Books

{"books":[{"title":"အချစ်အတွက်ဆက်လက်ရှင်သန်မယ်","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi-bUmfSNXta0d4Vqv_GlCKm0Ie2LFgf1XgmFUV4ncNp2zXA3Tl4kI9kYp5IByfp6qXfvvWPgxrMLKK3ZNqYVuQj4Dsoe6s8OFeElHjOJ_KOp0zRYOAVhnpeRc97kVZf0WaTKPvql607Wc/w128-h128-p-k-no-nu/38b69443fa75697ea9c887a70b0d1324.jpg","content":"ဟော တော့­
၀ိုင်းစက်သောမျက်ဝန်းအစုံကပြူးကျယ်သွား၏၊လေးကိုင်းသဖွယ်ညွတ်ကွေးနေ
သောနှုတ်ခမ်းလေးအစုံလည်းဝလုံးပမာဝိုင်းဝန်းလျက်ရှိသည်။ထူထဲသောမျက်ခုံးနှစ်တန်းကမူအထက်သို့ပင့်
တက်သွားသည်၊ခေါင်းတွင်စည်းထုပ်ပေါင်းချည်ထားသောသဘက်
လေးအောက်မှနသယ်စပ်ဆံစပ်လေးများရေစိုလျှက်နားထင်တွင်ကပ်နေသည်၊ရေစက်
ရေပေါက်ကလေးများကမို့မို့မောက်မောက်ပြည့်တင်းသောပါးစုံလေးနှစ်ဖက်ပေါ်တွင်
တင်းအစ်နေသောရင်သားအစုံ့ပုလဲလေးများပမာတွဲခိုနေသည်၊ပြည့်တင်းသောပါးစုံ
လေးနှစ်ဖက်ပေါ်မှပန်းဆီရောင်ပြေးသောအရှက်ရိပ်တို့သည်ထင်ရှားလွန်းသွားသည်၊
အာ ဆောရီး မမ­
အားနာစွာပြုံးလိုက်သောသူ့အပြုံးက။မပီမပြင်ခပ်မဲ့မဲ့အသွင်နှင့်။အပြစ်ရှိသူတဦး
ပမာမျက်လုံးတို့ဝိုင်းဝိုင်းလည်သွားကြရသည်၊စက့န့်ပိုင်းမျှငေးမော။တွေဝေရပ်တန့်နေမိလိုက်ခြင်းသည်ပင်
လျှင်သူ့အတွက်မေ့ဆေးသေနတ်နှင့်အပစ်ခံလိုက်ရသောကာလ ကလေးဖြစ်သွားသည်၊
ရေချိုးခန်းမှထွက်လာသော မမ တကိုယ်လုံးရေစက်ကလေးများတွဲခိုဆဲပဲရှိသေး
သည်၊ခါးတွင်ဖြစ်သလိုပတ်စည်းထားသော။ထိုင်းမျက်နှာသုတ်ပုဝါကြီးက။မမခန္ဓာကိုယ်၏အရှေ့ပိုင်းကိုသာ
လုံ-ခုံစွာဖုံးဖိနိုင်သည်၊မို့ဝင်းအ်စက်နေသောအသားစိုင်တို့ဖြင့်စိုပြေ
လှပနေသောရင်ညွန့်အထက်ပိုင်းနှင့်ဒူးအထက်လေးလက်မလောက်မှအောက်ဆုံးခြေ
ဖျားသို့တိုင်ဘာဆိုဘာမှအကာအကွယ်မရှိပဲပင်ကိုယ်အသားအရည်နုပျိုစိုပြေခြင်းကိုတအံတသြတမေ့တမော
ကြီးတွေ့လိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်၊
မမ တခြားလူလားလို့ လန့်သွားတာပဲ­
ဟတ်ခနဲအရှက်ပြေအကြောက်ပြေလေးရယ်ရင်း။မမကခန္ဓာကိုယ်တို့ပို၍ကျုံ့ရင်းသူ့ရှေ့မှဖြတ်ကျော်သွားလိုက်
သည်၊
ခဏလေးနော်­
မမကသူ့ရှေ့မှဖြတ်ပြီးအိပ်ခန်းဆီဦးတည်ရင်းမှသွေးခြည်ဥနေသောလက်ဝါးနုနု
လေးထောင်ပြရင်း။အခန်းဆီပြန်လှည့်သည်၊
မမ­
ဟင်­
ဒီ ပုံအတိုင်းလုပ်ရရင်ကောင်းမလားလို့­
ရှင်­
သူ။မမကိုအထိတ်တလန့်ပြန်ကြည့်ပြီးကမန်းကတန်းဖြေရှင်းရန်ကြိုးစားလိုက်
သည်၊ခန္ဓာကိုယ်ကိုတစောင်းလှည့်ထားရင်းသူ့ကိုဝေခွဲမရသလိုသိက္ခာအပြည့်နှင့်
ကြည့်နေသော။မမအကြည့်မမကိုယ်နေဟန်ထားကခပ်လိမ်လိမ်တစောင်းလေး၊
ဖျက်­
သူက လည်ပင်း့လွယ်ထားသောအော်တိုကင်မယာလေးဖြင့် ကျွမ်းကျင်စွာ ရိုက်လိုက်သည်၊
အဲဒါကျနော်အလိုချင်ဆုံး ပိုဇေရှင်ပဲ မမ­
မမ မျက်နှာတွတ်တွတ်ရဲအောင်ဖြစ်သွားသည်၊တယောက်နှင့်တယောက်ကသိပ်
အကျွမ်းတဝင်ကြီးမဟုတ်ခဲ့ကြ၍လဲ ဆက်ဆံပြောဆိုရာ့တမျိုးကြီးဖြစ်နေသည်၊
မနေ့ကနေ့လည်(၁၂)နာရီလောက်မှ။မမနှင့်သိခဲရခြင်းဖြစ်သည်၊မနေ့ကလှယဉ်ကျေးမယ်ရွေးပွဲ့
။မမဒုတိယရသည်၊မမကိုဝိုင်းအုံကာဓါတ်ပုံရိုက်နေကြသောဓါတ်ပုံသမားဗွီဒီယိုသမားတွေကြား့။မမကို
အဝေးမှငေးခဲ့ရသည်၊
အရပ်မြင့်မြင့်။ဆံပင်ရှည်ရှည်လက်မောင်းဖွံ့ဖွံ့။တင်စွံ့စွံ့နှင့်မမအလှကဒုတိယနေရာနှင့်ပင်မတန်။ဘာကြောင့်မ
မဒုတိယသာချိတ်သည်ကိုလည်းသူနားမလည်။အားလုံးနီးပါးရှင်းသွားမှ။မမအနားသို့သူကပ်၍ရသည်၊သူကပ်
၍ရသောအချိန်က။မမပြန်မည့်အချိန်၊
ဆောရီးဘဲ။နောက်မှတွေ့ကြရအောင်နော်­
သူသိပ်ပင်ပန်းနေလို့ပါမောင်ရယ်­
မမနှင့်အတူပါလါသောအဒေါ်ဝဝကြီးကခပ်ရင့်ရင့်ဝင်ပြောလိုက်သဖြင့်လဲ။သူအ
ခက်တွေ့သွားရသည်၊
ရပါတယ်­ အားလျော့သံပဲဖြစ်မည်၊သို့သော်ကျေကျေနပ်နပ်မဟုတ်မှန်း
တော့။မမသိလိုက်သည်၊
သူဘယ်မဂ~ဇင်းတိုက်ကလဲ။မသိဘူးနော်­
ဘယ်မဂ~ဇင်းကမှမဟုတ်ပါဘူး။မမပုံကိုအလှချိတ်ထားချင်လို့။ရိုက်မှာပါ­
ဟင်­ မမအံသြသလိုဖြစ်သွားသည်၊ပြီးတော့ဘာမှဆက်မပြော။ပိုက်ဆံအိတ်လေး
ထဲမှစကူ့လွတ်ကလေးတရွက်ထုတ်ပြီးလိပ်စာရေးပေးသည်၊
မနက်ဖန် (၂)နာရီ။နေ့လည်(၂)နာရီနော်။မမ အခန်းကဘဲစောင့်နေမယ်­
မမလှမ်းပေးသောလိပ်စာ စာရွက်ကလေးကိုအူကြောင်အူကြောင်ကိုင်ရင်း။အ
ဆောက်အသဦးဆင်ဝင်အောက့်သူအတန်ကြာရပ်နေမိသည်၊မမစီးသွားသောတိုယို
တာလင်ဆာအဖြူလေးမျက်စိအောက်မှအပြီးအပိုင်ပျောက်ကွယ်သွားမှစာရွက်ကိုကြည့် ဖြစ်သည်၊
ယခု မမအိမ် အခန်းသို့အလာ။ဧည့်ခန်းသို့မဝင်မှီ။တံခါးခေါက်သည်။တံခါးကစေ့ရုံ
ကလေးမို့တွန်းဝင်ခဲ့သည်၊ဧည့်ခန်း့လူမရှိ၊ဧည့်ခန်းကိုကျော်ပြီးအတွင်းခန်းသို့လှမ်းအဝင်ရေချိုးခန်းမှ
ထွက်လာသော မမနှင့်ဆုံဖြစ်သည်၊
ကျနော့်လိုပုံမျိုးဘယ်သူမှမရိုက်လိုက်ရဘူး­
သူကကျေကျေနပ်နပ်လက်မထောင်ပြော၏၊
ကိုင်း ဒါဖြင့်လဲ ဒီဖက်ရှင်ပဲ ရိုက်လေ­
မမကရင်ကလေးကော့ပြီးခက်နွဲ့နွဲ့လေးပြန်လှည့်ကာခပ်ငေါ့ငေါ့လေးပြောသည်၊သူရယ်သည်၊မမ
ရွဲ့ပြောလိုက်မှန်းသူသိသည်၊
ဆောရီးပါ မမ မမ မကြိုက်ရင်မရို်က်ပါဘူး­
ကျင်းမြောင်းသောအခန်းလေးအတွင်း့ရေချိုးခန်း။ဧည့်ခန်းနျင့်အိပ်ခန်းတို့ကပါးလွှာသောအထပ်
သားနံရံတို့သာခြားစည်းထားသည်မို့။သူကကိုယ်ကိုတပတ်လှည့်လိုက်သည်နှင့်ဧည့်ခန်းသို့ရောက်သွားသည်
မမကသူ့ကိုခတ်တွေတွေကလေးကြည့်သည်၊
မနေ့ကသိကျွမ်းသောချာတိတ်က။မမကိုစိတ်ကောက်ပြနေလေသလားဟုလည်းတွေးမိသည်၊ချာတိတ်
ကြည့်ရသည်ကတော့ဇွတ်တရွတ်ကလေးဘဲထင်သည်၊ဝတ်ထားသော
အဝတ်အစားတွေနှင့်အသားအရေ။ရုပ်ရည်ရူပကာကမူခြေမွှေးမီးမလောင်လက်မွှေးမီးမလောင်မစားထဲကဘဲဖြစ်
မည်၊
ယောကျင်္ားလေးဖြစ်ပြီးပါးလေးတွေကရဲနေသည်၊မျက်ခုံးကောင်းကောင်းနှာတန်
ပေါ်ပေါ်နှင့်မို့ထိုင်းအဆိုတော်ထုံချိုင်းနှင့်ခပ်ဆင်ဆင်တူသလိုလို၊အသက်ကလည်း
(၂၀)ပတ်ဝန်းကျင်မျှသာရှိမည်ထင်သည်၊လည်ပင်း့နွားခလောက်လိုလွယ်လွယ်ဆွဲထားသောကင်မရာက
လေးကမူအလတ်တန်းစားအော်တိုဖိုကပ်ဂျင်း၊ကင်မရာတန်ဖိုးကြီးကြီးကိုင်မှလူတွေအထင်ကြီးကြသောခေတ်
တွင်သူကဒါလေးနျင့်လှယဉ်ကျေးမယ်ပွဲ့
လာရိုက်သည်ကိုပင်အံ့သြသေးသည်၊ဘာမှမသိနားမလည်သောချာတိတ်ကလေးသာ
ဖြစ်သည်၊
စိတ်ကောက်တာလား။မဟုတ်ပါဘူးနော်­
မမကအခန်းထဲမဝင်သေးဘဲ။အခန်းတံခါးဘောင်ကိုကိုယ်တချမ်းမှီရင်းမေးလိုက်သည်၊
အာ မဟုတ်ပါတာ ကျွန်တော်ရိုင်းသွားမိတာပါ­
ရိုင်းတယ် အို အဲဒီလိုမပြောမိပါဘူးနော်­
မမက မမက ရိုင်းတယ်မပြောပါဘူး­
စကားပြောနေစဉ်သူ့မျက်လုံးအစုံကအရင်းပိုင်းတုတ်ခဲသွားသောမမ။ပေါင်တန်အုံကြီးဆီရောက်သွား၏၊မျက်
နှာသုတ်ပုဝါကြီးကာစည်းထားသောကြောင့်သာ။မမအလှပကတိအမျိုးအဆင်ကိုမမြင်ရခြင်းဖြစ်သည်၊သူ
တဒိတ်ဒိတ်ပူလောင်သောရင်မှအငွေ့အသက်တို့ ကရင်ဝ့လှိုက်လှိုက်ဆူလာသည်၊
ထန်အုပ်­
ထန်အုပ်လို့ပဲ အားလုံးကသူ့ကိုသိနေကြသည်၊နာဂအမျိုးသားထန်အုပ်သည်အောက်
ပြေ့လာရောက်ပညာရှာရင်း ဘွဲ့ရပြီးနောက်ကြီးပွားနေခဲ့သည်၊ထန်အုပ်မိဘများက
တောသူဌေးများဟုပဲဆိုရမည်ထင်သည်၊ထန်အုပ်ဝါသနာကဓါတ်ပုံရိုက်။ရေကူး။ကိုယ်ခံပညာကစား။အဲ
လှပချောမောသောမိန်းမလှလေးတွေတွေ့လျှင်။ထန်အုပ်သမင်တွေ့သော
ကျားနှယ်တစိုက်မတ်မတ်ကြီးလိုက်ချောင်းတတ်သည်၊မမကဲ့သို့ဖြောင့်စင်းကျော့ရှင်း
သောခန္ဓာကိုယ်အချိုးအစားနှင့်မိန်းမလေးမျိုး။သူစိတ်ဝင်စားသည်၊
ဒီလိုပဲ ရိုက်မှာလား ဟင်­
မမ စိတ်ရဲရင် ဒီလိုပဲရိုက်ချင်တယ်­
ဖြစ်ပါတယ် အဟင်း ဘာမှဖြစ်တာမှမဟုတ်တာ­
မမ မျက်နှာကရဲရဲနီနီလေးဖြစ်သွားသော်လည်းအိေ­မပျက်ပြောရင်းခြေတဖက်ကို
နောက်တံခါးဘောင်သို့တင်ပြီးကွေးထောက်လိုက်သည်၊ရစ်ပတ်ထားသောသဘက်က
ဒေါင့်တန်းဆွဲပြီး။အလယ်ကလှစ်ဟသွားကာခပ််မှောင်မှောင်ပေါင်ရင်းဆီမြင်ရသည်၊ထန်အုပ်လည်ချောင်းဝ
့တံတွေးများတစ်ဆို့သွားသည်၊
ဒီပုံ ဘယ်နှယ်လဲ ဟင်­
လှတယ် မမ အဲဒီအတိုင်းဘဲနေ­
ဟိတ် အရှေ့တည့်တည့်ကမရိုက်နဲလေကွာ လူနောက်­
ထန်အုပ်က မမရှေ့သို့နေရာရွေ့လာရာ မမကခြေထောက်ကလေးပြန်ချပြီး။ဆီးခုံလေးကို
လက်ဝါးလေးနှစ်ဖက်ဖြင့်အုပ်ရင်းခါးလေးကုန်းကာပြောလိုက်သည်၊ကုန်းလိုက်သောမမရင်နှစ်မွှာကတောင်း
ထဲမှသွန်ချအ့ံဆဲဆဲကျွဲကောသီးတွေနှယ်တစ်ဆို့ဆို့ကြီးဖြစ်သွား၏၊
ဖျတ်­ ­ရတယ် အဲဒီပုံပိုမိုက်တယ်­
ဟယ် ကောင်စုတ်ကလေးပဲ ခစ်ခစ်­
မမကသတိရဟန်နှင့်နို့နှစ်လုံးကိုပြန်လည်သိမ်းစုပြီး။ခတ်ပျက်ပျက်မျက်နှာလေးဖြင့်စူ
အောင့်အောင့်ပြောသည်၊ထန်အုပ်ကနှစ်လိုဖွယ်ကောင်းသောသူ၏စွဲဆောင်မှုအပြည့်ပါသည့်အပြုးလေးကိုမမ
ထံသို့ပြုးပြလိုက်သည်၊
အဲဒီလို စိတ်ကောက်တဲ့ပုံလေးကိုက တမျိုးလှတာ­
သွား ကောင်စုတ်လေး­
မြွေပွေးအလု့းထွားထွားအကောင်ကြီးကြီးငိုက်လျှင်ဆေးမှီသေးသည်။အမိဝမ်းမှကျွတ်ခါစယက်ကန်းကြီးအ
ရွယ်မြွေပွေးပေါက်ကလေးများကိုက်မိလျှင်ပွဲချင်းပြီးဆေးမမှီတတ်
ကြောင်း။မမသိပုံမရလေဟန်ပင်၊ထန်အုပ်ကဲသို့ပျော့နွဲ့ချောမောသောချာတိတ်လေးတွေကို။မမတို့အရေးပေး
တတ်ကြသည်၊ဖက်လဲတကင်းနေတတ်ကြသည်၊ွှသည်ပင်မြွေ
ပွေးကိုပိုက်ဆံအိတ်ထဲထည့်ထားသည်နှင့်မခြားပေ၊ယခုမမကထန်အုပ်ကိုအပြစ်မမြင်။ဟိုးအတိတ်ဘဝကရေ
စက်ဘဲဟုထင်လေသလားမသိ။တရင်းတနှီးကြီးဆက်ဆံနေသည်မှာ။မမ၏မဟာအမှား၊
အေးလေမိန်းမတွေဟာထင်ပေါ်ကြောကြားဘို့နဲ့ငွေရမယ်ဆိုရင်တခါတလေယောကျင်္ားတွေထက်မိုက်တတ်ကြ
တာဘဲမို့လား၊ယခုလဲ
မမ။သူ့အလှသူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ကျော့ရှင်းစုံ
မက်ဖွယ်အလှကိုတိုင်းပြည်ကိုကြောငြာချင်တယ်ထင်ပါရဲ့၊အင်း မဆန်းပါဘူး ၊
ဟိုဖက်လှည့်လိုက်လေ မမ အင်း ဟုတ်ပြီ­
လှည့်လိုက်တော့။ပေါင်အလည်အထိရောက်ချင်နေတဲ့တဘက်အောက်ကပေါင်တန်ရစ်ရစ်ကြီး
တွေကဖွေးပြီးရေဆေးထားတဲ့စိမ်းစားဥအရောင်လိုအဲဒီအထက်နားကဝိုင်းစက်တဲ့တင်ပါးဆု့အပိုင်း
မမ အလှမယ်ဘွဲ့ရတာလဲ။မပြောနဲ့အဲဒီတင်ပါးအပိုင်းကိုကတ
မျိုးထင်ရှားနေတာ။၀ိုင်းစက်နေရုံတင်မကဘေးကိုထစ်ပြီးခါးမှာသိမ်သွားတဲ့။အချိုးအဆစ်တို့ကကျောက်ဆစ်
ရုပ်လိုလှပနေသည်ပဲမဟုတ်လား၊
အဟင်း
ယောကျင်္ားစိတ်နဲ့ပြောရရင်တော့ဒီခါးမျိုးကလက်နှစ်ဖက်နဲ့ကိုင်ပြီးလေးဘက်
ကုန်းလိုးလိုက်ရလို့ကတော့အဆီအနှစ်အပြည့်နဲ့သုံးထပ်သားဝက်သားတုံးကြီးကိုသွားဖုံးမြုတ်အောင်ကိုက်
လိုက်ရသလိုအရသာရှိမှာ၊အဲ အဲသလိုစိတ်တွေပေါ်လာအောင်
လည်းမချောတို့ကတင်ကားချင်သည်။ခါးသေးချင်သည်၊ထမီဝတ်လျှင်လဲခါးကိုကြိုးချည်ထားသလိုစုစည်း
ထားတတ်ကြတယ်၊
အခုလဲ
မမလေ။သူ့ဖင်ကိုဓါတ်ပုံရိုက်မယ်မှန်းသိလျက်နဲ့လှည့်ပြတယ်၊မခို့တရို့မျက်နှာ
လေးနဲ့ကော့ညွှန်းရွန်းလဲ့တဲ့မျက်တောင်ကြီးတွေခပ်စင်းစင်းလေးလုပ်ပြထားပုံကိုကလိုး
ချင်စရာ၊ပြောရရင်တော့လည်းပိန်ပိန်ဝဝ။ချောချောဆိုးဆိုးနောက်ဆုံးတော့လဲစောက်
ပတ်လက်နှစ်လုံးကြားလီးထိုးထည့်ရရင်ပဲ။ကာမမရသာဆိုတာလောင်မြိုက်တာပါပဲ၊ဒါ
ပေမဲ့လဲ။သူသူကိုယ်ကိူယ်အရုပ်ဆိုးဆိုးကြီးနဲ့တော့မလုပ်ချင်ကြပြန်ဘူး။ဖီးလ်ငုတ်တာ ပေါ့လေ။
ဟင်းဟင်းဟင်း၊
တော်ပြီကွယ် အဝတ်လဲလိုက်အုံးမယ်­
ဒီတလိပ်ကုန်အောင် လုပ်ရအောင် မမရယ်­
အိုး မဟုတ်ထာ­
ဘာလဲ မမက ကျနော့်ကိုမယုံလို့လား­
မယုံရင် အိမ်ခန်းထဲတောင် အဝင်မခံဘူးသိလား­
အား ဟား မမကျနော့ကိုယုံတာမှားသွားပြီ­
ဘယ်လို­
ဟုတ်တယ် ဓါတ်ပုုုံသာရိုက်နေတာ ကျနော့စိတ်တွေကလျှောက်တွေးနေတာ မမ မှ မသိတာ­
သွား စိတ်နဲ့ပြစ်မှားနေတယ်ပေါ့ ဟင်း­
ဟဲဟဲ မမကသဘောပေါက်လွယ်သားပဲ­
တော်ပြီ တော်ပြီ အဝတ်လဲတော့မယ်­
မမကသူမအိပ်ခမ်းထဲသို့လှည့်ဝင်သွားလေသည်၊ထန်အုပ်လှုပ်ရှားလှိုင်းထသောစိတ်နှင့်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်၊
ခဏ အကြာ့ မမ ပြန်ထွက်လာသည်၊
ဟင် လှလဲမလှဘူး­
ခတ်စူစူလေးပြောလိုက်သော ထန်အုပ်လေသံကြောင့် မမ ခပ်ဟတ်ဟတ်ကလေးရယ်် သည်၊
မင့် ကိုကြောက်လို့­
ယောကျင်္ားဂျင်းရှပ်ဖါးဖါးနှင့်ထမီပွင်ရိုက်ကလေးဝတ်ထားသော။မမခန္ဓာကိုယ်အလှကခု
တော့လဲသူလိုကိုယ်လိုပဲဖြစ်နေပြန်သည်၊
ကျနော် ဓါတ်ပုံမရိုက်ရတော့ဘူးပေါ့­
အိုး ရိုက်လေ ဒီလိုပဲ ရိုက်ပေါ့ မရဘူးလား­
မမကမိန်းမပညာပြသည်ထင်၏၊ထန်အုပ် မချင့်မရဲဖြစ်လာသည်၊မမထိုင်နေသောဆိုဖါ
ကြီးနားသို့တိုးကပ်လိုက်သည်၊သင်းထုံသော မမခန္ဓာကိုယ်မှရေမွှေးနံလေးကိုရှူရိ­က်ရ
သည်၊ဖြူနုသော မမလက်မောင်းမှအမွှေးလေးများကိုလဲအနီးကပ်တွေ့သည်၊ပါးပြင်စိမ့်
စိမ့်လေးထက်တွင်ခပ်ပါးပါးကွတ်ထားလာသောသနပ်ခါးရေကျဲရနံ့လေးကထန်အုပ်ကို
စိတ်ရိုင်းတွေဝင်စေသည်၊
မမ ကိုချစ်တယ်ဗျာ­
ဘာ­
ဆိုင်းမဆင့်ဗုံမဆင့်။မလောက်လေးမလောက်စားလေးကအတင့်ရဲစွာပြောလိုက်သောစကားသည်။မမ၏ကိုယ်
ကျင့်သက္ခာကိုစော်ကားပုတ်ခတ်လိုက်သည်၊ထင်ထားသည်ထက်ရိုင်းပြခြင်းအတွင်လည်း။မမသီးမခံနိုင်၊
ဒီကောင်လေးကအတင့်ရဲလွန်းသည်၊ကင်မရာကိုစားပွဲလေးပေါ်အသာချပြီး။မမဘေးသို့ရဲတင်းစွာပူးကပ်ထိုင်
လိုက်ပြန်သည်၊မမကဆတ်ခနဲမတ်တတ်ရတ်သည်၊
မင်း ငါ့အခန်းထဲကအခုထွက်သွား သွား­
ဟင်း ဟင်း အော်ကြီးဟစ်ကျယ်မလုပ်စမ်းပါနဲ့။မနေ့ကမှလတ်လတ်ဆတ်ဆတ်မယ်
ဘွဲ့ရထားတာသတင်းစာထဲဟိုးလေးတကျော်ဖြစ်သွားရင်။မမပျော်မှာလား­
ဒါမျိုးနဲ့ ငါ့ကိုအပေါစားထင်နေသလား လွယ်လွယ်နဲ့ရတဲ့အစားလို့တွက်ထားသလား­
မမ အသားတွေတဆက်ဆက်တုံအောင်ဒေါသဖြစ်နေသည်၊ရင်အုံလေးလှိုက်လှိုက်
သွားအောင်မောလာသည်၊
အတော်လေးခက်ခက်ခဲခဲချဉ်းကပ်ရလိမ့်မယ်လို့တော့ထင်ထားမိခဲ့တာအမှန်ပဲ
ဒါပေမဲ့ ဟင်းဟင်း ထင်သလောက်တော့မခက်ပါဘူး­
ဘာပြောတယ် ကဲ အင်း­
အိုး ဟိုး အဲဒီဇာတ်ကွက်တွေကဟိုးအရင်အသံတိတ်ခေတ်က ရုပ်ရှင်တွေထဲမှာပဲ ရမယ်
မမ ဟင်း ဟင်း­
အာ လွှတ် ငါ့လက်ကိုလွှတ်နော်­
ဟင်း ဟင်း မမ ကျနော့်ကိုအထင်သေးတာကိုး­
ထန်အုပ် လက်ကိုမလွှတ်ပဲ မမခန္ဓာကိုယ်လေးကိုရင်ခွင်ထဲဖိကပ်ဆွဲသွင်းလိုက်ပါ
သည်၊လက်ကောက်ဝတ်ကိုကိုင်ထားသောလက်ဆစ်အရိုးကလဲကြေမွကျိုးပဲ့ကုန်ပလားထင်ရအောင်စူးစူးရှရှ
နာကျင်သည်၊
ကယ်ေတော်မူကြပါရှင်­
ခွပ်­
အသံတိမ်တိမ်နှင့်အော်လိုက်စဉ် ထန်အုပ်၏လက်သီးကြီးတလုံးက မမမေးရိုးကို
ထန်းသီးကြီးတလုံးနှင့်ပစ်ပေါက်လိုက်သလိုအရှိန်ပြင်းစွာထိမိသွားသည်၊မျက်လုံးထဲမီးဝင်းဝင်းတောက်
သွားတာကိုပဲသတိရလိုက်သည်၊တလောကလုံးမှောင်မိုက်သွားသည်၊
ဆောရီး ပဲ မမရယ်­
အလင်းရောင်သည်အဝတ်မဲ့ မမခန္ဓာကိုယ်ဝင်းဝင်းပပလေးပေါ်သို့စူးစူးတောက်
တောက်ကြီးထိုးကျနေသည်၊ကုတင်ခေါင်းရင်းမှဖွင့်ထားသောပြူတင်းပေါက်မှနေပူအ
ရောင်ကတိုက်ရိုက်ကျဆင်းနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်၊ရန်ကုန်မြစ်ဖက်သို့မျက်နှာမူထားသော
မမအခန်းကထန်အုပ်အတွက်ပိုမိုလွတ်လပ်စေသည်၊မျက်နှာချင်းဆိုင်တိုက်ခန်းမရှိခြင်းကြောင့်အခန်း
တခါးကိုလွတ်လွတ်လပ်လပ်ဖွင့်လိုက်ရဲခြင်းဖြစ်သည်၊
မမဝတ်ထားသောယောကျင်္ားဝတ်ဂျင်းရှပ်အကျ­ဖါးဖါးကြီးက်ုကြယ်သီးများဖြုတ်သည်၊
မမအောက်ခံဝတ်မထား။ဝင်းအိရွှန်းစိုသောနို့ကြီးများက ထန်အုပ်ကိုထိတ်လန့်တကြား
မော့ကြည့်ကြသည်၊အကျ­ရင်ဘတ်ကိုဘေးတဖက်စီဖြဲချလိုက်သောအခါ၊ထန်အုပ်ဂလု
ခနဲတံတွေးမျိုချလိုက်သည်၊နို့အုံကြီးများကအလယ်တယ်ပုဂံလုံးကြီးတွေပမာဏ
လောက်ကိုရှိသည်၊ညိုပြာသောသွေးကြောကြီးနှစ်ချောင်းကအကြောစိမ်းလေးများကို
ရှက်ဖြာထားသည်၊
ထန်အုပ်ဖွဖွလေးအုပ်ကိုင်ကာ ဆုပ်နယ်ကြည့်မိသည်၊မာမာတင်းတင်းနျင့်အသား
အရေလေးကဝင်းမွတ်ခါနို့အုံကြီးကိုဆုပ်နယ်လိုက်သည်နှင့်လီးကတောင်လာသည်၊
ထန်အုပ်ရင်ထဲဒိတ်ဒိတ်။ဒိတ်ဒိတ်နှင့်ခုံနေသည်၊နို့သီးခေါင်းးလေးများကရဲတွတ်နေ
သည်၊အရည်လဲ့ကာမှည့်ကာစသပျသ်သီးမောင်းညိုလေးလိုတင်းမာပြောင်လက်နေ
သည်၊ထန်အုပ်အသာအယာလေးကုန်းကာစို့လိုက်သည်၊
ရှပ်ဟိုက်သောဗိုက်သားလေးမှပြေပြေလေးဆင်းသွားကာဆီးခုံမောက်မောက်ကလေး
ဆီမျက်စိရောက်၏ထမီအောက်သို့ငုတ်လျှိုးကွယ်ပျောက်သွားသောအသားဆိုင်ဝင်းဝင်းလေးကထန်အုပ်ကို
အသက်ရှူမှားစေသည်၊ထန်အုပ်နဖူးစပ့်ချွေးစေးတွေပြန်လာသည်၊
ထမီကိုအထက်ဆင်စလေးဆွဲနှုတ်လိုက်ရင်းအသက်ကိုအောင့်ထားလိုက်မိသည်၊ထမီစကိုဖြေးဖြေးချင်း
အောက်ချလိုက်သည်။အမွှေးကလေးများခတ်ပါးပါးထွက်ပေါ်လာသည်၊ထန်အုပ်ရင်တွေရိုင်းပြထန်ပြင်းစွာ
လှုပ်ရှားလျက်ရှိသည်၊နှင်းဆီဖြူပွင့်ဖတ်ကလေးများပမာ။မာထက်ဖြူဝင်းသောဆီးခုံဖြူဖြူလက်လက်ကလေး
အပေါ့်အ­မင်ဆွဲနေကြသောအမွှေးကလေးများကိုမြင်လိုက်သည်နှင့်ထန်အုပ်အသည်းများက။လေအဟတ်ခံ
လိုက်ပြီးလှက်ကနဲကတုံကရီကြီးဖြစ်သွားသည်၊
မမ မျက်နှာလေးကမူ ပကတိငြိမ်သည်လျက်နီထွေးသောနှုတ်ခမ်းပါးနျစ်လွှာကမဟ
တဟလေးဖြစ်နေသည်၊ကော့ပျံရှည်လျားသော မျက်တောင်ရှည်ကြီးများ မှိတ်ချထား
သည့်တိုင်။မမအလှကအသက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသည်၊နှုတ်ခမ်းဒေါင့်လေးစို့နေသောသွေးလေးကမေးစေ့သိုစီး
ဆင်းရန်တာစူနေသည်၊
မမ ကမေ့မျောနေဆဲ၊ထန်အုပ်တုံရီလှုပ်
ရှားသောလက်ချောင်းများဖြင့်တင်းမို့ကျစ်သောဆီးခုံလေးကိုတို့ထိပွတ်သပ်လိုက်မိ သည်၊လက်ဖျားများဆီမှ
နူးအိမွှတ်ညက်သောအထိအတွေ့က နှလုံးသားဆီသို့ဆိမ့်ဝင်
လာသည်၊ထမီလေးကိုထပ်မံလျှော့ချလိုက်ပြန်သည်၊
အမွှေးလေးများကကြမ်းရှရှပြောင်းဖူးမွှေးများနှယ်လိမ်ယှက်ရှုပ်ထွေးကာအုံဖွဲ့နေသည်၊စောက်မွှေးကြမ်းကြမ်း
နီကျင်ကျင်လေးများကိုကျော်လွန်လာကောအခါနက်ရှိုင်းသောလက်သန်းထိပ်ဖျားခန့်ချိုင့်ခွက်ကလေးကိုဦး
စွာတွေ့ရသည်၊ထိုချိုင့်ခွက်နက်နက်က
လေးထဲ့ပဲကြီးစေ့လေးပမာညှပ်ပြီးပြူးထွက်ရန်တာစူနေ မမ၏ချစ်သဲညှာ နုနုလေးကို
ထန်အုပ်တွေ့၏၊
မမ၏ချစ်သဲညှာ­ဟုကိုယ့်စိတ်ထဲကကဗျာဆံစွာကမည်ပေးမိသည်ကိုပင်ကိုယ့်ဖါသာကိုပြုံးလိုက်မိသေး
သည်၊မဝံ့တဝံ့လေးခေါင်းပြူကြည့်နေသောမမချစ်သဲညှာလေးအောက်သို့နိမ့်ဆင်းပြေးဝင်သွားသောအက်
ကြောင်းကြီးကမူထူထဲပြောင်တင်းနေသည်၊ကျွဲမျှော့ကြီးနှစ်ကောင်ဘေးချင်းယှဉ်အိပ်စက်နေသည့်အလားအ
လယ်ကြောကတင်းတင်းကြီးနက်ရှိုင်းနေသည်၊ကျယ်ပြောသောလယ်ကွင်းပြင်မှာဟိုးအခြားတဖက်သို့လှမ်း
မျော်လေတိုင်းဘယ်မှာဆုံးမှာလဲဆိုသောအမေးမျိုးနျင့်ငေးကေးစိုက်ကြည့်ဖူးကြမည်ထင်သည်၊
ထန်အုပ်ကလည်း။ယင်းသို့ပင်အက်ကြောင်းကြီးက မမပေါင်နှစ်လုံးကြားမှအောက်သို့
ကွေးဆင်းပြောက်ကွယ်သွားရာဘယ်အရပ်မှာဆုံးသည်ကိုမသိနိုင်သောမျက်လုံးစိမ်းနှင့်
ငေးကြည့်နေမိသည်၊လှပမို့မောက်တင်းကားနေသောမမ၏အဖုတ်ကြီးမှာ။မမအလှနှင့်စာလျှင်တော့အတန်ငယ်
အရုပ်ဆိုးနေသလားဟုထန်အုပ်တွေးဖြစ်သည်၊ပြဲမနေအာမနေပါပဲ
စောက်ပတ်ကြီးကအပြင့်ပင်အီလည်တုံခိုက်သောအရသာကိုပေးစွမ်းနိုင်မည်ဖြစ်
ကြောင်းအလိုလိုသိနေ၏၊ပြီးတော့သဘာဝဆန့်ကျင်ဖက်ဆွဲအားစွမ်းအင်ကြောင့်လည်း
မြင်ရုံလေးနှင့်ထန်အုပ်လီးကြီးကတဆတ်ဆတ်တုံခါပြီးဒေါသတကြီးရုန်းကန်နေသည်၊ထန်အုပ်အစိမ်းသက်
သက်တော့မဟုတ်။ကိုယ့်နည်းကိုယ့်ဟန်ဖြင့်။မာဆတ်ကျစ်လစ်
သောပစ္စည်းသစ်လေးတွေကိုကောင်းကောင်းဝါးဖူးသည်၊သို့သော် မမပစ္စည်းနှယ်ခန့်
ညားကြီးမားစွာ­အဟန့်­မကောင်းကြ၊
အချို့ကပိန်ကပ်ကပ်။အချို့ကပြားပြား။အချို့ကကြည့်မကောင်းအောင်ပင်မျက်နှာပြင်
အကျယ်အဝန်းကျယ်ပြန့်လွန်းကြသည်၊ယခု မမပစ္စည်းကတော့စိတ်တိုင်ကျထုလုပ်
ထားသလိုပင်၊အလျားအနံအမြင့်ထုထည်ပမာဏမျှတကာအလွန်သွားရေယိုစရာကြီး
ဖြစ်သည်၊
ထန်အုပ်ပဲ၊ အခြားမိန်းကလေးတွေနှင့်ထူးခြားသည်က။မမအမွှေးတွေကဆီးခုံတွင်ရပ်တန့်မသွား
ပေါင်ကျန်မှ။မှေးမှေးလေးသွယ်တန်းဆင်းသက်လာကာစောက်ဖုတ်အကွဲဘေးတဖက်တချက်ဆီ့တောတန်း
လေးသဖွယ်ရစ်ဝိုက်နေသည်၊ထို့အပြင်မမ၏စောက်ပတ်ကို
ဘောင်ခတ်ထားသလား။ပိုမိုတက်ကြွလာစေသည်လားမဆိုနိုင်ပါချေ၊ထန်အုပ်အသက်ကိုအောင့်ထားပြီး
မမခြေနှစ်ချောင်းကိုမ။မြောင်ပင့်တင်ပြီးထမီကိုခြေထောက်မှဆွဲချွတ် လိုက်သည်၊
မမ အနည်းငယ်လူးလွန့်သွားသည်၊ထန်အုပ် မမ မျက်နှာကိုတချက်အကဲခတ်သည်၊ မမ
အနည်းငယ်သတိရလာဟန်နှင့်မျက်လုံးလေးကိုမဖွင့်ပဲခေါင်းကိုတခြားတဖက်သို့
စောင်းသည်၊
အင်း ဟင်း­
ဆိုတဲ့မပွင့်တပွင့်ညီးညူသံလေးကိုကြားလိုက်ရသည်၊
လက်နှစ်ဖက်ကမူဘေးတဖက်တချက်စီ့အကိုင်အတွယ်မဲ့ပြစ်ချထားခဲ့သည်၊
ထန်အုပ်အချိန်ဆွဲ၍မဖြစ်နိုင်တော့ကြောင်းသဘောပေါက်လိုက်သည်၊သူ့ပုဆိုးကိုခေါင်း
ပေါ်မှအလျှင်စလိုပင့်တင်ဆွဲချွတ်ပြစ်လိုက်သည်၊ဖလပ် ခနဲပေါင်နှင့်ရိုက်သံထွက်လာ
ပြီးကြီးမားတုတ်ခိုင်လှသောလီးကြီးကရောဘာချောင်းကြီးလိုလေးကန်စွာခါယန်းနေ
သည်၊အရင်းနှင့်အဖျားကလုံးပတ်ညီညီဖျောင့်စင်းနေပြီးဘယ်ညာကောက်ကွေ့ခြင်းမရှိ
သောလီးတန်ကြီးထိပ်ဖျားကမသိမသာခတ်ကော့ကော့၊ဒစ်ကုက်ထိပ်ဖူးကြီးကအမာခံထုထည်ပြောင်ကာတဖျပ်
ဖျပ်နှင့်အရောင်တွေဖြာထွက်နေသည်၊ပြူတင်းပေါက်မှစူးစူးရှရှတိုးဝင်လာသောနေရောင်ကလီးတန်ကြီးပေါ်
သို့ပြတ်သားစွာဖြာကျနေသည်၊လုံးပတ်ကြီးကညိုဝင်းကားပြင်းထန်သောရင်ခုံစရာအရွယ်အစားကြီးဖြစ်
သည်၊ယောကျင်္ားတကိုင်ကိုခတ်အာအာကိုင်ရမည်ထင်သည်၊
ထန်အုပ် အသက်အရွယ်အရပ်အမောင်းကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်နှင့်ပင်မလိုက်အောင်
ကြီးမားသည်၊ထို့ကြောင်လည်းအတွင်းသိသူငယ်ချင်းတချို့ကထန်အုပ်ကို­၀ါးရင်းဒုတ်ထန်အုပ်­ဟု
အမည်ပေးထားကြခြင်းဖြစ်သည်၊အလျားကကိုယ်အဖျားကိုယ်မနိုင်။နိုင်
အောင်ညွှတ်လိုက်သည်အထိရှည်လျှားသည်၊သွေးသားဆူဖြိုးစအရွယ်မို့လဲသွေးကြောစိမ်းစိမ်းများကလီး
တန်ကြီးကိုပင့်ကူအိိမ်သဖွယ်ယှက်သိုင်းလိမ်ပတ်နေကာဇင်းချော
ကြီးမဟုတ်ဘဲအကြောများကဖုထစ်လျက်အပြိုင်းပြိုင်းအုံကြွနေပုံကြီးမှာယောကျင်္ားအ
ချင်းချင်းပင်မနာလိုစရာကောင်းလွန်းလှသည်၊လီးတန်ကြီးအရင်း့အုံဖွဲကာရှုပ်ထွေးနေသောလမွှေးများကမူမဲ
မနေမှောင်မနေနီကြောင်ကြောင်နဲ့ကြေးနီရောင်ထနေသည်၊နေ
ရောင်တွင်ရွှေမံ+တွေများခိုတွယ်နေသကဲ့သို့တဖျတ်ဖျတ်အရောင်တောက်နေသည်၊
အဝတ်ဗလာနှင့်ကုတင်ကြီးပေါ်ရှိထူထဲသောအိနိယြမွှေ့ယာထူကြီးပေါ့်နစ်ဝင်နေ
သောမမ၏ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာပန်းပုရုပ်တခုကိုလှဲလျောင်းချသိပ်ထားသလိုတူလှသည်၊
နို့အုံ ကြီးများကဘေးသို့မသိမသာလေးပြဲကျနေပြီးခတ်တွဲတွဲလေးဖြစ်ချင်နေသည်၊အ
ဝန်းအဝိုင်းသည်အလားတူပင်၊အများအားဖြင်လကျင်္ာဘက်နို့အုံကကြီးတတ်သည်၊အလားတူပင်လကျ်ာဖက်
စောက်ပတ်အခြမ်းကလည်းအခြားတဖက်ထက်ပိုပြီးကြီးသည်ကို
ထန်အုပ်သတိထားမိဖူးသည်၊ယခု မမ ပစ္စည်းများကအလုံးအထည်အဝန်းအဝိုင်းအား
လုံးတူညီလှပကြသည်ချည်းပင်၊
ထန်အုပ်ကုတင်ပေါ်ဒူးထောက်တင်လိုက်သည်၊မွှေ့ယာကြီးကအိကနဲနစ်ဝင်သွားသည်၊စန့်စန့်လေးလဲ
လျောင်းနေသော။မမခန္ဓာကိုယ်လေးပါလှိမ့်ကနဲလှုပ်ရှားသွားသည်၊ထန်အုပ်ညှင်ညှင်သာသာပင်။မမပေါင်နှစ်
လုံးကိုဆွဲထောင်လိုက်သည်၊အလိုက်သင့်အလျားသင့်။ပင့်ပေးခြင်းမရှိသဖြင့်ပေါင်တန်ကြီးများကနင့်နေ
အောင်လေးလံလှသည်၊အသေကောင်သဖွယ်ငြိမ်သက်နေသောမမ၏ပေါင်နှစ်လုံးကိုအပေါ်ဆွဲထောင်
ရာ့ပေါင်နှစ်လုံးကဘေးသို့ကားထွက်သွားသေးသည်၊ထန်အုပ်ကမမဒူးခေါင်းနှစ်ဖက်ကိုကမန်းကတန်းဆွဲစု
ထိန်းကိုင်လိုက်ရသည်၊ကားဖွံ့ထွားသောတင်ပါးကြီးနှစ်လုံးကအပေါ်သို့ကားမို့ကာကော့လန်သွားပြီးစောက်
ဖုတ်ကြီးကဖင်နှင့်ဆက်နေသောအကွဲကြောင်းပေါ်လာသည်အထိကြွတက်လာသည်၊
ထန်အုပ် ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုမမဖင်အောက်သို့တိုးကပ်လိုက်ပြီးလီးတန်ကြီးကိုမမစောက်
ပတ်အကွဲကြောင်းပေါ်သို့အလျားလိုက်မှေးတင်ထားလိုက်သည်၊ထို့နောက်
ချိန်သား ကိုက်နေရာယူပြီးနောက်ဖက်ကိုကြွလျက်လီးထိပ်လုံးတစ်တစ်ကြီးကို
မမ၏ကာမလှိုင်ဂူဝသို့ကိုုင်ယူတေ့ကပ်လိုက်သည်၊ထိုတဒင်ဂလေးသည်ထန်အုပ်အတွက်ပူလောင်ပြင်း
ပြသော ကာမရာဂမီးလောင်ပြင်အစပ့်တိုးဝင်ရန်အားယူနေသည်မို့တစ်ကိုယ်လုံးမှာပူ
လောင်ပြင်းထန်သောဝေဒနာကိုခံစားနေရသည်၊နှုတ်ခန်းမွှေးရေးရေးကြား့ချွေးသီး
လေးများစို့တက်လာသလိုနသယ်စပ့်ချွေးဥလေးများလိမ့်ဆင်းလာနေသည်ကိုပင်မ
သုတ်အားပဲ။လည်ချောင်းထဲ့ချောက်သွေ့ကာနှုတ်ခန်းအစုံမှာလဲတုံတုံရီရီနှင့်နှာခေါင်းမှထွက်သက်သည်ပင်ပို
မိုပူလောင်နေသည်၊
မမစောက်ဖုတ်ကိုတဝကြီးအရသာခံကြည့်ပြီးမှ ထန်အုပ်ကဖင်ကိုညှင်သာစွာဖိချလိုက်
သည်၊လီးတန်ကြီးကရှည်လျားလွန်းသောကြောင့်စေ့ကပ်နေသောစောက်ပတ်အဝသ်ု့
ရုတ်တရက်မဝင်ပဲကွေးကနဲဖြစ်သွားပြီးမှပလွတ်ခနဲဝင်သွားသည်၊ထိုအခါအထက်တ
ကြောရှိအက်ကြောင်းကြီးကအညံ့စားကော်နှင့်ကပ်ထားသလိုကွဲသွားကွာသွားသည်၊
ဖတ်ကနဲဖတ်ကနဲဆက်တိုက်အထက်သို့ကွဲတက်သွားကာအတွင်းမှခတ်ညိုညိုခပ်ရဲရဲ
စောက်ပတ်အတွင်းသားလေးများကိုထင်လင်းစွာမြင်လိုက်ရသည်၊
လီးတန်ကြီးထိပ်ဖူးကနူးညံ့သော်လည်းကြွက်သားများကသဘာဝအလျောက်လိုအပ်
လျှင်အလွန်တရာမာကြောတတ်ကြသည်ဖြစ်ရာပင်ကိုယ်ကပျော့အိသောနွံဗွက်အတွင်းသို့ငြုတ်ကျည်ပွေ့
လက်ဆုံမောင်းတန်ကြီးစိုက်ချလိုက်သလို­ဇွပ်­ကနဲနိမ့်ဝင်သွားသည်၊ပျော့ပျောင်းသောဘေးနှုတ်ခန်းသား
နှစ်ဖက်ကအတွင်းဆီသို့သဲ့ကနဲသဲ့ကနဲလိပ်ဝင်သွားပြီးမှတဖြေးဖြေးချင်းပက်ကျိတက်သလိုပြန်တက်လာကြ
သည်၊
ဇိ­ကနဲတင်းတင်းကြီးလိုးထဲ့လိုက်သောလီးကြီးဒါဏ်ကြောင့် မမဆတ်ကနဲတုံသွား
ကာလက်ကလေးနျစ်ဖက်ကစောက်ပတ်ကိုကိုင်ကြည့်လိုက်သည်၊
ဟင် မင်း မင်း ­
မမ ၏မှေးစင်းထားသောမျက်တောင်ကော့ကော့ကြီးများရုတ်ချည်းပွင့်လာပြီ ထန်
အုပ်ကိုမုန်းတီးရွံရှာသောအကြည့်ဖြင့်စူးစူးရဲရဲုကြည့်သည်၊
ဝင်နေပြီ မမ ငြိမ်ငြိမ်လေးနေနော်­
ဘာ ဘာဝင်တာလဲ ဘာဝင်တာလဲ ­
မမကထန်အုပ်ကိုလက်သီးဆုပ်လေးဖြင့်ထုရင်းကုန်းထသောလည်းပေါင်နှစ်ဖက်ကိုဖိချ
တွန်းတင်ထားသောကြောင့်။မမ ထမရ။ကုတင်ကြီးမှာသာ။လှေကြီးတစင်းလိုလှုပ်ခါလူး
လွန့်သွားရသည်၊ကုတင်ကပုခက်နှယ်။အနည်းငယ်လှုပ်ရှားပြီးနောက်အတန်ကြာယိမ်းထိုးနေသောပင်လယ်
ရေမြုပ်စပရိန်ကုတင်ကြီးဖြစ်သည်၊
မင်း မင်း သိပ်မိုက်ရိုင်းတယ် အဟင့် ။နှမချင်းမစာနာဘူး။မင်း လူယုတ်မာ­
မမဖင်ကြောထဲသို့နင့်နင့်နဲနဲကြီးစိုက်ဝင်နေသောကာမအရသာထူးကြီးကြောင့် မမ
စကားလုံးများကအပြင်းထန်ဆုံးဆဲရေးပြောဆိုရန်အားယူလင့်ကစားအားပျော့တိုးဝင်
သွားရှာသည်၊
ဗြစ် တစ် ပြွတ်­
အ ကျွတ် ကျွတ်ကျွတ်­
မမ မျက်တောင်ကြီးများမှေးစင်းကာကုတင်တပါ်သို့ အိကနဲခေါင်းပြန်ချလိုက်ရင်း
လက်နှစ်ဖက်ကအပြစ်မရှိ့သောမွှေ့ယာခင်းကိုတဖုံးဖုံးထုသည်၊
ပြွတ်စိ ပြွတ်စိ ပြွတ်စိ­
အ အာ အအာ အင်းအင်း ­
မမ နို့ကြီးများကရှေ့နောက်လှုပ်ရမ်းနေသည်၊ကုတင်ကြီးကလည်းအဆက် မပြတ်
တငြိမ့်ငြိမ့်
ခုံနေသည်၊ဒူးနှစ်လုံးကကုတင်ကြမ်းပြင်မွှေ့ယာထူထူကြီးထဲနစ်ဝင်နေသဖြင့်ပူနေသည်၊
အားနှင့်ဆောင့်ဆောင့်ချလိုက်တိုင်း မမ
ခန္ဓာကိုယ်ကအထက်သို့သိမ့်
ကနဲသိမ့်ကနဲတွန်းချလိုက်သလိုခံနေရသည်၊ဖင်ပိုင်းကြီးကမူမွှေ့ယာထဲသို့အိကနဲနစ်နစ်ဝင်သွားပြီးရုတ်ချင်း
ပင်ကန်ကန်တက်လာတတ်သည်၊ထန်အုပ် လီးထိပ်မှအရေကြည်
များက မမ စောက်ပတ်ထဲရှိကြွက်သားနုနုလေးများနျင့်ထီတွေ့ကာပျစ်ချွဲချွဲစေးထန်း
ထန်းဖြစ်စေပြီးဇိကနဲဇိကနဲ အသံကအသေအချာနားထောင်လျင်တိုးညှင်းစွာထွက်ပေါ်
နေသည်ကိုကြားလာရသည်၊
ပြွတ်ကနဲ ပြွတ်ကနဲ အသံလေးများကမူဆောင့်လိုးလိုက်တိုင်းထွက်ပေါ်လာလာသည်
မဟုတ်ချေ၊တခါတရံအသွင်း့လည်းကောင်း တခါတရံအထုတ့်လည်းကောင်းကြိုး ကြား
ကြိုးကြားထွက်ပေါ်နေခြင်းဖြစ်သည်၊ပြွတ် ဗြစ် ဆိုသောခပ်ကျယ်ကျယ်အသံက မူ
တခါတရံအလွန်အမင်းအားနှင့်ဆောင့်လိုးလိုက်ချိန် မမ ကလည်းစောက်ပတ်ကို
ညှစ်အားနျင့်ညှစ်လိုက်ချိန် တိုက်ဆိုင်ပါကကျယ်ကျယ်လောင်လောင်ထွက်နေတတ် သည်၊
ငါ မင်းကို ဒီ ဒီ ဒီလောက် အင့် အင့် ယုတ်မာလိမ့်မယ်လို့မထင်ဘူး သိ လား
အင့် အင့် အအား ကျွတ် ကျွတ် အအား အင်း အင်း­
ထန်အုပ်ကတပြားသားမှမလျှော့သောလေသံဖြင့်မျက်နှာထားတင်းတင်းထားပြော
လိုက်သောအခါ မမ သူ့အတတ်နှင့်သူစူးကာအောင့်သက်စွာန+တ်ခမ်းကိုကိုက်ပြီးတိတ်
တိတ်နေလိုက်ရရှာသည်၊မတိတ်လို့လဲမဖြစ်ပါ။ထန်အုပ်ကရုပ်ရှင်တွေထဲကလိုဗွိဒီယိုတွေထဲကလို­ချစ်
လွန်းလို့ပါမမရယ်ခွင့်လွှတ်ပါ မမရယ်­ဘာဘာညာညာပြောမည့်ကောင်
မဟုတ်။စိတ်မထင်လျှင်ထန်းသီးလုံးခန့်လက်သီးကြီးဖြင့်စွတ်ထိုးလိုက်ပါကလှပနုနယ် သော မမ
မျက်နှာလေးမြင်မကောင်းအောင်ရွဲ့စောင်းသွားနိုင်သည်မဟုတ်လား၊ပြီး
တော့မိမိခန္ဓာပေါ်မှအဝတ်အစားများကိုအကုန်အစင်အချွတ်ခံရရုံမျှမကစောက်ပတ်ထဲသို့ပင်လီးကြီးကအပြည့်
အဝကြီးတိတိမိမိဆောင့်လိုးနေပြီးဖြစ်၍လည်းဘာထူးတော့မှာလည်း
အသားပါအနာမခံလိုတော့၊
မရှက်တမ်းဝန်ခံရပါလျှင်လည်း မမစောက်ပတ်ခေါင်းထဲသို့တင်းကြပ်။ကြပ်သိပ်စွာ
ထိုးထည့်နေသောထန်အုပ်လီးတန်ကြီးမှာအရသာရှိလွန်းလှပါသည်၊စီးကနဲစီးကနဲတင်းတင်းကြီးပြစ်ပြစ်နှစ်
နှစ်အလိုးကောင်းမှုကြောင့်မမမှာအရသာထူးကြီးကိုခုံမင်နှစ်သက် လာမိသည် အမှန်ပင်၊
ပေါင်ကိုကားထားစမ်းပါ မမရယ်­
ထန်အုပ်က ခပ်စုစုလုပ်နေသောမမပေါင်တန်ကြီးနှစ်ဖက်ကိုဘေးသို့ဖြဲဖြဲကား။ကား
ခိုင်း၏၊မမကမကျေနပ်သလိုမျက်စောင်းလေးဖြင့်ကြည့်ရင်းမသိမသာလေးအသာကား
ပေးလေသည်၊
ခပ်ပြဲပြဲ ကားထားစမ်းပါဆို­
ဒီထက်ဖြဲချင်လဲ ကိုယ်ဖါသာဖြဲတော့­
မမဒါတော့တကယ်ကိုဒေါသဖြစ်သည်၊သူ့အလိုလိုက်ရအောင်။သူ့ဇနီးမယားလည်းမ
ဟုတ်ချစ်သူရီးစားလဲမဟုတ်။သူ့အလိုကျဘယ်နှယ့်လုပ်နိုင်မလဲ နော်၊အသေအချာတွေး
ကြည့်ရင် မမမုဒိန်းကျင့်ခြင်းခံနေရတာ။ဒါဟာပေါ့သေးသေးကိစ္စမှမဟုတ်တာ၊လုပ်ပ
လေ့စေအုံး၊ဟင်း မမ ဆိုတာဘာလဲ။အစွယ်နဲ့ ဒင်းသိရစေမပေါ့၊
ပြွတ် စွတ် ပြွတ်စိ ဒုတ် ပြွတ် ­
အ အားလားလား အ အား လားလား­
သည်နှစ်ချက်တော့
မမမျက်ရည်ဝဲသည်၊စောက်ခေါင်တခုလုံးလည်းဖိန်းရှိန်းပူထူသွား
သည်၊သုတ်ရည်အိတ်ဂလင်းထဲမှသုတ်ရည်များအံကျလာသည်အထိ။ ထိချက် ကနာ
သည်၊နာသည်၊နာပါသည်၊သ်ု့သော် ­နာသည်­ဟု မမ မအော်မိစေရန်အားတင်းသည်၊
ဒင်းတို့ယောကျ်ားတွေကသူတို့လိုးလို့များ ­အား နာတယ်­ဟုအော်လျှင်မနောခွေ့ကာ
လိုးအားပိုပြင်းကြသည်ဟုကြားဖူးသည်၊ကြိတ်မှိတ်တင်းခံသော မမ မေးရိုးလေးများအ
ကြောတွေထောင်ကုန်အောင်။ခံစားနေရလေသည်၊မျက်နှာနုနုလေး့ရဲရဲတွတ်သောသွေးတို့ပြည့်လျှမ်းကုန်သ
ည်၊ဝေဒနာကားမသေး၊
ထိုမသေးသောဝေဒနာအနောက်မှကြီးမားထူးကဲသောစွမ်းအင်ကြီးတခုကလည်းကပ်
ပါလာသည်၊လောကီလူသားတို ့သံသရာမှရုန်းမထွက်နိုင်အောင် ဖန်တလဲလဲဒုက္ခ
ရောက်နေကြရသည့်အရသာ၊စင်စစ် မမလည်းသွေးသားအကြောအချဉ်တို့နှင့်ဖွဲစည်း
လူသားပေပဲလေ၊ထို့ကြောင့်လဲစေတနာစိတ်မရှိပါပဲအလိုးခံနေရသောမမကသူမဖင်ကြီးအလိုလိုကြွတက်သွား
ကာ
ကော့တင်ပေးလိုက်မိခြင်းကိုပင်ဒေါသဖြစ်နေမိသည်၊
စောက်အလိုက်ကမ်းဆိုးမသိတဲ့ ဖင်­ တခါဆိုလဲထားတော့ခုတော့ဒီဖင်ကထန်အုပ်
လီးတန်ကြီးအရင်းခိုက်အောင်စိုက်သွင်းလိုက်တိုင်းကော့ကော့ပေးနေမိသည်၊
သည်မျှနှင့်ဆိူလဲတော်သေးသည်၊ မမခန္ဓာကိုယ်အကြောအချင်တို့က မမအလိုမကျပါပဲ
နှင့်တဖျင်းဖျင်းတသိမ့်သိမ့်။အိစိမ့်အောင်ကောင်းနေသောလိုးချက်အားကိုအားပေးအား
ေ­မာက်ပြုကာလှေကလေးလိုဟိုဖက်စောင်းဒီဖက်စောင်းနျင့်အလိုးခံနေသေးသည်၊ခတ်
စောင်းစောင်းစိုက်ဝင်သွားသောလီးတန်ကအတွင်းမှအသားနုလေးများကိုစောက်ခေါင်းနံရံမျက်နှာပြင်ျွှသပ်
သပ်ချကာထိထိမိမိကြီးထိုးဆွနေသည်၊ထိုအခါစောက်ပတ်မျက်နှာ
ပြင်ရှိမျှော့ကြီးနျစ်ကောင်လိုခောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းနျစ်ဖက်ကလီးကြီးကိုအားရပါးရဆွဲနေ
သလိုခံစားနေရသည်၊
ဘသားချောကတရှူးရှူးတရှဲရှဲနှင့်မနောခွေ့နေသည်၊တဟင်းဟင်းမာန်ထကာ မမ
နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုကိုင်ပြီး ဇိကနဲ ဇိကနဲမနားတန်းဆောင့်နေသည်၊မမဖင်ကြီးကရေဖြည့်
ထားသောဗူးဗောင်းကြီးအလားပြားပြားသွားပြီး ဖိအားကြောင်မွှေ့ယာထဲနစ်နစ်ဝင်သွား
ချေသည်၊နှစ်သောင်းခြောက်ထောင်ကျော််ပေးကာဝယ်ထားရသော အိနိယြမွှေ့ယာနှင့်
ကုတင်ကြီးကလည်းသူတို့ဝတ္တရားရှိ့သည့်အတိုင်းနစ်ဝင်လာသော မမ၏ဖင်ကြီးကို
ဝတ္တရားမပျက်တွန်းတွန်းတင်နေသည်၊
ကြာလာတော့တလှပ်လှပ်ခုံနေသောရင်နှင့်အမောလေးက မမအသက်ရှူနှုံးကိုမြန်
စေထန်စေလာသည်၊မမသည်လည်း ဟင်းဟင်း ဟဲဟဲ ဖြစ်နေသည်၊စူးရှဝင်းလက်
သောနေရောင်သည်တက်သွားသောနေလုံးနှင့်အတူပြူတင်းပေါက်မှတဝက်သာဝင်နေ
တော့သည်၊မမကျောဖက်မှမွှေ့ယာပင်လျှင်အေးစက်စပြုလာသည်၊အကြိမ်ပေါင်းများစွာ
ဆောင့်လိုးရင်းမှသူ့ဗိုက်သားနှင့် မမဗိုက်သားဖိကပ်လိုက်သောအခါငူပ မမပါးမွှေးလေး
ကိုအကြာကြီးနမ်းထားရင်းဖင်ကြီးသက်သက်ဖတ်ကနဲဖတ်ကနဲဆောင့်သွင်းရင်းလရေ များကို မမ
စောက်ပတ်ထဲပန်းသွင်းလိုက်တော့၊
ပူကနဲပူကနဲ အရသာကားဆယ့်လေးငါးကြိမ်ထက်မနည်း မမစောက်ခေါင်းထဲ့အ
ဆက်မပြတ်ခံစားရပြီးလီးတန်ကြီးမှာလည်းအမာဆုံးအတင်းဆုံးဒေါင်ဒေါင်မြည်သွားချိန်
မမစောက်ရေများပန်းထွက်ကုန်တော့သည်၊မုန်းတိုင်းထန်ပြီးသောပင်လယ်ပြင်သည်ငြိမ်
သက်သွားသောအခါအလန်လှပကြည်လင်လာတတ်သည်၊
သူက
မမပါးမှာနှာခေါင်းကိုစိုက်နှစ်ထားရင်းအသက်ပြင်းပြင်းကိုတရှူးရှူးနမ်း၏၊ပူ နွေးသောလေများက
မမပါးကိုရိုက်ခတ်၏၊မမကမနှစ်လိုစွာမျက်နှာကိုတဖက်သို့ ၆ လက်မခန့်ရွေ့သည်၊သူကလိုက်နမ်းရင်း
ချစ်လွန်းလို့ပါမမရယ်­ဟုတိုးတိုးလေးဆိုသည်၊စင်စစ် မမ သည်လည်းမောနေသည်၊
လှိုက်လှိုက် လှိုက်လှိုက် နှင့်အသက်ကိုမှန်မှန်
ရှူရန်ကိုပင်မနည်းကြီးကြိုးစားနေရ သည်၊
မမ ရောမောလား ဟင်ပြီးတယ်မို့လား­
ကျွတ် ဖယ်စမ်းပါ­
မမ ကသူ့နှဖူးကိုလက်ဖနှောက်လေးဖြင့်တွန်းရင်းမျက်နှာအိုအိုလေးဖြင့်ပြောသည်၊
မောင် တော့အရမ်းကောင်းတာပဲ­
မောင် တဲ့ ဟွန်း သေပါ့လား­ ဟုမမ ရင်ထဲကဆို၏၊ပါးစပ်ကမူဘာသံမှမထွက်။မျက်
လုံးအစုံကမျက်နှာကျက်မှမီးချောင်းကိုငေးနေမိသည်၊အဓိ­ါယ်မရှိ
မကြည့်လွဲထားခြင်း မို့လဲ မီးချောင်းကိုပင်မီးချောင်းမှန်းမသိပဲကြည့်သောအကြည့်ပင်ဖြစ်သည်၊
မဝ သေးဘူး မမ ရယ်­
အိုး­ မမ ကအလန့်တကြားမနှစ်လိုစွာ။သူ့ကိုတွန်းရင်း
ထမည်ဟန်ဖြင့်သူ့ရင်ပတ်ကို
တွန်းချသည်၊သူအသာအယာတဖက်သို့လှိမ့်ချလိုက်သည်၊စောက်ပတ်ထဲမှလီးတန်ကြီး
ကားရှည်လျှားစွာဖြင့်ကွေးကွေးကြီး ­ဗလွတ်­ ခနဲမြည်ကာတွက်ကျလာသည်၊ ထို
ဗလွတ်­ ဆိုသောအသံကမူအကျယ်ကြီး။ မမ မျက်နှာလေးရဲရဲနီသွားသည်၊စောက်
ဖုတ်ထဲမှအမြုပ်ဖြူဖြူလေးများကအကွဲကြောင်းအတိုင်းဖင်ကြားသို့စီးကျသည်၊ရုတ်တ
ရက်အဖုံးဖွင့်လိုက်သောဆိုဒါပုလင်းမှအမြုပ်များနှယ်အထဲမှကန်ထွက်လာသည်၊
မမ ရုတ်တရက်မှင်တက်မိကာကြည့်နေမိသည်၊နောက်မှအမြုပ်တစီစီဖြစ်နေသော
မမစောက်ဖုက်ကြီးကိုစါးမတတ်ဝါးမတတ်လှမ်းကြည့်နေသောသူ့မျင်နှာကိုသတိထားမိ
ပြီးအလျင်အမြန်ထမီကိုလှမ်းဆွဲလိုက်သည်၊ခပ်ကွေးကွေး ကုန်းလိုက်သော မမ ဖင်
အောက်သို့သူ့လီးတန်ကြီးဇတ်ကနဲထိုးကပ်လိုက်သည်၊
ရင်ထဲ ထိတ်ကနဲ ဖြစ်ခါလှည့် ကြည့်စဉ်၊
ကုန်းလိုက်ပါ မမ ရယ် လုပ်ပါ ဒီတခါဘဲ­
မမ ငိုချင်သွားသည်၊ကွေးထားသောခြေအစုံကြောင့်စောက်ဖုတ်ကြီးကလည်းဖင်
အောက်မှပြူးထွက်ခါ လိူးချင်စရာကြီး။ဖေါင်းကားနေသည်၊
မင်း လွန်လွန်းပြီးနော်­
ကျနော်အကြောင်းလဲ မမ သိသားနဲ့­
ခတ်စောင်းစောင်းလှည့်ထားသော
မမပုခုံးကိုညာလက်ဖနောင့်ဖြင့်ကပ်ခါဆောင့်တွန်း ရင်းသူကမာဆတ်ဆတ်ပြောလိုက်ရသည်၊ဖတ်ကနဲ
တွန်းလိုက်သော်လည်းရင်ခေါင်းထဲ
အောင့်ကနဲဖြစ်အောင်ပင်အရှိန်ကပြင်းသည်၊မမ ကြောက်စိတ်နှင့်ဒေါသရောနှောကာ
မျက်ရည်ဝဲသည်၊မျက်ရည်လုံးကြီးနှစ်ပေါက်ကပါးပြင်ကိုခုန်ချသည်၊
လှည့် ဟိုဖက် လှည့် ဖင်ကိုကုန်း ကုန်းထား­
မမ လေးကွေးစွာဖင်ကုန်းလိုက်သည်၊မျက်စေ့အစုံကိုတင်းကနဲတင်းကနဲနှစ်ချက်ဖိ
ပိတ်လိုက်ရာမျက်ရည်တို့ခေါင်းအုံးပေါ်စွန်းထင်းသွားသည်၊ကုန်းထားစဉ်တစုံတရာဖိ
ကပ်ခြင်းရှိသည့်အတွက် မမ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေစဉ်
ပြွတ် ပြစ် ပလွတ် အွန်း­
စောက်ပတ်မျက်နှာပြင်ကိုလျှာကြီးဖြင့်မားရကါးရကြီးယက်ခြင်းကိုခစားလိုက်ရသည်၊
ဗိုက်သားထဲသို့လည်းကောင်း။တင်ပါးဆုံပိုင်းအတွင်းသို့လည်းကောင်း။စအိုဝမှတဆင့်
နာဗ်ကြောအကြီးတည်ရှိရာကျောပြင်ကြားမှ
ပါးပြင်နထင်နရင်းများပင်ရှိန်းကနဲဖိန်းကနဲ ခံစားလိုက်ရသည်၊သူ့မျက်နှာက
မမစောက်ပတ်အောက်တဲ့တဲ့ပက်လက်အနေအထား ဖြင့်ရောက်လို့နေသည်၊ရှက်လွန်းနေသဖြင် မမ
မျက်စေ့အစုံကိုမှိတ်ထားသည်၊ထိုစဉ် သူ့ခြေနှစ်ချောင်းက
မမလည်ဂုတ်ကိုကတ်ကျေးကိုက်လိမ်ကာဆွဲချလိုက်သည်၊ပူကနဲ
ပါးပြင်ကိုလီးထိပ်ကြီးထိုးမိသည်၊ဖင်တပြန်ခေါင်းတပြန် ဆစ်စတီးနိုင်း
ပုံစံ ၊
ဖယ် ငါ ငါ အဲဒီလို အစားထဲက မဟုတ်ဘူး­
မမ မျက်လုံးထဲပြာဝေမူးမိုက်သွားကာဂမူးရှူးထိုး။ကတုံကရီလေးအော်သည်၊သူက
မမခါးကိုလက်နှစ်ဖက်ဖြင့်သန်မာစွာရစ်သိုင်းဖက်ထားရင်းခါးကိုကော့၍လီးကိုပင့်ပေးသည်၊မမ
ခေါင်းကသူ့ခြေသလုံးနှစ်ခုကြား့လှည့်မရ။အသက်ရှူမဝတော့၊
လုပ်စမ်းပါ မမရဲ့ အို ဘယ်လိုဖြစ်နေတာလဲ­
တင်းကနဲအံကြိပ်ပြီးဆွဲခြင်းခံလိုက်ရသောလည်ပင်းကအစ်သွားသည်၊သူတကယ်
ရက်စက်၏၊တကယ်လုပ်မည့်အနေအထားလည်းရှိသည်၊မမအားလျှော့လက်လျှော့
လိုက်သည်၊လက်မနှင့်လက်ည+ိးလက်ခလယ်။လက်သုံးချောင်းဖြင့်သူ့လီးကိုမဝံ့မရဲလေး
ကိုင်ကာခလေးနို့စို့သလိုစို့လိုက်သည်၊လီးထိပ်ကြီးကဝါဂွမ်းဆိုင်နှယ်နူးညံ့ပါပေသည်တကား၊ဒစ်အောက်မှ
ရဲနေေသောအသားနုလေးများဖြင့်လီးကိုငုံပြီးလျှာနှင့်ပွတ်လိုက်ရာသူ့
ခြေနှစ်ချောင်းကပြေထွက်သွားပြီးမွှေ့ယာပေါ်ဖဝါးထောက်၍လီးကိုကော့ကော့ပေးလေ
သည်၊မမမျက်ရည်ဝဲဝဲနှင့်မံ+ရီဝိုးတဝါးအမြင့်ပင်လီးကြီးကိုစုပ်လိုက်ရပြန်သည်၊
မမ အသိအာရုံ့စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းကြီးထဲသို့မျော့ကြီးတကောင်တလန်း
လန်းဝင်နေသည်၊တခါတရံစောက်စိလေးကိုဆစ်ခနဲနေအောင်လေအားပြင်းပြင်းနှင့်စုပ်
လိုက်ခြင်းခံရသည်၊ထို့ကြောင့်စောက်ခေါင်းထဲမှအဆင့်တူတုံ့ပြန်မှုအနေဖြင့်စောက်ရေ
ကြည်များစိမ့်ထွက်လာသည်၊စောက်ပတ်အဝတဝိုက်ကိုသူကမထိတထိလျှာဖြင့်ဝိုက်
ကာယ်လိုက်သောအခါလေးဖက်ထောက်ခါကုန်းထားသော မမဖင်ကြီးသည်ဒီလှိုင်းပုတ်
ခတ်မိသောလှေဦးပမာယမ်းခါသွားပြီးနိမ့်ချည်မြင့်ချည်လှုပ်ရှားသွားရသည်၊
မမ အပေါ်က လုပ်­
မတတ်နိုင်ပါ။သန်းခေါင်ထက်နော့ညဉ့်မနက်တော့ဟုသဘောပိုက်ခါ မမကသူ့ဗိုက်
သို့ခွကျော်ပြီးလီးတန်ကြီးပေါ်စောက်ပတ်အဝကိုတေ့ပြီးမရဲတရဲလေးထိုင်ချလိုက်လေ
သည်၊
ဇွပ်­ ခနဲလီးကြီးနစ်နစ်ဝင်သွားစဉ် မမ မျက်နှာလေးမျက်နှာကျက်ဆီမော့တက်သွား
သည်၊လက်နှစ်ဖက်ကသူ့ရင်ဘတ်မှမာကျစ်တောင့်တင်းသောနို့ကြီးနှစ်ဖက်ကိုထောက်
မိသည်၊ယောင်ယောင်ကန်းကန်းနှင့်သူ့ရင်ဘတ်မှနို့အုံကြီးနှစ်လုံးကိုဆွဲလိုက်ရင်းဆီးခုံ
ကြီးမှလမွှေးအုံကြီးနှင့်
မမဖင်ဖွေးဖွေးကြီးပြားကနဲကပ်မိသည်အထိ။လီးတဆုံးထိုင်ချ
လိုက်သည်၊နားထဲ့­ဇီး­ကနဲ။အသံကိုကိုယ်အတွင်းပိုင်းဆီမှကြားလိုက်ရသလိုပင်။လီး
တန်ကြီးကစောက်ပတ်ထဲ့တွင်းအောင်းမြွေဟောက်ကြီးပမာပြည့်ကြပ်သွားသည်၊
အင်း ဟင်း ဟင်း ဟင်း ဟင်း­
နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ထားသည်၊ပါးစပ်ကိုစေ့ထားသည်၊မာနစိတ်ဖြင့်ဘာသံမှမထွက်
အောင်နေမည်။စိတ်ကူးထားလင့်ကစားနှာခေါင်းထဲမှလေးများကန်ထွက်သွားကာလည်
ချောင်းထဲမှအသံလေးများရောနှောပါဝင်သွားကြသည်၊နှုတ်ခမ်းတွေခြောက်သွေနေ
သည၊အာခေါင်တွေပူရှိန်းနေသည်၊တံတွေးမြိုချလိုက်သည်၊
ဗြစ် ဇစ် ပြွတ် ဘွတ် ­
အ အ­
မမ
ဖင်ကိုကြွပြီးပြန်အချလီးတန်ကြီးအနည်း၍ယ်ကွေးကာအရှိန်ပြင်းပြင်းနှင့်တိုးဝင် သည်၊မမ
မျက်တောင်ကြီးများစင်းကျသွားသည်၊ပါးစပ်လေးဟကာမျက်နှာကလေး
နောက်လန်သွားပြန်သည်၊မမ နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုသူကအောက်မှနေပြီးတဖွဖွဆုပ်နေပေး
ခြင်းကြောင့်လည်းစောက်ပတ်ကဆွပေးသလိုဖြစ်ပြီးလီးတန်ကြီးကိုတင်းတင်းကြပ်
ကြပ်ကြီးညှစ်ထားလိုက်မိပြန်ချေသည်၊
ပြွတ် ပြွတ် ပြစ် ပြလွတ်­
ဟို့ အ အ ကျွတ်ကျွတ်­
မမ
မကျွမ်းကျင်ခြင်းကြောင့်စောက်ခေါင်းထဲသို့လီးကြီးကစူးစူးနစ်နစ်ဝင်သွားပြီး
အောင့်သက်သက်နာကျင်သောဝေဒနာကိုခံစားနေရသည်၊
မမ မလုပ်တတ်ဖူးလား­
ဟင့်အင်း­
မမ ကမျက်နှာလေးတခြားလွဲပြီးမပြုးမရယ်လေးခေါင်းခါရင်းဆံပင်များကိုသပ်တင်
လိုက်သည်၊
ကဲ မောင်ပဲလုပ်ပေးမယ်­
မမ ကသူ့ကိုယ်ပေါ်မှခွဆင်းစဉ်လီးကြီးကတစောင်းကျွတ်ထွက်ခါ မမ လက်ဝဲခြေ
ဖဝ်းနှင့်မတော်တဆတိုက်မိကြသည်၊
ကုန်းလေ မမ­
ရိုးရိုးပဲ လုပ်ပါလားဟင်­
ဖင်ကုန်းတဲ့အရသာကို မမ နောက်တော့သိလာမှာပါ မမ ရဲ့ မောင်ပြောတာကိုယုံ­
မတတ်နိုင်ပါ မမ ဖင်ကုန်းပေးရပြန်သည်၊
မမ­
မမ မထူးပဲလှည့်ကြည့်သည်၊
မမ အခုထိစိတ်မပါသေးထူးလား ဟင်­
မမ လိမ်ညာစွာခေါင်းကိုခါရမ်းလိုက်သည်၊
မမ လိမ်တာ­
သိလဲ ပြီးတာပဲ­
မမ မောင့်ကိုချစ်သွားပြီမို့လား ­
ဟင်း ဝေးသေး ­
မောင့်ကိုမချစ်ပေမဲ့ မောင့်လီးကြီးကိုတော့စွဲသွားပြီမဟုတ်လားမှန်မှန်ပြော
ပြောလေ­
မမ ဆတ်ခနဲ သူ့မျက်နှာကိုကြည့်သည်၊သူကညှိုငင်အားပြင်းစွာပြုံးပြသည်၊
မမ မျက်လုံးတွေက ကျွန်တော်ကို ချစ်နေပြီတဲ့ ­
သွားစမ်းပါ­
မမက ကုန်းထားသောဖင်ကိုပြန်ထိုင်ဟန်ပြင်လိုက်ရာ သူကအလျင်အမြန်ဖမ်းကိုင်
ရင်းက
ဟား ဟား မမ လူလည်မကျနဲ့ ဟင်းဟင်း­
မမ ကသူ့စကားကြောင့်ကြိတ်ပြုံးရင်း ကြည့်ပါလား သူပြောပုံက မမ လူလည်မ
ကျနဲ့တဲ့၊
ဟဲ့ အို ဘယ်လိုလုပ်တာလဲ­
ဖင်ကိုလိုးမလို့လေ­
ဟာ ဟေ့အေးကွာ အဲဒါတော့ မကြိုက်ဘူး­
ဒါဖြင့် စောက်ပတ်ကိုလိုးတာကိုတော့ မမကြိုက်တယ်ပေါ့ ဟုတ်လား­
အေး ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် ကဲ­
သူ တဟားဟားရယ်သည်၊
ဒါဖြင့်ရင် ဖင်ကိုမလိုးပါနဲ့ မောင်ရယ် စောက်ကတ်ကိုပဲလိုးပါ လို့ပြော
ပြောလေ­
မမ ရှက်စိတ်နဲ့သူ့ကိုလှည့်ကြည့်သည်၊
ပြောဆို မပြောရင်­
ဟေ့ ကွာ မကောင်းဘူး­
မမ မျက်စိမျက်နှာပျက်ပျက်နှင့်ပြောသည်၊
ပြောလို့ဆိူ ဖင်ကိုမလိုးပါနဲ့ မောင်ရယ် စောက်ပတ်ကိုပဲလိုးပါလို့လေ­
ပါးစပ်ကမထွက်ဖူးဟဲ့ ကောင်နာလေးရဲ့ ကဲ­
မမ ဒေါသဖြစ်ဖြစ်နှင့် မျက်စောင်းထိုးကာအော်သည်၊
အေးလေ မပြောရင်လည်း ဖင်ကိုဘဲလိုးမှာပေါ့­
သူတမင်ကြည်စားနေမှန်း မမသိသည်၊အပျော်အပျက်လေးနှင့် မမစိတ်ပြေအောင်လုပ်
နိုင်သောသူ့ကို မမချီးကျူးရမည်၊
ဖင်တော့ မလိုးနဲ့ကွာ­
ဒါဖြင့် ဘာကိုလိုးရမလဲ ပြော­
မမ အတန်ကြာငြိန်နေသည်၊ခေါင်းငုံ့ထားရင်းမှ
မပွင့်တပွင့်လေးပြောသည်၊တိုးတိုး လေးပြောသည်၊
စောက်ပတ် ကဲသိပလား­
ဘယ်လို ဘာကိုလိုးရမလဲ ပြောပါအုံး­
မောင်ကလဲကွာ မကောင်းဘူး­
ပြောလေ မပြောတတ်ဘူးလား­
မမ မှပါးစပ်ကမထွက်တာ­
ကဲ ပြောကြည့်စမ်းပါ ရပါတယ်­
စောက်ပတ် ကိုပဲလိုးပါ မောင်ရယ် ကဲ­
ပြောပြီးပြီးခြင်း မမ
သူ့ကိုလှည့်ကာလက်သီးဆုပ်လေးနှင့်ထုရင်းတခစ်ခစ်ရယ်လေတော့သည်၊ကျစ်ကျစ်ပါအောင်လိပ်ထားသော
သတင်းစာတစောင်ကသူ့တို့ပေါ်ကျလာသည်၊သူကဖြန့်ပြီးကြည့်သည်၊ဒုတိယမယ် မမ
ပုံလေးကလှပလန်းဆန်းနေသည်၊
ပြီးပါပြီ၊"},


{"title":"အချစ်သန့်သန့်လေး","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_WJ73N7EIO6jJ3jg1BghyphenhyphenJC0ZlncLCE6ilPK7gImyRJsgCmh5PpZ5kBxHKQB0GlPcywGBPfhc6pnAlUUo-hdmFLZQy9N-GlT4N_z7yh3DRjU1UBo-_-Hw65u6LvbZT6lnwJoFSVVh2Mo/w128-h128-p-k-no-nu/567a8423a0d48d8cad1c312ad3c6e5a7.jpg","content":"ရွှေရည်ဝင်းထိန် ဘဝ ရှေ့တက်လမ်း အတွက် ရန်ကုန်မြို့ကို လာခဲ့သည် ။
ရွှေရည်ဝင်းထိန်အတွက် ဧရာမ စွန့်စားခန်းကြီး တခု ဖြစ်သည် ။ ရွှေရည်ဝင်းထိန်သည် အဖေနဲ့ အမေ အတန်တန် တားတဲ့ကြားက ကြီးပွားတိုးးတက်ဖို့ ထွက်ခဲ့လိုက်သည် ။ အမေ့ဖက်က ဆွေမျိ ုးတ
ယောက်ရဲ့အိမ်မှာ စရောက်ရောက်ချင်း ခဏနေသည် ။ ချက်ချင်း အလုပ် မရလို့ အလုပ်ရှာနေတာနဲ့ တပတ်မက ကြာသွားသည် ။ ဆွေမျိ ုးအိမ်ကို အားနာတာကြောင့် ဘာရရ လုပ်မည်လို့ ဆုံးဖြတ်
ပြီး တဆိုင်ဝင် တဆိုင်ထွက် လိုက်မေးသည် ။ အလုပ်တောင်းသည် ။  စူပါ ဂလုပ်  ဆိုတဲ့ စူပါမားကက်ကြီးမှာ အရောင်း ဝန်ထမ်း အလုပ် ရသွားသည် ။ ဘာဘဲဖြစ်ဖြစ် အလုပ်တော့ ရသွားပြီ
ဆိုပြီး ရွှေရည်ဝင်းထိန် ပျော်သွားသည် ။ လက်ရှိ နေနေတဲ့ ဆွေမျိ ုးအိမ်ကိုလည်း နေခစားခလေး ပေးနိုင်ပြီမို့ သိပ် အားမနာရတော့ဘူး ။ အမြန်ဆုံး မိန်းကလေးဆောင် တဆောင်ကို ပြောင်းနေ နိုင်ဖို့
ကြိုးစားသည် ။ ရွှေရည်ဝင်းထိန်က တောသူပေမယ့် အရပ်ကောင်းသည် ။ အသားဖွေးသည် ။ ကိုယ်လုံးကလည်း သိပ် တောင့်တောင့်ထယ်ထယ်ကြီး မဟုတ်ပေမယ့် ရှိသင့်သလောက် ရှိသည် ။
ယောကျ်ားသားတို့ မျက်စိကျစရာ မိန်းမတယောက်မို့ ဆိုင်မန်နေဂျာ အကြီးဆုံးက မြင်တတ်သည် ။ ရွှေရည်ဝင်းထိန်ကို ကက်ရှာ အလုပ်ကနေ ရုံးခန်းထဲ ရွှေ့လိုက်သည် ။ ရွှေရည်ဝင်းထိန် အချိန်တိုတို
နဲ့ တဆင့်မြင့်သွားသည် ။ ရုပ်ရည်က ပြေပြစ် စကားပြောကလည်း ချိ ုတာမို့ ရွှေရည်ဝင်းထိန်ကို စူပါမားကက်က ဝန်ထမ်းတွေရော အုပ်ချ ုပ်သူတွေရော ခင်မင်ကြ ကြိုက်ကြသည် ။
ဒီစူပါမားကက်ကြီးကို နယ်စပ်ကုန်သွယ်ရေး လုပ်နေတဲ့ ကုန်သည်တွေ က ကုန်ပစ္စည်းတွေ လာသွင်းကြလို့ ရွှေရည်ဝင်းထိန် လုပ်နေတဲ့ ရုံးခန်းကို စီးပွားရေးသမား
ကုန်သည်တွေဝင်ထွက်နေကြတဲ့အထဲ ရုပ်သနားကမား နဲ့ နယ်စပ်က လာတယ် ဆိုတဲ့ ကိုရွှေသိမ်းမင်း ဆိုတဲ့လူတယောက်နဲ့ ရွှေရည်ဝင်းထိန် ခင်မင် ရင်းနှီးသွားသည် ။ ကိုရွှေသိမ်းမင်းက သန့်သန့်
ပြန့်ပြန့် သဘောကောင်း ယဉ်ကျေးတဲ့ လူတယောက်ပါ ။ စူပါမားကက်ကြီးကို ထိုင်းဖက်က ကုန်ပစ္စည်းတွေ တော်တော်များများ သွင်းတဲ့ လူတယောက် လို့ မန်နေဂျာတွေက ပြောပြဖူးသည် ။
အကြီးဆုံး မန်နေဂျာနဲ့လည်း လည်ပင်းဖက် ပေါင်းသင်းနေတဲ့ လူမို့ ဆိုင်ကြီးတဆိုင်လုံးက ဝန်ထမ်း အလုပ်သမားတွေ က  ကိုရွှေသိမ်းမင်း ကို မသိသူ မရှိ အားလုံးက ချစ်ခင်ကြသည် ။ သူကလည်း
လက်ဖွာသည် ။ လက်မခက်ဘူး ။ ပေးသည် ။ ကျွေးသည် ။ လူ့အကျော လူ့မနောကို သိသည် ။ ပေါင်းတတ်သည် ။ ဝင်တတ် ထွက်တတ်သည် ။
ရွှေရည်ဝင်းထိန်လည်း မကြာခင်ဘဲ မိန်းမဆောင်တဆောင်ကို ပြောင်းဖြစ်သွားသည် ။ အခု ရွှေရည်ဝင်းထိန် ကမာရွတ် လှည်းတန်းမှာ နေသည် ။
စည်ကား ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ လှည်းတန်းလမ်းမှာ နေနေရတာကို ရွှေရည်ဝင်းထိန် ဂုဏ်ယူသည် ။ ရွှေရည်ဝင်းထိန် နေတဲ့ အဆောင်မှာက မိန်းကလေးတွေ အများကြီး နေသည် ။ မော်ဒယ်သင်တန်း
တက်နေသူတွေ ရှိသလို ကေတီဗီမှာ လုပ်နေသူတွေလည်း ရှိသည် ။ ရွှေရည်ဝင်းထိန် နဲ့ မိန်းကလေးတွေ ခင်မင်သွားကြတော့ သတင်းစုံ သိရ ကြားရ သည် ။ ရှေ့တက်လမ်းအတွက်
ဘာသင်တန်းတွေ တက်ရင် ကောင်းမလဲ အကြံဉာဏ်တွေ ရလာသည် ။
ကိုရွှေသိမ်းမင်း လည်း စူပါမားကက်ကြီး တခုလုံးမှာ အလှဆုံး ရွှေရည်ဝင်းထိန်ကို သဘောကျပြီး ရွှေရည်ဝင်းထိန်ကို လက်ဆောင်လေးတွေ ပေးပြီး ခင်မင်အောင်  ဝင် လေတော့သည် ။ ရွှေရည်ဝင်း
ထိန်လည်း နယ်က မိဘတွေဆီကို ငွေလည်း ပို့ချင်တာကြောင့် အစစ ချွေတာ ကျစ်နေရတဲ့ အချိန် အခုလို  ချွေလာတဲ့ ကိုရွှေသိမ်းမင်းကို ကြာလာတော့  ကြွေ လာသည် ။ သူတို့ သာမန် ခင်မင်
မှုထက် သာတဲ့ ပိုတဲ့ ဘော်ဒါတွေ ဖြစ်လာကြသည် ။ ဆိုင်က အလုပ်ပြန်ချိန်မှာ ကိုရွှေသိမ်းမင်းက လာစောင့်နေတတ်သည် ။ နန်းကြီးသုတ်လေး ..ရှမ်း ခေါက်ဆွဲလေး..အတူတူ စားပြီးမှ
လှည်းတန်းက အဆောင်အောက်အထိ ကိုရွှေသိမ်းမင်းက ရွှေရည်ဝင်းထိန်ကို လိုက်ပို့သည် ။
သံယောဇဉ်တွေ တရစ်ပြီး တရစ် ချည်နှောင်မိလာကြတော့ ရွှေရည်ဝင်းထန် နဲ့ ကိုရွှေသိမ်းမင်းတို့ ချစ်မိသွားကြသည် ။ ကိုရွှေသိမ်းမင်းက ချစ်ရေးဆို ချစ်စကားပြောလာသောအခါ ဒီလူကြီးက သူမ
အတွက် အားကိုးစရာ အမှီသဟဲ ပြုစရာ လူတယောက်လို့ ရွှေရည်ဝင်းထိန် ထင်မိတဲ့အတွက် သူ့ကို ပြန်ချစ်လိုက်သည် ။ ကိုရွှေသိမ်းမင်းသည် အရမ်း အလိုက်သိတတ်တဲ့ လူတယောက် လို့ ရွှေရည်
ဝင်းထိန် ထင်မိသည် ။ အရမ်းသဘောကောင်းသည် ။ အနှမျော မရှိ ပေးတတ် ကမ်းတတ်သည် ။ ရွှေရည်ဝင်းထိန် အတွက်သာ မကဘူး ။ နယ်က ရွှေရည်ဝင်းထိန်ရဲ့ မိဘနှစ်ပါးနဲ့ မောင်နှမတွေ
အတွက်လည်း တဖက်နိုင်ငံက ပစ္စည်းတွေ ယူလာပေးတတ်သည် ။ ကိုရွှေသိမ်းမင်း တခါတခါ နယ်စပ်ကို သွားရင် ရွှေရည်ဝင်းထိန် တယောက် လွမ်းပြီး ကျန်ရစ်ရသည် ။ ရွှေရည်ဝင်းထန် သည် ကိုရွှေ
သိမ်းမင်း တယောက် မြန်မြန် ပြန်လာပါစေ ဆုတောင်းရတာ အမော ။ ပြန်လာတဲ့ အခါမှာလည်း တခါ တမျိ ုးမက ရွှေရည်ဝင်းထိန်ကို ဆင်သည် ။ သူ ပြောပြောပြတဲ့ တဖက်ကမ်းကိုလည်း ရွှေရည်ဝင်း
ထိန် စိတ်ဝင်စားလာရသည် ။ သူက နောက်တခါ သွားတဲ့အခါ ရွှေရည်လေး လိုက်လည်ပါလား..ရွှေရည်လေးနဲ့ အကိုနဲ့ စျေးလျောက် ဝယ်ကြမယ်..အစားတွေ ဝယ်စားကြမယ်...အရမ်း ပျော်စရာပါ
လို့ ခေါ်သည် ။ ရွှေရည်ဝင်းထိန်လည်း အလုပ်က ခွင့်ရရင်တော့ တပတ်လောက် လိုက်လည်ချင်လာသည် ။
မန်နေဂျာကြီးကို မေးမြန်း ခွင့်တောင်းလိုက်တော့ မန်နေဂျာကြီးက ပြုံးပြုံးကြီးနဲ့ ညည်းက ရွှေသိမ်းမင်းနဲ့ လိုက်သွားမလို့ပေါ့လေ...ရတယ်..ရတယ်..ငါ ခွင့်ပြုတယ်....လို့ ခွင့်ပေးသည် ။ ရွှေရည်ဝင်း
ထိန်သည် ချစ်သူနဲ့ အခုလို ညအိပ်ညနေ ခရီး လိုက်သွားရင် သူတို့ ညိစွန်းကုန်မည်ကို သိသည် ။ သဘောပေါက်သည် ။ ဒီလူ့ကို သူမ အရမ်း ချစ်မိနေပြီ ။ ယုံလည်း ယုံကြည်သည် ။ ပုံအပ်ဖို့ သူမ
ဝန်မလေးဘူး ဆိုတော့ သူခေါ်ရာကို လိုက်သွားတော့သည် ။
တဖက်ကမ်းကို မကူးကြခင် ဒီဖက်ကမ်းမှာ ဟိုတယ်မှာ တည အိပ်ကြရသည် ။ ရွှေရည်ဝင်းထိန် လည်း ဒီညတော့ဖြင့် ချစ်သူနဲ့ အဆုံးစွန်အထိ ခစ်ဖြစ်ကြတော့မယ် လို့ ထင်ထားသည် ။
သို့ပေမယ့် သူမကသာ မျှော်လင့်ထားပေမယ့် ကိုရွှေသိမ်းမင်းက ပါးကလေး မွှေးမွှေးပေးတာ နဖူးလေး နမ်းတာလောက်ကနေ မပိုဘူး ။ ရွှေရည်ဝင်းထိန် သူ့ကို အားမရလိုက်တာ ။ တကုတင်ထဲ
အတူတူ အိပ်ကြပေမယ့် သူ့ဖက်က စမလာတော့ ရွှေရည်ဝင်းထိန်လည်း ပြင်းပြလာတဲ့ စိတ်အဟုန်ကြောင့် သူ့ကို အတင်းဖက် သူ့လက်တွေကို ဆွဲယူပြီး သူမ ရင်မို့မို့အပေါ်ကို
တင်ပေးလိုက်သည် ။ ဒီလိုကျတော့ သကောင့်သား မနေနိုင်တော့ဘဲ ရင်စိုင်တွေကို ပီပီပြင်ပြင် နယ်ဖတ်တော့တာဘဲ ။ ထောင်မာနေတဲ့ ရွှေရည်ဝင်းထိန်ရဲ့ ရင်သီးလေးတွေကိုလည်း သူ့လက်တွေ
နဲ့ ပွတ်သည် ။ သူ့လက်တွေက ရွှေရည်ဝင်းထိန်ရဲ့ တင်ပါးတွေကိုလည်း ဆုပ်နယ် ကိုင်တွယ်သည် ။ ဒါပေမယ့် ရှေ့ဆက် မတိုးဘဲ အိမ်သာသွားမည် ဆိုပြီး အိပ်ရာကနေ ထသွားလိုက်သည် ။ သူ့
ပုဆိုးကြားက ထောင်ထနေတဲ့ သူ့ဟာကြီးကို ရွှေရည် ဖျတ်ကနဲ တွေ့လိုက်ရတော့ သူလည်း ရွှေရည့်လိုဘဲ သဘာဝစိတ်တွေ ပြင်းထန်နေတယ် ဆိုတာ သိလိုက်သည် ။ သို့ပေမယ့် သူက
အိမ်သာထဲမှာ အကြာကြီးဘဲ ကြာနေခဲ့ပြီး ပြန်ထွက်လာတော့လည်း ရွှေရည့်ကို ဘာမှ ဆက် မလုပ်တော့ဘဲ  အကိုကလေ..ရွှေရည့်ကို လက်ထပ်တဲ့ ညကျမှ အဆုံးစွန်းအထိ ချစ်ချင်တာ...အကိုက
ရွှေရည့်ကို ချစ်တာ တကယ့် အချစ်သန့်သန့်လေး နဲ့ ဆိုတာ ပြချင်တယ်.. လို့ ပြောပြီး အိမ်ရှေ့ဖက်ကို ထွက်သွားလိုက်သည် ။
နောက်တနေ့မှာ တဖက်ကမ်းကို ကူးကြတယ် ။ ဆိုင် တော်တော်များများကို လိုက်ပြပြီး ရွှေရည်တို့ ဒီဖက်ကမ်းမှာတော့ ဟိုတယ် မှာ မတည်းကြဘဲ သူ့အသိမိတ်ဆွေတယောက် ရဲ့ အိမ်မှာ
တည်းကြမယ် လို့ သူက ပြောသည် ။ သူနဲ့ ရွှေရည် အဲဒီ အသိအိမ်ကို ရောက်သွားတော့ မိန်းမကြီး တယောက်က လွဲလို့ ဘယ်သူမှ ရှိမနေဘူး ။ သူ့ကိုတော့ ရွှေရည် အရမ်း အထင်ကြီးသွားသည်
။ ရွှေရည့်ကို တကယ့် မေတ္တာစစ်နဲ့ ချစ်တာလို့လည်း ယုံကြည်သထက် ယုံကြည်သွားရသည် ။
အိမ်ကြီးက ကြီးပြီး မိန်းမကြီးကလွဲရင် ရွှေရည်တို့ နှစ်ယောက်ထဲ ဆိုတော့ အရမ်း လွတ်လပ်တယ် လို့ ခံစားရသည် ။ ညနေစာကို သူက ဆိုင်ကနေ မှာ ကျွေးသည် ။ မိန်းမကြီး
သွားဝယ်လာပေးသည် ရွှေရည် ထင်မိတာဘဲ ။ စားစရာတွေနဲ့ ခပ်ခါးခါး အချိ ုရည်ဘူးတွေ ကို သောက်စားကြပြီး ရွှေရည်တို့ ျွှီဗီ ထိုင်ကြည့်ကြသည် ။ ထိုင်းစကားပြောတွေမို့ နားမလည်ကြပေမယ့်
တော်တော်ကြာကြာ ကြည့်ဖြစ်ကြသည် ။ ရွှေရည်လည်း အိပ်ငိုက်လာပေမယ့် သူနဲ့ ဧည့်ခန်းက ဆိုဖာအိအိကြီးပေါ်မှာ ဖက်တွယ်ပြီး နေရတာကို ပိုကြိုက်လို့ အိပ်ခန်းထဲလည်း မပြောင်းဘဲ ဆိုဖာမှာ
ဘဲ အိပ်ပစ်လိုက်သည် ။
အိပ်မက်ထဲမှာ ရွှေရည့်လက်တွေ ခြေတွေကို တုပ်နှောင်ထားတယ် လို့ မက်တော့ ရွှေရည် ရုန်းကန်ရင်း အော်ဟစ်မိလိုက်သည် ။ ဖျတ်ကနဲ နိုးလာတော့ ခေါင်းတွေ အုံနေသည်
။ အေးစက်စက်ကြီးလည်း ခံစားရသည် ။ မျက်လုံးတွေ ကြိုးစားဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ ရွှေရည် အရမ်း တုန်လှုပ်သွားသည် ။ အိပ်မက် မဟုတ်ဘဲ တကယ့်ကို ရွှေရည့် လက်တွေ ခြေတွေကို
ကားယားကြီး တုပ်ချည်ထားတာကို သိလိုက်ရသည် ။ အို...ရွှေရည့်ကိုယ်ပေါ်မှာ ဘာ အဝတ်မှ ရှိမနေဘူး ။ ရွှေရည် ကိုယ်တုံးလုံးကြီး...။ အကို..အကို ဘယ်မှာလဲ....ကိုရွှေသိမ်းမင်း ဘယ်မှာလဲ...။
အို..ယောကျ်ားကြီးတွေ သုံးလေးယောက်လောက် ရွှေရည့်ကို ၀ိုင်းကြည့်နေကြသည် ။ ရွှေရည်လည်း နို့တွေရော ဖင်တွေရော အကုန် ပေါ်လို့ ။မီးကြီးကလည်း ထိန်ထိန် လင်းနေသည် ။
 အကို..အကို.....ကိုရွှေသိမ်းမင်း... လို့ ငိုယို အော်ဟစ်ခေါ်တော့ လူတွေထဲက တရုတ်ကပြား ဘိန်းစားလို ပိန်ကပ်ကပ်နဲ့ လူကြီးက ရွှေရည်ဝင်းထိန်ကို ကြည့်ပြီး ရယ်သည် ။  တ
မနေနဲ့..နင့်ကို ရောင်းစားပြီး ဒီလူ လစ်သွားပြီ....ဒီအချိန်က စပြီး မင်းကို ဒို့တတွေ ပိုင်သွားပြီ..မင်းက ဒို့ရဲ့ ငွေနဲ့ ဝယ်ထားတဲ့ ငွေဝယ်ကျွန် ဖြစ်သွားပြီ..ဒို့ ခိုင်းတာကို လုပ်....ဒါဘဲ.. လို့
ခပ်ထန်ထန် မာမာ ပြောလိုက်သည် ။
လူတွေ အားလုံးက ရွှေရည့် ဝတ်လစ်စလစ် ကိုယ်တွေကို စားတော့ ၀ါးတော့မယ့် မီးဝင်းဝင်းတောက်နေတဲ့ တဏှာခိုးတွေ ဝေနေတဲ့ မျက်လုံးကြီးတွေနဲ့ ၀ိုင်း ကြည့်နေကြသည် ။
 မလုပ်ပါနဲ့ရှင်..ကျမ မိန်းမကောင်းပါ..ကျမကို လွှတ်ပေးပါ....ရှစ်ခိုး တောင်းပန်ပါတယ်....
 ဒီမှာ စောက်ကောင်မ ပါးစပ် ပိတ်ထားစမ်း..နင့်ရည်းစားက နင့်ကို မလိုးချင်လို့ မဟုတ်ဘူး. နင့်ကို အပျိ ုစစ်စစ် အနေနဲ့ ရောင်းသွားတော့ သူက ပိုက်ဆံ ပိုရသွားတယ်..သိရဲ့လား..ငါတို့လည်း နင့်
ကို မလိုးဘူး....ပါကင် ပွင့်သွားမှာ စိုးလို့ ပါကင် အနေနဲ့ စျေးကြီး တင်ရောင်းမှာ...နင့်ကို လီးဘဲ စုတ်ခိုင်းမယ် ...
ပြောပြောဆိုဆို ဒီ ဘိန်းစားပုံနဲ့ လူကြီးက သူ့ဘောင်းဘီပွကြီးကို ချွတ်ချလိုက်သည် . . ။ညိုမောင် ရှည်လျားတဲ့ သူ့လိင်တန်ကြီးက မတ်မတ်ကြီး ထောင်နေသည် ။
 မင်း လီးစုတ်တာကို ငါတို့ ဗီဒီယို မှတ်တမ်း တင်ထားမယ်...မင်းကို သုံးပေါက်စလုံးကို လိုးမယ့် လီးကြီးကြီးနဲ့အာရပ်ကုလား သူဌေးကို ရောင်းစားမယ်.....ကဲ ငါတို့ လီးတွေကို စုတ်ပေးတော့..
အိုး..ရွှေရည် အဖြစ်ဆိုးလိုက်တာရှင် ။ ကိုရွှေသိမ်းမင်း ရက်စက်လိုက်တာ ..။ သူ့ကို အချစ်သန့်သန့်လေးနဲ့ ချစ်တဲ့ လူ လို့ ယုံမိတာ အမှားကြီး မှားသွားပြီ....။
တကယ်တော့ အချစ်သန့်သန့်လေးနဲ့ ချစ်တယ် ဆိုတဲ့ ကိုရွှေသိမ်းမင်း အမည်ခံ ကောက်တွဲ ( ခေါ် ) ဂျင်မီ ( ခေါ် ) လူလေူေ သည် နယ်စပ်က လူကုန်ကူးဂိုဏ်းကို မိန်းမပျိ ုလေးတွေ လာရောင်းချနေတဲ့
ပွဲစား တယောက်ဘဲ ဖြစ်ပါသည် ။
ပြီး
ပန်းရိုင်းရေးသည်...."}]}