{"books":[{"title":"အငြိုးမပြေလက်စားချေ","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEierT5yDAP5hlUBdZif3KF1LJCCjazOaGq4XBgmfKkAJ81jS7KKGRqAV3o4zgTmaDDTwG630dI3oyTW36mQDgto1OIkHgObSedZEMR0E8RfglQPbCXEoJcbrPTOFCJHm4IYOm4pjAuMgqE/w128-h128-p-k-no-nu/c4f2a5ca1d59fb8ef3754a6686f0fc36.jpg","content":"ဝဏ္ဏ ဘဝ၏ ဒီအချိန်မှာ ဓာတ်အပျက်ဆုံးကာလနှင့်ရင်ဆိုင်ရခြင်းဖြစ်သည်။ စုစုအောင် သည် သူ နောက်ဆုံးနှစ် တက်နေသည့် ကျောင်းမှာဆရာမဖြစ်လာသည်။ ဒေါက်ဖိနပ်ပေါ်မှ သူမကို စမြင်ကတည်းက သူ့စိတ်ကလှုပ်ရှားသည်။ ၁၈ နှစ်သား သူ့ထက် သူမက နည်းနည်းအသက်ကြီးသည်။သို့သော် အခြေအနေအရ သူ့အား ဆုံးမနိုင်သည့်အ ခွင့် အရေး ရှိနေသည်။
သူ့ အားကစားနှင့် အခြား ကျောင်းတွင်း လုပ်ငန်းတွေကို သူမက အသိအမှတ်မပြုတော့ အရေးထားရမည့်ကျောင်းသားစာရင်းမှာလည်းသူမပါတော့။ သူ့ဘဝမှာ အခက်အခဲတွေတွေ့အောင် သူမလုပ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံး သူကျောင်းက ထွက်လိုက်ရသည် အထိ။ ထောင်မကျ အောင် သူ့မှာ တပ်ထဲဝင်လိုက်ရသည်။ ဒါကြောင့်ပင် သူမသည် သူ၏ မနှစ်သက်ဆုံး တစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ဒါကြောင့်လည်း ခုချိန်က သူ့အတွက် အသာယာဆုံးဖြစ်လာသည်။
သူမကို နောက်ဆုံးမြင်လိုက်ရသည်က ရပ်ကွက်ရုံးမှာ။ သူကျူးလွန်ခဲ့တာတွေအတွက် သူမက ရပ်ပြီး တိုင်ကြားနေသည်။ ပြန်တွေးတိုင်း ဒီကိစ္စအတွက် သူ့ဒေါသက တောက်လောင်ဆဲ။ ဘဝမှာ သူလုပ်ခဲ့တာအများကြီးထဲမှာ မိန်းကလေးတွေကို မတရားကျင့်တာ မရှိခဲ့။ ခု အခြေအနေကတော့ သူ မရည်ရွယ်သော်လည်း ဖြစ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
သူအမှန်တကယ် ကျူးလွန်ခဲ့သောအမှုဖြစ်၍ လက်ခံခဲ့ရသည်။ ထောင်ကျရမည့်ကိန်း။ သို့သော် မုဒိန်းကျင့်ရန်ကျိုးစားမှုဖြင့် အချုပ်ထဲမဝင် ရအောင် တပ်ထဲဝင်ခဲ့ရခြင်း သည် လုံးဝမကျေနပ်ဖွယ်။ သူက သူမကို နံရံမှာ ဖိကပ်၍ အဖုတ်ကိုနှိုက်ခဲ့ပုံ ကို မျက်ရည်လည်ရွှဲနှင့် တိုင် နေသော သူမအား ဖြစ်နိုင်လျှင် တစ်ခါတည်း လည်ပင်းညှစ်သတ်ပစ်လိုက်ချင်ခဲ့သည်။
စတွေ့သည်မှစ၍ သူ့ကို အမြင်မကြည်၊ သူ့ဖက်ကတော့ သူမအကြောင်းတွေးမိတိုင်း ရမ္မက်စိတ်က ကြွလျှက်။ သူ့အပေါ် ခပ်ထန်ထန် ပြောသော စကားသံသည် တခြားသူသာဆိုလျှင် ချီးထွက်အောင်ကန်ကြောက်ပစ်မိမည်ဖြစ်သည်။ သူကြိုက်နေမှန်းလည်း သူမသိသည်။ တခြားလူတွေလည်းသိသည်။ သူ့အပေါ် စိတ်ညွှတ်အောင်လည်းအမျိုးမျိုးကြိုးစားခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဖခင်မရှိသည့် တိုင်းရင်းသွေး ပါသူ ဝဏ္ဏ အတွက် ဒီလိုမြို့လေးမှာ မိန်းမယူနိုင်မည့် အသက်မွေးကြောင်းအလုပ်တစ်ခုရဖို့ကမလွယ်။ သို့သော်သူကြိုးစားခဲ့သည်။ အခြား ရွေးချယ်စရာမိန်းကလေးများရှိခဲ့သော်လည်း သူက တစိုက်မတ်မတ်။
တစ်နေ့တာ့ သူ ကျောင်းဝန်းအတွင်း ဆေးခြောက်ရောင်းနေသည်ကို သူမ မိ သွားသည်။ တခြားလူဆိုလျှင် သတိပေးခံရမည်သာဖြစ်သည်။ ဒီအလုပ်ကို သူအကြိမ်ကြိမ်လုပ်ဘူးပြီ။ ကျောင်းဆင်းချိန် အတန်းထဲမှာ သူမ ထိုင်ထိုင် နေတတ်သည်ကို နေ့တိုင်း သူသတိထားမိသည်။ဒါကြောင့်လည်းဒီအတွက် သူ့ကို အပြစ်ပေးခံရမည်ဟု ထင်မထားခဲ့ပေ။
ဒါ မင်းကို နောက်ဆုံးအကြိမ် သတိပေးခြင်းပဲ ဝဏ္ဏ,ဆရာမက လေသံမာမာဖြင့် ဆိုသည်။ မင်းဟာ ကလေးလည်းမဟုတ်တော့ဘူး။ အမှားအမှန်ကို သိသင့်နေပြီ။ ကျောင်းဝန်းထဲမှာ နောက်တစ်ခါ ခုလို ဥပဒေနဲ့မကင်းတာတွေလုပ်ရင် ကျောင်းက အပြီးထုတ်ခံရမယ်။ ငါပြောတာ ရှင်းတယ်နော်။
ဆရာမကို မခိုးမခန့် အကြည့်ဖြင့် ဝဏ္ဏ ပြုံးသည်။ ဟုတ်ကဲ့ပါ သူလက်ခံလိုက်သည်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်တော် အံ့သြမိတယ်။ဆရာမ ဒါလောက် တင်းမာနေတာ နောက်ခံကောင်းကောင်းပဲရှိနေလို့လား။ ဒါမှမဟုတ် ဘာဖြစ်ဖြစ် ဆိုတဲ့သဘောလား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် ကလည်း ဖြစ်တယ် ဆိုတာ သိပါတယ်နော။စုစုအောင် ထိတ်လန့်ပုံမရ။ ဒီအချိန်ဟာ ငါ့ကို စော်ကားမော်ကား ပြန်ခွတ် ရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး ဝဏ္ဏ ငါ့မှာ အလုပ်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်။
မင်းနဲ့ ရန်ဖြစ်နေဖို့အချိန်မရှိဘူးအော. ကျွန်တော်နဲ့ ဟုတ်လား ဝဏ္ဏ ပြန်အော်သည်။ ရိသဲ့သဲ့ လုပ်ချင်စိတ်ပျောက်သွားသည်။ သူနဲ့ ဘယ်တော့မှ ပြေပြေလည်လည် မဖြစ် နိုင်မှန်း လည်း သတိထားမိသွားသည်။ သူထရပ်လိုက်ပြီး အခန်းရှေ့ဖက် လျှောက်သွားသည်။ ကျွန်တော်နဲ့ စကားပြောဖို့ မတူဘူး မတန်ဘူး ပေါ့ဟုတ်လားမင်းထင်ချင်သလိုထင်လေ သူမပြန်ပြေပြောသည်။ မင်းကြိုက်တဲ့နေရာမှ သွားအော်။ သွား ဝဏ္ဏက ဒါလောက်နဲ့မရ။ သူမဖက်သို့ လှည့်၍ ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။ မျက်လုံးက နီရဲနေသည်။ စုအောင် ခပ်သွက်သွက် နောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ အခန်းနံရံနှင့် ကျော ကပ် မိသော အခါ သူမ ရှောင်၍မရတော့။ ဝဏ္ဏ ရှေ့တိုးလာသည်။ သူမနှင့် ရင်ခြင်းနှင့် ထိမိသည်အထိ အတင်းကပ်သည်။ သူမပါးကို ဆုတ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ့ပါးစပ်က သူမကိုထိတော့မတတ်။ဒေါသကြောင့်အသက်ရှူသံပြင်းထန်လျှက်အတော်ကြာကြာ ဒီပုံစံအတိုင်း ရပ်နေသည်။
သူမက မလှုပ်၊ အော်လည်းမအော် သလို တွန်းဖယ်ပစ်ခြင်းလည်းမပြုပေ။ ရိုးရိုးပင် ရပ်နေသည်။ သူ ဘာလုပ်လုပ် ခံမည်ဆိုသည့် ပုံနှင့် ရပ်နေသည်။ သူမ အသက်ရှူသံက မမှန်။ ကိုယ်လုံးက အနည်းငယ် တုန်ခါနေသည်။ သို့သော် သူ့ကို ဘာမှပြန်မလုပ်။ သူမကို ကောင်းစွာ ဆန့်ကျင်ပြပြီးပြီမို့ ပြန်လှည့်ထွက်ခဲ့ဖို့တော့ စဉ်းစားပါသေးသည်။ သို့သော်ဤမျှ လုပ်တာနှင့်ပင် သူ ကျောင်းထုတ်ခံရဖို့က လုံလောက် နေလေပြီ။ဝဏ္ဏ ခြေလှမ်းတစ်ဝက်ထပ်တိုးလိုက်သည်။ ဆောရီးပဲ သူ တိုးတိုးပြောသည်။ ထို့နောက်သူ့လက်များက စုအောင်၏ ပါးပေါ်မှ လျှော ချ သွားသည်။ ဆောရီးပဲနော် သူ အခန်းထဲက ထွက်ခဲ့သည်။ နောက်ပြန်လှည့်မကြည့်။ ဒီလောက်နှင့် သူတော့ အထုတ်ခံရပြီဟု တွေးသည်။သို့သော် သူမက စကားတစ်ခွန်းမှ မဟခဲ့။ ဒါကြောင့်ပင် သူ တအံ့တသြ ဖြစ်ကာ သူလုပ်ခဲ့တာကို သူမကျေနပ်နေခဲ့လေသလားဟု စဉ်းစား ခြင်းဖြစ်သည်။
ရုံးရှေ့မှာ ထွက်ဆိုသံကြားတော့မှ ဒီလို စဉ်းစားခဲ့တာကို အရှက်ရမိတော့သည်။ နမ်းမိတော့မတတ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး နောက် ရက်သတ္တပတ် အတော် ကြာမှာ သူမ ခိုင်းထားသော ကျောင်းစာ အလုပ် မပြီးသေးတာကို ဆူပူဖို့ သူ တို့ စာသင်ခန်းထဲရောက်လာခဲ့သည်။ ဒီတစ်ခါ သူက ထွက်ပြေး ရမည့်အလှည့်။ စာက မပြီးနိုင်။ သူ ဒီလိုနဲ့ပဲ လစ်ပြေးခဲ့တာ ကျောင်းက ဘွဲ့ပင်ရတော့မည်။ စာပြီးအောင်လုပ်ပြီး တင်ပေးဖို့ သူ့ကို တောင်းဆိုလာသောအခါ သူစိတ်ညစ်သည်။ အရှိန်သေသွားသော စိတ်က ပြန်ထလာသည်။ဝဏ္ဏ အသာထပြေးပြီး ကျောင်းနောက်ဖက် လူရှင်းသည့် အခန်းဖက် ထွက်လာခဲ့သည်။ ဒါဆို သူမလိုက်လာမည်မဟုတ်။ သို့သော်။ သူမက လိုက်လာသည်။ ဘာဖြစ်ချင်လို့လိုက်လာတာလဲ တွေးမိရသည်။
လူမရှိသော အခန်းထဲ သူမ ဝင်လာတော့ ဝဏ္ဏ က အခန်းတံခါးကို ဆွဲပိတ်လိုက်သည်။ လက်မောင်းများကိုဆွဲယူပြီး ဘယ်ဖက်လက်ဖြင့် ဆွဲ ချုပ် ထားကာ ညာဖက်လက်က သူမ မေးစေ့ကို ကိုင်သည်။ ပါးစပ်ကို မလှုပ်နိုင်အောင် လုပ်ထားသည်။ ဒီတစ်ခါ သူ တွေဝေမနေတော့။ ပါးစပ်ဖြင့် ကပ်ကာ အတင်းနမ်းသည်။ သူမ နှုတ်ခမ်းများသည် မလိုင်လိုချိုသည်။ သူ့ စိတ်က ပိုထန်လာစေသည်။ မေးစေ့ကိုကိုင်ထား သော လက်များကို လျှောချကာ သူမရင်သားများကို ဆုတ်ကိုင်သည်။လျှာချင်း ကလိနေရင်း သူမ အသာညည်းသည်ကို ခံစားမိသည်။ နို့သီးခေါင်းများကို သူအသာချေ သည်။ သူမ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ သူလွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်း သိသာသွားသည်။ သူ့လက်က သူမအင်္ကျီ ထဲဝင်သွားကာ နို့ကို ဆုတ်ကိုင်သည်။ သူမ ခေါင်းကို ဝဏ္ဏ နှင့် ဝေးရာသို့လှည့်ရင်း မျက်နှာက နီရဲလာသည်။ အရသာတွေ့နေပုံ က သိသာသည်။
ငါ မင်းကို လုပ်ချင်တယ်ကွာ ဝဏ္ဏ တိုးတိုးနှင့် ချိုသာစွာပြောသည်။ လက်တစ်ဖက်က တင်ပါးဆုံ မှသည် ပေါင်ကြားများအထိ လျှောဆင်း သွားသည်။ ဆရာမကို ဆက်နမ်းနေရင်း လက်တစ်ဖက်က လုံချည်အောက်မှ အတွင်းခံထဲထိရောက်သွားသည်။ သူမညည်းရင်း အသာရုန်း သည်။ သူ့လက်ချောင်းက သူမ ပစ္စည်းထဲကိုအသာလေးတိုးဝင်ကာ လှည့်ပတ်နေရင်း လက်မက အစေ့ကို ပွတ်ပေးနေသည်။ သူမ တအင်း အင်း နှင့် ကော့ပေးလာနေသည်။
စုအောင် လျှာကို ဝဏ္ဏ ဆီမှ ဆွဲဖယ်လိုက်ပြီး အသက်ရှူမှန်အောင်ကြိုးစားသည်။ သူက သူမ လည်တိုင်ကို စုတ်သည်။ ကောင်းလိုက်တာ။ ငါ သွားတော့မယ် သူမ တိုးတိုးပြောသည်။ သူက လည်တိုင်ကို ဖမ်းဆွဲထားသည်။ လွတ်ပါ။ ဝဏ္ဏဝဏ္ဏ ကိုယ်ကို ဆန့်လိုက်ပြီး လက်ကို စုအောင်၏ အတွင်းခံ ဘောင်းဘီအတွင်းမှ အသာထုတ်လိုက်သည်။ လက်နှစ်ဖက်နှင့် သူမ မျက်နှာကို ဆုတ်ကိုင်လိုက်ပြီး မျက်နှာချင်းကပ်ကြည့်သည်။ ငါ့ကို မကြိုက်ဘူးလား။ ပြောလေ သူမ ခါးကို ပြန်ဆုတ်ရင်း ပြောသည်။
မင်းဟာ ကျောင်းသားပဲ ဝဏ္ဏ သူမ တီးတိုးရေရွတ်သည်။ ပြီးတော့ ငါ က မင်းဆရာမလေ။ ငါ အလုပ်ပြုတ်သွားမှာပေါ့။ ကဲ ငါသွားပါရစေ။ ဖယ်တော့သူ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ စာသင်ခန်းထဲပြန်လာခဲ့သည်။ သူမဘာလို့ ဒီလို ပြန်ပြောသည်ကို သူနားမလည်။သူစိတ်ပြေအောင်လွတ်လမ်းရှာရင်းပြောတာလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ဒီလိုဆိုရင်တော့မလွယ်။မုဒိန်းကျင့်ရန်ကြံစည်မှု။ကာယိန္ဒြေဖျက်မှု ဘယ်ဟာနဲ့ပဲ သူ့ကို တိုင်တိုင် သူ့ ဘဝကမလွယ်ခဲ့ပေ။ခုတော့ ၁ဝနှစ်အကြာမှာပါ။ဝဏ္ဏ စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူ့ လူ ၂ ဦး ခြံရံပြီး သူ့စားပွဲရှေ့မှာ သူမ ဝင်ထိုင်နေသည်။ သူမ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေသည်။ သူသည် နှိပ်စက် ညှင်းပန်းခြင်းများကို စိတ်မပါခဲ့။ သို့သော် ဒီတစ်ခါတော့ အခြေအနေက တစ်မျိုးဖြစ်သည်။
သူမကို မတွေ့တော့သည်မှာ ဆယ်နှစ်ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု မထင်။ ဆံပင်က ခပ်ညိုညို။ သွယ်လျ ပြော့ပြောင်း သည်။ သူ့စိတ်ကူးထဲမှာ ရှိနေခဲ့သော ဆံပင်ထက် နည်းနည်းတိုသွားသည်ဟုထင်ရသည်။ ခန့်ညားသွယ်လျသော ကိုယ်ခန္ဓာက မပြောင်း။ တစ်ပေါင် မျှပင် ပိုလာမည်မထင်။ သို့သော် လှပသော မျက်ဝန်းညိုများတွင် ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်ခြင်းများပြည့်နေသည်။ ဒါကို သူက သဘောကျနေသည်။
စုအောင် သည် အရင်ပုံစံမပြောင်းသော်လည်း ဝဏ္ဏ ကတော့ သိသိသာသာပင် အရင်လို မဟုတ်တော့ပေ။ သူသည် သူမ ကျောင်းတုန်းက သိခဲ့သလို လမ်းသရဲဂိုဏ်း တွေနဲ့လည်း မပတ်သက်တော့။ သူကြီးပြင်းလာပြီ။ ကိုယ်ခန္ဓာကပင် သူ့ရှေ့မှာ ဝင်ထိုင်သူတို့ ခန့်ညားရ လောက် အောင် ပြောင်းသွားသည်။ တိုင်းရင်းသား လူမိုက်ပုံ မှသည် ရင့်ကျက်လာပြီ။ ဆံပင်က သပ်သပ်ယပ်ယပ် ညှပ်ထားသည်။ မျက်လုံး များက တော့ တောက်ပနေဆဲပင်။
ခုတော့ သူသည် သူမဘဝကို ချေမွ ပစ်နိုင်နေပြီ။ ဆယ်နှစ်အတွင်း သူသည် ခိုင်မာသော မှောင်ခိုအုပ်စုကြီးတစ်ခုကို ထူထောင်ထားနိုင်ခဲ့ သည်။ လူမိုက်တွေ မွေးထားသော သူတို့အုပ်စုသည် မာဖီးယား ဂိုဏ်းပမာ ဒီဒေသ ကို ခိုင်ခန့်စွာ ချုပ်ကိုင်လွှမ်းမိုးထားနိုင်ပြီ။ သူသည် ဒီမြို့တွင် သြဇာအကြီးဆုံး လူတစ်ယောက် ဖြစ်သလို မဟုတ်တာအကုန်လုပ်သော လူ တစ်ရာကျော် က သူဖြစ်ချင်တာအားလုံးကို လုပ်ပေးနိုင်နေလေပြီ။
ငါစောင့်နေတာကြာပါပြီ ဝဏ္ဏ တိုးတိုးပြောသည်။ ကျေနပ်နှစ်သိမ့်သောအသံသည် စုအောင် ၏ အကြောက်တရားကို တိုးပွားစေသည်။သတိထားပါ ဝဏ္ဏ… သူ မ စပြောသည်။ စိုက်ကြည့်နေသော သူ့ မျက်လုံးအောက်မှ ဘယ်လို လွတ်နိုင်မည်ကို စဉ်းစားနေသည်။ သူမ အတော်ပင် ထိတ်လန့်နေပြီ။ သူ့ကို ခွေးဟောင်သလို မဟောင်နိုင်တော့။ သူ့ ခြံဝန်းအတွင်းဝယ် ချက်ခြင်း ကျေမွသွားတော့ မည့် ပုံ။ငါ့ကို ဝဏ္ဏ လို့ ခေါ်တဲ့သူမရှိတာ ကြာပြီလေ သူ ဖြည်းဖြည်းပြောသည်။ သူမ သိပါသည်။ သူ့သတင်းများကို သူမ ကြားနေရသည်။ သူ့ကို မလေးစားသော်ငြား ကြောက်ရွံ့ရိုသေကြရသည်။ ဦးစောဝဏ္ဏ သည် ဒီ မြို့တွင် ခုလို အတင်းများ၏ ရင်းမြစ်ဖြစ်သည်။
ဆောရီး သူမ တောင်းပန်သည်။ ပေါင်ပေါ်မှာ လက်များကို ကန်တော့သလို ဆုတ်ထားသည်။ ဦးစောဝဏ္ဏ။ တို့မှာ အောင်မြင်တဲ့ ဆက်ဆံရေးမျိုးတော့ မရှိခဲ့ဘူးဘူးပေါ့။ ဒါပေမယ့် အဲဒါ ငါ ဘာမှ လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ပါဘူး ဆိုတာ ငါ အမှန်အတိုင်းပြောချင်ပါတယ်။ဟင်။ တကယ်လား သူကမေးသည်။ မျက်လုံးများက ဝမ်းသာ စိတ်နှင့် ပြူးသွားသည်။တကယ်ပါ စုအောင် ထပ်ပြောသည်။ဦးစောဝဏ္ဏသည် အသာထလိုက်ပြီး ခဏ တိတ်ဆိတ် နေသည်။ ခုလို ဆက်ဆံရေးမျိုးကြောင့် ပင် ခုချိန်မှာ သူကလေးဘဝက ထက်ပင် သူမကို လိုချင်နေသေးမှန်း သတိထားမိသည်။ သူ့ အတန်းပိုင်ဆရာမဖြစ်ခဲ့ပြီး သူ့ဘဝကို ချေမှုန်းခဲ့ သူကို ခုချိန်တွင် သူ့လက် မမြှောက်ရပဲ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ချေမွ ပစ်နိုင်နေလေပြီ။
ငါ့ ကို ခုလိုမျိုးအခြေအနေမို့ ခွင့်လွှတ် ပေးနိုင်ပြီပေါ့။ ဟုတ်လားသူ တိုးတိုးပြောသည်။ သူမကို အရှက်ရလောက်အောင်စူးစူးစိုက်စိုက်ကြည့်နေ သည်။ ဟုတ်ဘူးလား သူမ ငြိမ်သွားသည်။ပထမတစ်ချက် က မင်းကိုမင်း ကယ်ဆယ်ဖို့အတွက် ငါ့ဘဝကို ချိုးဖျက် ပစ်ခဲ့တယ်။ နောက်တော့ ငါ့ ခြေထောက်အောက် ပြန်ရောက်လာခဲ့ပြီ။ အဲတော့ မင်း လုပ်ခဲ့တာ မမှားဘူးဆိုရင် ငါ့ကို နောက်တစ်ခါ အဲဒီလို ပြန်လုပ်လေ။စုအောင် ၏ မျက်လုံးများက သူလှောင်ပြောင်နေမှန်းသိ၍ မည်းမှောင်သွားသည်။အဲလိုမဟုတ်ပါဘူးဟယ်သူမ တီးတိုးရေရွတ်သည်။စားပွဲကို လက်နှင့်ဆုတ်ကိုင်သည်။ရှင့်ကို ဒုက္ခရောက်အောင် ကျွန်မ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပါဘူးရှင်။ ကြိမ်ဆို ကြိမ်ရဲပါတယ်ဟ ငါ ဘယ်လိုလုပ်ယုံရမှာလဲ ဦးစောဝဏ္ဏ မေးသည်။ အသံက အရှိန်အဝါကြီးသည်။ သူမတုန်ခါနေမှန်း သူသိသည်။ ခြေထောက် နှစ်ချောင်း က ပူးနေသည်။ ကြောက်စိတ်ဖြင့် သူမ ရမ္မက်စိတ်တွေ ထနေလေပြီလား။
မကောင်းဘူးလေ စုအောင် ရှင်းဖို့ကြိုးစားသည်။ ရှင့်ကို ကျွန်မက ဖျားယောင်းခဲ့တာမှမဟုတ်ပဲ။ ဒီတိုင်းနေခဲ့ရင် အဲလိုအဓိပ္ပာယ် ပေါက်သွားမယ်လေ မှန်ပါသည်။ သူလုပ်ခဲ့တာ မကောင်း။ ဦးစောဝဏ္ဏ ကို သူမ ဖျားယောင်းလို့ မရနိုင်တော့ပေ။ သူ့ရည်းစားက မှောင်ခို သူဌေးအုပ်စုတစ်ခု ထံမှ ငွေချေး သောအခါ သူမ ဝမ်းမသာနိုင်ခဲ့။ အထူးသဖြင့် ငွေထုတ်ပေးသူမှာ ဝဏ္ဏမှန်း သိသောအခါ။ သူမ အိမ်ကို ပေါင်ထားမှန်း သိလိုက်ရသည်။ ပြန်လည်း မဆပ်နိုင် သောအခါ…ဦးစောဝဏ္ဏ ကို သူ့အဖြစ်အား ရှင်းပြသည်။ သူမ၏ ဖြေရှင်းချက် ဆုံးသည်အထိ ဘယ်လို ဒုက္ခမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သဘော မပေါက် နိုင်သေး။ ဦးစောဝဏ္ဏ သည် ဒီဇာတ်လမ်းကို ကောင်းစွာသိပြီးဖြစ်သည်။ ဒါတွေကို သေချာမသိပဲလည်း ဒီလို ချမ်းသာလာမည် မဟုတ်ပေ။ သူမအိမ်အားပေါင်၍ ပိုက်ဆံချေးမည်ကို သူသိခဲ့သည်။ ဒါကြောင့်လည်း ခုအခြေအနေရောက်လာခဲ့ပြီ။ ပိုက်ဆံကို သူစိတ်မဝင်စား။ သူမကို လက်မြှောက်လာစေရန်သာ စဉ်းစားခဲ့သည်။
အခြေအနေက စုအောင် ဖက်မှာ မရှိတော့မှန်းသိသည်မို့ ငြိမ်သက်စွာထိုင်နေသည်။ မျက်ရည်တော့မကျ။ ဦးစောဝဏ္ဏ ဘာလုပ်မည်ကို စောင့်ကြည့်နေသလိုပင်။ သူ ဘာတွေးနေမည်ကို သူမမသိ။ ကျောင်းသားဘဝက သူမကို စိတ်ဒုက္ခပေးခဲ့သော ဒီ လူငယ်လေးသည် အရင်လို လုံးဝမဟုတ်တော့ပေ။ သတ်ယတ်စွာ ဝတ်စားထားသည်။ မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်စိတ်ချမှုက အရောင်တောက်လျက်ရှိသည်။
ဦးစောဝဏ္ဏ ခုံမှာပြန်ထိုင်လိုက်သည်။ စုအောင် တစ်ယောက် အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားမှန်း သိ၍ ကျေနပ်နေသည်။ ခုတော့ သူသနားမှုကို ခံယူရမည့်အခြေအနေ။ ငါ့ငွေကို မင်း ဘယ်လို ပြန်ပေးဖို့ စိတ်ကူးထားလဲ အသာမေးသည်။ သူမ ပါးစပ်ဟ၍ ဒီငွေကို သူမချေးခဲ့တာမဟုတ်မှန်းပြောဖို့စဉ်းစားသည်။ သို့သော် အခြေအမြစ်မရှိမှန်းသိ၍ မပြောနိုင်။ စိတ်ကူးမရှိဘူး။ ဘယ်လောက် အကြွေးတင်နေပြီမှန်းလည်း မသိဘူးမဟုတ်လားသူဆက်ပြောသည်။ သိန်း လေးရာရှိပြီ ကလေးမ။ မင်း အိမ်ကို ငါပိုင်နေပြီ။ ငါ ယူလိုက်ဖို့ပဲရှိတော့တယ်။
စုအောင် မျက်လုံးကို မှိတ်လိုက်ပြီး မျက်ရည်ပေါက်များလိမ့်ဆင်းလာသည်။ အိမ်ကိုသာသိမ်းလိုက်လျှင် သူမမှာ ဘာမှ မရှိတော့။ တစ်သက် လုံး လုပ်ခဲ့တာတွေ ကုန်တော့မည်။ သူမ ခေါင်းကို လက်နှင့် အုပ် ပြီး ငိုက်စိုက်ချ၍ တိုးတိုးပြောသည်။ အဲလို မလုပ်ပါနဲ့ ဝဏ္ဏရယ်။ မတရားပါဘူးဘာမတရားလို့လဲ သူမေးသည်။ ငါ့ကို မုဒိမ်းမှုနဲ့ တိုင်တုန်းကရော မတရားဘူးလို့ မထင်ခဲ့ဘူးလား။ ငါ့ဘဝ တစ်စစီဖြစ်သွားတယ်လေ။ ငါ အဲလောက် ထိ မလုပ်သေးလို့ မတရားဘူးလို့ပြောချင်တာလား။
ကျွန်မ အဲလိုမရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူး ဝဏ္ဏ၊ ရှင်သိပါတယ်စုအောင်ရှင်ကကျွန်မ လက်တွေကို ကိုင်ပြီး နံရံနဲ့ကပ် ချုပ်ထားတယ်။အဲဒါတွေပဲ ပြောခဲ့တာလေမင်းအဲဒီတုန်းက နေခဲ့တဲ့ပုံနဲ့ ဘယ်လိုမှ မဟုတ်ဘူး ခွေးမရဲ့ ဦးစောဝဏ္ဏ ဆက်ပြောသည် ဖာသည်မလို ပဲ မင်း ညည်းညူနေတယ်။ အဲဒါကော မဟုတ်ဘူးလား။ သွားပါရစေလို့လည်းပြောတယ်။ ငါ က လွှတ်လိုက်မိတယ်။ မင်း သဘောကျလက်ခံခဲ့တယ်မဟုတ်လား။ အဲဒါတွေကို သူများသိမှာ။ငါလျှောက်ပြောမှာစိုးလို့ ကိုယ့်ဖင်ကိုယ် ကယ်ချင်တာနဲ့ငါ့ကို ငရဲရောက်အောင်ပို့ခဲ့တာမဟုတ်လား။
စုအောင် အကြာကြီးတိတ်ဆိတ်နေသည်။ နောက် တုန်လှုပ်စွာ သက်ပြင်းချပြီး အခု ကျွန်မဆီက ဘာလိုချင်လို့လဲ ဦးစောဝဏ္ဏ? မေးသည် ဘာပဲလိုချင်လိုချင် ပေးပါ့မယ်ရှင်။ ခုတော့ သွားပါရစေတော့ဦးစောဝဏ္ဏ အဓိပ္ပာယ်ရှိစွာပြုံးသည်။ ငါ့ဆီက ထွက်သွားဖို့ အဲလောက် လွယ်မယ်ထင်လို့လား ကလေးမရဲ့ ဆယ်နှစ်လောက် မင်းလက်ချက်နဲ့ ငါ ဒုက္ခတွေရောက်ခဲ့ပြီး အသာလေးလွတ်ပေးလိုက်လိမ့်မယ်လို့ မင်းထင်သေးလားအသံကို အသာနှိမ့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ အသံမှာ ရမ္မက်သံတွေလွှမ်းနေသည်။ စုအောင် တံတွေးမျိုချလိုက်သည်။
အဲတော့…သူတိုးတိုးပြောသည်။ ကြောက်ရွံ့မှုဖြင့် အသံက တုန်နေသည်။ ရှင် ဘာများ…?သိန်းလေးရာလောက်ကို ငါ ဂရုစိုက်မယ်ထင်လို့လား ဟင် ဦးစောဝဏ္ဏ မေးသည်။ စုအောင် နားမလည်။ ငါက ငွေလိုချင်တာ မဟုတ်ဘူးဟဲ့။ မင်းကို ခံစားစေချင်တာ။ မင်းခံရတာ မြင်ချင်တာ။ မင်းခံစေရမယ်။ မင်းငါ့ကို မုဒိမ်းကောင်လို စွတ်စွဲတုန်းက ငါခံခဲ့ရသလို နိမ့်ကျစေရမယ်။ ငါပြောသလို လုပ်မယ်ဆိုရင်တော့ မင်း မသေ သေးဘူးပေါ့လေ။စုအောင် တိတ်ဆိပ်စွာထိုင်နေသည်။ စိတ်ကြပ်တည်းမှုကို သူမ သည်းမခံနိုင်တော့သည့်အခါ အဲတော့ ဘာလုပ်မှာလဲဟင် သူမ အသာ မေးသည်။
ဦးစောဝဏ္ဏ ထရပ်လိုက်ပြီး စုအောင် ၏ ခုံဖက်သို့ လျှောက်လာသည်။ သူမကို ဆွဲရပ်လိုက်ပြီး နံရံနှင့် ကပ်မိသည်အထိ တွန်းသွားသည်။ ကဲ။ ကလေးမ သူချိုသာစွာ တိုးတိုးပြောသည်။ လက်က မေးစေ့ကို ကိုင်ပြီး မျက်လုံးချင်းဆိုင်ကြည့်သည်။ ငါ လိုချင်တာအားလုံး မင်းလုပ်ပေးရမယ်။ ငါ လုပ်ချင်သလောက်ထိ မင်းနေရမယ်။ ငါကျေနပ်တဲ့အထိပဲ။ ငါပြောတဲ့အတိုင်း အတိအကျ မလုပ်ပဲ အတွန့်တက် မယ်ဆိုရင်တော့ ချီးထွက်အောင်ရိုက်ပြီး လုပ်အောင် ခိုင်းမှာပဲ။ နားလည်လားစုအောင် ဦးစောဝဏ္ဏ ကိုယ်ခန္ဓာအနီးကပ်လျက် တိုးတိုးညည်းသည်။ သို့သော် ခေါင်းက နာခံစွာ ငြိမ့်သည်။ သူမ ဘယ်လိုမှ မလွတ်နိုင်။ တခြားနည်းလမ်းမရှိ။ သူက ပြုံးသည်။ နံရံကို ကျောမှီစေပြီး လက်များကို နောက်ပစ်စေသည်။
အရင်အတိုင်းပဲပေါ့ ပြောပြီး သူ့လက်များက သူမရင်သားများကို ဆုတ်ကိုင်သည်။ စုအောင် မျက်လုံးများကို ကြောက်ရွံ့စွာမှိတ်ထား သည်။ အရင်အတိုင်းတော့ဟုတ်သည်။ အရင်ထက် ဆိုးပါသည်။ ဆယ်နှစ်အကြာတုန်းက သူမသည် လူအများရှိရာ ကျောင်းဝန်းမှာမို့ လွတ်လမ်းအများကြီးရှိသည်။ ခုတော့ သူမသည် ဦးစောဝဏ္ဏ၏ သနားမှုမှလွဲ၍ လွတ်လမ်းမရှိ။ သူကလည်း သနားမည်မဟုတ်။ သူ့ကိုယ်ခန္ဓာက မာကျောနေသည်။ သူမကို ကောင်းစွာလွှမ်းမိုးထားနိုင်သည်။ ရုန်းလို့လည်း ဘယ်လိုမှမလွတ်နိုင်။ငါက မုဒိမ်းကောင်ဖြစ်နေပြီ မိန်းကလေးသူတိုးတိုးပြောသည်။ လက်များ က နို့ကို နာလာသည်ထိ ညှစ်ထားသည်။ငါက အဲဒီဘဝ မှာ ပျော်တတ်နေပြီသူမကို အသာနမ်းသည်။ တစ်ချိန်က အရသာမျိုးပင် ပြန်ရသေးသည်။ သူမ ညည်းသည်။ သူ့ ပစ္စည်းကြီးက သူမဗိုက်ကို ထိုးနေသည်။
ဦးစောဝဏ္ဏ က လျှာကို စုအောင်၏ လည်မျိုဆီပို့လိုက်ပြီး ဆက်နမ်းနေကာ လက်များက ရင်အုံမှသည် အတွင်းခံဘောင်းဘီဆီ ရွှေ့သွား သည်။ အစေ့ကို လက်မနှင့် ပွတ်ရင်း လက် ချောင်း နှစ်ချောင်းကို အတွင်းထဲနှိုက်ကာ ဖြည်းဖြည်းမွှေ့နေသည်။ အကုန်လုံးက ကျောင်းမှာ လုပ်ခဲ့သည့်အတိုင်းပင်။ ငါ့ကို တော်ပါတော့လို့ ပြောအုံးမလား ကလေးမ စုအောင် မျက်နှာမှာ မျက်ရည်များ ရွဲကျလာသည်။ သူမသည် ဖြစ်သင့်သည်ထက်ပို၍ ရမ္မက် ထနေမှန်း သတိထားမိသဖြင့် အလွန်ရှက်မိသည်။ သူက သိနေသည်။ အစေ့ကို လက်မဖြင့် ပွတ်သတ်မှုက သူမကို ရူးသွတ်စေသည်။ သူ့ပါးစပ်က လည်တိုင်ကို စုတ်နေဆဲ။စုအောင် ရမ္မက် အမြင့်ဆုံးသို့ရောက်တော့မတတ်ဖြစ်၍ ညည်းသံ ထွက်လာသည်။ ဦးစောဝဏ္ဏ၏ ပွတ်နေသော လက်များအတိုင်းပြန်လှုပ်ခါ ပေးနေမိသည်။ သူမ ပြိုလဲမကျသွားအောင် လျှာကို ကိုက်ထားမိသည်။ သူ့လက်ချောင်းများ ရုတ်တရက် ဆွဲထုတ်သွားပြီး နောက်ဆုတ်သွားသောအခါ ဟာကနဲဖြစ်သွားသည်။
ခုတော့ သူမသည် သူ့လက်ထဲရောက်နေပြီ။ ဦးစောဝဏ္ဏ က ဆွဲ လုပ်ပစ်ချင်နေပြီ။ သို့သော် သူ စောင့်ခဲ့သည်မှာ ဆယ်နှစ်တောင် ရှိပြီ မဟုတ်ပါလား။ မိနစ်အနည်းငယ်တော့ စောင့်နိုင်ပါသေးသည်။ သူမကို ပိုမို အရှက်တကွဲနှင့် မအီမသာ ဖြစ်အောင် လုပ်ရဦးမည်။ သူမ အသက်မရှူနိုင်။ ကျေနပ်နေသောမျက်နှာတွင် ဒေါသနှင့် ရှက်ကြောက်မှုတို့ လွှမ်းသွားသည်။ သူမ၏ ဒူးထောက် တောင်းပန်မှု မြေလှိမ့် ငိုကျွေးမှုကို လိုချင်သည်မဟုတ်။ အဲလိုဖြစ်၍ သူဘာမှ မရ။ စားပွဲဆီ ပြန်လျှောက်လာပြီး သူ့ အပေါ်ဝတ် ဂျက်ကက်အင်္ကျီကို ချွတ်လိုက် သည်။ နက္ကတိုင်ကို ဖြုတ်သည်။ အင်္ကျီ ကြယ်သီးများကို ဖြုတ်သည်။ အင်္ကျီကို အသာချွတ်လိုက်ပြီမှ စုအောင် မျက်နှာဖက် ပြန်လှည့် လိုက်သည်။
ဒီကိုလာ သူ တိုးတိုးညင်သာစွာပြောသည်။ သူမ ခဏတွေရပ်စဉ်းစားနေသည်။ သူမသည် သူပြောသမျှ ကျွန်တစ်ယောက်လို မလုပ်လို။ သူမကို အရှက်ပိုရအောင်လုပ်နေမှန်းသိသည်။ သို့သော် ရွေးစရာလမ်းမရှိပေ။ ရှေ့သို့အသာလျှောက်ပြီး နာခံမှုကိုပြသည်။သူကမအံ့သြ။လာလေထပ်ပြောသည်။ အသံက မာလာသည်။ သူသည် နှစ်ကြိမ်ပြောလေ့မရှိ။ မျက်လုံးများ တောက်လာသည်။ စုအောင် တံတွေးမျိုချ ရင်း အမိန့်အတိုင်းလုပ်သည်။သူ့လက်တစ်ဖက်က သူမလည်ပင်းနားရှိ ဆံပင်ကို ဆုတ်ကိုင်ပြီး ဒူးထောက်ထိုင်စေရန် ဆွဲနှိမ့်ချလိုက်သည်။
သူဘာလုပ်စေချင်မှန်းသိသာသော်လည်း စုအောင် က ဘာမှ မတုန့်ပြန်ပဲနေသည်။ ဦးစောဝဏ္ဏ စုအောင်၏ မေးစေ့ကို ဆွဲညှစ်ပြီး သူ့မျက်လုံး နှင့် ဆိုင်မိအောင် လုပ်သည်။ မင်းမှာ ရွေးစရာ နှစ်မျီုးရှိတယ် သူ တင်းတင်းပြောသည်။ ငါ့ကို မှုတ်ပေးမလား။ မလုပ်ပဲနေမလား။ မလုပ်ပေးဘူးဆိုရင်တော့ မင်းနောင်တရ လိမ့်မယ်။ သဘောပဲသူမကိုရွေးစရာ အခွင့်အရေးပေးပါသည်။ သို့သော် မလုပ်သည့်ဖက်ရွေးလျင် သူမ နှိပ်စက်ခံရမည့်သဘော။ (ခံရပြီးလျှင် လည်း လုပ်ပေးရ မည့်သဘောပင်ဖြစ်သည်။) စုအောင် မေးစေ့ကို မြှောက်ပြီး ဒီတိုင်းရပ်နေသည်။ မလှုပ်။ ဦးစောဝဏ္ဏ မျက်ခုံးပင့်ကြည့်သည်။
ရွေးမယ်ပေါ့ ဟုတ်လားမင်းငါ့လီးကို စုတ်ပေး။ ဒါမှမဟုတ်ရင် အပြင်မှာရပ်နေတဲ့ လူဆယ်ယောက်ကို တစ်ယောက်ချင်းစုတ်ပေးပြီးမှ ငါ့ကို စုတ်ပေး။ ရတယ်။ ငါ့ကိုမစုတ်ခင် လေ့ကျင့်ရေးဆင်းချင်တယ်လို့ ထင်ရင်လည်း သဘောပဲလေ။စုအောင် မျက်နှာ မည်းမှောင်သွားသည်။ သူမ မလုပ်ပဲနေဖို့ စဉ်းစားထားသည်။ သို့သော် လူအများရှေ့တွင် ပို၍အရှက်ကွဲရမည့်အခြေအနေ။ သူ့ကိုရွေးခိုင်းသည်မှာ အဆိုးနှင့် ပို၍ဆိုးသောအခြေအနေကို ရွေးခိုင်းခြင်းသာ။ သူမ ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူ့ပေါင်ကြားကို အသာပွတ်ပေးသည်။ ထို့နောက် သူ့ခါးပါတ်ကို အသာ ဖြည် လိုက်ပြီး ဘောင်းဘီ ဇစ်ကို ဆွဲဖွင့်လိုက်ရသည်။
စဉ်းစားရင်းပင် တံတွေးမျိုချသည်။ သူ့ပစ္စည်းက အတော်ကြီးသည်။ စုအောင် တော့ အတွက် တော်တော်ခက်တော့မည်။ ပေါင်ကြားထဲ သို့ လက်ကိုပြန်ပို့လိုက်ပြီး အသာ ဂွင်းထုပေးသည်။ အရေပြားအောက်က ကြွက်သားများအား ခံစားနေသည်။ သူ့အဝတ်အစားသည် ပွယောင်း ယောင်း မဖြစ်။ သူ့ခြေထောက်များကလည်း လှပသည်။ စုအောင် လက်ဖဝါးကို တံတွေးဆွတ်လိုက်ပြီး သူ့ ပစ္စည်းကြီးကို သုတ်လိမ်း လိုက်သည်။သူမအား အားပေးလိုက်သော ညည်းသံကို စုအောင် ကြားရသည်။သူ့လီးကြီးအောက်ခြေမှထိပ်ဖျားထိ လျှာနှင့်ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်။ ဥများ ကို အသာ လျက်လိုက်ပြီး မှ လထစ် ထိပ်ဖျားကို လျှာနှင့် ကလိသည်။
လီးကြီးကို စုအောင် စ စုတ်လိုက်သည်နှင့် အရသာ၏ တုန့်ပြန်မှုအဖြစ် ဦးစောဝဏ္ဏ ချိုသာစွာညည်းငြူသည်။ သူ့လက်များက သူမ ဆံပင်နှင့် ကုတ်ပိုးကို အသာ ပွတ်ပေးသည်။ ယခုလို ချမ်းသာလာသည်အထိ သူရင်ဆိုင်ခဲ့ရသော အောင်မြင်သည့် တိုက်ပွဲများ၊ အထူးသဖြင့် သူ့ အကြီးဆုံးပြိုင်ဖက်ကို သူ့လက်နှင့် သတ်ခဲ့နိုင်သည် တို့ထက် ယခု ရရှိသော ခံစားချက်က ပို၍ သာသည်။ မျက်လုံး များကို မှေးမှိတ်ပြီး စုအောင် က သူ့ဥများကို စုတ်ရင်း ညှစ်ပေးနေသည်ကို ဖီလင်ယူနေသည်။မျှော်လင့်ထားသည်ထက် မြန်မြန် သူ အရည်ထွက်ပြီး ပြီးသွားအောင်သူမလုပ်နိုင်ခဲ့သည်။သူတအံ့တသြဖြစ်သည်။ သူမ ဖြည်းညှင်းစွာ ထရပ်သည်။ သူမမေးစေ့ပေါ်ကျနေသော သုတ်ရည် စက်တချို့ကို လက်ဖြင့် သုတ်ပြီး ပါးစပ်နှင့် စုတ်ယူသန့်ရှင်းလိုက်သည်။ လရည်ကိုအရသာခံနေပုံရသည်ဒီလိုနှင့်ပြီးပါ့မလား။
ဦးစောဝဏ္ဏ က အခန်းအပြင်က လူတစ်ယောက်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သဖြင့် စုအောင် အလန့်တကြားအသံထွက်သွားသည်။ ဝင်လာသူမှာ သူမကို အိမ်မှာ လာခေါ်ခဲ့သူတစ်ဦး ဖြစ်သဖြင့် မြင်ဘူးပြီးသားဖြစ်သည်။ သူမအိမ်သို့ အတင်းဝင်လာပြီး သူမကို ဒူးထောက်ခိုင်းခဲ့သည်။ သူမပါးကို ကိုင်ပြီး သူ့ကို မော့ကြည့်ခိုင်းခဲ့ဘူးသောသူဖြစ်သည်။ အရပ်က ဝဏ္ဏထက်ရှည်သည်။ သိပ်တော့ မထွား။
ဦးစောဝဏ္ဏ က ဇော်ဦးကို ဝင်လာခိုင်းလိုက်ပြီးစုအောင်မကြားအောင် တိုးတိုး ကပ်ပြောသည်။ သူမ မကြားချင်သောစကား လည်း ဖြစ်မည် မှာ သေချာပါသည်။ ထို့နောက် စုအောင် ဆီ ပြန်လျှောက်လာကာ နောက်ကျောမှဆွဲယူပြီး နားနားကပ်ပြောသည်။မင်း ပါးစပ်က သိပ်ကောင်းတာပဲ ကလေးမ ချိုသာစွာပြောသည်။ လက်တစ်ဖက်က သူမမေးစေ့ကို ကိုင်ထားသည်။ မင်း ပုလွေမှုတ် ပေးတာက ငါ့ရဲ့ ဒေါ်လာတစ်ထောင်တန် ဖာသည်မတွေအတိုင်းပဲ။ ငါ့လထစ်ကို စုတ်ရင်း မင်း ကျေကျေနပ်နပ် ညည်းနေတာလည်း ကြားလိုက်တယ်။စုအောင် သူ၏ အလွန်ရိုင်းပြသော စကားကြောင့် တုန်သွားမိသည်။ ဦးစောဝဏ္ဏ ကပြုံးနေသည်။ စကားထပ်မပြောခင် သူမ နားရွက် ဖျားကို အသာပွတ်သည်။
ဇော်ဦးကို မင်းမှတ်မိတယ်မဟုတ်လား။ ဒီကို ခေါ်လာခဲ့တာလေ စုအောင် အသာခေါင်းငြိမ့်သည်။ ဟုတ်ပြီ။ သူက ငါ့ရဲ့ လက်ယာရံ ပဲ။ ငါ့ မိန်းမထက်တောင် ပိုယုံကြည်ရတဲ့သူ ဘာအဓိပ္ပာယ်ပါလိမ့် ငါ့အတွက် ဆို အသေအလဲ ကြိုးစားလုပ်ပေးတဲ့သူတစ်ယောက်ပဲ ဝဏ္ဏ ဆက်ပြော သည်။ ကြိုးစားတဲ့သူဆိုတော့ဆုချရသင့်တာပေါ့ ဟုတ်လား ဒီမနက် သူ မင်းကို ကောင်းကောင်း ဆက်ဆံတယ် မဟုတ်လား။ နောက်တစ်ယောက်က မင်း မျက်နှာကို လိုးမလို့လုပ်နေတာကို သူကတားပေးခဲ့တယ်လေ။တန်ပါတယ်။တစ်ယောက်က သူမ လက်များကို ချုပ်ပြီး ထခိုင်းခဲ့သည်။ သူမက ပေါင်ကြားကို ပိတ်ကန်ကာ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ခဲ့သည်။ ဒါ့ကြောင့် သူမကိုတွန်းလှဲပြီး ပါးစပ်ထဲ လိုးထည့်ဖို့ကြံနေတုန်း ဇော်ဦး ရောက်လာပြီး တစ်ခွန်းတည်းနှင့် တားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
ကျေးဇူးတင်စကားမပြောတော့ဘူးလား ဦးစောဝဏ္ဏ မေးသဖြင့် စုအောင် ခေါင်းကို အသာခါသည်။ ဒီပြန်ပေးသမားများကို သူမ ကျေးဇူး တင်စရာမရှိပါ။ ခု က ကျေးဇူးဆပ်နိုင်တဲ့အချိန်ပဲဟ သူမ တုန်ယင်စွာ သက်ပြင်းချသည်။ ကဲ ငါ့ကို လုပ်သလိုပဲ သူ့ကို လုပ်ပေးလိုက်ပါ။ ဒီထက်မပိုပါဘူး။ နင့် ပါးစပ်ရဲ့ အစွမ်းကို ပြရုံလေးပဲဦးစောဝဏ္ဏ စုအောင် ကို သူ့ဆီ အသာတွန်းလိုက်သည်။ သူမ ဦးစောဝဏ္ဏ ၏ စားပွဲကို မှီရပ် နေသော ဇော်ဦးထံ လျှောက်သွားလိုက်ရ သည်။ ဦးစောဝဏ္ဏ ကို ပလွေ မှုတ်ပေးရသည်ထက်ပင် ပိုရှက်မိသည်။ ဒီလူက သူမ လုံးဝမသိသော အစိမ်းသက်သက်မဟုတ်ပါလား။ သူ့ ရှေ့မှောက်တွင် ဒူးထောက်ပြီး စုတ်ပေးရမည်မှာ နိမ့်ကျလွန်းလှသည်။ သို့သော် သူမမှာ ရွေးချယ်စရာ လမ်းမရှိ။
တစိမ်းတယောက်ဆီ လျှောက်သွား၊ ဘောင်းဘီချွတ်ပေးပြီး ပုလွေမှုတ်ပေးရမည်မှာ မဟုတ်သေးဘူးဟု ထင်သည့်အတွက် စုအောင် ဒူးမထောက်မှီ ဇော်ဦး၏ ရင်ပတ်ကို ပွတ်လိုက်ကာ ခေါင်းမော့ပြီး နမ်းလိုက်သည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းများက အံ့သြဖွယ် နူးညံ့ကြောင်း သိလိုက်ရ ပြီး သူ့လက်များက သူမ ဆံပင်များကို ထိုးဖွရင်း ပြန်နမ်းလိုက်သဖြင့် ညည်းတွားမိသွားသည်။ သူမလက်များကို အသာလျှောချကာ သူ့ဘောင်းဘီကို ဖြည်ပေးနေသည်။သူမ၏ နှာခေါင်းများက သူ့ လမွှေးများ နှင့် ထိမိသည့်တိုင်အောင် လီးကြီးကို စုတ်မျိုလိုက်သောအခါ ဇော်ဦး တအင်းအင်းနှင့် ဖြစ်နေသည်။ ခေါင်းကိုပြန်နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး လထစ်အောက်ပိုင်းကို လျှာနှင့်လျက်ပေးနေသည်။ လက်တစ်ဖက်က အရင်းကို ဆုတ်ကိုင်ကာ အားတက်သရော စုတ်ပေးနေသည်။
မိနစ်အနည်းငယ်ကြာသည်နှင့် ဇော်ဦးသည် သူ့ကိုယ်သူ မထိန်းနိုင်တော့ကြောင်းသတိထားမိသွားသည်။ အောင်မယ်လေး ကလေးမရယ် ညည်းတွားရင်း စုအောင်၏ ဆံပင်များကို ထိုးဖွရင်း အတင်းတိုးကပ်ကာ ငါပြီးတော့မယ် အင်း အင်း…… သူ၏ လရည်များသည် စုအောင်၏ လည်မျို အတွင်းသို့ ပြေးဝင်သွားကာ သူမက လည်း ပို ဖီးလ် တက်အောင် အားစိုက်စုတ်ယူလိုက်သည်။ ဇော်ဦးကလည်း သူမခေါင်း ကို အတင်း ဖိထားလိုက်ပြီးမှ သူမ အသက်ရှူရခက်နေမှန်းသတိထားမိသွားသဖြင့် ပြန်ဖြေလျှော့ပေးလိုက်သည်။
သူ့ကိုယ်သူ ပြန်ထိမ်း မတ်နိုင်သည်နှင့် ဇော်ဦး အခန်းထဲကထွက်သွားသည်။ စုအောင် က ဦးစောဝဏ္ဏဖက် ပြန်လှည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ကလဲ့စားချေခံရန် အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဟု ပြလိုက်သည့်သဘော။ သူသည် ဇိမ်ကျသော ကုလားထိုင်ကြီးတွင် ထိုင်ရင်း မှီနေကာ မျက်နှာထားကို မမှန်းတတ်အောင်ရှိသည်။ သူ့အနားလာရန် မျက်ရိပ်ပြလိုက်သဖြင့် စုအောင် ရှေ့တိုးသွားလိုက်သည်။ သူမ ကိုယ်ကတော့ တုန်ခါနေသည်။ အနီးသို့ရောက်သည်နှင့် ဦးစောဝဏ္ဏ က ဆွဲယူလိုက် ရာ စုအောင် သူ့ ပေါင်ပေါ်တွင် ဖင်ထိုင်မိလျက်သားဖြစ်သွားသည်။
စုအောင် တစ်ယောက် ဦးစောဝဏ္ဏ ပေါ်ထိုင်မိပြီး သူ့ ပစ္စည်းကြီး၏ နွေးထွေးမာကျောမှုက သူမ နှလုံးခုံနှုန်းနှင့် အသက်ရှူသံကို မြန်စေသည်။ သူမ ကိုယ်ခန္ဓာသည် တောင့်တင်းလျက် သူ့ပေါ်ဖိထိုင်ရမည်လား အသာဖွ နေရမည်လား ဝေခွဲမရဖြစ်နေသည်။ဇိမ်ကျနေလား ကလေးမ စုအောင်၏ ဆံပင်များကို ဖွရင်း ဦးစောဝဏ္ဏ ကမေးသည်။ ဟေ။ ငါ့အတွက် ထန်နေတုန်းပဲလား စုအောင် ရှက်ရှက်နှင့် မျက်နှာလွှဲဖို့ကြိုးစားသည်။ သို့သော်မလှည့်နိုင်ရန် ဦးစောဝဏ္ဏ က ဆံပင်များကို ဆွဲထားသည်။ ရွှဲနေတုန်းလား တိုးတိုးထပ်မေးသည်။
မသိဘူးစုအောင် မဖြေချင်သဖြင့် လွှဲပြောသည်။ သူမ ပါးတို့ နီရဲတွတ်နေသည်။ မျက်ရည်များလည်း ဝဲလျက်။ ဦးစောဝဏ္ဏ ပြုံးရင်း စုအောင် နားရွက်နားကပ်ပြောနိုင်အောင် ဆွဲဖက်လိုက်သည်။အချစ်လေးသူရေရွတ်သည်။ စုအောင် သွေးတို့ ဆူလာသည်။ငါ မင်းကို ဆွဲချပြီး လီးနဲ့ အဖုတ်ထဲကို အသက်မရှူနိုင်အောင် လိုးမယ်ကွာ။ ငါ့ဖက်က စိတ်မပါလက်မပါနဲ့ လိုးပေးမယ်။ဟုတ်လား အချစ်လေး။
ဦးစောဝဏ္ဏ ၏ စကားသံနောက်တွင် စုအောင် ရှိုက်မိသည်။ ရှိုက်သံသည် ခါးကို အောက်က ဆောင့်တင်လိုက်ခြင်းနှင့်အတူ ငိုသံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမတကိုယ်လုံးတုန်ခါနေသည်။ သူ့ကို မည်သို့တုန့်ပြန်ရမည်မှန်းမဝေခွဲတတ်နိုင်။ သေချာသည်ကတော့ သူမသွေးကြောများတလျှောက် အရှက်တရားတို့ လောင်မြိုက်နေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။ ဦးစောဝဏ္ဏ လက်များက သူမလုံခြည်အောက်သို့ တို့းဝင်လာကာ အစေ့ကို လက်မနှင့် အသာပွတ်သည်။ သူမ တင်ပါးက သူ့ဖက်သို့ ပိုတိုးလာသည်နှင့် ပွတ်ချက်က ပို မြန်ပိုကြမ်း လာသည်။ အသာညည်းမိခြင်းနှင့်အတူ သူမကိုယ်ခန္ဓာမှ အလိုအလျောက်တုန့်ပြန်နေမှုကို မည်သို့မျှ မထိမ်းချုပ်နိုင်တော့မှန်း ကိုယ်တိုင် သဘောပေါက်လာရသည်။
ဦးစောဝဏ္ဏ ဆရာမလေးကို ပွေ့ချီရင်း ထိုင်ခုံမှထသည်.။ သူမကို စားပွဲပုံတွင် အသာချပြီး တင်ပါးကို ခုံစွန်းတွင် ကျနေအောင် ရွှေ့ကာ ခြေထောက်များကို ကြမ်းပြင်သို့ တွဲလောင်းကျနေစေသည်။ ထို့နောက် ပေါင်ကြားကိုပွတ်သတ်ရင်း အတွင်းခံကိုဖိကာ ခြေထောက်ကို ကား စေသည်။ လက်ဖဝါးဖြင့် အတွင်းခံဘောင်းဘီတလျှောက် အထက်အောက် ပွတ်နေခြင်းဖြင့် စုအောင်သည် သူမ၏ လုပ်သမျှ ခံရမည့် အနေအထားကို သတိထားမိသွားသည်။ သူ့လက်မက အစေ့ကိုကြမ်းကြမ်းဖိသည်။ သူမခြေထောက်များကို စေ့ပြီး သူ့ကို တွန်းရန်ကြိုးစား ခြင်းကို သူပြုံးကြည့်နေသည်။
ဦးစောဝဏ္ဏ က လက်ချောင်းများကို ကကြီးခခွေးရေးနေခြင်းကြောင့် စုအောင်တစ်ယောက် ကိုယ့်ကိုယ်ကို လုံးဝ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့သည့် အခြေအနေတည်း။ လက်မဖြင့် အစေ့ကို လက်မဖြင့်ပွတ်ရင်း လက်ခလယ်ဖြင့် အဖုတ်တွင်းသားများကို မွှေ့နေသည်။ အတွင်းထဲသို့ ထိုးသွင်း လိုက်ရာ သူမ၏ လောင်မြိုက်မှုများ ရုတ်တရက် ငြိမ်းသွားသလိုခံစားရ၍မျှမကြာမီ ချက်ခြင်းပြန်ထုတ်သွားပီး အပြင်နှုတ်ခမ်းများ ကို ပွတ်နေပြန်သည်။ သူမ၏ မချင့်မရဲသံကြောင့် ဦးစောဝဏ္ဏ ပြုံးကြည့်နေသည်။ သူမဘာလိုနေမှန်းသူသိသော်လည်း အလိုလိုက်မည် မဟုတ်ပေ။ ဆက်လက် နှိပ်စက်ရင်း သူ့လီးကို တ လာသည်အထိ စောင့်နေပေသည်။
ဦးစောဝဏ္ဏ နောက်ဆုံး အလျှော့ပေးသည့်အနေဖြင့် လက်နှစ်ချောင်းပူးကာ စုအောင် အထဲသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ သူမ ခါးကို တွန့်ထုတ် ကာ လက်ကို ပိုနက်နက်ဝင်အောင် ကြိုးစားသည်။ ဦးစောဝဏ္ဏ က ပြုံးရင်းနှင့်ပင် လက်များကို လှည့်သည်။ စုအောင် ခါးကို ပိုကိုင်းလိုက်ပြီး ကျောကုန်းပါ နောက် တွန်းကာ နောက်ပြန်လိုးသည်။ သူက အလိုက်အထိုက်ပင် လက်ကို ပိုနက်အောင် သွင်းပေးလိုက်ပြီး မှ အသာဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
ဦးစောဝဏ္ဏ ခါးကိုညွှတ်လိုက်ပြီး စုအောင် အစေ့လေး လွတ်လွတ်ကင်းကင်း ထောင်တက်လာသည်အထိ ပေါင်ကြားတစ်လျှောက် လက်ဖဝါးဖြင့် တွန်းချဲလိုက်သည်။ ခေါင်းကို အသာလေးညွှတ်ကာ လျှာဖျားလေးနှင့် အစေ့ထိတ်ဖျားကို ညင်သာစွာ ထိလိုက်သည်။
အင်း.. ဘုရားဘုရား… စုအောင် ညည်းသံထွက်လာသည်။ သူမကို တစ်ကြိမ်ထပ်လျက်လေမလားဟု ကိုယ်ကို မြှောက်ပြီး ကြိုသည်။ သို့သော် ဦးစောဝဏ္ဏ က မလှုပ်တော့။ အင်း..လုပ်ပါရှင် သူ ပြုံးသည်။ ပြီးတော့ စိုရွှဲနေသော အဖုတ်လေးကို လေနှင့် အသာမှုတ်သည်။ ခေါင်းကို အသာညွတ်ပြန်ကာ အပေါက်ဝကို လျှာနှင့် တပတ်လှည့်ပြီး အစေ့ကို တစ်ချက် လျက်လိုက်ပြန်သည်။ အဖုတ်တစ်ခုလုံးကိုလျက် မပေးခင်အထိဤပုံစံအတိုင်း အကြိမ်ပေါင်းများစွာလုပ်သည်။
ဦးစောဝဏ္ဏ လက်ချောင်းများက အဖုတ်ကို လိုးမွှေ့နေရင်း ပါးစပ်နှင့် လျှာက အစေ့ကို ဆက်တိုက်စုတ် ကစား နေသောအခါ စုအောင် ၏ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံး ကျွမ်းထိုးမှောက်ခုံ ဖြစ်နေတောသည်။ ဘာကိုမျှ မစဉ်းစားနိုင်။ အသက်ပင်မရှူနိုင်၊ သူမ ပြီးတော့မည် ဆိုသော အသိက လွဲ၍ ဘာမှ မသိတော့။ ခေါင်း ကို အသာပင့်ပြီး ဦးစောဝဏ္ဏကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ သက်ပြင်းလေးလေးချလိုက်မိသည်။
သူမမျက်လုံးထဲတွင် လုံးဝ မတူသော လူနှစ်ယောက်ကို မြင်နေသည်။ တစ်ဦးက သူမဘဝကို အနှောင့်အယှက်ပေးရင်း သူမက တစ်ပြန် ဘဝပျက်အောင် လုပ်ခဲ့သော လူငယ်လေး။ ဒီအကြောင်းတွေးပြီး အလွန်အမင်းရှက်မိသည်။ ဒုတိယတစ်ဦးအနေဖြင့်မူ ဒီမြို့တွင် သြဇာ အရှိဆုံးလူတစ်ဦးဖြစ်သည့် ဦးစောဝဏ္ဏ။ သူ့ကို စာနယ်ဇင်းများကရော မြို့လူထုကပါ ကြောက်ရွံ့လေးစားရသည်။ သူကြိုက်တာ အကုန် လုပ်နိုင်သည်။ လိုချင်တာ အကုန်ရအောင် တတ်နိုင်သည်။ မကြိုက်တဲ့သူကို ချက်ခြင်း ရှင်းပစ်နိုင်သည်။
အဆိုပါ ဦးစောဝဏ္ဏ သည် သူမပေါင်ကြားမှာ ဒူးထောက်ရင်း သူမကို စား သုံး နေသည်။ ကြောက်ရွံ့မိသလို အားကိုးရာမဲ့စိတ်များပေါ်ကာ ကျောခြမ်းသွားမိသည်။ ဒီအတွေးတို့ဝင်သောအခါ စုအောင် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမအတွေးတို့ ပစ္ဆက္ခ ၌ ဦးစောဝဏ္ဏ၏လျှာကြီး သူမအဖုတ်တွင်း လျှောဝင်နေသည်ကို သတိထားမိသည်။သူက ဘောင်းဘီ ကိုလျှောချထားပြီး အတွင်းခံ မချွတ် ပဲ သူမကို ညှောင့်နေသည်။
စုအောင် တအင်းအင်းနှင့် လက်တစ်ဖက်က ဦးစောဝဏ္ဏ၏ ဆံပင်များကို ဖွလျက် နောက်တစ်ဖက်က တင်ပါးကို ဆွဲကုတ်သည်။ သူက ခပ်ကြမ်းကြမ်း ညှောင့်ရင်း သူမလည်မျိုကို အသာစုတ်သည်။ စုအောင် ဖင်ကို မြှောက်ပေးလာပြန်သည်။စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်းက ဦးစောဝဏ္ဏ ပါးစပ်ကို အောက်ဆွဲချကာ အင်္ကျ ီကို အသာလှန်ရင်းနို့သီးခေါင်းများကို စုတ်ယူရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ မလုပ်နိုင်တော့။ သူမကို သူလုပ်ချင်နေသည်မှာအတော်ကြာပြီ။ သူမပေးခဲ့သောအရသာ နှင့် တရားရုံး တို့အကြောင်း သတိရ လာသောအခါ စိတ်ကမတည်ငြိမ်နိုင်တော့။ ခု ဆိုလျှင် သူမက သူ့လက်ထဲမှာ။လိုသလောက် ညှစ်ထုတ်ယူနိုင်နေပြီ။ သူရုတ်တရက်သူမ အနားမှခွာလိုက်ပြီးအင်္ကျီနှင့် ဘောင်းဘီကို လုံးဝချွတ်ချပစ်လိုက်သည်။ စုအောင်က သူ့နောက်သို့ လိုက်လာသည်။
ဒီတကြိမ်တွင်တော့ စုအောင် သူ၏ လီးကြီးကို သူမ၏ နှာခေါင်းဖျားနှင့် ဦးစောဝဏ္ဏ၏ ဝမ်းဗိုက်တို့ ထိသွားသည်အထိ ငုံစုတ်ယူလိုက် သည်။ ထို့နောက် ကြမ်းကြမ်း စုတ်တော့သည်။ သူ အံ့သြစိတ်နှင့် မည်တမ်းသည်။အိုး။ ငါလိုးမ သူ့ကိုသူ ချက်ခြင်း ပြီး မသွားအောင် ထိမ်းချုပ်နေရသည်။သူမ အလိုးခံရခြင်းမှ လွတ်အောင် သူ့ကို အပြီး စုတ်နေခြင်းများလား မဝေခွဲတတ်။ သို့သော် ဒီလို တော့ အဖြစ် ခံ မည် မဟုတ်။
ဦးစောဝဏ္ဏ စုအောင်၏ လက်ကောက်ဝတ်များကို ဆွဲယူကာ သူမခေါင်းပေါ် ဆွဲတင်ချုပ်ထားလိုက်ပြီး နားနားသို့တိုးကပ်ကာမင်း က အစုတ်ကောင်းတယ် ကလေးမဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါထပ်မှုတ်ရင်း ပြီးအောင် လုပ်လို့ ရမယ် မထင်နဲ့။ မင်း က အလိုးခံရအုံးမှာနောက်ဆုံး စကားလုံးများနှင့် အတူ တင်ပါးဆုံမှ အားများဖြင့် တဆုံး လိုးသွင်းလိုက်သည်။ သူမ၏ မှီတွယ်ရာမဲ့ အဖြစ်၊ ပြင်းထန်သော လိုးချက်များ နှင့် သူမကိုယ်ကို လောင်မြိုက်အောင်သုံးလိုက်သော စကားလုံးကြမ်းကြမ်းများ အားလုံးပေါင်းပြီးစုအောင်သွေးတွေဆူနေသည်။ သူမသည် ဒီကိစ္စနှင့် ကင်းသူမဟုတ်ပါ။ သို့သော် သူမကို ချက်ခြင်း သတ်ပစ်နိုင်သော လူတစ်ယောက်နှင့် ခုလိုအဖြစ်မျိုးကြုံရမည်ဟု မမျှော်မှန်း ခဲ့ ဘူးပါ။
အမျိုးသမီး၏ တုန့်ပြန်မှုကို ဦးစောဝဏ္ဏ ခံစားမိသည်။ သူမသည် လွှမ်းမိုးခံရမှုကို ကြိုက်နေပြီ။ သူ့အသံကို အတတ်နိုင်ဆုံး ချပြီး သူ၏ တိုင်းရင်းသားသံ ဝဲဝဲနှင့် နားနားကပ်ပြောပြန်သည်။ မင်းစောက်ဖုတ်ထဲမှာ ငါ့လီးကြီး တစ်လက်မချင်း တိုးဝင်နေတာ သိနေစေရမယ်။ မင်း အသက်မရှူနိုင်လို့ တောင်းပန်မှ ရပ်ပေးမယ်။ ပြီးရင် ဆောင့်လိုးပေးမယ်။ သိလား ကလေးမ။ ကြယ်တွေလတွေ မြင်သွားစေရမယ်ကွစုအောင် သူ့စကားကြောင့် မျက်နှာတွေ ရဲလာသည်။ စောက် နှင့် ချီပြော သောစကားကို သူမ မုန်းသည်။ ဦးစောဝဏ္ဏ က သိသည်။ ဒါကြောင့် ပင် ရွေးသုံးခြင်းဖြစ်ပြီး လက်တွေ့လည်း တုန့်ပြန်မှုရသည်။ သူမတကိုယ်လုံး တုန်ရီလာသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာက တုန့်ပြန်နေမှုကို သူမ အလွန် အမင်း ရှက်မိသော်လည်း ရပ်တန့်မရနိုင်။ သူမတွင် ရပ်ချင်စိတ်လည်း ဖြစ်အောင် လုပ်လို့မရ။သူမသည် ကြမ်းသည်ရိုင်းသည်သို့သော် ရုပ်က ခန့်ထည်သည်။အရှိန်အဝါကြီးပြီးလိုတာရနိုင်သူလည်းဖြစ်နေသည်။ ခုလည်း သူမ ကို လိုးချင်နေသည်။ သူမ ကိုယ်ခန္ဓာကို အရသာ ခံချင်နေသည်။ သူမညည်းတွားသံ တားမရပဲထွက်လာသည်။ မခံမရပ်နိုင်ခြင်းလား။ ကျေနပ်ခြင်းလား မသေချာ။
မိန်းကလေး၏ ကိုယ် တုန်ခါလာသည်နှင့်အမျှ ဦးစောဝဏ္ဏ လည်း ပေါက်ကွဲလုဖြစ်လာသည်။ သူခါးကို အသာလှုပ်ပြီး ညှောင့်သွင်းနေသည်။ သူမ မိန်းမကိုယ်ထဲမှ အရည်များက သူ့ ဖွားဘက်တော်ကို ပြုတ်ဆွဲယူနေသည်။ အထုတ်အသွင်းမှာ လထစ်ကိုပင် ချော်ထွက်စေနေသည်။ သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကို ကျောက်တုံးလိုမာကျော သည်ဟု မှတ်ခဲ့ရာ ခုတော့ ဖြောင့်ဖြောင့်တန်းတန်း မတွေးနိုင်တော့။ သူမ မေးစေ့ကို ဆုတ်ကိုင် လိုက်ပြီး မျက်လုံးချင်းဆုံအောင် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
မင်းလိုချင်တယ် မဟုတ်လား အချစ်လေး သူ့ကိုယ်အောက်မှ အမျိုးသမီးကို တီးတိုးပြောသည်။ မလိုချင်ဘူးလား စုအောင် အင်းအင်း အဲ့အဲ့ ညည်းသည်။ အဖြေမထွက်။ ဦးစောဝဏ္ဏ ဒေါသဖြင့် သူ့ပစ္စည်းကို ဆွဲထုတ်နောက်ဆုတ် လိုက်သည်။ ခါးကို ရှေ့ပြန်တိုးကာ သူ့ ပစ္စည်းကို စုအောင် အပေါက်ဝထိသာဝင်အောင် အသာ ထည့်ထားလိုက်သည်။ စုအောင် ညည်းတွားသည်။ ရုန်းသလို ဖယ်သလိုနှင့် ပိုဝင် သွားအောင် တိုးသည်။ သို့သော်သူက အဝင်မခံ။ဖြေလေ ကောင်မ သူမ၏ အဝကို ထိုးမွှေ့နေသည်။ တစ်ညလုံး မပြီးအောင် လုပ်ထားလိုက်ရမလား ဟင်။ မလိုချင်ဘူးဆိုရင်။
စုအောင် မနေနိုင်တော့။ သူမ တစ်ကိုယ်လုံး လောင်မီးကျနေသည်။ သူက ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်နိုင်မှန်းလည်း သိသည်။ သူမတုန်တုန် ရီရီနှင့် ဟုတ်ကဲ့ပါ ဦးစောဝဏ္ဏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သည့် အရိပ်မတွေ့ရသဖြင့် ဖြည့်ပြောသည်။ ကျွန်မ လိုချင်ပါတယ်ငါ့လီးကြီးကို မင်း ရဲ့ ရွှဲနေတဲ့ စောက်ဖုတ်လှလှလေးက လိုချင်နေတာမဟုတ်လားစကားလုံးများကြောင့်သူ့ဆရာမလေး၏ မျက်နှာ တွင် ဖြစ်လာသောလှုံ့ဆော်မှုအပေါ် ကျေနပ်စွာဖြင့်မင်း အလိုးခံချင်နေတာမဟုတ်လားစုအောင် နောက်ထပ် တိုးတိုး ဟုတ်ကဲ့ဟု ပြောသည်။ ပါးပေါ်သို့ မျက်ရည် များကျမလာအောင် မျက်လုံးကို မှိတ်ဖို့ကြိုးစားသော်လည်း မရတော့။ ဦးစောဝဏ္ဏ က မေးကို ဆွဲထားပြီး မျက်လုံးကို ကြည့်နေသည်။
မင်း ငါ့ကို လိုးစေချင်နေတယ်မဟုတ်လား ကလေး။ ဟင် စုအောင် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ မျက်ရည်များက ပို၍ ကျလာသည်။လိုတယ်ဆိုရင်ပြောလေကွာဦးစောဝဏ္ဏ တင်းတင်းပြောသည်။ပြောစမ်းစုအောင်စကားလုံးများကို စဉ်းစားရင်းပင် တုန်ရင်လာသည်။ သူမ မပြောပဲလည်း မနေနိုင်တော့။ အသက်ကို တုန်ရီစွာ ရှိက်သွင်းလိုက်ပြီး ကျွန်မကို လိုးပါတော့ ဦးစောဝဏ္ဏရယ်သူအသာပြုံးသည်။သို့ သော်ဒီထက်ပိုကြားချင်သေးသည်။ကျွန်မကျွန်မထဲကို ရှင့်လီးကြီး သွင်းတာ အရမ်း ကြိုက်ပါတယ်။
ဦးစောဝဏ္ဏ စုအောင်၏ နားနားကပ်ရင်း လာထား ကလေးမ။ မင်းဒီထက် ပိုပြောနိုင်ပါသေးတယ်။ ငါပြောသလိုပြောစမ်း။ ကျွန်မစောက်ဖုတ်ထဲကို ရှင့်လီးကြီးထည့် လိုးပေးပါ…လို့။ တစ်ကြောင်းထဲပဲနော် ။ လုပ်စမ်းစုအောင် တကိုယ်လုံး ကို နားနားကပ်ပြောသော ဦးစောဝဏ္ဏ ၏ စကားလုံးတိုင်းက ရိုက်ခတ်သွာသည်။ သူ့အသံ၏ သြဇာက သူမ ကိုယ်ကို မထိပဲ ထားသော မိနစ်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ဆူပွက်စေသည်။ နားနားကပ်ပြောတော့လည်း သူမစိတ်လုံချုံမှု အတန်အသင့်ရပြီး တိုးတိုး ပြန်ပြောရဲလာသည်။ကျွန်မ စောက်ဖုတ်ထဲကို ရှင့်လီးကြီး ထည့်ပြီး လိုးပေးပါရှင်ဦးစောဝဏ္ဏ သွေးတွေကြွလာပြီး ဥတွေမြုတ်သွားတော့မတတ် လီးအဆုံး ထိုး ထည့်လိုက်ချင်စိတ်ကို တားမရတော့။
ကျေနပ် စေရမယ် အချစ်လေး။ သိလားအိုး.. ဟုတ်.အိုး… လုပ်ပါ လုပ်လုပ်စုအောင်၏ ခြေထောက်များကို သူ့လက်ဖြင့်ဆွဲကားလိုက်ပြီး သူ့ဟာကြီးကို နောက်ထပ် တစ်လက်မ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ သူမမျက်နှာ မှ တစ်ဝက်တပျက်နာကျင်မှုကို အရသာ ခံ၍ ကြည့်သည်။ သူမ ကိုယ်လုံးက တုန်ခါလာပြီး နောက်ထပ် အသွင်းကို ငံ့လင့်လာသည်။ သူက ဆက်သွင်းသည်။ လီးကြီး တစ်လက်မချင်းဝင်နေမှုကို သူမ ကိုယ်တွင်းမှ ခံစားသိရသည်။ လီးထိပ်ဖျားသည် သူမ သားအိမ်နှင့် ထိသွားသော် လည်း သူ့ ဥများက သူမ ဖင်ကို မထိသေး။ သူ ဆက်တိုးသည်။ သူမ စောက်ဖုတ်လမ်းကြောင်းပိုဆွဲစန့်လာအောင် မြှင်းပြီးဆွဲသည်။ သူမညည်းတွားရင်း နောက်ထပ်ဝင်စေလိုဇောဖြင့် ကိုယ်ကို ဆန့်ထုတ်သည်။ဘယ်လိုနေလဲ ကောင်မလေးငါ့လီးကြီး မင်း စောက်ပတ် ပူပူထဲမှာ ဘယ်လိုနေလဲဟင်အူး… အင်း..အင်းစုအောင်အသက်ပင်မရှူနိုင်။ စကားလုံးကိုကွဲပြားအောင်မနည်းပြောနေရသည်။အိုးဘုရားဘယ်လိုအရသာရှိလဲ ပြောသူ့လက်ကသူမလည်မျိုကိုအသာဆုတ်ကိုင်သည်။သူမအတွက်တော့ ပြုတ်တူနှင့်ညှပ်ခံရသလိုဖြစ်နေသည်။သို့သော်သူက ပြောခိုင်း နေသည်။
သူမ လေသံဖြင့် ပြီးတော့ မာမာကြီး။ ပြီးတော့…အိုး…ဘုရား… ကောင်းတယ် ဦးစောဝဏ္ဏရယ် လုပ်ပါဘာလုပ်ရမှာလဲ ကောင်မလေး သူမ ဘာလိုနေမှန်းသူသိသည်။ ဒီအတွက် တောင်းပန်တာကို လိုချင်သည်။လုပ်ပါ .. ဦးစောဝဏ္ဏ စုအောင် လေသံဖြင့်ပြောသည် ကျွန်မကို လိုးပါဦးစောဝဏ္ဏ ထိပ်ဖျားသာ ကျန်သည်အထိ တစ်ဆုံးဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး မြန်မြန်နှင့် ကြမ်းကြမ်း ပြန်ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ သူမ အင့်ကနဲ ဖြစ်သွား သည်။ နာကျင်မှုဖြင့် ငိုညည်းသည်။ သို့သော် ခါးက ပြန်ပင့်ပေးသည်။ ကိုယ်ခန္ဓာက ထပ်တောင်းဆိုနေသည်။
မင်းလို ချင်တာ အဲဒါမျိုးလား ကောင်မလေးဦးစောဝဏ္ဏ မေးသည်ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးပေါ့။ ဟုတ်လားအချစ်လေးအမလေး.ဘုရားရေ။အင်း ဟုတ်ကဲ့ သူမညည်းရင်း လျှာကို အသာကိုက်ထားသည်။ နာကျင်မှုနှင့် အရသာတို့ ရောပြွန်းလျက် သူနှင့် ထိတွေ့နေမှုကို လွတ်မသွားအောင် အတင်း လိုက်ကပ်သည်။ သူ့လျှာကြီးတိုးဝင်လာသဖြင့် သူမ နှုတ်ခမ်းကို ဟပေးပြီး စုတ်ယူလိုက် သည်။
ဦးစောဝဏ္ဏ ရှူးရှူးရှဲရှဲဖြင့် သူ၏ ငယ်ငယ်က ဆရာမလေးကို နှစ်ကြိ်မ်ဆက်တိုက်ပြီးအောင် လိုးပြီးမှ ကိုယ်ထဲသို့ လရည်များ ပန်းထွက် သွားသည်။ သူမကို ကုန်းခိုင်းပြီး ခွေးလိုးလိုးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း သူမ ကိုယ်မှ ကျေနပ်စိတ်ဖြင့် အငန်းမရတုန်ခါနေခြင်း အပေါ် သဘော တွေ့သွားကာ ဒီအတိုင်းပင် သုတ်ပိုးများ ထိုးသွင်းလိုက်ကာစုအောင်ပေါ်ပုံလျက်သားကျသွားသည်။ဝဏ္ဏ သူ၏ ဆရာမလေးကိုပညာကောင်းကောင်း ပေးလိုက်နိုင်သည်။ သို့သော် တစ်ခါတည်းနဲ့တော့ လုံလောက်ပြည့်စုံပြီဟု ဘယ်တော့မှ ဆိုနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။"},
{"title":"အချိန်ပိုင်းလင်ငယ်","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEijvPwkmZmiZK4DBC5t6zhLWWm4LZHLKGTxmMfV4XwOCI9bygpP_JK1ZofoXg5M_YdCMc6qlaoAy-vODhVq3CmLIxcltxU5iiehbaiHpELlQXKfhlOm1F5tDdSn9xTSg-AF1koVnFNOCwI/w128-h128-p-k-no-nu/e1940beae6eecca1283668a6c256b99b.jpg","content":"ထွန်းလွင်ရဲ့စကားကတော့ပြတ်သည်။သူ့ညီမအရင်းနောက်မီးလင်းသည့်ကိစ္စကို
သာမန်ကိစ္စလောက်ပဲဟုသတ်မှတ်ကာသူလည်းသူ့လမ်းသူသွား။ကိုယ်လည်းကိုယ့်လမ်းကိုယ်သွားဆိုသလို။လည်သူစားတမ်းအဘိဓာန်ကိုလက်ကိုင်ထားသူဖြစ်သည်၊
မောင်မောင်ကသာသူခိုးလုူမိကိန်းဆိုက်နေသူမို့လန့်တော့ခပ်လန့်လန့်ပင်ဖြစ်သည်၊
ဒါနဲ့ စကားမစပ် မင်းအမကောရှိလား
ရှိတယ် ခုလေးတင်ရေချိုးပြီးအိမ်ပေါ်တက်သွားတာ ဘာဖြစ်လို့မှန်းမသိဘူးဗျာ
ကျွန်တော့ကိုနှာကစ်နေတယ် မျက်နှာကီးကခပ်တည်တည်နဲ့စကားသိပ်မပြောဘူးဗျ
ဒါနဲ့ကျွန််တော်လည်းအသာလစ်ထွက်ခဲ့တာ
ဒီလိုဆိုအတော်ဘဲ အိမ်မှာဘယ်သူမှမရှိဘူး မဟုတ်လား
အင်း ဟုတ်တယ် ဦးလေးကရုံးသွား ဒေါ်လေးကလည်းစျေးဆိုင်သွားဆိုတော့
အိမ်မှာအမယောက်ထဲကျန်ရစ်ပြီး ဒါနဲ့ခင်ဗျားဘာပြုလို့
အင်း ဒါငါကိစ္စ ငါအေးအေးနဲ့တွေ့စရာ စကားပြောစရာလေးတွေရှိလို့
ဟိ ဟိ ကျွန်တော်နဲ့ခင်မြင့်ကိစ္စ
ထပ်သရီး သွားစမ်းပါ သူများကိစ္စထဲငါဝင်မရှုပ်ဘူးစိတ်ချ အဲ
ငါ့ကိစ္စလဲဘယ်သူမှ ဝင်မရှုပ်နဲ့ဝင်ရှုပ်တာမကိုက်ဘူး မိုးမီးလောင်ပြီသာမှတ်
အသားလွတ်ကီးပါလား ကိုထွန်းလွင်
အေး နောက်မှစကားဆက်ပြောကြမယ် အခုတော့ငါအေးအေးမော်ကိုပေးစရာ
တခုရှိလို့သွားလိုက်အုံးမယ်
ကြွကြွ ကျွန်တော်လမ်းထိပ်မှာပဲရှိနေမှာပါ လိုအပ်ရင်လှမ်းခေါ်လိုက်ပေါ့
အေး အေး ငါသွားမယ်
ထွန်းလွင်မောင်မောင်နှင့်စကားဖြတ်ကာမောင်မောင်တို့အိမ်ထဲသို့လှမ်းဝင်သွားသလိုမောင်မောင်တယောက်ခေါင်းရမ်းခါရင်းမှလမ်းထိပ်ဖက်သို့ထွက်သွားလေ၏၊
ထွန်းလွင်အိမ်ထဲရောက်၍ဟိုဟိုဒီဒီကြည့်လိုက်ပြီးမှအပေါ်ထပ်သို့အသံမကြား
အောင်တက်ရင်းအိတ််ထဲမှဓါတ်ပုံသုံးပုံကိုဆွဲပြီးလက်ကကိုင်ထားရင်း။အပေါ်ထပ်အခန်းတခုရှေ့တွင်အသာ ရပ်လိုက်ရင်းမှခန်းစီးစကြားမှနေ၍အခန်းထဲသို့လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊အခန်းတွင်းမှမြင်ကွင်းကိုမြင် လိုက်ရတော့ထွန်းလွင်ပါးစပ်လေးဟ၍မျက်လုံးကီးပြူးထွက်လုမတတ်ငေးမောသွားရှာသည်၊
အခန်းတွင်းရှိအေးအေးမော်မှာတယေက်ထဲရှိသည်အမှတ်ဖြင့်ထမီကိုကွင်းလိုက်
ချွတ်ချပြီး။သနပ်ခါးကိုခြေဆုံးခေါင်းဆုံးလိမ်းကျံနေသည်၊မဲနက်သန်စွမ်းရှည်လျားလွန်း
သည့်သူမရဲ့ဆံပင်တွေဟာနောက်ကကြမ်းပြင်ပေါ်မှာပုံကျလို့နေသည်၊မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်း
မျက်ခုံးမျက်လုံးကောင်းကောင်း။နှာတံပေါ်ပေါ်။ဖူးငုံစနီရဲရဲနှင်းဆီပွင့်လိုဖူးဖူးရွရွနှုတ်ခမ်းလျှာကလည်းပွင့်အာတော့မရောင်ကျော့်ရှင်းနေသည်၊မို့မောက်ပြည့်တင်းနေတဲ့ရွှေရင်နှစ်မွှာကလည်းအသေးစားတောင်ပူစာလေး နှယ်နှစ်ခုစုချွန်ပြီးရှှှေှှှှ့သို့ငေါငေါကြီးဖြင့်တုံနေလေရဲ့၊ဗိုက်သားချပ်ချပ်အောက်ဆီးခုံမို့မို့ကိုတော့ဖုံးတဝက်ပေါ်တဝက်ဖြင့်မြင်တွေ့နေရသည်၊မဲနက်ကောက်ကွေးနေတဲ့စောက်မွှေးတွေမှာလည်းရေချိုးပြီးစမို့ရေစက်ရေ
ပေါက်တို့အသီးလေးခိုနေတာကိုလည်းတွေ့ရပြန်သည်၊အဖျားသွယ်အရင်းတုတ်ပြီးပြည့်ဖြိုးကြီးမားတဲ့ပေါင် လုံးကကျစ်မာခဲနေတဲ့ခြေသလုံးသား၊ခြေတဖက်မြှောက်ပြီးသနပ်ခါးကိုပေါ်ရင်းရောက်အောင်လိမ်းနေတဲ့အနေအထားကသူမရဲ့စောက်ဖုတ်တခုလုံးကိုမျက်ဝါးထင်ထင်မြင်စေဖို့အနေအထား၊ဆီးခုံမို့မို့ဝန်းကျင်ကမဲနက် ကောက်ကွေးနေတဲ့စောက်မွှေးလေးတွေဝန်းရံနေတဲ့စောက်ပတ်ကလေးဟာအတန်ငယ်ပြူအာနီရဲနေသည်၊ စောက်စေ့နီတာရဲလေးကတော့အကွဲကြောင်းရဲ့ထိပ်မှာငုတ်စိလေး၊
ဒါတွေကိုထွန်းလွင်မြင်တွေ့နေရပြန်တော့ပေါင်ခြံကြားကသူ့ရဲ့လီးကြီးငေါက်ကနဲ
မာထန်တောင်မတ်လာသည်ကိုလက်နှင့်အတင်းချိုးနှိမ်ထားလိုက်ရပြန်သည်၊သနပ်ခါး
လိမ်းပြီးဘေးမှကုတင်ပေါ်တင်ထားသောဘရာဇီယာကိုကိုယ်လုံးလေးလိမ်ပြီးလှမ်းယူ
လိုက်ပုံကကျောက်ဆစ်တရုပ်နှယ်ပြန့်ပြူးစွင့်ကားနေတဲ့တင်ပါးအလှတွေဟာမဲနက်
သန်စွမ်းရှည်လျားလှပတဲ့သူမရဲ့ဆံပင်တွေအောက်ကပေါ်ထွက်လာပြန်တော့ထွန်းလွင်
စိတ်ဆင်ရိုင်းကိုချွန်းအုပ်၍မရတော့အခန်းထဲကိုလှစ်ကနဲဝင်လိုက်လေသည်၊
အို း ဟင် ဟင် ရှင် ရှင် ကို ကိုထွန်းလွင် အသံမပေးဘာမပေးနဲ့ အခန်းထဲကို
ဘာပြုလို့ဝင်လာရတာလည်း
ထိတ်လန့်ရှက်ရွံ့ဖြစ်ပြီးလက်ထဲမှာကိုင်ထားတဲ့ဘရာဇီယာကလေးကိုသူမရဲ့ရင်နှစ်မွှာပေါ်အုပ်ကိုင်လိုက်ရင်းမှအမှတ်တမဲ့ထိုင်ရာမှထလိုက်သည်၊
ထွန်းလွင်စကားအပိုမပြောဘဲ။သူမရဲ့မျက်နှာရှေ့ကိုလက်ထဲမှကိုင်ထားသောဓါတ်ပုံတွေကိုဖြန့်ပြလိုက်သည်၊
အို တခွန်းထဲပါဘဲ။အေးအေးမော်စကားဆက်မပြောနိုင်တော့။တုံရီလှုပ်ရှားနေ
သောလက်အစုံကဓါတ်ပုံဆီလက်ကမ်းလိုက်ပြီး။ဆွဲယူကြည့်လိုက်သည်၊ဘရာဇီယာလေးလဲကြမ်းပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျသွားရသလို။သူမသည်လည်းဒူးတွေပျော့ခွေ၍အောက်ပိုင်း။ တကိုယ်လုံးတဆတ်ဆတ်တုံနေသည်၊
ဒါ ဒါ ကို ကျ ကျ ကျမနဲ့
အင်း ဟုတ်တယ် မောင်မောင်နဲ့အေးအေးမော်တို့ ချစ်ဗျူဟာခင်းနေကြတဲ့ပုံတွေလေ
ဒု ဒု ဒုတ် ခပါပဲ
ဒီမှာကြည့် ငါလည်းမောင်မောင်လို နင့်အလိုကိုဖြည့်စွမ်းနိုင်သူတယောက်ဆိုတာ သိသွားမှာပါ
ရှင် ရှင် မယုတ်မာနဲ့ ထွက် ထွက် အိုး
ထွနး်လွင်စကားအဆုံးမှာခါးမှပုဆိုးကိုချွတ်ပြီးသူ့ရဲ့မာထန်တောင်မတ်နေတဲ့လီးကြီး
ကိုဆုပ်ကိုင်ပြလိုက်သဖြင့်အေးအေးမော်စကားတပိုင်းတစနဲ့ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စွာ
အခန်းနံရံဒေါင့်ကိုကျောပေးကပ်လိုက်သည်၊ထွန်းလွင်၏လီးကြီးကဆင်စွယ်သခွါးသီး
ကြီးနှယ်ကြီးမားရှည်လျားနေပုံကအသဲယားစရာဖြစ်နေပြန်သည်၊လီးထိပ်ကြီးကလည်း
နီရဲပြဲလန်ပြီးခရမ်းချဉ်သီးကြီးတလုံးကိုထပ်ထားသည့်နှယ်ပြောင်တင်းလို့နေ၏၊
အေးအေးမော်မျက်နှာလေးဖြူရော်သွားအောင်ထိတ်လန့်သွားရှာပြီး။ထွန်းလွင်၏
လီးကြီးကမောင်မောင်၏လီးကြီးထက်အရှည်မှာနှစ်လက်မခန့်ပိုရှည်သလို။လုံးပတ်မှာ
လည်းကြီးထွားသန်မာလွန်းလှသည်ကိုစူးစူးရဲရဲလေးကြည့်ရင်းးကြောက်ရွံ့နေသော
ပါးစပ်လေးအဟောင်းသားနှင့်ကြည့်နေလေသည်၊
ခြေလှမ်းတလှမ်းလှမ်းတိုင်းဘယ်ညာယိမ်းခါနေသောလီးကြီးမှာအေးအေးမော်အသဲတုံစရာဖြစ်နေသည်၊ ချွေးသီးချွေးပေါက်တို့ပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ကျရင်း။တလှမ်းခြင်းတိုးဝင်လာတဲ့ထွန်းလွင်ရဲ့လီးကြီးကိုကြည့်ရင်း။ဝတ်လစ်စလစ်ကိုယ်လုံးလေးမှာတဆတ်ဆတ်တုံနေသည်၊
အား
ရုတ်တရက်ထွန်းလွင်ကအိစက်ဖေါင်းကားနေသောနို့ကြီးနှစ်လုံးကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာအေးအေးမော်မျက်စိ မှိတ်ပြီးတအားအော်ပစ်လိုက်သည်။အသံထွက်မလာ။လည်ချောင်းထဲ့ဟိန်း၍သွားသည်၊
ခေါင်းလေးမော့အသားများတဆတ်ဆတ်တုံနေရှာသောအေးအေးမော်ရဲ့ပုခုံးနှစ်ဖက်ကိုသိမ်းဖက်ရင်း။ခါး အောက်ပိုင်းကိုလက်တဖက်နှင့်ဆွဲဖက်ကါဆီးစပ်နှစ်ခုတသားတည်းကြအေါင်ဆွဲဖိကပ်လိုက်သည်။ မဲနက်ကေါက်ကွေးနေသေါစောက်မွှေးလေးများနှင့်ကြီးမါးရှည်လျားတုတ်ခိုင်သောထွန်းလွင်၏လီးကြီးမှာ ရောထွေးပူးကပ်သွား၏၊ဖိကပ်ထားသောလီးကြီးမှာရေချိုးပြီးစအေးအေးမော်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်လေးကိုပူပူနွေးနွေး ကြီးထိတွေ့သွားရာ။အေးအေးမော်မှာနှလုံးကိုလေဟပ်သွားသည့်အလားအသက်ရှူရပ်ပြီးမျက်လုံးလေးပြူးကာ ကြောင်ကြောင်တက်တက်လေးဖြစ်သွားလေသည်၊
ထွန်းလွင်၏လက်ကြီးများကလည်းအေးအေးမော်၏တင်ပါးအဆိုင်အခဲကြီးများကိုဖွဖွလေးပွတ်သပ်ပေးနေ သည်၊အတင်းပူးကပ်ထားသောပေါင်နှစ်လုံးကြားမှစောက်ဖုတ်ကလေးမှာငုတ်လျှိုးဖုံးကွယ်နေဆဲပင်ဖြစ် သည်၊အပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့၍လှပနုရွသောရင် ညွှန့်ဝိုင်းလေးကိုထွန်းလွင်နမ်း ရှိုက်လိုက်၏။အေးအေး မော်။ထွန်းလွင်၏ခေါင်းကြီးကိုကြောက်လန့်တကြားဆွဲဖက်ကါနံရံကျောကိုခွါပြီးရုန်းထွက်လိုက်၏၊
အား အမေ့
ဝုန်း
ခန္ဓာကိုယ်ကိုလှည့်၍ရုန်းအထွက်ခြေခေါက်ပြီးကုတင်ပေါ်လက်ထေါက်ရက်ကျသွားသည်။ကုတင်ကိုအားပြု၍ကုန်းအထထွန်းလွင်ကလည်းသူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုသိမ်းကြုံးပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ကုတင်ကိုလက်ထောက် ပြီးခါးကော့၍ဖင်ဖူးထောင်သလိုအနေအထားဖြစ်သွားရလေ၏၊
အိစက်စွန့်ကားနေသောဖင်တုံးကြီးကိုအစွမ်းကုန်နောက်သို့ကုန်းပေးထားသလိုဖြစ်နေပြန်ရာ။ထွန်းလွင်က မမြင်ရသေးသောစောက်ဖုတ်ကြီးကိုမှန်းဆ၍ညောင့်လိုက်သည်၊
အိုး အား အား အမေ့
ကြီးထွားသန်မာသောလီးကြီးကဖင်ကြားမှအလျားလိုက်တိုးဝင်သွားပြီး။စောက်ခေါင်းဝကိုကျော်ကာစောက်စေ့နီတာရဲလေးကိုတိုက်ရိုက်ကြီးထိုးဆောက်မိရာ။အေးအေးမော်ဓါတ်လိုက်ခံရသလိုတကိုယ်လုံးခါရမ်းတုန် လှုပ်သွားရလေသည်၊မျက်စေ့များပြာဝေသွားအောင်လည်းခံစားလိုက်ရပြန်သည်၊ရင်ထဲ့မောပန်းဖိုလှိုက် ခြင်းကကြီးစိုးလျှက်ရှိ၏၊ကုန်းထားသည့်အေးအေးမော်၏ပုခုံးနှစ်ဖက်ကိုနောက်မှကျော်ပြီး။လှမ်းကိုင်ထား သော ထွန်းလွင်၏လက်ကြမ်းကြီးများကသန်မာလွန်းလှ၏၊ပုခုံးသားလေးများပြုတ်ထွက်လုမတတ်ဖျစ်ညှစ် ဆုပ်ကိုင်ထား၏၊
အား အီး မ မလုပ်ပါနဲ့ ကို ကိုထွန်းလွင်ရယ် ကျမ ကျမ တောင်း တောင်းပန်ပါတယ်
မရ။တောင်းပန်တိုးလျှိုး၍မရ။ရမက်ဆနြပြင်းပြလွန်းနေပြီဖြစ်သောထွန်းလွင်မကုန်းမကွပုံစံဖြင့်နောက်မှနေ၍ညှောင့်နေဆဲ။အေးအေးမော်ခန္ဓာကိုယ်လေးရှေ့နောက်ယိမ်းထိုးလှုပ်ရှားနေ၏၊ကုတင်ဘောင်ကိုအားပြုထောက်ထားသေါလက်ကလေးနှစ်ဖက်။အကြောလေးများတင်းထောင်နေသည်၊စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းလေးကိုလျားလိုက်ပွတ်တိုက်ပေးနေသောဧရာမဆင်စွယ်ခရမ်းသီးကြီးနှယ်လီးကြီး၏အထိအတွေ့ကအေးအေးမော်၏စိတ် များကိုဆောက်တည်ရာမရလွင့်မျောစေပြန်သည်၊အေးအေးမော်သတိကိုဖြတ်ကနဲပြန်မတ်ပြီးအစွမ်းကုန်ကာကွယ်သည့်အနေဖြင့်ဖင်ကြားကိုဘယ်ညာရမ်းခါပေးနေရာ။လီးကြီးမှာလိုရာကိုမရောက်နိုင်ဘဲရှိနေရှာသည်၊
ထွန်းလွင်အားမလိုအားမရနှင့်အေးအေးမော်၏ခါးသေးသေးလေးကိုဆွဲကိုင်ပြီး။လီးကြီးကိုအသေအခြာကိုင်ထည့်ရန်ကြိုးစားပြန်သည်၊မရ၊ချော်ထွက်သွားပြီး။သူမ၏ဗိုက်သားနုနုလေးကိုသွားထောက်မိပြန်သည်၊
အေးအေးမော် ငြိမ်ငြိမ်ခံစမ်းပါလား
ဟင့် ဟင့် အင် ဟင့် အင်း ကျမ ကျမ ကြောက်တယ်
အေးအေးမော်အကြောက်အကန်ငြင်းဆိုရင်းဖင်ကြီးကိုဗရမ်းဗတာရမ်းခါရင်းကုတင်ကိုအားပြုတွန်းထောက် ရင်းနောက်သို့လှန်ချလိုက်ရာသူမရောထွန်းလွင်ပါကုတင်ဘေးကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ဖင်ထိုင်ရက်သါးကျသွား ပြန်သည်၊သည်အခါအေးအေးမော်၏ဖင်ဆုံကြီးကထွန်းလွင်၏ပေါင်နှစ်ဖက်ပါ်ဖိခွထိုင်လိုက်သါးဖြစ်သွားသလိုဆံပင်များကလဲနှစ်ယောက်စလုံးကိုဖုံးလွှမ်းသွားစေပြန်သည်၊ထွန်းလွင်လက်တဖက်ကအေးအေးမော်၏ဆံပင်များကိုဖယ်ရှားသလို။ကျန်လက်တဖက်ကလည်းအေးအေးမော်ရဲ့ခါးကိုမလွတ်တမ်းဆွဲဖက်ပြန်
ရာ။အေးအေးမော်မှာထွန်းလွင်၏လီးကြီးကိုမြင်တွေ့လိုက်ရပြန်သည်၊သည်အခါထွန်းလွင်ကလီးထိပ်ကို လက်နဲ့ကိုင်ပြီးအေးအေးမော်စောက်ခေါင်းဝကိုတိကျစွာတေ့သွင်းလိုက်သည်၊
အိုး အမေ့လေး လေး သေပါပြီရှင် ကျွတ် ကျွတ်
လီးကြီးကလှုပ်ရှားရုန်းကန်၍စပ်ဖျင်းဖျင်းတင်းတင်းကြီးဝင်သွားသဖြင့်အေးအေးမော်ခမြာအသဲများအူများဆွဲ နှုတ်ယူပစ်လိုက်သလိုအရသာထူးတရပ်ကိုခံစားလိုက်ရလေ၏၊
ဒုတ်
ဒုက္ခပါပဲ ကွဲ ပြဲသွားပြီထင်တယ် အဟင့် အဟင့်
အေးအေးမော်မှာထွန်းလွင်၏ရင်ခွင်ထဲကိုအားလျော့နှုံးခွေကျသွားရင်း။တယောက်ထဲတိုးတိုးကိတ်ပြီးအော် လိုက်၏၊
ထွန်းလွင်ကသူမ၏နို့ကြီးနှစ်လုံးအား။အားပါးတရပယ်ပယ်နယ်နယ်ကြီးဆုပ်နယ်ချေပွတ်သပ်ရင်း။သူမ၏ လည်ပင်းသားလးကိုငုံ့နမ်းပြီး။ဂုတ်ပိုးသားကိုမနာ့တနာလေးကိုက်ခဲလိုက်၏၊အေးအေးမော်မှာမိမိ၏စောက် ခေါင်းထဲသို့တင်းတင်းကြပ်ကြပ်နာနာကျင်ကျင်ကြီးဝင်နေသောလီးကြီး၏ဝေဒနာနှင့်ဂုတ်ပိုးသားကိုကိုက်ခဲထားသောထွန်းလွင်၏အပြုအမူနှင့်နို့တွေကိုလည်းစုပ်နယ်ဖတ်ပေးခြင်းများတပြိုင်နက်ခံစားလိုက်ရတော့တကိုယ်လုံးရှိအကြောအချဉ်များစပ်ဖျင်းဖျင်းနှင့်ရှိန်းကနဲ။ဖိန်းကနဲဖြစ်ကာလက်ကလေးကိုမြှောက်၍နေပြန် ကာ။ထွန်းလွင်၏လည်ပင်းကိုအမှတ်မထင်ပြန်ဖက်လိုက်မိ၏၊ကိုယ်လေးမြောက်ကြွမြောက်ကြွဖြစ်စပြု လာသည်၊ဖင်အောက်မှပင့်လိုးထားသောထွန်းလွင်၏လီးကြီး၏ပူနွေးနွေးကြီးအထိအတွေ့တမျိုးကိုခံစါးနေရ
ပြီမို့အေးအေးမော်ဝေဒနာပေါင်းစုံခံစားမှုကိုသစ်ငုတ်တိုရေလောင်းခြင်းနည်းစံနစ်တရပ်မှရရှိခံစားနေရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်၊
ထွန်းလွင်ကအေးအေးမော်ရဲ့ခါးကိုစုံကိုင်၍ဆွဲမြှောက်လိုက်ဖိချလိုက်လေးငါးခါမျှလုပ်ပေးပြီးလက်ကိုလွှတ်ပေးလိုက်တော့သည်၊အေးအေးမော်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာမမြင်နိုင်သောစွမ်းအားတရပ်အလိုလိုနေရင်းဖင်ကိုကြွလိုက်ထိုင်လိုက်ပြုလုပ်လာမိလေ၏၊ဖင်ကြွလွန်းသည့်အခါလီးကြီးကစောက်ခေါင်းအတွင်းမှကျွတ်ထွက် တော့မရောင်ဖြစ်သွားရလေတိုင်း။အေးအေးမော်ကမန်းကတန်းဖိပြီးထိုင်ချမိတတ်ပြန်သည်၊
အား ဟား အင်း ဟင်း
ခေါငျးမှဆံပငျတှကေိုမိမိဖါသာပှတျဖယျရှားရငျးအေးအေးမောျနှုတျဖြားမှအာမေ႖ိတျသံလေးမြားတိုးထှကျလာ၏၊မိနျးမဆိုသညျမှာဒါပါပဲလား။လီးမဝငျခငျကရုနျးကနျဖယျရှားအောျဟစျကွပွီး။စောကျဖုတျထဲလီးတခြောငျးလုံးဝငျသှားကွပွီဆိုမှဖွငျ့မထှေးနိုငျ။မအံနိုငျဖွစျသှားရပွီး။ကှဲပွဲကုနျသညျအထိအလိုးခံခငြျလိုကျသညျမှာ ဓမ်မတာပငျ။အခုကွညျ့အေးအေးမောျမူလကတညျးကခံခငြျစိတျရှိနခေဲ့သညျ၊ပတျဝနျးကငြျကလညျးလှတျလပျမှုဆိတျကှယျမှုကိုအားပေးနသေညျနှငျှှ့ကဲ့သို့အလုပျဖွစျနကွရခွငျးပငျမဟုတျပါလား၊
အာ ဟာ ဒီလိုကြီးက အားမရဘူး ညောင်းလည်းညောင်းတယ် အကိုထွန်းရယ်
လီးဝင်သွားပြီဆိုတော့လည်းရဲတင်းပွင့်လင်းလာကြသည်။ပြောရဲဆိုရဲလေးတွေဖြစ်ပြီးအခေါ်အဝေါ်တွေပြောင်းလဲပြီဖြစ်၏၊
ဒါဆိုကုတင်ပေါ်မှာလိုးရအောင်
အင်း အင်း အ အား အရမ်းကြပ်ပါလား ကိုထွန်းရယ် ထိုင်ပေးလေ
လီးပေါ်မှအားပြုရင်းအေးအေးမော်ငြီးထွားလိုက်၏၊
အေး စောက်ပတ်ကကျဉ်းတာကိုး ကွဲသွားမယ်ထင်တယ်
အင်း အား အား ကျွတ်ကျွတ် ဟုတ်တယ်
ကုတင်ဘေးရို့ရို့လေးရပ်ပြီးစောက်ဖုတ်ကြီးအောက်ကိုလက်လေးဖြင့်စမ်းသပ်ကြည့်ရင်းပြော၏၊
ကုတင်ဘေးမှာဝတ်လစ်စလစ်ကလေးရပ်နေသောအေးအေးမော်၏ ညိုညက်သော
အသားအရေနှင့်လိုက်ဖက်သောကိုယ်လုံးအလှသည်လိုးရက်စရာမရှိအောင်လှလွန်းနေသည်ဟုထွန်းလွင် ထင်လိုက်မိ၏၊ကုတင်ပေါ့်ပက်လက်ကလေးလှန်ပေးထားသောသူ၏ပေါင်တွေကလည်းအိစက်ပြည့်ဖြိုးလှသည်၊ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှစောက်ပတ်ကလေးမှာလည်းနီရဲ၍ပြဲအာနေသည်၊
ထွန်းလွင်သူမခြေနှစ်ချောင်းကိုဆွဲမလိုက်ပြီးသူမ၏စောက်ပတ်ကီးကိုအားပါးတရငုံ့ရက်ပေးလိုက်ပြန်သည်
အား ယား ကိုထွန်းလွင်ရယ် အား ယား ဟင်း ဟင်း
အေးအေးမော်ဗိုက်သားကလေးများဆတ်ကနဲ။ဆတ်ကနဲတွန့်သွား၏။လှိုင်းထသွားသောဗိုက်သားလေးများ ကြောင့်ဆီးခုံလေးမှာကော့တက်သွားပြီး။ဖင်ကြီးမှလည်းကုတင်ကြမ်းပြင်မှကြွတက်လာလေသည်၊ထွန်းလွင် နှာခေါင်းထဲသို့ညှိစို့စို့အနံံ့တမျိုးကတိုးဝင်လာသည်၊စောက်စိလေးကိုနှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာနှင့်ဖိညှပ်ဆွဲယူပြီး။လျှာဖျားလေးဖြင့်ကလိပေးလိုက်ရာအေးအေးမော်မှာတဆတ်ဆတ်တုန်သွားပြီး။ဖျတ်ဖျတ်လူးကာခံစားလိုက်ရပြန်
လေရာ၊
ဟင်း ဟင် အင်း ဟီး ဟ တမျိုးကြီးဘဲ ကိုထွန်းလွင်ရယ်
ထွန်းလွင်ခေါင်းမော့၍အေးအေးမော်ရဲ့မျက်နှာကိုလှမ်းကြည့်လိုက်ရင်းမှ၊
ကောင်းရဲ့လား အေး
ကောင်းတော့ကောင်းတာပေါ့ စောက်ဖုတ်ကိုပါးစပ်ကြီးနဲ့တေ့ပြီးစုတ်တော့တမျိုးကြီးဘဲ အဟင့် ဟင့် အားလဲနာတယ်
အေးအေးမော်မျက်နှာကအားနာရှက်ရွံ့ဟန်လေးဖြင့်။ငိုသံလေးဖြင့်ပြောလိုက်သည်၊
အေးလည်းကိုယ့်ကို မရက်ပေးချင်ဘူးလား
ဟင့် အင် အေး မစုတ်တတ်ဘူး
အေးကိုတော့ ကိုယ်ကရက်ပေးရတယ်လေ အပြန်အလှန်ပေါ့
ဟင့်အင်း အေးမလုပ်တတ်ပါဘူးဆိုမှ
ထွန်းလွင်ပြောပြောဆိုဆိုလီးကြီးကိုအေးအေးမော်ပါးစပ်နားတေ့ပေးလာသည်၊
အေးအေးမော်ရှက်ရွံ့စွာပြုံးရင်း။လီးထိပ်ကြီးကိုအသာငုံခဲလိုက်သည်၊လီးထိပ်မှပူနွေးသောအထိအတွေ့ ကြောင့်ထွန်းလွင်ခံစားလိုက်ရသည်၊
အား ဟင် ဟင် အီး ကောင်းလိုက်တာအေးရယ်
ထွန်းလွင်ကမျက်နှာကိုမော့ရင်းငြီးထွားလိုက်သည်၊သူ့ဖင်နှင့်ဖိမိ၍အေးအေးမော်နို့ကီးပိပြားသွားရပြန် သည်၊အေးအေးမော်၏လျှာဖျားလေးကလီးထိပ်ကြီးကွေ့ပိုက်ပြီးရက်ပေးလိုက်ကာ။လီးတဝက်ခန့်အထိစုတ် သွင်းလိုက်ပြန်သည်၊
အား အား ရှူး ကျွတ်ကျွတ်
ထွန်းလွင်ခါးကော့၍အသွေးအသားများပွက်ပွက်ဆူသွားအောင်ခံစားလိုက်ရလေသည်၊
ပြွတ် ပြွတ်
ဟွန်း
ပြွတ်
အေးအေးမော်ကလီးအရင်းကိုကိုင်ကာစုပ်လိုက်တံတွေးမြိုချလိုက်နှင့်အစွမ်းကုန်စုပ်ပေးလေိုက်ပြန်သည်၊
ရှီး အေးအေးရယ် ကောင်းလိုက်တာ
ထွန်းလွင်ငြီးငြူသံကြီးကအီလယ်လယ်ကီးဖြင့်မချိတင်ကဲနိုင်လွန်းလှသည်။ဒူူးနှစ်လုံးကလည်းတဆတ်ဆတ်တုန်ခါလာသည်၊
ပြွတ် ပလွတ် ပြွတ် ပြွတ်
အေးအေးမော်စုပ်ရင်းမှကြီးထွားသန်မာလာသောလီးကြီး၏အရသာကိုခံစားရပြန်သဖြင့်အားပါးတရလေးစုပ် ပေးနေသည်ပင်။ထွန်းလွင်အားမရသဖြင့်သူမ၏ပါးစပ်ထဲသို့သုံးလေးချက်ဆောင့်လိုးပစ်လိုက်မိတော့လေ၏၊
ဟွန်း ဟွန်း အူး
ပလွတ်
အေးအေးမော်ခမျာအာခေါင်ထဲထိထိုးဝင်လာသောလီးကြီးကိုကမန်းကတန်းထွေးထုတ်လိုက်ရလေသည်၊
အရမ်းပဲ ဘာလုပ်မှန်းမသိဘူးကွယ် သူလုပ်တာအသက်ရှူကြပ်သွားတာပဲ
ဆောရီးအေးရယ် ကိုယ်စိတ်မထိန်းနိုင်လို့ လွန်သွားတယ်
တုန်ခါနေသောလီးကီးကိုအရင်းမှကိုင်ကာအေးအေးမော်ရဲ့စောက်ဖုတ်ကိုထိုးသွင်းရန်နောက်ဆုတ်၍နေရာ ပြင်လိုက်သည်၊
ထွီး ဘာတွေမှန်းမသိဘူး ငံကျိကျိနဲ့
အေးအေးမော်ကလီးထိပ်မှယိုစီးကျလာသည့်အရည်ကြည်များကိုထွေးထုတ်ပစ်လိုက်ရင်း။မျက်နှာအိုအိုဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊အလိုမကျသောအမူအရာနှင့်ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုဖြဲကားပေးလိုက်၏၊နီရဲပြဲအာနေသော
စောက်ဖတ်အတွင်းသားများပေါ်လာသည့်အထိပြဲအာသွားလေသည်၊ထွန်းလွင်ကလီးဒစ်ကြီးကိုအကွဲကြောင်းအလယ်သို့နှစ်မြှုပ်လိုက်၏။ထို့နောက်အထက်အောက်ပွတ်တိုက်ကာ။အပြန်အလှန်ဆွဲပေးလိုက်ရာ။ပေါင်နှစ်လုံးဟာအငြိမ်မနေတော့ဘဲလှုပ်ခါလာသည်၊
ခါးလေးကော့၍တကောက်ကွေးနှစ်ဖက်ကိုသူမလက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ဆွဲမပေးလိုက်ပြန်သည်။ဖင်သားကြီးများက ကြမ်းမှကြွတက်ကာ။စောက်ပတ်ကြီးမှာအစွမ်းကုန်ပြဲအာပြီးအလိုးခံရန်အဆင်သင့်ဖြစ်သွားလေသည်၊ထွန်းလွင်လီးကိုမသွင်းသေးဘဲအားရအောင်ကလိပြီးမှတဖြေးဖြေးအောက်သို့ဖိဆွဲချသည်၊
ဗြစ် ဗြစ် ပတစ် ဗြစ် ပလွတ်
နွေးထွေးသောစောက်ခေါင်းအတွင်းသို့လီးကြီးကိုဖိသွင်းလိုက်သည်၊
အား အမေရေ အီး
အေးအေးမော်လီးကြီးအဆမတန်ဝင်လာသည့်ဒဏ်ကိုနှုတ်ခမ်းနှစ်ခုတင်းတင်းစေ့ပိတ်ရင်းကြိတ်အော်လိုက်သည်၊ထွန်းလွင်သူမ၏လုံးကျစ်မာခဲပြည့်ဖြိုးသည့်နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုလှမ်းကိုင်ပြီးဆောင့်လိုးချလိုက်သည်၊
အင့် အီး ကောင်း ကောင်းတယ် ဖြေးဖြေး ကိုထွန်း ဖြေးဖြေး အီးအီး
အေးအေးမော် မချိမဆန့်ညီးတွားရင်းမျက်လုံးလေးအစုံကိုမှိတ်ကာခေါင်းလေးဘယ်ညာရမ်းသွားရလေသည်၊
ရှီး ကျွတ် ကျွတ် အဆုံးထိဝင်ပြီ သားအိမ်ထဲတောင်ရောက်နေပြီ အောင့်လိုက်တာကိုထွန်းရယ်
ပြွတ် ပြွတ် ဘွတ်ဘွတ်စွိစွိ စွတ်
အီး အား အမေ့ အ အား
ဆောင်ချက်တိုင်းအေးအေးမော်ခမြာကိုယ်လေးယမ်းလှုပ်နေစေသည်နို့နှစ်လုံးကရှေ့နောက်ယမ်းခါယိမ်းထိုးလှုပ်ရှားနေကြ၏၊စူးစူးနစ်နစ်တင်းတင်းပြည့်ပြည့်ကြီးစောက်ခေါင်းအတွင်းကိုလီးကီးကတိုးဝင်သွားသည် မှာတမျိုးပြီးတမျိုးအရသာတွေ့နေရပြန်သည်၊
ဗြစ် ဗြစ် စွပ်စွပ်
အ အား ကျွတ် ကျွတ် အား အ ကျွတ်
အေးအေးမော်၏နှုတ်ဖျားမှထာဝစဉ်မရိုးနိုင်သောအလိုးခံရသည့်ငြီးတွားသံလေးကိုမိန်းမပီသစွာပြီးငြူလိုက်ရ ပြန်သည်၊သူမ၏နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုပယ်ပယ်နယ်နယ်ကြီးဆုပ်ကိုင်ချေမွလိုက်ရင်းသူမ၏နှုတ်ခမ်းကိုလည်းဖိကပ်စုတ်ယူလိုက်သဖြင့်ဖျင်းကနဲဖိုမဓာတ်ကိုရိုက်ခတ်နှိုးဆွပေးခြင်းဖြစ်သလိုအေးအေးမော်၏လက်ချောင်းငယ်များကထွန်းလွင်၏ဂုတ်ပိုးကိုတင်းတင်းကြီးဖက်လာပေးသလိုဖင်ကြီးကလည်းအောက်မှနေ၍ပင့်မြှောက်
နေသည်၊
စွတ် စွတ် ဒုတ် ဒုတ် ပြွတ် ပြွတ်
အင့် အင့် အီးဟီး ကျွတ် ကျွတ် ဟင်း
ပူနွေးသောသက်ပြင်းရိုက်ဆုံလိုက်သောအငွေ့အသက်များကထွန်းလွင်နှင့်အပြိုင်ကျဲမှုကိုဖေါ်ပြလိုက်သည်၊ထွန်းလွင်ရိုက်ချက်ပြင်းပြင်းလေးဖိချလိုက်သည်၊
ဗြစ် ဗြစ် ပြွတ် ပြွတ် အား အား အား
ကောင်းလွန်းသောကာမစည်းစိမ်အရသာနှုန်းစီးဆင်းသွားသည်နှင့်အေးအေးမော်၏ခနျွှာကိုယ်ကလေးမှာနက်မှောင်ပျံကျဲနေသောဆံပင်များပေါ့်တလူးလူးတလဲလဲကွေးကောက်တွန့်လိမ်၍နေရှာလေသည်၊
နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုဆုပ်ကိုင်ဖြစ်ညှစ်နေသောထွန်းလွင်မှာအကြောကြီးများပြိုင်းပြိုင်းထကာနေသည်၊ထောက်ထားသောဒူးကြီးနှစ်လုံးကသူမ၏တင်ပါးတဖက်ကိုဖိထောက်ကာခွက်ဝင်နေ၍ဆယ်လေးငါးချက်မျှအပြင်းအထန်ဆောင့်လိုက်ပြီးတင်းတင်းပြည့်ပြည့်စောက်ခေါင်းတွင်းတိုးဝင်သွားလေ၏၊လီးကြီးရမ်းကနဲခါရမ်းပြီး နောက်အေးအေးမော်ရဲ့သားအိမ်တွင်းသုတ်ရည်များကိုဒလဟောပန်းထုတ်ပစ်လိုက်ရလေသည်၊
အေးအေးမော်ကလည်းဆံနွယ်ကလေးများကျနေသောခေါင်းကိုဘယ်ညာရမ်းခါရင်းစောက်ပတ်နှစ်ချမ်းကို တင်းကနဲတင်းကနဲဆွဲညှစ်ကာစောက်ခေါင်းတွင်းမှသုတ်ရည်တပြိုင်နက်ညှစ်လိုက်လေတော့သည်ကိုနွေးကနဲဖြစ်သွားသည့်လီးကြီးကြောင့်ထွန်းလွင်သိရ၏၊နှစ်ဦးသားတဒင်္ဂထပ်လျှက်ငြိမ်ကာလီးနှင့်စောက်ပတ်တတ် လျှက်မှိန်းနေကြလေတော့သတည်း၊
-------------------
ကနေ့မောင်မောင်ကင်းမစောင်တေါ့။အိမ်မှာမမအေးနှင့်ဦးလေးတို့နှစ်ဦးစစ်ကိုင်းဘက်ကဆွေမျိုးတယောက် ဆုံးလို့သားအဖနှစ်ယောက်သတင်းမေးရင်းညအိပ်ကြမယ်လို့၊အိမ်မှာကဦးလေးမိန်းမအဒေါ်နှင့်မိမိသာရှိနေသည်၊အိမ်စောင့်ရင်းသင်ခန်းစာများကိုထမင်းစားပြီးကထဲကကြည့်နေလိုက်သည်မှာညနေစာထမင်းစားကထဲကအခုည ၉ နာရီထိတိုင်ပင်၊
ပတ်ဝန်းကျင်တခုလုံးမိုးတွေအုံ့ပြီးလေတွေလာနေသည်၊မောင်မောင်ကအခန်းထဲမှပြေးထွက်လါပြီးအိမ်ရှေ့မှသိမ်းစရာရှိသည်များကိုအဒေါ်ဖြစ်သူနှင့်ကူညီ၍သိမ်းဆည်းပေးနေသည်၊
ဟဲ့မောင်မောင် အိမ်အပေါ်ထပ်တံခါးတွေတက်ပိတ်လိုက်အုံး
ဟုတ်ကဲ့ ဒေါ်လေး
မောင်မောင်အပေါ်ထပ်သို့အပြေးအလွှားတက်သွားသည်၊မောင်မောင်၏အဒေါ် ဒေါ်ထွေးထွေးအိမ်ရှေ့တံခါး ပိတ်ပြီးအိမ်အပေါ်ထပ်သို့တက်သွားပြန်သည်၊မိမိတို့အိမ်ခန်းတွင်းဝင်ပြီးခေါင်းရင်းတံခါးကိုဆွဲပိတ်လိုက်သည်၊
အပြင့်လေတိုက်နေသည်မှာဝုန်ဒိုင်းကြဲနေသည်၊အိမ်မှာလည်းရိမ်းထိုးလှုပ်ခါနေသည်ဟုဒေါ်ထွေးထွေးမြင်မိလိုက်သည်၊ဒီကြားထဲလျှပ်စစ်မီးကပြတ်သွားသဖြင့်မှောင်နဲ့မဲမဲစမ်းတဝါးရှိလွန်း၏၊
ဝုန်း ဂျိန်း ဒလန်း
အား မောင်မောင်
ဗျာ ဒေါ်လေး လာပြီ လာပြီ
ဒေါ်ထွေးထွေး၏အလန့်တကြားအော်ဟစ်ခေါ်သံကြောင့်မောင်မောင်လက်နှိပ်ဓါတ်မီးကိုင်ပြီးတက်လာသည်၊
ဘာဖြစ်လို့လဲဒေါ်ဒေါ်
ငါ မိုးချိန်းတာကိုကြောက်တတ်မှန်းသိရက်နဲ့ မင်းမှမေးတတ်ပလေ
ဒေါ်ထွေးထွေးအသက်(၄၅)နှစ်ခန့်သာရှိပြီးအသားညိုညိုထောင်ထောင်မောင်းမောင်းကျမ်းမာသန်စွမ်းသူတဦးဖြစ်ပေမဲ့မိန်းမတို့သဘာဝကြောက်စရာမရှိရှာကြံကြောက်တဲ့အတိုင်းဒေါ်ထွေးထွေးမှာငယ်စဉ်ကထဲကအခုအ ချိန်ထိမိုးချိန်းလျှင်ကြောက်ဒူးတုန်နေဆဲပင်၊
ဂျိန်း ဒလိမ်း ဂျိန်း ချလွင်
အား အမလေး အိုး
မိုးချိန်းပြီးလေအဆောင့်မှာစားပွဲပေါ်ထောင်ထားသောကြည့်မှန်လဲကျပြီးကွဲသွားသံနှင့်အတူဒေါ်ထွေးထွေးတ ယောက်ငယ်သံပါအာင်အော်ဟစ်ပြီးမောင်မောင်ကိုပြေးဖက်လိုက်သည်၊မောင်မောင်မှာလဲအိုးကနဲလန့်အော် ပြီး။ဒေါ်ထွေးထွေးကိုပြန်လှန်ဖက်တွယ်မိလိုက်လေသည်၊
ဂျိန်း ဒလိန်း ဂျိန်း ဂျိန်း
အိုး အမေ့
အဆက်မပြတ်သောမိုးချိန်းသံကြောင့်ဒေါ်ထွေးထွေးခမျာဒူးများတဆတ်ဆတ်တုန်ကာမာင်မောင်ကိုတင်းကြပ်စွာဖက်တွယ်လိုက်မိသည်၊ဒုက္ခရောက်နေရသူကမောင်မောင်ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းကအတူနေဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ယခုကိုပူးပူးကပ်ကပ်မနေဘူးသဖြင့်အနေခက်ရသည်၊ဒေါ်ထွေးထွေး၏ဖေါင်းကားနေပြီးအိထွားလှသည့်နို့ကြီးများကမိမိရင်ဘတ်ကိုဖိကပ်ထားသဖြင့်လည်းပို၍ဆိုးလှ၏၊
အပြင့်မိုးကသည်းထန်စွာရွာနေသည်၊ကဆုန်လပြည်ခါနီးမို့ထင်ရဲ့။ရွာပြီဆိုတော့ဒလဟောသွန်ချလိုက်သလိုလျှပ်စီးတဝင်းဝင်းမိုးချိန်းသံတညံညံနှင့်ရှိနေသလို၊ကြောက်တတ်သောဒေါ်ထွေးထွေးမှာပို၍သာမောင် မောင်ရင်ခွင်ထဲသို့တိုးခွေ့ဝင်ရောက်နေ၏၊
မောင်မောင်မှာဒေါ်ထွေးထွေး၏ရင်နှစ်မွှာဖြင့်ပွတ်သပ်ပါများလာသမို့သွေးများဆူဝေလာသည်၊မိမိပေါင်ကြားကလီးကြီးကလည်းတဖြေးဖြေးမာထန်လာသည်၊အသက်ရှူမြန်ဆန်လာသည်၊မထင်မှတ်မရည်ရွယ်ဘဲနဲ့မိမိ လက်များကဒေါ်ထွေးထွေး၏ကြောပြင်ကိုပွတ်သပ်နေမိသည်ကိုလည်းဝိုးတဝါးအသိအမှတ်ပြုလို့ရသည်၊
ဒေါ်ထွေးထွေးမှာလည်းကြောက်ရွံ့့စွာဖက်တွယ်မိရသဖြင့်မိမိ၏ပေါင်တဖက်ကိုမောင်မောင်၏လီးကလာ ထောက်သည်ကိုသတိမထားမိဘဲပို၍တင်းကြပ်အောင်ဖက်တွယ်မိလိုက်ရပြန်သည်၊
ဂျိန်း ဂျိန်း ဒလိန်း
အမလေး အိုး မောင်မောင်
ကြောက်လွန်းမကကြောက်လာသဖြင့်ဒေါ်ထွေးထွေးမောင်မောင်ကိုတိုးဖက်လိုက်ရာမောင်မောင်မှာကုတင် ပေါ်ပက်လက်လှန်၍လှဲကျသွားသလို။ဒေါ်ထွေးထွေးမှာလည်းမောင်မောင်ပေါ်ထပ်လျှက်သားပါသွားရသည်၊
မောင်မောင်စိတ်မထိန်းနိုင်တော့။ဓာတ်မတူသောအဖိုအမအထိအတွေ့ကိုမလွန်ဆန်နိုင်ဖြစ်သွားကာဒေါ်ထွေးထွေးကိုတဖက်သို့လဲလိုက်ပြီးအပေါ်မှမှောက်ချလိုက်သည်၊
ဂျိန်း ဒလိန်း ဒိန်း
အိုး မောင်မောင်
ဒါပါဘဲဒေါ်ထွေးထွေးကြောက်လန်းတကြားရေရွတ်သံတိတ်သွားသည်၊
မောင်မောင်၏သွက်လက်မြန်ဆန်သောလှုပ်ရှားမှုများကဒေါ်ထွေးထွေးအသံများတိတ်သွားစေလေသည်၊မောင်မောင်အကျီကိုကျယ်သီးပင်ဖြုတ်မနေတော့ဘဲဆွဲဖြဲလိုက်သည်၊နောက်မှဘော်လီချိတ်ကိုလည်းလက်နှစ်ဖက် ဖြင့်ဆွဲလိုက်တော့ဖြုတ်ကနဲပြုတ်သွားသလိုအဝတ်တွေဘေးတဖက်ဆီသို့လှန်ကျသွားသဖြင့်ပြည့်ဖြိုးဖေါင်း ကားနေသောသူမ၏နို့ကြီးများဟင်းလင်းပွင့်ခါပေါ်လာလေ၏၊
ဂျိန်း ဂျိန်းဒလိန်း လိန်း
အမလေး လေး အိုး မောင်မောင်
ကွက်တိအံကိုက်ပင်။ဟင်းလင်းပွင့်သွားရတဲ့နို့တွေကိုမောင်မောင်ငုံခဲအစို့မိုးချိန်းသံကလည်းပြင်းထန်စွာ ချိန်းလိုက်တော့ဒေါ်ထွေးထွေး။မောင်မောင့်ဂုတ်ကိုဆွဲနှိမ်ပြီးမိမိတုန်ခတ်သွားအောင်အထိအတွေ့ကသူမတ ကိုယ်လုံးကြက်သီးတဖျန်းဖျန်းထသွားအောင်ကိုကောင်းလွန်းလှသည်မို့မောင်မောင့်ကိုတွန်းဖယ်ပစ်ရမည်လားဖက်တွယ်ထားရမည်လားမဝေခွဲတတ်တော့၊
အသိစိတ်တို့ဝေဝါးကုန်ပြီ။ပူနွေးသေါကာမဆနြကြောင့်ဒေါ်ထွေးထွေးတကိုယ်လုံးတုန်ခတ်လှုပ်ရှားနေ၏၊ မောင်မောင်သည်ကပိုကရိုရစ်ပတ်ထားသောဒေါ်ထွေးထွေး၏ထမီအထက်ဆင်စကိုဆွဲဖြုတ်ပြစ်လိုက်သည်၊မဲနက်ကောက်ကွေးနေသောစောက်မွှေးကြီးများခြံရံလျှက်စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ။ပြတ်သွားသောမီးပြန်အလင်း့ကြီးမားဖေါင်းကြွလျှက်ပေါ်ထွက်လာသည်၊
မောင်မောင်ကဒူးဆစ်အထိထမီကိုတွန်းချလိုက်ပြီး။တခါခြေထောက်ဖြင့်တွန်းချလိုက်သည်၊လက်တဖက်က ဒေါ်ထွေးထွေး၏နို့ကြီးများကိုဆုပ်ကိုင်ဖြစ်ညှစ်နယ်ဖတ်လိုက်သည်၊ကြာက်လန့်တကြားအော်ဟစ်နေတဲ့ဒေါ်ထွေးထွေး၏နှုတ်ခမ်းထူထူကြီးများကိုမိမိပါးစပ်ဖြင့်ငုံခဲ၍တအားကုန်စုပ်ယူလိုက်သည်၊
ဂျိန်း ဂျိန်း ဒလိန်း
အား အမလေး ဝူး ဖလူး ဝု
အပွတ်အသပ်အနမ်းအရှိုက်များကြောင့်ဒေါ်ထွေးထွေးတကိုယ်လုံးဆူဝေကုန်သည်၊ကြောက်လန့်တာတွေ ပြေကုန်သလို မောင်မောင်၏နောက်ကြောကိုတင်းကြပ်စွာဖက်တွယ်ပစ်လိုက်ရပြန်သည်၊
အဆိုးဆုံးကမောင်မောင်၏ကြီးမားသန်မာနေတဲ့လီးကြီးကသူမ၏စောက်ဖုတ်ကြီးရဲ့အကွဲကြောင်းမှာအလျှား လိုက်ပွတ်သပ်တိုက်ခိုက်လှုပ်ရှားနေမှုကပူနွေးတဲ့သွေးခုန်နှုန်းတွေဖြစ်လာသလိုစောက်ခေါင်းတွင်းမှအရည်များဒလဟောထွက်ကျလာစေသည်အထိပင်ဖြစ်လို့ဒေါ်ထွေးထွေးအောက်မှနေ၍ဖင်ကြီးကိုယမ်းခါနေရလေ တော့သည်၊
မောင်မောင်ဆိုသည့်မောင်မောင်ကလည်းချက်ဆိုနားခွက်ကမီးတောက်စေသည့်အကောင်စားမို့ဒေါ်ထွေးထွေးစိတ်တွေကြွထရွလာပြီမို့ဒက်ကနဲသိလိုက်ရာအလိုက်သင့်ပေါင်းပြီးဖင်ကြီးကိုယမ်းခါနေတဲ့ဒေါ်ထွေးထွေး၏စောက်ခေါင်းဝကိုမှန်းထောက်ချိန်ဆပြီးဖင်ကိုကြွကာခါးကိုနွဲ့ပြီးဖိသိပ်ချလိုက်သည်၊
ပြလွတ် စွတ် စွတ် စွတ်
အင့်
လွတ်ပဟေ့ဆိုကထဲကမောင်မောင်တို့မနားတမ်းဖိဆောင့်ပါလေပြီ။ဒေါ်ထွေးထွေးခမျာမှာလည်းမောင်မောင်၏လီးကြီးကကြီးထွားရှည်လျှားလှသောလီးထိပ်ကသားအိမ်ကိုလာထောက်သဖြင့်အောင့်ကနဲအောင့်ကနဲဖြစ်သွား
ရသဖြင့်နာကျင်ခံခက်ဖြစ်နေရပြန်သည်၊မောင်မောင်နသိုးကြိုးပြတ်လိုဆောင့်နေသည်မှာကုတင်တခုလုံးရမ်းခါနေတော့၏၊အပြင်ဘက်မှာလည်းမိုးကသီးထန်စွာရွာနေသည်၊
စွတ် စွတ် ဒုတ် ဒုတ် စွတ် စွတ်
အိုး အင့် အင့် ဟင့် အင့် အီး
ဖြေး ဖြေး အင့်ဟင်း အောင့်တယ်
ဒေါ်ထွေးထွေးမောင်မောင်၏ပူနွေးသောလီးတချောင်းလုံးမိမိစောက်ဖုတ်ကြီးထဲကိုဝင်ထွက်ပါများတော့ ကောင်းအီစိမ့်သွားအောင်ပင်အရသာတွေ့လာရပြန်ကာ။မောင်မောင်၏ခါးကိုလှမ်းဖမ်ဆွဲဖက်တွယ်လိုက်ပြီး ဆောင့်သည့်အရှိန်နှင့်အံကြဖြစ်အောင်အောက်မှဖင်ကြီးကိုကော့မြှောက်ပင့်တင်ပေးလိုက်ပြီး။လီးကြီးပြန်အ ချွတ်မှာဖင်ကြောကိုရှု။ံ့ဗိုက်သားကိုခါးကော့၍လီးတန်ကြီးကိုညှစ်ဆွဲချပေးလိုက်သည်၊
မောင်မောင်မှာဒေါ်ထွေးထွေးအပေးကောင်းမှုကြောင့်တခါဘူးမျှမခံစားဘူးသေးသောအတွေ့အကြုံကိုခံစားရပြန်သည်မို့ဒေါ်ထွေးထွေး၏ပုခုန်းနှစ်ဖက်ကိုဆွဲ၍တအားကုန်ဖိဆောင့်နေပြန်သည်၊
စွိ ဒုတ် စွတ် စွတ် စွိ
အင့် ဟင်း ဟင်း အို အီး ကျွတ် ကျွတ်
ဒေါ်ထွေးထွေး၏နှုတ်ဖျားမှအံကိတ်၍ငြီးငြူသံထွက်ပါ်လာသည်နှင့်မောင်မောင်သည်ဆက်မဆောင့်တော့ဘဲ၍သူမ၏မျက်နှာကိုခေါင်းမော့ကြည့်ရင်း
နာလို့လား ဟင် ဒေါ်ဒေါ်
အခုမှတေါင်းပန်မနေနဲ့ လုပ်မှာဖြင့်မြန်မြန်သါလုပ်ဒီမှာဆန့်တငန့်ငန့်ဖြစ်နေပြီ
အို ဟုတ်လား ကဲ ဒီလိုဆို
မောင်မောင်ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့်လှေကြီးထိုးလိုးနေရာမှသူ၏ဒူးနှစ်ဖက်ထောက်ပြီးသူမ၏ပေါင်ကြီးများကိုဆွဲ ထောင်လိုက်သည်၊မောင်မောင်ဒေါ်ထွေးထွေး၏ခါးကိုမကိုင်ဘဲကြီးမားဖေါင်းကားပြည့်ဖြိုးလှသည့်နို့ကြီး နှစ်လုံးကိုဆွဲကိုင်လိုက်ပြီးဖိဖိဆောင့်ချပြီး လိုးတော့သည်၊
ဗြစ် ဗြုတ် စွတ် စွတ် စွိ
အင့် အင့် အိုး ဖြေးဖြးဆောင့်ပါဟဲ့ မောင်မောင်
မရတော့။မောင်မောင်ဒလကြမ်းဆောင့်ပါလေပြီ။မိုးသံလေသံများနှင့်အပြိုင်အခန်းလေးထဲမှာအသံများဆူညံနေ လေရဲ့။အခန်းတွင်းနှစ်ပေမီးချောင်းရဲ့အလင်းရောင်အောက်မှာလူသားနှစ်ဦးဝတ်လစ်စားလစ်ဖြင့်အမှောင်တ ကာ့အမှောင်ဆုံးကာမအမိုက်မှောင်ကြီးကျနေသည်၊
အခြားလူတယောက်၏လီးတချောင်းလုံးမိမိ၏စောက်ခါင်းထဲသို့ပူနွးမာကြောစွာသွက်သွက်လက်လက်ကြီး ဝင်ထွက်နေမှုကြောင့်အကြောများတဖျင်းဖျင်းထအောင်ကောင်းမွန်အီလွန်းလှသမို့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို မိုးပေါ်ထောင်ပြီးမောင်မောင်ရဲ့ခါးကိုညှပ်ယူဆွဲဖိ၍အောက်မှဖင်ကြီးကိုအားရပါးရကော့မြှောက်ပေးသလိုလီးကိုလည်းမိမိ၏စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားများဖြင့်အတတ်နိုင်ဆုံးညှစ်ဆွဲနေလိုက်သည်အထိပင်၊
မောင်မောင်။ဒေါ်ထွေးထွေး၏ပေါင်ကြီးများကိုပင့်မြှောက်လိုက်သည်။ဒူးထောက်လိုးနေရာမှဝမ်းလျားမှောက်ခါကုတင်ဘောင်ကိုခြေကန်လိုက်သည်။ပြည့်ဖြိုးကြီးမါးလှတဲ့သူမ၏ပေါင်တွေကိုပုခုံးနှစ်ဖက်ဖြင့်ဖိတွန်းချလိုက်သည်၊
သူမ၏ဒူးနှစ်ဖက်သည်သူမ၏နို့ကြီးများပေါ်သို့ပိကျသွားရသည်။ဖင်ကြီးမှာလည်းမြှောက်ကြွလာ၏၊ မောင်မောင်သည်သူ၏ဖင်တုန်ကြီးများကိုလက်ပြန်ကိုင်တွယ်ဖျစ်ညှစ်ရင်းမှဖင်အသာကြွလိုက်၏၊လီးကြီးသူမ၏စောက်ဖုတ်ထဲမှတဖြေးဖြေးကြွတက်လာသည့်လီးတချောင်းလုံးအပြင်မရောက်ခင်တဝက်လောက်မှာ ဆတ်ကနဲဖိသိပ်လိုက်သည်၊
စွိ စွတ် ဒုတ်
အင့် အိုး
စွိ စွတ်
အင့် ဟင့် အား ရှီး ဟင်း
ဒေါ်ထွေးထွေးတယောက်သွားပြီ။သဘာရင့်နေတဲသူမ။မောင်မောင်၏ပညာသားပါပါဖိသိပ်လိုးဆောင့်၍တဖုံ။ လီးကိုအလွတ်အကျွတ်ဆွဲထုတ်ပြီး။ဗြုံးကနဲဖိဆောင့်ခြင်းဖြင့်တမျိုး။ဖင်ကိုကော့၍လီးကြီးကိုမတ်ထောင်နေ အောင်ပြုပြီးလိုးချလိုက်ရာ။လီးကြီးသူမ၏စောက်ခေါင်းထဲအဆုံးထိနစ်ဝင်သွားချိန်။လီးထိပ်ကွမ်းသီးခေါင်းကိုတဆတ်ဆတ်တုန်အောင်ဖင်ကြီးရှုံ့ပစ်ခြင်းတနည်း။ကော်ထိုးပင်လိုးမြေစိုက်လိုးနည်းစသည့်လက်ဦးဆရာ ကြီးထွန်းလွင်နည်းပေးလမ်းပြချက်များအတိုင်းတသွေမတိမ်းလုပ်ဆောင်နေခြင်းကြောင့်ဒေါ်ထွေးထွေးဖျတ်ဖျတ်လူးနေလေပြီ၊
အား အင့် ကောင်း ကောင်း ကောင်းလှချည်လား မောင် မောင် အင့် ဆောင့် ဆောင့် အိုး
စွတ် စွတ် ဒုတ် ဒုတ်
လီးထိပ်ကွမ်းသီးခေါင်းကသူမ၏သားအိမ်ထိပ်ထေါက်မိလိုက်ပြန်တေါ့နှစ်ယေါက်စလုံးကျင်ကနဲ။ကျင်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး။အကြောပေါင်းတထောင်စိမ့်အီသွားကြရပြန်သည်၊ဆရာကောင်းတပည့်ပန်းကောင်းပန်သလို သွန်သင်ညွှန်ကြားသည့်ဆရာသမား၏စကားကိုတသွေမတိမ်လိုက်ပါလုပ်ဆောင်ချက်များသည်မောင်မောင်အဖို့ထူးခြားကောင်းမွန်အီစိမ့်သောကာမအရသာကိုခံစားရပြီမို့။အားရကြေနပ်စွာပညာကုန်သုံးနေလိုက်ပြန် သည်၊
ကြည့်ဆောင့်လိုးနေရင်းမှလက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ဒေါ်ထွေးထွေး၏စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းထူထူကြီးနှစ်ဖက်ကိုတဖက် တချက်ဆွဲဖြဲဟလျှက်လီးဝင်တိုင်းလှုပ်ရှားငုတ်ချီပေါ်ချီဖြစ်နေသည့်စောက်စေ့ကြီးကိုလီးနှင့်လက်မနှစ်ခုကြားဖိချေပွတ်သပ်ပေးနေပြန်ရာ။ဒေါ်ထွေးထွေးဖင်ကြီးရမ်းခါသွားပြီး။ခေါင်းထောင်ထ၍မောင်မောင်၏ဂုတ်ဦးကိုမမှီမကမ်းလှမ်းဆွဲလိုက်။လက်နဲ့ပွတ်လိုက်။မိမိ၏ခြေကျင်းဝတ်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကိုင်ပြီးဖင်ကိုအတတ်နိုင်ဆုံး ပင့်မြှောက်ရင်းမှ။လီးကြီးကိုညှစ်ဆွဲနေပြန်သလိုနှုတ်ဖျားမှလည်း၊
အိုး အင့် ကောင်း ကောင်း အင့် ဟင့် ဆောင့်
စွိ ဒုတ်
ဟီး မောင်မောင်
ဒုတ် ဒုတ်
အားယား ပြီး ပြီးတော့မယ် ဆောင့် ဆောင့်
ဒေါ်ထွေးထွေးကရောင်ကတမ်းရေရွတ်မြည်တမ်းရင်းမှလှုပ်ရှားမှုများငြိမ်သက်သွားလေတော့သည်၊ မောင်မောင်ဒေါ်ထွေးထွေးတယာက်ကာမအထွတ်အထိပ်ကိုရောက်ရှိသွားပြီကိုသိလိုက်သည်နှင့်စောက်ဖုတ်
ကြီးကိုဖြဲကိုင်နေရာမှလက်နှစ်ဖက်လွှတ်လိုက်သည်၊တစ်တီဒူးထောင်နေတဲ့ပေါင်နှစ်ပေါင်ကြားမှခြေတ ချောင်းကိုဆွဲချလိုက်ပြီးတပေါင်ကျော်ပုခုန်းထမ်းပုံစံဖြင့်ကုန်းလျက်အသားကုန်ဆောင့်လိုက်သည်၊
အင့် အင့် စွိ စွတ် စွတ် ဒုတ် ဒုတ် စွိ
မောင်မောင်တကိုယ်လုံးတုန်ခါသွားအောင်ကောင်းလာပြီ။သုတ်ကိုမထိန်းနိုင်တော့။တမင်မှီထားသောပေါင်တဖက်ကိုလက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ဖက်တွယ်ရင်းသုတ်ရည်များကိုသူမ၏စောက်ခေါင်းတလျှောက်ပန်းထုတ်ပစ်လိုက်လေတော့၏၊
ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်သွားပြီးအပြင်မှာကမိုးမစဲသေး။သက်ပြင်းများပြိုင်တူချလိုက်မိကြသည်၊ချွေးလေးစို့နေသည့်မောင်မောင်၏နဖူးကိုပွတ်သပ်ရင်းခေါင်းမှဆံပင်များကိုလက်များဖြင့်ခတ်ဖွဖွပွတ်သပ်လိုက်သည်၊
မောသွားသလား မောင်
အင်း နဲနဲမောတယ် ဒေါ်ဒေါ်
အမယ် ဒီလောက်ပယ်ပယ်နယ်နယ်ကိုင်လိုးပြီးတာတောင်ငါ့ကို ဒေါ်ဒေါ် ခေါ်နေရသေးတယ်
ဒေါ်ဒေါ်လို့မခေါ်ရင်ဘယ်လိုခေါ်ရမှာလဲ
မမကီးလို့ခေါ်ပေါ့ မောင်ရဲ့
မမကြီး
အင် မောင်လေး
တဏှာရဲ့စေရာသွားနေကြတဲ့လူတွေအဖို့အသက်အရွယ်သွေးသားတော်စပ်မှုလူမှုဓမ္မသတ်တွေဘေးချိတ်ပစ် လိုက်ကြသည်၊ဦးလေးနဲ့စပ်မှအဒေါ်တော်ရပေမဲ့ဆွေရင်းမျိုးရင်းပင်၊လူမှုနယ်ပယ်မှာအထိအတွေ့နောက် ကောက်ကောက်ပါအာင်လိုက်မိကြရင်းဖြင့်လူမှုရေးဖေါက်ပြန်မှုဒုနဲ့ဒေးများနေပြီ၊ပတ်ဝန်းကျင်တစိမ်းတရံစာမသိအောင်ကျိတ်ပုံးခုတ်၍ပြဿနာကိုဖြေးရှင်းနေကြရသည်မှာလည်းအနတက့မ ၊
မောင်မောင်အသက်ကိုတွက်ကြည့်ပါက ၁၈ နှစ်မပြည့်တတ်သေး။ပတ်ဝန်းကျင်အသိုင်းအဝိုင်းနယ်ပယ်မှ ဆရာ့ဆရာတွေရဲ့သွန်သင်မှုမြှောက်ပင့်မှုတွေကတဆင့်စိတ်ကူးယဉ်နယ်ပယ်ကနေလက်တွေ့ဘဝကိုစမ်းသပ်မိရပြန်သည်၊
ဒေါ်ထွေးထွေးအသက် ၄၅ နှစ်ဆိုပေမဲ့ပြည့်ပြည်ဖြိုးဖြိုးထောင်ထောင်မောင်းမောင်းသွေးသားဆူဖြိုးတုန်း။ ထို့ကြောင့်ကြောင်ခံတွင်းပျက်နှင့်ဇရက်တောင်ပံကျိုးတွေ့ကြရပြီ၊သူမကလည်းတဏှာရမ္မက်ကြီးလွန်းသူဆို ပြန်တော့ ဟင်း၊
မောင်မောင်သူမ၏ဘေးမှာလဲလျှောင်းအနားယူရင်းသူမ၏ပြည့်ဖြိုးဖေါင်းကားနေတဲ့နို့အုံကြီးကိုအားရပါးရ နယ်ဖက်ဆုပ်ချေနေပြန်သည်၊ဒူးတဖက်ကလည်းအငြိမ်မနေပါ။ဒေါ်ထွေးထွေးပေါင်နှစ်ဖက်ပေါ်ခွတင်ရင်းဒူးဖျားဖြင်သူမ၏ဆီးခုံပေါ်ထိချေပွတ်သပ်နေပြန်သည်၊မောင်မောင်၏အပွတ်အသပ်များကြောင့်ဒေါ်ထွေးထွေး နှာမှုတ်သံပြင်းလာသလိုနို့ကီးနှစ်လုံးမှာလည်းလှုပ်ရှားနေပြန်သည်၊
မောင်မောင်၏ပညာသားပါပါနှိုးဆွပေးမှုများကြောင့်ငြိမ်သက်နေတဲ့ခံချင်စိတ်တွေတဖြည်းတဖြည်းကြွတက်လာပြန်၏၊
အိုး အင့် ယားတယ် မောင်ရဲ့
အသက်အရွယ်နှင့်မလိုက်။ညုတုတေးသံကသူမ၏နှုတ်ဖျားမှပေါ်ထွက်လာသည်၊
မမှီမကန်းနှင့်မောင်မောင်၏ပြော့ခွေနေတဲ့လီးကြီးကိုလှမ်းဆွဲဆုတ်ကိုင်လိုက်သည်၊
အရည်များဖြင့်စွတ်စိုနေသဖြင့်လက်ထဲမှချော်ထွက်နေသည်၊ပက်လက်စင်းစင်းကြီးအိပ်နေရာမှလူလဲထထိုင်ပြီးထမီဖြင့်မောင်မောင်၏လီးမှပေကျံနေသောအရည်ချွဲချွဲတွေကိုတယုတယသုတ်ပေးပြန်သည်၊ကျေနပ်အောင်သုတ်သင်ပြီးထမီကိုခြေရင်းကိုလှမ်းပစ်လိုက်သည်၊လက်ကြီးများကမောင်မောင်၏ပျော့ခွေနေတဲ့လီးကိုဖွဖွ လေးဆုပ်ကိုင်ပွတ်သပ်ပေးနေပြန်သည်၊
ဒေါ်ထွေးထွေး၏ပူနွေးသောအထိအတွေ့အပွတ်အသက်များကြောင့်ပျော့ခွေနေသောမောင့်မောင့်ရဲ့လီးကြီးမှာသူမ၏လက်ထဲမှာတစတစနှင့်မာန်ထလာသည်၊အကြောများအပြိုင်းအပြိုင်းဖုထစ်မာကျစ်နေသည့်လီးကြီးမှာဖွဖွလေးဆုပ်ကိုင်ထားသောလက်နှစ်ဖက်စာထက်ပို၍ဒစ်ဖျားကြီးမှာပိုလျှံနေပြန်ရာ
အိုး ကြည့်စမ်းလူသာငယ်တယ် လီးကဖြင့်သူ့ဦးလေးလီးကြီးအတိုင်းဘဲမာထန်ကြီးထွားလှချည်လား
ကြီးတော့မကြိုက်ဘူးလား ဒေါ်ဒေါ် အဲ မမထွး
မမထွေးတို့ကကြီးလေကြိုက်လေပေါ့ဟဲ့ အဲ ဒီတခါနင်ကအောက်ကနေငါကအပေါ်ကတက်လုပ်မယ်
မမထွေးသဘောလေ
ဒေါ်ထွေးထွေးတဏှာ၏စေရာနောက်သို့တကောက်ကောက်လိုက်ရပြန်သည်၊
ကွညျ့မိမိ၏တူသားပါလားဆိုတဲ့အသိမရှိတေါ့။မှတျသိပျတဲ့ဆနမြွားကွောငျ့မတျထောငျနတေဲ့လီးကွီးပေါျကြောျခှ၍မိမိ၏စောကျဖုတျဝတှငျတေ့ထောကျ၍ဖွေးဖွေးလေးဖိခလြိုကျသညျ၊
ပြွတ် ပတစ် စွိ စွတ် အာ့ အင့် အာ နင့်ဟာကစောစောကထက်တောင် ပိုထွားလာတယ်ထင်တယ် ငါ့အဖုတ်ထဲပြည်နေတာဘဲ ဟင့် အင်း စွိ စွိ ဒုတ် အိ
တကြိမ်နဲ့တကြိမ်မာထန်ကြီးတုတ်လာတဲ့လီးကြီးကြောင့်ဒေါ်ထွေးထွေးအကြိုက်တွေ့လာရပြန်လေ၏၊ဖင်ကို ကြွလိုက်သည့်အခါမှာပြဲလန်နေသည့်သူမ၏စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားများကလုံးပတ်ထွားထွားလီးကြီး၏အတန်ကြီးကိုညှင်းဆွဲ၍ယူသွားစေရန်အတွက်ပညာကုန်သုံးရင်းမှအထိုင်အထကိုခတ်သွက်သွက်ကလေးလိုးလိုက်ပြန်သည်။
စွိ စွတ် အင့် အင့် အီး ရှီး အင့် အင်း
ဒေါ်ထွေးထွေး၏ဖင်ကြီးကိုအောက်မှလက်နှစ်ဖက်ဖြင့်မနိုင်မနင်းပင့်တင်ရင်းမှမောင်မောင်ဖင်ကိုကော့ မြှောက်ညှောင့်လိုးလိုက်ရာလီးထိပ်ကသူမ၏သားအိမ်ထဲသို့နစ်ဝင်သွားရာဒေါ်ထွေးထွေးခမျာအသဲအူများ ပြုတ်ထွက်သွားပလားထင်မှတ်ရလောက်အောင်ကောင်းလွန်ရကား
အ အင့် အင့် အမလး ရှီး ကျွတ် ကျွတ် ကောင်း ကောင်းလိုက်တာ ပင့် ပင့်
နာနာပင့် မမထွေးအပေါ်ကစိတ်ရှိလက်ရှိဖိချမယ် အား အား အီး ဟုတ် ဟုတ်ပြီ အား
နှုတ်ခမ်းလေးနှစ်ခုစုချွန်၍တရှီးရှီးနဲ့ငြုတ်သီးစပ်သလိုအသံများထွက်အောင်ငြီးငြူရင်းမျက်လုံးကိုပိတ်၍ ခေါင်းလေးမော့ခါဖင်ကြီးကိုနောက်သို့စပ်၍ကြွလိုက်ဗြိကနဲနေအောင်ဖိချလိုက်နဲ့စည်းချက်ညီညီဖိဆောင့်နေ၏၊ဒေါ်ထွေးထွေးဗိုက်သားကိုရှုံ့ဖင်ကိုကြုံ့ကာစောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးများကိုစုလိုက်ဖြဲလိုက်ဖြစ် အောင်လုပ်၍မောင်မောင်၏လီးကြီးကိုညှစ်ဆွဲစုပ်ယူသွားအောင်လုပ်ရင်းမှ
တအား ကောင်း ကောင်းလာပြန်ပြီ ကောင်း ကောင်း အင့် အင့်ြ
စြိွစွိ စွတ် ဖတ် ဖတ်
သူမ၏စောက်ခေါင်းတလျှောက်ကျင်ကနဲဖြစ်သွားသာစောက်ဖုတ်မှစောက်ရေများဒလဟောပန်းထွက်မိလိုက်ရသည်အထိကောင်းအီဆိမ့်သွားရသည်၊စောက်ဖုတ်အတွင်းမှအရည်များလျှံကျပြီးမောင်မောင်၏ဆီးခုံပေါ်ရွှဲ နစ်သွားရပြန်၏၊
ကောင်းလိုက်တာ မောင်မောင်ရယ် ကောင်းလိုက်တာ
ပါးစပ်မှအဆက်မပြတ်ပြောဆိုရင်းမှလေးငါးချက်ဖိထိုင်ချလိုက်ပီးမောင်မောင်၏ရင်ဘတ်ပေါ်သို့တအိအိလဲ ပြိုကျသွားရတော့၏၊ မောင်မောင်မှာဆန့်တငန့်ငန့်ဖြင့်လေးလံလှသောဒေါ်ထွေးထွေး၏ကိုယ်လုံးကြီးကိုဖက်တွယ်လိုက်ရင်းမှအ ပေါ်မှကျန်တဖက်ကိုဆွဲလှဲချလိုက်ပြီးကုတင်ပေါ်မှဆင်းလိုက်သည်၊
ပုံ့ပုံ့ကြီးငြိမ်သက်နေတဲ့ဒေါ်ထွေးထွေးရဲ့ကိုယ်လုံးကြီးကိုကုတင်ပေါ်ကန့်လန့်ဖြတ်ဖြစ်အောင်ခြေနှစ်ချောင်းမှကိုင်ဆွဲ၍ပြုလုပ်လိုက်သည်၊
ဒေါ်ထွေးထွေး၏ခြေနှစ်ချောင်းကုတင်အောက်သို့တွဲလဲကျသွား၏၊သူမ၏လုံးကျစ်ပြည့်တင်းလှတဲ့သလုံးသား
နှစ်ဖက်မှနေ၍ခြေနှစ်ချောင်းကိုပင့်မြှောက်လိုက်ပြန်သည်၊ဒေါ်ထွေးထွေးကုတင်ပေါ်ကန့်လန့်ဖြတ်အနေအထားဖြင့်ခြေနှစ်ချောင်းကိုကား၍ကုတင်စွန်းတွင်ပြန်ထောက်ထားလျှက်ရှိနေပြန်ရာအစွမ်းကုန်ဖြဲကားထားတဲ့ပေါင်ခြံကြားမှာတော့သုတ်ရည်များဖြင့်ပြောက်လက်နေသည့်စောက်ဖုတ်ကြီးမှာပြဲလန်နေ၏၊
ကုတင်အာက်မှမောင်မောင်သည်သူမ၏ခြေနှစ်ချောင်းကြားမှနေ၍မတ်တပ်ရပ်ပြီးဖေါင်းအိကြီးမားလွန်းလှတဲ့သူမ၏နို့ကြီးများကိုခတ်နာနာလေးဆုပ်ကိုင်ဖြစ်ညှစ်လိုက်သလိုလက်မလက်သဲခွန်နည်းနည်းလောက်ရှိနို့သီးခေါင်းညိုညိုကြီးတွေကိုလည်းလက်ချောင်းလေးများဖြင့်ဖိချေပွတ်သပ်ပစ်လိုက်၏၊
အြဟင်း ဟင် အီး မောင်မောင်ရယ် လုပ်မှာဖြင့်လုပ်စမ်းပါ ဒီလိုလုပ်နေတာအနေခက်လွန်းလို့ြ
ကုတင်စွန်းမှအိထွားအိစက်နေတဲ့တင်ပါးကြီးနှစ်ဖက်ယမ်းခါနေရင်းမှမနေနိုင်အောင်မထိုင်နိုင်အောင်ဖြစ် နေရရှာပြန်သည်၊မောင်မောင်လီးကိုအရင်းမှကိုင်၍သူမ၏စောက်ခေါင်းဝတွင်မွှေနောက်လိုက်ပြန်ရာပို၍အနေခက်ရပြန်သည်မို့ခေါင်းကြီးကိုရမ်းခါလိုက်ရပြန်သည်၊သူမ၏ခါးကိုစုံကိုင်ဆွဲကာခါးကိုနွဲ့၍ဖိသိပ် လိုက်သည်၊
စွိ ဒုတ် စွတ် ဒုတ်
ဟင်း အိုး ဟင်းဟင်း
လီးကြီးတချောင်းလုံးသူမ၏စောက်ဖုတ်ထဲနစ်ဝင်သွားရပြန်သည်၊ဒေါ်ထွေးထွေးသူမ၏ဖင်ကြီးကိုအတတ် နိုင်ဆုံးရမ်းခါပြီးအလိုက်သင့်ခါးလေးကိုမသိမသာလေးကော့ကော့ပေးလိုက်ပြန်တော့မောင်မောင်အကြိုက် တွေ့သွားကြပြန်သည်၊ခါးကိုကိုင်ဆွဲထားသည့်လက်နှစ်ဖက်စလုံးနို့ကြီးနှစ်လုံးကိုပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ကြီးလှမ်းဆွဲပြီးမောင်မောင်ဖိဆောင့်လိုးနေပြန်သည်၊
ဒုတ် စွတ် ဒုတ် ကျွိ ကျွိ စွိ
ဟင့်ဟင့် အိုး အင်း မောင်မောင် ဆောင့်
ကုတင်တခုလုံးယမ်းခါနေ၏၊ခါးလေးကိုမသိမသာလေးကော့ပြီးဖင်ကိုကြွလိုက်ပြီးမောင်မောင်၏လီးကြီးကိုညှစ်ဆွဲလိုက်ပြန်သည်၊ကုတင်စွန်းတွင်ထောက်ထားသာခြေနှစ်ချောင်းမှာလည်းမောင်မောင်ခါးကိုဆွဲဖိချ လိုက်သလိုမိမိကလည်းကော့၍ကော့၍အလိုးခံလိုက်မိ၏၊
ပြွတ် ပြွတ် စွတ် စွတ် ဖတ် ဖတ်
မောင်မောင်ဖင်ကြီးကိုနောက်သို့တအားဆုတ်ကာအားနှင့်စပ်ဆောင့်နေပြန်ရာဒေါ်ထွေးထွေး၏ဖင်တုံကြီးများကုတင်စွန်မှာပိပြားချပ်သွားရလေသည်၊
ဗြွတ် စွိ စွိ ဒုတ် ကျွိ စွတ် ဖတ်
အား အင့် ကောင်းလာပြီ မောင်မောင် မောင် ဆောင့်ဆောင့်
နှစ်ယောက်စလုံးကာမ၏အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်လာကြပြီဖြစ်သဖြင့်အသက်ရှူသံများပြင်းထန်ကာ
ဒေါ်ထွေးထွေးမှာမျက်တောင်လေးများမှေးစင်းသွားသည်၊ခြေနှစ်ချောင်းမှာလည်းကုတင်အောက်သို့တွဲလဲကြီးကျသွားရပြန်လေသည်၊
မောင်မောင်မှာလဲအရွယ်နှင့်မမျှကြီးထွားလှတဲ့လီးကြီးအဆုံးမြုတ်အောင်အသါးကုန်ပစ်ကြုံးလိုက်ရင်းမှ ဒေါ်ထွေးထွေး၏စောက်ခေါင်းထဲသို့သုတ်ရည်များပန်းထုတ်မိရပြန်သည်၊
နှစ်ယောက်စလုံး မောဟိုက်ကာတဦးနဲ့တဦးတင်းကျပ်စွာဖက်တွယ်ရင်းငြိမ်သက်သွားကြလေတော့သည်၊
-------------------------------------
ဟင့် အင့် တော်ပြီကွာ ကိုသိန်းကလဲ ထွေးအိပ်ချင်ပါတယ်ဆို ဒါဘဲ
တခါဘဲရှိသေးတာဥစ္စာ မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ ခါတိုင်းနေ့ဆို မင်းကကြီးဘဲ
ဟုတ်ပါတယ်ကိုသိန်းရယ် ဒီနေတော့ ထွေးသိပ်နေမကောင်းချင်သလို နှုံးချိနေတာမို့
အချိန်ကည ၁၂ နာရီကျော်ကျော်ပင်ရှိသေး၏။အခန်းတခုတွင်းမှလင်မယားစုံတွဲတို့သည်တွတ်ထိုးနေကြဆဲ။ ထိုလင်မယားသည်ကားဒေါ်ထွေးထွေးနှင့်သူမ၏ယောင်္ကျားဦးသိန်းမောင်တို့ပင်ဖြစ်၏၊ဦးသိန်းမောင်သည်ယမန်နေ့ကသမီးနှင့်အတူစစ်ကိုင်းဖက်ကိုညအိပ်သွားပြီးဒီကနေ့ နေ့လည်လောက်မှပြန်ရောက်လာပေမဲ့ သမီးဖြစ်သူအေးအေးမော်ကသူ့သူငယ်ချင်းများနှင့်စစ်ကိုင်းတောင်ပေါ်သို့ဘုရားဖူးသွား နေသဖြင့်
ညနေမိုးချုပ်မှပြန်ရောက်လာသည်၊ညစာထမင်းစားသောက်ပြီးကထဲကပင်ပင်ပန်းလို့ဆို၍အိပ်ယာသို့အစော ကြီးဝင်သွားလေသည်၊
ဒေါ်ထွေးထွေးမှာမနေ့ညကတညလုံးလူငယ်အားကောင်းမောင်းသန်မောင်မောင်နှင့်စိတ်ရှိလက်ရှိလိုးလိုက်ရ သဖြင့်ပင်ပန်းနေလေသည်၊မောင်မောင်ဆိုသည့်မောင်မောင်ကလည်းသူ့ဦးလေးငယ်ငယ်ကအတိုင်းသန်သ လားမမေးနဲ့။တညလုံး အားရပါးရလိုးခဲ့ရတာတောင်အားမရ မနက်အိပ်ယာထ လက်ဘက်ရည်သောက်ပြီး
ကထဲကဒေါ်ထွေးထွေးကိုဆက်လိုးနေပြန်ရာ။တမနက်ခင်းလုံးအချိန်ကုန်ရော။ဒါတောင်ထမင်းချက်ရအုံးမှာ စျေးသွားရအုံးမှာဆိုတဲ့ အကြာင်းပြ။တောင်းပန်လွန်းမကတောင်းပန်မှဘသားချောလက်လျှော့သွားတာ။ သို့မဟုတ်ဆို တနေကုန်များလိုးနေမလားမသိ။ တော်ပါသေးတယ် နေ့လည်ထမင်းစားပြီးချိန်လောက်မှာ မတ္တရာကသူ့အဖေလာခေါ် လို့ပါသွားလေသည်၊
အဲဒါကွောငျ့ပငျ ဒေါျထှေးထှေးတယောကျတကိုယျလုံးထုရိုကျထားသလိုကိုယျလကျမြားနာကငြျနှမျးဟိုကျ နသေဖွငျ့လငျတောျမောငျ၏ဆန်ဒကိုတခြီတမောငျးမြှသာစိတျပါလကျပါအလိုးခံလိုကျပွီးနောကျတခြီမှာတော့ ဒေါျထှေးထှေေးဆလံသနရေပွနျသညျ၊ဦးသိနျးမောငျကတော့မရဒေါျထှေးထှေး၏ခွနှေစျခြောငျးကိုပုခုနျးပေါျထမျးတငျကာရှေ့သို့အားပွုကှေးညှတျ၍အဆကျမပွတျဆောငျ့နပွေနျ၏၊
စွိ စွိ ပြွတ် ပြွတ် ဖတ် ဖတ်
အင့် အား ကိုသိန်းကလဲ နှာဘူးသိပ်ကဲတာဘဲ သူများအိပ်ချင်ပါတယ်ဆိုမှဘဲ
ဒေါ်ထွေးထွေး၏အိပ်ချင်မူးတူးသံဖြင့်ပြောဆိုနေသည်ကို ဦးသိန်းမောင်ဂရုမစိုက်တော့သူမ၏နို့ကြီးများကို အားရပါးရဆုပ်ချေဆွဲကိုင်ရင်းမှလိုးဆောင့်နေပြန်သည်၊
စွိ စွိ ဖတ် ဖတ် အင့် ဟင့် အိုး
လီးကြီးကသူမ၏စောက်ခေါင်းထဲနစ်ဝင်သွားသည်မှာအရှိန်ပြင်းလွန်းလှ၏၊
လပြွတ်ကြီးနှစ်လုံးကလည်း တဖတ်ဖတ်နဲ့ ဒေါ်ထွေးထွေး၏ဖင်တုံတဖက်တချက်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်
ခတ်စူစူလေးဖြစ်နေတဲ့ သူမ၏စအိုကိုရိုက်ခတ်လိုက် ကြာတော့ဒေါ်ထွေးထွေးစိတ်တွေထန်လာရပြန်လေ သည်၊
မိမိ၏ရင်ဘတ်ပေါ်ပိကျနေတဲ့ ပေါင်ကြီးနှစ်ဖက်ကိုဆွဲကိုင်အားပြုရင်းမှအပေါ်ကအဆောင့်နဲ့ချိန်ကိုက်စွာ ဖင်ကိုကော့မြောက်ပင့်တင်ပေးလိုက် ဘေးတိုက်ယမ်းခါလိုက်နှင့်အပေးအယူမျှတစွာအလိုးခံလိုက်ရပြန် သည်၊ဆောင့်ချက်များပြင်းထန်လွန်းလှသမို့ကုတင်မျာယမ်းခါလှုပ်သလိုတချက်တချက်သိမ့်ကနဲသိမ့်ကနဲနေအောင်အိမ်မှာလှုပ်ခါသွားသလားထင်မှတ်ရ၏၊
သူတို့နှစ်ဦးအားရပါးရလိုးဆောင့်နေသံကိုနံရံနားကပ်ပြီးအိပ်ပျော်နေရာမှတဖက်ခန်းကစကားပြောသံတစွိစွိတဖတ်ဖတ်အသံများနဲ့အတူအိမ်ကြမ်းပြင်ကပါတသိမ့်သိမ့်လှုပ်ခါသွားသဖြင့်လန့်နိုးသွားရသူကတော့ သူတို့၏သမီးဖြစ်သူအေးအေးမော်ပင်ဖြစ်သည်၊အေးအေးမော်စစ်ကိုင်းကအပြန်မောမောနှင့်အိပ်ပစ်လိုက်ရာ တချိုးထဲပင်။အခုမှတရေးနိုးတော့၏၊အိပ်ယာမှနိုးပြန်တော့ဆာလောင်မွတ်သိပ်စွာနိုးလာသလိုတဖက်ခန်းမှအသံများကလည်းဆူညံနေသဖြင့်နံရံကြားမှချောင်းမြောင်းကြည့်လိုက်မိပြန်သည်၊
အို ဖေဖေနဲ့မေမေတို့လိုးနေကြတယ်
တိုးတိုးလေးတကိုယ်ကြားရုံမျှရေရွတ်မိလိုက်ရင်းပါးစပ်ကိုလက်တဖက်ဖြင့်ကဗျာကယာပိတ်လိုက်သည်၊
မိမိအသံကိုတဖက်ခန်းကကြားများကြားသွားပလားဆိုတဲ့သဘော၊
ဖေဖေရယ်လေ မေမေရဲ့ခြေထောက်တချာင်းကိုပင့်မြှောက်ပြီးတအားကြုံးလိုးနေတယ်။အောက်ကအလိုးခံနေတဲ့ မေမေကလည်းမျက်လုံးတွေကိုစုံမှိတ်ပြီးဖင်ကြီးကိုကော့ကော့ပေးနေလိုက်တာ၊ဖေဖေရဲ့မဲနက်တင်းပြောင်ပြီး ကြီးထွားလှတဲ့လီးကြီးကလည်းအရည်းတွေအရွှဲသားနဲ့မေမေရဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးထဲကိုနိမ့်ကနဲနစ်ဝင်သွားလိုက်တာအမေ့စောက်ဖုတ်ကြီးချိုင့်ခွက်ဝင်သွားပြန်တယ်၊
စွိ စွိ စွိ အင့် အင့် ဖတ် ဖတ်
ဆောင့် ဆောင့် ကိုသိန်းမောင် ထွေးပြီး ပြီးတော့မယ် ဟင်း ဟင်း
မေမေရဲ့နှုတ်ဖျားကပီသတဲ့အသံကြားတော့ ဖေဖေပေါ့။ခြေထောက်တချောင်းကိုထမ်းထားတဲ့လက်တဖက်နဲ့ မေမေရဲ့ကြီးမားဖေါင်းကားနေတဲ့နို့ကြီးတဖက်ကိုဆွဲကိုင်ညှစ်လိုကသလိုကျန်လက်တဖက်ကလည်းမေမေရဲ့တင်ပါးဆုံကိုအားပြုရင်းတအားတအားဖိဆာင့်ချလိုက်တာအရမ်းအရမ်းမြန်တာပဲ၊
စွတ် စွတ် ဖတ် ဖတ် အင့် အင့် ကျွိ ကျွိ စွတ်
အင့် အင့် ဟင့် အား အား
ပြီးပါပြီ၊"},
{"title":"အရမ်းကောင်းတယ်သွယ်","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEih-bqx1Pzp8khUTJ5WF6jk16Fx37BVHlqhhki2HNlOF-_BmAl5IthxZSxyBMpjKzykJ3Pv74XCQxeeb-iDoH_e6wG5GsHBvvzm5uwRnxrD1lTFljfe4f1AGA5vKPckabkvwPhVjBVMw1g/w128-h128-p-k-no-nu/f691eaf0212f02914d255ea210e50d1b.jpg","content":"ပြွတ်...စွပ်....စွပ်....
အ....အား....
သိပ်နာနေလား....
အင်း....ဟင်း...
မနေ့ညကမှစပြီးခံဖူးသည့် စောက်ပတ်က အခုဒုတိယညရောက်လာပေမယ့် လိုးပြီးရင်း လိုးရင်းလုပ်နေတာကြောင့် နာကျင်ကျိန်းစပ်နေသည်။
ဒါဆို မနက်မှဆက်လုပ်မယ်လေ....
ဟင့်အင်း....ဝင်နေပြီပဲကွာ....ဖြေးဖြေးလုပ်....နောက်မှကြမ်းချင်ကြမ်းပေါ့....
အားအင်ချိနဲ့သော သွယ်သွယ်၏ လေသံလေးက အိမ်ထောင်ဦး ဒုတိယည၏ ဂီတသံစဉ်လေး ဖြစ်နေသည်။ အထဲ ကို တစ်ချောင်းလုံးဝင်နေပြီ။ အရည်ကြည်တွေက ရွှဲကနဲ ရွှဲကနဲ ထွက်လာနေသည်။ စောက်ဖုတ်အုံတစ်ခုလုံး၏ အပြင်ဖက် ရော အတွင်းဖက်မှာပါရှိသည့် ကြွက်သားတွေ အသားစိုင်တွေက တဖြေးဖြေး မာကျစ်ကာ ဖောင်းထလာကြပြီ။ ဒီအခြေအနေ တွင် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရပ်လိုက်လို့ဖြစ်မလဲ။ သွယ်သွယ်မှာ ဒီအချိန်တွင် အလိုးရပ်လိုက်မည့်ဒဏ်ကို မခံနိုင်ပါ။
သွယ် သိပ်နာနေမှာစိုးလို့ပါ....
လုပ်မှာလုပ်ကွာ စကားပြောမနေနဲ့....
စောက်ခေါင်းထဲတွင် ငြိမ်၍စိမ်ထားသော လီးချောင်းပူပူမာမာကြီးကို အမြန်ဆုံးပြန်၍ လှုပ်ရှားစေချင်နေသည်။ တင်း နေသော ဖင်ကြီးမှာ ဝင်း၍ဖွေးနေသည်။ ထိုဖင်ကြီးနှစ်ခြမ်းကြားမှ ပြူးပြီးထွက်နေသော စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ ယောက်ျားလက် ခုပ်တစ်ခုစာမျှ ဖူးထွက်နေသည်။ ခါးလေးကို စုံကိုင်၍ လီးကို တစ်ချက်ချင်း ဆွဲဆွဲနှုတ်ကာ လိုးပေးသည်။
ပြွတ်....ပြွတ်...ဖွတ်....ပြွတ်....
အင့်....အင်း.....ဟင်း.....အ....အ....အင်း.....
သွယ်သွယ် နာသေးလား....
တဖြေးဖြေးပျောက်လာပြီ....လုပ်....အကို့ သဘောကျသာလုပ်တော့....
ဗြွတ်....ပြွတ်...စွပ်....ဖွတ်....
အင့်....အမလေး....လေး...အကိုရယ်....
သွယ်သွယ်၏ ဖင်ကြီးရှေ့တိုးနောက်ငင်နှင့် လုပ်ပေးလာသည်။ အရည်ကြည်လေးတွေက ပထမချော်ချွတ်ချောမော နေရာမှ အထဲတွင် တဖြေးဖြေးစေးထန်းလာသည်။ နှစ်ယောက်စလုံး အကျေနပ်ကြီး ကျေနပ်မိနေကြသည်။
*******************************
လင်မယားညားတာမှ ခြောက်လမပြည့်သေး။ သိန်းအေးက အလုပ်ဖြင့် နယ်သို့ဆင်းသွားသည်။ သိန်းအေး အလုပ် က အဆောက်အဦး ဆေးသုတ်သည့် ကန်ထရိုက်။ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နှင့် အတူတွဲလုပ်သည်။ နယ်တွင် တိုက်သုံးလုံး လက်ခံထားသည်။ အဆောက်အဦးအပြင်ဘန်းသာမက အတွင်းဖက်နံရံကြမ်းခင်း၊ အခန်းစီး မျက်နှာကျက်တွေပါ တစ်တိုက် လုံး လက်ခံထားတော့ အနည်းဆုံး ခြောက်လလောက်ကြာမည်။ ဒီတော့ သွယ်သွယ် တစ်ယောက်ထဲ အိမ်တွင်နေ၍ မဖြစ် တော့။ အမဖြစ်သူတို့ အိမ်သို့ပြောင်း၍နေခဲ့ရသည်။ သွယ်သွယ်၏ အမ နွယ်နွယ်က သာကေတ (၇) ရပ်ကွက်ထဲတွင်နေသည်။ သူ့ယောက်ျား ကိုစိုးက လိုင်းကားဒရိုက်ဘာ။ သားသမီးမရှိတော့ ဆယ်ပေအိမ်လေး တစ်လုံးကို အပိုင်ဝယ်၍နေနိုင်ခဲ့သည်။ အရင်က သွယ်သွယ်မှာ အမဖြစ်သူနှင့် အတူနေခဲ့ရာမှ သိန်းအေးနှင့် အိမ်ထောင်ကျပြီး အိမ်ခွဲဆင်းသွားတာဖြစ်သည်။ ဒီတော့ ပတ်ဝန်းကျင်းက သွယ်သွယ်အဖို့ စိမ်းမနေပါ။ မိတ်ဆွေအပေါင်းအသင်း အိမ်နီးချင်းတွေနဲ့ သွယ်သွယ် နေပျော်ပါ သည်။ ဒါပေမယ့် အိပ်ယာဝင်ချိန်တွင်တော့ လင်ဖြစ်သူကို သတိရလှသည်။ ဟိုတုန်းက အကြောင်းတွေကို ပြန်တွေးပြီး သတိရနေတတ်သည်။ သွယ်သွယ် စိတ်ကူးယဉ်တွေးတောမိနေတာက မဆုံးသေး။ အခန်းထဲမှ အမဖြစ်သူတို့လင်မယား၏ အသံက သဲ့သဲ့ထွက်၍လာသည်။
ပြွတ်....ပြွတ်....စွပ်....စွပ်....ဘွပ်....ပြစ်....
အင့်....အင့်....အင့်....အင့်...
အိမ်လေးက ငြိမ့်ကနဲ သိမ့်ကနဲခါယမ်း၍ တကျွီကျွီမြည်နေသည်။
ဖြေးဖြေးပါဆို ကိုစိုးကလဲ....
ဖြေးဖြေးလုပ်ရတာ အားမရဘူးဟ....
အပြင်ဖက်မှာ သွယ်သွယ်ရှိတယ်....
သူလည်း အိမ်ထောင်ကျနေပြီပဲကွာ....သူအပျိုတုန်းက ငါအသံမမြည်အောင် ကြိတ်လုပ်ခဲ့တာပဲ....ခုတော့ မတားပါနဲ့ကွာ....
ပြွတ်....ပြွတ်....စွပ်....စွပ်....ပြွတ်....ပြွတ်....
အင့်....အင့်....အင့်....
နွယ်နွယ်နှင့် ကိုစိုးတို့ အသံက ခပ်အုပ်အုပ်ပြောနေသော်လည်း သွယ်သွယ်မှာ သူတို့အသံတွေကို သဲသဲကွဲကွဲကြား နေရသည်။ သွယ်သွယ် သက်ပြင်းလေးတစ်ချက်ချ၍ ထဘီလေးကို ဆွဲလှန်ကာ လက်ကလေးတစ်ဖက်က အရည်လေးတွေ စိမ့်ထွက်နေသော စောက်ဖုတ်လေးကို ရွရွလေး ပွတ်ပေးနေမိသည်။ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းနည်းသလိုလည်း ခံစားနေရသည်။
ပြွတ်....ပြွတ်....ဖွတ်...ဖွတ်....
အင်း....ဟင်း....အင့်...ဟင်း....ဟင်း....ကောင်းလိုက်တာ ကိုစိုးရယ်....ဟင်း....ဟင်း....
မအောင့်နိုင် မအီးနိုင်ဘဲ ညီးတွားလိုက်သော အမဖြစ်သူ နွယ်နွယ်၏ ညီးတွားသံ နောက်ဆုံးစကားရပ်က သွယ်သွယ် ကို အိပ်ယာထဲမှ ငေါက်ကနဲ ထထိုင်သွားစေသည်။ တဆက်ထဲ သွယ်သွယ် ခြင်ထောင်ကို မ၍ ထွက်လိုက်သည်။ အိမ်က ဆယ်ပေအိမ်ဖြစ်ပြီး အိမ်ရှေ့ခန်းနှင့် အတွင်းဖက်ကို ဝါးထရံခြား၍ကာထားသလို နောက်ဖေးမီးဖိုချောင်နှင့်လည်း ဝါးထရံခြား ၍ ကာထားသည်။ သွယ်သွယ် အိပ်တာက မီးဖိုချောင်ခေါင်းရင်းပိုင်းဖက်တွင်ဖြစ်သည်။ ခြေရင်းဖက်တွင် ဝင်ပေါက်ထွက် ပေါက်တစ်ခုရှိ၍ ထိုဝင်ပေါက်ထွက်ပေါက်၏ အပြင်ဖက်တွင် ငါးပေပတ်လည်ခန့် အဖီလေးထိုး၍ မီးဖိုရှိသည်။ ခြင်ထောင်ထဲမှ ထွက်လာပြီးသည်နှင့် သွယ်သွယ်မှာ မီးဖိုချောင်နှင့်အတွင်းဖက် ပိုင်းခြားကာထားသော ထရံနားသို့ ကပ်၍ တစ်ဖက်သို့ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။ အိမ်ရှေ့ခန်းတွင်ထွန်းထားသော နှစ်ပေမီးချောင်း၏ အလင်းရောင်က သူမ၏အမ နွယ်နွယ်တို့ အိပ် ခန်းထဲသို့ လင်းလင်းချင်းချင်း ဝင်ရောက်လျက်ရှိသည်။ မြင်လိုက်ရသူ သွယ်သွယ်သည် သွေးသားတွေ သောင်းကျန်းနေသည့်အကြားကပင် မျက်စိရှက်သွားသည်။ ကိုစိုးရော နွယ်နွယ်ပါ နှစ်ယောက်စလုံးတွင် အဝတ်အစားမရှိကြပေ။
နွယ်နွယ်က အိပ်ယာပေါ်တွင် ခန္ဓာကိုယ်အပေါ်ပိုင်းကို ပြားနေအောင်ဝပ်၍ ဖင်ပူးတောင်းထောင်ပေးထားပြီး ကိုစိုးက နောက်မှနေ၍ သူမ၏ ဖင်သားကြီးနှစ်ခုကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆောင့်ဆောင့်လိုးနေသည်။ နောက် သို့စူထွက်နေသော စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးထဲသို့ လီးကြီးအရည်တရွှဲရွှဲဖြင့် ဝင်လိုက်ထွက်လိုက်ဖြစ်နေသောနေရာကို အသေအချာကြည့်လိုက်မိရင်း သွယ်သွယ် အသက်အောင့်လိုက်မိကာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးဖြန်းကနဲထသွားမိသည်။ အိမ် ထောင်သည်ဘဝရောက်လို့ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် အလိုးခံခဲ့ရပေမယ့် ဒီလိုယောက်ျားနှင့် မိန်းမ ပယ်ပယ်နယ်နယ်လိုးနေကြတာမျိုး ကို သွယ်သွယ် တစ်ခါမှ မမြင်ဘူးခဲ့ပေ။ အမြင်ဆန်းသလောက် ကာမမီးရှိန်ကလည်း ငယ်ထိပ်ထိရောက်လာသည်။ ဒူး ထောက်၍ ထိုင်လိုက်ကာ သွယ်သွယ်သည် ပေါင်နှစ်လုံးကို ချဲလိုက်ပြီး ထဘီကို လှန်တင်ကာ သူမ၏ လက်ကလေးက စောက်ပတ်ပေါ်သို့ပြန်၍ရောက်သွားပြန်သည်။
ပြွတ်....ဖွတ်....စွပ်....စွပ်....ဖွတ်....ဆောင့်စမ်းပါ.....လုပ်စမ်းပါ....ကိုစိုးရယ်....နာနာလေး....အင်း....ဟင်း...ဟင်း ...အင်း....
စောစောက ဖြေးဖြေးလုပ်ပါဆိုခဲ့သော နွယ်နွယ်မှာ အခုပွဲကြမ်းလာပြီ။ ကိုစိုးကလည်း အကြိုက်တွေ့သွားသည်။ တင်သားကြီးနှစ်ဖက်ကိုကိုင်ထားသော သူ၏ လက်နှစ်ဖက်က နွယ်နွယ်၏ ခါးပေါ်ရောက်သွားပြီး ခါးလေးကို သေသေချာချာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ညှပ်ကိုင်ကာ သူ၏လီးချောင်းကြီးကို တဆုံးနီးပါး ထုတ်ထုတ်ပြီး အားရပါးရ ဆောင့်တော့သည်။
ပြွတ်....ဖွတ်....စွပ်....စွပ်....ဖွတ်....ပြွတ်....
အင်း....ဟင်း....ကောင်းလိုက်တာ ကိုစိုးရယ်....ဟင်း....ဟင်း....ဘယ်လိုကောင်းမှန်းမသိဘူး....ဟင်း....ဟင်း..... ဟင်း....
တမိုက်လောက်ရှိသော လီးတန်တုတ်တုတ်မဲမဲကြီးက အလိုးခံနေသော အမဖြစ်သူ နွယ်နွယ်၏ စောက်ဖုတ်ထဲသို့ အားရပါးရလိုးဆောင့်ရင်း သူမ၏ သွေးသားတွေကိုသာ ထိုးဆွနေတာမဟုတ်။ ကြည့်နေသော သွယ်သွယ်၏ တစ်ကိုယ်လုံးရှိ သွေးသားတွေကိုလည်း အပြင်းအထန် ထိုးဆွနေလေသည်။ အရည်ကြည်တွေ ဆက်တိုက်ထွက်နေသော စောက်ခေါင်းဝသို့ သွယ်သွယ်၏ လက်ချောင်းလေးထိုးသွင်းမည်ပြုပြီးမှ သွယ်သွယ်၏ အကြည့်က မီးဖိုချောင်ခြေရင်းဖက်သို့ ရောက်သွားသည်။ ညနေစျေးမှ သူမကိုယ်တိုင်ဝယ်ခဲ့သည့် ခရမ်းသီးများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သွယ်သွယ် တစ်ဖက်ခန်းသို့ တစ်ချက်ချောင်း ကြည့်လိုက်ပြီးမှ ခရမ်းသီးများရှိရာအနီးသို့ လျှောက်လာပြီး ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ကာ အရှည်တစ်ထွာကျော်ကျော် လောက်နှင့် လုံးပတ်တစ်ကျပ်ခွဲလုံးလောက်ရှိသော ခရမ်းသီးတစ်လုံးကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး နောက်မှနံရံသို့ ကျောမှီ၍ ခပ် လျှောလျှောလေးထိုင်ကာ ပေါင်နှစ်ချောင်းကို ထောင်၍ကားလိုက်ပြီး ထဘီလေးကို လှန်တင်လိုက်ပြန်သည်။ ပြီးတော့ အမွှေး လေးတွေ ခပ်စိပ်စိပ်ပေါက်နေသော စောက်ဖုတ်လေးကို လက်ဖဝါးဖြင့် သုံးလေးခါလောက် ပွတ်တိုက်ပြီးမှ စောက်ဖုတ်နှုတ် ခမ်းသားနှစ်ဖက်ကို အသာဖြဲ၍ ခရမ်းသီးကို တေ့လိုက်သည်။
အင်....ဟင့်....ဟင့်....
ခရမ်းသီးထိပ်နှင့် စောက်စေ့လေးကို ထိုးမွှေရင်း သွယ်သွယ် တစ်ကိုယ်လုံး ဆတ်ဆတ်တုန်သွားသည်။ ပြီးတော့မှ မျက်လုံးစုံမှိတ်ကာ ခရမ်းသီးကို စောက်ခေါင်းထဲသို့ တဖြေးဖြေးနှဲ့၍ သွင်းယူရင်း သွယ်သွယ်၏ ပါးစပ်လေးက ဟ၍ ဟ၍ လာ သည်။ သွယ်သွယ်လက်ထဲမှ ခရမ်းသီးကို စောက်ခေါင်းထဲသို့ ဝင်နိုင်သလောက်ဝင်အောင် သွင်းသည်။
ကျွတ်....ကျွတ်....ကျွတ်....အဟင်း....ဟင်း....
သားအိမ်ဝသို့ ခရမ်းသီးထိပ်နှင့်ထိ၍ ကျင်ကနဲ ဖြစ်သွားတော့မှ အသွင်းရပ်လိုက်သည်။ တထွာသာသာရှိသော ခရမ်း သီးက အပြင်ဖက်တွင် လက်သုံးလုံးခန့်သာ ကျန်တော့သည်။ ခရမ်းသီးကို စောက်ခေါင်းထဲမှ တဝက်လောက် ပြန်ထုတ်လိုက် နှင့် လုပ်သည်။ ခရမ်းသီးကို ရိုးရိုးသွင်းတာထုတ်တာမဟုတ်ဘဲ လက်ဖြင့်ကိုင်ထားရင်းက ခရမ်းသီးကို လှည့်၍ လှည့်၍ စောက်ခေါင်းထဲတွင် မွှေမွှေပြီး သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်လုပ်နေတာဖြစ်သည်။ ဒီအချိန်တွင် သွယ်သွယ်အား တွေ့မြင်ရသူ မည်သူမဆို သွယ်သွယ်မှာ တဏှာကြီးကြောင်း ကောက်ချက်ချမည်မှာ မလွဲဧကန်ဖြစ်လေသည်။
စွပ်...စွပ်....စွပ်.....အင်း...အင်း....ဟင်း....ဟင်း.....
အရည်တွေက ရွှဲသထက်ရွှဲရွှဲပြီး ထွက်လာသလို သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်လုပ်နေသော ခရမ်းသီးကြီးကလည်း အဝင် အထွက် သွက်လက်လျင်မြန်၍လာသည်။
စွပ်....ပြွတ်....စွပ်....စွပ်.....အင်း....ဟင်း....ဟင်း...အင်း.....အင်း....ကျွတ်....ကျွတ်....
သွယ်သွယ်မှာ အားမလိုအားမရဖြင့် လျှာလေးကိုထုတ်၍ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းလေးကို ယက်လိုက်ပြီး ခရမ်းသီးကို သွက် သွက်ကြီး အထုတ်အသွင်းလုပ်နေသည်။ ခဏမျှအကြာတွင်တော့ သွယ်သွယ်မှာ မေးကြောလေးတွေ ထောင်ထလာအောင် အံကိုကြိတ်လိုက်ပြီး ခရမ်းသီးကို လက်ဖြင့်အသေအချာဆုပ်ကိုင်၍ ခပ်ပြင်းပြင်းလေးငါးချက်လောက် စောက်ခေါင်းထဲသို့ ထိုး စိုက်ကာ.... အ....အ...အင်း....အီး.... ဟူသော မသဲမကွဲညီးသံလေးနှင့်အတူ တစ်ကိုယ်လုံး ပျော့ကျသွားလေတော့သည်။
လူပျိုကြီး....ခုမှအိပ်ယာထလာသလား....
အသံကြားရုံနှင့် မသန်းရီမှန်း ဖေတင် သိလိုက်သည်။ လက်တစ်ဖက်က သွားပွတ်တံကိုင်ရင်း အိမ်ရှေ့ရေစည်ဘေး သို့ မျက်နှာသစ်ရန်ဆင်းလာသော ဖေတင် ခေါင်းရင်းအိမ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ဟုတ်တယ် မသန်းရီရေ....အလုပ်ပိတ်ရက်မို့ နေမြင့်အောင် အိပ်လိုက်တာ....ဟဲ....ဟဲ....
မသန်းရီစကားရှည်တတ်မှန်းသိ၍ မပြောချင်ဘဲနှင့် ဖေတင် သေသေချာချာ ရှင်းပြလိုက်သည်။ ပြီးတော့ ဖေတင်က သူမကိုလည်း စူးစူးရဲရဲကြည့်လိုက်မိသည်။ ကလေးတစ်ယောက်အမေ အသက်(၃၅)နှစ်လောက်ရှိပြီဖြစ်သော မသန်းရီက ပါတိတ်တပတ်နွမ်းဝမ်းဆက်လေးနှင့် လှချင်တိုင်းလှနေသည်။ လုံးကြီးပေါက်လှလို့ဆိုရလောက်အောင် ခန္ဓာကိုယ်က တလုံး တခဲကြီးမဟုတ်သော်လည်း စွဲမက်စရာကောင်းလောက်အောင်တော့ အချိုးကျ ဖွ့ံထွားလုံးတစ်စွင့်ကား၍နေသည်။ သူ့ကို ဖေတင် စူးစူးရဲရဲကြည့်နေမှန်းသိ၍ မသန်းရီ မျက်နှာရဲသွားသည်။
သိပါဘူးတော်....လူပျိုကြီးတွေ ညဖက်ဘာတွေ အလုပ်ရှုပ်နေမှန်းမှ မသိတာ....ဟင်း....ဟင်း....
သန်းရီကလည်းဟာ စောစောစီးစီး လုပ်ပြီ....
ဖေတင် သူမထံမှ အကြည့်ကိုလွှဲလိုက်ပြီး ရေစည်ပေါ်မှ ရေဖလားကို လှမ်း၍ကိုင်လိုက်သည်။
အမသန်းရီကလည်း ကျမဦးလေးက ရိုးပါတယ်....အဲ့လိုမပြောပါနဲ့....ဟင်း...ဟင်း....
အဲ လာပြန်ပြီတစ်ယောက်။ ဖေတင် ခြေရင်းအိမ်ဖက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တီရှပ်အဖြူရောင်လေးနှင့် ထဘီအနက် လေးနှင့် ရယ်ကြဲကြဲလုပ်ကာ ရပ်နေသော သွယ်သွယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အေး....ဟုတ်သားပဲဟာ....ညီးပဲ သန်းရီကို ကြည့်ပြောပါတော့....
မိသွယ်....ညီးဘာသိလို့လဲ....ဒီလူပျိုကြီးအကြောင်းကို နောက်မှငါပြောပြမယ်....လာ....သွားကြမယ်....
အမ...စျေးခြင်းတောင်းမပါဘူးလား....
ညီးကရော...
ဟင်း....ဟင်း...အမ ခြင်းတောင်းထဲ ကပ်ထည့်မလို့ ဝက်သားတစ်မျိုးထဲဝယ်မှာ....
ကောင်မလေးနော်....အချောင်တော်တော်လိုက်....ဟင်း....ဟင်း....ညီးလည်း မလွယ်ဘူး....
လာပါ အမရာ....ကျွတ်ကျွတ်အိတ်ဝယ်ပြီး ထည့်ကြတာပေါ့....
သူတို့နှစ်ယောက် လမ်းမပေါ်ရောက်သွားကြလျှင် ဖေတင်က မသိမသာခိုး၍ကြည့်လိုက်သည်။ သွယ်သွယ်ရဲ့ အလုံး အထည်ကလည်း မသေးလှပါလား။ သန်းရီလောက်ကို ရှိနေသည်။ ဖေတင်၏ အတွေးက မဆုံးသေး။ သူ့ထံသို့ သမင်လည် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သော မသန်းရီ၏ မျက်လုံးများနှင့် ဆုံမိလိုက်သည်။ ဖေတင် သူမတို့ကို ခိုးကြည့်နေတာတွေ့တော့ မသန်းရီ မျက်နှာပြုံးဖြီးဖြီးဖြစ်ပြီး ပြန်လှည့်သွားသည်။
မသန်းရီ ယောက်ျားအောင်ချစ်က သင်္ဘောကျင်းတွင် အလုပ်လုပ်သည်။ သူတို့တွင် သမီးတစ်ယောက်ရှိပြီး ဒီနှစ် ဆယ်တန်းဖြေရမည်ဖြစ်သည်။ သားသမီးမရှိသော အောင်ချစ်၏ အမက အကုန်အကျခံကာ ဘော်ဒါထားပေးထားသည်။ အောင်ချစ် အလုပ်က တစ်ပတ်မှ နှစ်ရက်ခန့်သာ အိမ်ပြန်နားရသည်။ တစ်ယောက်ထဲဖြစ်နေသော မသန်းရီမှာ မိန်းမချင်း အဖော်များနှင့် သူမ၏အိမ်တွင် တရုံးရုံးဖြစ်လျက်ရှိသည်။ မသန်းရီတို့ ဒီအိမ်တွင်နေလာတာ သူတို့၏ သမီးလေးတစ်သက်ပင် ကြာခဲ့ပြီဖြစ်တော့ ဖေတင်နှင့်က ငယ်ပေါင်းကြီးဖော်တွေလို ပြောမနာဆိုမနာဖြစ်နေသည်။
သွယ်သွယ်ဆိုသော ကောင်မလေးကတော့ နှပ်ချေးတွဲလောင်းကတည်းက ဖေတင်တို့ ထိန်းလာတာဖြစ်သည်။ ဖေတင့် အမေ ဒေါ်အေးရှိတုန်းကဆိုလျှင် သွယ်သွယ်က ဒေါ်အေး၏ လက်ကတုံးတောင်မွှေး။ အိမ်မှာလာပြီး စားလိုက်၊ အိပ်လိုက် လုပ်နေရုံမက ဒေါ်အေးဘယ်သွားသွား အဖော်အဖြစ် သွယ်သွယ်ကပါတတ်သည်။ အခု ဖေတင့်အမေ ဒေါ်အေးဆုံးသွားတာ ခြောက်နှစ်ကျော်ပြီ။ သွယ်သွယ်ပင်လျှင် အပျိုကြီးဖားဖားဖြစ်၍ အိမ်ထောင်ပင်ကျသွားပြီဖြစ်သည်။ ဖေတင်တို့က သားအမိ နှစ်ယောက်ထဲနေတာဖြစ်သည်။ အခု မိခင်ဖြစ်သူက မရှိတော့သည့်အခါ ဖေတင်တစ်ယောက်ထဲ နေထိုင်ခဲ့တာဖြစ်လေသည်။ ဖေတင် အလုပ်က ဝပ်ရှော့ဆရာဖြစ်သည်။ အလုပ်ဆင်းသည့်ရက်တွင် သူဌေးက ထမင်းကျွေးသည်။ အလုပ်ပိတ်ရက်ဆိုလျှင် လမ်းထိပ်က ထမင်းဆိုင်မှာ စားသည်။ ဒါက တစ်ခါတစ်ရံမျိုးမှသာ စားဖြစ်တာဖြစ်သည်။ များသောအားဖြင့် ခေါင်းရင်းအိမ်မှ မသန်းရီနှင့် ခြေရင်းအိမ်မှ နွယ်နွယ်နှင့် သွယ်သွယ်တို့ အိမ်မှလည်း အလုပ်ပိတ်ရက်ဆိုလျှင် ထမင်းဟင်းများ သူ့တစ်ယောက် စာ လာပို့တတ်သည်။ ဆယ်လေးငါးနှစ်အတူတူနေလာကြတာဆိုတော့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှုက ဆွေမျိုးတွေလို ဖြစ်နေကြလေ သည်။
ဖေတင် အိမ်ပေါ်သို့ပြန်ရောက်၍ မျက်နှာသုတ်ပြီး ဘေးပြတင်းပေါက်ကို ဖွင့်လိုက်တော့ သွယ်သွယ်တို့ အိမ်ကို တွေ့ လိုက်ရသည်။ ဖေတင် မသန်းရီပြောသွားသော ညက ဘာတွေအလုပ်ရှုပ်နေမှန်းမှ မသိတာ... ဆိုသော စကားကို အမှတ် ရလိုက်သည်။ သူတို့အိမ်တွေက (၁၀)ပေအိမ်လေးတွေဖြစ်ပြီး တစ်အိမ်နှင့်တစ်အိမ်က သုံးပေမျှသာ ကွာခြား၍ ညလူခြေ တိတ်ချိန်တွင် တစ်ဖက်မှ ကိုစိုးနှင့် နွယ်နွယ်တို့ ကဲကြသည့်အသံတွေက အတိုင်းသားကြားနေရသည်။ ထိုအခါမျိုးတွင် ဖေတင် မနေနိုင်။ အိမ်နှစ်လုံးကြားသို့ဝင်၍ ချောင်းတတ်သည်။ ဝါးထရံကာအိမ်ဆိုတော့ ဖေတင်အဖို့ အခွေကြည့်ရသည် ထက်ပိုပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်းရှိလှသည်။ ညတုန်းကတော့ ဖေတင် ကံဇာတာ တက်လာသည်။ နွယ်နွယ်တို့ လင်မယား ကာမစပ်ယှက်နေတာတင်မက သွယ်သွယ်တစ်ယောက် စိတ်တွေထပြီး ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေပုံကိုပါ တွေ့မြင်ခဲ့ရလေသည်။
အိမ်နှင့် (၇)စျေး မိန်းမခြေလှမ်း (၁၅) မိနစ်ခန့်သာ လျှောက်ရသည်။ မသန်းရီနှင့် သွယ်သွယ်တို့ ကားမစီးတော့ဘဲ ခပ်ဖြေးဖြေးပဲ လျှောက်လာကြသည်။
အမသန်းရီ.....ဦးလေး ဖေတင်အကြောင်း ပြောမလို့ဆို....
အော် အေး....
ပြောလေအမ...
ညီးကလည်းအေ...လောလိုက်တာ....ဘယ်ကစပြောရမလဲလို့ စဉ်းစားနေတာ....အင်း....ဒီလိုအေ့...အကိုဖေတင် က လူပျိုကြီးဆိုတော့ မိန်းမမရှိဘူး....
ဟွန်း....ဒါများ အဆန်းလုပ်လို့....
နားထောင်စမ်းပါအုံးအေ....ညီးကလဲ....
ဆက်ပြောလေ....နားထောင်နေတယ်....
ဟိုတစ်နေ့က သူအလုပ်ကပြန်လာပြီး ခဏနေတော့ ဒိုဘီကလာပို့ထားတဲ့ သူ့အဝတ်တွေ ငါသွားပို့တယ်....အဲဒါ သူဘာလုပ်နေတယ်မှတ်လဲ....
ဘယ်သိမှာလဲ....
နိုင်ငံခြားကလာတဲ့ ဝတ်လစ်စလစ်ပိုစတာကြီးကိုချိတ်ပြီး အဲဒီရှေ့မှာရပ်ပြီး ဂွင်းထုနေတယ်....
အယ်....သူကလည်း မနေနိုင် ဝယ်စားလိုက်ရင်ရတာပဲဟာ....
မိန်းမမရှိတော့ သနားစရာပေါ့ဟာ....
ဟီ...ဟိ....အမကလည်း ပါးစပ်က သနားနေတယ်....ထဘီချွတ်ပြီး ဝင်သွားလိုက်ရင်ပြီးရော....
သေနာမလေး....လင်ရမှ ပါးစပ်က ကြမ်းလာတယ်....ညီးသာဝင်သွား....
ကျမကတော့ ဒါမျိုးမကြုံသေးပါဘူး....
နေပါအုံးအေ....ငါ့စကား ဘယ်ရောက်သွားလဲမသိဘူး....ငါပြောချင်တာက အဲ့ဒါမဟုတ်ဘူး....ငါတွေ့လိုက်ရတဲ့ သူ့ပစ္စည်းကြီး....
ပြောစမ်း....ပြောစမ်း....အမ ဘယ်လိုဟာကြီးလဲ....
ပြာပြာသလဲမေးလိုက်သော သွယ်သွယ်အား မသန်းရီက လှည့်၍မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။
ပြောမှာပေါ့အေ.....ညီးကလဲဖြစ်နေလိုက်တာ....သူ့ဟာကြီးက သစ်သားငြုပ်ကျည်ပွေ့ကြီးလား မှတ်ရတယ်အေ.... နဲတာကြီးမဟုတ်ဘူး....ငါဖြင့် အဲဒါကြီး မြင်လိုက်ရပြီး (၂)ရက်လောက် အိပ်မပျော်ဘူး....
ဟိဟိ....အမကလည်း ဖြစ်ရတယ်.....ဟိဟိ....
ဟဲ့ မသန်းရီတို့ ဒီမှာ ငါးကြင်းခုတ်သားတွေရှိတယ်နော်....
စျေးဝရောက်၍ စျေးသည်တစ်ယောက်က ဆီးကြိုအော်ပြောလိုက်သံကြောင့် သူမတို့နှစ်ယောက် စကားစပြတ်သွား ကြလေသည်။
*******************************
(၃)
ဟင်းပန်းကန်လေးကိုင်၍ သွယ်သွယ် သူမ၏ အိမ်ပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်ကို ဖေတင် တွေ့လိုက်သည်။ သူ့ဆီသို့ သွယ်သွယ်လာတော့မည်။ အပေါ်က ဝတ်ထားသော တီရှပ်အဖြူလေးက စျေးသွားတုန်းက တီရှပ်လေးဖြစ်ပေမယ့် အထဲက ဘော်လီကိုတော့ ချွတ်ထားပုံရသည်။ အိမ်ပေါ်မှအဆင်း နို့နှစ်လုံးက ဗရမ်းဗတာခါရမ်းသွားသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ အောက်ဖက်ကဝတ်ထားတာတော့ စျေးသွားတုန်းက ထဘီအနက်လေးမဟုတ်ဘဲ အရောင်လွင့်ပျယ်စပွင့်ရိုက်ထဘီ အနီ ရောင်လေးကို ဝတ်ထားသည်။
ဖေတင် မသန်းရီကိုတော့ တိုက်စစ်ဆင်ပြီးပြီ။ သွယ်သွယ်ကိုလည်း တိုက်စစ်ဆင်ရဦးမည်။ ဖေတင် ငေါက်ကနဲထ၍ အတွင်းခန်းဖက်သို့ ဝင်လာလိုက်သည်။ ပြီးလျှင် အခန်းထဲတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော ဝတ်လစ်စလစ်ပုံရှေ့တွင် ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ ပုဆိုးကို ကွင်းလုံးချွတ်ချလိုက်သည်။ ဖေတင်က ညကသွယ်သွယ်တစ်ယောက် ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေတာကိုတွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး နောက် သွယ်သွယ်ကို အတော်လိုးချင်နေတာဖြစ်သည်။ သွယ်သွယ်ကို အခုတွေ့လိုက်ရတော့ သူ့လီးကြီးက ထောင်းကနဲ ထောင်းကနဲ ထ၍လာသည်။ ပုဆိုးချွတ်ချလိုက်ပြီးသည်နှင့် ဖေတင်က အိမ်ရှေ့ခန်းနှင့် အတွင်းခန်း ဝင်ပေါက်ထွက်ပေါက်ဖက်ကို တစောင်းပေး၍ သူ့လီးကြီးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
သွယ်သွယ်အိမ်ပေါ်သို့ လှမ်းတက်လိုက်တော့ ကိုဖေတင်ကို မတွေ့ရ။ အသံပြုမည်ကြံလိုက်ပြီးတော့မှ မနက်က မသန်းရီပြောသွားသည်ကို သတိရလိုက်ပြီး လက်ထဲက ဝက်သားဟင်းပန်းကန်လေးကို အိမ်ရှေ့စားပွဲပေါ်တင်လိုက်ပြီး ခြေသံမကြားအောင် အတွင်းသို့ဝင်သည့်အပေါက်နားကပ်၍လာပြီး အထဲသို့ ကြည့်လိုက်သည်။
အာ....ဟာ....
အမသန်းရီပြောသည့်အတိုင်းပင်။ ဦးလေးဖေတင်၏ ပစ္စည်းကြီးက ငြုပ်ကျည်ပွေ့ကြီးလား အောက်မေ့ရသည်။ ဦးလေးဖေတင်က သူ့ရှေ့က ဝတ်လစ်စလစ်ပုံကိုကြည့်ကာ သူ့လီးကြီးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ပြီး တစ်ချက်ခြင်း ဂွင်း တိုက်နေသည်။ လီးကြီးသာ ဧရာမဖြစ်တာမဟုတ်။ အောက်က ဂွေးအုမဲမဲကြီးတွေကလည်း ဖောင်းတင်းလုံးတစ်ပြီး နဲတာကြီး မဟုတ်။ ပုဆိုးကို ကွင်းလုံးချွတ်ချထားသဖြင့် သူ၏ တုတ်ခိုင်တောင့်တင်းလှသော ပေါင်တံကြီးတွေကလည်း ကြွက်သားအ မြောင်းမြောင်းထ၍ နေသည်။ သွယ်သွယ်၏စိတ်တွေ ထိန်းမရအောင်ထ၍လာသည်။ သွယ်သွယ် မျက်စေ့ကိုမှိတ်ကာ အခန်း တံခါးကိုမှီပြီး ထဘီကိုမ၍ လက်လျှိုသွင်းပြီး စောက်ဖုတ်လေးကို ဖွဖွလေးပွတ်၍ပေးနေမိသည်။ သူမ၏ ရင်တစ်ခုလုံး ဘလောင်ဆူစေကာ ရာဂစိတ်များ ထကြွလောင်မြိုက်လာသည်။ အလိုးခံချင်စိတ်တွေကလည်း ထိန်းမရအောင် ထ၍လာသည်။
ဖေတင် ပြုံးလိုက်သည်။ သွယ်သွယ်က မသန်းရီထက်ပိုပြီး ထန်သည်။ မသန်းရီတုန်းက ဒီလိုမျိုးမဟုတ် သူလုပ်ပြတာကို တဝကြည့်ပြီး တုန်တုန်ယင်ယင်ဆင်းပြန်ပြေးသွားသည်။ အခုတော့ သွယ်သွယ်က သူ့ကိုပင် ဂရုမထားတော့လောက်အောင် စိတ်တွေထနေပြီ။
သွယ်သွယ်၏ ပါးပြင်လေး နွေးကနဲတစ်ချက် ခံစားလိုက်ရသည်။
ဟင်....ဦးလေး....
လာ....ကုတင်ပေါ်ကို....
ဟင့်အင်း....
လာပါဆို.....အချိန်ကြာတယ်.....ခရမ်းသီးထက် ပိုကောင်းတယ်ဟ....သိလား.....
သွယ်သွယ် ရှက်စိတ်တွေက ရာဂစိတ်နှင့်အပြိုင်ဖြာသွားသည်။ သွယ်သွယ်ငိုင်၍အသွား ဖေတင်က သူမကို ပွေ့၍ ကုတင်ပေါ်တင်လိုက်သည်။ ဖေတင်၏ လီးကြီးက တရမ်းရမ်းဖြစ်နေသည်။ သွယ်သွယ် မျက်လုံးစုံမှိတ်ထားလိုက်သည်။ ဖေတင်က သူမ၏ ထဘီကိုလျင်မြန်စွာ ဆွဲချွတ်ပစ်လိုက်သည်။ ရိတ်ထားပုံရပြီး ပြန်ပေါက်ကာစ အမွှေးငုတ်တိုလေးများဖြင့် စောက်ဖုတ်အထက်ဆီးခုံဝင်းဝင်းလေးကို လီးထိပ်လုံးလုံးကြီးဖြင့် ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။
အ....အ....
သွယ်သွယ် တွန့်ကနဲ တွန့်ကနဲဖြစ်သွားသည်။ အကွဲကြောင်းလေးကြားသို့ လီးထိပ်ကို ခပ်ဖိဖိလေးစိုက်ပြီး အထက် အောက်စုံချီဆန်ချီ ဆွဲပေးလိုက်သည်။ သွယ်သွယ်၏ ပေါင်နှစ်လုံး ကားခနဲဖြစ်သွားသည်။ လီးတန်ကြီးကို ခါးလည်မှကိုင်ပြီး စောက်ပတ်အောက်ဖက်နားရှိ အလိုးခံသည့်အပေါက်သို့ နှစ်သွင်းဖိချလိုက်သည်။ သွယ်သွယ်ထံမှ ‘ အူး ’ ကနဲ အသံတစ် ချက်ထွက်လာပြီး ကော့တက်သွားသည်။ ဖေတင်က သွယ်သွယ်၏ တီရှပ်လေးကို အပေါ်သို့လှန်တင်လိုက်သည်။ ငေါက်ကနဲ ငေါက်ကနဲ ကျစ်လစ်မာတင်းသော နို့ကြီးနှစ်လုံး ထွက်ပြူ၍လာသည်။ ဖြူဝင်းသောနို့အုံကြီးများတွင် အကြောစိမ်းကြီးများက ယှက်သန်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ နို့ကြီးနှစ်လုံးကို စုံကိုင်ကာ ဖွဖွချေပေးရင်း မသိမသာလေးဆွဲကာ လီးကို ဖြေးဖြေးချင်းစိုက်ချလိုက်သည်။
အိ....အိ....အ.....အ.....အီး.....
လီးတန်ကြီးက အရင်းထိဝင်သွားကာ ဂွေးအုကြီးများက သွယ်သွယ်၏ ဖင်ဝကို ဖိကပ်မိနေသည်။ အမွှေးကြမ်းကြီး များ၏ ယားကျိကျိအထိအတွေ့နှင့် စောက်ခေါင်းထဲသို့ ဇိကနဲစိုက်ဆင်းလာသော လီးတန်ကြီး၏ အတွေ့အရသာများကြောင့် သွယ်သွယ် လောကကြီးကို မေ့သွားကာ မျက်တောင်များစင်းပြီး တဟင်းဟင်းဖြစ်လာသည်။ ဖေတင် သူ့ကိုယ်ပေါ်မှ စွပ် ကျယ်ချိုင်းပြတ်ကို ခေါင်းမှဆွဲ၍ချွတ်လိုက်သည်။ ဖေတင် ကို်ယ်လုံးတီးဖြစ်သွားပြီ။ ထို့နောက် လီးကို တဆုံးသွင်းကာ ဖိကပ် စိမ်ထားပြီး နို့ကြီးနှစ်လုံးကို ငုံ့၍စို့သည်။
ဟင်း....ဟင်း....ဟင်း.....အင်း....လုပ်.....လုပ်တော့လေ.....
စောက်ခေါင်းထဲက လီးက ခဏကြာအောင် ငြိမ်နေတော့ သွယ်သွယ် မနေတတ်တော့။ အဖျားတက်သလို တဟင်း ဟင်းဖြစ်လာပြီး ဖေတင်၏ လက်မောင်းအိုးကြီးတစ်ဖက်ကို ထုရိုက်ရင်းအထဲမှ မဆန့်မပြဲဝင်နေသော လီးကြီးကိုလည်း စောက်ဖုတ်နှင့် ညှစ်၍ပြောသည်။ ဖေတင်ကိုယ်ကိုကြွကာ လီးကို လျှောကနဲဆွဲ၍ ထုတ်လိုက်သည်။
ပြွတ်....ဖွတ်...အင်း....ဟင်း....
ဖေတင် လီးကို ပြန်၍ဆောင့်အချ သွယ်သွယ်က မစောင့်နိုင်တော့ဘဲ သူမ၏ ဖင်ကြီးကို တစ်ထွာလောက်မြင့်အောင် ကော့ပင့်ဆောင့်၍ လီးကြီးကို ပြန်၍သွင်းလိုက်သည်။ ပြီးတော့မှ ကျေနပ်သွားပုံဖြင့် ဟင်းကနဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ငယ်ငယ်ချောချောလှလှ သိပ်ထန်သောကောင်မလေးကို ချနေရပြီမို့ ဖေတင် အကျေနပ်ကြီး ကျေနပ်၍နေသည်။
သွယ်သွယ်....အပေါ်ကနေပြီး စိတ်ကြိုက်ဆောင့်ပါလား....
အင်း....လုပ်မယ်....ဆင်း....ဆင်း....ဦးလေး....မြန်မြန်ဆင်း.....
သွယ်သွယ် ရာဂစိတ်တွေ ပေါက်ကွဲနေပြီး အငမ်းမရပြောပြီး ပက်လက်ဖြစ်သွားသော ဖေတင်၏ အပေါ်သို့ ခွတက် ကာ ဧရာမလီးကြီးကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ကိုင်လိုက်ပြီး အားရပါးရဖိဆောင့်ချလိုက်သည်။
ပြွတ်...ဖွတ်....ဗြစ်....ဗြစ်....ပြွတ်....အား...အ....အား.....
မိန်းမကြမ်းတော့ ယောက်ျားမခံနိုင်ဖြစ်ရသည်။ လီးကြီးအပေါ်ယံအရေပြားကို စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားများဖြင့် ဖိညှပ်ကာ အားရပါးရဖိဆောင့်ချလိုက်သည့်အတွက် စောက်ပတ်ထဲသို့ လီးတဆုံးဝင်သွားသည့်အချိန်တွင် အရေပြားကို လီး အရင်းထိဖိဆွဲဆောင့်ချလိုက်သလိုဖြစ်သွားသည့်အတွက် ကျင်ကနဲ နာသွားပြီး ဖေတင် မျက်နှာကြီးမဲ့သွားကာ ‘ အား ’ကနဲ အသံထွက်သွားသည်။ လီးတဆုံးဝင်သွားပြီးနောက် သွယ်သွယ်က ဆီးခုံခြင်းပွတ်လှည့်ပေးကာ ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ဖေတင်၏ ရင်အုပ်ကြီးပေါ်သို့ သူမ၏လက်လေးများထောက်လိုက်ပြီး ရှုံ့မဲ့မဲ့ဖြစ်နေသော ဖေတင်၏ မျက်နှာကို အငမ်းမရငု့ံ၍နမ်းသည်။ ပြီးတော့မှ သူမက ဖင်ကိုကြွကြွပြီး တစ်ချက်ခြင်း ဆောင့်ဆောင့်လိုးသည်။
ပြွတ်....ပြွတ်...ဖွတ်...စွပ်...ပလွတ်....ဗြစ်....ပြွတ်....ဗြစ်....ဗြစ်...စွပ်....စွပ်....
အင်း....ကောင်းလားဟင်....ဦးလေး....
အင်း....သွယ်သွယ့်ဟာလေးက ကြပ်ညှပ်နေတာပဲ....သိပ်ကောင်းတာပဲ....
ပြွတ်....စွပ်....ဗြစ်....ပြွတ်.....စွပ်....ပြွတ်.....
ဒါဆို ဦးလေးကြိုက်ရင် ကျမတို့ နေ့တိုင်း လုပ်ကြမယ်နော်....
ရွှတ်....
အင့်....အင့်....အင့်....ပြွတ်....ပြွတ်....စွပ်....ဗြစ်....အင့်....အ....ဖွတ်....ဖွတ်....ပလွတ်....ဗြစ်....ပြွတ်.....
အဆောင့်မပျက်ပြောရင်း သွယ်သွယ်က ဖေတင်ကို ငုံ့နမ်းပြန်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူတို့ရှိရာအတွင်းခန်းထဲသို့ ဝင်လာသူကတော့ မသန်းရီပင်ဖြစ်ပါသည်။ မသန်းရီမှာ ဖေတင်အတွက် ထမင်းနှင့်ဟင်းလာပို့ရင်း ဖေတင်နှင့် သွယ်သွယ်တို့ ဖြစ်ချင်တိုင်းဖြစ်နေကြသည်ကို မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။ မသန်းရီ အပေါက်ဝမှ ရပ်၍သူတို့နှစ်ယောက်ကို ခဏရပ်ကြည့်သည်။ ဟိုတစ်နေ့ကတည်းက မသန်းရီမှာ ဖေတင်၏ ပစ္စည်းကြီးကို တွေ့မြင်ခဲ့ရပြီး ကြိတ်မနိုင်ခဲမရဖြစ်နေရသည့်အထဲ ဖေတင်နှင့် သွယ်သွယ်တို့ သဲသဲမဲမဲကာမစပ်ယှက်နေကြပုံ ကို ရပ်ကြည့်ပြီး ဘယ်လိုမှ စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သူတို့ရှိရာ အတွင်းခန်းထဲသို့ မသန်းရီ ဝင်လာခဲ့ခြင်းပင်ဖြစ်လေသည်။
သွယ်သွယ်....
ဟင်....ဟာ....
သွယ်သွယ်က လီးကိုဆွဲချွတ်ပြီး ဖေတင်၏ အပေါ်မှလှိမ့်ဆင်းလိုက်သလို ဖေတင်ကလည်း ငေါက်ကနဲ ထထိုင်လိုက် သည်။ မသန်းရီမှာ အသိဉာဏ်မဲ့သော စက်ရုပ်တစ်ရုပ်သဖွယ်ဖြစ်နေသည်။ သူမပါးစပ်မှ သွယ်သွယ်ဟုခေါ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခါးမှထဘီကို မသန်းရီက ချွတ်ချလိုက်သည်။ အံ့အားသင့်နေသော ဖေတင်က ချက်ချင်းသဘောပေါက်သွားပြီး မသန်းရီကို ခုတင်ပေါ်သို့ဆွဲထိုင်ပေးလိုက်ပြီး သူမ၏ အင်္ကျ ီတွေကို အမြန်ချွတ်ပစ်လိုက်ရာ အလုံးလိုက်အခဲလိုက်နို့အုံကြီးတွေ ထွက်ပေါ် ၍လာသည်။ ဖေတင်၏ လက်တစ်ဖက်က မသန်းရီ၏ အမွှေကြမ်းကြမ်းနှင့် စောက်ဖုတ်ကြီးကို ပွတ်သပ်ပေးရင်း နို့ကြီးနှစ်လုံး ကို တပြွတ်ပြွတ်စို့၍ပေးလိုက်ရာ မသန်းရီ၏ လက်နှစ်ဖက်က ဖေတင်၏ခေါင်းကြီးကို ဖွဖွလေးဖက်ထားလိုက်လေသည်။ ဖေတင်နှင့် မသန်းရီတို့ မိမိရှေ့၌ ပွတ်သပ်ကိုင်တွယ်နေပုံကိုမြင်ရသော သွယ်သွယ်က နဂိုကလည်း ခပ်ထန်ထန်ဆိုတော့ မနေနိုင်တော့ဘဲ ဖေတင်၏ ဘေးသို့ ပြေးကပ်ကာ ဖေတင်၏ လီးကြီးကို ပထမဂွင်းတိုက်ပေးသည်။ နောက်လီးပေါ်မှ အရည် ခွံကို ဆွဲချ၍ ဒစ်ကြီးကိုဖော်လိုက်ပြီး ဒစ်ကြီးကို ပါးစပ်ဖြင့် ကုန်း၍ငုံကာ လျှာဖြင့် ကလိပေးလိုက်ရာ ဖေတင်မှာ ဖင်ကြီးခါယမ်းသွားသည်။
လာ....သန်းရီ...လှဲလိုက်....
မသန်းရီကလည်း တုန့်ဆိုင်း၍မနေတော့ဘဲ ကုတင်ပေါ်လှဲချလိုက်လျှင် ဖေတင်က ကဗျာကယာတက်ခွပြီး စောက်ပတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးအဝသို့ လီးကိုတေ့၍ လိုးသွင်းလိုက်သည်။
ဗြစ်....ပြွတ်....ဖွတ်...ဗြစ်....ပြွတ်....
အေ့....အား....ကျွတ်....ကျွတ်.....ဟင်း....နဲတာကြီးမဟုတ်ဘူး.....
မသန်းရီ ဒီလီးကြီးကို လေးငါးရက်ကြာအောင် စိတ်ကူးယဉ်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုအချိန်တွင် သွယ်သွယ်က ဖေတင်ရှေ့ မသန်းရီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်ခွ၍ လေးဘက်ကုန်းလိုက်သည်။ မသန်းရီက ဖေတင်လိုးတာကိုခံရင်း သွယ်သွယ်၏ စောက်ပတ်ကြီးကို ယက်ပေးသည်။ တစ်ချက်တစ်ချက် စောက်စေ့ထိုးထိုးထောင်ထောင်လေးကို စုပ်၍ပေးသည်။ တအင်း အင်း တအအ အသံများသည် သုံးယောက်စလုံးထံမှ ပူလောင်ပြင်းပြစွာ ပေါ်ထွက်၍နေသည်။
ပြွတ်....ဖွတ်....ပြွတ်....ဘွပ်...အင့်....အွန်း....ရှီး....အား....ဟား....ကျွတ်.....ကျွတ်.....
မသန်းရီ၏ စောက်ပတ်ကြီးမှာ အရည်ကြည်များ စိုရွှဲ၍ ပြဲလန်ဖောင်းကား၍လာသလို သွယ်သွယ်၏ စောက်ပတ်ကြီး မှာလည်း မသန်းရီ၏ တံတွေးများဖြင့် စိုစွတ်ပြောင်လက်၍ လာသည်။ မသန်းရီမှာ ကြီးမားသောလီးကြီးနှင့် ဖေတင်က ကျွမ်း ကျင်စွာလိုးနေသည့်အရသာကို မက်မက်မင်မင်ကြီးခံစားနေရကာ သွယ်သွယ်၏ စောက်ပတ်ကိုယက်ပေးရင်း သူမ၏မျက်လုံး များက တစ်ချက်တစ်ချက် စင်း၍ကျသွားသည်။ အဝတ်ကင်းမဲ့သော ကာမသားကောင်သုံးဦးစလုံးမှာ မှောင်မိုက်သော ကာမ နွံအတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ နစ်ဆင်းလျက်ရှိလေသည်။
အ....အင်း.....အင်း....ထွက်....ထွက်တော့မယ်.....လုပ်....လုပ်....လုပ်စမ်းပါ....အား....အ....အီး.....အီး....အား.. ....အ....
မသန်းရီမှာ သွယ်သွယ်၏ စောက်ပတ်ကို ပါးစပ်မှလွှတ်ပေးရင်း ပရမ်းပတာပြောသည်။
သွယ်သွယ့် ဖင်ကြီး ဦးလေး ရှေ့ကပ်လိုက်....
သွယ်သွယ်က လေးဖက်ထောက်လျက်က သူမဖင်ကြီးကို ဖေတင်ရှေ့သို့ တိုးလိုက်ရာ ဖေတင်က သူ့လက်ညှိုးကို သွယ်သွယ်၏ စောက်ပတ်ထဲထိုးသွင်း၍ ခပ်ကြမ်းကြမ်းမွှေပေးသည်။ ဖေတင်မှာ တစ်ဖက်မှလည်း မသန်းရီကို ပယ်ပယ်နယ် နယ်ကြီး လိုးဆောင့်နေသည်။
အား....အီး....အား....အား....ထွက်.....ထွက်ကုန်ပြီ.....အား....အ....ကျွတ်....ကျွတ်.....
မသန်းရီမှာ မျက်စိနှစ်လုံးစုံမှိတ်ကာ ရှုံ့ရှုံ့မဲ့မဲ့ကြီးပြောရင်း သူမ၏ ခါးမှာ ကော့ကော့တက်သွားလေသည်။ မသန်းရီ ငြိမ်သွားတော့မှ ဖေတင်က သူ၏ မပြီးသေးသောလီးကို သွယ်သွယ်၏ စောက်ခေါင်းထဲ ဗြစ်ကနဲ ထိုးထည့်လိုက်သည်။
လုပ်....ဦး....လုပ်....လုပ်.....နို့တွေလည်း ဆွဲပေး.....
လေးဖက်ကုန်းထားသော သွယ်သွယ်၏ နို့နှစ်လုံးကို လှမ်းဆွဲပြီး ဖေတင်က ပယ်ပယ်နယ်နယ် လိုးသည်။ သွယ်သွယ် မှာ ရင်ထဲတွင် တဖျတ်ဖျတ်တလှပ်လှပ် ခံစားရင်း သူမ၏ ဖင်ကြီးကို နောက်သို့ပစ်ပစ် ဆောင့်ပေးသည်။
ဆောင့်....ဆောင့်....နာနာလေး ဖိဆောင့်...ဦး....
ပြွတ်....ဖွတ်....ဖွတ်....ပြွတ်....ဗြစ်...ဗြစ်....ပြွတ်....
သွယ်သွယ်မှာ မျက်လုံးနှစ်လုံးကိုစုံမှိတ်ပြီး တဟင်းဟင်း မာန်ထလျက် အားရပါးရ အလိုးခံနေသည်။
ပြွတ်....ပြွတ်....ဖွတ်....ပြွတ်...ပြွတ်....ပလွတ်....ဗြစ်....ဗြစ်....ပြွတ်....
လုပ်....လုပ်....ထွက်တော့မယ်....ဦး....အား...ဟ....အ....ထွက်....ထွက်...ပြီ...အား....အီး....အား....အား....
သွယ်သွယ်မှာ ဂယောင်ဂတမ်း ဆက်တိုက်ပြောရင်း သူမ၏ ဦးခေါင်းလေး ဘယ်ညာခါရမ်းရင်း စောက်ခေါင်းထဲမှ စောက်ရည်များ ပန်းထွက်ကုန်တော့သည်။ ဖေတင် ကိုယ်တိုင်မှာလည်း လီးကြီးမှာ ကျင်တက်လာပြီး တောင့်တင်းလျက် ပြီးချင်လာကာ ပြီးသွားပြီဖြစ်သော သွယ်သွယ်၏ စောက်ခေါင်းထဲမှ သူ့လီးကြီးကို အရည်တမျှားမျှားဖြင့် ဆွဲထုတ်ပြီး ပက်လက်အနေအထားပင်ရှိနေသေးသော မသန်းရီ၏ စောက်ခေါင်းထဲသို့ ထိုးထည့်ကာ ဒလကြမ်း ဆောင့်လိုးရင်း လရည်များကို ပန်းထုတ်လိုက်လေတော့သည်။
ပြီးပါပြီ။"}]}
No comments:
Post a Comment