Books

{"books":[{"title":"မမကို ချစ်လို့","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgYipD_VwZN5RDPXtLnIWmAHUhzWCIZm2v-51nN_IYMJUpiV-4nfwb0WQwbX_DamK16ZFtVP1U2VcN_xnXFwiXmqabpxbBwXC2P62c2AmL-S9demYdYihBiAN7emc0YsKGpE5CKQtNUQoo/w128-h128-p-k-no-nu/46a8b940e2549772e8d769c89f7b22ec.jpg","content":"မျက်နှာချင်းဆိုင်းလိုက်မိသည်နှင့် ကိုယ့်ဖက်ကသိမ်ငယ်သွားမိ၏ ။ မရယ်မပြုံးသော်လည်း  ဝမ်းသာပီတိဖြစ်သည့် မျက်လုံးများနှင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ပာုပဲ -- ခံစားလိုက်ရသည်။
‘‘ ဗိုလ်ချူပ်စျေးသွားချင်လို့ ’
 ဟုတ်ကဲ့ -- တက်ပါ  ’’
ကားတံခါးကိုဖွင့်ပေးပြီး --  နောက်ခန်းအတွက်ထိုင်ခုံကိုလှန်ပေးလိုက်စဉ် -- သူမက -- ထုံးစံအတိုင်းမရယ်မပြံူး နှင့်ပင်ပြောသည်။
 ရပါတယ် -- ရှေ ့ခုံမှာပဲထိုင်မယ်
အသံ -- အပြောလေးတွေက -- ဟိုးတုန်းကလိုပင်ဖြစ်သော်လည်း -- မျက်နှာအမူအရာကမူအနည်းငယ်ရင့်ကျက်သွားသည်ထင်၏။ ခန ကိုယ်ကတော့ -- ယခင်ကထက်နှစ်ဆလောက် -- ပွသွားသလိုပင်။
ယခင်ကသူမထံမှ ပြန် ့လွင့်လာလေ့ရှိသော ရေမွှေးနံ ့ မှာ ယခု -- ခပ်စူးစူးရေမွှေးနံ ့က တစ်ကားလုံးမွှေးကြိုင်သွားအောင်သင်းပျံ  ့သွားသည်။
 ကားမောင်းနေတာကြာပြီလား -- အောင်မင်း
 ဟုတ်ကဲ့ -- ငါးနှစ်လောက်ရှိပါပြီ -- မမနွယ်
 မန်းလေးကိုပြောင်းသွားသေးတယ်ဆို -- ဟိုမှာအဆင်မပြေလို ့လား -- အို -- ဆောရီး -- မမနွယ်မှားသွားတယ်။
 ရပါတယ် မမနွယ် -- အဆင်မပြေဘူးလို ့ပဲဆိုပါတော့ -- ကျွန်တော်မောင်းတဲ့သုံးဘီးတွေကို မန်းလေးမှာမောင်းခွင့်ရှိတော့ ဟိုကိုပြောင်းရွှေ ့သွားတာငါ -- ကိုယ်ကနယ်မြေမှမကျွမ်းတာ
သည်အထိ -- မိတ်ဆွေဟောင်းအဖြစ်တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက်အသိအမှတ်ပြု -- နေကြဆဲဟု - - စကားတွေကသက်သေခံနေခဲ့သည်။
 မမတို ့အဆင်ပြေတယ်မို ့လား - - ကလေးတွေရော - -
 မင်း - - ဘာပြောလိုက်တယ်
မမနွယ်က - - ဆတ်ကနဲတစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားကာ - - အောင်မင်းကို တအံ့တသြ ပြန်မေးလိုက်သည်
 အဆင်ပြေတယ်မို ့လား - - လို ့
 မဟုတ်ပါဘူး - - နောက်ဆက်တွဲမေးခွန်း
 က - -လေးတွေရောလို ့မေးမိတာ - - ပါ
 ဟင်း ဟင်း ဟင်း - - မငိးဟာလေအခုထိကို သတိ ကြောင် - - အသည်းကြောင်တတ်သေးတာပဲ - - မင်းသုံးဆယ်ကျော်ပြီပေါ့ - - ဟုတ်လား
 ဟုတ်ကဲ့ - - သုံးဆယ် ့နှစ်ပါ
 ပြောင်းလဲဖို ့ကောင်းပြီ - - ရင့်ကျက်လာဖို ့ကောင်းပြီပေါ့
 ကျွန်တော် - - -
 တော်ပြီ - - အောင်မင်း - - အဲဒီရှေ ့မှာပဲရပ် - - ရော့
 မယူပါဘူး - - မမနွယ်
ရာတန်ကိုင်ထားသောမမနွယ်လက်များက တဆတ်ဆတ်တုံနေသလိုပင် - - ပြီး မပွင် ့တပွင် ့ပြောကာ ရာတန်ကို အောင်မင်း ပေါင်ပေါ် - - ချထားခဲ့သည်။ ကားထဲမှဆင်းလိုက်သည်နှင့်
နောက်ကိုတစ်ချက်ကလေးမှလှည့်မကြည် ့။
အောင်မင်း - - ရှက်ရွှံ ့ကြေကွဲစွာ မျက်ရည်ဝဲသည်။
 မင်းကလေးတွေ နဲ ့ မင်းမိသားစုအတွက်ငွေရှာနေတာမလား - - မောင်မောင် - ရော ့ယူထားလိုက်  တဲ့
အောင်မင်းကားကို - - ကြည် ့မြင်တိုင်အထက်လမ်းအတိုင်း လေးကွေးစွာ ပြန်မောင်းခဲ့သည်။ သြော် သီတာရုံကြီးကလဲ မပြောင်းလဲသေး - - နောက်ပိုင်းဆေးရုံကြီး အလွန်မှ - - ကုန်းမို ့မို ့လေးထိပ်တွင် - -
ဗနာပင်ကြီးလဲ - - ၇ိှမြဲ ။
 ဟယ် - - - အစ်ကို - - - အစောကြီးပြန်လာတယ် - - - ဟုတ်လား
 ပေကြီးကား - - - ကျန်လာပြီ - - - ပေကြီးကား - - - ကျန်လာပြီ - - -
တစ်ဦးတည်းသောသား နွယ်ဦးက - - - အိမ်ရှေ ့သစ်ပင်ရိပ်တွင်ကစားနေရာမှ - - ကားဆီသို ့တဟုန်ထိုးပြေးလာသဖြင့် ဘရိတ်ကိုဆောင့်နင်းလိုက်ပါသည်။
 မိသစ် - - တလေးကို - - - ဆွဲထားလေ
 သား - - - ဟဲ့ - ဟဲ့ -- သား - - နွယ်ဦး
သစ်သစ်က - - နေရာတကာလေးသည်။ သားကပြေးတတ်လွှားတတ်စမို ့နေရာတကာမြန်သည်။
သားကိုပွေ ့ချီပြီးနောက် - - အောင်မင်းကို အသနားခံသလိုလေးပြုံးပြသည်။ အောင်မင်း က သစ်သစ်မျက်နှာကိုခက်မာစွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးကားကို - - ထားနေကျအိမ်ဘေးတွင် - - - ထိုးရပ်ပြီး - - - ဒက်
(ရှ်) ဘုတ်ထဲမှလိုင်စင်စာအုပ်နှင့်ပိုက်ဆံကိုထုတ်ယူပြီး - - သားဆီလှည့်ခဲ့သည်။
 ဖေကြီး - - မုန် ့မုန် ့ - - မုန် ့မုန် ့’’
 ဖေကြီး ရေချိူးပြီးရင် - - ညစျေးသွားမယ်လေ - - မုန် ့လဲစားမယ် - - ကစားစရာလဲဝယ်မယ် - - ဟုတ်လား - - - သား
 အင်းအင်း - - အင်းအင်း - - မုန် ့မုန် ့ - - - မုန် ့မုန် ့
 သားကလဲဖေကြီးက - - ရုပ်ရှင်လဲပြမှာတဲ့ - - - သိလား - - ဖေဖေနဲ ့ - - သားသား ရေချိူးမယ် - - အဝတ်လဲမယ် - - - ဟုတ်လား
 အင်းအင်း - - မုန် ့မုန် ့ - - - မုန် ့မုန် ့
 သစ်သစ် - - ကလေးကိုသာရေချိူးပေးးလိုက် - မင်းအိမ်စောင့်ကျန်ရမှာ
အောင်မင်း က ပြောပြောဆိုဆို အိမ်ပေါ်လှည် ့တတ်သွားသည်။
 ကိုရယ် - -  ဟု တိုးတိုးညီးရင်း မျက်ရည်ဝဲကျန်ရစ်သည် ။သည့်နှယ် - - မျက်ရည်ကျရသောအကြီမ်ပေါငိးလဲ မနည်းပြီ - - ရှည်လျားစွာကျန်ရစ်သောနှစ်ပေါငိးများစွာကို - - ကျော်ဖြတ်လာသည့်တိုင်
အောင်မင်း သစ်သစ်အပေါ်အခဲမကြေနိုင်ပါကလား။
 ပွမ် - ပွမ်
 ဟေ့ - - မပြီးသေးဘူးလား - - ဒရိုင်ဘာ
 လာပြီ - - မမနွယ် - - လာပြီ
ပေါ်တီကိုအောက်မှ - - ဖယ်မလီယာ ဖိုးဒိုးလေး ဟွန်းကိုတပွမ်ပွမ်နှိပ်ခါ - - နွယ်ကကုန်းအော်သည်။ အောင်မင်းကျောင်းလွယ်အိတ်လွယ်ရင်း - - ဘောင်းဘီခါးပတ်ကိုအပြေးအလွှားပတ် ထွက်လာသည် ။
 လုပ်လာပြန်ပြီ - - ဗရိုဗရဲ - - မောင်မောင်ရယ်
 ညက - - ဟုမ်းဝပ်တွေ - - မပြီးလို ့မမနွယ် ရဲ့  အဲဒါလုပ်နေလို ့
 ကိုးနာရီထိုးတော့မယ် - - ဒီမှာ - - တွေ ့လား
 ဟုတ်ကဲ့ပါ - - မှီအောင်မောင်းပေးပါမယ်
 အမလေး အေးအေးဆေးအေးပဲ မောင်းပါ ကိုယ်တော် ကားမောင်းတတ်တာဖြင် ့နှစ်ရက် နဲ ့တစ်ပိုင်းးပဲရှိသေးတယ်
ခြံထဲမှကားလေးမောင်းထွက်ခဲ့သည်။ မမနွယ်ထံ မှ သင်းပြန် ့သော ရေမွှေးနံ ့လေးကို အောင်မင်း ရှူရှိက်မိသည်။
 မနေ ့က ဒယ်ဒီက မေးတယ် - - မောင်အောင်မင်းစာလိုက် နိုင်ရဲ ့လား တဲ့
 အသဲအသန်ပဲလို ့ မပြောလိုက်ဘူးလား မမနွယ်
 ဒီက အကောင်းပြောမလို ့ - - အင်း - - လိုက်နိုင်ပါတယ် - - လို ့ ။ ဒါပေမဲ ့ ကောင်လေးက ပျင်းချင်တယ် - - - စာမကျက်ဘူးလို ့ - - မကောင်းတာလေးလဲ ထည် ့ပြောရတာပေါ ့ဟဲ ့
 ဒီ ့ပြင်ဟာ ပြောရောပေါ ့မမနွယ်ရယ်
’’ စာမကျက်ဘူး ပျင်းတယ်ဆိုတော ့ မှတ်ကရော
 အမယ် - - ဒါပေမယ် ့ ဖေးဖေးမမတော ့ပြောလိုက်ပါတယ် - - စာမေးပွဲတော ့အောင်မှာပါလို ့လေ
 ဟေး - - ဒါမှ - - မောင် ့ - - မမ
 ဟဲ ့ - - - လုပ်ပြန်ပြီ - - - ရှေ ့ကြည် ့မောင်း
အောင်မင်း မမနွယ် တို ့အိမ်ရောက်သည် မှာ တစ်နှစ်ကျော်ပဲရှိအုံးမည် ။ မမနွယ် နှင် ့အောင်မင်း တို ့ချစ်သူဘဝရောက်ခဲ ့ကြသည်။ မမနွယ် က နွမ်းပါးသော အားကိုးရာမဲ ့အောင်မင်း ဘဝ ကို သနားရာ မှ ချစ်ခဲ ့
ရသည်။
အောင်မင်းကတော ့မမနွယ် ၏ ကြင်နာမှု ဖေးမမှု နှင် ့အထိအတွေ ့လေးကြေင် ့ချစ်ခဲ ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ အသက်ကတော ့ကွာသည်။ မမနွယ် က အစိတ်ကျော်နေပြီ ။ အောင်မင်း က နှစ်ဆယ်ပင် မပြည် ့
တတ်သေး။ သို ့သော် အောင်မင်း က ထွားကြိုင်းလှသည်။ ရွာမှာနေစဉ် ကတည်းက ဘောလီဘော အမြဲကစားသည်။ မမနွယ် ၏ ဖခင် ဦးသော်ကောင်း နှင် ့အောင်မင်းဖခင် ဦးတိုက်မောင်း တို ့က
အရင်းနှီးဆုံးသူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်ခဲ ့ ကြသည်။ ဦးတိုက်မောင်း ဆုံးပါးသွားသောအခါ အောင်မင်း ကို ဦးသော်ကောင်း က ကျောင်းထားပေးရန်ခေါ်လာခဲ ့ခြင်းဖြစ်သည်။
မမနွယ် ညီမဝမ်းကွဲ သစ်သစ်ကတော ့ဆယ် ့နှစ်နှစ်လောက် ပဲ ၇ိှအုံးမည် - - ဖြစ်သည်။ဦးသော်ကောင်း အစ်မ မှမွှေးသော တူမဖြစ်လင် ့ကစား - - သမီးတစ်ယော် နှယ် အလိုလွုက်ခဲ ့ သည်။ အောင်မင်း ကို
သစ်သစ် က လုံးဝ ကြည် ့မရ။ မမနွယ် က သူ ့ထက်အောင်မောင်း ကို အရေးပေးသည် ဟုမြင် ၏။ မမနွယ် နှင့် အောင်မောင်း ချစ်သူဘဝ သန် ့စင်စွာ ဆက်ဆံခဲ ့ကြပြီး အိဒြေ ရရ နေခဲ့ကြသည် မို ့
သစ်သစ်မရိပ်မိခဲ ့။
မမနွယ် က - - - အောင်မောင်း တို ့ အ-ထ-က တွင် ဆရာမဖြစ်၏။ အောင်မောင်းဆယ်တန်းအောင်တော ့သစ်သစ်ရှစ်တန်းရောက်ပြီ။ယခင်ကလိုပင် မမနွယ် ကို အောင်သစ်ကျေင်းပို ့ပေးမြဲအလုပ်တစ်ခုအပြင်
ကျောင်းမတူသော သစ်သစ် ကို ဆယ်ပို ့ပေးရသောအလုပ်တစ်ခုပိုလာသည်။
အောင်မောင်း ဒုတိယနှစ်ရောက်လာသည်အထိ ဘဝသည် စိုပြေစွာ လှပ သန် ့ရှင်း နေခဲ့ကြသည်။
 ဟေ ့ကောင် အောင်မင်း လာအုံးပြောစရာရှိလို ့
ခင်မောင်ဝင်း က အောင်မင်း နှင် ့အတန်းမတူသော်လည်း တစ်ခါတစ်ရံ အောင်မင်း ကားနှင် ့ပင် ပြန်လိုက်တတ်သည်။ ခင်မောင်ဝင်း က ပြောစရာရှိလို ့ဆိုလျင် အနည်းငယ်ကြောက်ရသည်။ ဒီကောင်က
လက်ဖက်ရည် သောက်ချင် လျင်လည်း  ခန လာအုံးပြောစရာရှိလို ့ ဆိုကာ ကင်တင်းဝင်တတ်သည်။
 မင်း - - -ဒီကိုလာ - - ပြောစရာ ရှိရင် ဒီမှာပဲပြော
 ဟေ ့ကောင် - - မင်းအတွက် - - သတင်းထူးကွ မထူးရင်ဆေးပေါလိပ်တောင်ဝယ်မတိုက်နဲ ့
ခင်မောင်ဝင်း  က အာမခံရဲရဲကြီးပေးနေပြန်သောကြောင် ့ အောင်မောင်း ခင်မောင်ဝင်း ခေါ်ရာလက်ဘက်ရည် ဆိုင် ထဲ သို ့ဝင်လိုက်သွားရလေသည်။
 လက်ဖက်ရည် - - ဟေ ့ - - နှစ်ခွက်
 နေအုံးလေ - - မင်းသတင်း က ထူးမှန်းမသိ မထူးမှန်းမသိနဲ ့  အောင်မောင်း က တားသည်။
 ဟာကွာ - - မထူးရင် - - ကိုယ် ့ဖာသာရှင်းမယ်
စားပွဲထိုးလေး လာချပေးသော - export ဒူးယားကိုကောက်ကိုင်လိုက်ရင်း - - စီးကရက်ကလေး ထောင်ကာ။
 မင်း - - ညီမ - -သစ်သစ် - - ရည်းစားထားပြီ - - ကိုယ် ့လူ
 ဘာ - - သစ်သစ် - - ရည်းစားထားနေပြီ - - ဟုတ်လား
အောင်မောင်း တအ့ံတသြသာဖြစ်သည် ။ သည်ထက်တော ့ - - ထွေထွေထူးထူး မခံစားရချေ။ တကယ်တော ့ - -လဲ သစ်သစ် နှင် ့အောင်မင်း တို ့ကသွေးဝေးလွန်း၏။
ဘယ်နှဲ့လဲသတင်း မထူးဘူးလား
ဟာ သစ်သစ် ရည်းစားထားတာ ကြာလှပြီ ဒါသတင်းထူးလားကွ - - - မထူးဘူး - - - သွားမယ်
ဟေ - - မထူးဘူးလား - - ဟ - - ဟေ့ကောင် နေအုံးလေ
ခင်မောင်ဝင်း လက်ဘတ်ရည်နှစ်ခွက် ဆေးလိပ်တစ်ပွဲ နင် ့ကန့်လန့်ကန့်လန့် ကျန်ခဲ့သည်။
သည်မှာ အောင်မောင်း သစ်သစ် ကိုလူရာသွင်းပြီး စကားပြောဖြစ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
တကယ်တော့လဲ သစ်သစ်အရွယ်ရောက်လာပြီဆိုသည်ကို တစ်အိမ်တည်း အတူတူနေသော အောင်မောင်းတို့ကသာ သတိမထားမိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
သစ်သစ် တင်ရင် ခါးလေးများက အချိုးကျကျ နင် ့ပူရိသတို့ မျက်စိကျစရာ အနေအထားလေးထဲ ရောက်လာ၏
အပြောအဆိုလေးတွေက အစ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းအမူအရာလေးများက အပျိုရိုင်းဟန် အပြည့်ဖြစ်လာသည်
ယခင်က ဆိုလျင် အောင်မောင်းရှေ့မှာပင် ထမီဖြန့်ဝတ်နေတတ်သူ
'' မိသစ် - - ''
'' ရှင် - - - ''
ကားတံခါးကိုဖွင့်ပြီး တတ်လိုက်သည်  နှင် ့ အောင်မောင်းက ခပ်မာမာခေါ်လိုက်မိသည် ။
သစ်သစ် က လန့်ထူးလေးထူး ရင်း အောင်မောင်းကို ကြည့်သည် ။ အောင်မောင်း သူ့ကို လိုက်ကြည့်နေသောအခါ သစ်သစ် ခေါင်းလေးငုံ့ကာ ရွှေရင်လေး အစုံ တဖျတ်ဖျတ်တုန်သည် ။ ဘာများပြောမလဲဟု
နားထောင်နေစဉ် ကားကိုမောင်းထွက်ခဲ့သဖြင့် သစ်သစ် နားမလည်စွာ အောင်မောင်းကိုခိုးကြည့်မိသည်။
မမနွယ်ကို ဝင်ခေါ်ရအုံးမည်ဖြစ်၍လည်း ကားကိုမောင်းနေကျအတိုင်း သမိုင်းလမ်းဆုံ အရောက်အရှေ့ဖက်သို့ ထောင်ပြီး မောင်းခဲ့လေသည်။
အောင်မောင်းနာရီကြည့်သည် - - မမနွယ် ကျောင်းလွှတ်ဖို့ - - နာရီဝက်ခန့်လိုသေးသည်။
'' နင့်ကို - - - ငါစကားတစ်ခွန်း ပြောချင်လို့ ''
'' ရှန် - - - အော် - -အင်း ''
နှစ်မိုင်ခန့် အတွင်ကျမှ စကားကိုပြန်ဆက်၏ ။
သစ်သစ် - - ရင်တွေ တဒိန်းဒိန်းခုံနေဝသည် ။ ကျားကျားယားယား တကသိုလ်ကျောင်းသား အောင်မောင်းကို သစ်သစ် သူငယ်ချင်းတွေက အမြဲလို မိတ်ဆက်ခိုင်းကြသည် ။ သစ်သစ်ကလဲ ဟိုလိုလို ဒီလိုလို နှင် ့
ဝေ့လည်ကြောင်ပတ်လုပ်ကာ ရှောင်ဖယ်နေမိခဲ့သည် ။ ကြာတော့သစ်သစ် သူငယ်ချင်းတွေ လက်လျှောခဲ့ကြသည်။
အောင်မောင်း ရုပ်ရည် က ကုလားမင်းသား အမီတာဘာဂျမ်း နှင် ့အတော်တူသည် ။ မျတ်လုံးမျက်ခုံးတွေက ထူထဲတောက်ပြောင်ကြသည် ။ နှာတံက ထူးထူးခြားခြား ချွန်မြနေပြီး ဆံပင်ပုံစံက  အမီတာဘာဂျမ်း ပုံ။
လက်မောင်း၌ - - အမွေးအမြင်တွေကလည်း မည်းနေအောင်ထူ၏ ။ ရင်ဘတ်မွေးများက ဘာကြောင့်မှန်းမသိ သစ်သစ်ရင်ကို ခုန်စေခဲ့သည် ၊ ဟိုနေရာမှာဆို ရင် ဗျစ်ခဲမှောင်မဲနေမှာပဲ ဟုတွေးရင်း မိမိဖာသာလဲ
ရှက်ဖူးသည်။
'
' နင်ရည်းစားထားနေပြီလား မိသစ် ''
ကားလေးကို ရဲဘော်ဟောင်းရိပ်သာလမ်းဘေးတွင်ရပ်ခါ - - ထိုစကားကို နိဒါန်းမပါပဲ မေးသည်။ သစ်သစ် - - - ဆတ်ကနဲ သူ့မျက်နှာကိုကြည့်သည်။
သူ့မျက်လုံးညိုကြီးများ  နှင့် သစ်သစ်တစ်ကိုယ်လုံး ကိုခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ကြည့်သောအခါ သစ်သစ်မနေတတ် ။
'' မထားပါဘူး - - - ဘာဖြစ်လို့လဲ - - အစ်ကို ''
'' ငါ သတင်းကြားလို့ မေးတာပါ - - ရှစ်တန်းဆိုတာ ဝိဇာ သိပံ ခွဲတဲ့နေရာ  - - - မိသစ် အရေးကြီးတယ်။
'' ငါတို့က ဘဝတူတွေလေ - - ဦးလေး သော်ကောင်းကျေးဇူး ကို အမြဲသတိရနေရမှာ ''
သစ်သစ်ကို ဆယ်တန်းမှ မြင့်မောင်ဆိုသော တရုတ်ကပြားကလိုက်နေသည်မှာကတော့ အမှန်ဖြစ်သည် ။မြင့်မောင် သာမက ခင်ထွန်း  - - စံရွှေ တို့ကလဲ လိုက်နေကြသည်။ သစ်သစ် ရင်ကခုန် ပဲ
ဘုချည်းပြန်တောခဲ့သည်သာ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ - -သူဟာပထမဆုံး အကြိမ်မိသစ်ကို အရေးတယူ စိုးရိမ်တကြီး သတိပေးဆုံးမသည့် အတွက် ကြည်နူးကျေနပ်သည်။
'' အစ်ကို့စကားကို - - မိသစ် နားထောင်မှာပါ ''
အောင်မောင်းမျှော်လင့် မထားသော ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သည့်စကားကြောင့် - - မိသစ် ကို အောင်မောင်းသနားသွားမိ၏။
'' မိသစ် - - အရင်ကနဲ့မတူဘူး '' ဟုပြောရင်း မိသစ်ခေါင်းလေးကို - - ချစ်စနိုးလေး ကိုင်ဖွပြစ်လိုက်မိသည်။ မိသစ်ရင်ထဲတလှပ်လှပ်ဖြစ်သွားကာ သူ့ကို ခပ်စွေစွေလေးကြည့်လျက် - - ရှက်ကိုးရှက်ကန်းလေး
ပြုံးမိသည်။
ကြည့်ပါအုံး - - ဒီဟာမလေးအပြုံးက အရင်နဲ့ ဘာဆိုင်သတုံး - - ညို့ငင်အား လေးတွေနဲ့ပါလား - - - အင်းလေ ဒါကြောင့်လည်း ယောကျ်ားလေးတွေ - - - စိတ်ဝင်စားကြတာပေါ့ - - -
ခေါင်းကလေးငုံ့ထားသော သစ်သစ်လည်ဂုတ်သားလေးများတွင် မွှေးညင်းနုလေးများက - - ဗွေနှစ်လုံးဖြင့် ရင်ခုန်ဖွယ်။
လည်ဆံမွေးနုလေးတွေ ပေါက်ခါစ - - - မြင်းရိုင်းမလေးတစ်ကောင်ပမာ - - နုသစ်ပျိုမျစ်ခြင်းလကဏာ ကို အနီးကပ်တွေ့ရ၏။ လက်ဖျံလေး၌လည်း - - - စိမ်းစိမ်းစိုစိုမွေးနုလေးတွေ စိုးမိုးစပြုနေပြီပဲ - - -
ကောင်မလေး မငယ်တော့။
အောင်မောင်း သက်ပြင်းချမိသည်။ အောင်မောင်း၏ သက်ပြင်းချသံကို သစ်သစ်က - - - ခပ်ပြုံးပြုံးလေးမျက်လုံးစွေကြည့်ကာ - - - ဇက်ကလေးစောင်းပြီး ပြန်ငုံ့သွားသည်။
အောင်မောင်း ခေါင်းကို ခါရမ်းပြစ်လိုက်မိသည်။
မမနွယ် ထံမှ ရသော ကိုယ်နံ့နှင့် သစ်သစ်ထံမှ ဆွတ်ပျံ့သော ကိုယ်နံ့တို့ကကွာခြားလွန်းလှသည်။ မမနွယ် ထံမှ ပင်ကိုယ်ရနံ့တို့က - - - ဖုံးကွယ်လျက်ရေမွှေးနံ့ကသာ - - -ပြန့်လွင့်နေလေရှိသည်။
သစ်သစ် ထံမှ မူ - - - အောင်သစ်တခါမှ မခံစားဘူးသော အီလည်လည် အပျိုစစ် ရနံ့လေးကို ရှူရှိုက်နေရသည် မို့ ရင်ထဲ၌ - - -တစ်မျိုးခံစားရ၏။ လက်ဝဲဘတ် ပေါင်ကို ကားကူရှင်ပေါ်တင်ကာ - -
သစ်သစ်ဘက် သို့ တစောင်းလှည့်လျက် တတောင်ဆစ် ကိုကားကျောပေါ် တင်ထားခြင်းဖြစ်သည်မို့ - - သက်ပြင်းရှိုက်ပြီး သည် နှင် ့ခြေထောက်ကို ကလပ် လီဗာ ပေါ်ပြန်ချ လက်ကို ဂီယာတံပေါ်
ပြန်အုပ်လိုက်ရင်း - - ။
'' သွားကြစို့ - - - မိသစ် - - - မမနွယ် - - ကျောင်းလွှတ်တော့မယ် ''
'' ဟုတ်ကဲ့ - - အစ်ကို ''
သစ်သစ် - - ဘယ်နှယ် ့ကြောင့်ထူးထူးခြားခြားကြီး ယဉ်ကျေးနေပါလိမ့်ဟု အောင်သစ် ဇဝေဇဝါ တွေးရင်း ကားကိုမောင်းထွက်ခဲ့မိသည်။ နှစ်ယောက်စလုံးရင်မှာမူ အတွေးကိုယ်စီ နှင် ့ပဲဖြစ်သည်။
သစ်သစ်က လည်းတချိန်လုံး - - ဖုတ်လေသည့်ငပိရှိသည်မျှ မအောင့်မေ့ပဲ ဂရုမစိုက်သလို နေလာခဲ့သော အောင်မောင်း ၏ နှလုံးသားရေးရာ ဘာရေးရာ နှင် ့စပ်လျင်းသိစကားလေးများကြားရမှုကြောင့်
ကြည်နူးနေတာ - - အောင်မောင်း သက်ပြင်းရှိုက်သံလေးကိုပင် မိသစ်ရင်ခုန်နေမိသေးသည်။
ဪ - - သည်အရွယ်ကလည်း - - သစ်ရွက်ကြွေသည်ကိုပင် လက်ခုပ်လက်ဝါးလေးတီးကာ - - ရယ်မောတတ်သော အရွယ် - - ။
'' မင်းညီမ - - လိုက်လာတယ် - - ဟေ့ကောင် - - - ဘာအရေးကြီးလို့လဲမသိဘူး - - - ခင်မောင်ဝင်းက - - စာသင်ခန်းမှ ထွက်ဆီးကြိုပြောပြီးသော ကြောင့် အောင်မင်း အပြင်ကို ကြည့်၏ ။ ကျောင်းအကျီ
အဖြူလက်ရှည် ထမီ အစိမ်း  နှင် ့ ကျောင်းလွယ်အိတ် မပါသော သစ်သစ်ကို တအံ့တဩတွေ့ရသည်။
ခင်မောင်ဝင်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီး - - မိသစ်ဆီလာခဲ့၏။
'' ဘာဖြစ်လို့လဲဟင် - - သစ်သစ် ''
'' ဖေကြီး - - - အသဲအသန်ဖြစ်လို့ - - ကိုကို '''
'' ဟာ - - - - - ''
အောင်မင်း ခင်မောင်ဝင်းကို အကျိုးအကြောင်းပြောပြီး - - အိမ်သို့ အပြေးသွားရန် ကားဆီသို့ဦးတည်ခဲ့သည်။ သစ်သစ် က မမှီမကမ်းလေး လိုက်လာသည်။
'' မမနွယ်ရော - - အကြောင်းကြားပြီး ပြီလားဟင် ''
'' မမနွယ် က အိမ်ကို အရင်ရောက်တာ - - - မမနွယ်ကြောင့် - - မိသစ်သိတာ - -မမနွယ်ကို ဒေါ်ကြီးလှ - ဖုန်းဆက်ခေါ်တယ်လို့ပြောတယ် ''
ကားကူရှင်ပေါ် ပြစ်ထိုင်လိုက်ပြီး - - - တစ်ဖက်တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်သည်။ မိသစ်ဝင် - - ထိုင်ကာတံခါးပိတ်သည်။ တံခါးက ဂျက်မကျ - - ကားကို - -တလှိမ့်နှစ်လှိမ့် မောင်းပြီးမှ - - သစ်သစ် ဖက်မှ
တံခါးကို လှမ်းဆွဲဆောင့်ပိတ်၏။ ထိုအခါ အောင်မောင်း ၏ ကြီးမားသော လက်မောင်းကြီးက မိသစ်နို့လေး နှစ်လုံးကို အိကနဲ ဖိကပ်မိကြသည်။ မိသစ် - - မျက်နှာလေး ရဲ ပြီးနောက်ကိုတွန့်သည်။
အောင်မောင်း ရင်ထဲ - - ဒိတ်ကနဲ ပူသွားကာ သစ်သစ်ကို အားနာသလိုကြီးဖြစ်သွားမိသည်။
'' ဆောရီး - - - မိသစ် - -တံခါးမကျလို့ ''
'' အင်း - - - ပါ ''
သည်စကား နှစ်လုံးအနောက်၌ နှစ်ယောက်ထဲသာ သိသာသော အတွေးလေးများက ပြန့်လွင့်သွားကြသည်။ ကားက ဒေသကောလိပ်အတွင်း မှ ဖြတ်ထွက်လာရာ အရှိန်ပြင်းပြင်း နှင် ့ တွေ့လိုက်လေတိုင်း
သစ်သစ်ကိုယ်လုံးလေးက အောင်မောင်းဘက် သို့ ယိမ်းထိုးသွားသည်။
မဟာစည်ကွေ့နားရှိ - - - ဂျိုင် ့ ကြီးတစ်ခုကို အရှောင် - - -  '' ဂျိုင်း - -ဒုံး ''
'' အမေ့ - -အို - - - ''
ကားရှေ့ ဘီး တစ်ဖက်ကဂျိုင် ့ထဲကျပြီး - - ရှေ့အိပ်စယ်တန် နှင် ့ ဒုံကနဲ - - ဆောင့်လိုက်ရာ သစ်သစ် မဟန်နိုင်ပဲ အောင်မောင်း ပေါင်ကြား သို့ လက်ထောက်မိပြီး အောင်မောင်း ရင်ခွင်လေးထဲသို့
ပြိုဆင်းတိုးဝင်သွားသည်။ ဤမျှလောက် နှင် ့ ဆိုပြသနာမရှိ - - ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်ကြီး ဆုပ်လိုက်မိသော သစ်သစ်လက်ကလေးက အောင်မောင်း ၏ ရှည်ရှည် လီးအတန်ကြီးကို
မိမိရရကြီးကိုင်လိုက်မိခြင်းကြောင့်ပဲ ဖြစ်သည်။
တဒဂ လေးပါ - -တခဏလေးရယ် - - ကြာလှမှနှစ်စကန့် - - သုံးစကန့်ပဲပေါ့ - -အဲလိုကိုင်လိုက်မိသည် နှင် ့ သဘာဝဆန့် ကျင်ဖက်လိင် သဘောအရ လီးကြီးက ဒိုင်းကနဲ သစ်သစ် လက်ကလေးကို
''တော့'' လိုက်သလို ရုန်းထွက်လိုက်တာကြောင့် သစ်သစ် မျက်လုံးတွေပြာသွား၏။ အောင်မောင်းက သစ်သစ် ပခုံးလေးကို အသာဖက်ပြီး ပွေ့ထူ၏။
'' ငါ - - - စိတ်လောနေလို့ဟ - - မိသစ် ''
အောင်မောင်း အသံက တစ်စုံတစ်ရာ ကိုဖုံးဖိရန် ကြိုးစား၏။ မိသစ်ကလဲ ရင်ခုန်နွေးထွေးစွာ လှုပ်ရှားနေသော အသံနှင် ့ ။
'' ဟုတ်တယ် - - ဖေကြီး - - - အတော်ဖြစ်နေတာ''
မိသစ် သူမနေရာလေး၌ နေသားတကျ ပြန်ထိုင်မိချိန် ကားလေးက ဘုရားလမ်း လမ်းဆုံ မှကွေ့ထွက်သည်။ မိသစ် သူ့လက်ဖဝါးလေးကို မသိမသာ ဆုပ်နယ်နေမိ၏။ ရင်ထဲမှ တဒိန်းဒိန်းခုန် နေရင်း
အောင်မောင်းကိုခိုးကြည့်၏။ ယောကျ်ားပီသချောမောခန့်ငြားသော အောင်မောင်း မျက်နှာကရှေ့ကိုမူထားလင့်ကစား မျက်လုံးစွေအကြည့် နှင် ့သစ်သစ် တို့ အကြည့်ချင်းဆုံကြသည်။
'' ဒိတ် '' ကနဲ ရင်တွေခုန်ကာ မျက်နှာကိုကားရှေ့သို့ ပြန်လှည့်လိုက်မိကြသည်။ စကားမူမပြောဖြစ်တော့ - - - ။
ဦးသော်ကောင်းက - - လူကြီးရောဂါဖြစ်ပြီး တရှောင်ရှောင်ဖြစ်နေသည်မှာလည်း ကြာပြီဖြစ်သည်။ ကားလေး ပေါ်တီကို အောက်သို့ ထိုးလိုက်မိသည် နှင် ့ တံခါးဖွင့်ကာ အိမ်ပေါ်အပြေးအလွှားတတ်ကြသည်။
အိမ်ရှေ့ခန်း တွင် အိမ်နီးချင်းများရောက်နေ၏။
'' အဲဒါ ဦးသော်ကောင်း သား နဲ့ သမီးတွေပေါ့ အကြီးကောင်က တကသိုလ်ကျောင်းသား။ ''
တစ်စုံတစ်ယောက် အသံကို သဲ့သဲ့ ကြားသည်။
'' မောင်မောင် - - - ''
မမနွယ် အခန်းဝ၌ အောင်မောင်း နှင် ့ ဆုံ၏။ မမနွယ် ငိုထားသဖြင့် မျက်နှာတွေနီရဲကာ မို့အစ်နေသည်။
'' ဖေဖေ - - - ဆုံးပြီ ''
'' ဗျာ - - - ''
''ရှင် - - - ''
သစ်သစ် ရော အောင်မောင်းပါ ငိုင်တွေသွားစဉ် သစ်သစ်က အောင်မောင်းလက်မောင်းကို စုံကိုင်ပြီးရင်ဘတ်၌ မျက်နှာလေးဝှက်ကာ ကြူကြူပါအောင်ငိုလေတော့သည်။
မမနွယ်က - - - သစ်သစ် ပုခုံးလေးကို ဖွဖွဆုပ်နှယ်ပေး၏။
'' တိတ်ပါညီမရယ် - - - တို့မောင်နှမ သုံးယောက် စည်းစည်းလုံးလုံး - - ချစ်ချစ်ခင်ခင် နေသွားကြဖို့ ပဲလိုတာ ''
'' မိသစ် - - - အသက်တောင်မမှီဘူး - - မမနွယ် ''
ဝမ်းနည်းဆို့နစ်သံလေးဖြင့်ပြောရင်း - - -ရင်ခွင်ထဲခိုဝင်ငိုရှိုက်ပြန်သည်။ နွယ် နှင် ့အောင်မောင်းက သစ်သစ်ကို ချော့မော့နှစ်သိမ့်ရင်း တစ်ယောက် နှင် ့ တစ်ယောက် အားကိုးစွာ ကြေကွဲစွာ ကြည့်ဖြစ်ကြသည်။
စျာပန ကိတ်စ အဝဝကို အောင်မောင်းဦးစီး ဆောင်ရွက်ရ၏။ မမနွယ်က အောင်မောင်းကိုသာ အလုံးစုံ ပုံအပ်ထား၏။
ဒေါ်လှ (ထမင်းချက်) အဖွားကြီးက တမှောင့် '' သူ့သားသမီးတွေကို စိတ်မချလို့လားမသိဘူး မနေ့ညက စာကြည့်ခန်းဝမှာ ကျောပေးပြီးထိုင်နေတာတွေ့လိုက်တယ် - - သိလား - -
ငါဖြင့်ခေါင်းကိုဒီလောက်ကြီးသွားတာ ''
သစ်သစ်က သူရဲဆိုလျင်တော့အသေကြောက်သည်။ နွယ်က - - ဒေါ်လှ ကို ခပ်စူးစူးလေးကြည့်ရင်း
'' တကယ်တွေ့တာနော် - - - ဒေါ်လှ ''
'' အမလေး - - - မဟုတ်ပဲနဲ့မပြောရဲပါဘူး - -ဆရာမရယ် - - ဘုရားပေးပေးကျမ်းပေးပေး ကျွန်မ လိမ်မပြောပါဘူး ''
ဒေါ်လှ စကားနည်းသလောက် ဆုံး - -တစေ - - ဆို လဲ သေးပါအောင်ကြောက်တတ်သော အဖွားကြီး ဖြစ်သည်။ ကြိုးစားရိုးသားသူ ဖြစ်သောကြောင့် - - နွယ် ့မေမေရှိစဉ်ကတည်းက နွယ်တို့မိသားစု နှင် ့
နေလာခဲ့သည်မှာ သားသမီး များရှိသော ကျုံမငေး သို့ပင်မပြန်တော့ပဲ မိသားစုဝင် တစ်ယောက်ဖြစ်နေသည်။
ကြောက်သည်ဆိုကာ - - ရက်လည်ပြီး နောက်နေ့ တွေ၌ - - - မမနွယ် နှင် ့အတူ သစ်သစ် ဝင်ဝင်အိပ်တော့သည်။ နွယ်နွယ် နှင် ့အောင်မောင်း တို့မှာ ကိုးလိုးကန့်လန့်ဖြစ်ကြရသည်။ ဖေဖေ
ဆုံးပြီးသည့်နောက် - - နွယ် နှင် ့ အောင်မောင်း ညတိုင်းလိုလို နွယ် ့အခန်းမှာ - - ဆုံကြသည်။
နွယ် ကတစ်ခုတော့ စည်းခြားထားပါသည်။
မင်ဂလာ မဆောင်သေးခင် ဘာမှ မလုပ်ရ ဟု အောင်မောင်း ကလည်း နွယ် ့စကားအတိုင်း အပွတ်အသပ်လေးများ မှ လွဲ၍ပိုပြီး အခွင့်အရေးမယူခဲ့ရှာပါ။ ထိုကြောင့်လည်း နွယ် - - - အောင်မောင်းအခန်းကို
သစ်သစ် အိပ်ချိန်၌ အောင်မောင်း အလိုကျ တိတ်တဆိတ်ကူးလာခဲ့ရသည်။
'' မိန်းကလေး က အဆောင်ကူးရတယ် - - - မောင်မောင်ရယ် - - - ရှက်စရာ ကောင်းနေပြီ - -တကယ်ပဲ ''
နွယ်က - - မောင့်အခန်းထဲဝင်မိသည် နှင် ့ရှက်စရာ မျက်နှာလေး နှင် ့ပြောလိုက်သည်။  အောင်မင်း က နွယ် ့ကို မပြုံးမရယ် - - - လေးစိုက်ကြည့်နေရင်းတံတွေး မျိုချသည်။ စွပ်ကျယ်ဂျိုင်းပြတ် လေးသာ
ဝတ်ထားသောကြောင့် အောင်မောင်း ရင်ဘတ်မှ အမွှေးများကို အသည်းယားစဖွယ် မြင်ရ၏။
အောင်မောင်းက အမွှေးထူပြောသော သူ့ရင်ဘတ်ကြီး နှင် ့ နွယ် ့ပါးပြင်လေးဖိကပ်မိသည်အထိ သိမ်းဖက်လိုက်သည်။ သင်းပျံ့သော ရေမွှေးနံ့ က စူးဝင်သွား၏။
နွယ်က အလိုက်သင့်လေး သူ့ရင်ခွင်ထဲတိုးဝင်လိုက်ရင်း - - -
'' ကောင်မလေး နိုးလာအုံးမယ် မောင် - - - ''
'' နိုးနိုး - - မမနွယ်ရယ် - - ဒီလိုညလေးပဲ တွေ့ရတဲ့ဟာကို - - မမနွယ်က - - မောင့်ကိုရှောင်ဖယ်ရှောင်ဖယ် နဲ့ ''
'' အဲလို မပြောနဲ့ - - မောင်မောင် - - မမနွယ်ကလူကြီး သိလား - - တွဲတွဲသွားသွား လျှောက်သွားလို့ကောင်းတဲ့ အရွယ်မဟုတ်ဘူး - - ဆရာမ ဆိုတဲ့ ဂုဏ်သိကာလဲ ရှိသေး ''
'' အဲဒါကြောင့်ပြောတာ - - ဒီမှာမနေချင်တော့ဘူးလို့ တောင်ကြီးဖြစ်ဖြစ် - - မေမြို့ဖြစ်ဖြစ် ပြောင်းပြီး လက်ထပ်ကြရအောင်ဆိုလဲ ''
'' အလုပ်က ဒီမှာအခြေကျနေတာ မောင်မောင် - - ဖေဖေ့ရှယ်ယာလုပ်ငန်းတွေလဲ - - မမပဲ ဆက်လုပ်နေရတာ - - ဒါတောင် အန်ကယ်စိုးရှိနေလို့ ''
'' အဲဒီ ဦးတင်စိုး ဆိုတဲ့လူကြီးက မမနွယ်ကိုကြည့်တဲ့ အကြည့်ဟာ မရိုးသားဘူးလို့ ထင်တယ် သိလား ''
'' အဟင်း - - ဟုတ်မှာပေါ့ ''
နွယ်က မောင့်ကို - - စ - လိုစိတ်နှင် ့ခပ်ပေါ့ပေါ့လေး ပြော၏။ အောင်မောင်းက - - နွယ် ့ပုခုံးအရိုးကျိုးမတတ် ဖျစ်ညှစ်ရင်း- - ။
'' မမနွယ် နော် - - ကျွန်တော့စိတ်ကိုမဆွ နဲ့ သိလား ''
ကျွန်တော် အရိပ်တကြည့်ကြည့် နဲ့ - - ဘာမှမလုပ်ပဲ အလှကြည့်နေတဲ့ ပန်းကိုကျွန်တော့ အရင်ခူးလို့ကတော့လား - - မယုံမရှိနဲ့ ဓားနဲ့ထိုးမှာ - - အဲဒါ - - အပြီးပြောတာ ''
အောင်မောင်း က - - ကတုံကရီ ပြောရင်း နွယ် ့ပါးပြင်မို့မို့လေးကို - - - နွေးကနဲ - - မွှေးလိုက်သည်။ လက်တစ်ဖက်က နွယ် ့ရင်သားတစ်လုံးကို ဖိညှစ်ရင်း မချင့်မရဲ သက်ပြင်းချ၏။
'' မောင့်ကို - - မမနွယ် ကတိပေးထားတာပဲ မောင်ရယ် - - နွယ် ့အပျိုဘဝ ကိုမောင့်ကိုပဲ ပေးမှာပါ ''
'' မမနွယ်က ပါးစပ်ကပဲပြော သိလား  ဟိုလူက အံတိုနေပြီ မမနွယ်လိုလူလောက်တော့ ဖြုတ်တောင်စားသွားအုံးမယ် ''
'' ကဲပါ လွှတ်ပါအုံး အသက်ရှူလို့ မရတော့ဘူး
နွယ်က အောင်မောင်း ပေါင်ကို လက်ကလေး ထောက်ကာ ရုန်းရင်းနှုတ်ခမ်းလေးစူပြီး ပြောလိုက်၏။ အောင်မောင်းက မချင့်မရဲ နွယ် ့နှုတ်ခမ်းလေးကို ပြွတ်ခနဲ စုပ်ပြီးမှ လွှတ်လိုက်ရင်း။
'' မမနွယ် ကို ဒီစာအုပ်ပြမလို့ - - ဒီမှာ ''
စာအုပ်ကလက်နှစ်လုံးလောက် ထူသည်။ ဒေါက်တာ '' အီဆာမက်သရူး '' ရေးသားသော '' အနရယ်ကင်းသိကာမဖြေပျောက်နည်း '' စာအုပ်လေးကို နွယ်ကခပ်တည်တည် ယူဖတ်လိုက်၏။
'' ဒါက အမနောက်နိုင်ငံက ဆေးပညာအယူအစတွေပဲ - - ဒီထဲမှာ '' ဖတ်ကင်း '' ကိုမမနွယ်လေ့လာဖူးလား ''
'' ဟင့်အင်း - - လိင်စာအုပ်တွေမှ မဖတ်ဖူးတာ ''
'' ဒါကြောင့် အပျိုကြီး ဖြစ်နေတာ ဒီမှာကြည့် ပုံပါတယ် - - တွေ့လား မမနွယ် - - ဒါက ယောကျ်ားလေးရော မိန်းကလေးရော အနရယ် ကင်းတဲ့နည်းပဲ ''
'' ဟင် - - မောင်ကလဲ - - - ဘာတွေပြမှန်းမသိဘူး ''
'' မမနွယ်လဲ - - ဆရာမတစ်ယောက် ပဲဗျာ ဒါလေးတောင်မှ အတွေ့အကြုံမရှိဘူးဆိုရင် - - ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ''
'' အို - - - မဆိုင်တာ - - ဆရာမက - - ဒါတွေသိရမှာလား ''
'' ဟာ - - သိပ်သိရတာပေါ့ - - -ဒါမှကိုယ့်ကျောင်းသား ကျောင်းသူ တပည့်လေးတွေကို ထိန်းသိမ်းနိုင်မှာ ''
'' ပေးစမ်းပါ - - တစ်ခါထဲ လက်ချာတွေပေးနေပြန်ပြီ ''
နွယ်က ရင့်ကျက်ဟန်လေး ဖြင့်စာအုပ်ကို ဆွဲယူကြည့်၏။ ယောကျ်ားလိင်တန်ကို မိန်းမက ဂွင်းတိုက်ပေးနေသကဲ့သို့ မိန်းမစောက်ပတ်ကို ယောကျ်ားက လီးသဏန် ပစည်း တစ်ခု နှင် ့ ထိုးသွင်းပေးနေပုံဖြစ်သည်။
'' အဲဒါ - - သမီးရည်းစားတွေလေ - - မမနွယ်ရဲ့ ''
'' သိပါတယ် သူပဲ ဖတ်တတ်တာကျနေတာပဲ မျက်စိရှက်ဖို့ ကောင်းလိုက်တာ ''
နွယ်က မျက်စိရှက်တယ် ဟုပါးစပ်က ပြောရင်း နောက်စာမျက်နှာများကို လျှောက်လှန်ပြီးကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ သုံးလေးရွက် လှန်ပြီးနောက် သရုပ်ဖော်ပွံ တစ်ပုံပေါ်လာ၏၊
'' ဟင်း - - ဒီပုံကတော့ - - အတော်ဆိုးတာ ''
အောင်မောင်းက နွယ် ့ပုခုံးမှ ကျော်ကာလက်ကို နွယ် ့နို့ကြီးတစ်လုံးအား - - ညှစ်ကစားရင်း - - စာအုပ်ကိုကြည့်သည်။
'' ဒါက ညားပြီထင်တယ် မမနွယ်ရဲ့ ကျွန်တော်လဲ အဆုံးထိမဖတ်ရသေးဘူး - - တစ်ချို့ဝေါဟာရ တွေကျတော့ ဆေးပညာ အခေါ်အဝေါ်တွေလား မသိဘူး - - နေအုံး - - အဲ - -အဲဒီမှာတွေ့လား ''
နွယ်က အသံလေးမပွင့်တစ်ပွင့်နှင် ့ ဖတ်ပြီးရယ်၏။
'' အလကား - - - ဘာတွေမှန်းလဲ မသိဘူး ''
'' ပြောစမ်းပါ မမနွယ်ရဲ့ သိရင်လဲ ဘာသာပြန်ပေးစမ်းပါ ''
'' ကွယ် - - - ညစ်တီးညစ်ပတ်တွေပါ - - ကလေးမရအောင်လုပ်တဲ့ နည်းပေါ့ - - မိန်းမအဂါ ထဲကို ပလတ်စတစ် စွပ်ပြီးလုပ်တဲ့ဟာကို - - ယောကျ်ားဆိုလဲ - - ဟိုဒင်းစွပ်ပြီးလုပ်ပေါ့ - - အဲဒါ - -
ဘာမှမထူးဘူး ဒီမှာ ကြာလှပြီ - - အိမ်ထောင်ရှင်တွေ သုံးနေတာ ''
'' ကျွန်တော်တို့ လဲ အဲဒီလိုလုပ်လို့ မရဘူးလားဟင် - - - မမ ''
အောင်မောင်း က အရဲစွန့်ပြီး မမ နားကပ်ပြော၏။
'' ကျွတ် - - မဟုတ်တာတွေ ကွယ်  - - - ရှက်စရာကြီး ''
'' ဘာရှက်စရာရှိလဲ မမရယ် - - မောင့်ဟာကို စွပ်ပြီးလုပ်ကြမယ်လေ - - - မကောင်းဘူးလား ဟင် ''
''ဟေ့အေးကွယ် - - မကောင်းပါဘူး - - - မတော်တဆ ကျော်မကောင်းကြားမကောင်းဖြစ်ကုန်ရင် မမပဲ အရှက်ရမှာ ပြီးတော့လဲ ပတ်ဝန်းကျင်က မောင်နှမ လို့သိကြတာ ''
တဖွဖွ - - ဆုပ်နယ်နေသော - - နွယ် ့နို့ကြီးပေါ်မှ လက်ကိုရုပ်သိမ်းလိုက်သလို ပူးကပ်ထားသော ခနာကိုယ်နှစ်ခုကိုလဲ ဆတ်ကနဲ ခွါပြစ်လိုက်ပြီး ကုတင်ပေါ်သို့ ဝက်ကြီးတစ်ကောင်ပစ်ချ လိုက်သလို
ပက်လက်ကြီးလှဲချရင်း ဟင်းကနဲ - - - ညီးတွားလိုက်သည်။
နွယ် ့- - ရင်ထဲထိတ်ကနဲဖြစ်သည်။ နွယ် ့ကိုချစ်ရသော မောင့်အဖြစ်ကလည်း စိတ်ညစ်စရာတော့ ကောင်းသည်။ ချစ်သူ တို့ သဘာဝ တွဲသွားတွဲလာလဲ မလုပ်ရ - - ။ လက်ပွန်းတတီး နေဖို့ကလည်း
မသင့်တော် - - ဟုတ်တော့လဲ ဟုတ်သည်။ သူ့ခမျာသနားစရာ - - ပုဆိုးအောက်မှ မတ်တောင်နေသော လီးတန်ထိပ်ကြီးက နွယ် ့ရင်ကိုသိမ့်ကနဲ တုန်လှုပ်စေသည်။ သူ့ရင်ဘတ်ပေါ် ကန့်လန့်လေးမှေးကာ -
- အုပ်မိုးလိုက်ရင်း ။
'' မောင် - - - ''
ခပ်တိုးတိုးလေးခေါ်သည်။
မောင်ကစိတ်ပျက်လက်ပျက် - - - မျက်နှာဖြင့် မျက်နှာကျက်ကိုသာ မော့ကြည့်နေပြီး လက်နှစ်ဖက် ကို ခေါင်းအောက်သို့သွင်းထားသည်။ ဂျိုင်းမွှေး မဲမဲကြီးများက ရှေးလျားလှသည်။
'' မောင် - - လို့ဆို - - ထူးလေ ''
'' မမပြန်ချင်ပြီမို့လား - - ပြန်တော့ ''
အောင်မောင်း အသံက တကယ် ့ကိုစိတ်တိုနေသံ။
'' မောင်ကကွယ် - - - ကလေးလေးလိုပဲ - - မတော်တာတွေ ဖြစ်ကုန်မှာစိုးလို့ - - မ - - တောင်းပန်နေတာ ကျန်တာတွေကို မောင် ကြိုက်သလိုလုပ်နေတာပဲမို့လား - ဟင် ''
နွယ် ့အသံလေးက ဖြောင်းဖျနှစ်သိမ့်ရင်း ဝမ်းနည်းဆို့နင့်သံလေးဝဲလာသည်။ မောင် နွယ် ့ကိုဤနယ် စိမ်းစိမ်းကားကား ဆက်ဆံလျင် နွယ် အင်မတန် ဝမ်းနည်းလွယ်သည်။ မျက်ရည်ချက်ခြင်း ဝဲသည်။
အောင်မောင်း က နွယ် ့မျက်နှာကို ဝေကနဲကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချကာ - - ခွခေါင်းအုံးကြီးကို - - လှည့်ခွပြစ်လိုက်ကာ - - သိမ်းဖက်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ - - နွယ် ့ကိုမကြည့်ပဲလည်း ပြောသည်။
'' ဟုတ်ပါပြီ - - မယ်မင်းကြီးမရယ် - - ကြွပါတော့ ကြာရင် ကျွန်တော်မျိုး - - ဆီးအောင့်ပြီးသေတော့မှာ မို့ပါ ''
ရက်စက်လွန်း ဥပေခါပြုလွန်းပြီး - - အလွန်တရာမလေးမစားနိုင်လွန်းလေခြင်း ဟု တွေးရင်း ဒေါသထွက်၏။
'' မင်း - - -ဘယ်လိုသုံးနှုန်းလိုက်တာလဲ - - မောင်မောင် - - ဟင် ''
'' မမနွယ် ကျွန်တော့ကို လာသတ်နေတာနဲ့ မတူဘူးလားဗျ ''
ဆတ်ကနဲ - - လှည့်ပြောလိုက်သော အောင်မောင်း မျက်လုံးအိမ်မှ မျက်ရည်ပူများဒလဟော စီးဆင်းလာနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသော နွယ် အရည်ပျော်သွားသည်။
'' ကောင်လေး ကလည်းလေ - - အရမ်း - - ဆိုး ''
နွယ်က - - အောင်မောင်းပုခုံးကို ဆွဲလှည့်ပြီး အောင်မောင်း ပေါင်ကြားမှ လီးကြီးကို ဆုပ်ကိုင်ဆွဲဖြဲ ပေးရင်းပြော၏။ အောင်မောင်း ဒိတ်ကနဲ ဝမ်းသာသွားကာ ထ ထိုင်သည်။ ပြီးနောက် နွယ် ့နှုတ်ခမ်းလေးကို
စုပ်သည်။ နွယ် က အလိုက်တင့်လေး မော့ပေးထားကာ မျက်တောင်ကြီးများမှေးထား၏။
 အောင်မောင်း က နှုတ်ခမ်းကို စုပ်ယူနေရင်း ပုဆိုးကိုချွတ်ပြီး မမနွယ် လက်ကို သူ့လီးပေါ် အုပ်ကိုင်စေကာ ဂွင်းတိုက်သလို စပေးလိုက်သည်။ အရှိန်ရလာ ပြီးသောအခါ လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ မမနွယ်
လက်ကလေးက လီးကြီးကို မှန်မှန်ဆုပ်ကိုင်လျက် - - ဂွင်းတိုက်ပေးနေသည်။
နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကမူ - - သံဂဟေဆက်သလို မြဲနေ၏။
အောင်မောင်းက လီးကြီးကို ကော့ကော့ပေးရင်း မမနွယ်၏ ပူးကပ်ထားသော ပေါင်ကြားထဲသို့ လက်ကိုသျှိုသွင်း၏။ နွယ်က နှုတ်ခမ်းအစုံကို ကမန်းကတန်းခွါရင်း - - - ။
'' ဟေ့အေးကွာ - - မ - - ကို မလုပ်ပေးနဲ့ - - နေပလေ့စေ - ဟင့်အင်း ''
'' ဟာ - - အတူတူပေါ့ - - လုပ်ပါ - - မမနွယ် ရဲ့ လှန်ပါ ''
'' ဟင့်အင်း - - - ဟင့်အင်း - - အဲဒါတော့ - - မရဘူးဆရာ - - ဒီမှာသူ့ဟာကြီးကိုလုပ်ပေးနေပြီပဲ ဟာကို - - - တစ်ခါထဲ ''
မမနွယ် မျက်နှာက ရှက်သွေးတို့ဖြင့် နီရဲနေပြီး နှုတ်ခမ်းလေးတွေ - - မသိမသာတုန်နေသည်။ လက်က လီးကြီးကို ကိုင်ထားသော်လည်း မျက်နှာလွှဲထားသည်။
'' ဒါဆို မမဟာကို ကြည့်ရုံပဲကြည့်မယ် - - - ဘယ် ့နှယ် ့လဲ ''
'' ဟာ မဟုတ်တာ - - - ကလေးကလား ''
'' စောက်ပတ် မမြင်ဘူးသေးလို့ပါ - - မမနွယ်ရဲ့ - - - လုပ်ပါ ''
'' မောင်နော် - - အပြောအဆို အရမ်းရိုင်းတာပဲ ''
'' ဒါဖြင့် မောင် ဘယ်လိုပြောရမှာလဲ ''
''သွား -  - - ဘယ်လိုမှ - - မပြောနဲ့ ''
နွယ်က လီးကြီးကို လှည့်ကြည့်ရင်း - - -
'' မပြီးသေးဘူးလား - - လက်ညောင်းလာပြီ - - - ''
ဟုကလေးလေးတစ်ယောက်လို နှုတ်ခမ်းလေးစူကာပြောလိုက်သည်။
 ခပ်တင်းကင်း - - အင်း - - ဆုတ် - - ဆုတ်ထား - - မြန်မြန်လေး - - - ဆောင် ့ - - ဆောင် ့ - - ဆောင် ့ - - အ - -အင် ့
နွယ် ့လက်ပေါ်မှ - - သူ ့လက်ကို အုပ်ခါ ခပ်ကြမ်းကြမ်းကြီး ကိုင်ဆောင် ့ခိုင်းလိုက်သည် ။
 မောင် - - မနာဘူးလား - - ဟင်
 ဟင် ့အင်း - - မနာဘူး - - မမနွယ်ရဲ  ့ - - ကောင်းတာ
လီးတန်ကြီး က ပူနေသည်။ လီးထိပ်မှယိုစီးကျလာသော အရည်ကြည်များ က မမနွယ် လက်ချောင်းလေးများ ကို စေးကပ်ကုန်သည်။
 အရေတွေ - - ထွက်တယ်နော် - - ဘယ်လိုလဲမသိဘူး - - အဲဒါ မပြီးသေးဘူး - -ဟုတ်လား - မောင်
 ဟင် ့အင်း - - မပြီးသေးဘူး - - မမနွယ်ရဲ  ့ သုက်ထွက် မှ ပြီးမှာ
 မလွယ်ဘူး နော် - - တော်တော်ကြာနေပြီ - - မ - - လက်ညောင်းလာပြီ
 မမနွယ် - - ကျွန်တော် ပြောသလို လုပ်မလား
 မမနွယ် - - စောက်ပတ် ကို ကျွန်တော် ့ကို ပြရုံလေးပြ ပြီး - - ခပ်မြန်မြန်ဂွင်းတိုက်ကြည် ့- - အဲဒါ သုံးလေးချက် နဲ ့ထွက်ရော
 အမလေး သူ ့ဆေးနည်း က လဲတစ်မျိူး
နွယ်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းလေးပြောပြီး အောင်မင်း နဖူူးကို လက်သီးဆုပ်လေး နှင် ့ဖွဖွထုလိုက်သည်။အောင်မင်း က နွယ် ့ထမီကို ဆွဲလှန်သည်။ ဒီတစ်ခါတော ့ခပ်ပျက်ပျက် မျက်နှာလေးဖြင် ့ သူမ ဖင်ကို ပြန်ငုံံ ့
ကြည် ့လိုက်သည်။အောင်မင်း လီး ကြီးကိုကိုင်ထားသောလက်က အမှတ်တမဲ ့ရပ်နေ၏ ။
 မမနွယ် က - - စောက်မွှေး သိပ်မပေါက်ဘူးနော်
 အင်း - - ဆယ် ့ကိုးနှစ်ကျော်မှ ပေါက်တာ - - ပါးပါးလေး
အောင်မင်း က ထမီ ကို ခါးအထိဆွဲတင် ပြီးကြည် ့သည်။ စောက်ပတ်ကြီး က ဖူးဖူးပြည် ့ပြည် ့ကြီးဖြစ်ကာ ဖောင်းကားလုံးထစ်နေပြီး - - အစိကြီးက တော်တော်ရှည်သည်။
ရှည်သည်ဟု ဆိုသည်က အပေါ်ဘက်သို ့ရှည်ထွက်လာခြင်း မဟုတ်ပဲ - - စောက်ပတ် နှစ်မွှာကြား ဍ် အောက်ဖက်သို ့- - တစ်လစ်ကြီးတန်းဆင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။အောင်မင်း က စောက်ပတ် နှစ်ခြမ်း တို
လက်ညှိူးလက်မဖြင် ့အသာဖြဲကြည် ့ရင်း
 ဆောင် ့ - - မမနွယ် - - ဆောင် ့ - - မမနွယ်စောက်ပတ်ကြီး ကို မြင်လိုက်တာ နဲ ့ ကျွန်တော် ့လီးကြီး က အလိုလိုတောင်သွားတာ - - အား - - - ဆောင် ့ - -- ဆောင် ့ - - - ဆောင် ့ - -
နာနာလေးဆောင် ့ မမနွယ် ပေါင်ကားထားပေးလေ - - အား - အင်း - - မမနွယ်ရယ် - - ဒီစောက်ပတ်ကြီး ကို တကယ်လိုးရရင် - - ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲ နော်
 လုပ်ပြန်ပြီ - - တဆင် ့ကဲမလာနဲ ့- - သိလား
 အင်းပါ - - မ - - ရယ် - - အား - - - ထွက်ပြီ ထွက်ပြီ - - အိုးအိုး
နွယ်က လီးကြီးကို ကြည် ့လိုက်သည် ။ ဖြောင်းကနဲ ကန် ထွက်သွားသော သုက်ရည်များ က ခြင်ထောင်အမိုးကို ပင် ထိ၏။ ပထမဆုံးအချက်သည် အပြင်းထန် ဆုံး ဖြစ်သည်။ ရေပြွှတ် နှင် ့ပန်းထုတ်လိုက်သကဲ့
သို ့မြန်သည်။ လီးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော နွယ် ့လက်ကလေးထဲဍ် သံချောင်းကြီးလို မာတောင်သွားသော အထိအတွေ ့နှင် ့အကြောကြီးများ ထစ်ထစ်သွားသည်ကို စမ်းသပ်ကိုင်မိရာ ရင်တစ်ခုလုံး လှုပ်ခါနေမိသည်။
ယောကျ်ားလီးကြီး ကို ပထမဆုံး ကိုင်ဖူးခြင်းမို ့လဲ ပူနွေးသော အထိအတွေ ့က လက်ဖဝါး ဍ် ချွဲကျန်နေသည်။
 ဟွန် ့ - - - ပေကုန်ပြီ
နွယ်က - - အောင်မင်းပုဆိုး နှင် ့လက်ကို သုတ်သည်။ အောင်မင်း က ပက်လက်အနေအထား - - အောင်မင်း ဘေးတွင် ကုတင်အောက်ခြေတစ်ဖက်ချ ကာ ဖင် ဘက်က ကုတင်ပေါ် တင်ပေးထားပြီး
ထမိန်ကိုလှန်ပြထားသည်မို ့ - - စောက်ပတ်ကြီး က ပြဲအာပြီး လိုးချင်စရာ အရည်လဲ ့ စိုစွတ်နေသည် ။
နွယ် ့အသားလေး က ပယင်းရောင် ထကာ ကြည်လဲ ့နေသည်။ စောက်ပတ်ဘေး နှစ်ခြမ်းမှာ စပျစ်သီး စိမ်းညိုလေးတွေ လို တင်းလျက် အရည်စိုနေသည် ့အတွက်လည်း စားချင်စဖွယ်ကြီး လို ဖြစ်နေ၏။
အောင်မင်း လီးတန်ကြီး ကို - - ဒစ်ကြီးအား ဖြဲလိုက် စုလိုက် နှင် ့လေ ့လာနေသော အပျိုကြီး မမနွယ်ခမျာ - - သူ ့စောက်ပတ်ကြီး ကို အသေအချာဖြဲ ကာ ကြည် ့ရင်း ဆင်ကြံ ကြံ နေသော အောင်မင်းကို -
- သတိမထားလိုက်မိချေ။
ထိုအချိန်ကြားကာလလေး ကို အမိအရ အသုံးပြုကာ နွယ် ့စောက်ဖုတ်ကြီး ကို ထမီကြားသို ့ခေါင်းကို ထိုးသွင်းပြီး စောက်ဖုတ်ကြီး အလယ်ရှိစိုအိနေသော အစိရှည်ကြီး ကို ထိထိမိမိ ကြီး လျှာစောင်းထိုးကာ
ဖိစုပ်ပြစ်လိုက်လေ၏။
 ဟဲ့ - - အို  အင့်အင့် - - ရှီး - - ကျွှတ် ကျွှတ် ’’
နွယ် - - အလစ်အငိုက်ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။ ထို ့ကြောင် ့လည်းကုတင်ပေါ်တင်ထားသောခြေထောက်က ရုတ်တရက် - - ညှပ်လိုက် - - စေ ့လိုက်မိသည်ဖြစ်ရာ - အောင်မင်းခေါင်း ကို ထမီ နှင် ့အုပ် ပြီး
ပေါင်နှစ်ဖက် နှင် ့ ညှပ်ထားသလို ကြီးဖြစ်သွားလေသည် ။
ဗိုက်ကြောမှ စိမ် ့ဝင်သွားသော ကာမ အရသာထူးကြီး က အပျိုကြီး စစ်စစ်ဖြစ်သော နွယ် ့ခမျာ အကြာအချဉ်တွေ တွန် ့ကွေး နုံးချိ ကာ ခွေယိုင်ပျော့နွဲ ့သွားမိလေသည်။  ပြွှတ်  ကနဲ  ပြွှတ်  ကနဲ
နှစ်ချက်ဆင် ့စုပ်လိုက်ခြင်းကြောင် ့ ကာမ အရသာထူးကြီး မှာ တစ်ကိုယ်လုံး ကို လွှမ်းမိုးလျက် မေ ့မျောသွားမတတ် ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုကဲ ့သို ့သတိလက်လွတ် ဖြစ် သွားသည် နှင် ့ အောင်မင်း က နွယ် ့ ကိုယ်လုံး အိအိလေးကို တွန်းလှဲပြီး နွယ် ့ပါးစပ်ဝလေးသို ့လီးကြီးကို တေ ့လိုက်သကဲ ့သို ့ သူကလည်း နွယ် ့စောက်ပတ်ကြီး ကို
မလှုပ်နိုင်မယှက်နိုင် ဖြစ်အောင် ဆက်ခါဆက်ခါ ယက်လိုက်လေ၏။
 အွန်း - - -အွန်း  ဆါုသော အသံလေး နှင် ့အတူ နွယ် ့ပါးစပ်လေးထဲသို ့အောင်မင်း လီးကြီးကတန်းဝင်သွားလေ၏။ ထိုသို ့ - - မမျှော်လင် ့ပဲ ဆန်းပြားသော ထူးထွေခန်းနားလှသည် ့အတွေ ့
ထူးထူးကြီးကြောင် ့နှစ်ယောက်သား မှာ လောကကြီး ကို မေ ့သွားမိကြသည် ။
 မမ - -
  မမနွယ် - -
အိပ်ယာမှ နိုးနိုးခြင်း သစ်သစ် နွယ် ့ကိုစမ်းကြည် ့ရာမတွေ ့သဖြင် ့ - - ခပ်တိုးတိုးခေါ်ကြည် ့မိသည်။မမနွယ်ထူးသံကို ပြန်မကြားရသောအခါ ကြောက်စိတ် နှင် ့ငေါက်ကနဲ ထထိုင်လိုက်မိသည်။
ဖေကြီးသော်ကောင်း မကျွတ်သေးဘူးဆိုသော ဒေါ်ကြီးလှစကား က နားထဲပြန်ဝင်လာပြီး ကြောက်စိတ် က တစ်ကိုယ်လုံး ကို တောင် ့တင်းသွားစေကာ ဆီးသွားချင်သလိုလို ဘာလိုလိုဖြစ်လာသောကြောင် ့
ထမီဘိုသီဘတ်သီနှင် ့ထွက်လာခဲ ့မိသည်။
မမနွယ် သည်လည်း အိမ်သာသို ့သွားသည်ပဲဖြစ်မည်ဟု ထင်ကာ အိမ်သာဘက်သို ့ခြေဦးလှည် ့လိုက်၏။ သို ့သော် နှစ်ခန်းကျော်ရှိ အစ်ကိုအောင်မောင်း အခန်းထဲမှ လက်တစ်လုံးခန် ့တံခါးဟနေပြီး
လေးပေမီးချောင်းရောင် က အပြင်သို ့စူးရှစွာ ထိုးထွက်နေသည်ကို တွေ ့လိုက်ရသဖြင် ့ကြောက်စိတိအနည်းငယ်ပြေကာ အစ်ကို အောင်မောင်း အခန်းသို ့ကပ်လာခဲ ့လေသည်။
လောကဍ် ဖြစ်လိမ် ့မည်ဟု ထင်မထားသော လူနှစ်ဦးကို မမျှော်လင် ့ပဲ တွေ ့လိုက်သူတိုင်းမှာ ရုတ်တရက်  ရှော ့  ဟုခေါ်သော သွေးလည်ပတ်မှုတွေရပ်တန် ့သွားတတ်ကြလေသည်။ သစ်သစသ်မှာ  ရှော ့
ဖြစ်ခြင်းကို မိမိရရ ခံစားလိုက်ရသည်။ တံခါးကြား မှ အထဲသို ့ကြည် ့လိုက်မိသည်နှင် ့ နှစ်ယောက်စလုံး အဝတ်အစားမရှိကြတော ့ပဲ မမနွယ်စောက်ဖုတ်ကြီး ကို အစ်ကိုအောင်မောင်း က ယက်ပေးနေသကဲ ့သို ့
အစ်ကိုအောင်မောင်း လီးကြီး ကိုလည်း မမနွယ် က ခုံမင်နှစ်ခြိုက်စွာ စုပ်နေခြင်း တို ့ကိုမြင်လိုက်သည်နှင် ့သစ်သစ် တစ်ကိုယ်လုံး ကျောက်ရုပ်ကြီးလိုတောင် ့တင်းသွားသည် ။
အစ်ကိုအောင်မောင်း လမွေးကြီးတွေက မဲနက်မှောင်မဲနေပြီး အရင်းတွင်ကောက်ရိုးပုံကြီးအလား ဟီးထနေ၏။ မမနွယ် က သူမ၏ ဖြူလွှသော လက်ချောင်းလေးများဖြင် ့လမွေးများ ကို ဖိကိုင်ထားပြီး
လက်တစ်ဖက် က လီးတန်ကြီး ကို ဖြဲချထား ကာ ရဲရဲကြီး ပြဲနေသော ဒစ်ဖြဲကြီး ကို မမနွယ် ၏ နီစွေးပါးလွှာသော နှုတ်ခမ်းလေးဖြင် ့စုပ်ယူနေသည်။
တစ်ခါတစ်ရံ လီးကြီးကို ရေခဲချောင်း တစ်ချောင်း နှယ် ပါးစပ်ထဲ စုပ်သွင်းပြီး အပြင်သို ့ ဆွဲထုတ်လိုက် တတ်၏။ ကြောကြီးတွေအြဝိုင်းအရိုင်း ထကာ ကြောက်ခမန်းလိလိ ကြီးထွားလှသော အောင်မင်း လီးကြီး
မျိုးကို သစ်သစ် မမြင်ဖူးချေ။ အဖျားကြီး က မှိုပွင် ့ကြီးသဏ္ဍန် စွင် ့ကားနေပြီး ကိုယ်ထည်ကြီး က အလုံးထွားထွား နှင် ့မို ့အလိုးခံရသူမိန်းကလေး အဖို ့တော ့ - - မသက်သာလှဟုတွေးမိ၏။
သို ့သော် ထိုလီးတန်ကြီးကို မမနွယ် က ပါးစပ်လေးအပြည် ့စုပ်ခါစုပ်ခါ ကလိနေပြန်သော အခါ သစ်သစ်မှာ ထိုလီးကြီး အလိုးကို ခံချင်စိတ်တွေ တဖွားဖွားပေါ်ပေါက်လာပြီး စောက်ပတ်ထဲမှ အရေများ ပင် ယိုစိမ် ့
ကျဆင်းလာလေတော ့သည်။
 နွယ် - - မောလား-  - ဟင်
 မောတယ် - - မောင်ရယ် - - နားကြဦးစို ့
နွယ်က ဒယီးဒယိုင်လေးထရင်း မောင် ့ခေါင်းကို ခွထားသော ပေါင်တန်ကြီးကို ကားပြီးကျော်ကာချ၏။ ထိုသို ့ကားလိုက်စဉ် စောက်ပတ်ကြီး ရဲခနဲ ဖြစ်သွားသည်ကို သစ်သစ် မြင် လိုက်ပြန်သည်။ မမနွယ်
စောက်ပတ်ကြီး ဒီလောက် ကြီးလိမ် ့မည်ဟု သစ်သစ် မထင်ခဲ ့ချေ။
မမနွယ် စောက်ပတ်ကြီး မှာ အလျား အနံ သာမက ဖောက်ပါ နက်ရှိင်းလေမည် ဟု မြင်ရုံ နှင် ့သိနိုင်သည်။ ဘေးသို ့ကားထွက်နေသော စောက်ပတ် ဧရိယာ အသားတစ်ကြီးများ က လက်နှစ်လုံးမက
ထူအမ်းနေသည်။
လက်သီးဆုပ်ကြီး တင်ထားသလို မို ့မောက်ကာ ခုံးထနေခြင်းကြောင် ့လည်း စောက်ပတ်ကြီး မှာ အဟန် ့ကောင်းလွန်းသည်ဟု ဆိုရမည် ထင်သည်။
မမနွယ် က ထမီကို လျှောချပြီး ဝတ်သည်။ ပြေကျနေသော ဆံပင်များ ကို ထုံးဖွဲ ့သည်။ လက်နှစ်ဖက် မြှောက်ကာ ဆံပင်ထုံးနေစဉ် အောင်မင်း က မမနွယ် နို ့ကြီးနှစ်လုံးကို တပြွှတ်ပြွှတ်စို ့သည်။
 ဟိတ် - - - နို ့မပြတ်သေးတဲ ့ကလေးလား - - ခိခိ - - - ခိခိ
မမနွယ် က အောင်မင်း နဖူးကို လက်သီးလေးနှင် ့ ဖွဖွလေးထုရင်း ရယ်သည်။ နို ့အုံကြီး ကို လည်း နို ့ညှစ်သလို အရင်းမှ ကိုင်ကာ ညှစ်ပေးနေသည်။အောင်မင်း လီးကြီးကမူ - - အောင်မင်းတံတွေးများ နှင် ့
စိုစွတ်တောက်ပလျက် မီးချောင်းအရာင် အောက်တွင် တဖိတ်ဖိတ်အရာင်များ လက်ထနေသည်ကို သစ်သစ်တွေ ့နေရ၏။
 တော်တော ့မောင်ရယ် - - နို ့သီးခေါင်းလေးတွေလဲ ကျိမ်းစပ်နေပြီ - - အလကား - - ဟုတ်တာလဲ မဟုတ်ဘူး - - တော်တော ့
နွယ်တ မောင် ့ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက် ဖြင် ့ညှပ်ယူကာ ဆွဲမော ့ရင်း မျက်နှာချင်းကပ်ခါ တိုးပြောသည်။
 နွယ် - - မောင် ့လီးကိုစုပ်တာ ကောင်းလားဟင်
 အာ - - - သွား - - မသိဘူး - - သွား - - - မမေးနဲ ့
မမနွယ် က ခေါင်းလေးငဲ ့စောင်းကာ ရှောင်တိမ်းပြီး ရှက်ပြုံးလေး နှင် ့ မောင် ့ကိုတွန်းလွှတ်သည်။
 မောင် တော ့နွယ် ့စောက်ပတ်ကြီး ကို ယက်ရတာ အရသာကို ရှိသွားတာပဲ - - သိလား
 မောင် - -  မရွံ  ့ဘူးလား - - - ဟင်
နွယ်က မျက်နှာလေး ရှုံရင်း - - မောင် ့ကိုကြည် ့ကာမေး၏။
 ချစ်တာကို - - မရွံပါဘူး
 တို ့တော ့ရွံတယ် - - သူအတင်း ထိုးထည် ့လို ့စုပ်ရတာ
နွယ်က ဆင်ဝေ ့ရန်ရှောင်လေးပြောရင်း မောင် ့ပခုံးကို ထုပြန်၏။။
 အဲဒီလို မှုတ်ပြီးရင လိုးလို ့အကောင်းဆုံးပဲ နွယ်
 ဟေ ့အေး - - မလိုးချင်ဘူးကွယ် - - နွယ်ရှက်တယ် - - - ပြီးတော ့မောင် ့ဟာကြီးက နည်းတာကြီး မဟုတ်ဘူး - - နွယ်ကြောက်တယ်
နွယ် တ မူနွဲ ့တဲ ့အိုက်တင်လေး နှင် ့ပြောပြန်သည်။ သစ်သစ် - - ရင်ထဲ - - တဒိန်းဒိန်း ခုံကာမောနေသည်။ သူတို ့လိုးမှ မလိုးရသေးပဲ ဟု သိလိုက်သဖြင် ့လည်း - - စိတ်ထဲကျေနပ်သလိုလို ဘာလိုလို
ဖြစ်ရသည်။
 ဒါဆို - - နွယ် ့အဖုတ်ထဲ - - ကိုတေ ့ရုံလေးတေ ့မယ်လေ
 သွားစမ်းပါ - - ယုံမယ် - - အားကြီးကြီး တေ ့ပြီးတစ်ခါထဲ ဆောင့်သွင်းလိုက်မှာ မလား - - ဟွန် ့မသိတာလိုက်လို ့’’
မောင် က ကျေနပ် ကြည်နုးစွာ ရယ်သည်။
 နွယ် ့ကိုမေးမလို ့ - - သိလား
 ဘာလဲ ပေါက်ကရ တွေ မမေးနဲ ့နော် - - - ဟွန် ့
 အင်းပါ - - နွယ်ရဲ  ့- - မောင်တကယ် မသိလို ့မေးမှာပါ
 မေးလေ - - ဘာသိချင်လို ့လဲ
 ဟိုလေ - - အခုန - - နွယ် ့စောက်ပတ် ကို ဖြဲကြည် ့တော ့အစိနှစ်ခုတောင် တွေ ့တယ် - - အဲဒါကြီး က မိန်းမတိုင်း အဲလိုပဲ အရှည်ကြီးလား - - - နွယ် - -ဟင်
 ဟင် ့အင်း - - အရပ်ပုတဲ ့သူတွေကျတော ့တိုတယ် မောင်ရဲ  ့ - - နွယ် က အရပ်ရှည်တာကိုး - - ပြီးတော ့အစိအောက်မှာ အသားပိုလေးလို တွေ ့မိလား - - ဟိုဒင်း - - - အင်း - -ခပ်မဲမဲလေး - - လေ
 အင်း - - အင်း - - တွေ ့တယ် - - - အဲဒါ က ဘာခေါ်လဲ
 အစိ ပဲလေ - - ဒါပေမယ် ့သူက အသားပိုပေါ ့- - သူ ့ရဲ ့အောက်ကမှ - - - သေးပေါက်တဲ ့အပေါက်လေးရှိတာ  - - မောင်ကလဲ ကြံကြံဖန်ဖန် သိပ်မေးတာပဲ
 ဘာဖြစ်လဲ အချင်းချင်း သိထားရတာပေါ ့
နွယ်က သူမနို ့ကြီးနှစ်လုံး တွင် စိုစွတ်နေသော မောင် ့တံတွေးများ ကို အဝတ်စ နှင် ့ဖိသုတ်လိုက်ပြီး မှ ဘရာစီယာလေး ကို ရင်ဘတ်ရှေ ့တွင် ကြယ်သီးတပ်ပြီး မှနောက်သို ့ဆွဲလှည် ့သည်။တင်းအိနေသော နို ့
များကို ဘရာစီယာ ပုံစံခွက်အတွင်းသို ့နောက်မှအသားကျအောင်သွင်းပြီး ပခုံးသိုင်းကြိုးလေးကို မ တင်လိုက်သည်။
 မောင် ့ကို လဲ မေးမယ်နော်
 မေး - - -
 မောင်တို ့ကို အခုလို မှုတ်ပေးတော ့ဘယ်လိုနေလဲ - - ပြီးတော ့ပါးစပ်ထဲရောက်သွားရင်ကော ဘယ်လိုခံစားရလဲဟင်
နွယ်က မောင် ့ရင်ဘတ်မွှေးကြီးများကို ဖွကစားရင်း မောင် ့မျက်နှာကို မကြည် ့ရဲ ကြည် ့ရဲ လေး နှင် ့မေးသည်။
 ယောကျာ်းတစ်ယောက် ပန်းသေနေရင်တောင် ဒီနည်း နဲ ့ကုရင် တစ်ပတ်အတွင်းသက်သာတယ်တဲ ့နွယ်ရဲ  ့- - ဟုတ်တာ မဟုတ်တာ တော ့မောင် မသိဘူးနော် ကြားဖူးတာ - - ပြီးတော ့နွယ် ့ပါးစပ်ထဲ
လီးဝင်သွားပြီဆိုတာနဲ ့ - - ဟို - - အင်း - - စောက်ပတ် ကိုလိုးရသလိုပဲနေမှာပေါ ့ - - - မသိဘူး - - ဘာလို ့လဲဆိုတော ့မောင်က နွယ် ့ကို လိုးမှမလိုးရသေးတာ
 အင်း - - မောင်ကလဲ - - မင်ဂလာဆောင်ပြီးရင် လိုးပေါ ့လို ့- - အခုဟာက နွယ်ကြောက်လွန်းလို ့ပါဆို
နွယ်က မောင် ့နားဝ တွင်ကပ်ပြီး တီတီတာတာလေးချွဲ၏။ မောင်က သက်ပြင်း ကို တွင်တွင်ချရင်း နွယ် ့စောက်ပတ်ကြီးကို လက် နှင် ့ထိုးမွှေနေပြန်သည်။
 တော်တော ့ကွယ် - - မောင်ကလဲ - - အရေတွေထပ်ကျလာလို ့ - - တစ်ခါထပ်သုတ်နေရအုံးမယ် - - အာ - လွှတ်တော ့လို ့ဆို
နွယ် ့ထမီအောက်မှ လျှိုနှိုက်နေသော မောင် ့လက်ကြီးကို ခပ်ကြမ်းကြမ်းလေးဆွဲဖယ်ပြီး ရပ်လိုက်သည်။
’ နွယ် ့အပေါ် အကျီရော - - အော်ဒီမှာတွေ ့ပြီ - - တစ်ခါထဲအဝတ်အစားတွေလဲ - - - ပေပွကုန်တာပဲ - - သွား
မောင် ့မျက်နှာ ကို တီရှပ်အကျီ စလေးဖြင် ့ပုတ်ခတ်ဆော ့ကစားပြီး မှ အကျီ ကိုဝတ်သည်။အောင်မင်း က ပုဆိုးမဝတ်သေးပဲ - - ငူငူကြီးထိုင်ကာ။
 တောက်  - - - စောက်ဖုတ်ကြီး ကို အသေအချာ မှုတ်ပြီး မှ မလိုးရဘူးဆိုတာ တစ်လောကလုံးမှာ ငါ တစ်ယောက်ပဲ ရှိမယ် ထင်တယ် - - တောက် - - ဟင်းဟင်း
လက်သီးတစ်ဖက် လက်ဝါးတစ်ဖက် နှင် ့ ဖြောင်းကနဲ ထုကာ ကြိတ်မနိုင် ခဲမရကြီးပြောချလိုက်လေသည်။ နွယ်က သူ ့ကိုယ်လုံးလေးကို ရှေ ့တိုးနောက်ငင် ဖြစ်သွားအောင်ပင် တခစ်ခစ်ရယ်သည်။
ပါးစပ်ကလေးကို လက်ဝါးလေးနှင် ့ပိတ််ထားပြီး ရယ်ပြန်သည်။
 မောင်ပဲ ပတ်တင်း သဘောကျတယ်ဆို
 အင်း - - ပတ်တင်း မလုပ် ပဲ - - ဆင်နင်းသွားရင်တောင် ဒီလောက်ခံစားရမှာ မဟုတ်ဘူး သိလား
မျက်နှာထားတင်းတင်း နှင် ့နွယ် ့ကိုတစ်ချက်မော ့ကြည် ့ပြီးပြောလိုက်ရာ - - နွယ် က မောင် ့ပခုံးကိုကိုင်လှုပ်ရင်း
 လုပ်ပြီ - - ခုနက တစ်မျိုး - - အခု တစ်မျိုး
 ဘာ - - - ခုနက တစ်မျိုးလဲ
မောင် က ကလေးဆိုးကြီးလို ပါးကြီးဖောင်းကာ မျက်နှာညိုညို နှင် ့စိတ်ကောက်ပြပြန်လေသည်။
 မောင်ပဲ - - -ခုနက မမအဖုတ်ကြီးကို ကြည် ့ပြီးဂွင်းတိုက်ရရင် ကျေနပ်ပါပြီဆို - - - အခု ကိစ ပြီးပြန်တော ့တစ်မျိုး - - တစ်ခါထဲ သူ ့အလိုကြီး လိုက်နေရတာပဲ - - တကယ်
 ဒီမှာ - - မမ - - ဟိုလေ - - ဒီလိုဗျာ - - မမ  စောက်ပတ် ထဲတို မောင် ့လီးကြီး နဲ ့စွတ်ကနဲ - - တစ်ချက်ပဲ လိုးမယ် မမရယ် - - အရေမထွက်စေရပါဘူးနော် မမ
 အလယ်လယ် - - လူလည်လေး - - ၀ါးနုက ၀ါးရင် ့ကိုပတ်ချင်နေပြန်ပြီ - - တော်စမ်းပါကွယ် - ဟင်း-ဟင်း
တေ ့ရုံလေးဆိုတစ်မျိုး - - သွင်းရုံလေးဆို တာတစ်မျိုး နွယ်က မောင် ့ပါးကို လိမ်ဆွဲရင်းရယ်သည်။ အောင်မောင်း နဲ ့တွေ ့မှ နွယ် ့အရှက် - - နွယ် ့ဂုဏ်သိကာ တွေ တစ်ပြားသား မှမရှိတော ့အောင်ခဝါကျခဲ ့
ရတာပါလား မောင်ရယ်။
 တကယ်ပါ - - မရယ် - - တစ်ချက်ပဲလိုးမှာ - - တစ်ချက်ထက်ပိုသွားရင် - - မမမောင် ့ကိုပါးရိုက်  တဲ ့
မောင်က ပြောပြောဆိုဆို နွယ် ့ထမီကို ဆွဲလှန်သည်။ မောင်သည်တကယ် ့ကလေးဆိုးဖြစ်သည်။ မောင်ကပုဆိုးမဝတ်သေးသဖြင် ့မောင် ့လီးကြီးက ဆင်နှာမောင်းကြီး လို ယမ်းခါနေသည်။
 ကွယ် - - လုပ်ပြီ - - - မဟုတ်တာ - - ဟိတ် - - - မောင်နော်
တကယ်တော ့လဲ နွယ်လဲ အသွေးအသား နဲ ့ဖွဲ ့စည်းထားတဲ ့သာမန် - - မနုသ - -လူတစ်ဦးပါ
 မောင် - - - ဟေ ့အေးကွယ် - - ဟင် ့အင်း
နဲ ့ပဲမောင်က ရင်ချင်းဆွဲအပ်ပြီး - - နွယ် ့စောက်ပတ်ကို လီးကြီးဆွဲသွင်းပြီး လိုးခဲ ့တာပဲ မလား မောင် ့လီးတန်ကြီး နင် ့နင် ့နဲနဲစောက်ခေါင်းထဲကိုဝင်သွားကတည်းက မောင်ကတိမတည်ဘူးဆိုတာ
သိပြီးသားပါမောင်။
ဗြစ်ကနဲ - - ထိုးခွဲဝင်သွားတဲ ့မောင် ့လီးရဲ  ့ဒဏ်ဟာ နွယ် ့မေ ့ကြောတွေကိုအကုန် ပိတ်ပစ်လိုက်သလိုပဲလေ။ နွယ်မျက်တောင်လေးများမှေးစင်းကာ မောင် ့ကြောပြင်ကြီးကို တစ်ဖက် ကျစ်နေအောင်
ဖက်ထားမိလိုက်သည်။  တစ်ချက်ထဲလိုးမှာ  ဆိုတဲ ့မောင်ဟာဖင်ကြီးကို ခွာခွာပြီး ဆောင် ့လိုးနေတော ့တယ်လေ။
နွယ် ့ဖင်တွေဆုပ်ဆွဲထားသလိုပါ ပဲကွယ်။ လီးကြီး က အလုံးအထည်ထွား အလျားကလဲရှည် ဆိုတော ့လေ နွယ် ့မှာရုန်းနိုင်တဲ ့ ခွန်အားတွေမရှိပါဘူး - - မောင် က နွယ် ့ကိုတွန်းလျက် - -
စားပွဲစောင်းတွင်တင်ပြီး ခြေနှစ်ဖက်ကို သူ ့ခါးတွင်ညှပ်ထားစေကာ - - ဆောင် ့၏။
စားပွဲက စာရေးစားပွဲ။ စားပွဲပေါ် ရှိ အထပ်လိုက် အစီအရီ တင်ထားတဲ ့စာအုပ်များ ပြိုကြသည်။ စားပွဲထောင် ့စွန်းတွင် တင်ထားသောဂက် (စ်) မီးခြစ်ကလေး ဒေါက်ကနဲ ကြမ်းပြင်သို ့ကျသည်။
မောင်က ခွန်အားနှင် ့ပြည် ့စုံသော ယောကျာ်းကြီးဖြစ်၏။ နွယ် ့မှာသာ ကြီးမားအိစက်သော တင်ပါးသားကြီးတွေ မရှိခဲ ့ပါလျင် - - နွယ် ့ဖင်အရိုးတွေကြေမွကျိုးအက်ကုန်ပေလိမ် ့မည်။
 ပြွတ် - - ဖွပ် - - ပြွတ်ဖပ် - -  ဆါုတဲ ့အသံတွေကလဲ တိုးတိတ်နေတဲ့ ညဉ် ့ဦးယံ မှာ - - ပီပီသသကြီး။
 အား - - မောင် - - ဖြည်းဖြည်း - - - နာတယ် - - - အ - -
 ခဏလေး - - အောင် ့ခံပါမမရယ် - - မစောက်ပတ်ကကျဉ်းနေသေးတော ့နယတာပါ - - အင် - -အင် ့ - အား
မောင် က ဒရောသောပါကြီး အလုအယက်လိုး၏။ နွယ်ကလဲလေ အဲဒီ ့လိုအကြမ်းပတမ်းလေးလုပ်တာကိုပဲ သာယာတတ်တဲ ့မိန်းမမျိုးပဲလား မပြာတတ်တော ့ပါဘူးမောင် - - ပခုံးနှစ်ဖက်ပေါ်ကို
ခြေနှစ်ချောင်းစလုံး တင်လိုက်ပြီး ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်တော ့ဆိုတဲ ့စိတ် နဲ ့ခနာ ကိုယ်ကို စားပွဲပေါ် လှန်ချလိုက်မိသည်။
ခေါင်းကအနေတော် ပြိုကျနေသော စာအုပ်ပုံပေါ်ရောက်သွားသည်။ဖင်နှစ်ခြမ်း က လွတ်လွတ်လပ်လပ်ကြီး ဖြဲပေးထားသည် ့အတွက် စောက်ပတ်ကြီး က ပြူးထွက်နေ၏။ တံခါးဘက်သို ့ခပ်စောင်းစောင်း
အနေအထားမျိုး လေးလှန်ပေးထားသည် ့အတွက် - - သစ်သစ်ရင်သပ်ရှုမောရပြီ။
အစ်ကိုအောင်မောင်းလီးကြီး က ရှည်လျားကြီးထွားလှသည်မို ့စောက်ပတ်ကြီး ထဲ ထိုးစိုက်ချလိုက်တိုင်း မမနွယ်ခမျာ ခါးလေးကော ့ကော ့သွားသည်မှာ စားပွဲနှင် ့ခါးလေးကြားတွင် - -
ခေါင်းအုံးတစ်လုံးစာလောက်ကို လွတ်လွတ်သွား၏။
ယောကျာ်းတွေ ဒါကြောင် ့မို ့လို ့လဲ ဖင်ကြီးတာ ကို နှစ်သက်ကြတာပါလားဟု - - သစ်သစ် - - မျက်မြင်ကိုယ်တွေ ့သင်ခန်းစာရမိသည်။ အဘယ်ကြောင် ့ဆိုသော် အစ်ကိုအောင်မောင်း လီးတန်ကြီး ကမမနွယ်
စောက်ခေါင်းထဲ ဇွတ်  ကနဲတိုးဝင်သွားတိုင်း မမနွယ်ဖင်ကြီးက စားပွဲပေါ်တွင် ပြားကျသွားပြီး ဘေးသို ့ကားကားသွားသော်လည်း - - အိကနဲ - - နိမ် ့ဆင်းပြီး တင်းကနဲ - - တင်းကနဲ ကန်တတ်လာကာ
အရှိန်နှင် ့လွှဲရိုက်လိုက်သောဂွေးစိကြီး နှင် ့ဖောက်ကနဲ ရင်ဆိုင်မိကြ၏။
ထိုနည်းအတိုင်း အိကနဲ ဖောက်ကနဲ ရင်ဆိုင်လှုပ်ရှားနေကြလေရာ အောင်မောင်းဆီးခုံ မဲမဲကြီးက မမနွယ် ဖင်ကြီးနှင် ့ဗြဲကနဲ ဗြိကနဲ ပွတ်ကြိတ်သံကြီးမှာ မြင်တွေ ့ကြားသိနေရသော သစ်သစ်၏ အသည်းဆိုင် ကို
အညှာမှကိုင်လှုပ်နေသလို တလှပ်လှပ် တသိမ် ့သိမ် ့ဆတ်ဆတ်တုန်နေမိပေရာ - - ကာယကံရှင် နှစ်ယောက်၏ ခံစားမှုမှာ ဆိုဖွယ်ရာမရှိအောင် အရသာအထူးကြီး ထူးနေကြပေတော ့သည်။
 မ - - ပေါင်တစ်ချောင်းကို - - ဒီဘက်ပြောင်း - အင်း
မမနွယ် က ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို အစ်ကိုအောင်မောင်းခေါင်းပေါ်မှ ကျွမ်းဘားမယ်များပမာ ဖြောင် ့တန်းစွာကော်ယူလိုက်၏။ အစ်ကိူအောင်မောင်း က ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ဂျိုင်းအောက်ထား တစ်ဖက်ကို
ပခုံးပေါ်မှေးထားပြီး စောက်ပတ်ကြီးထဲ သို ့ဒေါင်လိုက် လိုးပြန်လေသည်။ သစ်သစ် မှာ လီးတန်ကြီးအဝင်အထွက် ကို မမှိတ်မသုန်လေး ကြည် ့နေမိရာ ဇောချွေးများပင်ပြန်နေသည်ကို သတိမမူမိနိုင်အောင်
ခံစားနေမိသည်မို ့သရဲကိုလဲ မေ ့နေမိသည်။
တစ်စောင်းကြီး လိုးနေသောအခါ - - အခုလောက် ထိမိပုံမပေါ်ပဲ မမနွယ်က ငုံ ့ကြည် ့ရုံလေးကြည် ့ကာ သိပ်နာကျင်ဟန် မပေါ်ပေ။
’ ညောင်းတယ် - - ခြေထောက်မြှောက်ထား ရတာ
 ဒါဆို - - ချလိုက်လေ - - မမ - - ကုန်းပြီးလိုးမယ်
အံ့သြစရာပင် - - မမနွယ် က - - အစ်ကို အောင်မောင်းစကား ကို ကလေးငယ်တစ်ယောက် နှယ်််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််််် တသွေမသိမ်း လိုက်နာရင်းစားပွဲကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင် ့ထောက်ပြီး ဖင်ကြီးကို အနောက်သို ့ခပ်ကော ့ကော ့
လေးကုန်းပေးလိုက်သည်။
သည်ပုံစံသည်လည်း သစ်သစ်ဖက်မှ မြင်ကွင်းကောင်းသော ပုံစံဖြစ်နေကာ ဘေးတိုက်အနေအထားမြင်ရ၏။ အစ်ကိုအောင်မောင်း က လီးကြီးကို လက်ဖြင် ့ကိုင်ပြီး စောက်ပတ်အဝကို တေ ့လျက် မမနွယ် ပခုံးကို
ကျောမှလှမ်းဆွဲပြီး ထိုးသွင်းလိုက်စဉ် လီးကြီးက ၀ါးရင်းတုတ်ကြီးတစ်ချောင်းလိုပင် ကွေးကနဲ ဖြစ်ပြီးမှ တန်းဝင်သွား၏။
 ဗြွှတ်  ကနဲ အသံကိ သစ်သစ်နား နဲ ့ဆတ်ဆတ်ကြားလိုက်သည်။ မမနွယ် တော ့ဘယ်လိုခံရမယ် မသိ၊ သစ်သစ် ရင်ထဲမှာမူ အောင် ့သက်သက်ဖြစ်သွား၏။
 အိုး - - အိုး - - အိုး - - - မောင်ရယ် - - ရှီး - - အား - - - ကျွတ်ကျွတ်
စားပွဲစောင်းလေးကို ကိုင်ထားသော မမနွယ်လက်ကလေးများ ကျစ်လျစ်မြဲမြံစွာ ကိုင်ထားရင်း ညီး ရှာသည်။ ဗိုက်သားအောက်မှ ပွယောင်းယောင်းလေး အဖုတ်လိုက်ချွန်နေကြသော အမွှေးစုလေးမှာ
ဇောင်းသွားသည်။ ဖင်ကုန်းပြီး အလိုးခံရသော အလုပ်သည် အတော်ထိသည် ထသ်သည်။ မမနွယ် နှာသီးဖျားလေးတွင် ချွေးလေးတွေပင် သီးလာကြ၏။
အစ်ကို အောင်မင်းကလည်း ပခုံးကိုမဆွဲတော ့ပဲ ခါးလေးကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင် ့စုံကိုင်ကာ တပြွတ်ပြွှတ် ဆောင် ့တော ့၏။
 ပြွှတ် - ပြွှတ် - ¬ ပြွှတ် - ဖတ် - - ဖတ် - ပြွှတ် - - - စွိ
 အင် ့ - အင် ့- အ - အ - အ - အင် ့ - - အားလားလားလား
အခန်းတစ်ခုလုံး လိုးသံ ညီးသံ သက်ပြင်းချသံ - - တအင် ့အင် ့ လည်ချောင်းထဲမှ ညီးတွားသံ တို ့နှင် ့သာစိုးမိုးနေရာ ချောင်းကြည် ့နေသော သစ်သစ်ခမျာ သူမ စောက်ဖုတ်လေး ကို လက်ဖြင် ့
အုပ်ပွတ်နေမိရာမှ အားမရတော ့ပဲ ထမီလေးကိုလှန်ကာ စောက်ပတ်ထဲသို ့လက်ခလယ်လေးဖြင် ့ထိုးမွှေကလိနေမိလေတော ့သည်။
အိစိုသော စောက်ခေါင်းအတွင်းမှ စောက်ရည်ကြည်များ စိမ် ့ထလာကြသည်။ စောက်ပတ်အောက်ဖက် ထောင် ့ချွန်းလေးမှနေကာ စောက်ရည်များက ဖင်ကြားမှ တဆင် ့ ပေါင်သို ့စေးကပ် စေးကပ် နှင် ့
လျောတိုက်ဆင်းသည်။
တံတွေးကို မကြာခဏ မျိုချနေရသော လည်ချောင်းအတွင်းမှ အစ်တစ်တစ်ကြီး ခံစားလိုက်ရသလို စောက်မွေး ပါးပါးနုနုလေးများ ပေါက်ရောက်ရာ စိမ်းစိုစ ဆီးခုံမို ့မို ့လေးမှာလည်း အောင် ့သက်နာကျင်စွာ
ဆီးကျင်သော ဝေဒနာကို ခံစားလာမိရသည်။စက်သေနတ် ပစ်သလို ဒလစပ် ဆောင် ့လိုးလိုက်ပြီးမှ အစ်ကိုအောင်မောင်း က မမနွယ် ကျောပြင်လေးပေါ်ဝမ်းလျားမှောက်ဖိကပ် ကာ ရင်ဘတ်မွှေးကြီးများနှင် ့
ပွတ်နေပြီး
 ချစ်လိုက်တာ မမ ရာ
ဟုမောသံကြီး နှင် ့ပြောကာ မမ ဂုတ်သား နုနုလေးကို သွားဖြင် ့မနာ ့တနာလေးကိုက်ရင်း - - သုက်ရည် ပူပူနွေးနွေး ချွဲချွဲပစ်ပစ် များကို မမနွယ် စောက်ပတ်ထဲရှိ သားအိမ် ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အတွင်းကျဆုံး
နေရာလေးထဲသို ့ ဒလဟော ဗျစ်ကနဲ ဗျစ်ကနဲ နေအောင် ပန်းထုတ်လိုက်လေတော ့သည်။
ဖင်ကြီးမှာလည်း ငလျင်ပြင်းထန်စွာ လှုပ်သလို ဘယ်ညာခါရမ်းသွားပြီး ကော ့ကော ့ဆောင် ့လျက် စောက်ပတ် အတွင်း မှ စောက်ရေများ ကို ညှစ်ထုတ်ပေးနေမိ၏။
 မောတယ် - -  မမက လီးကြီးကိုဖြုတ်ကနဲ ဆွဲချွတ်လိုက်သည် နှင် ့ မောတယ် ဟုဆိုကာ ကုတင်ပေါ်ခြေပစ်လက်ပစ် လေးလှဲချလိုက်လေသည်။အစ်ကိုအောင်မောင်း က မမနွယ်ဘေး တွင် ယှဉ်အိပ်လိုက်ပြီး
မမနွယ်ကို မြတ်မြတ်နိုးနိုးလေး ဖက်ထားရင်း။
 အား - - - ကောင်းလိုက်တာ မမနွယ်ရယ်
ဟုဆိုတာ ့မမနွယ်က အစ်ကိုအောင်မောင်း နဖူးကိုလက်ညိုးလေး အသာထောက်ကာ - - -
 သွား - - - သေနာလေး - - လူငယ်သလောက် လီးကြီးတဲ ့အကောင် - ဟွန်း - - ပြောတော ့သွင်းရုံလေးဆို - - တစ်ချက်တည်း ဆို - - - တစ်ချက်ထက်ပိုရင် ပါးရိုက်ဆို - လူပါးလေး - - ဟင်းဟင်း
အောင်မင်း တသိမ် ့သိမ် ့ရယ်သည်။
 မမ - က မောင် ့ကိုသိပ်အလို လိုက်တာပါနော်   ခံချင်မိတော ့လည်းဒီလိုပဲပေါ ့နော်၊
 အဟင်း မ- က မောင် ့ကိုတကယ်ချစ်တာပဲ
 အလိုတော် - - မင်းကို အပျော်တမ်းချစ်တယ်လို ့များ မင်းထင်ခဲ ့လို ့လားဟင်
 မဟုတ်ပါဘူး မ အခုလို - -အင်း - - လိုးလိုက်ရတော ့- မောင် ့ဘက်ကပိုချစ်သွားတာပေါ ့
အစ်ကိုအောင်မောင်း မျက်နှာ သည်တစ်ခါမှမမြင်ဘူးလောက်အောင်ပင် - ကလေးဆန်စွာ ပြောနေခြင်းကြောင် ့ မမနွယ် မျက်နှာလေး မှာ ဆယ်ကျော်သက်မိန်းကလေးတစ်ယောက် ၏ မနူးမနပ်
မျက်နှာပေးလေးဖြစ်နေရသည်။
မမနွယ် က အစ်ကို အောင်မောင်းလည်ပင်းကြီး ကို ဟီးလေးခိုပြီး တခစ်ခစ်ရယ်ပြီး မှ တီးတိုးလေးပြောလိုက်၏။  မောင် မောပြီလားဟင်
 ဟင် ့အင်း - - - ဘာလဲ မကထပ်ပေးမလို ့လား
 မောင် ့သဘောလေ - - ဟုတ်ပြီလား
သစ်သစ် မမနွယ်အစားရှက်လိုက်တာ တော်ပြီပေါ ့ ဟုတ်ဘူးလား ကိုယ်က မိန်းကလေး ပဲ ဟာ. အို - - အခုတော ့မမနွယ်ကိုကြည် ့ရတာ ဆပ်ဆလူးကိုခါနေတော ့တာပဲ၊ လက်ကလဲ အစ်ကိုအောင်မောင်း
လီးကြီးကို ကောက်ညှင်းပေါင်းဆုပ်သလို တင်းကနဲ တင်းကနဲ ဆုပ်နေလေရဲ ့။ အောင်မောင်း ဆိုသော သူကလည်း အစကတည်းက မောင်းတင်ထားတာ - - သိတယ်မို ့လား။ စိန်ခေါ်ရင် တိမ်ပေါ်အထိလိုက်မဲ ့
လူစား - - - ဗလကလည်း တော်ရုံမိန်းမဆိုဆွဲညှစ်လိုက်တာ နဲ ့အရိုးအက်သွားလောက်တဲ ့သူ - -ဒီလိုလူစားကို မမနွယ် မဖြုံဘူး ထပ်ပြီးတော ့တောင်စိန်ခေါ်နေသေး ၊ အံ့လည်းအံ့ပါရဲ  ့အရှက်တွေလဲ
မရှိကြတော ့ဘူး၊ အို - - - သစ်သစ် သူတို ့ကိုကြည် ့ရင်းလှုပ်ရှားနေတဲ ့စိတ်တွေကို မနိုင်မနင်း စုစည်းသိမ်းဆည်းနေရင်းက - - မမနွယ် က ပက်လက်လှန်ပြီး ကုတင်ပေါ်အိပ်ချလိုက်တဲ ့
အောင်မင်းလီးတန်ကြီးပေါ်ကို ကားယားခွပြီး လီးတန်ကြီးကို ကိုင်ပြီး စောက်ပတ်ထဲထည် ့နေတဲ ့အချိန်။
သူတို ့ကို ကျောခိုင်းလိုက်မိသည်။
မောင်နှမ - - မောင်နှမ - - နဲ ့ ဘာ မောင်နှမတွေလည်း - - ဘယ်မလဲ သိကာ - - အရှက် - -စည်းကမ်း - - - ဟင်းဟင်းဟင်း။ ဖြစ်ပါတယ် - - မိသစ်ဆိုတာကလည်း မွေးကတည်းက တစ်ကောင်ကြွက်
တစ်မျက်နှာ တစ်ကိုယ်တည်း ။
ကိုယ်ထင်ရာလုပ်ကြစတမ်း ဟေ ့ဆိုရင်အစ်ကိုအောင်မောင်းလိုပဲ မိသစ်မိုက်ရဲတာပေါ ့။
စဉ်းစားကြည် ့လေ အစ်ကိုအောင်မောင်းပေါ် ရင်ခုံစိတ်ဝင်စားခဲ ့မိတာက မိသစ်ပါ - - အခုတော ့ဘယ်အချိန်က - - ခြေပုန်းခုတ်နေကြမှန်းမသိတဲ ့သူတို ့နှစ်ယောက်ရဲ ့ အရှုပ်ထုပ်ကို မိသစ် အသိနောက်ကျခဲ့ပြီး
ကိုယ် ့ဖာသာပဲ တစ်ယောက်ထဲရှက်ရတယ်။
လူတကာသာ ဒီအကြောင်း သိကုန်ရင် - - မိသစ်တို ့တစ်အိမ်သားလုံး အိမ်အပြင်တောင်ထွက်ရဲမှာ မဟုတ်တော ့ဘူး မဟုတ်လား။
အခှတော ့အထီးကျန် ဘဝလမ်းမှာ မိသစ်တစ်ကောင်ကြွက်မ - - အဖော်မဲ ့စွာ - - လျှောက်ရပြီပေါ ့ ------။
ကျန်နေသေးသော အပိုင်းများမှာ မိသစ် ၏ဇာတ်လမ်းများဖြစ်နေသော ကြောင့် ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်လိုက်ပါသည်။
- - - - - - ပြီးပါပြီ - - - - -"},


{"title":"မမကြီး","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgnx7YfbPGfqSI-Er6n_4tCJavB0taZ8HNxhiAhsb9uy4wRPizgT28VBllnoRpaRczOT7epRw7LHF3TNmzYZlWjDYwWSmaXdSpPVKXXX3mqASggaPaPdE_yNoFeUKVpfqkDJReQepId5j8/w128-h128-p-k-no-nu/51447302d953b9971de832473aac7347.jpg","content":"ဒီနေ့ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း နေ့လည် ထမင်းစားချိန်မှာ အပြင်ထွက်မစား .. ။ ပြီးခဲ့သော နှစ်ရက်လောက် မှာ ပွဲဆက်တွေ များခဲ့ ပြီး အစားတွေ မဆင်ခြင်ခဲ့ ။ ပြန်လျော့ရမည် ..။ မနက် က ထည့်ခဲ့တဲ့ သင်္ဘောသီး နဲ့ စပျစ်သီး ဘဲ ဆာမှ စားတော့မည် လို့ စဉ်းစားထားသည် ။ ( သက်သက် . .နင့်ကို . .ခင်ချိုအုံး ပြောပြတဲ့ ငရဲအကြောင်း ဆိုတာ ပြောပြပါအုံး . .) ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း သူမ ရုံးခန်း အပြင်ဘက် မှာ ထမင်းဘူး ထိုင်စားနေကြတဲ့ စာရေးမလေး နှစ်ယောက် စကားသံကို ကြားလိုက်ရ သည် . .။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ရုံးခန်းထဲမှာ ရှိနေတာကို မသိကြဘူး . .။ အင်းလေ . .သူမ သည် နေ့တိုင်း နေ့လည်စာ ကို အပြင်မှာ ထွက်စားတတ်တာကိုး . .။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်းတို့ ရုံး ရဲ့ အနီးအနား မှာ စားသောက်ဆိုင်တွေ က စုံလှ သည် .. ။ ငရဲအကြောင်း ဆလို ို့ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း စိတ်ဝင်စားသွားသည် ။ ဖတ်လက်စ အီးမေးလ် ကို ဆက် မဖတ်ဘဲ နား စွင့်ထားမိ သည် . ။ ငရဲ ဆိုတဲ့ ကောင်လေး က ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း တို့ ရုံး က ယာဉ်မောင်း ပါ . .။ ငရဲ ရဲ့ ပုံစံ က ခပ်မိုက်မိုက် လေး .. ။ သူ့ အကြည့်တွေ ကလဲ ရဲတင်း သည် . .။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း လို ရာထူးကြီးတဲ့ အရာရှိမ ကိုတောင် သူ ကြည့်တဲ့ ပုံ က ပြီတီတီ နဲ့ . .။ သူမ ရဲ့ ရင်တွေ တင်တွေ ကို စူးစိုက်ကြည့်တာ ရဲတင်းလွန်း သည် . .။ အရမ်းဘဲ . .။ ဒီကောင်လေး ကြည့်ရတာ တကယ့် ဖိုက်တာလေး ပုံစံဘဲ . .။ လူနံပိန် ကျွဲဂျိုလိန် ဆိုသလို ဒီလို ပိန်ကပ်ကပ် ကောင်လေးတွေ က လီးကြီးကြီးတွေနဲ့ အလိုးကောင်း နေတတ်တယ်ဆိုတာ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ကြားဘူး သည် . .။ ( အေးပါ ဆွေမ ရယ် . .ပြောမှာပေါ့ …ဒီလိုဟဲ့. .ခင်ချိုအုံး ငရဲနဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ ဆန်းဒေး ပဲခူး သွားတုံး ..က ဟိုဟာ လုပ်ကြတယ်တဲ့ . . . . ခင်ချိုအုံး က ငါ့ကို သူ ငရဲနဲ့ လုပ်တဲ့ အကြောင်းတွေ ကို အသေးစိတ်ပြောပြတာ .ဟိဟိ.. ) (ဟယ် . .ပြောပါအုံးပြောပါအုံး..ဘာတွေ ပြောပြလဲ .. ) (ငရဲ…သူ့ကိုလုပ်တာ…….တအားကြိုက်တာတဲ့…….ငရဲဟာ..ကအကြီးကြီးဘဲတဲ့.. . .တုတ်တုတ်…ရှည်ရှည်ကြီး တဲ့ . .ဟိဟိ ငရဲက လုပ်တာလဲ တော်တော် တော်တယ်တဲ့ . . ) သူမ ထင်ထားတာ မှန်နေသည် ….။ ငရဲ က လီးကြီး တဲ့ အကြောင်း ငရဲ ရဲ့ ရီးစား ခင်ချိုအုံး.. ဆိုတဲ့မိန်းကလေး ဆီကနေ သက်နွယ်ဦး နဲ့ ဆွေမမခိုင် တို့ဆီ တောင် သတင်းပျံ့နေပြီ . .။ ငရဲ ။ သူ့ နံမည် အရင်း က ရဲမင်း ပါ . .။ သူငယ်ချင်းတွေ က ငရဲမင်း လို့ နောက်ပြောင်ပြီး ခေါ် ကြ သည် .. ။ ကာလရွေ့လျောလာတော့ သူ့ ကို ငရဲ လို့ လူတကာ က ခေါ်ကြတော့တာဘဲ . .။ သူ ကိုယ်တိုင်ကလဲ ငရဲဆိုတဲ့ နံမည် ကို နှစ်ခြိုက် သည် ..။ သူက ကိုယ်သူ ငရဲလို့ဘဲ သုံးနှုံး သည်။ ငယ်ငယ်ကထဲ က ရပ်ကွက်ထဲမှာ ထီကနဲဆို ငရဲ ဘဲ . .။ကျောင်းမှာလဲ ငရဲ ကို လူတိုင်း သိ သည် . ။ ကောင်းသော သိခြင်းတော့ မဟုတ်ဘူး ..။ လဆူ ိုးလေးအဖြစ် သိကြတာ .. ။ ငရဲရဲ့ မိဘတွေ သည် ငရဲကြောင့် အရှက်တကွဲ အကျိုးနဲ အမြဲ ဖြစ်ကြရ သည် . .။ ငရဲ သည် မိန်းမ နဲ့ ပတ်သကြ်ပီး ငယ်ငယ်ကထဲ က နံမည်ပျက် သည် . ။ ကျောင်း က မိန်းကလေး အိမ်သာကို ချောင်းလို့ ကျောင်းထုတ်ခံရတာ မိဘများ အလိုက်ကောင်းလို့ . .ကျောင်း ပြောင်း လိုက်ရတာ နဲ့ ပြီးသွား သည် . .။ ငယ်ငယ်ထဲ က ရီးစားထား သည် ..။ လူပျိုပေါက် အရွယ်မှာ ညဘက်ကြီး .သူ့ရီးစား ကောင်မလေး ရဲ့အိပ်ခန်းထဲ ..မိလို့ အမှုကြီး သွား သည် . .။ဆယ်တန်း..သုံးခါကျသော..ငရဲသည်ကျောင်းဆက်မတက်တော့ဘဲ..အလုပ်ထွက်လုပ်သည် ။ ပထမဆုံး ငရဲ စာအုပ်ချုပ် လုပ်ငန်း တခု မှာ ဝင်လုပ် သည် . ။ မျက်နှာချိုပြီး ဖင်ပေါ့သော ငရဲ ကို . ပိုင်ရှင် က သဘောကျ သည် .. ။ ငရဲ ကို အားကိုးလာပြီး အလုပ်သမားတွေကို ..တာဝန်ယူ ကြီးကြပ်ရ တဲ့ စူပါဗိုင်ဆာ အဖြစ် တိုးမြှင့်ပေးလာ သည် . .။ သည်မှာတင်ဘဲ ငယ်ကျင့်မပျောက်ဘဲ ငရဲ ဇာတိပြလာ သည် ။ ပိုင်ရှင်သူဌေး ရဲ့ သမီး ရေချိုးတာ ကို ချောင်း သည် ..။ မိသွားတော့ အလုပ်ပြုတ်သွား သည် ..။ အမေဘက် က အမျိုးတွေ အဆက်ကြောင့် သည်ရုံးမှာ ယာဉ်မောင်း အလုပ် ရ သည် . .။ နောက်ကြောင်းရာဇဝင် မလိုက်ဘဲ အတွင်းလူ က ထောက်ခံလို့ ရတာ ဖြစ်သည် . ။ နောက်ကြောင်းရာဇဝင် သာ လကို ်လို့ကတော့ ငရဲမှာ က အမှုဟောင်းတွေက တပုံ ကြီး . ..။ သည်ရုံးရောက်တာ မကြာသေး ..ငရဲ ရီးစားရ သွား သည် ..။ မိန်းမ.၀ါသနာကြီးသော ငရဲ သည် ဖင်ကြီးကြီး နဲ့ ခင်ချိုအုံး ကို တွေ့သောအခါ အရမ်း သဘောကျ ပြီး..ခင်ချိုလွင့် ကို ချဉ်းကပ် လေတော့ သည် . .။ . .ခင်ချိုအုံး..သည် ရုံးအလုပ်နဲ့အပြင်အမြဲသွားရသော ကြောင့် .ရုံးကားမောင်းသော ငရဲနဲ့ အနေနီးစပ်တာကြောင့် ..မိန်းမများကိုကျအောင်.အပြောကောင်းတဲ့ ငရဲ နဲ့ ညိကြလေ သည် .. ။ ပဲခူး ကို ပစ်ကနစ် ထွက်ကြ ရင်း . .ငရဲနဲ့ ခင်ချိုအုန်း ခဏ လူကြားထဲက ပျောက်သွား သည် ..။ ငရဲ သည် အကိုင်အတွယ် ရဲ သည် . .။ ကြမ်း သည် ..။မိန်းမလိုး ကျွမ်း သည် .။ ခင်ချိုအုံး ကို သူ့ အသိတယောက် ရှိတဲ့ ဆိစက်တခု ကို ခေါ်သွား သည် . .။တနင်္ဂနွေနေ့မို့ ဆီစက် မှာ ဘယ်သူမှ မရှိ .. ။ ဂိုဒေါင်ကြီးထဲမှာ ဖြစ်သလို . ရအောင် လိုးလိုက် သည် . .။ ခင်ချိုအုံး သူ့ ကို ကြိုက်သွား သည် . .။ ဘူးတရာ ပိတ်လို့ရမယ် . ပါးစပ်တပေါက် ကို ပိတ်နိုင်ဖို့ ခက်ခဲ သည် .. ။ ခင်ချိုအုံး ငရဲ ရဲ့ လီးကြီးတာ မြိုသိပ် မထားနိုင်ဘူး .. ။ တဆင့် . .တဆင့်နဲ့.ငရဲလီးကြီးတာ.ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း တောင် သိနေပြီ .. ။

ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း သည် သူက ရုံးကားကိုမောင်းသော ယာဉ်မောင်း တင်ထွန်းအောင် သည် အလုပ်အမြဲနောက်ကျတာကြောင့် ..သူ့ကို အပြစ်ပေး အရေးယူရတာကြောင့် ယာဉ်မောင်း လိုလာတာမို့ငရဲ ကို သူ့ ယာဉ်မောင်းအဖြစ် ခေါ်လကို ်ရ သည် . .။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း သည် ဒေါ်ရှေ့က တပ် ပြီး ခေါ်ကြရပေမဲ့ အသက်အားဖြင့် သိပ်မကြီးလှသေးတာကြောင့် လက်အောက် ဝန်ထမ်းတွေ က ( မမ ) လို့ဘဲ ခေါ်ဆိုကြလေ သည် .. ။ ( မမ ကျနော် ရောက်ပါပြီ . .) သူမ ရှေ့မှာ ငရဲ လက်နှစ်ဘက် ရှေ့မှာယှက်ပြီးရိုကျိုးကျိုး ခေါင်းလေးငုံ့ကာ လာပြောသည် .. ။ဒီလို လုပ်ပြလို့ ဒီကောင်လေး ကို သူမ မယုံ . .။ သူမ ကားပေါ်က အဆင်း တဏှာခိုးတွေ လျံနေတဲ့ မျက်လုံးတွေနဲ့ သူမ ရဲ့ အနောက်ပိုင်း ဖင်တုံး တွေ ရဲ့တုန်ခါမှုတွေ ကို စူးစူး ၀ါးဝါး ကြည့်နေတတ် သည် ။ မနက်တိုင်း ရုံးသွားရန် ငရဲက ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ကို အိမ်မှာ လာခေါ်ရ သည် . .။ ငရဲ ကို သူမ တွေ့တိုင်း သက်နွယ်ဦး နဲ့ ဆွေမမခိုင် တို့ ပြောဆိုနေတုံး က စကားသံတွေ ကို ပြန်လည်ကြားယောင်မိလေ သည် . .။ ငရဲ ရဲ့ လီးကြီး တဲ့ အကြောင်း . .။ ဒီအခါမှာ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ရဲ့ မျက်လုံးတွေ ဟာ ငရဲ ရဲ့ ကိုယ် အရှေ့ဘက် အောက်ပိုင်း ကို အလိုအလျောက် ရောက်သွားမိ တတ်လို့ ချက်ချင်း မျက်လုံး လွှဲဖယ်ပစ် ရ သည် ..။ လုံချည်အပေါ်ကနေ ဘာမှလဲ မတွေ့နိုင် မသိနိုင်ရက် နဲ့ ဘာကြောင့်များ ဒီမျက်လုံးတွေ က ရောက်ရောက်သွားရပါလိမ့် ဆိုပြီး ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း သူမ မျက်လုံးတွေ ကို အပြစ်တင်မိ သည် . .။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ရုံးရောက်ခါနီး..ကားမောင်းနေသော ငရဲ ကို စကားပြောသည် ။ ( ငရဲ . .) ( ဗျာ . ..မ မ ) ( မင်း လာမဲ့ စနေနေ့ အားလား . .) ( အား ပါတယ် . .မမ . .ဘာလုပ်ပေးရမလဲ ဟင် . .) ( အေး . .အိမ်မှာ အ လုပ် လုပ်စရာ နဲနဲ ရှိလို့ လာ နိုင်မလား .. .) ( ဟုတ်ကဲ့ မ မ …ရပါတယ် . .ဘယ်အချိန် လာရမလဲ . .) ( မနက်ပိုင်းပေါ့ . .) ( ဟုတ်ကဲ့ ကျနော် လာလုပ်ပေးပါမယ် . .) ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ကားပေါ်က အဆင်း ..မသိမသာ စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်တော့ သူ့အနောက်ပိုင်း ဆတ်ဆတ်ခါနေတဲ့ စွင့်ကားတဲ့ တင်တွေ ကို စားတော့ဝါးတော့ မတတ် စူးစူးဝါး ၀ါးကြည့်နေသော ငရဲ ကို တွေ့လိုက်ရပေ သည် . .။ တကယ်တော့ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း သည် အပျိုကြီး မမ ဆိုပေမဲ့ ယောကျ်ား နဲ့ ကြုံဘူး အတွေ့အကြုံ ရှိသည် . .။ ..လိုးဘူး ..သည် . .။ သူမ သည် ယခုအခါ ရုံးမှာ ရာထူးကြီးကြီး နေရာ ရောက်နေတာကြောင့် ..တော်ရုံ ယောကျင်္ား ကို လင်မတော်ချင်လှ . .။ သူမ ထက် ထက်မြက်ပြီး ဝင်ငွေမြင့်.. . .ရာထူးကြီးမြင့်မှဘဲ လင်အဖြစ် ရွေးချယ် လိုတာ ကြောင့် သူမ မှန်းထားတဲ့ ယောကျင်္ားမျိုး ..မရနိုင်ဘဲ . .အပျိုကြီး မမ ဖြစ်မှန်းမသိ ဖြစ်လာပေ သည် . .။ လူရှေ့ မျာ ဟန်ဆောင် ကာနေရပေမဲ့ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း စိတ်ထဲမှာတော့ ငရဲလို လူနံပိန်ကျွဲဂျိုလိန် ခါးအားကောင်းကောင်း နဲ့ တကယ် လိုးပေးနိုင်မဲ့ ကောင်ငယ်လေး တယောက် နဲ့ နင်လားငါလား..ရင်ဆိုင် နွှဲပစ်လိုက်ချင် သည် .. ။

ယောကျင်္ား ရဲ့ လိုးတဲ့ အရသာ ကို ခံဘူးတာကြောင့် စိတက် တောင်းလာတဲ့ အခါ . ခံပစ် ကုန်းပစ်လိုက်ချင်တဲ့ စိတ် သူမမှာ ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပေါ်နေသည် . .။ ( မျက်စိထဲက ထွက်ကို မထွက်ဘူး . .ကိုယ့် အသွေးအသား ရိုးတွင်းချင်ဆီ အထိ . .) ခင်ချိုအုံး သည် (စွဲနေပြီ . .) ဆိုတဲ့ သီချင်း ကို တိုးတိုးလေး ငြီး ရင်း ရုံး ထဲကို ဝင်လိုက် သည် . .။ ခင်ချိုအုံး ဒီနေ့ ရုံးကို လာတော့ သူမ ရဲ့ ပေါင်ကြား က ပိပိ က ကျိန်းစပ်နေဆဲ . .။ မနေ့ ညနေ က ငရဲပေါ့ . .။ တအားဆောင့်ဆောင့် လိုးတာ . .။ သူ့ လီးကလဲ တကယ့်စူပါဆိုက်ကြီး ။လိုးအားကလဲ သန်ပါဘိနဲ့ . .။ခင်ချိုအုံး . .သုံးချီလိုးတာ ငါးချီ ပြီးရ သည် . .။ ဘာဂျာကလဲ ရေရေလည်လည်ကိုင်ပေး သည် . .။ ငရဲ နဲ့ ပဲခူးက ဆီစက်မှာစပြီးလိုးမိသွားကထဲကခင်ချိုအုံးသည် . .အရူးအမဲသားကျွေးမိသည် ဆိုသလိုဘဲ .. ငရဲ လိုးတာကို . .ငရဲ လီးတုတ်တုတ်ကြီး ကို စွဲ သွားသည် . .။ အခွင့်သာတိုင်း ကုန်း ဖြစ်သည် .. ။ ဒါတောင် အဲဒီတုံး က ကြမ်းပြင်တွေ ရော စားပွဲတွေရောက ဖုံတွေနဲ့ ညစ်ပေနေတာကြောင့် မော်တော်ဆတ် . .မတ်တပ် ဆော် ရတာ . .အဟီး . .။ ခင်ချိုအုံး ဆီစက်ထဲ လိုးကြတာကို ပြန် စဉ်းစားတော့ ဖြန်းကနဲ ကြက်သီးတွေ ထ မိပြန် သည် . .။ ခင်ချိုအုံး သည် ကျောင်းသူဘဝ မှာ လင်နောက်လိုက်ဘူး သည် . .။ခင်ချိုအုံး ကို ခိုးပြေးခဲ့တဲ့ ကောင်ကလဲ တကယ့် ငဖြုတ် . .။ ကာမရာဂ …အား ကြီးတဲ့ ကောင် . .။ သူ့ နံမည် က ဇေယျာ တဲ့ ..။ ဖေယျာ ကြောင့်ခင်ချိုအုံး..ကာမ.အတွေ့အကြုံ စုံခဲ့သည် ..။ ဇေယျာ သည် ခိုးပြေးသော တပတ် အချိန် မှာ နေ့တိုင်း တနေ့ ကို ခုနစ်ချီ အနဲဆုံး လိုး သည် . .။ဒါကြောင့် ခင်ချိုအုံး သည် ၀ါရင့်နေပြီ ..။ ဇေယျာ ဆိုတဲ့ ကောင် က ပုံစံ အမျိုးမျိုး နဲ့ လိုးခဲ့လို့ ခင်ချိုအုံး သည် လိုးနည်းမျိုးစုံကိုလဲ ကျွမ်းနေသည် . .။..သူမ အတွက် လိုးတာဟာ အဆန်းမဟုတ်တော့ . .။သူမ ဆာလောင်တောင့်တချိန်မှာ ငရဲ နဲ့ တွေ့တော့ ငရဲ ကို ပေးလိုးလိုက်တာ ဖြစ် သည် ..။လိုးလက်စ ရှိတော့လဲ . .အမြဲချိန်းလိုးလေ သည် .. ။ သက်နွယ်ဦး က ခင်ချိုအုံး ကို သတိပေးသည် . .။ ( ယူ့ဘဲလေး က အရာရှိမမ ကို ရှိုးတဲ့ပုံက မရိုးဘူး . .။သူ့ အကြည့် က မမကြီး . .အဝတ်တွေ ကို ဖေါက်ထွင်းမြင်နေရတဲ့ ပုံလေ . .မမကြီး ထမိန်မှာ ငရဲ ရဲ့ မျက်စိတွေ ငြိကပ်ပြီး ပါသွားကြတယ် လို့ ထင်ရတယ် . .) တဲ့ . .။ ဟွန်း . .ကြားခါစကတော့ သဝန်တိုမိသလိုဘဲ . .။ နောက် ပြန်စဉ်းစားလိုက်တော့ ငရဲ နဲ့ ဆက်ဆံ ထိတွေ့ ညိစွန်းခဲ့ကြပေမဲ့ ချစ်ခဲ့တာမျိုး မဟုတ်ဘူး . .။သေသေချာချာ စဉ်းစားတော့လဲ သူ ငရဲ ကို မချစ်မိ . .။ ကာမ စိတ် နဲ့ သွေးသား ဆန္ဒ ကို ဖြေဖျောက်ကြ တာဘဲ ဖြစ် သည် . .။ဒါကြောင့် ငရဲ ကို ဘာမှ မဟန့်တား . .။ စိတ်ထဲမှာ ဘဝင်လေဟတ်သလို ဂိုက်ပေး . .ပဲများနေတဲ့ အရာရှိမမ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ကို ငရဲ ရအောင် ဖန်နိုင်ရင် ကြည့်ကောင်းမဲ့ ပွဲ ဘဲ လို့တောင် ထင်မိ သည် . .။ယာဉ်မောင်းကောင်ငယ်လေး တယောက် နဲ့ အရာရှိမမ တို့ ရဲ့ အပြာ ဇာတ်လမ်း က စိတ်ဝင်စားစရာ မဟုတ်လား ။ဂျာနယ်ထဲ ထည့်ရေးလိုက်ရလို့ကတော့ အဲဒီဂျာနယ် ..ရောင်းကောင်းသွားမယ်…။ လူတွေ က အညှီအဟောက်သတင်း ဆို သိပ် ဖတ်ချင်ကြတာလေ . .။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ။ သောကြာနေ့ ည . .။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ဉာဏ်များနေသည် . .။ သူမ သည် သတင်းကြားထားသော ငရဲလီးကြီးတာ ကို အတည်ပြု ချင်သည် . .။ သူမ မျက်စိ နဲ့ ကိုယတ် ိုင် တွေ့ချင် သည် .. ။ ထို့ကြောင့် ဉာဏ်များနေတာ ဖြစ်သည် ။ ဘယ်လိုဉာဏ်များနေသလဲဆိုတော့ . .။ မနက်ဖန် ငရဲကို ခြံထဲ မြေတွင်းတူးရန် .အကူ ခေါ်ထား သည် .. ။ ပြီးရင် ငရဲ ကယို ်မှာ ပေကျံတာတွေကို အကြောင်းပြုပြီး ငရဲကို သူမ အိမ်အောက်ထပ် က ရေချိုးခန်းမှာ ရေချိုးခိုင်းမည် . .။ ခုညထဲက ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း သည် အဲဒီ ရေချိုးခန်းမှာ အပေါက်ငယ်တခု ကို ဖေါက်ထား ပါ သည် . .။ငရဲ ရေချိုူးမဲ့နေရာ ကို မြင်သာမဲ့ ချောင်းဖို့ အပေါက် ဖေါက်ထားလိုက် သည် . .။ အင်း . .ငရဲ ရဲ့ လီးတုတ်တုတ်ကြီး ကို တွေ့ရချည်သေးရဲ့ . .။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း သောကြာနေ့ ညလဲဖြစ်တော့ မနက် စောစော ထစရာမလိုလို့ အွန်လိုင်း မှာ စာ ဖတ်လိုက် Tube8 ဆိုတဲက အပြာဆိုက် ကိုသွား ပြီး လီးတန်ကြီးတွေ ကို ကြည့်လိုက် နဲ့ လုပ်ရာ က သောကြာ နဲ့ စနေ တိုင်း သူ နဲ့ ချပ်တင်း လုပ်နေကျ ဘလူး လပ်ဗါ BLUE LOVER ဆိုတဲ့ တယောက် များ ရောက်နေပြီလား ဆိုပြီး သွားကြည့် လိုက် သည် .. ။ ဘလူး လပ်ဗာ ရှိနေသည် . .။ ဘလူးလပ်ဗါ က စင်ကာပူ က တဲ့ . .။ အိုင်တီ တက်ကနစ်ရှင် တဲ့ . .။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ရဲ့ ချပ်တင်းလုပ်တဲ့ နံမည် က YGN girl …။

သည် နံမည် ယူထားတာ ဘယ်သူမှ မသိဘူး . .။ သူမ အိမ် ကွန်ပြူတာ နဲ့ တယောက်ထဲ ရှိတဲ့အခါ ညပိုင်း သူမ ချပ်တင်း လုပ်တဲ့ အခါ သုံးတာ ဖြစ် သည် . .။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း လှမ်း နုတ်ဆက်လိုက် သည် .. ။ ( ဘယ်လိုလဲ . .နေကောင်းလား . . ) ( ကောင်းပါ့ဗျာ . .ကလေးမ ရော . .) ( ကောင်းပါ့ ရှင် . .ရောက်နေတာ ကြာပြီလား . .) ( မကြာသေးပါဘူး . .) ( ဘာထူးသေးလဲ . .ရီးစား ရပြီလား . .) ( ဟင့်အင်း . .မရသေးဘူး . .) ( မရှာဘူးလား . .) ( ရန်ကုန်မှာ လာရှာမလို့ . .) ( ရှာလေ . .သပ်မှ မဝေးတာ . .လာချင်ရင် အနီးလေး . .) ( ကလေးမ က ကူညီမှာ လား . .) ( ဘာကို ကူညီရမှာလဲ . .) ( ရီးစား ရှာဖို့လေ . .) (ဘယ်လို ကူရမှာလဲ . .) ( ရီးစား ရဖို့လေ . .) ( သူ့ ဟာ သူ လုပ်ရမဲ့ ကိစ္စဘဲ လေ . .) ( ကလေးမ နဲ့ တွေ့ချင်တာ .. )

( ဟုတ်လို့လား . .) ( ဟုတ်တယ် . .တွေ့ချင်တာ အရမ်းဘဲ . .) ( တကယ်လား . .) ( အင်း . .ကလေးမ အွန်လိုင်းမလာရင် ကျုပ် မနေတတ်ဘူး . .) ( ဟေ…) ( ဟုတ်တယ် . .ဘိန်းစွဲသလို ဖြစ်နေပြီ . .) ( ဟေ . .) ( ကလေးမ များ ရှိနေမလား ဆိုပြီး ခဏခဏ ဝင်ကြည့်မိတာ မရှိရင် ဝေဒနာဘဲ . .) ( ဖြစ်ရလေ . .တကယ် လား . .) ( အင်း . .ဟိုတနေ့ က ကျုပ် က ကလေးမ တကိုယ်လုံး ကို နမ်းတယ် ဆိုတော့ ကလေးမ လဲ အရမ်း တုန်လှုပ်တယ် ဆိုတာလေး ပြန် ပြောပြပါ အုံး . .) ( ဒီအကြောင်း . .စမလာနဲ့ ကွာ . .ဒီကလဲ တယောက်ထဲ . .စိတ်တွေ လှုပ်ရှားလာရင် မလွယ်ဘူး . .) ( ကျုပ်ကလဲ ဒီမှာ တယောက်ထဲ . .အရမ်း တင်းကျပ်နေတယ် . .) ( တင်းကျပ်နေရင် ဖြေလျော့လိုက်ပေါ့ . .) ( ကလေးမ လျော့ပေးပါလား . .) ( ဘယ်လို လျော့ပေးရမှာလဲ . .) ( ကလေးမ ရဲ့ လက်ကလေးနဲ့ပေါ့ . .) ( ပွတ်ပေးရမှာ လား . .) ( အင်း . .ဖွဖွလေး ပွတ်ပေး . .) ( ပွတ်ပေးနေတယ် . .သူ့ ကို လျော့ပေး ရင်း သူများလဲ တင်းကျပ်လာတယ် ..) ( လျော့ပေးရမလား . ) ( အင်း . .) ( ကလေးမ ရဲ့တင်းနေတဲ့ နေရာလေး ကို ကျုပ် နမ်းပေးမယ် . .) ( အင်း . .) ( ကျုပ် နမ်းပေးတာ ကြိုက်လား . .) ( အင်း . .) ( စိုနေလား . .) ( ဟိတ် သူ ဘယ်လိုသိလဲ . .) (စိုနေတယ် ပေါ့ . .ဟတ်လား . .) ( အင်း . .) လှလိုက်တာ ..ကလေးမ ရယ် . .)( ( ဘာလှတာလဲ . .) ( ကလေးမ ရဲ့ နှုတ်ခမ်းလေး . .) ( အို . .) ( နမ်းပေးမယ်နော် . .ဖွဖွလေး . .) ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ချပ်တင်း လုပ်ရင်း ပေါင်ကြား က သူမ ရဲ့ ဖေါင်းမို့ခုံးကြွနေတဲ့ ရတနာရွှေကြုတ်ကြီး သည် အရမ်း ယားယံ လာ သည် . .။ သူမ ထမိန်ပေါ်ကနေဘဲ ပွတ်နေမိရ သည် . .။ တဖက် က ဘလူးလပ်ဗါ လဲ တဖြေးဖြေး ကြမ်းလာ သည် . .။ ( ကလေးမ . .) ( အင် . .) ( ကျုပ် အရမ်းထန်နေပြီ . .ကလေးမ ကို ချစ်လို့ ရမလားဟင် . .) ( ချစ်လေ . .ချစ် . .) ( ကျုပ် ထည့်မယ်နော် . ) ( ထည့် . .ထည့် . .အင်း . .ဟင်း . .) ( ကောင်းလိုက်တာ ကလေးမ ရယ် . . ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ပေါင်ကြား က ရတနာရွှေကြုတ်ကြီး စိုစိုရွှဲလာပြီ . ။ ဖိကာဖိကာ ပွတ်မိတော့ . .တကိုယ်လုံး တုန် သွားရတဲ့ကာမ လမ်းဆုံး ပန်းတိုင် ကို တက်လှမ်းချင်လာရ သည် . .။ ( သူ . .ထည့်နေလား ဟင် . .) ( အင်း . .ကောင်းလာလား . .မြန်မြန် လုပ်ပေးရတော့မလား . .) ( အင်း . .) ( ဆောင့်မယ် နော် . .) ( အင်း . .) ( ကလေးမ ရယ် . .သိပ် ကောင်းတာဘဲ . .) ( အင်း . .သူများရောဘဲ . .) ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း တချီ ပြီးသွားရ သည် . .။ ( ကလေးမ . .ကလေးမ . .) ( ဆောရီး . ) ( ဘယ် ရောက်သွားတာလဲ . .) ( ရေချိုးခန်း ခဏ သွားတာပါ . .) ( ကလေးမ ပြီး သွားလား . .) ( အင်း . .) ( ကျုပ်ရောဘဲ . .တင်းကျပ်နေတာတွေ လျော့သွားတယ် ….) ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ညက ဒါတွေ လုပ်နေတာကြောင့် မနက် မှာ အိပ်ရာ က တော်တော် နဲ့ မထချင် . .။မထ နိုင်ဘူး . .။ အို . .ငရဲ ကို ခေါ်ထားတာဘဲ .. ။ ခုမှ သတိရပြီး လူးလဲထပြီး ရေချိုးခန်း ဝင်ရ သည် . .။နာရီ နှိုးစက်ကလဲ..မလုပ်မိ . ။ မျက်နှာသစ် ..သွားတိုက်လုပ်နေတုံး..အိမ်ရှေ့တံခါး က ( တင်..တောင် . .တင်တောင်. .) ဆိုတဲ့ ဘဲလ်သံ ကြားလိုက်ရသည် . .။ ဟား..ငရဲ ရောက်နေပြီ ထင်တာဘဲ . .. ။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ပြေးဆင်းသွားသည် . .။ ဟုတ်ပါသည် . .။ ငရဲပါ . .။ ( ဟေး . ငရဲ . .တယ်ဝိရိယ ကောင်းပါလား .. မမ လဲ ခုနမှ ထတယ် . . .) ငရဲ က ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ဘလောက်စ် တထပ်ထဲ ဝတ်ထားလို့အထဲကနို့ကြီးတွေ လှုပ်ခါတာ ကို ငေးကြည့်နေသည် ။နို့သီးထိပ်ဖုလေးတွေ က ပိတ်သားပါးပါးမှာ ကပ်နေတော့ အရာလေးတွေမြင်ရ တာ စိတ်လုှပ်ရှားစရာဘဲလေ . .။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း လဲ ငရဲ သူမ ရင်ဘတ် ကို တပ်မက်တဲ့ မျက်လုံးတွေ နဲ့ ကြည့်တာ တွေ့ သည် .. ။ ( လာ..ကော်ဖီ သောက်အုံး . .) ( ကျနော် အိမ်နားက လဘက်ရေဆိုင်မှာ သောက်ခဲ့ပြီးပြီ မမ . .) ( အို..ထပ်သောက်ပေါ့ . .လာ . .လာ . .) ငရဲ နဲ့ မီးဖိုခန်းမှာ နှစ်ယောက်ထဲမို့ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ရင်ခုန် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည် . .။ ကော်ဖီသောက်ရင်းလဲ သူမ နို့တွေ ကို ငရဲ စိုကြ်ကည့်နေသည် . .။သူကြည့်တဲ့ ပုံက အခုဘဲ နို့ တွေကို အတင်း လှန် စို့တော့မဲ့ပုံ . .။ ခြံထဲမှာ လုပ်စရာ အလုပ်တွေကို ငရဲ ကို ပြ သည် . .။ ငရဲ သည် ပုဆိုးအဟောင်းတထည် ကို ခပ်တိုတို ဝတ်လိုက်ပြီးသူ့ အပေါ်က တီရှပ် ကို ချွတ် ပစ်လိုက်သည် . .။ငရဲ ရဲ့ တောင့်တင်းသော ကိုယ်လုံး ကို ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ကြည့်ပြီး စိတ်တွေ ယောက်ရက်ခတ်နေသည် ..။

သူမ ဆင်တဲ့ အကွက်ထဲ ဝင်လာ သည် .. ။ ငရဲ ချွေးတွေ စိုရွှဲနေသလို မြေကြီးတွေလဲ ပေကျံနေတာကြောင့်. . .ရေချိုးခိုင်းလိုက် သည် . .။ ငရဲ အတွက် မျက်နှာသုတ်ပုဝါ နဲ့ ဆပ်ပြာခွက် သူမ ယူပြီး သွားပို့ပေး သည် .. ။ ငရဲ ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်သွားတော့ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း တဖက် က အပေါက်ကနေ ချောင်းတော့တာဘဲ . .။ ရေချိုးခန်းထဲမှာ ငရဲကို ကိုယ်တုံးလုံးကြီး တွေ့လိုက်ရတာနဲ့ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း သည် ကြက်သီးတွေ တဖြန်းဖြန်း ထ ရတော့ သည် .. ။ သူမ ကြားဖူးနေရတဲ့ ငရဲ ရဲ့ လီးတန်ကြီး ကို သူမ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ . .မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ပါဘဲ . . .။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ပေါင်ကြား က မို့ဖေါင်းခုံးထနေသော အင်္ဂါစပ် ကြီး သည် ကာမ စိတ် ကြောင့် ပိုပြီး ဖေါင်းကြွနေပြီ. . ။ ကာမ ရှေ့ပြေး အရေကြည်တွေ စိုစိုရွှဲနေပြီ . .။ ငရဲ သည် ရေချိုးရင်း . .သူ့ လိင်တန်လီးကြီးကို လက် နဲ့ ဆုတ်ကိုင် ကာ ဆွ နေသည် ။ လီးကြီး သည် တန်ကနဲ ထောင်ထ လာ သည် . .။ အို ..တကယ် ကြီးပြီး ရှည်တဲ့ လီးဘဲ . .အို . .ငရဲ ရယ် . .ငရဲကြီးတာ …မမ သိနေပါတယ် . .ကွာ. . . . သူမ ကြည့်နေဆဲ ငရဲ သည် . .အသံထွက်ပြီး . .( မမ ရယ် . . .မမ ကို လိုးချင်တယ် . . .) လို့တိုးတိုး ပြောနေရင်း . .သူ့ လီးကို ရှေ့တိုးနောက်ငင် ကွင်းတိုက်နေပြီ . .. ။ အို . .သူ ငါ့ကို မှန်းပြီး ကွင်းတိုက်နေပါလား . . . ဒေါ်မီမီခိုင်မင်းသည်..အရေတွေ.စိုစိုရွှဲနေသော..သူမရဲ့ရတနာရွှေကြုတ်ကြီး.ကိုလက်နဲ့..ပွတ်သပ်..ကိုင်တွယ် နေမိရ ပြီ . ..။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း သည် ငရဲ ရဲ့ လီးကို ကြည့်ပြီး သူမ အင်္ဂါစပ်နှုတ်ခမ်းသားတွေကို လက်ချောင်းများနဲ့ ပွတ်ချေနေမိရင်း . .ကာမ စိတ်တွေ ကြွသထက်ကြွလာရ သည် . . .။ငရဲ သည် ကွင်းတိုက်နေရာက ဆက်မတိုက်တော့ဘဲ ရုတ်တရက် မျက်နှာသုတ်ပုဝါကြီးကို အမြန်ခါးမှာ ပတ်လိုက်ပြီး ရေချိုးခန်းထဲ က ထွက်လိုက်သည် . .။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း လဲ ထမိန်ဖြေချွတ်ခါ လက်နဲ့ မိမိ .. ဖါသာ ပွတ်ပြီး အာသာ ဖြေမိနေရာက ငရဲ ခုလို ဗြုုံးကနဲ ထွက်လာလို့ ..ထမိန် ကို အမြန် ပြန်ဝတ်ပြီး သည်နေရာ က ပြေးဖို့ ကြံစည်သည် . .။ ( မမ . .ဘယ်ပြေးမလို့လဲ . .) ( မမ . .ဟို . ဟို . .) ( မမ ကျနော့်ကို ချောင်းနေတာ သိတယ် . .မမ ကျနော့် ကို မညာပါနဲ့ဗျာ . .) ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း လဲ ရှက်ပြီး ထွက်ပြေးဖို့ လုပ်ပေမဲ့ ငရဲ က သူမ လက် ကို ဖမ်းဆွဲထားလိုက်တာကြောင့် ပြေးလို့ မရဘဲ ငရဲ ကို မျက်နှာချင်းဆိုင်မိနေရ သည် . .။ ( လာပါ . .မမရယ် . .မမ ကို ကျနော် သဘောကျနေတာ ကြာပါပြီ . .အခု မမ အိမ် မှာ ကျနော် နဲ့ မမ ဘဲ ရှိတာ . .ချစ်ကြရအောင်ပါ . . ) ( အို . .ငရဲ . .မင်း . .မင်း . .ဘာတွေ လာပြောနေတာလဲ . .ငါ့ကို ဘယ်လို မိန်းမများအောက်မေ့နေလို့လဲ လွှတ် . .လွှတ် . . ) ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ရှက်ရမ်းရမ်းနေမှန်း ငရဲ က သိပေ သည် . .။ ငရဲ က သူမ ကို အပေါ်ထပ် က သူမ အိပ်ခန်းကြီး ထဲ ကို ဆွဲခေါ်သွား သည် . .။ ( ခက်တော့တာဘဲ ငရဲ ရယ် . .ဘာတွေ လုပ်နေတာလဲကွာ . .) ( ချစ်ပေးမယ်လေ . .မမ ကို ကောင်းကောင်း ချစ်ပေးမလို့ . .) ( ငရဲ . .မမ တောင်းပန်ပါတယ် . .လွှတ်ပါ . . .) ( နိုး..နိုး . ..မရတော့ဘူး . .ကျနော် သိပ်ထန်နေပြီ …မမ လဲ ထန်နေတာဘဲ မဟုတ်လား …) ( အို..မင်း..မင်း..ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ ..ဘာထန်တာလဲ..) ငရဲက ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ရဲ့ အိပ်ခန်းထဲ က ကုတင်ပေါ်ကို ရောက်နေပြီမို့ သူ ခါးမှာ ပတ်လာသော မျက် နှာသုတ်ပုဝါကို ဖြုတ်လိုက် သည် ..။နံမည်ကြီး စံချိန်မှီ လီးတန်ကြီး ထင်းကနဲ ပေါ်လာသည် ။ ( မမ ကြောက်တယ်ကွယ် …) ငရဲက ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ရဲ့ အဝတ်အစားတွေကို ချွတ်သည် ..။ ( ဘာကို ကြောက်တာလဲ ..မမ..) ( မင်းရဲ့ လက်နက်ကြီး ကိုပေါ့ …..) ( မမ နာမှာစိုးလို့လား . . .) ( အင်းပေါ့..မင်း ဟာကြီးနဲ့ဆို မမ ဟာ ကွဲသွားနိုင်တယ် . . ) ( မကွဲစေရပါဘူး…..) ပြောပြောဆိုဆို ငရဲ သည် မိမွေးတိုင်းဖမွေးတိုင်းဗလာကိုယ်လုံးတီးဖြစ်နေသောဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ..ကိုပက်လက်အိပ်စေပြီး..သူမရဲ့ပေါင်ဖြူဖြူဖွေးဖွေးတွေအကြားကိုမျက်နှာအပ်ပြီးသူမရဲ့ရတနာရွှေကြုတ်ကြီးကို..စတင်နမ်း ရှုံ့ ပါတော့ သည် . .။ ငရဲ …အို..ငရဲ… .. ဘာ..ဘာတွေ..လုပ်နေတာလဲကွယ်……. ငရဲ သည် ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ရဲ့တင်းနေတဲ့နို့ကြီးတွေ ကို သူ့လက်နှစ်ဖက်နဲ့ ကိုင်ဆုတ်ထားပြီး နို့သီးထိပ်ဖုလေးတွေကို သူ့ လက်မနဲ့လက်ညှိုးကိုသုံးပြီး သာသာလေး ချေပေးနေသည် . .။သူ့လျာကို အစွမ်းကုန်ထုတ်ပြီး . .စုတ်တံနဲ့ ဆေးသုတ်သလို အပေါ်အောက် စုံချီဆန်ချီ . .ရတနာရွှေကြုတ်ကြီးကို ယက်ပေးလေတော့ရာ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်းမှာ ရေငတ်တုံး ရေတွင်းထဲကျသွားရသည် ဆိုသကဲ့သို့ . .ကာမ အရသာထူးကို ရနေပြီမို့ . .ကျေနပ်စွာ ငရဲ ယက်သမျှကျေကျေနပ်နပ်ကြီး ခံနေပါတော့ သည် . .။

ငရဲ သည် သည် အခွင့်အရေးကို ချောင်းနေတာ ကြာပြီ . .။ အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံသူ မဟုတ်တာကြောင့် ဆာလောင်နေတဲ့ ဒီမန်နေဂျာမ . .သူ့ ကို အိမ်ခေါ်ကထဲ က အခွင့်အရေးရ ရင် ဗြုန်းပစ်မည် လို့ ဆုံး ဖြတ်ပြီးသား . .။ ပညာစွမ်းတွေ အကုန် ထုတသ် ုံးကာ ဒီမမကြီး သူ့ကိုစွဲသွားအောင် လုပ်မည် လို့လဲ သူ ဆုံးဖြတ်ထားခဲ့ သည် မဟုတ်ပါလား . . .။ ငရဲ သည် ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ရဲ့ ရတနာရွှေကြုတ်ကြိး ကို ရေရေလည်လည် လဲ သဘောကျ သည် . .။ အနံ ့အသက်လဲ မဆိုး . .။ သေသေချာချာ အမြဲ သန့်ရှင်းပုံရ ည် . .။ အမွှေးလဲ ပါးထား . .ညှပ်ထား သည် . .။ တော်တော်လတ် တဲ့ မုံ့ပေါင်းကြီး . . .။ တဗွီးဗွီး နဲ့ မှုတတ် ာ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း မှာ ဖင်ကြီးတွေဘယ်ညာရမ်းခါလိုက် ကော့လိုက်နဲ့ သဘောကျနေသည် . .။ နှုတ်ဖျားကလဲ . .ငှက်ဖျားဝေဒနာသည်တယောက် အဖျားတက်သလို . .ဟင်းဟင်း . .ဟင်းဟင်း . . နဲ့ ညည်းနေသည် .။ ငရဲ ရဲ့ ယက်ပေး စုတ်ပေးတာတွေ က အသဲခိုက်အောင် ကောင်းလှ သည် .။ငရဲ သည် ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ရတနာရွှေကြုတ်အတွင်းထဲကို သူ့ လျာထိပ်နဲ့ထိုးသည် . .။ ( အို့အို . ..အို့အာ……အာ…) ဒေါ်မီမီခိုင်မင်းထွန့်ထွန့်လူးနေသည်. .ငရဲကသူမခါးကနေဆွဲကိုင်ချုပ်ထားလို့..အနောက်ကိုဆုတ်ပြေးလို့မရ . .။သူမ ဖင်တွေ ဗရမ်းဗတာ ရမ်းခါနေရပြီ . .။ ( အို . .ငရဲ ရယ် .. . ..တော်…တော်ပါတော့ . . .) ငရဲ က တအားနင်း …ယက်နေသည် . .။ ငရဲ လျာကြီး သူမ အတွင်းထဲ မွှေနေဆဲ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း . .ပြီးသွားရ သည် . .။ ငရဲ . မှုတတ်ာ ရပ်လိုက် သည် . .။ အို . .သူ . .သူ . .လိုးဖို့ ကြံနေပြီ . .။ဒေါ်မီမီ ခိုင်မင်းကိုယ်ပေါ်မှာ နေရာယူနေပြီ . .။ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ရဲ့ ပေါင်တန်တွေ ကို သူ တွန်းခွဲလိုက် ပြီး သူ့ လီးတန်ကြီး ကို တေ့ကာ ထိုးသွင်းတော့ ..လုံးပတ်တုတ်လှတဲ့ ငရဲ ရဲ့ လီးကြီး . .ဝင်လာတာ ဗျိကနဲ တင်းကျပ်နေတာမို့ ..သူမ ဟာ ပြဲသွားမှာကို ကြောက်သွားပြီး . .( ငရဲ . .ဖြေးဖြေး..မမဟာကွဲသွားအုံးမယ် လို့ ပြောလိုက်သည် . .။ ငရဲ က (မကွဲပါဘူး..မမရယ် . .မမ အဖုတ် က …အရေတွေတအားရွှဲနေတာ အိုကေပါတယ် . .) လို့ . .ပြောရင်း သူ့လီးတန်ကြီးကို .ဆက်..ထိုးသွင်းလေ သည် . .။( အို . .. .အ…အ…အ…ငရဲ . ..) ငရဲ ရဲ့ လီးကြီး တဆုံး ဝင်သွား သည် . .။ ငရဲ ရဲ့ ဆီးခုံ နဲ့ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း အထိ ဘဲ . .။အို . .သူ့အတန်ကြီးတခုလူံး ငါ့အထဲ အောင်းနေပြီ . .ဆိုတဲ့ အတွေးက ကြက်သီးတွေ ထစေ သည် . .။ ငရဲ က နို့တွေ ကို ဘယ်ညာပြောင်းပြီး စို့နေသည် .. ။

( ငရဲ . .) ( မင်း . .မမ နဲ့ မင်းအကြောင်း ဘယသ် ူ့ မှ မြေ့ပာနဲ့ နော် . .) ( စိတ်ချပါ မမ ရယ် . .မမ က ကျနော့် ကို ခုလိုဘဲ ပေးလိုး မယ် မဟုတ်လား . .) ( အင်း . .) ငရဲ ရဲ့ လီးကြီး စ လှုပ်ရှားလာပြီ .. ။ တကယ့်ကို ထိတာ . .။ တချို့မိန်းမ တွေ က လီး ကြီးကြီး သေးသေး ဂရုမစိုက်ဘူး . .ကြာကြာ ပြီးအောင်မ လိုးနိုင်ဖို့ဘဲ လိုတယ် လို့ ပြောကြပေမဲ့ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ကတော့ ငရဲ လို လီးကြီးကြီး နဲ့ အလိုးခံရတာကို ပိုပြီး ကြိုက် ပါသည် . .။ သူမ ဟာအတွင်းထဲမှာ ပြည့်ကျပ်နေတာကြောင့် သွင်းလိုက်ထုတ်လိုက်တိုင်း ..အတွင်းနံရံ တွေ ကို ပွတ်တိုက်မှူက ပြင်းထန်တာကြောင့် တကိုယ်လုံး တုန်ခါနေရလောက် အောင်ဘဲ ..ကာမ အရသာတွေ တင်ပြည့်ကျပ်ပြည့် ရရှိရတာမို့ . .ငရဲ ရဲ့ လီးတန်ကြီး ကို နှစ်ခြိုက်စွဲလန်း မိပေ သည် . .။ ငရဲ သည် အစမှာ ဖြေးဖြေး လိုးထည့်နေရာက အရှိန်ရလာတော့ ခပ်သွက်သွက် လိုးဆောင့်လာ သည် . .။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း က ဘာမှ မပြောဘဲ မျက်လုံးစုံမှိတ်ခါ . .ခံနေလို့ ငရဲ သည် ခပ် ပြင်းပြင်း ဆောင့်ဆောင့် လိုးလေ သည် . .။ အင့် . .အင့် . ..ငရဲ..ငရဲ . .. ဘာဖြစ်လဲမမ ..နာလို့လား . . ဟင့်အင်း . .ထိ…ထိလို့ . . .ရတယ် . .ဆောင့်..ဆောင့် . ..ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ရဲ့ ဖင်တွေ ဘယ်ညယ လူးနေ သည် . .။ ဆတ်ကနဲဆတ်ကနဲ . .ကော့ပင့်ပေးလာ သည် . .။ ငရဲ က ဆောင့်တဲ့ အချိန် နဲ့ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း က ပင့်ပေးတဲ့ အချိန် နဲ့ . .ဆုံ မိတတ် သည် . .။အိုး . .အား…နဲ့ ကာမ အရသာထူး ရသွားပြီး ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း . .အောက်မှ တအား ကော့ပေးနေသည် . .။( ဆောင့် ဆောင့်ဆောင့် …..ဆောင့်ပါ . .ငရဲလေး . .ဆောင့်ပါ နာနာ . .ကွဲချင်ကွဲသွားပါစေ . .ဆောင့်ပါတော့ . .ကြုံးဆောင့်ပါတော့…အီး…အီ….) ကာမ အရှိန်တက်လာတော့ သွေးရူးသွေးတန်း ပြောချင်ရာ ထွက်ချင်ရာတွေ ပြောထွက်နေပြီ . .။ ( ကောင်းလားဟင် . .မမ ) ( အင်..အင် . .ကောင်း . .ကောင်း . .ကောင်း တယ် . . .) ( မမ စောက်ပတ်လဲ သိပ်ကောင်းတယ် . .မမစောက်ပတ် ကြိုက်တယ် . .) ( ဆောင့်ငရဲ . .မမ..မမ..မမလေ . .မမ အို . .ပြီးတော့မယ် . . .လိုး . .လိုး . . .) ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း မရှက်တော့ . .လိုး . .လိုး . . ပါ . .တအား . .လိုးပါ . .လို့ တောင်းဆိုနေတော့သည် .. ။ ငရဲ သည် အားကုန်ကြုံးကာ လိုးပေးနေသည် . .။ တဖမ်းဖမ်း . .အသားချင်းထိတွေ့သံတွေ . .တဘွတ်ဘွတ် အသံတွေ . .ဆူညံနေ သည် . .။ ( အို . .အို . .. ကောင်း . .ကောင်း . .ပြီ . .. . .ငရဲ ရယ် . . .မမ . ..မမ. ..ကောင်းလိုက်တာ . . .) ကာမ ပန်းတိုင် ကို တက်လှမ်း ရောက်ရှိသွား သည် . .။ ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း . .ကော့လန် ကာ ခေါင်းအုံးတွေ ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုတ်လိန်ရင်း . ..ပြီး သွားရ သည် . ..။ ငရဲ သည် နဂိုထဲက ပြီးချင်နေတာပါ . .မမဒေါ်မီမီခိုင်မင်း….ပီးအောင်..ဆွဲလိုးပေးနေတာသာ ဖြစ်လို့. . .ဒေါ် မီမိခိုင်မင်း လဲ ပြီးရော . .သူလဲ..ပြီးလိုက်လေ သည် . .။ သုတ်တွေ ဒလဟော . .ဒေါ်မီမီခိုင်မင်း ရဲ့ ရတနာရွှေကြုတြ်ကီးထဲ ပန်းထုတ် ကာ ကာမ အရသာထူး ရရှိသွားရပြီး . တကိုယ်လုံးကျင်တက် ပြီး . .. ပြီးသွားပါ သည် . .။ ( ကောင်းလိုက်တာ မမ ရယ် . . .အရမ်.း ဘဲ ကောင်းတယ် . . ) ( မမရောဘဲ . .မမလေ . .ငရဲ ကြီးတာ ကို ဟိုး အစောကြီးထဲက သိနေတာ . .သိလား . . .) ပြီးပါပြီ"}]}