်မထင်တဲ့ကောင်ပါလား..အေး…လေခွင့်လွတ်လိုက်ပါတယ်..ဒီမှာ..မကျင် စိန်မရှိတဲ့အချိန်..အိမွန် ကျောင်း
သွားတဲ့အချိန်..မင်းတက်ပြီး အသာချောင်း..အဲဒီ တရုတ်ကုတင်ကြီး ပေါ်မှာပဲကြည့်
မထချင်တော့ဘူး..ကိုကြီးရယ်..ဟင့်ဟင့်
ရေချိုးပြီး ကျောင်းသွားရန် အဝတ်အစားလဲလာသော အိမွန်..ခြေထောက်ကလေးများ..ဦးလေးလော် စစ်ဟန် အိပ်ခန်းမရောက်ခင်ပင်
ရပ်သွားသည်။ နံနက်ပိုင်း ကျူရှင်တခုသို့အပြေးအလွှွားသွားပြီး ကွတ်ခိုက်မှ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နှင့်တွေ့သည်။ အိမ်သို့
ကလပ်စ်အမီပြန်သည်..ရေချိုး..အဝတ် လဲ..။
နော်အဲမူနှင့် လော်စစ်ဟန်က .. အိမွန် ကျောင်းသွားပြီထင်ကြသည်။ မကျင်စိန်က..ဘိုကလေးစျေးသို့ သွားပြီး လပ် သွားသော
ကာလလေးကို ချိုမြိန်စွာ အသုံးချကြ၏။
ထပါအုံး…ညီမလေးရယ်…ကိုကြီး လိုး ရတာ မဝသေးလို့ပါ..ဟဲ…ဟဲ…ဟဲ…
အိမွန်..ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်းခုန်သွားသည်။နားထဲသို့ ပူပူလောင်လောင်ကြီး ဝင်လာသော အသံတိုးတိုး လေးများကြောင့် ခန္ဓာကိုယ်
တစ်ခုလုံး တောင့်တင်းသွားသည်..ရင်တစ်ခုလုံး…လဲ ရှိန်းကနဲ..နွေးကနဲ.. ခုန်သွား၏။
အဲမူ…လာ…ဒီမှာ..ထိုင်…နော်
အိမွန်..နားကိုပိတ်လိုက်မိသည်…မောလာသည်။ ငါးထပ်တိုက်ကြီး၏ အပေါ်ဆုံးထပ်မှာ စောစီးစွာ သွေးဆာနေသော အသံလေးများ
က..အိမွန်ဆိုသော အပျိုစင်မလေးကို..တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွား စေ သည်။
ဟင့်..ကိုကြီးက…အရမ်းဆောင့်တာ
စားပွဲမှာ ထိုင်ပါ..ကိုကြီး မတ်တတ် လိုးပေးမယ်
အိမွန်..ခြေထောက်များ တံခါးဝသို့ ရွေ့လျားစ ပြု၏။ ထုံးစံအတိုင်း ခပ်ဟဟ ဖြစ်နေသော..တံခါးကြား မှ အခန်းတွင်းသို့ ချောင်းကြည့်
လိုက်သည်။
ဟဲ့…အယ်
အိမွန် ပါးစပ်မှ…ယောင်ပြီး…အော်မိမတတ် ဖြစ်သွား၏။ ပါးစပ်လေးကို..လက်ဝါးဖြင့်..အုပ်လိုက်ရလေ သည်။
ကြည့်ပါအုံး…နော်အဲမူ…ဖြစ်ပုံ…။ လေးထောင့် စားပွဲပေါ်၌…ခြေတစ်ဖက် တင်ထားသဖြင့်..အဝတ်မဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အောက်ပိုင်းရှိ စောက်
ပတ်ဝသို့ ဦးလေးလော်စစ်ဟန်၏ တရုတ်လီးကြီးက တေ့မိထား သည်..တရုတ်လီး ဆိုသည်က..အခြားသော တိုင်းရင်းသားများနှင့်မ
တူ…အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော်..ဒစ် ရဲရဲကြီးအောက်မှ…အဖုအဖေါင်း အထစ်အထစ်များက အကြောထုံးသော ခြေသလုံးသားတွေနှယ်..
ကြွ ထကာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။
နော်အဲမူ စောက်ပတ်ကလဲ…အသေးစားတော့ မဟုတ်..လက်ဝါးတအုပ်ကျော်ခန့်ကြီးမားသည်။ စောက်မွှေးက မဲနက်သော်လည်း..အ
နည်းငယ် ပါးပါးလျားလျား ရှိသည်။ စောက်ပတ်အပြင် နှုတ်ခမ်း များက မျော့တစ်ကောင်ပမာ အမြောင်းလိုက်ကြီ ပတ်ဝိုင်းထားသည်။
 စောက်စိပြူးပြူးကြီးက..အရေ ကြည်များ လိမ်းကျံပေရေနေပြီး တလက်လက်အရောင်တောက်နေသည်။
စောက်ပတ် ဒုတိယအလွှာဝယ်…ခပ်ညိုညို..အသားပြားတလွှာက ..ဝိုင်းရံထားသည်…နော်အဲမူ မျက် နာလေးက..ရှက်ရွ့ံထိတ်
လန့်နေဟန်..ပြူးကျယ်နေသည်။ လော်စစ်ဟန်က စားပွဲအောက်မှရပ်လျက် အနေအထားဖြင့် နော်အဲမူ စောက်ခေါင်းထဲသို့…အဖု
အထစ်များ ပြွန်းတီးနေသော လီးကြီးကို ဗြစ်ကနဲ ဖိသွင်းလိုက်သည်။
အ…..အဟ…နာတယ်…ကျွတ်ကျွတ်
လန့်အောလေး အော်ရင်း…လော်စစ်ဟန် လက်မောင်းကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုတ်ကိုင်လိုက်လေ သည်။
ပြစ်…ပြွတ်…စွတ်
အိုး….ဟိုး ဟိုး ဟိုး….အား….အား….
နော်အဲမူ…ထွန့်ထွန့်လူးသွားရှာလေသည်။ ဖင်ကြီတစ်ခုလုံးမှာ ဓါတ်လိုက်သလို တဆတ်ဆတ်တုန် သွားသည်။
ပြွတ်…ဘွပ်
အား..မလေး….လေး…ဟီး..ဟီး..ဟီး
အိမွန် လန့်ပြီးတွန့်သွားသည်…မြင်ရသည့်မြင်ကွင်းက မသက်သာလှ….။ အထစ်အဖုများ ပြွန်းတီးနေ သောလီးတန်ကြီး ဝင်သွားချိန်
၌…နော်အဲမူ..စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားများအတွင်း သို့လိပ်ဝင်သွားကြ သည်။ရုတ်တရက် ဆတ်ကနဲ ..ပြန်ဆွဲထုတ်လိုက်သော အ
ခါတွင်..စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားများ အပြင် သို့ ပြဲကနဲ..ရဲကနဲထွက်လာရုံမျှမက..အတွင်းသား နုနုလေးများပါလာပြီး စုကာရှုံ့ပြီးပြန်
ဝင် သွားကြသည်ကို အိမွန် တွေ့လိုက်ရလေ၏။ ကိုယ့်အဒေါ်ယောက်ျား ဆိုပေမယ့်..လော်စစ်ဟန်ကို အိမွန် ကိုယ့်ဦးလေးအရင်း
လိုပင် လေးစားချစ်ခင်သည်။
ယခုကဲ့သို့ နော်အဲမူကို လိုးနေပုံတွေ့သောအခါ..ဦးလေး၏ လီးကြီးနှင့် အလိုးခံချင်လာသလိုလို။
သေမှာ …ဒါကြီးနဲ့ဆို အိမွန်..သေမှာ။ စိတ်များက အထိန်းအကွပ်မဲ့စွာ လှုပ်ရှားနေမိသည်။
ပြွတ်..ဘွတ်..ပြွတ်ဖွတ်…ဘွတ်…ဖွတ်
အား….ဦး..နာတယ်..နာတယ်…ဖြေးဖြေး….ရှီး….အား
သိပ်နာတာပဲ…အိုးအိုး…အခုနလိုပဲ…ရိုးရိုးလုပ်ပါ ဦးရယ်
လော်စစ်ဟန်က တဒဂ်..နားပင်းသွားဟန်တူ၏။ လုံးဝစကားပြန်မပြောတော့ပဲ..နော်အဲမူ၏ အုပ်အုပ် လုံးလုံး နို့လေးနှစ်လုံးကို မညှာ
မတာ ဆွဲကာ ဆောင့်ထဲ့လိုက်ပြန်လေသည်။
ဗြွတ်…ဘွတ်…ဘွပ်
အား….ဟ……ဟင့်ဟင့်…ဟင့်ဟင့်….အင့်ဟင့်
နော်အဲမူ….လော်စစ်ဟန် ရင်ဘတ်ကြီးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် စုံတွန်းထားရင်း မျက်ရည်များ ပိုးပိုးပေါက် ပေါက်ကျလာ၏။ နီရဲသော
ပါးပြင်ကိုဖြတ်၍ မျက်ရည်စီးကြောင်းကြီးအစုံက နာကျင်မှုဝေဒနာကို ဖေါ်ပြ နေကြလေသည်။
နော်အဲမူ…ဤသို့နာကျင်ခြင်းကိုပင် လော်စစ်ဟန်က …ဖီလင်တွေပိုဖြစ်လာဟန်ရှိသည်။ နို့နှစ်လုံးကို ကိုင်ထားသော လက်အစုံအား
 နော်အဲမူ၏ ဖင်သားကြီး အစုံသို့ ပြောင်းကိုင်လိုက်ခါ…အားယူလျက် ဆွဲဆောင့် လိုးသွင်းလိုက်ပြန်ပါသည်။
ပြွတ်…ဘွတ်….ပြွတ်ဘွပ်
အီးဟီး….ဟိအီး…တောက်…ဟင်း ဟင်း
နော်အဲမူ…မျက်ရည်ကျရင်း အံကြိပ်ခံသည်။ တောက်…တစ်ချက်ကို ပြင်းပြင်းခေါက်ပြီး လော်စစ်ဟန် ကို စူးစူးဝါးဝါးလေး စိုက်ကြည့်
သည်။ နုတ်ခမ်းကို..ပြတ်လုမတတ် ကိုက်ထားရှာသည်..စောက်ပတ် ထဲ သို့ ရာဘာချောင်း အပြွတ်လိုက် ထိုးသွင်းခံရသလိုပြည့်
သိပ် နာကျင်နေသည်။
ပြွတ်…ဘွတ်….ပြွတ်….ပြွတ်….ပြွတ်…ဗြိ
အမ်…အမ်….အမ်….အယ်….အစ်
နော်အဲမူ..မောနေပြီ..လေသံလေးမျှသာ ထွက်လာတော့၏။ ချွန်မြဖြောင့်စင်းသော နှာတံလေးထိပ် တွင် ချွေးဥလေးများက..စုပြုံသီး
လာသည်…နသယ်ဆံစပ်မှ ချွေးများ သီး လာ၏။ နို့နှစ်လုံးကြားတွင် ချွေးသီးလေးများ စို့နေသည်။
လော်စစ်ဟန်က အရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့် ဆောင့်လိုးနေရာ…စာပွဲလေးပင် ကျွိကနဲ ကျွိကနဲ..မြည်ကာ ကြမ်း ပြင်တွင် သုံးလေး လက်မ
ခန့်ရွေ့သွားလေသည်။
ဗြစ်…အ
တစ်ချီတွင် လီးကို…စောင်း၍..ထိုးမိသွားပြီး မာကျောနီရဲသော လီးထိပ်ကြီးက အတွင်းသားနုနုလေးကို ဆောင့်ထိုးလိုက်သလိုလေး
 ဖြစ်သွားပြီး…နော်အဲမူ..အ ကနဲ အော်ကာ…မျက်ဖြူလေးလှန်သွားသည်။
အတန်ငယ်ဝသော..လော်စစ်ဟန်၏ ဖင်ကြီးနှစ်ဖက်မှာ ကျုံ့ကနဲ…ကျုံ့ကနဲ..တင်းမာသွားသည်။ခြေ သလုံးသားကြီးများ တင်းကား
လာသည်။
နော်အဲမူ…ဖင်ကြီးနှစ်ဖက်ကို …အဝတ်စတစ်စနှယ်..ဆုပ်ကိုင်ထားသော လော်စစ်ဟန်၏လက်မောင်း ကြွက်သားကြီးများ..အကြော
အပြိုင်းပြိုင်းထကာ…မညှာမတာ..ဆွဲ…ဆွဲပြီး…ဆောင့်လိုးနေပေရာ။
နော်အဲမူ…ခမျာ…အသက်ကိုပင် ဝအောင်မရှူနိင်တော့ပဲ…အင်းကနဲ..အင်းကနဲ..အဲကနဲ..အံကြိတ်ခံ ရင်း..မျက်နာလေး ရှုံ့မဲ့ကာ..
မျက်ရည်လေးများတွင်တွင်..ကျလာလေသည်။
နော်အဲမူ..မျက်နာအမူအရာနှင့် ခံစားမှုဝေဒနာတို့သည်…အိမွန်ဆီသို့ ကူးစက်ကာ..ချောင်းကြည့်နေ ရင်းမှ..အိမွန် စောက်ပတ်ကလေး
ရှုံ့….ရှုံ့သွားမိလေသည်။
စောက်ခေါင်းထဲမှ ယားကျိ…နာကျင်သလိုလို ခံချင်စိတ်တွေ..ကြွလာသလိုလိုဖြစ်လာမိသည်။
လော်စစ်ဟန်ကလဲ…အကောင်းကြီးကောင်းနေပြီဖြစ်သော အချိန်သို့ရောက်လာရာ..နော်အဲမူအား လုံးဝ ညှာတာခြင်း မရှိတော့ပဲ..
အထက်ပါအတိုင်း စားပွဲလေး ရွေ့သွားအောင်ပင် ဆောင့်လိုးရင်း လီး ကြီးအား အရင်းထိ ဖိကပ်လိုက်ခါ…လရေများကို ပြွတ်ကနဲ
 ပြွတ်ကနဲ ..သားအိမ်အတွင်းသို့ ပန်းသွင်း လိုက်လေတော့သည်။
နော်အဲမူမှာ…စောက်ပတ်အတွင်း၌ ပူကနဲ…ပူကနဲ…ခပ်ပြင်းပြင်းလေး ခံစားလိုက်ရပြီး လော်စစ်ဟန်၏ ခါးကို..ခြေနှစ်ချောင်းဖြင့်
ကပ်ကျေးကိုက် ညှပ်ထားရင်း…လော်စစ်ဟန်လည်ပင်းကြီးကို အတင်းတွယ် ဖက်ထားလိုက်လေတော့သည်။ ထိုအခါ…လော်စစ်ဟန်
က နော်အဲမူအား..လီးကြီးကို မချွတ်ပဲ..ကုတင် ဆီသို့ ပွေ့ယူကာ ကုတင်စောင်းတွင် အသာလှဲချပြီး…ဇတ်ဇတ်…ဇတ်ဇတ်..ဖြင့်
 နောက်ဆုံးအရသာ ထူးကြီးကို…အပီအပြင် ယူ လိုက်လေတော့၏။
နော်အဲမူ၏ ခြေနှစ်ချောင်းက မိုးပေါ်ထောင်နေပြီး…လီးကြီးက စောက်ပတ်ထဲသို့ အဆုံးဖိဝင်ရင်း ညှောင့်ပေးနေ၏။
လီးနှင့်စောက်ပတ်ကြားမှ…ယိုစိမ့်ကျလာသော သုတ်ရေတို့သည်..ဖင်ကြီးကို ဖြတ်ကျော်၍..တလိမ့် လိမ့် စီးဆင်းကျလာပြီး…အိပ်ယာ
ခင်းကို စွန်းထွက်သွားလေ၏။ နော်အဲမူက…လော်စစ်ဟန်..လည်ပင်း ကြီးကို ခပ်တင်းတင်းဖက်ထားရင်း..သူမစောက်ပတ်ကြီးကို
ညှစ်ခါ..ညှစ်ခါဖြင့်..လော်စစ်ဟန် လီးကြီး အား…စုပ်ယူလိုက်လေသည်။
အား….ဦးရယ်…ကောင်းလိုက်တာ…ဦးရယ်
အင့်…အင့်….အင့်…နာနာလေး လိုးပေး စမ်းပါ ဦးရယ်…အား….အာ….သမီးစောက်ခေါင်းထဲမှာ ကောင်းလွန်းလို့ပါ…အင့်…အင့်…
ဟမ့်…ဦးလီးကြီးနဲ့ တအားသာ ထိုးထဲ့လိုက်စမ်းပါ..ဦးရယ်..အဟင့်.. ဟင့်ဟင့်ဟင့်
မချိမဆန့်ခံစားရသော…ဝေဒနာ တောင်ကို အကျော်၌ နော်အဲမူသည်..လော်စစ်ဟန်ဖင်ကြီးကို ဆောင့်အားနှင့် အတူဆွဲ၍…ဆွဲ၍…ဆောင့်
ယူရင်း စောက်ပတ်အတွင်းမှ စောက်ရေများ ထွက်လာလေ တော့သည်။
အတန်ကြာ…အပြိုင်အဆိုင်..ဆောင့်လိုးကြပြီးနောက်…နှစ်ဦးလုံး ငြိမ်သက်သွားကြလေတော့သည်။ လော်စစ်ဟန်က…ခပ်ပျော့ပျော့
ကြီးဖြစ်နေသော သူ့လီးကြီးကို ..တွင်းထဲမှဆွဲထုတ်လိုက်သော မြွေ ကြီးတစ်ကောင်အလား တဖြေးဖြေးခြင်း ဆွဲထုတ်ပေးလိုက်လေ
သည်။
ဖွတ်နဲ…အရေများ အန်ကျလာကြသည်။
အဟင်း….အရေတွေ အရမ်း…ပဲ
နော်အဲမူငြီးသည်။
ကိုကြီးတော့ … ကောင်းလွန်းလို့…တဘရိတ်ထဲ နှစ်ခါလောက်ကို ထွက်ကုန်တာ
သွား….ဦးမကောင်းဘူး…မညှာဘူး….တအားပဲ…
ဟဲ…ဟဲ….စောက်ပတ်ကွဲမှ…အသဲစွဲတာ…သမီးရဲ့
အယ်…သွားပါ…မဟုတ်တာ..ရှက်စရာကြီး
နော်အဲမူက..သူမစောက်ပတ်ထဲမှ အရေများကို အိပ်ယာခင်းနှင့် ပြီးစလွယ်ယူသုတ်ရင်း…မျက်နာလေး ငုံ့ကာ…ပြောလျက်…ကုတ်ပေါ်
မှ ဆင်းလိုက်လေသည်။
နော်အဲမူ…အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်နေစဉ် လော်စစ်ဟန် လီးကြီးက ..နော်အဲမူ ဖင်ကြားသို့ထောက် လာပြန်သည်။
တော်ပြီကွယ်…ဦးက..သိပ်ထန်တာပဲ…ဟင့်
အိမွန်…အခန်းဝမှ အလျင်အမြန်စွန့်ခွါလိုက်သည်။ စောက်ပတ်တစ်ခုလုံးသည် အောင့်ကျင်သလိုဖြစ် နေသည်။ ဖြူနုသော .. သူမ
မျက်နာလေးသည်…ကာမသွေးတို့ ထကြွနေမှုကြောင့် ရဲရဲတွတ်..နီမြန်း နေသည်။ ရှက်ခြင်း စိတ်လှုပ်ရှားခြင်းတို့ဖြင့် ကျောင်းလွယ်
ကို အမြန်ယူကာ အပေါ်ထပ်မှဆင်းလာခဲ့ မိလေသည်။ ဒူးဆစ်များက…ယိမ်းထိုး…ယိုင်နဲ့ လေးလံလျက်..ပလက်ဖေါင်း…ပေါ်သို့.
.ရောက်လာ သည်။
ဆူးလေ လမ်းမကြီးကား…စည်ကားစွာ သွားလာလှုပ်ရှား…လျက်ရှိနေလေပြီ။   ။
ပြီးပါပြီ။
ကမ္ဘာကျော်ရတနာဝင်းထိန်"},


{"title":"နှလုံးသားမှာ ဖြစ်လာတဲ့ ရောဂါ","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGbau5XhJtqwDvjfA3Fgxvp1wdVqRkbDeP3mjwyRq_WnT_bjEA2Kthyphenhyphen0F9U5EJQOkyoEAigJ5JGm01-k07-fGVIrXj2SqdMUpwdP3Y6FVQotWcZoPhgqXv302gkbPmUmPIHK_ZZpusEFs/w128-h128-p-k-no-nu/d3820e54754f354c9b31390922902600.jpg","content":"ဦးမောင် ဆုံးသွားပြီ ဆိုသောသတင်းအား သူကြားကြားချင်းမယုံနိုင်သေးပေ။ သူနယ်သို့ ဦးကောင်း စေလွှတ်သော အလုပ်ကိစ္စဖြင့် သွားရောက်နေချိန်တွင် ဦးမောင်သူ၏ အိမ်တွင်မူးလဲပြီး ဆုံးပါးသွားပြီ ဆိုသော သတင်းကို ဖုန်းဆက်ပြောသဖြင့် သိရှိခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် ဦးမောင်ဆုံးပြီ ဆိုသော သတင်း သူ့ထံဖုန်းဆက်ပြီး ပြောသောသူက ဦးမောင်ဇနီး ဒေါ်ကေသီထွန်း ကိုယ်တိုင်ဖြစ်နေသည်။ သူ ယုံပင် မယုံနိုင်။
ပြောရလျှင် သူ အခုထိမယုံနိုင်သေး။ မိုးထက်မောင် ကုမ္ပဏီပိုင်ရှင် ဦးမောင်ကား ပျော်ပျော်နေတတ်သူ၊ အသက် (၅၀) ခန့်ရှိပြီး ရုပ်ကလည်း ဖြောင့်သည်။ သဘောကလည်း ကောင်းသဖြင့် လူတိုင်းက ခင်ကြသည်။ သူ့ဇနီး ဒေါ်ကေသီထွန်းကား အသက်(၄၀)ခန့်၊ အသားဖြူဖြူ၊ချောချောနှင့် မသိလျှင် (၃၀) လောက်ဟု ထင်ရ လောက်အောင် နုပျိုသည်။
သူကား နယ်မြို့လေးမှ မိမရှိ ဖမရှိ တစ်ကောင်ကြွက်။ (၁၀) တန်းအောင်ပြီး တက္ကသိုလ် တက်မည့်နှစ်တွင် အဖေ ဆုံးသွားခဲ့သည်။ အမေက သူ ငယ်စဉ်တောင်ကြေး ကလေးဘဝကတည်းက ဆုံးပြီ။ သူပင် မမှတ်မိတော့။ ဒီလိုနဲ့ ကြုံရာကျပန်းလုပ်ပြီး ဘဝကိုရုန်းကန်နေစဉ်။ တစ်နေ့ သူ့ဘဝ ပြောင်းခဲ့၏။ ညဖက် ကုန်ထမ်းပြီး ပြန်လာစဉ် သူတို့မြို့ကို အလုပ်ကိစ္စနဲ့ ဖြတ်သွားရင်း ကားလမ်းမှာ ကားပျက်နေသော ဦးမောင်ကို ဆေးသမား လူငယ်လေး (၃) ဦးမှ လုယက်ရန် ကြိုးစားနေသည်ကို သူက ကူညီခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ဦးမောင်က သူ့ကို ကျေးဇူးရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ပေးပြီး မြို့ကို ခေါ်သွားခဲ့တယ်။ သူ့ လုပ်ငန်းတွေမှာ သူ့ကိုယ်စား တာဝန်ယူ လုပ်ကိုင်တတ်အောင် သင်ပေးခဲ့တယ်။
သားသမီး မရှိတဲ့ ဦးမောင်တို့လင်မယားဟာ သူ့ကို သူတို့မိသားစုရဲ့ ညီအရင်း၊ မောင်အရင်းသဖွယ် သဘောထားပြီး အရေးကြီးကိစ္စတွေမှာ တိုင်ပင်တယ်၊ ပြီးတော့ သူ့ကိုလည်း ဦးမောင်က သူတို့အိမ်မှာပဲ ခေါ်ထားခဲ့တယ်။ ဦးမောင်က မိတ်ဆွေတွေနဲ့ သူ့ကို မိတ်ဆက်ပေးရင်တောင်မှ သူ့ကို ဥိးမောင်က သူ့နယ်က တစ်ဝမ်းကွဲညီလို့ပဲ ပြောတယ်လေ။ ဖြစ်ရလေ။ ကိုကြီး ဦးမောင်ရယ်။ သူ သတင်းကြားကြားချင်း သူတည်းနေတဲ့ တည်းခိုခန်းကအခန်းထဲမှာ တစ်ယောက်ထဲ ငိုနေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ စိတ်တွေကို အေးအေး ထားကြည့်တဲ့အခါမှာတော့ ဦးမောင်ကို သိပ်ချစ်ပြီး သူ့ကို မောင်တစ်ယောက်လို ခင်တွယ်နေရှာတဲ့ မမကေသီထွန်းရဲ့ မျက်နှာကို မြင်ယောင်ရင်း စိတ်ပူသွားမိတယ်။ ဒါကြောင့်မို့ သူနယ်ကနေ ညတွင်းချင်းပဲ ရန်ကုန်ကို ပြန်လာခဲ့ပါတော့တယ်။ .
ကိုကြီးရေ ကိုကြီးသိပ်ချစ်တဲ့ ကိုကြီးညီရောက်လာပြီလေ။ ဟင့်ဟင့်။ အိမ်ထဲရောက်ရောက်ခြင်း မမကေသီထွန်းက ဝမ်းနည်းသံနဲ့ ငိုလိုက်ပါတယ်။ သူ အိမ်ကိုပြန်ရောက်တဲ့အချိန်မှာ ဦးမောင်ရဲ့ အလောင်းကို မြေချပြီးနေပါပြီ။ သူလာတဲ့လမ်းမှာ ရေကြီးပြီး တံတားတွေ ကျိုးနေတာကြောင့် ဦးမောင်အလောင်းကို မြင်တောင် မမြင်လိုက်ရပါဘူး။ သူ့ရင်ထဲမှာ ငိုချင်ပေမဲ့ သူငိုရင် ဦးမောင်မိန်းမ မမကေသီထွန်းက ပိုဝမ်းနည်းမယ် ဆိုတာသိလို့ မငိုမိအောင် ထိန်းထားပါတယ်။
ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲမမ
မောင်လေးရယ် နင့်ကိုကြီးကလေ။ ဆုံးမဲ့မနက်က အလုပ်သွားမယ်ဆိုပြီး ရေချိုးတယ်။ ပြီးတော့ ရေချိုးခန်းထဲက တော်တော်နဲ့ ထွက်မလာတာနဲ့ တံခါးသွားဖွင့် ကြည့်တော့ မင်းကိုကြီး လဲနေတာ တွေ့တယ်။  အဲ့ဒါနဲ့ ဆေးရုံကို ပို့ကြတယ်။ သူက သတိလည်လာသေးတယ်။ မင်းကို တစ်ခုခုမှာချင်တဲ့ သဘောရှိတယ်။ မင်းနာမည်ပဲခေါ်နေတာ။ ပြိးတော့။ ဟင့်ဟင့်
မမကေသီကား စကား ဆက်မပြောနိုင်တော့။ ကိုယ်လုံးလေးကိုလှုပ်ခါပြီး ငိုတော့သည်။
(၂)
ဦးမောင်ရဲ့ နာရေးကိစ္စတွေကို စီစဉ်ရ၊ တစ်ဖက်ကလည်း ဦးမောင်ရဲ့ မပြတ်သေးတဲ့ အလုပ်တွေက ဦးမောင် မရှိတော့ သူပဲ လုပ်ပေးရတယ်။ .မမကေသီမှာကလည်း အဖေအမေတွေက မရှိကြတော့သလို ဦးမောင်မှာကလည်း ငယ်ကတည်းက မိဘမဲ့ဆိုတော့ ဆွေမျိုးတွေက မရှိပါဘူး။ မမကေသီ အနေနဲ့ကလည်း ဦးမောင်ရဲ့လုပ်ငန်းတွေကို မသိပါဘူး။ နားလည်း မလည်ဘူးလေ။ ဒါကြောင့် ကုမ္ပဏီကို သူကပဲ ဦးဆောင်ပြီး ဆက်လက် လုပ်ပေးနေရပါတယ်။ ဒီလိုနဲ့ပဲ မမကေသီအိမ်မှာ ဆက်နေဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒီလိုနဲ့ တစ်နေ့မှာတော့ သူ ကုမ္ပဏီကိစ္စနဲ့ ဧည့်သည်တစ်ယောက်ကို စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုမှာ ချိန်းထားရင်း ငြိမ်သက်နေတဲ့ သူ့ဘဝမှာ မထင်မှတ်တာတွေ ဖြစ်ခဲ့တယ်။
အဲ့ဒီအချိန်က သူက ဖုန်းပွတ်နေတာပါ။ ဒီအချိန်မှာ တစ်ဖက်ခန်းက အသောက်ဝိုင်းက စကားပြောသံ တစ်ချို့က သူ့နားထဲ ရောက်လာပါတယ်။ .နေ့ခင်းဘက် လူရှင်းနေချိန် ဆိုတော့ အတိုင်းသား ကြား နေရတာပေါ့လေ။
ဟိုလေကွာ။ မိုးထက်မောင်ကုမ္ပဏီက MD လင်းထက် ဆိုတဲ့ကောင်လေးကို ပြောတာလား
ဟိုက်ရော။ သူ့နာမည် ပါလာသဖြင့် ဘာတွေလဲဟဆိုပြီး သူ ဆက်နားထောင်နေ၏။
အင်းလေ ကောင်လေးက ရုပ်ကလည်း ဖြောင့်တယ်။ ပြိးတော့ လုပ်ငန်းလည်း ကျွမ်းတယ်။ ငါတော့ ထင်တယ်။ ဒေါ်ကေသီထွန်းကများ ဒီကောင်လေးနဲ့ ငြိနေတာများလား
ဟ။ ဟုတ်ချင်လည်း ဟုတ်မှာပေါ့ဟ။ ကေသီထွန်းက အရွယ်ကလည်း ရှိသေး။ ကိုမောင်ကြီးကလည်း ဆုံးတော့ အားကိုးချင်ရှာမှာပေါ့လေ။ ဟုတ်ဖူးလား။ ဟားဟားဟား
သူ ဒေါသပင် ထောင်းကနဲ ဖြစ်သွား၏ ဘယ်သူတွေမှန်းကို မသိ။ .စော်စော်ကားကားပင်။ သူနဲ့ မမကေသီ ရိုးရိုးသားသား နေတာကိုပင် သွားပုတ်လေလွင့် ပြောချင်နေကြ၏။ ခက်တာဘဲ။ ကိုလင်းထက် သူ့ရှေ့သို့ ချိန်းထားသော ဧည့်သည် ရောက်လာပြီ။ ခုနက ကိစ္စကို မေ့သွားတော့သည်။
ကဲထိုင်ဗျာ။ အကိုတစ်ခုခုမှာ။ (       ) က နေရာက အဆင်ပြေတယ် အဲ့နေရာကိုဝယ်ပြီးxxxxxxxx
(၃)
အိမ်ရှေ့ကို ကားပြန်ရောက်တော့ မမကေသီထွန်းကား ခြံထဲတွင်။
တီတီ
မအေးရေ နင့်ကိုလေးပြန်လာပြီ။ တံခါးဖွင့်လိုက်
အိမ်ဖော်မလေးမိအေးကား တံခါးကို လာဖွင့်ပေးသည်။
ကဲမောင်လေး။ ရေအရင်ချိုးမလား။ ထမင်းအရင်စားမလား
ကျွန်တော် ရေအရင်ချိုးလိုက်ဦးမယ်
ကဲ ဒေါ်လေးမြရေ ထမင်း သွားပြင် ထားလိုက်တော့။ မောင်လေး ရေချိုးပြီးရင် ထမင်း အဆင်သင့် စားလို့ရအောင်။ ဒီနေ့ငါ့မောင်ကြိုက်တဲ့ ပုဇွန်ထုပ်ချက်ထားတယ်
မမရဲ့ သွယ်လျတဲ့ လက်ချောင်းဖြူဖြူလေးတွေက သူ့လက်မောင်းကို ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်တာပါ။ ခါတိုင်း သူ့အနေနဲ့ မမက ဒီလိုပဲ သူပြန်လာတိုင်း ခုလိုတစ်ခါတစ်ရံ သူမ မောင်အရင်းလို သဘောထားပြီး လက်မောင်းကို ဒီလိုချိတ်တတ်ပေမဲ့ ဒီနေ့ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေပါတယ်။ နေ့လည်က ဆိုင်ထဲက ကြားခဲ့တဲ့ စကားတွေကို ကြားယောင်ရင်း သူ့ နှလုံးခုန်သံက မြန်လာသလိုလို။ မမဟာ မြန်မာဆန်ဆန် အပြာရောင်ပေါ်မှာ အဖြူပွင့်လေးတွေပါတဲ့ ရင်ဖုံးနဲ့ ထမိန်ကို ဝမ်းဆက် တွဲဝတ်ထားတာပါ။ ခါးလည်လောက် ရှိတဲ့ ဆံပင်တွေကို ထုံး ထားတာကြောင့် လည်တိုင် ဖြူဖြူလေးနဲ့ ဂုတ်သား ဝင်းဝင်း လေးတွေကို မြင်နေရပါတယ်။ ခါးက သိမ်ပြီး တင်းရင်းလျတဲ့ တင်သားတွေကြောင့် မသိတဲ့သူက အပျိုလို့ ထင်မိကြမှာပဲ။ အင်း။ ငါ မကြံကောင်းမစည်ရာ ဘာတွေ တွေးနေပါလိမ့်။ ကိုယ့် ကျေးဇူးရှင်ကို ဟူသော အသိ ဝင်လာချိန်တွင် အာခေါင်က ခြောက်သလိုလို ရေငတ်ချင်သလိုလို ဖြစ်နေတာ သတိထားမိ၏။
(၄)
ကေသီကား မွေ့ယာပေါ်တွင် တလူးလွန့်လွန့်ဖြင့် အိပ်မပျော်နိုင်သေးပေ။ ညနေက မောင် ကြည့်သော အကြည့်တွေကို ပြန်မြင်ယောင်မိနေသည်။ အိမ်ပြန်ရောက်ရောက်ချင်း သူမက မောင့် လက်မောင်းတွေကို သွားကိုင်တဲ့ အချိန်မှာ မောင့် အသက်ရှုသံတွေ ပြင်းနေတာ သိတယ်။ ပြီးတော့ သူမ ဂုတ်ဖြူဖြူလေးကို အကြာကြီးပဲ စိုက်ကြည့်နေတာတွေ့တော့ စိတ်ကြည်နူးမိတယ်။
မောင်ရယ်။ မမ အချစ်တွေကို မင်းလေး မသိဘူးနော်။  မောင်က အေးစက်စက်နဲ့။ ကိုယ့် ကျေးဇူးရှင်ရဲ့ ဇနီးဆိုပြီး ထိန်းနေတာများလား။ ဒါက ပြစ်မှားတာ မဟုတ်ဘူးမောင်ရဲ့။ နင့် ကိုကြီးက ဆုံးသွားတာ ကြာပြိလေ။  တစ်နှစ်လောက် ရှိရော့မယ်။ ဒါမှမဟုတ်အပျိုမဟုတ်လို့ စိတ် မဝင်စားတာလား မောင်ရယ်။ ဒါမှမဟုတ် ချစ်သူများ ရှိနေလို့လား။ တွေးရင်းနှင့်ပင် ရင်မောလာသည်။ မမကေသီထွန်း တစ်ယောက်တည်း အခန်းထဲမှာ အတွေူးကမ္ဘာထဲ ချာချာလည်ရင်း အိပ်မပျော်နိုင်သလို တစ်ဖက်မှာလည်း လင်းထက်မှာလည်း အိပ်မပျော်နိုင်အောင် ဖြစ်နေပါတယ်။ မမကေသီထွန်းကို မြင်ယောင် နေသလို ကိုကြီးဦးမောင်ကိုလည်း သတိ ရရ လာတာမို့ အဲ့ညကသူတို့ နှစ်ယောက်လုံး အိပ်မပျော်ခဲ့ပါဘူး။
အိပ်ယာ ထဲမှာ အိပ်မရတဲ့ လင်းထက် တစ်ယောက်ဟာ အာခေါင် ခြောက်ပြီး ရေငတ်သလိုလို ဖြစ်ချင် နေတာကြောင့် ဝရံတာဘက်ကို ထွက်ခဲ့ပါတယ်။ စီးကရက်ဘူးထဲက စီးကရက် တစ်လိပ်ကို ထုတ်သောက် နေပါတယ်။ စီးကရက်တစ်လိပ် ကုန်တဲ့အချိန်မှာတော့ (၁၅)မိနစ်လောက် နေပြီး အခန်းဘက်ကို ပြန်ထွက်ခဲ့တယ်။ မမကေသီထွန်းအခန်းရှေ့ ရောက်တဲ့အချိန်မှာတော့ အခန်းထဲက မီးလင်းနေတာကြောင့် မမတစ်ယောက် အခန်းထဲမှာ မီးမပိတ်မိဘဲ အိပ်ပျော်နေတယ် ထင် တယ် ဟုတွေးမိတယ်။ သူ့ခြေလှမ်းတွေ တန့်သွားပြီး အခန်းဘက်ကို အမှတ်မထင်ကြည့်မိတဲ့ အခါမှာတော့ တံခါးက အနည်းငယ် ဟ နေတာကို တွေ့ရတယ်။
အခန်းရှေ့က မောင်လေးလား
ဗျာ ဟုတ်
အိပ်မပျော်ဘူးထင်တယ်။ နေဦးမမထွက်လာခဲ့ဦးမယ် ခြံထဲဆင်းပြီးလမ်းလျှောက်ရအောင်
(၂)မိနစ်လောက် စောင့်နေတဲ့အခါမှာ မမကေသီထွန်းဟာ အခန်းထဲက ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ အိပ်ယာထဲက ထလာတာမို့ မမမျက်နှာလေးဟာ ပင်ကို အတိုင်းလေးပါပဲ။ ဆံပင်လေးတွေက အနည်းငယ် ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး ညဝတ််် ပိုးပျော့ဝတ်စုံကို ဝတ်ထားတာကြောင့် မမရဲ့ ကိုယ်လုံးအလှတွေ ကောက်ကြောင်းတွေက အတိုင်းသားပါပဲ။ အပျိုတွေထက်ပင် တောင့်ပြီး လှပ လှပါတယ်။ ဒါကို အသက်(၄၀)လို့ပြော ဘယ်သူက ယုံမှာတုန်း။ ၃ဝနှစ်လောက်သာ ထင်နေရ၏။ အာခေါင်ခြောက်သလိုလို ဖြစ်လာတာကြောင့် မျက်နှာကို တစ်ဖက်ကို မသိမသာ လွဲထား လိုက်ပါတယ်။
(၅)
ကေသီထွန်းဟာ လင်းထက်နဲ့အတူ အောက်ကိုဆင်းလာခဲ့ပါ တယ်။ အချိန်က ည(၁)နာရီလောက် ရှိနေပြီဖြစ်တာကြောင့် အိမ်အောက်ထပ်မှာနေတဲ့ ဒေါ်မြနဲ့မိအေးတို့က အိပ်ကုန်ပါပြီ ဒါကြောင့် အသံ မကြားအောင် ခြေဖော့ပြီး ဆင်းလာကြပါ တယ်။ အနောက်ဘက် တံခါးကနေ ထွက်လာကြပြီး ခြံထဲမှာ လမ်းလျှောက်ကြပါ တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ ညဖက်ဆိုတော့ ခွေးတွေက အုပ်စုလိုက် အူကြပါ တယ်။ အူ ဝူး ဝူး… ကြောက်လို့ထင် တယ်။ မမကေသီထွန်းဟာ လင်းထက်ရဲ့ လက်မောင်းကို သူမလက်နဲ့ကိုင်ပြီး
မောင်လေး မမကြောက် တယ်။
မကြောက်ပါနဲ့ မမရယ် ကျွန်တော် တစ်ယောက်လုံး ရှိနေတဲ့ဟာ
ခြံထဲက ပန်းရုံနံဘေးက ခုံတန်းလေးမှာ သူတို့နှစ်ယောက်ထိုင်ပြီး
မောင်လေးရယ် နင့်ကိုကြီး မရှိတော့ ဘဝကြီးကခြောက်သွေ့သွားသလိုပဲ နင်ရော ရည်းစားလေး ဘာလေး မရှိဘူးလား မမအတွက် ယောင်းမချောလေး တစ်ယောက်လောက် ရှာပေး စကားပြောဖော်မရှိဘူး
ဟင်း အမမောင်က စွံမှမစွံတာ
အံမယ် လျှောက်ပြော ငါ့မောင်ကိုကြိုက်တဲ့သူတွေ အများကြီး ငါ့မောင်က ရုပ်က ဖြောင့်တော့ ကောင်မလေးတွေက ကြွေမှာပဲ ဟိုနေ့က ငါ့မောင်နဲ့ အမ စျေးဝယ် သွားတော မောင်လေးသာ သတိမထားမိတာ စျေးထဲက ကောင်မလေးတွေက ငါ့မောင်ကို ကြည့်ကြည့် နေကြတာ အမတောင် အူတို တယ်။ ဟွန်း
အံမယ် ဖြစ်ရ တယ်။ အမကိုလည်း စျေးထဲက ကောင်လေးတွေရော လူကြိးတွေရော မျက်လုံး ကျွတ်မတတ် ငေးနေကြတာ ဒေါသတောင် ထွက် တယ်။
ငါ့မောင်ကပေါက်တတ်ကရပြောရော့မယ် ခ်ခ်
မမကေသီကား သူ့ပုခုံးကို လှမ်းကိုင်ရင်း ပြောလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကိုယ်ဟန် အနေအထား ပျက်သွားသောကြောင့် သူ့ဘက်ကို ယိုင်သွားသဖြင့် ဖမ်းထိန်း လိုက်ရ တယ်။ မမကေသိရဲ့ ရင်ညွှန့်လေးက သူ့ရင်ဘတ်ကိုပင် မထိတထိဖြစ်သွားတော့ ရင်ထဲမှာ တဒုတ်ဒုတ် ဖြစ်သွားတာပေါ့ ကျေးဇူးရှင် ဖြစ်နေလို့သာပေါ ့ နို့မို့ဆို ဟူး
(၆)
ချီးယားစ်
ကဲ ကိုလင်းထက်ရေ အလုပ်ကိစ္စတွေပဲ ပြောနေတာ ဒီတစ်ခေါတော့ ပျော်ပျော်ပါးပါးပေါ့
ဦးဇော်အောင်ကား တော်တော်မူးနေပြီ ဦးဇော်အောင်တို့ကုမ္ပဏီသို့ အခက်အခဲ ရှိချိန်တွင် သူ ပံ့ပိုး ပေးထားခဲ့ရာမှ ယခုအခါ လုပ်ငန်းများမှ ငွေပြန်ပေါ်ချိန် ရောက်လာသဖြင့် နေ့လည််က သူ့ရုံးခန်းသို့လာပြီး ညနေစောင်း လာခေါ်မယ် ဟုပြောကာ ရုံးဆင်းချိန်တွင် လာခေါ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ စင်တင်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေခြင်းဖြစ်၏။ ဦးဇော်အောင်က ခုနက စင်တင်မှ ကောင်မလေးကို ပန်းကုံး သွားစွပ်ပြီး ဆင်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ကိုလင်းထက်က ဒါမျိုးတွေစိတ်မဝင်စားဘူးလား သူခေါင်းယမ်းပြမိသည်။
ကျွန်တော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ အပျော်ပါ အိမ်မှာက ကြင်သူနဲ့ သားနဲ့သမီးက ရှိသေး တယ်လေ ခင်ဗျား အိမ်ထောင်ပြုသင့်ပြီနော် ကိုလင်းထက် စီးပွားရေးကလည်း အောင်မြင် ရုပ်ကလည်း ဖြောင့် တယ်။ ယောကျင်္ားချင်းတောင် သိ တယ်။
ဟာ ခင်ဗျားကလည်း နောက်နေ ပြန်ပြီ
နောက်တာ မဟုတ်ဖူး ကိုလင်းထက်ရဲ့ သြော် သိပြီသိပြီ ခင်ဗျားမှာ ကေသီ တစ်ယောက်လုံး ရှိနေတာပဲ ဟက်ဟက်
ဗျာ မပြောကောင်းတာဗျာ သူက ကျွန်တော့် ကျေးဇူးရှင် ကိုကြိးရဲ့
ကိုမောင်က ဆုံးပြီလေဗျာ ကေသီက ကျွန်တော်တို့သူငယ်ချင်း အရင်းကြီး ကိုလင်းထက်ရဲ့ ကျောင်းနေဘက်တွေ ကျောင်းတုန်းကလည်းလှ အခုလည်း လှတုန်း ကျွန်တော်တို့နဲ့ အသက်တူ ဆိုတော့ ခင်ဗျားထက် ၁ဝနှစ်ကျော်လောက် ကြီးမှာ မထင်ရဘူး (၃၀)လောက်လို့ပဲ ထင်ရ တယ်။. ခုထိ နောက်အိမ်ထောင် မပြုသေးတာတာကြည့် ကိုမောင်ဆုံးတာ (၂)နှစ်လောက်ရှိပြီ ခင်ဗျား စောင့်နေတာနေမှာ
မဟုတ်တာဗျာ
ဟုတ်တယ်။ ကိုလင်းထက်ရေ သူက ကျွန်တော့်မိန်းမ သူဇာနဲ့ ဘော်ဒါတွေ ခင်ဗျား ရုံးသွားတဲအချိန်ဆို လာလည်ပါ့ဗျာ သူဇာဆီကို ခင်ဗျား အကြောင်း ပြောလိုက်တာမှ ကျုပ်လည်း သူတို့ချင်းပြောတာ ခိုးနားထောင်လို့ကြားတာ ဗျို ဟက်ဟက်
လင်းထက်ကား အပြန်လမ်းတွင် ပျော်သလိုလိုဖြစ်နေ၏။ ကားမောင်းရင်းပင် ပျော်နေသည်။ မမကေသီ၏။ အကြောင်းကိုတော့သိရပြီ။ ဦးဇော်အောင်က ကိုလင်းထက်ရေ မမေ့နဲ့နော် ဟု သူ့ပုခုံးကို လက်ဖြင့်ပုတ်ရင်း သူ့အိမ်ရှေ့ထိ လိုက်ပို့ရင်းပြောသွား၏။ ခြံရှေ့တွင်ကား မမကေသီတစ်ယောက် ထိုင်စောင့်နေသည်။ ဒေါ်မြတို့ မိအေးတို့ကား အိပ်ပြီထင် တယ်။ ခြံတံခါးကို လာဖွင့်ပေးသည်။
ဟာ မမဒီအချိန်ထိ ဘာလို့စောင့်နေတာလဲ ကျွန်တော်ခြံတံခါးသော့တစ်ချောင်းအပိုရှိ တယ်လေ
ဟူး ငါ့မောင်ကို စိတ်ပူလို့ပါကွယ် လာထမင်းစားရအောင်
မမ မစားရသေးဘူးလား
ဟင့်အင်း ငါ့မောင်မှပြန်မလာတာ
သူ့အနေနှင့်လည်း ဆိုင်မှာ သောက်တာကများပြီး အစာကသိပ်မစားခဲ့သဖြင့် ဆာသလို ဖြစ်နေသည်။ ကားပေါ်က အဆင်းမှာ သိပ်ပင်မဟန်နိုင်။ မမကေသီက ဟွန်း လူဆိုးလေး သောက်ခဲ့တာ များပြီ ကဲကဲ အမပုခုံးကို တွဲလိုက် မမကေသီက သူ့ကို သူမ ပုခုံးပေါ် လက်တင်ပြီး တွဲခေါ်၏။ ယိုင်နဲ့နေသော ခြေထောက်များက မဟန်ချင်။ ဒါနဲ့ သူမကို ဖက်ထားသလို ဖြစ်နေ၏။ အိစက်နေသော မမ၏ ဂုတ်သားလေးများကို ဖက်ထားပြီး မမ၏ ရင်ညွှန့်ကသူ့ကျောကို ကပ်နေ၏။
ကဲကဲ ကောင်ဆိုးလေးကတော့မူးနေပြီ လာ
သူမက သံပုရာသီးတစ်လုံးကို ခွဲပြီးအရည်များကို နားထဲလောင်းချပေးပြီး တစ်လုံးဖြင့် နားထင်ကို လှိမ့်ပေး၏။ တော်တော်လေး အမူးပြေသွား၏။
မမကျွန်တော်ပြောစရာရှိ တယ်
ဘာလဲမောင်လေးရဲ့ ကေသီက သံပုရာရေနောက်တစ်ခွက် ထပ်ဖျော်နေစဉ် လင်းထက်က ပြောသောကြောင့် မေးလိုက်၏။
ဟိုလေ ဒိနေ့မောင်လေး ဘာကြောင့် သောက်လာလဲ သိလား
ပြောလေ မောင်လေးရဲ့ မမကေသီကား တစ်ဖက်သို့ လှည့်ပြီး သံပုရာရည် ဖျော်နေသဖြင့် မသိ။
ဒီနေ့ကောင်မလေးဆီကအဖြေရလာ တယ်
(၇)
ကေသီ ရင်ထဲမှာ ဒုတ်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။ သံပုရာရည် ဖျော်တာပင် ရပ်သွား၏။ ဝမ်းနည်းစိတ်များက တလိပ်လိပ် တက်လာ၏။
ဘယ်ကလဲ မောင်လေးရဲ့ ငါ့မောင် ရွေးထားတာတော့ ချောမှာပါ အသံကို ထိန်းရင်း ပြောသော်လည်း အနည်းငယ်တုန်ခါနေ၏။
နောက်တစ်ပတ်ကျရင် အမနဲ့မိတ်ဆက်ပေးမယ်လေ
အင်းလေ အမယောင်းမလေးကို ကြည့်ရတာပေါ့ အမအတွက်လည်း အဖော်ရပြီ
ကေသီကား ဝမ်းနည်းမှုကို မထိန်းနိုင်တော့။ မျက်နှာက ပြီုတော့မည့်မိုးလို ဖြစ်နေပြီ။ လင်းထက် မြင်သွားမှာလည်း စိုးသည်။ ဒါကြောင့် သြော် အမ ခြံတံခါးသော့ မခတ်ခဲ့ရသေးဘူး သွားခတ် လိုက်ဦးမယ် ဟုဆိုကာ တစ်ဖက်သို့ အမြန်လှည့်ပြီး ခြံထဲသို့ သွက်သွက် လျှောက်ခဲ့၏။ မျက်ရည်များက မထိန်းနိုင်တော့။ ရက်စက် တယ် မောင်ရယ်
လင်းထက်ကား မမကေသီနောက်မှ အသာ လိုက်ခဲ့၏။ ခြံတံခါးနားကို မှီရင်း ငိုနေသော မမကေသီကား သူ့ကိုမမြင်။ သူက မမကေသီအနောက်မှ သွားပြီး မမကေသီခါးကို လှမ်းဖက်ပြီး ဆွဲလှည့် လိုက်သည်။ ရုတ်တရက် ဖက်ခံလိုက်ရသောကြောင့် ကေသီ လှန့်သွား၏။ နောက်ကို ကြည့်တော့ လင်းထက် မျက်နှာကပြုံးစိစိနဲ့ မမ ဝမ်းနည်းသွားလား မမစိတ်ကိုစမ်းကြည့်တာ မမကိုချစ် တယ် ကောင်မလေး ဆိုတာ မမကို ပြောတာ ကေသီကား ခုနက ဝမ်းနည်းတာပျောက်သွား၏။ ဝမ်းသာသဖြင့် မျက်နှာမှာ ပြုံးသွားသည်။ အို ရှက်လွန်း သဖြင့် မျက်နှာကို လင်းထက်ရင်ခွင်ထဲ ဖွတ်ထား လိုက်တော့သည်။
မျက်နှာမော့ပါဦး မမရဲ့ ရှက်ပါ တယ်နော် မမတစ်ယောက် စတာကို မသိဘူး ဝမ်းနည်း သွားလိုက်တာ ကျွန်တော်က ကိုဇော်အောင်ပြောပြလို့ မမ သူ့မိန်းမ မသူဇာအိမ် အလည်သွားရင် ကျွန်တော့်အကြောင်း မသူဇာကို ပြောပြဦးမယ်
အို ရှက်လိုက်တာ သူဇာကတော့ သွားမှရန်ကို တွေ့ဦးမယ် အစုတ်ပလုပ်မ ကေသီကား ရှက်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာပင်မဖော်နိုင်။ အပျိုဖျန်းလေးလို ဖြစ်နေသည်။ စိတ်ထဲကတော့ သူဇာဆိုတဲ့ သူငယ်ချင်းမကို နောက်တစ်ခါ သွားလည်မှ လက်ဆောင် ကောင်းကောင်းတွေ ဝယ်ပေး လိုက်ဦးမည်ဟု တွေးနေ လေတော့သည်။
(၈)
ကဲ ကိုလင်းထက်ရေ သွားပြီဗျို့ အိမ် ပေါက်ဝထိ သူ့ကို လိုက်ပို့ပြီး ကိုဇော်အောင်တို့ ပြန်သွားကြပြီ။ ခါတိုင်း ဒီလိုပြန်နေကျ ဖြစ်သော်လည်း ဒီနေ့အဖို့တော့ စိတ်ထဲမှ တထိတ်ထိတ် ခုန်နေ၏။ မနက်ခင်းက မင်္ဂလာဆွမ်းကျွေး၊ ရုံးတက်လက်မှတ်ထိုးပြီးတော့ ညနေစောင်းတွင် ကိုဇော်အောင်တို့ အုပ်စုက ခဲဖိုးဆိုပြီး သတို့သား ကိုယ်တိုင် လိုက်တိုက်ရမည် ဆိုသဖြင့်။ မောင်လင်းထက်ရေ ကေသီက လာခဲ့တော့တဲ့ လက်ဆောင်ထုပ်တွေ ဖောက်ကြည့်ရအောင် ဆိုလား ဒေါ်မြမျက်နှာကလည်း ပြုံးစိစိ သူပင် ရှက်သလို ဖြစ်သွားသည်။ ခါတိုင်း အိမ် အပေါ်ထပ်ကို တက်လျှင် သွက်သွက်လက်လက် ဖြစ်သော်လည်း ယခုက ခြေထောက်များပင် အနည်းငယ် တုန်နေသည်။ အိမ် အပေါ်ထပ်က မမရဲ့ အခန်းထဲမှ ပြင်ဆင်ထားသော နှစ်ယောက်အိပ် ကုတင်ကြီးပေါ်မှ မမကေသီကား စောင့်နေရော့မည်။ ခါတိုင်း မောင်နှမလို သဘောထားပြီး နေခဲ့စဉ်က ဘာမှမဖြစ်။ ယခု လင်မယားလို နေရတော့မည်ဆိုတော့။
မမကျွန်တော်ပြန်လာပြီ
ဝင်ခဲ့လေမောင်
မောငျတဲ့ အခေါျက ပွောငျးသှားပွီ။ ရငျထဲမှာ ကွညျနူးမိသညျ။ မမက ညအိပျဝတျစုံ ဝတျထားသဖွငျ့ ရငျသားလေးမြားပငျ ပေါျနသေညျ။ ခွသေလုံးလေးမြားက ဆငျစှယျလိုပငျ ဖွောငျ့စငျးနေ၏။ မမက ခေါငျးကို ငုံ့နေ၏။ ရှကျသညျ ထငျသညျ။ သူ မမပါးကို ရှတျကနဲ့ နမျးလိုကျသညျ။ အိုမောငျရယျ ကသေီက ခစြျသော မောငျ၏ အနမျးကို အနမျး ခပျကွမျးကွမျးလေး ပွနျလညျ တုနျ့ပွနျလိုကျ၏။ မောငျ့ကို ကုတငျပေါျဖကျရငျး လှဲခလြိုကျသညျ။ သူမအနဖွေငျ့ အတှေ့အကွုံ ရှိပွီးသားဖွစျသောကွောငျ့ မောငျ့လို လူပြိုရိုငျးလေးကို ဘယျလို ကိုငျတှယျရမညျကို သိနသေညျ။ သူမကိုယျတိုငျ ဦးဆောငျပွီး ပညာကုနျ သငျပေးခှငျ့ကို ပိုငျပိုငျကွီး ရပွီလေ။ ညဝတျစုံကို ခြြှတျလိုကျသော အခါမှာတော့ သူမတစျကိုယျလုံး မိမှေးတိုငျးဖမှေးတိုငျး ဖွစျသှား၏။ မောငျ့ကို ပကျလကျလှနျပွီး အပေါျမှ နှုတျခမျးခငြျး တေ့စုပျကာ တစျဖကျမှ မောငျ့ပုဆိုးကို လြှောခလြိုကျ၏။ မောငျ့ရဲ့ပစ်စညျးကို လကျဖွငျ့ ဆုပျကိုငျလိုကျတော့ မောငျ့ပါးစပျမှပငျ အဟငျးဟငျး အသံထှကျလာ၏။
မောင် မောင့်ညာဖက်လက်က မမခါးကိုကိုင်ထား တစ်ဖက်ကမမနို့တွေကိုကိုင် ငါ့မောင်ကို သင်ပေးတော့မယ် ခ်ခ်
မမကေသီ၏ ကိုယ်လုံး အလှကား အခန်းထဲမှာ မီးထွန်းထားသဖြင့် လင်းထက်အဖို့ အပြည့်အဝ မြင်ရတော့သည်။ မမနို့နှစ်လုံးကား ပန်းရောင်ပြေးနေပြီး ဆံပင်များက နို့အပေါ် ဝဲကျနေသဖြင့် သူ့ငပဲကား မာတောင်နေအောင်ပင် ဖြစ်လာ၏။ မိန်းမနှင့် သူ ဘယ်လို လုပ်ရမှန်းမသိ။ မမကေသီ ခိုင်းသည့်အတိုင်း သူ့ကို ပက်လက်လှန်ပြီး ခွထားသော မမကေသီ၏ နို့ကို တစ်ဖက်က ညစ်ပြီး နို့သီးလေးကို ချေပေးနေ၏။ မမကေသီ၏ စွင့်ကားနေသောတင်သားများကို လက်တစ်ဖက်က ကိုင်လိုက်သောအခါ မမကေသီက ဖင်ကို အနည်းငယ် ကြွကာ သူ့လီးကို ဘယ်လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင် လိုက်၏။ သူ့လီးကား ငရံ့အရှင်တစ်ကောင် ငါးမြှားချိပ်မှာ မိနေသလို တဆတ်ဆတ် တုန်ခါနေပြီး အရည်ကြည်လေးများ စိမ့်ထွက် နေပြီဖြစ်သည်။
ခ်ခ် မောင့်ကောင်လေးကလည်း မောင့်လို လူဆိုးလေးပဲနော် ကြည့် ထိန်းမရချင်ဘူး ဒီတော့ ငြိမ်သွားအောင် မမကေသီကား မထင်ရ။ တစ်ခါ အိုပြီးသားမို့လား မသိ။ အပြောအဆိုတွေက ရဲတင်းလှ၏။ ကေသီအဖို့မှာတော့ ချစ်သောမောင်၏ ကောင်လေးကို လက်ဖြင့်ကိုင်ပြီး အဖုတ်ဝတွင် တေ့ကာ ထိပ်ဖျားလေးကို ပွတ်ဆွဲပေးနေ၏။ မောင့်ထံမှ အသက်ရှုသံတွေ ပြင်းလာသည်။ မောင့်လီးက ဆုံးသွားသာ သူ့ကိုကြီးလီးထက် ကြီးသည်။ သူမလက်ထဲတွင်ပင် ခန့်မှန်း ၅လက်မကျော် ၆လက်မနီးနီးဟု ထင်သည်။ ကျပ်လုံးခန့် တုတ်သည်။ လူပျိုလေးမှန်းတော့ သိသာသည်။ လီးထိပ်မှာ အရေပြားလေးတွေပင် ဖုံးနေသေး၏။ ချစ်လှစွာသော မောင့်ရဲ့ လီးကိုကိုင်ကာ သူမအဖုတ်ထဲသို့ သူမကိုယ်တိုင် ကိုင်တေ့ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း သွင်းလိုက်ချိန်တွင် မောင်မျက်လုံးတွေ မှိတ်သွား၏။ အောက်မှ ကော့ကာ တက်လာတာကို တွေ့၏။
လက်တစ်ဖက်က ခါးကို ကိုင်ထားရာမှ နောက်နို့တစ်လုံးပေါ် လက် ကိုင်လိုက်သဖြင့် နို့နှလုံးစလုံးကို မောင် ညစ်လာတာကို သတိထားမိသည်။ သူမ လက်နှစ်ဖက်က မောင့်ရင်ဘတ်ပေါ် ခပ်ဖွဖွထောက်ရင်း အဖုတ်ထဲစိုက်ထားသော လီးကို ခပ်သွက်သွက်လေး ဆောင့်ပေး နေလိုက်၏။ လူပျိုစစ်စစ်လေးမို့ ထင်သည်။ လီးကတော့ သံချောင်းသဖွယ် မာနေပြီး အဖုတ်ထဲမှာ ကျပ်နေသည်။ ဖွတ်ဖွတ် ပလွတ်ပလွတ် မောင့် လဥနှင့် သူမဆီးခုံ ရိုက်သံက စည်းချက်မှန်မှန် အခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်။ သူမ စောက်ခေါင်ထဲမှ ထွက်လာသော အရည်ကြည်လေးများနှင့် မောင့်လီးထိပ်မှ ရှေ့ပြေးထွက်လာသော အရည်ကြည်လေးများ ပေါင်းကာ အသံ ထွက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
လငျးထကျကားအောကျမှနပွေီး သူ၏ လူပြိုစစျစစျလီးလေး မမ၏ အဖုတျထဲစိုကျဝငျသှားခြိနျတှငျ ခံစားရသော အရသာကိုတော့ သူ့တစျသကျ မမေ့နိုငျတော့တာအမှနျ။ ခစြျလှစှာသော မမ၏ ဦးဆောငျမှု အောကျမှာ သူမိနျးမောနသေညျ။ ကိုဇောျအောငျက ဘကျခလြာနိုကျ သှားလုပျစဉျ သူ့အရကျထဲမှာ ဆေးတစျမြိုး ထညျ့ပေးလိုကျသညျ။ ဘာဆေးမှနျးတော့မသိ အဲ့လိုလုပျရငျကွာ တယျ။ ခှနျအားအပွညျ့ပဲ ဟုပွောသညျ။ သူလညျး သောကျခဲ့သညျ။ ဒါကွောငျ့ ထငျသညျ။ သူ မထှကျနိုငျသေး မမလို ဝါရငျ့သမားက သူ့ကို ဦးဆောငျမှာပဲ ဟုပွောလိုကျတာ တကယျမှနျသညျ။ မမကား ကိုကွီးနှငျ့ ကလေးမရခဲ့သဖွငျ့ထငျသညျ။ မမ အပေါကျလေးက အပြိုလို ကဉြျးနသေညျ။ သူ့၏ အကွော တပွီုငျးပွိုငျးနှငျ့ ထောငျထ နသေော လီးကွီးက မမ စောကျခေါငျး ကွပျကွပျလေးထဲ ဝငျသှားသောအခြိနျတှငျ မမ၏ ပနျးနုရောငျ စောကျပတျ နှစျခွမျးက သူ့လီးကို ညှပျညှပျပွီး ဆှဲယူနသေညျ။ အခကြျ လေးငါးဆယျခနျ့ ဆောငျ့ပွီးခြိနျတှငျတော့ သူ့လီး ထိပျဖြြားက ကဉြျလာသလို မမကသေီ ဆောငျ့ခကြျတှကေလညျး ပိုသှကျလာ၏။
ပြွတ်ပြွတ်ဘုတ်ဘုတ် အားအား အင်းအင်းဟင်းဟင်း။ ညဉ်းသံများ ပြီုင်တူ ထွက်လာပြီး မမကေသီကား စောက်ရည်များ ပန်းထွက်ကာ တစ်ချီပြီးသွားသလို သူ့လီးထဲမှ လရေများကို ချစ်လှစွာတော မမ၏ စောက်ခေါင်း အတွင်းသို့ ပန်းထုတ် လိုက်လေတော့သည်။ ကေသီကား တစ်ချီထွက်ပြီးနောက် အနည်းငယ် မောသွားသည်။ လင်းထက်ကို နှုတ်ခမ်းချင်း တေ့ပြီး နမ်းလိုက်ပြီး
မောင့်ကို မမသိပ်ချစ်တာဘဲ သိလား
မောင်လည်း မကို အရမ်းချစ် တယ်။ ကိုကြီးမရှိတော့တဲ့ အချိန်မှာ ကိုကြီးကိုယ်စား မမဘဝကို စောင့်ရှောက်ခွင့် ရတဲ့အတွက်လည်း အရမ်းပျော် တယ်။
ဟွန်း စောင့်ရှောက်တာကြီးကလည်းနော် ခ်ခ်
ဘာလဲ မမကမကြိုက်လို့လား
ဟင်းမောင်နော် မမကေသီကား အနည်းငယ် ရှက်သွားသည်။
အဟဲ ကျွန်တော်က စတာပါ မမကို
သိပါ တယ် မောင်ရယ်
ဟင်းပြောမို့သာ ပြောရတာပါ မမက အိုပြီးသား ဆိုတော့ ငါ့မောင်က ပစ်သွားမှာကို မမစိုးရိမ်မိ တယ်။ ငါ့မောင်ကလူပျိုလေ ပြီးတော့ ရုပ်ကလည်း ချောတော ကောင်မလေးတွေက စိတ်ဝင်စား ကြတယ်။ ဒီလို ပြောလာတော့ မမကေသီကို လင်းထက်သနားမိသည်။ မမကေသီကား အားငယ် နေရှာသူပင်။
အိုမမရယ် ဒါမျိုးစကား နောက် မပြောပါနဲ့
ကျွန်တော် မမကိုချစ်လို့ လက်ထပ်ခဲ့တာပဲ မမကေသီက အရမ်းလှတော့ မမကို ဆုံးရှုံးရမှာကို ကျွန်တော် အရမ်းကြောက်ခဲ့တာ မမကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ ပစ်မသွားဘူး သိလား
ဒီလို ပြောလာတော့လည်း ကေသီရင်ထဲ ကြည်နူး သွားတာပေါ့။ သြော် ချစ်ရတဲ့မောင်ရယ် မင်းကို ပိုင်ဆိုင်ခွင့် ရတာနဲ့တင် မမဘဝက သေပျော်ပါပြီဟု ရင်ထဲကနေ ပြောနေမိ တယ်။ ထိုသို့ပြောနေတဲ့့့့့့့့ အချိန်မှာတင် ကေသီရဲ့ပါးကို မောင်က နမ်းနေ တယ်။ အို လည်ဂုတ်သားလေးတွေကိုပါ လိုက်နမ်းနေတော့ ကေသီ အနေရ ခက်လာပြန် တယ်။ မောင် အင်းဟင်းဟင်း ။ လင်းထက်က လည်ဂုတ်ကနေ လျှောဆင်းပြီး ကေသီရဲ့နို့တွေကို စို့ပေးနေပါ တယ်။ ကေသီရဲ့ ဖြူဝင်းပြီး ပန်းရောင် ပြေးနေတဲ့ နို့သီးထိပ်လေးတွေကို စုပ်ပေး နေတာကြောင့် ကေသီ တစ်ယောက် ခါးချိုး ခံရတဲ့ မြွေတစ်ကောင်လို တွန့်လိမ် နေပါ တယ်။ ပြီးတော့ ဗိုက်သား ဖြူဖြူဝင်းဝင်း လေးတွေကို လိုက်နမ်း နေပါ တယ်။
အို မောင်ယား တယ်။ ခိခိ
လင်းထက်လည်း မမကေသီရဲ့ ရွှေရောင်အမွေးနုလေးတွေနဲ့ လိမ်ကောက်နေတဲ့ ရတနာလေးကို မျက်နှာ အပ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာတော့ မမကေသီက သူ့ခေါင်းကို တွန်းလိုက်ပါတယ်။
အို မောင ်မလုပ်နဲ့ မောင် ဘုန်းနိမ့် ကုန်လိုက်မယ် မမငရဲကြီးကုန်မယ်
အို မမကလည်း ချစ်လို့ လုပ်ပေးတဲ့ဟာကို
ကေသီရင်ထဲကြည်နူးသွားပါ တယ်။ ကိုမောင်တုန်းကတောင် တစ်ခါမှ သူမကို ဘာဂျာ မမှုတ်ပေးဘူးပါဘူး သူ့မွေးစားညီ လင်းထက်နဲ့မှ ခံစားရတော့တယ်။ လင်းထက်လဲ ချစ်လှစွာသော မမကေသီရဲ့ ပိပိလေးကို ပါးစပ်နဲ့တေ့ပြီး သေချာမှုတ်ပေးပါတယ်။ ဒါမျိုးတွေက ဇာတ်ကားတွေထဲမှာ မြင်နေကျပေမဲ့ အခုမှ လက်တွေ့စမ်းသပ်ခွင့် ရတာပါ။
ရှီး အ အ မောင် ယား တယ်။ မလုပ်နဲ့တော့ မမမခံနိုင်ဘူး မောင့်ဟာန လုပ်ပေးတော့
လင်းထက် မှုတ်တာနားတဲ့အချိန်မှာ သူ့လီးကလည်း အစွမ်းကုန် ထောင်နေပါပြီ။ မမကေသီက
ဒီတစ်ခါပုံစံ ပြောင်းရအောင်မောင် မောင် ကုတင်အောင်ဆင်းပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက် မမက ကုတင်ပေါ် ကုန်းပေးထားမယ်
လင်းထက် ကုတင်အောက်ဆင်းပြီးတဲ့အခါမှာ မမကေသီက ကုတင်ပေါ်မှာ လေးဖက် ထောက်ပေးထားပါ တယ်။ မမကေသီက လင်းထက်ရဲ့လက်နှစ်ဖက်ကို သူမ ခါးကို ကိုင်ခိုင်းထားပါ တယ်။
မောင် ဒါမှစည်းချက်ညီမှာ မောင် သွက်သွက်စိတ်ကြိုက်လုပ်လို့ရမှာ
မမကေသီရဲ့ ကုန်းထားတဲ့ဖင်က လုံးဝန်းနေတာပါ ခါးက သိမ်တဲ့အတွက် တင်ပါးတွေက စွင့်ပြီးကားထွက်ပြီး ရမက်ကြွစရာ ဖြစ်နေတာပါ။ ဒါကို အအိုပါလို့ တစ်ခြားသူမြင်ရင် ယုံမှာ မဟုတ်ကြပါဘူး။ ကေသီကား ကုတင်ပေါ်မှာ လေးဖက်ထောက် အနေအထားပြီး မောင်က မတ်တပ် ရပ်ထားတာမို့ မောင့်ရဲ့လီးဟာ ကေသီကုန်းထားတဲ့ အဖုတ်နဲ့ တန်း နေတာပါ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ မောင်က လုပ်တာကျွမ်းကျင်လာတာကို တွေ့ရပါတယ်။ မောင့်လီးကို ကေသီရဲ့ နောက်မှပြူထွက်နေတဲ့အဖုတ်လေးကို ထိုးထည့် လုုိက်တဲ့ အချိန်မှာတော့ ကေသီရဲ့ ပန်းရောင်အဖုတ် နှစ်ခြမ်းက ဟသွားပြီး မောင့်လီးကို ကေသီက ညစ်ပေး နေသလို ဖြစ်နေတာကြောင့် မောင့် အဖို့လဲ တဟင်းဟင်း ဖြစ်နေပါ တယ်။
မောင် ဆောင့်တော့လေ
လင်းထက်ဟာ မမကေသီရဲ့ ခါးကိုကိုင်ပြီး သူ့ လီးလေးကို မမကေသီ အဖုတ်ထဲ ထုတ်လိုက်သွင်းလိုက် လုပ်လာပါ တယ်။ ပထမတော့ ဖြည်းဖြည်းလေး လုပ်နေတာမို့ မောင် မမကိုမညှာပါနဲ့ ကြမ်းကြမ်းဆောင့် လို့ ပြောလိုက်တဲ့ အခါမှာ လင်းထက်ဟာ မမကေသီခါးနှစ်ဖက်ကို အားရပါးရကိုင်ပြီး အသားကုန် ဆောင့်ပါတော့ တယ်။ ဘွတ်ဘွတ်ဘတ်ဘတ် ။ အားဟင်း အိုအိုး မမကေသီဟာ နှုတ်ခမ်းကို ပြတ်လုမတတ် ကိုက်ထားပြီး လင်းထက်ရဲ့ ဆောင့်ပေးတာကို အားရပါးရ ခံနေပါ တယ်။ ဟွန်း သူ့အကိုကြီးထက် ဆောင့်အား ကောင်းတယ်။ မြန်နေတာပဲ လို့ တွေးမိ တယ်။ လင်းထက် ဆောင့်လိုက်တိုင်း မမကေသီထံမှ တအင်းအင်းညည်းသံတွေ ထွက်ပေါ်နေသလို သူ့ ဥတွေဟာ မမကေသီရဲ့ ဖင်နှစ်ခြမ်းကို သွားသွားရိုက်ပါ တယ်။ အဲ့ဒီအခါမှာ ဥနဲ့ဖင်နဲ့ ရိုက်သံကလည်း တစ်ဘတ်ဘတ်နဲ့ ထွက်ပေါ်နေသလို ကုတင်ကြီးကလည်း တကျီကျီနဲ့ အသံထွက် နေပါ တယ်။ မမကေသီရဲ့ အဖုတ်လေးထဲက သွေးကြောမျှင်လေးတွေဟာ လင်းထက် လိင်တံကြိးကို ညှစ်ညှစ် ပေးနေတာကြောင့် လင်းထက် အဖို့တော့ နတ်ပြည် ရောက်သလိုပေါ့။
သူ့အနေနဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်လောက်ကဆို မမကေသီကို ဒီလိုလုပ်ဖို့မပြောနဲ့ ကိုယ့်ကျေးဇူးရှင်မိန်းမ ဆိုပြီး စိတ်နဲ့တောင် ပစ်မှားခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကိုကြီးဦးမောင် ဆုံးသွားပြီးတဲ့ နောက်မှ သွေးမတော် သားမစပ်တဲ့ သူတို့မောင်နှမဟာ စိတ်တွေဖောက်ပြန်လာပြီး ဘင်္ဂလားမောင်နှမ ဖြစ်သွားကြတာပေါ့။ ကေသီကလည်း အရွယ်ကောင်းမုဆိုးမ။ လင်းထက်ကလည်း လူပျိုရိုင်းလေး။ သံယောဇဉ်အခံကလည်းရှိ ဆိုတော့ လင်မယား ဖြစ်သွားကြတာ မဆန်းပါဘူးလေ။ လင်းထက်က နောက်ထပ် အချက်(၃၀)လောက် ထပ်ဆောင့်လိုက်တဲ့အချိန်မှ မမကေသီအဖုတ်က သူ့လီးကို အတင်းညစ်ထုတ်ပြီး မမကေသီရဲ့ ညှစ်အားက လျှောသွားပြီး သူမရဲ့အဖုတ်ထဲမှ အရည်တွေ ထွက်လာသလို လင်းထက် လီးထဲမှလည်း လရေတွေ ပန်းထွက်ပြီး နှစ်ယောက်သား မောမောပန်းပန်းနဲ့ ကုတင်ပေါ်ကို ထပ်လျက်သား လဲကျ သွားကြပါတော့ တယ်။
(၉)
မနက်ခင်းလေးမှာ ကေသီဟာ အရင်နိုးလာခဲ့ပါတယ်။ ဘေးမှာ မောင်ကတော့ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျနေပြီး မျက်နှာလေးက အပြစ်ကင်းစင်နေပါတယ်။ မနက် (၄)နာရီလောက်မှာ မောင်က တစ်ခါထပ်လုပ်တာကို တွေးမိပြီး ကေသီ ပြုံးလိုက်မိ တယ်။ အရူးလေးကို အမဲသားကျွေးမိသလိုပဲ။ ဟင်း လူဆိုးလေး ။ မောင့်ရဲ့နဖူးလေးကို ကေသီက ခပ်ဖွဖွလေးနမ်းလိုက်ပြီး မောင်မနိုးအောင် အိပ်ယာမှ အသာ ထလာခဲ့ပါ တယ်။ အောက်မှာ အိမ်ကထမင်းချက် ဒေါ်မြနဲ့ အိမ်ဖော်မလေး မိအေးတို့ကတော့ နိုးနေပါပြီ။ ဒေါ်လေးမြရေ မောင့်အတွက် ကော်ဖီဖျော်ပြီးဓါတ်ဘူးထဲထည့်ထားလိုက်တော။ မိအေးရေ နင့်အကို အတွက် ပေါင်မုန့်နှစ်ချပ် မီးကင်ပြီး ကြက်ဥနှလုံး မကျက်တကျက်ကြော်ထားနော် ကေသီကား တစာစာ မှာနေပါတယ်။
ဟင်းဟင်း အဖြစ်သဲနေလိုက်တာသမီးရယ် ကြီးမြသိပါ တယ်။ မောင်လင်းထက်ကို တော်တော်ချစ်တန်းလည်း မသိဘူး ရှက်လိုက်တာ
ကေသီတစ်ယောက်ညကအဖြစ်ကိုစဉ်းစားမိပြီး ရှက်ရှက်နဲ့ မျက်နှာလေးရဲတွတ်ပြီး ထမင်းစားခန်းထဲက ထွက်ခဲ့ တယ်။ ညက အရှက်ကုန်ခဲ့ပေမဲ့ မနက်ရောက်တော့ ရှက်တာပေါ့လို့။ ခ်ခ် ကေသီရေ ခလုပ်လဲ တိုက်နေဦးမယ် ဒေါ်လေးမြက ဒါတောင ်လှမ်းစဖြစ်အောင် စလိုက်ပါသေး တယ်။ ကိုကြီးနဲ့ မင်္ဂလာ ဆောင်ခဲ့တုန်းကတောင် မရှက်ဖူးပါဘူး ကိုကြီးဆုံးလို့ သူ့မွေးစားညီ လင်းထက်နဲ့ယူမှပဲ သူမ ရှက်သလိုလို ဖြစ်နေသည်။ ညကအဖြစ်တွေကို စဉ်းစားမိရင်း ဧည့်ခန်းထဲက ဆိုဖာမှာ ထိုင်ရင်းစဉ်းစားနေတာ။ အို ရှက်လိုက်တာ ညကသူမအရှက်နည်းခဲ့ပေမဲ့ အခုကျတော့ ရှက်သွေးလေးတွေ တက်နေသည်။ တကယ်တော့ မောင့်ကို သူမ ချစ်လွန်းလို့ ဖြစ်ခဲ့ရတာ မဟုတ်လား။ အပျိုမဟုတ်ပေမဲ့ သူမခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို လင်းထက်ကို ပုံအပ်ခွင့်ရခဲ့တဲ့အတွက်လည်း အကျေနပ်ကြီး ကျေနပ်မိ တယ်။
ပြောပါစေ လူတွေ ဝိုင်းပြောပါစေ သိပ်ချစ်လွန်းလို့ မောင့်နောက်လိုက်ခဲ့မယ် ကျွန်မကို မောင်သက်ဆုံးတိုင် မဆုံးတဲ့ အချစ်နဲ့ အမြဲတမ်းချစ်နေပါ ဖုန်းRingသံကြောင့် အတွေး ဝင်နေသောကေသီ လန့်သွားသည်။ စောစောစီးစီးဘယ်သူပါလိမ့် သူမသူငယ်ချင်းသူဇာဆီက။ ဟင်း နောက်တော့မယ်။ မကိုင်မချင်းခေါ်မှာ သိတာကြောင့်
ဟဲလို သူဇာ ကောင်မစုတ် လန့်သွားတာပဲ ပြော စောစောစီးစီး
အမလေးဟဲ့ ခေါ်မိတာကိုက ငါ့အမှား ဖြစ်ရ တယ်တကယ်ပဲ နင်များ ဂိုးသွင်း ခံနေရတုန်းလား လို့ ဟဲ
အိုရှက်လိုက်တာ သူဇာကပြန်အော်တာကြောင့် သူမရှက်သွား သေးသည်။
ဘယ်လိုလဲ ညက နင့်မောင်လေး ဂိုးသွင်းကောင်းရဲ့လား
အို ရှက် တယ်
အံမယ် နင်ကပဲရှက်ရတယ် ရှိသေး။ မသကာနင့် မောင်လေးက ရှက်တယ်ဆို တော်သေး။ ကောင်မနော်။ နင့်အကြောင်း ငါသိတယ် ဟင်းဟင်း
နင်က ရွတတနဲ့ အိုကလည်း အိုပြီးသား ဆိုတော့ နင့်မောင်လေးကို လက်ကုန် သင်ပေးလိုက်ရဲ့လား သူဇာ အပြောတွေကြောင့် ကေသီလည်း ရှက်ရှက်နှင့်ပင်
ဟုတ် တယ်။ ကောင်မရေဟုတ် တယ်။ ငါ့ချစ်သော မောင်လေးကတော့ ပျော့ဖတ်သွားတာပဲ
ဒါနဲ့ နင့်ပေါင်တွေ တင်ပါးတွေ ရောနာနေရော ဆိုပါတော့
ဟင်း သူဇာနော် ဘာတွေမှန်းမသိဘူး ရှက်တယ်။ ရှက် တယ်။ နင့်အိမ် လာလည်မှ မေးတော့ သိပြီလား ဟုဆိုကာ ကေသီဖုန်းကို ချလိုက်ပါတော့ တယ်။
XXXXXXXXXXXXXXX
လင်းထက် နို်းလာတဲ့ အချိန်မှ မမ အခန်းထဲမှာ မရှိတော့ပါဘူး ညကမမနဲ့ ချစ်တမ်း ကစားတာများလို့ ကိုယ်တွေ နည်းနည်းနာနေ တယ်။ ဒါနဲ့ မျက်နှာသစ်ဖို့ ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်လာတဲ့အခါမှာ မမကရေချိုးပြီးစ သဘက်လေးနဲ့ သူမဆံပင်တွေကို ပြူတင်းပေါက်နားမှာ သုတ်နေတာကြောင့် သူလာတာ သတိမထားမိပါဘူး။ မမကေသီဟာ ထမိန်ရင်လျားလေးနဲ့ ဖြစ်နေတာကြောင့် သူ့ရင်ခုန်သံတွေ မြန်သွားပါ တယ်။ ဒါနဲ့ သူလည်း မမကေသီနောက်ဖက်ကနေသွားပြီး မမကေသီရဲ့ ခါးကျဉ်ကျဉ်လေးကို လက်နှစ်ဖက်နဲ့ နောက်ကနေ ဖက် လိုက်ပါတယ်။
အို အမေ့ မောင်ရယ် လန့်သွားတာပဲ
ညကတော့ မလန့်ဘူးနော် မမကေသီ မျက်နှာလေး ရဲသွားပါ တယ်။
သွား လူဆိုးလေး ဘာတွေမေးမှန်းမသိဘူး မျက်နှာ သစ်ချေတော
သူလည်း မမကေသီနဖူးကို ခပ်ဖွဖွလေး နမ်းလိုက်ပါတယ်။ မမကေသီက
မောင် ကော်ဖီသောက်ဖို့ ပြင်ပေးထားပြီးပြီ ပြီးတော့ မောင်ရုံးသွားရင်ဝတ်ဖို့ ပုဆိုးနဲ့အကျင်္ီနဲ့ အခန်းထဲက အဝတ်စင်ပေါ်မှာ မီးပူထိုးပြီး ဖြန့်ပေး ထားတယ်။
ဟုတ်ပါပြီမမရယ် ဒါကြောင့် မမကိုချစ်တာ သိလား
သွား အာပုတ်စော်နံ တယ်။
ကေသီက ဒီလိုသာ ပြောနေတာပါ ချစ်သောမောင်ရဲ့ ပွေ့ဖက်မှုကို အမြဲတမ်း ခံချင်နေတာပါ မောင်ရယ်ဟု စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ပြောနေမိပါ တယ်။
(၁၀)
သူဇာကား ကြည့်ရင်းနှင့်ပင် ဖီးလ်တက်နေသည်။ နေ့လည်က ကေသီ လာလည်သွားသည်။ ကေသီနှင့်သူမကား ငယ်သူငယ်ချင်းတွေဆိုတော့ ပြောမနာဆိုမလာတွေလေ။ ဟိုနေ့က ကေသီနဲ့ သူ့အရင်ယောကျင်္ား ကိုကြီးမောင်တို့ ညီမောင် ကေသီ ဘင်္ဂလားမောင်လေး လင်းထက်နဲ့ နောက်အိမ်ထောင် ပြုသွားသော ကေသီက သူမ မင်္ဂလားဦးညက အခန်းထဲမှာ သူ့မောင် မသိအောင် မျက်နှာကျက်ပေါ်မှာ ဖုန်းကိုတိပ်နဲ့ကပ်ပြီး ရိုက်ထားတာ တဲ့လေ။ မီးအလင်းရောင်ကလည်း ထင်းနေတာကြောင့် သူမတို့လင်မယား ဘယ်လို လုပ်သည် ဆိုတာကို သူဇာကို လာကြွား သွားချင်းဖြစ်သည်။ သူဇာအဖို့ လင်းထက်က ကေသီကို လုပ်ပုံတွေကို ကြည့်ပြီး သူမပင် ကေသီနေရာမှာ အစားထိုး ဝင်ချင်စိတ်တွေ အရှင်လတ်လတ် ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။ ဒါကြောင့် ဖုန်းထဲသို့ ဖိုင်ကိုကူးထားပြီး ပြန်ကြည့် နေခြင်းဖြစ်သည်။
သူမ သားနှင့်သမီးက ကျောင်းသွားကြပြီ။ ကိုဇော်အောင်ကလည်း ယခုနှစ်ပို်င်းများတွင် အိမ်ထောင်သက် ကြာလာ သောကြောင့်လားမသိ။ ညအိပ်ရင်တောင် မလုပ်ဖြစ်တဲ့ ရက်တွေက များနေပြီ။ ဒါကြောင့်မို့ သူမမှာကလည်း အသက်(၄၀)ခန့် သွေးသား ဆူဖြိုးဆဲအရွယ် ဆိုတော့ ဒီလို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ရိုက်ထားတာကို မြင်တော့ ကာမစိတ်တွေ ထကြွလာသည်။ သူမ စိတ်ထဲကတော့ ဖြစ်နေပြီ သူ့ယောကျင်္ား ကိုဇော်အောင်နဲ့တော့မဟုတ် လင်းထက်နဲ့ အလုပ်ခံချင်နေတာ ဖြစ်သည်။ ကေသီကို လေးဖက်ထောက်ပြီး ဆော်သောအခန်းမှာ အပေါ်မှ ရိုက်ထားသဖြင့် ကေသီအပေါက်ထဲကို လင်းထက်ရဲ့ ပစ္စည်းကြီး ဝင်နေတာကို တွေ့နေရတော့ ကြည့်ရုံနဲ့ပင် လင်းထက်ပစ္စည်းက သူမယောကျင်္ား ကိုဇော်အောင်ထက် ကြီးတာကို တွေ့နေရသည်။
XXXXXXXXXXXXXXXX
သူဇာ နေမကောင်းဘူးကြားသဖြင့် ကေသီကား သူဇာအိမ်ကို သွားသောအခါ အပေါ်ထပ်မှာဟု ဆိုသဖြင့် အိမ်အပေါ်ထပ် တက်ခဲ့သည်။ ကိုဇော်အောင်က အလုပ်သွားပြီနေမှာ မိန်းမ နေမကောင်းတာတောင် ဂရုမစိုက်တဲ့လူပဲ။
သူဇာရေ သူဇာ
ဝင်ခဲ့တော့ ကေသီရေ အခန်းထဲက ကုတင်ပေါ်မှာ သူငယ်ချင်းမ သူဇာက ခွေခွေလေးလဲနေသည်။
နင် ဘာဖြစ်နေတာလည်းသူဇာ ဆေးခန်း မသွားဘူးလား
အင်း ငါမပြောချင်ပါဘူးဟာ ငါ့ရောဂါက ဆေးထိုးလည်း ပျောက်မှာမဟုတ်ပါဘူး ကေသီကား အံသြသွားသည်။
နင်ကလည်း စိတ်ဓါတ်ကျတဲ့ စကားတွေမပြောပါနဲ့ ကဲ နင်ဘာဖြစ်နေတာလည်း ပြော ငါကူညီနိုင်ရင် ကူညီမှာပေါ့ သူဇာကား မျက်နှာလေး ဝင်းလက် သွားပြီး နင် တကယ်ကူညီမှာလား ကေသီ
တကယ်ပါ ငါကတိပေး တယ်
အဲ့ဒါဆိုရင် ငါပြောပါ့မယ်ဟာ
အဓိက တရားခံက နင်ပဲကေသီ နင်လေ လင်းထက်နဲ့ မင်္ဂလာဦးညက ရိုက်ထားတဲ့ ဗွီဒီယိုဖိုင်ကို ငါ ကြည့်ပြီး ကတည်းကလေ ငါ ငါလေ နင့်မောင်ကို xxx ဖြစ်သွား တယ်။ ငါမနေနိုင်ဘူးဟာ ရူးလိမ့်မယ်။ ဟင့်ဟင့် အီးဟီးဟီး နင်မကူညီနိုင်ပါဘူး ကေသီရယ် ငါဆိုလည်း နင့်နေရာမှာ ဒီလိုပဲဖြစ်မှာပါ
သူဇာကား မျက်ရည်တွေ တလိမ့်လိမ့် ကျဆင်းလာကာ ငိုတော့သည်။ ကေသီကား သူငယ်ချင်းမ သူဇာကို တော်တော် သနားသွားသည်။
တိတ်ပါ သူဇာရယ် ဖြစ်တတ်ပါ တယ်။ နင်စိတ်မကောင်းမဖြစ်နဲ့နော် ဖြစ်ရလေငါ့သူငယ်ချင်းလေးရယ် ငါ့အပြစ်ပါ သူဇာရယ် တိတ်တိတ် ငါကူညီပါ့မယ် ငါမောင့်ကို အရမ်းချစ်သလို နင်ကလည်း အချစ်ဆုံး သူငယ်ချင်းလေဟာ မောင်က ငါ့ကိုသစ္စာဖောက်ပြီး တစ်ခြားမိန်းကလေး တစ်ယောက်နဲ့တော့ လုပ်မှာမဟုတ်ဘူး ဒါကြောင့် ငါကြံပါ့မယ် ကေသီကား သူဇာကိုဖက်ပြီး ချော့မော့ နေလေတော့သည်။ စိတ်ထဲမှာတော့ မောင့်ကို နှမျှောပေမဲ့ တစ်ကြိမ်တစ်ခါလောက်တော့ သူမ သူငယ်ချင်းကို ကူညီမယ်လို့ ဆုံးဖြတ် လိုက်တော့သည်။
(၁၁)
လင်းထက် တစ်ယောက်တော့ဖြင့် အခက်တွေ့ချေပြီ။ သူ့ရဲ့ချစ်လှစွာသော မမကေသီကား တစ်ညတွင် သူ့ကို ပွင့်ပွင့်လင်း အကူအညီတောင်းခဲ့သည်။ ကြားခါစ ယုံပင်မယုံနိုင်။ ကိုဇော်အောင်ကလည်း သူ့မိတ်ဆွေ။ ဒေါ်သူဇာကို ထင်ပင်မထင်ထားမိ။ သူမ၏ သူငယ်ချင်းဖြစ်သူ သူ၏ ချစ်လှစွာသော မမကေသီမှ ပြောသဖြင့်သာ သူယုံ၏။ မမကေသီကတော့ သူ့ကို မောင့်သဘောပါ မောင်ရယ် ဒါပေမဲ့ မမဆန္ဒကတော့ ကူညီစေချင်တယ် ဟုပြော၏။ ဒါပေမဲ့ သူ မမကေသီကို သစ္စာမဖောက်ချင်ပါ။ မမကေသီက သူဇာက သနားစရာပါ မောင်ရယ် ဟူသော စကားက မထွက်သည်အပြင် မမကေသီ မျက်နှာလေး ညိုးနေတာကြောင့် သူ့အနေဖြင့် ကူညီမယ် လို့ ပြောခဲ့သည်။ ပြောမယ်သာ ပြောရသာ မသူဇာကလည်း တော်တော်လှသည်။ ကလေး(၂)ယောက်အမေလို့သာ ပြောသည်။ ဖင်က မကျ တစ်သားမွေး တစ်သွေးလှ ဆိုတာမျိုး ထင်သည်။ ကိုဇော်အောင်က အပြင်မှာ နေတာများတော့ သူ့မိန်းမကို ဂရုမစိုက်ဖူး ထင်တယ်။ နောက်ဆုံး ကေသီကိုယ်တိုင် စီစဉ်ပေးမှုဖြင့် သူနှင့်သူဇာ တည်းခိုခန်းတစ်ခုမှာ ချိန်းခဲ့ကြသည်။ သူဇာက ကိုဇော်အောင်ကို တစ်ခြားမြို့ သွားလည်မည်ဟု ပြောခဲ့ပြီး မြို့စွန်က တိုက်ခန်းမှာ ချိန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
XXXXXXXXXXXXXXXX
ဒေါက်ဒေါက်ဒေါက်။ တံခါး ခေါက်သံကြောင့် သူဇာရင်တွေ တဒုံးဒုံးခုန်လာသည်။ လင်းထက် လာပြီထင်သည်။ ဒီနေ့တော့ သူ့သူငယ်ချင်း ကေသီကို လုပ်သလို သူမကို လုပ်တော့မည်ကို တွေးပြီး သူမအဖုတ်လေးထဲမှာပင် တွေးယုံနှင့် ရွစိစိဖြစ်လာသည်။ လင်းထက်ကား အခန်းထဲသို့လှမ်းဝင်လိုက်တော့ သူဇာက အခန်းတံခါးကို လှမ်းပိတ်လိုက်သည်။ သူဇာကား ဘာစကားမှ မပြောပဲ သူ့ကို ရင်ဘတ်ခြင်းတေ့ပြီး ပုဆိုးကို လှမ်းဆွဲချွတ်လိုသည်။ သူကလည်း အားကျမခံသူဇာ၏။ အင်္ကျီကို လှမ်းချွတ်လိုက်သည်။ ဒီအချိန်မှာ မသူဇာကို ကိုဇော်အောင်မိန်းမ ဆိုတာ မေ့နေပြီ။ မသူဇာကား မမကေသီလို ရုပ်သိပ်မချောပေမဲ့ မမကေသီ နီးနီးလောက် လှတာတော့အမှန်။ ကလေးမွေးခဲ့ပြီးသူမို့ ထင်သည်။ နို့နှစ်လုံးပေါ်တွင် နို့သီးညိုတိုတိုလေးများက ထောင်ထနေသည်။ ဖင်ကြီးကလည်း မသူဇာက မမကေသီထက် ကြီးသည်။ သူ့ရဲ့ လိင်တံကြီးကို မသူဇာက လက်ဖြင့် ဖျစ်ညစ်လိုက်သည်။ အအား သူမခံနိုင်။ ချက်ချင်းကို ငပဲက ထောင်မတ် လာသည်။ သူဇာက လင်းထက်ကို ကုတင်ပေါ် တွန်းလှဲလိုက်သည်။ လင်းထက်ရဲ့ လီးကြီးကား သူမကေသီဆီက ရခဲ့သော ဗွီဒီယိုထဲကထက ်ကြီးနေပြီး ဒစ်လည်း ပြုတ်နေပြီ ကေသီ၏။ သင်ကြားပြသမှု ကောင်းသောကြောင့် ထင်သည်။
မောင် ငြိမ်ငြိမ်နေ မမ မင်းကို ကောင်းအောင်လုပ်ပေးမယ် လင်းထက်က မသူဇာ ဘာလုပ်မည်ကို မသိ။ သူဇာကား လင်းထက်၏။ ခြောက်လက်မနီးနီး ရှိနေပြီဖြစ်သော လိင်တံကြီးကို နှုတ်ခမ်းထိပ်တွင် တေ့လိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းနှစ်မွာကြားသို့ သွင်းလိုက်သည်။ လင်းထက်ရဲ့လိင်တံကြီးကား သူမ၏ နီထွေးသော နှုတ်ခမ်းထဲသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် တဆတ်ဆတ် တုန်နေသည်။ ချစ်လှစွာသော လင်းထက်ရဲ့လီး ဖြစ်တာကြောင့် သူဇာကား စိတ်ပါလက်ပါ ပြုစုနေသည်။ လင်းထက်ကား မျက်လုံးကြီးမေးပြီး သူဇာရဲ့ ဆံပင်ကြားကို လက်ကလေးထိုးဖွပြီး ဆံပင်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။ သူဇာကား လင်းထက်ရဲ့ လီးဒစ်ကို ပတ်ပတ်လည် လျှာလေးနဲ့ ဝေ့ဝိုက်ပြီး လှည့်ပတ် ယက်ပေးတာကြောင့် လင်းထက်ကား ဆွေမျိုး မေ့သွားသည်။ စီစဉ်ပေးသော မမကေသီကိုပင် ကျေးဇူး တင်မိသွားသည်။ နောက်ဆုံး လီးထဲမှ သုတ်ရည်တွေပင် မထိန်းနိုင် မသိမ်းနိုင ်ဖြစ်ပြီး ပန်းထွက် ကုန်တော့သည်။
မသူဇာက သူ့ဘေးမှာ ယှဉ်လှဲတဲ့အချိန်မှာ မသူဇာရဲ့ နို့သီး ချွန်ချွန်လေးတွေကို လျှာနဲ့ ဝေ့ဝိုက်ပြီး သူက ယက်ပေးသလို လက်တစ်ဖက်ကလည်း နို့သီးတစ်လုံးကို လက်ညိုးနဲ့လက်မ ညှပ်ပြီး ချေပေးနေပါတယ်။ အို မောင့် အ အ သူဇာကား တအီးအီးတအားအား ဖြစ်နေပါတယ်။ သူလည်း ထပ်ပြီး သူဇာရဲ့ပေါင်ကြားထဲက အဖုတ်လးကို လျှာနဲ့အပြားလိုက် ယက်တင်လိုက်တဲ့အခါမှာ အင်း ဟင်းဟင်း ခိခိ ယား တယ်။ မောင်ရဲ့ ရပ်ပါတော့ အိုးအိုး သူ့ခေါင်းကို အတင်းတွန်းထုတ်ပေမဲ့ သူက သူဇာပေါင်ကို ဖိပြီး အဖုတ် ဖောင်းဖောင်းလေးကို (၅)မိနစ်လောက် ဆက်တိုက် ယက်တဲ့အခါမှာတော့ သူဇာက အင်းအင်းအားအား ငယ်သံပါအောင် အော်ဟစ်ရင်း တစ်ချိ ပြီးသွားပါတယ်။ အို မောင်ရယ် ကောင်းလိုက်တာ။ လင်းထက်ကား မသူဇာကို ကြည့်ပြီး သူ့လီးက ရုန်းကြွလာပါ တယ်။ မသူဇာကို ပညာ နည်းနည်းပြမှပါ။
ကဲ မမ ပက်လက်လှန်ပြီး ခါးအောက်ကြွလိုက် လင်းထက်က မသူဇာရဲ့ ခါးအောက်ကို တခြားကုတင်ပေါ်က ခေါင်းဦးနှစ်လုံးကို ခံလိုက်ပါတယ်။ သူဇာအဖို့ ပက်လက် အနေအထားမှာ ခါးအောက်မှာ ခေါင်းအုံးနှစ်လုံး ဆင့်ခံ ထားတဲ့အတွက် ခေါင်းက အောက်ရောက်နေပြီး ခါးက ကော့ထားသလို ဖြစ်နေပါ တယ်။ လင်းထက်က သူမခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို သူ့ပုခုံးပေါ်တင်ပြီး သူ့လီးနဲ့ သူမစောက်ပတ် အကွဲကြောင်းတစ်လျှောက် (၅)မိနစ်ခန့် ပွတ်ပေးလိုက်တာန သူဇာဟာ အလိုးခံချင်လို့ ယွလာပါတယ်။ လင်းထက်က သူမကိုညဉ်းနေတာပါ။ အင်းဟင်းဟင်း လုပ်ပါတော့မောင်ရယ် မမကို သနားပါ လုပ်ပါတော့ တောင်းပန်ပါ တယ်။ လင်းထက်လည်း မသူဇာရဲ့ အဖုတ်ဝကို လီးနဲ့ သေချာချိန်ပြီး ဆောင့်သွင်း လိုက်ပါ တယ်။ လင်းထက်ရဲ့လိင်တံကြီးဟာ အဖုတ်ထဲ အရှိန်နဲ့ တိုးဝင်သွားပြီး ဗြစ် ဘုတ်ဘုတ် အင့်အင် အအ မောင် မမ အဖုတ်လေးတော့ ကွဲပြီထင်ပါတယ်။ လင်းထက်က
ဒါဆို ထုတ်ထားလိုက်တော့မယ်
မလုပ်ပါနဲ့ မောင်ရယ်
လင်းထက်ကား မသူဇာကို လိုးရတာ ကြိုက်သွားပါပြီ။ ကိုဇော်အောင်က ပစ်ထားပေမဲ့ သူမပစ်ထားပါဘူး ဒါကြောင့် နေ့တိုင်း လုပ်ရအောင ်ကြံတေ့ာတာပါ။
ကျွန်တော် နေ့တိုင်းလုပ်ရင်ခံမှာလား
အိုမောင်ရယ် လုပ်ပါမမကို မင်းချချင်ရင်နောက်ရောနေ့တိုင်းချ
အင်းအင်း ဘွတ်ဘွတ် ဖောက်ဖောက်
အား အင်း
ခေါင်းအုံး ခံထားပြီး ခါးကော့ နေတာကြောင့် လင်းထက်ရဲ့ အပေါ်စီးက ဆောင့်ချက်တိုင်းကို သူဇာ ရက်ရက်စက်စက် ခံနေရပါ တယ်။ လင်းထက် အဖို့လည်း မသူဇာကို လုပ်ရတာကို ကြိုက်သွားပါပြီ။ သူဇာကလည်း စောက်ပတ်ထဲကို လင်းထက် လီးကို ပြန်ထုတ်လိုက်တိုငး် ဖင်ရှုံ့ရှုံ့လိုက်တာကြောင့် စောက်ပတ် နှုတ်ခမ်းသားလေးတွေက လင်းထက်ရဲ့လီးကို ညှစ်ညှစ်ပေးပြီး လိုးရတာ အရမ်းကို ကောင်းစေပါ တယ်။ ဖွတ်ဖွတ်ဘတ်ဘတ် စောက်ပတ်ထဲ လီးဝင်သံထွက်သံတွေက အခန်းထဲမှာ ဆူညံနေပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ လင်းထက်ဟာ လရေတွေကို သူဇာ့သားအိမ်ထဲ ပန်းထုတ် လိုက်ချိန်မှာတော့ သူဇာလည်း သူမအဖုတ်ထဲမှ စောက်ရည်များကို စီးကျလာရာ သူမဖင်ဝအထိပင် ထိုအရည်များက လိမ့်ဆင်းသွားပြီး သူမအဖုတ်ထဲ လီးတပ်ရက် တန်းလန်းနှင့်ပင် သူဇာကိုယ်ပေါ်သို့ မှောက်ကျ သွားလေတော့သည်။
(၁၂)
တစ်ပတ်ခန့် သူဇာကား လင်းထက်၏ လိုးခြင်းကို နေ့ရောညပါ ကုန်းလို့ အားရသွားသော အခါ သူမအိမ်သို့ ခရီးမှ ပြန်လာသယောင်ပြုကာ ပြန်သွားသည်။ ကေသီကား သူမချစ်သော သူငယ်ချင်း၏ နှလုံးသားရောဂါကို သူမချစ်သောမောင်မှ ကုစားပေးနိုင်သဖြင့် ကျေနပ်သွားသည်။ သူမချစ်သောမောင်ကား သူမအပေါ် သစ္စာရှိသော်လည်း သူမသူငယ်ချင်း၏ စိတ်ရောဂါကို ကုနိုင်သဖြင့် မောင့်ကို ကျေးဇူးတင်မိသည်။ နှစ်နှစ်ခန့်အကြာတွင် သူမချစ်သော မောင်အတွက် သားလေးတစ်ယောက် မွေးပေးခဲ့သည်။ ထိုသား၏ စရိုက်မှာ ကိုကြီးမောင်နှင့် တူသည်။ ပြီးတော့ လင်းထက်နှင့် သူမကလည်း အရမ်းချစ်ကြသည်။ ကလေးကလည်း လင်းထက်ကို သူမထက်ပိုချစ်သည်ဟု ထင်မိသည်။
(မှတ်ချက်။ ။ တည်းခိုခန်းတွင် သူမ စီမံမှုကြောင့် မသူဇာကို သူချစ်သော မမဆန္ဒအရ သွားပြီး လိုးပေးခဲ့သော လင်းထက်သည် သူဇာကို စွဲသွားသဖြင့်နောက် မမကေသီနှင့် ကိုဇော်အောင် မသိအောင် ခဏခဏ ချိန်းတွေ့ပြီး လုပ်ခဲ့တာကြောင့် သူဇာမှာ သူချစ်သော မောင်အတွက် သားလေးတစ်ယောက် ရခဲ့သည်။ ကိုဇော်အောင်ကား လင်းထက် သူ့သားကိုချီလျှင် ကလေးချစ်တတ်သောကြောင့် ချီတယ်လို့ ထင်မိပေမဲ့ သူဇာကတော့ ကလေးကိုချီတိုင်း ပြုံးစိစိဖြစ်နေတာကို သူသတိမထားမိပါ )
ပြီးပါပြီ။"}]}