Books

{"books":[{"title":"အောလောက၏ စိန်ခေါ်သံ","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyTK04Jp-TVhEIlE0hZQxYsoQeMe2jOjUZ5uU_MjabiebHvC4Te6eVdkZfQu25Vs1MFcAM9IfjC6xCnfyZFuoNwWeuFK3qKXOyjEo4urTZk-gtKGxWFdaX1rqkhUrxFqpn6wUAlZYxpzI/w128-h128-p-k-no-nu/4d93ec155f260e42f1558ae7b1db0a4d.jpg","content":"အချိန်ကား ၁၉ ရာစု အစပိုင်း၊ တရုတ်ပြည်တွင် မန်ချုးမင်းဆက် အုပ်စိုးနေချိန်၊ မြို့တော် ပီကင်းတွင်လည်း အင်္ဂလိပ်များ ခြေချင်းလိမ်နေ၏။ သူတို့၏ ဘိန်းရောင်းဝယ်ရေးမှာလည်း များစွာတိုးတက်နေချိန်ဖြစ်ပြီး၊ တရုတ်ဘိန်းစားများမှာ လက်ညှိုးထိုးမလွဲပေ။
သိုင်းလောကကြီးအတွင်း၌လည်း ဘိန်းစားသိုင်းသမားများ ခေတ်စားလာသည့်အပြင်၊ ဘိန်းစားမှ ခေတ်မီသည်ဟု ထင်နေကြချိန်လည်း ဖြစ်လေသည်။ လူပျင်းများ များပြားလာသဖြင့် သိုင်းသမားများမှာ အရင်ခေတ်ကကဲ့သို့ အလုပ်မရှိ၊ အကိုင်မရှိ ပိုက်ဆံဘယ်ကရမှန်းမသိ လျှောက်သွားမနေနိုင်ကြတော့ဘဲ အလုပ်များစွာ လုပ်နေကြရသည်။
သူတို့အထဲတွင် ဟန်ကျသောသူများကား ... ငါးမျှားတံသိုင်းသမား၊ ပိုက်ကွန်သိုင်းသမား၊ တူသိုင်းသမားတို့ဖြစ်ကြပြီး ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းဖြင့် သူများကို အောက်ကျို့စရာ မလိုသူများဖြစ်သည်။ သူတို့၏ လုပ်ငန်းများကား ငါးမျှားတံသိုင်းသမားက ငါးမျှား၊ ပိုက်ကွန်သိုင်းသမားကား လှေတစီးငှား၍ ငါးဖမ်း၊ တူသိုင်းသမားကား ပန်းပဲဖိုလုပ်စားသည့်အပြင် အားလျှင်အားသလို ကျောက်ထုလိုက်လေသည်။
ထိုသို့ ကမောက်ကမဖြစ်နေသော သိုင်းလောကကြီးထဲတွင် ဓားသိုင်းသမား၊ လက်သိုင်းသမားများကာ မျက်နှာငယ်လွန်းလှသည်။ ထင်းခွဲ၊ ၀ါးခုတ်၊ ရေထမ်း၊ အဝတ်လျှော်စသည်ဖြင့် သူတပါးကို အားကိုးရသော အောက်ခြေသိမ်းအလုပ်များကို လုပ်ကိုင်စားကြရင်း အချို့သိုင်းသမားများမှာ ဖာလုပ်ငန်းကို ပိုက်ဆံရှိသူတို့က တည်ထောင်၊ ဆင်းရဲသူများက တန်းခေါင်း၊ တန်းထိမ်းများဖြစ်လာကြလေသည်။ ထိုအချိန်တွင် အလုပ်မရှိသော သူတောင်းစားဂိုဏ်းမှာလည်း ဂိုဏ်းသားဦးရေ တိုးပွားကာ အင်အားကြီးမားလာလေသည်။
ရှောင်လင်၊ ဝူတန်၊ အော်မေ၊ ဝါဆန်း စသော ဘုန်းကြီး၊ ရသေ့၊ သီလရှင်များလည်း အေးအေးမနေနိုင်ပဲ ဆွမ်းခံ၍ စားရတော့သည်။ အတော်များများ ဂိုဏ်းကို စွန့်ခွာ လူထွက်ကုန်ကြပြီး သင့်တော်ရာသိုင်းပညာဖြင့် လုပ်ကိုင် စားသောက်ကြ လေသည်။
*
နယ်စပ်ရှိ ဖာဘိန်းမြို့ကလေး .....
ထိုမြို့တွင် အထင်ကရဖြစ်သော သူဌေးကြီးတယောက်ရှိလေသည်။ သူ၏အမည်ကား စောင်ခြုံထု၊ ထူးဆန်းသော အမည်ဖြစ်ရာ၊ အတောင်ဆိတ် အတိတ်ဆောင်၍ ဇာတ်ကြောင်းပြန်ရလေသော် စောင်ခြုံထု၏ အဘိုးသည် မိမဲ့ဘမဲ့ ကလေကချေတယောက်ဖြစ်သည်။ မြို့တော်ပီကင်းတွင် သူခိုးလုပ်ရင်း စောင်ဆိုင်ကို ဖောက်ကာ ဤမြို့ကလေးသို့ ထွက်ပြေးလာပြီး စောင်ကုန်သည်လုပ်ရင်း ကြီးပွားလာကာ မျိုးရိုးအမည်ကိုလည်း စောင်မျိုးအဖြစ်ခံယူလိုက်တော့သည်။ ထိုသူကား စောင်ထဲနှိုက် ဖြစ်လေသည်။
သူ့သားဖြစ်သူ စောင်ရည်ရွှဲလက်ထက်၌လည်း မိဘလက်ငုတ်လုပ်ငန်းကိုသာ ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ခဲ့သည်။ ယခု စောင်ခြုံထုလက်ထက်တွင်မှ စီးပွားရေး အင်ပါယာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး ဘိန်းလုပ်ငန်းလုပ်ကိုင်သူ သူဌေးကြီးတစ်ဦးဖြစ်သော ဖန်မျိုးနွယ်သူဌေးကြီး၏သမီး ဖန်ရှောက်ခင်နှင့် လက်ထပ်ကာ စောင်လုပ်ငန်း၊ ဘိန်းလုပ်ငန်းနှင့် ဖာလုပ်ငန်းကို နိုင်ငံအနှံ့ လုပ်ကိုင်လျက်ရှိသည်။ နိုင်ငံတဝန်း ပိုင်ဆိုင်မှုများစွာရှိသော်လည်း ဤမြို့ကလေးတွင် စီးပွားရေးကောင်း၍ အခြေချ နေထိုင်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
ဤသို့ဖြင့် ဖာဘိန်းမြို့ကလေးမှာ သူဌေးကြီး၏ စွမ်းဆောင်မှုဖြင့် တိုးတက်ကြီးပွားနေတော့ရာ စောင်ခြုံထု၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ နိုင်ငံအဝန်းသို့ ပျံ့နှံ့ နေလေတော့သည်။
*
ထိုအချိန်၌ သိုင်းလောကထဲတွင် အမျိုးသမီးသိုင်းသမားများသည် လူထွက်လာသော သီလရှင်များ၊ ရသေ့မမျာနှင့် ပူးပေါင်းကာ လင်ကျိရှောင် ဆိုသူ ထက်မြက်သော မိန်းမရွယ်တဦးအား ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် တင်မြှောက်လိုက်ကြပြီး တရုတ်ပြည်၏အကြီးဆုံး အမျိုးသမီးစွမ်းဆောင်ရှင်များဂိုဏ်းကို တည်ထောင် လိုက်ကြသည်။ ဂိုဏ်း၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်မှာကား ယောကျာ်းများနည်းတူ ပြည့်ပြည့်ဝဝ ကာမဂုဏ်ခံစားရန်နှင့် ဓားပြလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်ရန်ဖြစ်သည်။ စိတ်တူ ကိုယ်တူမိန်းမများ စုပေါင်းထားသဖြင့် စည်းလုံးညီညွတ်သောဂိုဏ်းကြီးသည် သူတောင်းစားဂိုဏ်းနည်းတူ ကြီးထွားဆပွားလာလေသည်။ ထို့နောက် နိုင်ငံအနှံ့ အပြားတွင် ဂိုဏ်းခွဲများထူထောင်ကာ အမျိုးသမီးများအား ဂိုဏ်းထဲဝင်လျှင် ဖုန်းပေးမည်၊ ကားပေးမည် ... အဲ ဟုတ်ပေါင်၊ လယ်ယာများ၊ မြင်းများပေးမည်ဟု စည်းရုံးနေလေတော့သည်။
*
ဖန်ရှောက်ခင်၊ ဖန်ရှောက်ခင်သည် ဖန်မျိုးနွယ် သူဌေးကြီး၏ တစ်ဦးတည်းသော သမီးလတ်ဖြစ်လေသည်။ အကိုဖြစ်သူ ဖန်လောင်တီး၊ မောင်ဖြစ်သူ ဖန်ဂုထွင်းတို့နှင့် နေထိုင်ကြီးပြင်းခဲ့ရသူဖြစ်၍ အနေအထိုင် ပွင့်လင်းကာ အရှက်အကြောက်နည်းသူလည်းဖြစ်သည်။ ငယ်စဉ်ကပင် သိုင်းပညာကို အထူးတလည် လေ့လာခဲ့ရာ အတွင်းအားစုပ်သိုင်းကို ကောင်းစွာကျွမ်းကျင်သည်။
ဖန်လောင်တီးနှင့် ဖန်ဂုထွင်းတို့မှာလည်း ဖန်ရှောက်ခင်အား အလွန်ဂရုစိုက်ကြသဖြင့် သူတို့ပါ သိုင်းပညာများကို အပတ်တကုတ်ကြိုးစားကာ ရာဘာတုတ်သိုင်းကို အထူးတတ်မြောက်ကြသည်။ မောင်နှမသုံးယောက်စလုံး နှာကြီးသူများဖြစ်ကြပြီး ဖန်မောင်နှမများအဖြစ် သိုင်းလောကထဲတွင် စောင်ခြုံထု မသိအောင် လှုပ်ရှားနေလေသည်။
*
မြန်မာနိုင်ငံပိုင် နယ်စပ်ရှိ ပြာတဇေ့မြို့ (ပြည့်တန်ဆာ) .....
မင်းညီမင်းသားဟန်ဖြင့် အတန်ငယ် ဝဖိုင့်သော်လည်း သန်စွမ်းရာတွင် မြင်းကပင်အရှုံးပေးရမည့်သူတဦးဖြစ်သည့် သူတဦးသည် အရက်အိုးများကို ပုံနေအောင်သောက်ပြီး မမူးသေးဟန်ဖြင့်လည်း ထပ်မှာနေလေသည်။
ထိုသူကား ဘုရင့်ယောက်ဖတဝမ်းကွဲ၏ မယားပါသား၏အိမ်တွင် ကြမ်းတိုက်ရသူ၏မြေးဖြစ်သော ထိပ်တင်မျိုးလင်းဖြစ်လေသည်။ ဘုရင်မင်းမြတ်၏ ဆွေမျိုးအရင်းကြီးဖြစ်သဖြင့် ထိုသို့ နန်းဆန်နေခြင်းဖြစ်သည်။ ဘုရင့်အနားတွင် ကပ်၍နေရသော ဘုရင့်ကို ချီးကုန်းပေးရသည့်အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်ခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။
ထိုအလုပ်ရရှိခဲ့ပုံမှာ ဘုရင် တောကစားထွက်ချိန်၊ ဗိုက်နာလာ၍ တကိုယ်တည်း ခြုံထဲ၌ ကိစ္စရှင်းနေစဉ် အနား၌ ထင်းခွေနေသော မျိုးလင်းခေါ် ဤသူငယ်အားခေါ်၍ ချီးကုန်းခိုင်းရာမှ ဘုရင်သဘောကျ၍ ခန့်ထားလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ ရာထူးအမည်ကား ချီးတော်ကုန်း ဖြစ်လေသည်။ ထိုချီးတော်ကုန်း ထိပ်တင်မျိုးလင်းသည် တရုတ်ပြည်ထဲသို့ကူး၍ လောင်းကစားရန်၊ ဖာချရန် ကြံစည်နေလေသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဘုရင့်ထံမှ ပြည်တန်ပတ္တမြားကို ခိုးယူ လာခဲ့သောကြောင့်တည်း။
*
ထိုဆိုင်ထဲ၌ပင်လျှင် ဆောင်ဓားကိုလွယ်ထားသော သိုင်းသမားတဦးသည် လောင်းကစားဝိုင်းကို စောင့်ကြည့်နေလေ၏။ သူ၏ ဆောင်ဓားကား ဝက်ခုတ် ဓားမဖြစ်ကာ တရုတ်လူမျိုးစစ်စစ်တဦးဖြစ်သည်။ တရုတ်ပြည်ဖက်တွင် စီးပွားရေးမကောင်းသဖြင့် ဝက်သားရောင်းစားရင်းသိုင်းသင်ကာ၊ သိုင်းတတ်လျှင် မြန်မာပြည် ဘက်သို့ စီးပွားရှာရန်ထွက်လာသူ ဖြစ်လေသည်။ ထိုစဉ်က သိုင်းသင်ခကား ဝက်ဆီတစ်တုံးဖြစ်လေသဖြင့် သိုင်းအတော်များများကို သင်ယူနိုင်ခဲ့လေသည်။
သူ့အမည်မှာ ရှောက်ဖုန်းကင်၊ ဝါသနာကြီးသူဖြစ်ပြီး နာမည်နှင့်လိုက်အောင် လုပ်စားတတ်လေသည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် နှစ်ဖက်ချွန်တဦးဖြစ်သည်။ ပြာတဇေ့မြို့တွင် စုမိဆောင်းမိရှိနေရာမှ မိဘများရှိရာ တရုတ်ပြည် လိုးရန်မြို့သို့ပြန်ရန် အားခဲထားလေသည်။
*
အမျိုးသမီးစွမ်းဆောင်ရှင်များဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် လင်ကျိရှောင်သည် သိုင်းလောကထဲမှ နာမည်ကြီး တုတ်သိုင်းသမားဖြစ်သော တိုင်ထောင်ထုနှင့် လက်ထပ်ထားသူဖြစ်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးတွင် တိုင်ကွယ်ပွတ်ဆိုသော သမီးလေးတဦးကိုလည်း မွေးဖွားထားလေသည်။ ယခုအချိန်တွင် ၁၄နှစ် တင်းတင်းပြည့်ပြီဖြစ်၍ သူ့အဖေကိုယ်တိုင် ဂရုတစိုက် မြင်းဖိုမသန်းရအောင် ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ထားသည်။
*
သူတောင်းစားဂိုဏ်း၌ကား ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ရုတ်တရက်ကွယ်လွန်သွားသဖြင့် ဝါးစိမ်းတောင်ဝှေးကို ဆက်ခံရန် ဂိုဏ်းရှိ ရာထူးကြီးပုဂ္ဂိုလ်အတော်များများ ကြိုးစားနေကြသည်။ အလားအလာအကောင်းဆုံးကား ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏ တစ်ဦးတည်းသောသားဖြစ်သူ သန်မြန်လေရှီးဖြစ်လေသည်။ လက်ထောက်ဂိုဏ်းချုပ်များ ဖြစ်ကြသော လှန်ဘာဂျာနှင့် ဖိုးရှောက်လင်တို့မှာလည်း ဂိုဏ်းချုပ် နေရာအတွက် ကြိုးစားနေကြလေသည်။
*
ထိပ်တင်မျိုးလင်းသည် တရုတ်ပြည်သို့သွားရောက်ရန် နည်းလမ်းရှာနေရာမှ လောင်းကစားဝိုင်းတွင် တရုတ်ရုပ်ပေါက်သောသူတဦးကို တွေ့သဖြင့် အားကိုးတကြီးလှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ လူမြင်လျှင် မိုက်ကြေးခွဲချင်နေသော ရှောက်ဖုန်းကင်သည် ထိပ်တင်မျိုးလင်းကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် သူ၏စားပွဲသို့ လျှောက်လာကာ လက်တဖက်ထောက်လိုက်လေသည်။
ထိပ်တင်မျိုးလင်းသည် လူပါးတဦးဖြစ်သဖြင့် သူ့အား နေရာပေးကာ အရက်တိုက်ရင်း မိတ်ဆွေဖြစ်သွားကြလေ၏။ သူ့အကြောင်း ကိုယ့်အကြောင်း ပြောကြရင်း တရုတ်ပြည်သို့သွားရန် ထိပ်တင်မျိုးလင်းက စိတ်ဝင်စားနေမှန်းကို သိသွားပြီး ရှောက်ဖုန်းကင် ကိုယ်တိုင်လည်း ပြန်ချင်နေပြီဖြစ်၍ တရုတ်ပြည်သို့ ခရီးထွက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတော့သည်။
*
နောက်တနေ့ နံနက်စောစောတွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် နယ်စပ်ကိုဖြတ်၍ တရုတ်မြန်မာနယ်စပ်မြို့လေးဖြစ်သော ဖာဘိန်းမြို့သို့ ထွက်ခွာခဲ့ကြလေသည်။ ဖာဘိန်းမြို့တွင်ကား သူဌေးကြီး စောင်ခြုံထု၏ စွမ်းဆောင်ချက်ဖြင့် ကြီးပွားလျက် ရှိလေသည်။ ရှောက်ဖုန်းကင်နှင့် ထိပ်တင်မျိုးလင်းတို့သည် အေကေကျကျဖြင့် ခြေလျင်ခရီးဖြင့်ထွက်လာကြသဖြင့် မိုးချုပ်မှ ဖာဘိန်းမြို့သို့ရောက်ရှိကြလေသည်။ ( အေကေ = အောက်ကြေး )
မြို့သို့ရောက်လျင်ရောက်ချင်း အနှိပ်ခန်းရှာကာ အနားယူကြလေသည်။ နားမလည် ပါးမလည် ထိပ်တင်မျိုးလင်းသည် အနှိပ်ခံရင်း အိပ်ပျော်သွားသဖြင့် အနှိပ်ခန်းမှ ဆော်က သူ၏ပိုက်ဆံဟူသမျှကို နှိုက်ယူကာ စီးပွားဖြစ်၍ ထွက်ပြေးသွားလေ၏။ ထိုသို့ အိပ်ပျော်သွားရာ မနက်မိုးလင်းမှပင် ရှောက်ဖုန်းကင်က လာနှိုးမှ နိုးတော့၏။ မိုးလင်းပြီဖြစ်၍ လျှောက်သွားရန် ပြင်ဆင်ကြလေ၏။ ထိုအခါမှ ပိုက်ဆံရှင်းရန် ကြည့်လိုက်သောအခါ ပိုက်ဆံဟူ၍ ကြေးပြားတပြားမှမရှိတော့သည်ကို တွေ့ရလေသည်။ အနှိပ်ခန်းပိုင်ရှင်နှင့် ပြဿနာဖြစ်ပွားကာ တိုက်ခိုက်ကြသော်လည်း အနှိပ်ခန်းလူမိုက်များကို မယှဉ်နိုင်သဖြင့် နှစ်ယောက်သား အလဲအကွဲ ဒဏ်ရာရကြလေ၏။ ထိုအခါမှ ...
‘‘ ကြောက်ပါပြီ လော်ပန်၊ ကျွန်တော် မရှိရှိတာ ပေါင်နှံရောင်းချပြီး ပေးပါ့မယ် ဟု ထိပ်တင်မျိုးလင်းက ပြောလိုက်၏။
သူဌေးက ...
‘‘ ဟေ့ကောင်တွေ ... ဒီကောင်တွေကို ရှာကြစမ်း
‘‘ ဟုတ်ကဲ့၊ ဟာ … တွေ့ပြီ ဒီဘက်ကကောင်ဆီမှာ ...
‘‘ ဟင်၊ ဒီကောင်က လဥသုံးလုံးနဲ့ပါလား ...
‘‘ ဟုတ်တယ် ... မွေးကတည်းကပဲ  ထိပ်တင်မျိုးလင်းကပြောလိုက်သည်။ အမှန်ကား ပတ္တမြားကို အောက်ခံ ဘောင်းဘီထဲ ထည့်လာသောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ ရှောက်ဖုန်းကင်ကလည်း ထောက်ခံသဖြင့် လူမိုက်များလည်း ဆက်မရှာတော့ပဲ ရှောက်ဖုန်းကင်၏ ငွေအားလုံးကို သိမ်းယူကာ နှစ်ယောက်စလုံးကို ကန်ထုတ်လိုက်လေ၏။
သူတို့လည်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ထွက်လာကြရင်း ... ရှောက်ဖုန်းကင်က ...
‘‘ သွားပြီ ... ရွာပြန်ချင် ဖာခံမှရတော့မယ်၊ အဲလေ ... ပိုက်ဆံတပြားမှ မရှိတော့ဘူး
‘‘ ငါကြံပါ့မယ်ကွာ ... ငါ့မှာ ရောင်းစရာရှိပါသေးတယ်
‘‘ ဘာလဲ ပိုနေတဲ့ ဥတလုံးလား ...
‘‘ ဟုတ်တယ် ...အာ ဘယ်က ဥကမှာလဲ ... နားနားကပ်၍ ...
‘‘ ပတ္တမြားကွ ... ပတ္တမြား
‘‘ ဟင် ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ
‘‘ ဟုတ်တယ် ... စိတ်မချတာနဲ့ အောက်ခံဘောင်းဘီထဲ ထည့်ထားတာ၊ တော်သေးလို့ ...
‘‘ ဟုတ်လား ... ဒါဆိုလဲ မြန်မြန်ထုကွာ ...
‘‘ အေး ရှေ့မှာ အများသုံးအိမ်သာရှိတာပဲ ... ခရီးထွက်လာတာနဲ့ မထုရသေးဘူး
‘‘ ဟာ ... ဒီကောင်၊ ပတ္တမြားကို ရောင်းဖို့ ပြောနေတာကွ
‘‘ အင်းလေ ... မင်းက နည်းနည်းပါးပါး အသိအကျွမ်းရှိတော့ စုံစမ်းကြည့်ပေါ့ ...
‘‘ အေးလေ ... စုံစမ်းကြည့်ကြတာပေါ့
သူတို့လည်း လိုက်လံစုံစမ်းကြရာ တနေ့လုံးလုံး စုံစမ်းပြီးမှ ထိုမြို့၌ သူဌေးကြီး စောင်ခြုံထုသည် အချမ်းသာဆုံး ဖြစ်ကြောင်း မဟုတ်တာ မှန်သမျှ အကုန်လုပ်ကြောင်း သိရှိရလေသည်။ သူတို့သည် စုံစမ်းသိရှိသည်နှင့်တပြိုင်နက် စောင်ခြုံထု၏ အိမ်တော်ကြီးသို့ သွားရောက်လေသည်။ ပေါင်များကွမတတ် အသည်းအသန် ပြေးသွားကြပြီး ခြံဝသို့ ရောက်ချိန်တွင် အမောဆို့၍ ပစ်လဲသွားကြလေသည်။
ထိုစဉ် အပြင်မှ ပြန်လာသော စောင်ခြုံထုသည် သူ၏ဝေါ ရုတ်တရက်ရပ်သွားသဖြင့် ဆင်းကြည့်ရာ ဖုတ်လှိုက် ဖုတ်လှိုက်ဖြစ်နေသော သတ္တဝါ နှစ်ကောင်ကို တွေ့ရသဖြင့် ငယ်သားများအား လမ်းရှင်းခိုင်းလိုက်လေသည်။
ငယ်သားများက သူတို့အား ဆွဲဖယ်ရန်ပြင်လိုက်စဉ် ထိပ်တင်မျိုးလင်းက ‘‘သူဌေးကြီးအတွက် တန်ဖိုးရှိမယ့်ပစ္စည်းတစ်ခုပါတယ်ဟု ပြောလိုက်လေသည်။
စောင်ခြုံထုလည်း စိတ်ဝင်စားသွားပြီး သူတို့နှစ်ယောက်အား အိမ်ထဲသို့ခေါ်လာရန် ပြောင်းလဲ အမိန့်ပေးလိုက်လေသည်။ သူတို့အား ရေမိုးချိုးခိုင်းပြီး ညစာဖြင့် တည်ခင်းဧည့်ခံလေသည်။
ညစာစားပွဲတွင် ...
‘‘ ကဲ မောင်ရင်တို့က တန်ဖိုးရှိတဲ့ပစ္စည်းတစ်ခု ပါလာတယ်ဆို၊ ဘာများလဲ ...
‘‘ နေပါဦးဗျာ ... ဗိုက်ဆာနေတော့ စားပြီးမှပြောပါရစေ ...
‘‘ ကောင်းပြီလေ ... မဟုတ်ရင်တော့ သေဖို့သာပြင်ထား ...မင်းတို့အတွက် နောက်ဆုံးညစာဖြစ်သွားမယ်
‘‘ ကျွန်တော်တို့မလိမ်ပါဘူး ခင်ဗျ ... ကဲ စားပြီနော် ...
ထိပ်တင်မျိုးလင်းတို့လည်း အငတ်ဘေးဒုက္ခသည်များပမာ သွားဖြဲနားဖြဲစားသောက်ကြလေသည်။ စားစရာများကား ကမာ၊ ရုံးပတီသီး၊ ကြက်ဥ၊ ပန်းမုန်လာ၊ ကညွတ်နှင့် တရုတ်နံနံတို့ဖြစ်လေသည်။ အားလုံးသော စားစရာများသည် ကာမဆန္ဒကို အားပေးသောအစာများဖြစ်လေသည်။
သူတို့လည်း ငတ်ငတ်ဖြင့်စားလိုက်ပြီးမှ စောင်ခြုံထု၏ စာကြည့်ခန်းတွင် ဆွေးနွေးကြလေသည်။ စာကြည့်ခန်းတွင်လည်း အချိုပွဲဖြင့် ဧည့်ခံသဖြင့် ငှက်ပျောသီးများ၊ ပူတင်းနှင့် အင်္ဂလိပ်ကုန်သည်များထံမှရရှိသော ချောကလက်တို့ကို စားရသေးသည်။ ထိပ်တင်မျိုးလင်းလည်း အားရအောင်စားပြီးမှ သူဌေးကြီးနား ကပ်၍ …
‘‘ ဒီမှာ သူဌေးကြီး ... ကိုင်ကြည့်လိုက်စမ်းပါ
စောင်ခြုံထုလည်းကိုင်ကြည့်လိုက်ရာ ... မာတောင်နေသော အချောင်းတချောင်းနှင့် အလုံးသုံးလုံးကို ကိုင်မိသဖြင့်၊ သူက ...
‘‘ များကို ဘာလုပ်ကြမလို့လဲဟင် ... အဲလေ ခွေးမသား စော်ကားလှချည်လား ...
‘‘ သေချာကြည့်ပြီးမှပြောပါဗျာ၊ ဒီမှာ ...
‘‘ မင်းပစ္စည်းကို ငါက ... ဘာလဲ ရုံသွင်းပြရမှာလား ... လဥသုံးလုံးဆိုပြီး ...
‘‘ အမေမွေးကတည်းက နှစ်လုံးပါဗျ ... ကျန်တဲ့တစ်လုံးက ... ဆိုပြီး ဘောင်းဘီကိုချွတ်ချလိုက်ရာ ရဲကနဲ အရာနှစ်ခုထွက်လာကြလေသည်။
တစ်ခုကား ပတ္တမြား၊ ကျန်တစ်ခုကား ထောင်ထနေသော လီးကြီးထိပ်မှ ကွမ်းသီး ဖြစ်လေသည်။ စောင်ခြုံထုလည်း သန်လှချည်လားဟု ချီးမွမ်းကာ ပတ္တမြားကြီးအား ယူကြည့်လိုက်လေသည်။
‘‘ အင်း တသက်နဲ့တကိုယ် ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ပတ္တမြားမျိုး မတွေ့ဖူးသေးဘူး ၊ မင်းဘယ်ကရတာလဲ ... ခိုးလာတာလား၊ မှန်မှန်ပြောစမ်း
‘‘ ခိုးမလာလို့ မွေးကတည်းက သုံးလုံးမှမဟုတ်တာ ... အမှန်ပဲ မြန်မာနိုင်ငံဘုရင်မင်းမြတ်ဆီက ခိုးလာပြီး၊ ထွက်ပြေးလာတာ ... အခု ဘိုင်ပြတ်တာနဲ့ ရောင်းစားတာ
‘‘ အမှန်အတိုင်းပြောရရင် ငါ့မှာ ဒီပတ္တမြားရဲ့တန်ဖိုးကို ပေးဖို့ ငွေမလောက်ဘူး၊ မင်းဟာက ပြည်တန်ပတ္တမြားပဲ၊ အင်း ... မင်းလက်ခံမယ်ဆို တခုပြောချင်တယ် ...
‘‘ ဟုတ်ကဲ့ ပြောကြည့်လေ ...
‘‘ မင်းကို ငါ သားအဖြစ်မွေးစားလိုက်မယ် ... ငါ့ရှိတဲ့ စည်းစိမ်အကုန်လုံး မင်းဟာပဲ ... ဘယ်နှယ့်လဲ
ထိပ်တင်မျိုးလင်းလည်း ရှောက်ဖုန်းကင်နှင့် အတန်ကြာ တိုးတိုးတိုးတိုးဖြင့် တိုင်ပင်နေလေသည်။ ငါးမိနစ်လောက် ကြာသောအခါမှ စောင်ခြုံထုဖက် လှည့်၍ ‘‘အဖေ ဟုခေါ်လိုက်လေသည်။ စောင်ခြုံထုလည်း ဝမ်းသာသွားပြီး ‘‘သားလေး ဟု လှိုက်လှဲစွာခေါ်လိုက်သည်။ ပတ္တမြားကိုရမည့်အပြင် သူ့တွင် သားသမီးလည်းမထွန်းကားသဖြင့် ထိပ်တင်မျိုးလင်းအား အလွန်ချစ်ခင်သွားသောကြောင့်တည်း ...။
ညတွင်းချင်းပင် အစေခံများကိုခေါ်ကာ ရပ်ကွက်လူကြီးများအား ဖိတ်ခိုင်းပြီး ထိပ်တင်မျိုးလင်းကို အမွေစားအမွေခံ သားအဖြစ် မွေးစားလိုက်လေသည်။ နာမည်ကိုလည်း စောင်မျိုးလင်းဟု ပြောင်းလိုက်ပြီး လူကြီးများနှင့်မိတ်ဆက်ပေးလေသည်။ လူကြီးများပြန်သွားသောအခါ စောင်ခြုံထုသည် စောင်မျိုးလင်းအား အိမ်ပေါ် အခန်းကျယ်ကြီးထဲတွင် နေရာချထားပေးလေသည်။ ရှောက်ဖုန်းကင်ကိုကား စားလောက်သောက်လောက်ပေးကာ ပြန်လွှတ်လိုက်သဖြင့် လိုးရန်မြို့သို့ ပြန်သွားလေ၏။
*
စောင်မျိုးလင်းတဖြစ်လဲ ထိပ်တင်မျိုးလင်းသည် အခန်းကျယ်ကြီးထဲရှိ ခုတင်ကြီးပေါ်၌ လဲလျောင်းရင်း သူ၏ ဆန်းကြယ်လှသော ကံကြမ္မာကို အံဩကာ တွေးတောနေမိလေသည်။ ကြာကြာတော့ မတွေးလိုက်ရ ... ဘောင်းဘီထဲတွင် ခိုးလိုးခုလုဖြစ်လာတော့သည်။ အကြောင်းကား စောင်ခြုံထု စေတနာဗလပွဖြင့် ကျွေးမွေးလိုက်သော ကာမအားပေးသည့် အစားအစာများက သောင်းကျန်းလာသောကြောင့်ဖြစ်လေသည်။
ထို့ကြောင့် သူသည် ဘောင်းဘီကိုချွတ်လိုက်ကာ ခုတင်ပေါ်၌ တကိုယ်တည်း ထုနေမိလေသည်။ အချက်ငါးဆယ်ခန့်ထုလိုက်ရာ လရည်များသည် အခန်းပြင်သို့တိုင် အားကောင်းကောင်းဖြင့် ပန်းထွက်သွားလေသည်။ ထိုစဉ် အခန်းပြင်မှ ဆဲသံတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရလေသည်။
‘‘ ဟဲ့ ညကြီးမင်းကြီး ဘယ်ကောင်က ရေနဲ့ပက်တာလဲ ... ဖာသည်မသားရဲ့၊ ယားနေလားဟဲ့  ဟူ၍ ကြားလိုက်ရကာ တဖျတ်ဖျတ်ဖြင့် ဝင်လာသော ခြေသံကိုကြားလိုက်ရသည်။
သူလည်း ရုတ်တရက် ကြောင်နေသဖြင့် ထိုအတိုင်း မကျသေးသော လီးကြီးတထောင်ထောင်ဖြင့် ကြည့်နေမိလေသည်။ ထိုစဉ် တောင့်တောင့် ဖြောင့်ဖြောင့် တရုတ်မတယောက် ယိုင်တိယိုင်တိုင်ဖြင့် ဝင်လာသည်ကိုတွေ့လိုက်ရလေသည်။ တရုတ်မက ‘‘ ဟယ် ...အားရစရာကြီး  ဟုပြောလိုက်လေသည်။
(မှတ်ချက် ။ ။ တရုတ်လိုပြောသည်များကို မြန်မာလိုသာ ရေးသားသွားပါမည်။)
သူကား တနေ့လုံး လျှောက်လည်ကာ နာမည်အတိုင်း ဖင်ရှောက်ခံပြီး ပြန်လာသော စောင်ခြုံထု၏ဇနီး ဖန်ရှောက်ခင် ဖြစ်လေသည်။ ခြေကုန်လက်ပန်း ကျနေရာမှ ထိပ်တင်မျိုးလင်း(စောင်မျိုးလင်း)၏ လီးကြီးကိုမြင်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ဓာတ် တက်ကြွလာခြင်းဖြစ်သည်။
စောင်မျိုးလင်း၏လီးကြီးကား မြင်သူတိုင်းအောချလောက်အောင်ပင် ကြီးထွားလေသည်။ အရှည် ကိုးလက်မ၊ လုံးပတ်မှာ လက်မောင်းလောက်ရှိပြီး ထိပ်တွင်လည်း မီးသီးလောက်ရှိသော ကွမ်းသီးခေါင်းကြီးက ဟီးနေလေ၏။
မြန်မာပြည်၌နေစဉ် မြင်းများဆီမှ နည်းနာယူကာ အာဖရိကတိုက်မှရသော ယိုဟင်းဘီးဆိုသည့်ဆေးတမျိုးကိုသောက်ပြီး ပျားရည်သုတ် ခါချဉ်ကိုက်ခံကာ ကြီးထွားအောင်လုပ်ပြီး မြင်းမများထံ ထရိန်နင်ဆင်းနေသူဖြစ်သည်။ သို့သော် မြန်မာပြည်တွင် မိန်းကလေးများကလည်း မပွင့်လင်း၊ သူကလည်း သိပ်ပြီး အဖြစ်မရှိသဖြင့် မိန်းမမလိုးဖူးလိုက်ချေ။ အခုမှ တွေ့ရကြုံရခြင်း ဖြစ်လေသည်။
ရှေ့လျှောက်၍ ထိပ်တင်မျိုးလင်း(စောင်မျိုးလင်း)ကို စာလုံးချုံ့သည့်အနေဖြင့် မျိုးလင်း ဟုသာ ရေးသားသွားပါမည်။
ဖန်ရှောက်ခင်သည် ထိုလီးကြီးကိုမြင်သဖြင့် အကြီးအကျယ်ဝမ်းသာသွားပြီး ပြေးဖက်ကာ ကုန်းမှုတ်လိုက်လေ၏။ စင်စစ် ဖန်ရှောက်ခင်မှာ အလွန် နှာကြီးသူဖြစ်ပြီး စောင်ခြုံထုနှင့် အားမရသဖြင့် တမြို့လုံးလှည့်ကာ ဖင်ခံနေသူဖြစ်လေသည်။
စောင်ခြုံထုမှာ သူ့ထက် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်ကြီးသော လူကြီးပိုင်းသို့ ဝင်ကာစ လုပ်ရည်ကိုင်ရည်ကျနေသူဖြစ်လေသည်။ ပထမ တလ နှစ်လသာ စံချိန်မီလိုးပေးနိုင်ပြီး အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လိုးအားကျလာလေသည်။ ထို့ကြောင့် ဖန်ရှောက်ခင်သည် သိုင်းလောကထဲ လှည့်လည်သွားလာကာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို ရှာဖွေနေခြင်းဖြစ်လေသည်။
သူ၏ အတွင်းအားစုပ်သိုင်းဖြင့် သိုင်းသမားများအား လူညွန့်တုန်းအောင် လုပ်နိုင်သဖြင့် အားကောင်းမောင်းသန်သိုင်းသမားများ တဖြည်းဖြည်း ရှားပါးလာပြီး လင်ကျိရှောင်ဦးဆောင်သော အမျိုးသမီးစွမ်းဆောင်ရှင်များဂိုဏ်းနှင့် ရန်ညှိုးရန်စတခု ထူထောင်မိလေသည်။
ယခုလည်း မျိုးလင်းအား တအားသဘောကျသွားကာ ခံရန်အားထုတ်လေတော့သည်။ မျိုးလင်း၏လီးကြီးအား ကုန်းမှုတ်နေရာမှ အတွင်းအား စုပ်သိုင်းဖြင့် စုပ်ယူလိုက်ရာ မျိုးလင်းလည်း တောင့်မခံနိုင်တော့ပဲ ဖန်ရှောက်ခင်၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တအားကုန်ပန်းထုတ်လိုက်လေသည်။
ဖန်ရှောက်ခင်သည် ရုတ်တရက် ပန်းထွက်လာသောလရည်များကြောင့် အသက်ရှူပင် မှားသွားကာ ချောင်းတဟွတ်ဟွတ်ဆိုးရင်း လူးလှိမ့်နေလေသည်။ ခဏကြာမှ ပုံမှန်ပြန်ဖြစ်သွားပြီး မျိုးလင်း အားရပါးရ လိုးနိုင်စေရန် အတွင်းအားအနည်းငယ်ကို မျိုးလင်း၏ကျောပြင်မှတဆင့်ထည့်ပေးလိုက်လေသည်။
ထိုအခါမှ မျိုးလင်းလည်း နေသာထိုင်သာရှိသွားကာ လီးကြီးမှာလည်း နောက်တကြိမ်ပြန်လည် အသက်ဝင်လာလေတော့သည်။ ဖန်ရှောက်ခင်လည်း ဝမ်းသာသွာကာ သူ့ကိုယ်သူမိတ်ဆက်လေသည်။
‘‘ မမနာမည်က ဖန်ရှောက်ခင်ပါ၊ သူဌေးကြီးဖန်ရဲ့သမီးပေါ့  (စောင်ခြုံထု၏ဇနီးဟု မပြောပေ)
‘‘ ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော်က မျိုးလင်းပါ၊ မြန်မာပြည်က လာတာ ...
‘‘ ဪသြော် ... ဒီနေ့မှရောက်လာတာလား ...
‘‘ ဟုတ်တယ်လေ၊ စားပြီးသောက်ပြီး ထုပြီးနေတုန်း မမနဲ့တွေ့တာပဲ၊ မမက သိပ်လှတာပဲနော်
‘‘ ဟင်း ဟင်း ... လှရင်လဲ မမကို လိုးပေးလေ ...
‘‘ အား ... ပွင့်လင်းလှချည်လား ...
‘‘ ဟုတ်တယ် မမကအဲလိုပဲ ... ငယ်ငယ်တည်းက အကိုနဲ့မောင်နဲ့ကြားမှာ ကြီးလာတော့ ဒီလိုပဲလေ ...
‘‘ ကဲ ဒါဆိုလဲ မမပေးထားတဲ့ အတွင်းအားနဲ့ ကောင်းကောင်းကျုံးရတော့မှာပေါ့ ... လာ မမ  ဟုဆိုကာ ဖန်ရှောက်ခင်ကို ခုတင်ပေါ်သို့ ဆွဲလှဲ လိုက်လေသည်။
ထိုအချိန်အထိ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်း ဂဃနဏ မသိကြသေးပေ။ မျိုးလင်းကလည်း အလည်လာသည်ဟုထင်သလို၊ ဖန်ရှောက်ခင် ကလည်း မျိုးလင်းကို စောင်ခြုံထု၏ လောလောလတ်လတ်မွေးစားလိုက်သော သားမှန်းမသိပဲ ဧည့်သည်တယောက်ဟုသာထင်နေလေသည်။ မသိရခြင်းကား လူကြီးစုံရာနှင့်မွေးစားသည့် အခမ်းအနားလုပ်ချိန်တွင် အိမ်တွင် မရှိသောကြောင့်ဖြစ်လေသည်။
မျိုးလင်းသည် ဖန်ရှောက်ခင်ကို ခုတင်ပေါ်သို့ ဆွဲလှဲလိုက်ပြီး လက်ခလယ်ဖြင့် ဖန်ရှောက်ခင်၏ စိကပ်နေသော အဖုတ်တွင်းသို့ ထိုးသွင်းလိုက်သည်။ ဖန်ရှောက်ခင်သည် အတွင်းအားစုပ်သိုင်းကို တတ်မြောက်ချိန်မှစ၍ သူ၏အဖုတ်ကို ကြိုက်သလို ချဲ့နိုင်ချုံ့နိုင်သဖြင့် ဤသို့ပုံမပျက်တည်ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ ချုံ့နိုင်သည့်အစွမ်းရှိသော်လည်း တတ်နိုင်သလောက် လီးကြီးကြီးနှင့်သာ ခံလေ့ရှိလေသည်။
မျိုးလင်းလည်း လက်ခလယ်ဖြင့်သွင်းနေရာမှ စိတ်မထိန်းနိုင်သဖြင့် ကုန်းလျက်လိုက်လေသည်။ သူသည် အတွေ့အကြုံ မရှိသဖြင့် အပေါ်မှသာ အပြားလိုက်လျက်နေသဖြင့် ဖန်ရှောက်ခင်က နည်းပေးလမ်းပြလုပ်လိုက်ရလေသည်။
ထိုအခါမှ သူသည် ဖန်ရှောက်ခင်ပေးထားသော အတွင်းအားကို လျှာတွင် စုစည်းလိုက်ပြီး သူမ၏ အစိကို ထိုးထည့်လိုက်လေရာ ဖန်ရှောက်ခင်ထံမှ အားကနဲအသံထွက်လာလေသည်။ ထို့နောက် အဝတွင်တချက်တေ့လိုက်ပြီး လျှာကို အတွင်းအားသုံး၍ဆွဲဆန့်ကာ ဖန်ရှောက်ခင်၏အဖုတ်တွင်းသို့ထိုးသွင်းလိုက်ပြီး အားရပါးရလျက်တော့သည်။
အမွှေးတိုင်တတိုင်ခန့်ကြာသော် ဖန်ရှောက်ခင်သည် မနေနိုင်တော့ပဲ ...
‘‘ မောင်လေးရယ် မမကိုလိုးပေးပါတော့ ...
‘‘ လိုးပေးရင် ဘာပေးမှာလဲ  မျိုးလင်းက စျေးကိုင်လိုက်ရာ ... ဖန်ရှောက်ခင်က ...
‘‘ မောင်လေးကြိုက်တာပေးမှာပေါ့ ...
‘‘ ကောင်းပြီလေ၊ ကတိတည်ပစေနော် ... ဟုပြောလိုက်ပြီး အတွင်းအားကို လီးတွင်စုကာ ဖန်ရှောက်ခင်၏ အဖုတ်ဝသို့တေ့လိုက်သည်။
မသွင်းသေးပဲ အတွင်းအားကို ပုံမှန်လည်ပတ်နှုန်းရအောင်လုပ်နေစဉ်ပင် ဖန်ရှောက်ခင်က အတွင်းအားစုပ်သိုင်းကိုသုံး၍ အလိုက်သင့် ဆွဲသွင်း လိုက်လေသည်။ (မှတ်ချက်။ ။ လက်မသုံးပါ)
မျိုးလင်းလည်း ထိုအခါမှ သတိဝင်လာပြီး အတွင်းအားကို ခါးနှင့်လီးပေါ်သို့ မျှကာပို့ထားပြီး အားပါပါဖြင့် ဆောင့်လိုးတော့သည်။ ဖန်ရှောက်ခင်က အတွင်းအားစုပ်သိုင်းဖြင့် စုပ်ယူသော်လည်း မျိုးလင်းသည် သူ၏အတွင်းအားကို လီးပေါ်သို့ ပို့ပြီး ခံလိုက်၍ အတွင်းအားစုပ်သိုင်းမှာ မထိရောက်တော့ပေ။
ဆက်လက်၍ မျိုးလင်းလည်း ရှိသမျှအတွင်းအားကိုထုတ်၍ အားရပါးရ ဆောင့်လိုက်သောအခါ ဖန်ရှောက်ခင်၏နှုတ်မှ တအင်းအင်းမြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ဖန်ရှောက်ခင်လည်း အားကျမခံ အတွင်းအားကို အဖုတ်သို့ပို့ကာ တန်ပြန်တိုက်စစ်ဖြင့် ပြန်ကော့လိုက်၊ နှုတ်ခမ်းသားများဖြင့် စုပ်ယူလိုက်ဖြင့် ကြိုးစားနေလေသည်။ ဖန်ရှောက်ခင်သည် အတွင်းအားသုံးကာစုပ်ယူပါသော်လည်း မျိုးလင်းက ပါးနပ်စွာဖြင့် ချေဖျက်ကာ တွင်တွင်သာ လိုးနေတော့သည်။
ထို့ကြောင့် ဖန်ရှောက်ခင်လည်း လရည်များကိုစုပ်ယူရန် မကြိုးစားတော့ပဲ အလိုက်သင့်ခံဆောင်နေလေတော့သည်။ တချက်တချက်တွင် အတွင်းအား ပြည့်ဝသော လိုးချက်ခံချက်များကြောင့်၊ သံသံချင်းထိသံလို ‘‘ထန် ဒလန် စသောအသံများလည်း ထွက်လာတတ်လေသည်။
ထမင်းအိုးတလုံးချက်ခန့်ကြာသော် မျိုးလင်လည်း မဆောင့်နိုင်တော့ပဲ ခါးညောင်းသဖြင့် ဖန်ရှောက်ခင်၏ ကိုယ်ပေါ်မှဆင်းကာ ခုတင်ပေါ်သို့ ပက်လက်လှန်ချလိုက်လေသည်။ လီးကြီးကား အလံတိုင်ကဲ့သို့ ထောင်မတ်လျက်ပင် ...။
ဖန်ရှောက်ခင်လည်း ‘‘ မောင်လေး၊ မောသွားရင် မမလုပ်ပေးမယ်လေ ... ဟုပြောကာ အလံတိုင်ပေါ်မှနေ၍ ထိုင်ချလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အတွင်းအားကို အဖုတ်ထဲသို့စုစည်းလိုက်ပြီး ဆောင့်ချလိုက်၊ လှုပ်ရှားနေလေသည်။
မျိုးလင်းလည်း လီးကြီးကို သံချောင်းကဲ့သို့ မာတောင်နေအောင် အတွင်းအားကိုသုံးပြီး အောက်မှနေ၍ ကော့ကော့ပေးလေသည်။ ဖန်ရှောက်ခင်က ဆောင့်လိုက်၊ မျိုးလင်းကကော့ပေးလိုက်ဖြင့် အခန်းထဲတွင် ‘‘ထန် ဒလန် စသောအသံများလည်း ထွက်ပေါ်နေလေသည်။
မျိုးလင်းသည် အတွင်းအားကို လီးအရင်းတွင်ထားပြီး အဖုတ်တွင်း၌ စကောဝိုင်းလှည့်ပေးလိုက်သောအခါတိုင်း ဖန်ရှောက်ခင်ထံမှ ‘‘ဟိုင်းယား ဟိုင်းယား ဖြင့် မာန်သွင်းသံများထွက်ပေါ်လာလေသည်။
အတွင်းအားပြိုင်ရင်းဖြင့် မျိုးလင်းသည် အံကြိတ်၍ အောက်မှ ဆောင့်တင်ပေးနေရာမှ အမွှေးတိုင်တတိုင်ခန့်အကြာတွင်ကား သူ့ထက်အတွင်းအားသာသူ ဖန်ရှောက်ခင်ကို အရှုံးပေးကာ လရည်များကို ထုတ်ပေးလိုက်ရလေတော့သည်။
ပန်းမထုတ်ခင်၌ မျိုးလင်းလည်း တကိုယ်လုံးရှိ အတွင်းအားများကို လီးတွင် စုစည်းလိုက်ကာ လက်သီးကိုဆုပ်၍ ခါးကော့ထားပြီး လရည်များကို ထုတ်ပေး လိုက်တော့သည်။ အားရပါးရပန်းလိုက်သော လရည်များကြောင့် ဖန်ရှောက်ခင်လည်း ဆောင့်နေရာမှ လရည်များပေါ်တွင် မြောက်တက်သွားပြီး လေထဲ၌ပင် ဆန့်ငင်ဆန့်ငင်ဖြစ်သွားကာ တချီပြီးသွားလေတော့သည်။ ရေပန်းသဖွယ် ထွက်လာသော လရည်များကုန်သွားမှ ခုတင်ပေါ်ပြန်ကျလာကာ လဲလျောင်းရင်း အနားယူနေလေသည်။
*
နောက်တနေ့ မနက်မိုးလင်းသောအခါတွင်ကား ဖန်ရှောက်ခင်ကို မတွေ့ရတော့ပေ။ သူတယောက်ထဲ ခုတင်ပေါ်တွင် အရည်များပတ်လည်ဝိုင်း၍ ကျန်ရစ်နေသည်ကိုသာ တွေ့ရတော့သည်။ မျိုးလင်းလည်း ပေပွနေသည်များကို ဆေးကြော၊ မျက်နှာသစ် သွားတိုက် ရေချိုးလုပ်ပြီး အစေခံများကိုခေါ်၍ ရှင်းခိုင်းရလေသည်။ ပြီးမှ အောက်သို့ဆင်းလာကာ ထမင်းစားပွဲ၌ စောင်ခြုံထုနှင့်တွေ့ရလေသည်။
‘‘ အဖေ နေကောင်းတယ်နော် ...
‘‘ အေး ကောင်းတယ်၊ ဒါနဲ့ညက မင်းအိပ်ရရဲ့လား
‘‘ ရပါတယ် ဘာဖြစ်လို့လဲ
‘‘ မသိဘူးလေ ... ညဦးပိုင်းက မင်း သိုင်းကျင့်နေတဲ့အသံများကြားလားလို့
‘‘ မဟုတ်ပါဘူး အဖေရယ် ... ဪသြော် ဒါနဲ့ အခုမှသတိရတယ်
‘‘ ဘာကိုလဲကွ
‘‘ တရုတ်ပြည်ကိုလာတာ သိုင်းသင်ဖို့အဖေရဲ့ ... အဲဒါ ကျွန်တော့်ကို ကူညီပါဦး
‘‘ အေး အေး ဒီနေ့လား ...
‘‘ မြန်လေ ကောင်းလေပဲ အဖေ
‘‘ ကဲ ကဲ မနက်စာစားလိုက်ဦး ...ဪသြော် ဆော်ခေါ်ချချင်လဲပြောနော် ... ဒီမြို့ကိုငါပိုင်တယ်
‘‘ ဟုတ့်ကဲ အဖေ
ထိုသို့ပြောလိုက်ပြီး နံနက်စာကို တဝတပြဲစားသောက်ကာ အခန်းထဲပြန်၍ အနားယူရင်း ဖန်ရှောက်ခင်အကြောင်း တွေးနေမိလေသည်။ တွေးရင်း တွေးရင်းဖြင့် လီးတောင်လာကာ ငါးချီဆက်တိုက် ထုပစ်လိုက်လေသည်။ ဒီတခါတွင်ကား အခန်းတံခါးကို ပိတ်ထားသဖြင့် ပြဿနာမရှိတော့ ...။
ဤသို့ဖြင့် နေ့လည်ရောက်သောအခါတွင် စောင်ခြုံထုက သူ့ကို အခေါ်လွှတ်လိုက်သဖြင့် အဝတ်အစားများဝတ်ကာ ပြင်ဆင်နေလေသည်။
စောင်ခြုံထုမှာကား အပြင်မှ ပြန်ရောက်လာသော ဖန်ရှောက်ခင်နှင့် စကားစမြည်ပြောနေလေသည်။ နေ့ခင်းဘက်ဖြစ်သော်လည်း ဖန်ရှောက်ခင် တယောက် ခွင်မတည့်သဖြင့် ပြန်လာခြင်းဖြစ်လေသည်။ ထိုအခါ စောင်ခြုံထုက ...
‘‘ ဘယ်လိုလဲ မိန်းမ အလုပ်မဖြစ်ဘူးလား ... ပြန်လာတာ စောသားပဲ
‘‘ အင်းလေ ... အဲဒါဆာလာတာနဲ့ အိမ်မှာပဲနေတော့မယ်ဆိုပြီး ပြန်လာတာ ...
‘‘ ဪ … မင်းကိုကိုယ်တခုပြောရဦးမယ် ...မနေ့ညကပဲ သားတယောက် အမွေစားအမွေခံ မွေးစားလိုက်တယ်
‘‘ ဟုတ်လား ... ဘယ်လိုနေလဲ
‘‘ မဆိုးပါဘူး ကောင်လေးက ရည်ရည်မွန်မွန်လေးပါ ...
‘‘ ဒါဆို အခု ထမင်းပွဲမှာ တွေ့ပေးလေ
‘‘ အေး အေး ဟော ဟိုမှာ ပြောရင်းဆိုရင်း ရောက်လာပြီ
‘‘ ဟင် ...
‘‘ မိန်းမ ဘာဖြစ်လို့လဲ
‘‘ ဟင့်အင်း … ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး
ဖန်ရှောက်ခင်မှာ ညက သူနှင့်လိုးခဲ့ကြသော မျိုးလင်းကိုမှတ်မိသွားသဖြင့် အာမေဋိတ်သံပြုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် မျိုးလင်းက မမှတ်မိ၊ ညဖြစ်သည့်အပြင် လိုးချင်စိတ်များကသာ နေရာယူထားသဖြင့် သေချာမမှတ်မိခြင်းဖြစ်၏။ ထို့နောက် စောင်ခြုံထုက ...
‘‘ သား ဒီမှာ ...ဒါ အဖေ့မိန်းမ
‘‘ ဟုတ်ကဲ့ အဖေ ... မင်္ဂလာပါ အမေ
‘‘ အေးအေး သား
‘‘ မနေ့က သူအပြင်သွားနေလို့ မင်းနဲ့မတွေ့လိုက်ဘူး ... နာမည်က ဖန်ရှောက်ခင်တဲ့
‘‘ ဟင် ...
‘‘ ဟေ့ကောင် ဘာဖြစ်တာလဲ
‘‘ ဪသာ် အမေ့နာမည်က လှပပြီး အဓိပ္ပါယ်ပြည့်စုံလို့ပါ
‘‘ အေး မြှောက်ပြော သိလား ... ဖန်ရှောက်ခင်က မျက်စိမှိတ်ပြလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
စောင်ခြုံထုကား ဘာမှမသိဘဲ ...  ဟောင်လား ဟောင်လား .... ထိုက်ဟောင်လား  ဟုပြောလိုက်လေသည်။
ပြီးလျှင် ထမင်းစားခန်းထဲသို့သွားပြီး အသီးသီးနေရာယူလိုက်ကြလေသည်။ စားသောက်ဖွယ်ရာများကား ယမန်နေ့ ညကကဲ့သို့ပင် သဘောတရားရှိသော အစားအသောက်များဖြစ်ကြသည်။
စောင်ခြုံထုမှာ လီးသေးသူဖြစ်သဖြင့် ဆေးမျိုးစုံ သုံးစွဲကာ ဖန်ရှောက်ခင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ မျိုးလင်းနှင့်တွေ့မှ ဖန်ရှောက်ခင်တယောက် လျှောက်မလည်နိုင်တော့ပဲ ဖြစ်သွားခြင်းပေတည်း။
‘‘ မိန်းမ ငါ့သားက သိုင်းသင်ချင်တယ်ပြောတယ် အဲဒါ မင်းက အဆက်အသွယ်တွေရှိတော့ လုပ်ပေးလိုက်ပါဦး
‘‘ အင်း ကိုကြီးနဲ့ မောင်လေးဆီမှာအပ်ပေးမယ်လေ ... အခုတော့ အတွင်းအားဆေးလုံးပေးလိုက်မယ် ... ရော့ ထမင်းစားပြီး သောက်လိုက် ...
‘‘ ကျေးဇူးပဲ အမေ
နေ့လည်စာစားအပြီးတွင် ဖန်ရှောက်ခင်က မျိုးလင်းအနားကပ်၍ ‘‘ညကျလာခဲ့မယ်နော် ဟုပြောပြီး စောင်ခြုံထုနှင့် လိုက်သွားလေသည်။
စောင်ခြုံထုကား မည်သူကိုမျှ မသင်္ကာမဖြစ်ပဲ ဆယ့်သုံးနှစ်သမီးလေးကို ခေါ်ဖြုတ်ရန်စဉ်းစားနေ လေသည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုလောက်မှ အံဝင်ခွင်ကျဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
*
ထိုအချိန်တွင်ကား သူတောင်းစားဂိုဏ်း၌ အလုပ်ရှုပ်နေကြလေသည်။ သူတောင်းစားဂိုဏ်းချုပ်ကြီး သန်မြန်တုတ်ကြီး ဖာကျိုးပြီး ကွယ်လွန်သွားသဖြင့် စျာပနနှင့် အခြားပြုဖွယ်ကိစ္စများကြောင့် ပျားပန်းခတ်မျှ လှုပ်ရှားနေကြလေသည်။ နိုင်ငံအဝန်း သိုင်းဂိုဏ်းကြီးများကို ဖိတ်စာများပို့ပြီး အသုဘနှင့် ဂိုဏ်းချုပ်သစ် ရွေးချယ်ပွဲကို တပြိုင်တည်းကျင်းပရန် ရည်ရွယ်နေကြသည်။ သားဖြစ်သူ သန်မြန်လေရှီးမှာကား အဖေအတွက် ပူဆွေးပြီး စိတ်ညစ်ညစ်ဖြင့် တမြို့လုံးလှည့်လည်ကာ ဖာချနေလေသည်။ ဧည့်သည်များရောက်လာမှ ဧည့်ခံရန်လိုက်ရှာရာ မူးပြဲပြီး ဖာတန်း၌ လဲနေသည့် သန်မြန်လေရှီးကို တွေ့ရလေသည်။ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်မှ အမူးပြေဆေးတိုက်ပြီး ဧည့်ခံခိုင်းရလေသည်။
ဧည့်သည်များမှာ ရှောင်လင်၊ ဝူတန်၊ အော်မေ၊ ဝါဆန်း၊ ခွန်လွန်စသော ဂိုဏ်းကြီးများမှဖြစ်ပြီး သိုင်းလောက၏ အင်အားအကြီးဆုံးဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးအတွက် အလွန်ဝမ်းနည်းရပါသည်ဟု တတွတ်တွတ်ပြောနေကြလေသည်။ သူတို့၏ သူတောင်းစားဂိုဏ်းမှာ တနိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာအားဖြင့် ဂိုဏ်းသားဦးရေ ဆယ်သန်းကျော်ရှိသဖြင့် ဤသို့ခန့်ညားလေးစား ရခြင်းဖြစ်လေသည်။ အခြားဂိုဏ်းများမှာ အင်အားမတောင့်တင်းသည်ကို လာရောက်သူများကို ကြည့်၍ သိနိုင်လေသည်။
ရှောင်လင်ကျောင်းမှ ရှိစုမဲ့စု ဆရာတော် ရှောင်ကုန်း ဦးဆောင်သော ဘုန်းကြီးရှစ်ပါး ... ကျောင်းတွင် တစ်ပါးသာ အစောင့်ကျန်ခဲ့သည်။ အခြား အော်မေ ၃၊ ဝူတန် ၂၀၊ ကျန်ဂိုဏ်းများမှာလည်း အားလုံးပေါင်းမှ အစိတ်ခန့်ရှိသည်။ ဝူတန်မှာ အတော်အသင့်အင်အား ရှိသေးပြီး ရသေ့များဖြစ်၍ ဗေဒင်၊ ဓါတ်ရိုက် ဓါတ်ဆင်လုပ်ကာ အသက်ဆက်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။
နေ့ခင်း နေပူကြီးထဲတွင် သူတောင်းစားဂိုဏ်းချုပ်ကြီး၏အလောင်းကို မီးသင်္ဂြိုဟ် ဂါရဝပြုရာ လက်ထောက်ဂိုဏ်းချုပ်များဖြစ်ကြသော လှန်ဘာဂျာနှင့် ဖိုးရှောက်လင်တို့မှ မီးရှို့ပေးပြီ းအားလုံးဝိုင်းဝန်း အရိုအသေပေးကြလေသည်။
ညနေစောင်းသော် မြို့ပြင်ဇရပ်ကြီးတွင် အစည်းအဝေးလုပ်ကြပြီး ရှေ့ဆက်ရမည့်လုပ်ငန်းတာဝန်များအတွက် အားလုံး စုစည်း၍တိုင်ပင်ကြကာ ဂိုဏ်းချုပ်သစ် ရွေးချယ်ပွဲအတွက် စည်းကမ်းချက်များသတ်မှတ်ပြီး နောက်တနေ့ရောက်လျှင် ပြိုင်ပွဲ ကျင်းပရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။
ဒိုင်လူကြီးများကား သက်ကြီးဝါကြီးဂိုဏ်နာယကများ၊ ဂိုဏ်းခွဲမှူးများဖြစ်ပြီး သူတို့က ပြိုင်ပွဲဝင်များဖြစ်ကြသော သန်မြန်လေရှီး၊ လှန်ဘာဂျာနှင့် ဖိုးရှောက်လင်တို့အား အမှတ်ပေးကြမည်ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ပွဲများမှာ ၁။အရှည်ပြိုင်ပွဲ ၂။အတုတ်ပြိုင်ပွဲ ၃။အပန်းပြိုင်ပွဲ ၄။အကြာပြိုင်ပွဲ ၅။ခံနိုင်ရည်နှင့် စွမ်းဆောင်ရည် ပြိုင်ပွဲ ၆။အမှုတ်ပြိုင်ပွဲနှင့် ၇။ထိရောက်မှုပြိုင်ပွဲ တို့ဖြစ်ကြသည်။ ထိုသို့ဖြင့် ပြိုင်ပွဲဝင်များသည် ဂိုဏ်းချုပ်နေရာရရှိရေးအတွက် အစွမ်းကုန် ပြင်ဆင်နေကြလေသည်။
*
နောက်တနေ့ ရောင်နီလာချိန် .... နာယကကြီးတစ်ဦးက ပြိုင်ပွဲကို ဖွင့်လှစ်ကြောင်း ကြေညာလိုက်သည်။ ထို့နောက် သန်မြန်လေရှီး၊ လှန်ဘာဂျာနှင့် ဖိုးရှောက်လင်တို့ တန်းစီ၍ဝင်ရောက်လာကြသည်။ ဒိုင်လူကြီးများအား ဂါရဝပြုလိုက်ကြပြီး ပရိတ်သတ်များဆီမှ လက်ခုပ်သံများကို နားထောင်လိုက်ကြသည်။
ပြိုင်ပွဲအမှတ်စဉ် ၁။အရှည်ပြိုင်ပွဲ ... သန်မြန်လေရှီး ၉လက်မ၊ လှန်ဘာဂျာ ၈လက်မခွဲ၊ ဖိုးရှောက်လင် ၈လက်မ။ ဤသို့ ပထမပွဲတွင် သန်မြန်လေရှီးက နိုင်လိုက်သဖြင့် သူ၏ပရိတ်သတ်များက ဝမ်းသာအားရအော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သူသည် မိန်းကလေးများဘက်သို့လှည့်ပြီး ကော့ပြလိုက်ရာ ဟေးကနဲ အသံကြီး ထွက်လာလေသည်။ လှန်ဘာဂျာကား လက်မဝက်နှင့် ကပ်ရှုံးရသဖြင့် မကျေမနပ်ဖြစ်နေလေသည်။
ဒုတိယပွဲစဉ် အတုတ်ပြိုင်ပွဲကျင်းပရာ သန်မြန်လေရှီး ၈လက်မ၊ လှန်ဘာဂျာ ၁ဝလက်မ၊ ဖိုးရှောက်လင် ၈လက်မ။ လှန်ဘာဂျာ အနိုင်ရသွားသည်။ သူ့ပရိတ်သတ်များက ထအော်ရာ သန်မြန်လေရှီး၏ပရိတ်သတ်များနှင့် ညိကြလေသည်။ သို့သော် ဝိုင်းဝန်းဖြန်ဖြေလိုက်ကြသဖြင့် ပြန်လည်ငြိမ်သက်သွားလေသည်။
သုံးပွဲမြောက် အပန်းပြိုင်ပွဲ ... ပထမဆင့်အနေဖြင့် ကွာလီဖိုင်ယာ ခေါ် လရည်စစ်ပွဲကိုဆင်နွှဲရသည်။ ဒိုင်လူကြီးများက ပေနှစ်ဆယ်ရောက်အောင် ပန်းထုတ်နိုင်မှ လရည်စစ်ပွဲအောင်မြင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းပြောကြားလေသည်။ ဒိုင်လူကြီးများက အသင့်ပြင်ဟုပြောပြီး စည်သံကြားလျှင် ပန်းထုတ်ရမည် ဖြစ်ကြောင်းပြောကာ ပစ်ကွင်းဖက်သို့ မျက်နှာမူခိုင်းထားလေသည်။ ထို့နောက် စည်သံကြီး ဒုန်းကနဲထွက်လာသဖြင့် အားလုံး ဆတ်ကနဲဖြစ်သွားကြသည်။ ဒိုင်လူကြီးများက စစ်ဆေးရာ တယောက်မှ ထွက်မလာကြသဖြင့် နောက်တကြိမ် ပြန်လည်ယှဉ်ပြိုင်ရန် ပြောကြားလေသည်။ အကြောင်းမှာကား စည်သံကြီး ဒုန်းကနဲကို လန့်သွားပြီး မထွက်ကြခြင်းဖြစ်လေသည်။
နောက်တကြိမ်တွင်မူ တယောက်ချင်းယှဉ်ပြိုင်ရန် ဖိုးရှောက်လင်က အကြံပြုလေသည်။ ထို့ကြောင့် ပထမဆုံးအဖြစ် အကြံပြုသူ ဖိုးရှောက်လင်က စတင်ပန်းထုတ်လိုက်ရာ နှစ်ဆယ့်ငါးပေရောက်လေသည်။ လှန်ဘာဂျာက ပေနှစ်ဆယ်သာ ရောက်ပြီး သန်မြန်လေရှီးမှာ ပေငါးဆယ်အထိရောက်လေသည်။ လရည်စစ်ပွဲဖြစ်၍ သန်မြန်လေရှီး အနိုင်မရသေးပေ။
ထို့နောက် ပြိုင်ပွဲစတင်ရာ ... သန်မြန်လေရှီးက စတင်ယှဉ်ပြိုင်လေသည်။ အတွင်းအားကို လီးပေါ်သို့ ပို့ပြီး ပန်းထုတ်ရာတွင် ပေ ၁ဝဝမျှ ရှည်လျှားသော ကွင်းကြီးတွင် ၆၀ ရောက်လေသည်။ ပရိတ်သတ်အား လက်မထောင်ပြပြီး ကွင်းဘေးထိုင်ချလိုက်သည်။ ဒုတိယ ယှဉ်ပြိုင်သူကား ဖိုးရှောက်လင် သူက ပေ ၇၀ ရောက်သဖြင့် ပရိတ်သတ်များ အံ့ဩသွားကြသည်။ သန်မြန်လေရှီး ရှုံးနိမ့်ရခြင်းအကြောင်းက လရည်စစ်ပွဲတွင် အင်အားကို မလိုအပ်ဘဲ ဖြုန်းတီးလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်လေသည်။ နောက်ဆုံးထား ယှဉ်ပြိုင်သူကား လှန်ဘာဂျာဖြစ်သည်။ ဖင်များပါကျုံ့သွားအောင် အတွင်းအားပါပါဖြင့်ပန်းထုတ်လိုက်ရာ ကွင်းထိပ်ရှိ စားပွဲတွင် ထိုင်ကာ အမှတ်ပေးနေကြသော ဒိုင်လူကြီးများအား သွားစဉ်လေသည်။ အချိုလွန်သွားသောကြောင့် ဤမျှခရီးရောက်ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ဒိုင်လူကြီးများက လှန်ဘာဂျာအား စော်ကားမှုဖြင့် အနီကတ်ပြလိုက်သောကြောင့် ပေ ၇၀ ရောက်သူ ဖိုးရှောက်လင်က အနိုင်ရသွားလေတော့သည်။ လှန်ဘာဂျာမှာ မခံချိမခံသာဖြစ်နေသလို သန်မြန်လေရှီးမှာလည်း မပါးနပ်၍ ခံလိုက်ရခြင်းကို ဒေါသထွက်နေလေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သုံးယောက်စလုံး တစ်ပွဲစီအနိုင်ဖြင့် တူညီသွားကြလေသည်။
ဤသို့ဖြင့် အနားပေးချိန် နာရီဝက်ရရှိကြလေသည်။ သူတို့လည်း ငှက်ပျောသီးစား၊ ကြက်ဥသောက်ဖြင့် အားမွေးကြပြီး လီးကြီး တန်းလန်းတန်းလန်းနှင့် ဟန်ရေးတပြပြဖြစ်နေလေသည်။ အနားပေးချိန်ပြည့်သဖြင့် အားလုံး ကွင်းထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်လာကြလေသည်။ သန်မြန်လေရှီးကား ဖခင်၏အရိုက်အရာကို ထိန်းသိမ်းရန် အရိုးကျေကျေလရည်ခန်းခန်း ယှဉ်ပြိုင်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသောပုံမျိုးနှင့် တက်ကြွနေလေသည်။
မကြာမီပင် ဒိုင်လူကြီးများရောက်လာပြီး စတုတ္ထပွဲစဉ်အဖြစ် အကြာပြိုင်ပွဲကို ယှဉ်ပြိုင်ကြရလေသည်။ ယှဉ်ပြိုင်ပုံကား ပြိုင်ပွဲဝင်သုံးယောက်စလုံး သက်ဆိုင်ရာအမျိုးသမီးဆီတွင် အမှုတ်ခံ ကြရမည်ဖြစ်သည်။ မှုတ်ပေးမည့်အမျိုးသမီးများကား လင်ကျိရှောင်၏ အမျိုးသမီးစွမ်းဆောင်ရှင်များဂိုဏ်းမှ အကူအညီကို တောင်းခံထားခြင်းဖြစ်သည်။
အမျိုးသမီးဂိုဏ်းချုပ် လင်ကျိရှောင်လည်း စေတနာဗလပွဖြင့် မှုတ်ပေးရန် ၃ဦး၊ အလိုးခံရန် ၃ဦး၊ အရန် ၃ဦးတို့ကို ပေးပို့လိုက်ရာ ... သူလိုက်မည် ငါလိုက်မည်ဖြင့် အငြင်းပွားခဲ့ကြသေးသည်။ လင်ကျိရှောင်ကိုယ်တိုင် လိုက်ချင်သော်လည်း ယောကျာ်းဖြစ်သူ တိုင်ထောင်ထုကတားသဖြင့် နေခဲ့ရခြင်းဖြစ်လေသည်။ ဤသို့ဖြင့် ပြိုင်ပွဲဝင် ၃ဦးသည် ကွင်းထဲတွင် အသင့်စောင့်ဆိုင်းနေကြသော အမျိုးသမီးများဆီသို့ ရင်ဘောင်တန်း၍ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြလေသည်။
ထိုမိန်းမများရှေ့သို့ရောက်သော် အားလုံး လီးများကို ပါးစပ်များထဲသို့ထိုးထည့်လိုက်ကြလေသည်။ ပထမ စစချင်း မမှုတ်သေး ... ဒိုင်များက အမိန့်ပေး လိုက်မှ စတင်မှုတ်ကြတော့သည်။ စသည်နှင့်တပြိုင်နက် တပြွတ်ပြွတ်တစွတ်စွတ် အသံများက တကွင်းလုံးညံအောင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ အမျိုးသမီးဂိုဏ်းမှ ပေးပို့လိုက်သော မိန်းမများကလည်း အားရပါးရမှုတ်နေကြပုံမှာ ဘယ်တုန်းကများ ငတ်နေသည်မဆိုနိုင်။ သုံးတွဲလုံးဆီမှ အသံဗလံများထွက်နေကြသည်။ ပြိုင်ပွဲဝင်တို့ တဟင်းဟင်းညည်းသလို မိန်းမများကလည်း အင့်ကနဲ့အင့်ကနဲ အော်နေကြသည်။
တနာရီလောက်ကြာလာသည်အထိ မည်သူ့မည်သူမျှ ဂိုးမသွင်းနိုင် အဲအဲ ... မပြီးကြသေး။ ထို့ကြောင့် ဒိုင်လူကြီးများ စုဝေးတိုင်ပင်ကြပြီး အရှိန်တိုးမြှင့်ကာ မှုတ်ခိုင်းတော့သည်။ သူတို့လည်း အတွင်းအားကို လီးဆီသို့ပို့ကာ အစွမ်းကုန်ထိန်းထားရင်း တယောက်နှင့်တယောက် နောက်ပြောင်ရှုတ်ချနေကြလေသည်။
ဤသို့ဖြင့် ဒိုင်လူကြီးများက စိတ်မရှည်ကြတော့ပဲ နောက်ထပ် နည်းလမ်းတခုကို ထပ်မံအသုံးပြုလေသည်။ နည်းလမ်းမှာ ဒိုင်လူကြီးများက ၁ မှ ၁ဝဝ အထိရေတွက်မည် ... ၁ ဟုရေတွက် ပါက မိန်းမများက အားရပါးရတချက်စုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ၁ဝဝ ထိအောင် အားလုံးတောင့်ခံနိုင်ကြလျှင် ထိုပွဲရလဒ်ကို ပယ်ဖျက်မည် ဖြစ်လေသည်။
ရေတွက်ရင်းဖြင့် ၅၀ ကျော်လာသောအခါ အားလုံးပြီးချင်လာကြပြီ ... ၅၅ အရောက် သန်မြန်လေရှီးခမျာ အကြောတွေဆွဲလာပြီး ၅၈ တွင် ပြီးသွားလေတော့သည်။ အားလုံးထဲတွင် အသက်အငယ်ဆုံးဖြစ်၍ ထိုသို့ရှုံးနိမ့်သွားခြင်းဖြစ်သည်။ ကျန်သော သဘာနှစ်ယောက်လည်း မနေနိုင်တော့ပဲ ရှေ့ဆင့် နောက်ဆင့် ပြီးသွားလေတော့သည်။
ရလဒ်များကို ကြေညာရာ ဖိုးရှောက်လင်က ၈၇ ဖြင့်အနိုင်ရသွားလေသည်။ လှန်ဘာဂျာ ၈၄ ဖြစ်ပြီး သန်မြန်လေရှီးတစ်ယောက်မှာ ပြတ်သားစွာ ရှုံးနိမ့်သွားလေသည်။ ဒိုင်လူကြီးအဖွဲ့က ထုတ်ပြန်ကြေညာအပြီးတွင် ပြိုင်ပွဲကို ရပ်နားကြောင်းနှင့် ညနေ ၄နာရီတွင် ပြန်လည်စတင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာထား လေသည်။ ပရိတ်သတ်များလည်း ထိုအခါမှ ဆူညံဆူညံနှင့် ထပြန်သွားကြလေသည်။ ပြိုင်ပွဲဝင်အသီးသီးတို့လည်း အိမ်ပြန်ကာအနားယူကြလေသည်။
ဖိုးရှောက်လင်လည်း အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ကြီးဆေးများ ထန်ဆေးများကို ကြိုတင်သုံးစွဲထားသည်။ စိတ်တည်ငြိမ်စေရန်အတွက် တရား ထိုင်ကာ ကွမ်းတယာညက်လောက်ကြာမှ ပြန်လည်ထလာပြီး ငှက်သိုက်များကိုမှီဝဲသည်။ လှန်ဘာဂျာကား အတွင်းအားထောင်သိုင်းကို လေ့လာနေပြီး သန်မြန် လေရှီးကား ကြက်ဥသောက်ကာ အိပ်ရေးဝအောင် အိပ်နေလေတော့သည်။
*
ညနေလေးနာရီ ... သူတောင်းစားဂိုဏ်း၏ကွင်းပြင် ...
ရာသီဥတုကား ခါးကစားသမားများအကြိုက်ဖြစ်သည်။ တိမ်အနည်းငယ်ဖုံးနေသော်လည်း အလင်းရောင်အသင့်အတင့်ရှိနေသည်။
ဒိုင်လူကြီးများက သူတို့သုံးယောက်ကို အကြောစမ်းကာ တားမြစ်ဆေးသုံးမသုံး စစ်ဆေးသည်။ ထိုခဏ ဖိုးရှောက်လင် ဆေးကျတော့သည်။ အကြောင်းကား ကြီးဆေးသုံးလာခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်လေသည်။ ပြိုင်ပွဲစည်းကမ်းကား သဘာဝလီးဖြင့် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်ဖြစ်လေသည်။ ဖိုးရှောက်လင်မှာ ဤပွဲစဉ် အတွက်သာမက ပြိုင်ပွဲဝင်ခွင့်ကိုပါ ပိတ်ပင်ခံရလေသည်။
တရုတ်မင်းများလည်း အားကစားကိစ္စတွင် တားမြစ်ဆေး သုံးစွဲမှု တိုက်ဖျက်ရေးစီမံချက်ကြောင့် ဖိုးရှောက်လင်မှာ စံပြအနေဖြင့် အပြစ်ပေးခံရခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုတော့ နှစ်ဦးတည်းသာ ပြိုင်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီးစွမ်းဆောင်ရှင်များဂိုဏ်းမှ မိန်းမများကတော့ လိုးမည့်သူ တယောက်လျော့သွားသဖြင့် လုရင်းဆွဲရင်း အချင်းချင်းထချကုန်ကြလေသည်။
ပြိုင်ပွဲ အမှတ် ၅ ဖြစ်သော ခံနိုင်ရည်နှင့် စွမ်းဆောင်ရည်ပြိုင်ပွဲကို စည်းကမ်းတင်းကျပ်စွာဖြင့် ဆက်လက်ကျင်းပ လေ၏။ ဒိုင်လူကြီးများက စည်းကမ်း ချက်များကို ကြေညာလိုက်သောအခါ ပရိတ်သတ်များအားလုံး ဟင်ကနဲ ဟာကနဲ ဖြစ်ကုန်ကြလေသည်။ အကြောင်းမူကား ပြိုင်ပွဲဝင်တို့၏လီးများကို ပေပေါ်တင်၍ တူနှင့်ထုမည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။
ဒိုင်လူကြီးများမှ အချက်ပေးလိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် အားကောင်းမောင်းသန် သူတောင်းစားဂိုဏ်းသားနှစ်ဦးသည် ဆယ်ပေါင်တူကြီးများကိုထမ်း၍ ပေါ်ထွက်လာကြလေသည်။ သန်မြန်လေရှီးသည် မျက်လုံးတချက်ပြူးသွားသော်လည်း ဘေးမှ လှန်ဘာဂျာက ဘာမှမဖြစ်သလိုကြည့်နေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ဟန်ကိုယ့်ဖို့ဆိုကာ မာန်တင်းလိုက်ပြီး ဘောင်းဘီကို ချွတ်ချလိုက်လေသည်။ နှစ်ယောက်စလုံးပင် လီးများကို ပေပေါ်တင်လိုက်ကြပြီး ‘‘အသင့်ဟု အော်လိုက်ကြ လေသည်။
ဒိုင်များကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သဖြင့် ဂိုဏ်းသားနှစ်ဦးသည် တူများကို မြှောက်တင်လိုက်ကြပြီး ပေပေါ်တွင် တင်ထားသောလီးများကို အဆက်မပြတ် ထုနှက်ကြလေသည်။ တချက်ထုချလိုက်တိုင်း သံနှင့်သံထိ၍ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ထန်ကနဲ ထန်ကနဲ အသံများကို ကြားနေရလေသည်။ သန်မြန်လေရှီးသည် ပထမဆုံးတချက်အထုတွင် လန့်ဖြတ်ပြီး စအိုကို ကြုံ့ထားမိသော်လည်း ဒိုင်လူကြီးများက စအိုကြုံ့ခွင့်မပြုကြောင်း အော်ပြောလိုက်သဖြင့် ပြန်ဖွင့်အပေးတွင် တောင့်ထားသမျှ ပြန်လျော့သွားသဖြင့် အားကနဲအော်လိုက်မိလေသည်။ သို့သော် ထိုတချက်မှလွဲ၍ ဂိုက်ပေးမပျက်တောင့်ခံနေလေသည်။
အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လီးတင်ထုနေသောပေမှာ တဖြည်းဖြည်းချိုင့်ဝင်လာပြီး ချိုင့်သွားသောနေရာထဲသို့ လီးက ဝင်သွားတဖြင့် ထုနေသူများမှ ထုမရတော့ကြောင်း ဒိုင်များအား အစီရင်ခံသဖြင့် ပေများကို အသစ်လဲပေးရသေး၏။ များမကြာမီ တူများပါ နှစ်ခြမ်းကွဲထွက်လိုထွက် ကြုံ့ဝင်လိုဝင်ဖြစ်ကုန်ကြရာ ဒိုင်လူကြီးများလည်း ပြိုင်ပွဲကို ရပ်နားကာ အားလုံး၏အကြံဉာဏ်များကို တောင်းခံပြီး သရေပွဲအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်လေသည်။
ပြိုင်ပွဲကို နားကြောင်းကြေညာပြီး နောက်နေ့တွင် နေ့လည်ဘက်ပါ မရပ်မနားယှဉ်ပြိုင်ကြည့်ရှုရန်အတွက် ကွင်းကြီးကို တိုင်ထူကာ အမိုးမိုးရန် ဒိုင်အဖွဲ့မှခိုင်းလေသည်။
ဂိုဏ်းသားများမတူးမီပင် သန်မြန်လေရှီးက အလိုက်တသိဖြင့် သူ၏လီးကို အသုံးပြုကာ တွင်းတူးပေးလိုက်လေသည်။ လှန်ဘာဂျာကား ပြန်သွားပြီး ဖြစ်သဖြင့် မတူးလိုက်ရပေ။ သန်မြန်လေရှီးတဦးတည်း တွင်းပေါင်း နှစ်ဆယ်ခန့်တူးပေးလိုက်သည်။ လိုအပ်သောတွင်းများ ပြည့်စုံသွားမှ သူလည်း အိမ်ပြန် နားလေသည်။
*
နောက်တနေ့ မနက် ...
ဒိုင်လူကြီးများက ကြေညာလိုက်သည်။ ယမန်နေ့က ပြီးဆုံးသွားသော ခံနိုင်ရည်နှင့် စွမ်းဆောင်ရည်ပြိုင်ပွဲအတွက် ရလဒ်များကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်ကြောင်း ကြေညာပြီး၊ သန်မြန်လေရှီးကို အနိုင်ပေးကြောင်းကို ကြေညာလိုက်လေသည်။ လှန်ဘာဂျာလည်း မကျေမနပ်ဖြင့် ဒိုင်ကော်မတီအား စောဒကတက်လေသည်။
‘‘ အဘိုးကြီးတွေ ခင်ဗျားတို့က ဘာလဲဗျ ... ဂိုဏ်းချုပ်သားဆိုပြီး မျက်နှာလိုက်တာလား
‘‘ ဟေ့ကောင် စကားကို ပြေပြေလည်လည်ပြော
‘‘ ကဲ ... ဒါဆို သန်မြန်လေရှီးကို ဘာဖြစ်လို့ အနိုင်ပေးရတာလဲ
‘‘ အင်း ဒီပြိုင်ပွဲရဲ့ နာမည်ကိုရော မင်း သေချာသိရဲ့လား
‘‘ သိသားပဲ ... ခံနိုင်ရည်ပြိုင်ပွဲမဟုတ်လား ...
‘‘ အင်း ... အဲဒီမှာ စတွေ့တာပဲ
‘‘ ဘာလဲ အဘိုးကြီး ရှင်းအောင်ပြောဗျာ
‘‘ ပြိုင်ပွဲရဲ့နာမည်က ခံနိုင်ရည်နဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ပြိုင်ပွဲကွ ... မင်း တယ်ညံ့တာပဲ
‘‘ အဲဒီတော့ ဘာဖြစ်တုန်း
‘‘ စွမ်းဆောင်ရည်အတွက် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမယ်ကွ။ မနေ့ညနေက ပြိုင်ပွဲပြီးတဲ့အထိ မင်းတို့နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ ရလဒ်တွေက တူတူပဲ။ သန်မြန် လေရှီးကို အနိုင်ပေးရတဲ့အကြောင်းကတော့ မနေ့က ကွင်းကို အမိုးမိုးဖို့ကိစ္စမှာ တွင်းတူးဖို့ကို သန်မြန်လေရှီးက တာဝန်ယူသွားလို့ပဲ ... မှတ်ထားလိုက်
‘‘ တွင်းတူးတာများဗျာ ... အတွင်းအားနဲ့ ရိုက်လိုက်ဖြစ်တာပဲ
‘‘ အဲဒီလိုမဟုတ်ဘူးကွ ... ဟိုကောင်က လီးနဲ့တူးသွားတာ ...
‘‘ အင်းလေ မသိလို့ခံလိုက်ရတာပဲဗျာ ... နောက်ပွဲကိုတော့ နိုင်အောင်ကြိုးစားမယ် ...သြော် အဘ ညကျရင် အိမ်လာခဲ့မယ်နော် ...
လှန်ဘာဂျာလည်း သန်မြန်လေရှီးကို မသမာသောနည်းလမ်းဖြင့် အနိုင်ယူရန် ပြင်ဆင်နေလေတော့သည်။
*
အောလောကတွင် အောလောကသားတိုင်း မက်မောတောင့်တသော အောလောက ရတနာသုံးပါးရှိလေသည်။ ကြိုက်ကုန်းတောအုပ်မှာ အဆိုပါ ရတနာသုံးပါးမှ တပါးအပါအဝင်ဖြစ်လေသည်။ ကျန်ရတနာ နှစ်ပါးမှာ မာကြီးကြာ သိုင်းကျမ်းနှင့် ကျောက်ချဉ်ဝိညာဉ်ဓါး တို့ဖြစ်ပေသည်။
မာကြီးကြာသိုင်းကျမ်းမှာ အောလောကလုလင်ပျိုတို့ အငမ်းမရ အလိုရှိသော ကျမ်းစာအုပ်ဖြစ်၍ ကျောက်ချဉ်ဝိညာဉ်ဓါးမှာမူ အောလောကသမီးပျိုတို့ မက်မောသောဓါးတစ်လက်ဖြစ်ပေတော့သည်။
၄င်းအပြင် အဆိုပါရတနာသုံးပါးမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခုဆက်စပ်တည်ရှိ လျက်ရှိသည်ဟု အောလောက ဒဏ္ဍာရီများက ဆိုလေသည်..။
ထင်ရှားသောဒဏ္ဍာရီတစ်ခုမှာ ကြိုက်ကုန်းတောအုပ်အတွင်းရှိ ကြိုက်ကုန်းဒေဝီထံတွင် မာကြီးကြာသိုင်းကျမ်းရှိ၍ ကျောက်ချဉ်ဝိညာဉ်ဓါးမှာမူ ကြိုက်ကုန်း ဒေဝီ၏ ကြင်ယာတော် အဖုတ်ကျွန်းသခင်ကြီး ထံတွင်ရှိသည်ဟု ဆိုသည်..။
၄င်းတို့မှာ အောလောက၏ ထင်ရှားကျော်ကြားသော ဇနီးမောင်နှံများဖြစ်သော်လည်း အတူမနေကြပေ။ ကြိုက်ကုန်းဒေဝီမှာ ကြိုက်ကုန်းတောအုပ်တွင် ကြိုက်တာတွေ့လျှင် ကုန်းနေသလို အဖုတ်ကျွန်းသခင်ကြီးမှာလည်း အဖုတ်ကျွန်းတွင် ပျော်မွေ့နေလေသည်။
သို့သော် နှစ်စဉ်အောလောကချစ်သူများနေ့ ရောက်တိုင်း ၄င်းတို့ဇနီးမောင်နှံ တွေ့ဆုံလိုးကြလေ့ရှိသည်ဟု သိုင်းလောကတွင် သတင်းကြီးသည်..။ ထိုသို့ တွေ့ဆုံလိုးကြလေတိုင်း ကြိုက်ကုန်းဒေဝီသည် သူမ၏လင်တော်မောင်အတွက် မာကြီးကြာသိုင်းကျမ်းပါ နည်းလမ်းများဖြင့် ပြုစုသလို အဖုတ်ကျွန်းသခင်ကြီးမှာလည်း ကျောက်ချဉ်ဝိညာဉ်ဓားအစွမ်းဖြင့် ကြိုက်ကုန်းဒေဝီ၏ ကြိုက်တိုင်းကုန်းစောက်ဖုတ်ကြီးအား အကျဉ်းအကျယ် လိုသလိုစီမံလေ့ရှိသည်ဟု အောလောကဒဏ္ဍာရီများက ဆိုလေသည်။
ထို့ကြောင့် အပယ်ခံဖိုးရှောက်လင်မှာ ကြီးဆေးသုံးရန်မလိုသော မာကြီးကြာသိုင်းကျမ်းပါ သိုင်းကွက်များကို လေ့လာသင်ယူနိုင်ရန်အလို့ငှာ ကြိုက်ကုန်း တောအုပ်သို့ စွန့်စားရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပေတော့သည်..။
မိမိအား အရှက်တကွဲ အပြစ်ပေးဒဏ်ခတ်ခဲ့သော အောလောကဂိုဏ်းချုပ်ကြီးများအား လက်စားချေချင်စိတ် ပြင်းပြနေသောကြောင့်သာ ကြိုက်ကုန်း တောအုပ်သို့ ထွက်လာခဲ့ရသော်လည်း ဖိုးရှောက်လင်စိတ်ထဲတွင်မူ အတော်ပင် လေးလံလျက်ရှိပေသည်..။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကြိုက်ကုန်းဒေဝီ၏ စည်းကမ်းချက်သုံးချက်ကြောင့်ပင်ဖြစ်လေတော့သည်..။ ကြိုက်ကုန်းတောအုပ်သို့ ဝင်ရောက်လာသော မည်သည့်အောလောကသား မဆို အဆိုပါစည်းကမ်းသုံးချက်ကို တသွေမတိမ်းလိုက်နာရလေသည်..။
အရှည်ရှစ်လက်မ လုံးပတ်ရှစ်လက်မခွဲရှိရမည်ဆိုသော ပထမစည်းကမ်းချက်ကို ဖိုးရှောက်လင် မမှုသော်လည်း ဒုတိယစည်းကမ်းချက်နှင့် တတိယ စည်းကမ်းချက်များကိုတော့ ဖိုးရှောက်လင်တွေးပူနေလေသည်..။
ဒုတိယစည်းကမ်းချက်မှာ ကြိုက်ကုန်းဒေဝီ၏ သမီးများနှင့် ပညာပြိုင်ခန်းဖြစ်လေသည်..။ ကြိုက်ကုန်းဒေဝီတွင် အမွှာသမီးနှစ်ယောက်ရှိပေသည်..။ အကြီးမမှာ လီးမြင်ပြုံးဟုနာမည်တွင်၍ အငယ်မအား လီးမြင်ပျော်ဟု အောလောကသားတို့က ခေါ်ဆိုကြလေသည်..။
ကြိုက်ကုန်းတောအုပ်သို့ လာရောက်ကြသော အောလောကသားတို့မှာ ပထမစည်းကမ်းချက်ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ကြသော်လည်း လီးမြင်ပြုံး လီးမြင်ပျော် ညီအမနှစ်ယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်တွေ့တိုင်း အရှုံးပေးကြရလေသည်..။
ထို့ကြောင့် တတိယစည်းကမ်းချက်ဖြစ်သော ကြိုက်ကုန်းဒေဝီနှင့် ပညာပြိုင်ခန်းကို မည်သည့်အောလောကသားမျှ မကြုံဖူးသေးပေ..။
ဖိုးရှောက်လင်စိတ်ပူမည်ဆိုလျှင်လဲ စိတ်ပူစရာပေ..။ လီးမြင်ပြုံး လီးမြင်ပျော် ညီအမနှစ်ယောက်မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက လီးမျိုးစုံနှင့် လေ့ကျင့်ယဉ်ပါးခဲ့ကြ လေသည်။ မိခင်ဖြစ်သူ ကြိုက်ကုန်းဒေဝီနှင့် ဖခင်ဖြစ်သူ အဖုတ်ကျွန်းသခင်ကြီးတို့ကလည်း ၄င်းတို့မွေးနေ့ရောက်တိုင်း လီးမျိုးစုံကို မွေးနေ့လက်ဆောင်အဖြစ် ပေးလေ့ရှိသည်ဟု အောလောကတွင် သတင်းမွှေးလှသည်..။
သို့သော် လက်စားချေလိုစိတ် ပြင်းပြနေသော ဖိုးရှောက်လင်မှာ တောင်တောင်အီအီမတွေးတော့ဘဲ ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်သဘောပိုက်ကာ ကြိုက်ကုန်းတောအုပ် အဝင်ဝသို့ သူ၏စီးတော်လားကြီးအား အပြင်းနှင်ခဲ့လေတော့သည်..။
အရေးထဲ ကြိုက်ကုန်းတောအုပ်အဝင်နှင့် လီနှစ်ဆယ်ပျော့ပျော့အကွာအဝေးတွင် စီးတော်လား ပေကပ်ကပ်လုပ်နေသောကြောင့် ခရီးစဉ်နှောင့်နှေးခဲ့ရ သေးသည်။
ဖိုးရှောက်လင်၏ စီးတော်လားမှာ အတော်စီး၍ကောင်းသော လားဖြစ်သော်ငြား ဉာဉ်ဆိုးတစ်ခုရှိလေသည်။ ၄င်းမှာ ခရီး လီနှစ်ဆယ်ပေါက်တိုင်း ဂွင်းထု ပေးရခြင်းပင်ဖြစ်ပေသည်။ ဂွင်းမထုပေးပါက မည်သို့ခြိမ်းခြောက်ရိုက်နှက်သည်ဖြစ်စေ ရှေ့ဆက်မသွားဘဲ အတင်းပေကပ်နေတတ်လေသည်..။
ယခုလဲ ဖိုးရှောက်လင်မှာ ကြိုက်ကုန်းတောအုပ်သို့ နေမဝင်ခင်ရောက်ချင်သောကြောင့် လားပေါ်မှ ကပျာကယာဆင်းခါ အောင့်သက်သက်နှင့် သူ၏ စီးတော်လားအား ဂွင်းထုပေးနေရတော့သည်..။
လက်နှစ်ဖက်နှင့် ပယ်ပယ်နယ်နယ် ဂွင်းထုပေးပြီးနောက် လက်တောင်မဆေးတော့ဘဲ ဖိုးရှောက်လင်မှာ စီးတော်လားအား ခွာသံပြင်းပြင်းနှင့် ဒုန်းစိုင်းခဲ့တော့သည်။
*
ခွပ်ခွပ် .. ခွပ်.. ခွပ်.. ခွပ်...
ဂွင်းတခါတိုက်ခန့် အကြာတွင်မူ အောလောက၏နာမည်ကျော် ကြိုက်ကုန်းတောအုပ်အဝင်ဝသို့ ဖိုးရှောက်လင်တစ်ယောက် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။ ဖိုးရှောက်လင်မှာ လားပေါ်က မဆင်းဘဲ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ရာ ကြိုက်ကုန်းတောအုပ်အဝင်ဂိတ်ပေါက်ကြီးအား မှင်သက်မိစွာ ငေးကြည့်နေမိလေသည်..။
ဂိတ်ပေါက်ကြီးမှာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှပေသည်။ လက်ရာမြောက်စွာထုလုပ်ထားသော လီးပန်းပုရုပ်ကြီး အကြောပြိုင်းပြိုင်းထလျက် လေအဝေ့မှာ ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်ဖြစ်နေသည်မှာ အတော်ပင်ကဗျာဆန် ရသမြောက်လှတော့သည်။
 ကြိုက်ကုန်းတောအုပ်မှ သင့်အား ကြိုဆိုပါ၏ ဆိုသည့် စာတမ်းကြီးမှာလည်း လီးပန်းခက်လီးပန်းနွယ် အဖုတ်ပန်းခက်အဖုတ်ပန်းနွယ်များဖြင့် မျက်စိ ပသာဒ ဖြစ်လှပေသည်..။
 သြော် … ဒါကြောင့်လည်း ကြိုက်ကုန်းတောအုပ်လို့ နာမည်ကျော်ပေတာပဲ ဟု ဖိုးရှောက်လင်မှ တီးတိုးရွတ်ရင်း သူ၏လားကြီးပေါ်မှ ခုန်ဆင်း လိုက်လေတော့သည်။
ထို့နောက် စီးတော်လားအား ဆွဲပြီး တောအုပ်အတွင်းသို့ သတိကြီးစွာထားလျက် ဝင်ရောက်ခဲ့ရာ စောက်ဖုတ်ပုံသဏ္ဍာန်ရေအိုင်တစ်ခုအနီးတွင် အောက်ပါ ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို တွေ့ရလေတော့သည်။
*
ထို့နောက် ဆဋ္ဌမမြောက်ပြိုင်ပွဲအဖြစ် အမှုတ်ပြိုင်ပွဲကို ဆက်လက်ကျင်းပသည်။
ပြိုင်ပွဲ၏ Official Partner ဖြစ်သော အမျိုးသမီးဂိုဏ်းမှ ဗော်လံတီယာနှစ်ဦး စေလွှတ်ကူညီသည်။ ဗော်လံတီယာများကား ကွင်းထဲရောက်လျှင် ဆံပင်ကျွတ်သူကျွတ်၊ ကုတ်ရာခြစ်ရာ လက်သည်းရာထင်သူထင်ဖြစ်နေသဖြင့် တာဝန်ရှိသူ သူတောင်းစားလူကြီးမင်းများမှ စုံစမ်းရာ အားလုံးထင်ထားတော်မူကြ သည့်အတိုင်း အလုအယက်ထွက်လာကြရသောကြောင့်ဟု သိရလေသည်။
ကွင်းအတွင်း နိုင်ငံတော်သီချင်းကို သီဆိုပြီးနောက် ကစားသမားများ ဝင်ရောက်နေရာယူကြလေသည်။ ပရိသတ်များ၏ အားပေးသံကား ဆူညံတက်ကြွ နှစ်ဖက်မျှပါပေသည်။ သန်မြန်လေရှီး နိုင်ရမည် … အင် လှန်ဘာဂျာ ဝီထရပ်စ် … စသည်ဖြင့် …။
ဝင်ရောက်လာသော ပြိုင်ပွဲဝင်နှစ်ဦးတို့သည် သူတို့အသုံးချရမည့် မိန်းမနှစ်ဦးအား ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ပန်းသေမတတ်ဖြစ်သွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့် ဆိုသော် ထိုမိန်းမများကား ပုံမလာပန်းမလာ စုတ်ပြတ်နေသည့်အဖြင့် အသက်အရွယ်အားဖြင့်လည်း လေးငါးဆယ်ခန့်ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။
ပြောရလျှင် သန်မြန်လေရှီးထက် လှန်ဘာဂျာကမူ အနည်းငယ်သာလေသည်။ သူ့အတွေ့အကြုံအရ ဒီ့ထက် စုတ်ပြတ်သည်များနှင့်လည်း ဇာတ်လမ်း ရှိခဲ့ပြီး သန်မြန်လေရှီးမှာမူ ဗိုလ်ချုပ်သား အဲလေ … ဂိုဏ်းချုပ်သားဖြစ်လေသဖြင့် တတ်နိုင်သမျှ အငယ်အလန်းများဖြင့်သာ ကြုံတွေ့ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဒိုင်လူကြီးများမှ အချက်ပေးလိုက်ရာ သန်မြန်လေရှီးလည်း စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် အတွင်းအားကိုပါးစပ်တွင်စုကာ အဝေးမှလှမ်းပြီးမှုတ်လေသည်။ ခံနေသောမိန်းမကား မျက်လုံးများအရောင်တောက်လာသော်လည်း ငါးမိနစ်ခန့်အကြာတွင် ဟောက်သံများထွက်လာကာ အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။
သူလည်း ပါးစပ်ညောင်းညောင်းဖြင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ထိုင်ချလိုက် လေတော့သည်။ ဒိုင်များက ဆက်လက်ယှဉ်ပြိုင်ရန် တိုက်တွန်းသော်လည်း ဘယ်လိုမှ မတတ်နိုင်တော့သည့်အတွက် သူလည်း လက်မြှောက်ကာနေလိုက်လေသည်။
ထိုခဏတွင် အမှုတ်ဆရာ လှန်ဘာဂျာသည် သူ၏ကျော်ကြားလှသော မုန်တိုင်းတထောင်လေသိုင်းကိုသုံးကာ သူ၏ သိုင်းကျမ်းထဲမှ ၃၀၁၂ဝဝရ ခုမြောက် အကွက်ဖြစ်သည့် ဝိညာဉ်နှုတ်လျှာ အမှုတ်ဆရာ အမည်ရှိသော သိုင်းကွက်ကိုသုံး၊ ပါးစပ်ထဲသို့ အတွင်းအားကိုပို့ထားလိုက်ပြီး ပေငါးဆယ်အကွာအဝေးသို့ပင် လျှောက်သွားလိုက်ပြီး အစွမ်းပြလေသည်။
အမှုတ်ခံနေရသော အမျိုးသမီးသည် ဓာတ်လိုက်သည့်နှယ် တကိုယ်လုံးတွန့်လိမ်နေပြီး သူ့ကိုတင်ထားသည့် စားပွဲပေါ်တွင် လှုပ်ခါနေလေသည်။ ထိုမိန်းမ၏စောက်စိကို အဝေးမှနေကာ လျှာပေါ်မှ အတွင်းအားလှိုင်းကို ပို့လွှတ်ပြီး လှမ်းကလိလိုက်သည့်အခါမျိုးတွင် အော်သံကြီးက နားကွဲမတတ် ထွက်လာ လေသည်။ လှန်ဘာဂျာသည် သူ၏ သိုင်းကွက်များထဲမှ အကောင်းဆုံးသိုင်းကွက်များကို ရွေးချယ်ထုတ်နှုတ်၍ ပရိတ်သတ်များအားဖျော်ဖြေနေသည်။
သန်မြန်လေရှီးသည် ဖြစ်ပေါ်နေသည့်အခြေအနေများကို သုံးသပ်ပြီး သူရှုံးတော့မည်ကို ခန့်မှန်းမိသဖြင့် ဒိုင်များအား ခွင့်တောင်းကာ ကျေကျေနပ်နပ် အရှုံးပေးလိုက်လေတော့သည်။ ဒိုင်များက သန်မြန်လေရှီးအရှုံးပေးကြောင်း ကြေညာသော်လည်း လှန်ဘာဂျာကမူ မှုတ်ကောင်းတုန်းရှိနေသေးသည်။ ထုံးစံအတိုင်း ထိုမိန်းမအား အချီချီပြီးအောင်မှုတ်ပေးပြီးမှ ပရိတ်သတ်များဖက်သို့လှည့်ကာ ‘‘အမှုတ်ပညာ ငါဆရာ ဟုကြွေးကြော်လိုက်လေတော့သည်။
*
ထိုနေ့ညတွင် ချိန်းထားသည့်အတိုင်း ဒိုင်ကော်မတီအကြီးအကဲထံသို့သွားရောက်ပြီး မနက်ဖြန်ပြိုင်ပွဲတွင် သူ့အား မျက်နှာသာပေးရန်အတွက် ဖင်ကုန်း တောင်းပန်ကာ ရွှေငါးမူးသားပေး၍ လာဘ်ထိုးလေသည်။ ဒိုင်လူကြီးက လှန်ဘာဂျာအား နောက်ဆုံးပြိုင်ပွဲ၏ လျှို့ဝှက်အမှတ်ပေးစည်းမျဉ်းများကို မခြွင်းမချန် ပြောပြလိုက်ရာ လှန်ဘာဂျာလည်း ချက်ချင်းအိမ်ပြန်ပြီး နောက်နေ့ပြိုင်ပွဲအတွက် လေ့ကျင့်တော့သည်။ စည်းကမ်းကား ပိုအော်အောင်ချနိုင်သူအား အနိုင်ပေးမည်ဟု ဖြစ်လေသည်။
သန်မြန်လေရှီးမှာမူ ရိုးသားသဖြင့် ကြက်ဥနှင့် ရုံးပတီသီးကိုသာ အဝစားပြီး အိပ်စက်ရန်ပြင်ဆင်သည်။ မအိပ်ခင်တွင် သူ့အား ခင်မင်ကြည်ညို လေးစားသော ဂိုဏ်းဝင်တဦးမှ ကိုးကွယ်ရန်ပေးထားသော လီးဘိုးတော်ရုပ်ထုအား ကန်တော့ပြီးမှ အိပ်ရာပေါ်လှဲချလိုက်လေသည်။ ချက်ချင်းအိပ်မပျော်သေးဘဲ မျက်စိကြောင်နေသဖြင့် ဖိုက်ဝမ်းဆွဲလိုက်မှ အိပ်ပျော်သွားသည်။
အိပ်မက်ထဲတွင် သူကိုးကွယ်သော လီးဘိုးတော်နှင့်တွေ့လေသည်။ အိပ်မက်ထဲဆိုသော်လည်း စကားအခြေအတင် ဆွေးနွေးကြလေသည်။ လီးဘိုးတော်က ...
‘‘ အိုမီတိုဖာ ... ယောကျာ်းလေးအားလုံး လီးကြီးပြီး ကျန်းမာကြပါစေ  ဟု မေတ္တာပို့လေရာ သန်မြန်လေရှီးက...
‘‘ ဘိုးတော်ကြီးခင်ဗျာ ... ဘိုးတော်ကြီးက ဘယ်သူပါလဲ ... ဒီကို ဘာလာလုပ်တာလဲ
‘‘ အိမ်း ... ငါက လီးဘိုးတော်ပဲ ... မင်းမအိပ်ခင်က ငါ့ကိုရှိခိုးပြီး ဆုတောင်းလို့ ငါပေါ်လာရတာ
‘‘ အား ... တွေ့ရတာ သိပ်ဝမ်းသာတယ် ဘိုးတော်
‘‘ ကောင်းပြီ လူငယ်လီးကြီးကလေး ...
‘‘ ဘိုးတော် မနက်ဖြန် ကျွန်တော် ပြိုင်ပွဲဝင်ရမှာ သိသလားခင်ဗျာ ...
‘‘ အေး အဲဒါကြောင့် မင်းကို ဒီပစ္စည်းလေးပေးမလို့ကွ ... ရော့ ယူထားလိုက်  ဟုဆိုကာ ပျောက်ကွယ်သွား လေသည်။
သန်မြန်လေရှီးလည်း လန့်နိုးလာပြီး လက်ထဲတွင် အရာဝတ္တုတခုကိုစမ်းမိသဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ ကတ္တီပါအိတ်တခု၊ အထဲတွင်တော့ မည်းတူးနေသော အပ်တုံးကြီးတချောင်း။ စိတ်ရှုပ်ရှုပ်ဖြင့် ပြန်အိပ်လိုက်ပြီး မနက်လင်းကြက်တွန်မှ မနည်း အိပ်ရာထရလေသည်။
သူလည်း ဝတ်စုံများကို သေသေသပ်သပ်ဝတ်ကာ မျက်နှာသစ်၊ သွားတိုက်၊ ဂွင်းတိုက်ပြီး မနက်စာစားကာ ပြိုင်ပွဲကျင်းပရာ ကွင်းပြင်ဆီသို့ ထွက်လာ ခဲ့တော့သည်။ ကွင်းထဲတွင်မတော့ ပရိတ်သတ်များအားလုံး နေရာယူပြီးနေကြပြီ။ နောက်ဆုံးပြိုင်ပွဲနေ့ဖြစ်သဖြင့် လက်မှတ်မှောင်ခိုဈေးကလည်း ကြီးမြင့်လှသည်။ သို့သော် အားလုံး အိုးပစ်အိမ်ပစ်လာကြရာ သူခိုးများအကြိုက်ပင်ဖြစ်နေလေသည်။
များမကြာမီ လှန်ဘာဂျာရောက်လာပြီး လိုက်လံနှုတ်ဆက်နေလေသည်။ သူကား သူသာ အနိုင်ရရမည်ဟု ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဝင်းထိန်ပြောင်လက် နေသော မျက်နှာကြီးကို ဖြီးနေလေသည်။ ထို့နောက် ပြိုင်ပွဲကို သန်မြန်လေရှီး တွင်းတူးပေးထားသော မိုးလုံလေလုံ အားကစားရုံကြီးတွင် ကျင်းပလေတော့သည်။
ဒိုင်များက ပြိုင်ပွဲဝင်များ စိတ်ကြိုက်စွမ်းရည်ကို ပြရန် ကြေညာကာ စိတ်ကြိုက်ယှဉ်ပြိုင်ခွင့်ပေးလိုက်တော့သည်။ ပြိုင်ပွဲမှာ မနက်ပိုင်းတချိန်သာ ကျင်းပမည်ဖြစ်သည်။
ပွဲစသည်နှင့်တပြိုင်နက် လှန်ဘာဂျာသည် မိန်းမများဘက်သို့ လက်ဝှေ့ရမ်းပြကာ သူ့အတွက်ပေးထားသော မိန်းမကို အသာအယာချော့ထည့်လိုက် လေသည်။ မိန်းမပရိတ်သတ်များ ကျေနပ်သွားကြပြီး အားရင် သူ့ဆီလာကုန်းဦးမှ ဆိုသော အတွေးများ ပေါ်ထွက်လာကြလေသည်။ ပွဲစပြီး ငါးမိနစ်လောက်အထိ အသာအယာသာ ကြိတ်လိုးနေလိုက်သည်။ အင်အားကို ချိုထားပြီး သန်မြန်လေရှီးကဲ့သို့ မနူးမနပ်ကောင်ကို အနိုင်ရရေးအတွက် ပြင်ဆင်နေလေသည်။
သန်မြန်လေရှီးမှာ အဖေ၏အရိုက်အရာကိုထိန်းသိမ်းရန် စိတ်အားထက်သန်နေသော်လည်း လှန်ဘာဂျာကဲသို့ ဘဝအတွေ့အကြုံ မကြွယ်ဝသဖြင့် စိတ်အားငယ်နေမိလေသည်။ အားရပါးရဆောင့်လိုးရင်း အားငယ်မှုများကို ဖြေဖျောက်နေရလေတော့သည်။ သို့သော် သူ၏လီးကား အားမငယ်၊ အမုန်းထောင်မတ် နေလေတော့သည်။
အချိန်အနည်းငယ်အကြာတွင် လှန်ဘာဂျာသည် အင်အားကို အစွမ်းကုန်အသုံးပြုကာ ဆောင့်ချလေရာ မိန်းမဆီမှ အော်သံများ အဆက်မပြတ် ထွက်လာတော့သည်။ သူလည်း လိုးနေရင်းဖြင့် ဒိုင်လူကြီးများဘက်သို့ မျက်စိကစားလိုက်လေရာ မနေ့ညက လာဘ်ပေးထားသော ခေါင်းဆောင်ဒိုင်နှင့် မျက်လုံးချင်း ဆုံရာ ဒိုင်လူကြီးက မသိမသာ လက်မထောင်ပြလေသည်။
လှန်ဘာဂျာသည် နွားသိုးအတွင်းအားကို သူတီထွင်ထားသော ‘‘လုံးပတ်တုတ်ကြီး ငါ့ကွမ်းသီး သိုင်းဖြင့် ပေါင်းစပ်သုံးစွဲကာ ခံနေသောမိန်းမ ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် ခုန်ခုန်ပြီးလိုးတော့သည်။ မိန်းမက အော်လေလေ နိုင်ရမည်ဆိုသောစိတ်က တွန်းအားပေးလေလေဖြင့် အမုန်းလိုးလေရာ အော်သံများမှာ နားမခံသာအောင်ထွက်နေလေသည်။ တဘွတ်ဘွတ် တဖတ်တဖတ်ဖြင့် စည်းချက်ညီညီထွက်ပေါ်နေသော အသံများအောက်တွင် သန်မြန်လေရှီးက ငိုက်စိုက် ငိုက်စိုက်ဖြင့် အားရှိသလောက်ထုတ်ပြီး ကျုံးလျက်ပင် ...။
သန်မြန်လေရှီးသည် တက်ကြွသော လှန်ဘာဂျာ၏အမူအရာကို ပြိုင်ပွဲမစခင်ကတည်းက မသင်္ကာဖြစ်နေလေသည်။ သို့သော် စိတ်ထင်တာပဲဖြစ်မည်ဟု ခဏမေ့ထားလိုက်သည်။ ပြိုင်ပွဲထဲသို့ရောက်မှ သေသေချာချာ အကဲခတ်သော် ဒိုင်နှင့် လှန်ဘာဂျာတို့ မျက်စပစ်ပြနေကြသည်ကို အမှတ်မထင်တွေ့လိုက်ရလေမှ သူ၏ သံသယစိတ်များ ပိုမိုကြီးထွားလာပြီး လှန်ဘာဂျာ အသံထွက်အောင်လိုးနေသည်မှာ အမှတ်ပေးစည်းမျဉ်းပင်ဖြစ်ရမည်ဟု တွေးမိလေတော့သည်။ သန်မြန်လေရှီး အမုန်းလိုက်ကျုံးသော်လည်း လှန်ဘာဂျာလောက်မတတ်နိုင်ပဲဖြစ်နေလေသည်။
အားကုန်ထုတ်ကာလိုးပါသော်လည်း လှန်ဘာဂျာလောက် အသံမထွက်ဖြင့် နည်းလမ်းစဉ်းစားနေလေသည်။ ထိုအခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ‘‘စောက်သုံး မကျတဲ့လီးဟုဆဲကာ စဉ်းစားရင်းမှ လီးဟူသော စာလုံးနှင့်အတူ လီးဘိုးတော်ကိုသတိရမိလေသည်။ သူလည်း ညစ်မှရတော့မည်ကို သိသွားပြီး လီးဘိုးတော် ပေးထားသောအပ်ကို သူ၏ကွမ်းသီးဘေးတွင် သားရေကွင်းနှင့်တွဲ၍ ချည်နှောင်ထားလိုက်လေတော့သည်။ ထို့နောက် ခပ်သာသာလေးစမ်းလိုက်ရာ သူလိုးနေသော မိန်းမမှာ မျက်ဖြူလန်မတတ် စူးစူးဝါးဝါးအော်ကာ တွန့်လိမ်သွားလေသည်။ လှန်ဘာဂျာပင် မနေနိုင်တော့ပဲ လှည့်ကြည့်ရလေသည်။
သန်မြန်လေရှီးလည်း ‘‘ခြေသလုံးပလွေရိုးနဲ့ တနေ့လုံးအသေလိုးမယ်ဟု ကြွေးကြော်လိုက်ပြီး ခပ်မှန်မှန်ပင်လိုးလေရာ အော်သံများက ဘဝဂ်လျှံအောင် ထွက်လာတော့သည်။ အပ်စူးသဖြင့် စောက်ဖုတ်ထဲမှ ဝေဒနာကို မခံစားနိုင်တော့၍ သူလိုးနေသော မိန်းမသည် သတိလစ်သွားလေတော့သည်။ ထို့ကြောင့် အရန်ထားသောအထဲမှ တယောက်ကို ထပ်ခေါ်ပြီး သူလည်း စိတ်ရှိလက်ရှိလိုးပြန်လေသည်။ အပ်၏ထိုးနှက်ချက်ကြောင့် ထိုမိန်းမသည်လည်း လောကကြီးနှင့် အဆက်ပြတ်သွားပြန်သည်။ နောက်ထပ် ထပ်ခေါ်မည်ပြုသောအခါမှ ဒိုင်လူကြီးများလည်း သူတောင်းစားဂိုဏ်း နာမည်ပျက်စိုးသဖြင့် ပြိုင်ပွဲကိုရပ်နားကာ သန်မြန် လေရှီးကို အနိုင်ပေးလိုက်ရလေတော့သည်။
သန်မြန်လေရှီးလည်း လီးဘိုးတော်ပေးထားသောအပ်ကို သေချာသိမ်းဆည်းကာ ဘဝတလျှောက်လုံး လီးဘိုးတော်ကို ကိုးကွယ်တော့မည်ဟု စိတ်ဆုံးဖြတ်လိုက်လေတော့သည်။ ဒိုင်များက သန်မြန်လေရှီးအား ဂုဏ်ပြုစကားပြောကြားကြပြီး သူတောင်းစားဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်သစ်အဖြစ် တင်မြှောက်လိုက်ကြ တော့သည်။
ထို့နောက် နေ့လည်စာဖြင့် ဖိတ်ကြားထားသူများအား တည်ခင်းဧည့်ခံလေသည်။ နေ့လည်စာစားပွဲတွင် လှန်ဘာဂျာက မိမိသည် သိုင်းလောကထဲမှ နှုတ်ထွက်ကြောင်း၊ ရှေ့လျှောက်ပြီး အမှုတ်သင်တန်းကျောင်းနှင့် အလိုးလုပ်ငန်းကို ထူထောင်ကာ စီးပွားရှာပြီး အေးအေးချမ်းချမ်းနေတော့မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားလိုက်ရာ အားလုံးအံ့ဩသွားကြပြီး မိန်းမများကမူ ဝမ်းသာသွားကြလေသည်။
အားလုံး စားသောက်အပြီးတွင် ဂိုဏ်းချုပ်သစ် သန်မြန်လေရှီးက ကျေးဇူးတင်စကားပြောကြားလေသည်။ သူက ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်လာတဲ့အတွက် ဝမ်းမြောက် မိကြောင်း၊ ပြိုင်ဘက်ကောင်းကြီးဖြစ်သော လှန်ဘာဂျာကို အလွန်ကျေးဇူးတင်ကြောင်း၊ အနားယူတော့မည်ဖြစ်၍ စိတ်မကောင်းကြောင်း၊ ရှေ့ဆက်ပြီး သူတောင်းစား ဂိုဏ်းကြီးကို တိုးတက်ကြီးပွားအောင် ဆောင်ရွက်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း စသည်ဖြင့်ပြောကြားပြီး နိဂုံးချုပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ် သူ့ဘောင်းဘီအောက်မှ လီးကြီးက ထောင်ထွက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ကြိုးစားဖုံးကွယ်သော်လည်း မရသဖြင့် ...
‘‘ အဟဲ အခုကျွန်တော် ထမင်းစားပြီးပြီလေ ...အဲဒီတော့ သူတောင်းစားထမင်းဝရင် လီးတောင်တယ်လို့ မှတ်ထားလိုက်ကြပေါ့ဗျာ ဟု ပြောရင်း နိဂုံးချုပ်ကာ သူတောင်းစားဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် စတင်ဆောင်ရွက်လေတော့သည်။
*
ဖိုးရှောက်လင် မြင်တွေ့လိုက်ရသော ဆိုင်းဘုတ်မှာ ...
 ဤနေရာမှ ကျော်လွန်၍ လီးမတောင်လျှင် ဖြတ်သန်းသွားလာခွင့်မပြု
အထက်ပါဆိုင်းဘုတ်အား ဖတ်ရင်း ဖိုးရှောက်လင်ပြုံးလိုက်လေသည်။ စိတ်ထဲတွင်လည်း ဖိုးရှောက်လင်များ ဘာမှတ်နေလဲ၊ မွေးကတည်းက လီးတောင်ပြီး မွေးလာတဲ့ကောင်ကွဟု ကြိမ်းဝါးလျက် ကိုယ်တုံးလုံးချွတ်လိုက်လေတော့သည်။
၄င်းနောက် ခါးကော့ရင်မော့လျက် လီးကြီးတရမ်းရမ်းဖြင့် ဆက်လက်ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ ဂွင်းနှစ်ခါထုခန့်ကြာသောအချိန်၌ ဇရပ်တစ်ဆောင်နားသို့ ရောက်ရှိ လာလေသည်..။
ဇရပ်၏အတွင်းတွင်ကား အင်မတန်ချောမွေ့လှပသော မိန်းမပျိုတစ်ယောက် ကိုယ်လုံးတီးဖြင့် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် ရှိနေပေသည်။
ဖိုးရှောက်လင်လည်း သတိကြီးစွာထားလျက် ဇရပ်ပေါ်သို့ တလှမ်းချင်းတက်ကာ အဆိုပါမိန်းမပျိုနှင့် လီးနှစ်ပြန်အကွာအဝေးတွင် အသင့်အနေထားဖြင့် ခြင်္သေ့ထိုင် ထိုင်ချလိုက်သည်။
သားကောင်နံ့ရသော မြွေဟောက်ပါးပျဉ်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ဖိုးရှောက်လင်၏လီးကြီးအား မျက်စောင်းတစ်ချက်ထိုးရင်း မိန်းမပျိုမှ ... အကို့ဟာတော့ ကြိုက်သွားပြီဟု ပြောလေသည်။
ထိုအခါ ဖိုးရှောက်လင်မှ ...
 ကဲ ... ကြိုက်ရင် ကုန်းတော့ဟု ခပ်ပြတ်ပြတ် လိုရင်းပြောချလိုက်လျှင် ...
မိန်းမပျိုလေးမှ ...
 လွယ်မယ်ထင်ထားလား ... လွယ်မယ်ထင်လို့လား ...ဟု စည်သူလွင်စတိုင်နှင့် မခိုးမခန့် သီချင်းဆိုရင်း သူမ၏စောက်ဖုတ်အား ဖြဲပြလေသည်။ (မှတ်ချက်။ ။ စည်သူလွင်မှာ နာမည်ကြီး တရုတ်နန်းတွင်းအဆိုတော်ဖြစ်လေသည်။)
ထိုမိန်းမပျို၏ မထေမဲ့မြင် အမူအရာကြောင့် ဖိုးရှောက်လင်မှာ လူရောလီးရော ဒေါသထွက်လာတော့သည်။ ထို့ကြောင့် ...
 ဟ ... နင်တို့ ကြိုက်ကုန်းဂိုဏ်းက ကြိုက်ရင် ကုန်းတာပဲ မဟုတ်လား ... အခု ငါ့ဟာကို နင်ပဲ ကြိုက်တယ်ပြောတာ ... ဒါကြောင့် ကုံးခိုင်းနေတာဟဲ့ဟု ပြောချလိုက်တော့သည်။
ထိုအခါ မိန်းမပျို၏ မချိုမချဉ်မခိုးမခန့်မျက်နှာတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ယှက်သန််းသွားပြီးလျှင် ...
 အံမယ် ကျွန်မကိုများ ကြိုက်ရင် ကုန်းတာပဲတဲ့ ... ဘယ်လိုအစားများ ထင်နေလဲ ... ကျွန်မက မကြိုက်လဲ ကုန်းတယ်။ ဟွန့် … လူကိုများ မှိုချိုးမျှစ်ချိုး သူမို့ ပြောရက်တယ် ဟု ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။
ထိုအခါမှ ဖိုးရှောက်လင်လည်း မိန်းမပျို၏ စကားပရိယာယ်ကြွယ်ဝပုံကို သဘောပေါက်သွားကာ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ဒရွတ်ဆွဲသိုင်းကွက်ဖြင့် ဖင်ဒရွတ် ဆွဲလျက် မိန်းမပျိုရှိရာသို့ တရွေ့ရွေ့ ချဉ်းကပ်သွားလေသည်။
မိန်းမပျိုကလဲ ခေသူမဟုတ်။ ဖိုးရှောက်လင်ကဲ့သို့ ဖင်ဒရွတ်ဆွဲသိုင်းကွက်ဖြင့်ပင် နောက်ဆုတ်သွားလေသည်။ ဖိုးရှောက်လင်လည်း သိုင်းအား ဆယ်ပုံပုံ ရှစ်ပုံခန့်အထိ မြှင့်တင်ကာ ဒရွတ်ဆွဲလျက် အတင်းလိုက်လေတော့သည်။
ဖိုးရှောက်လင်နှင့် မိန်းမပျိုလေးတို့ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ဖင်ဒရွတ်ဆွဲလျက် ဇရပ်ပတ်လည်လိုက်လိုးနေပုံမှာ အတော်ပင် ကြည့်ကောင်းနေ တော့သည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် မိန်းမပျိုမှာ ဖိုးရှောက်လင်အား မယှဉ်နိုင်တော့ဘဲ ဖိုးရှောက်လင်၏ ခရမ်းညိုသီးသဏ္ဍာန် လီးကြီးနှင့် သူမ၏ ပဲကြီးစေ့သဏ္ဍာန် စောက်စေ့မှာ ထိလုထိခင်အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။
အောင်နိုင်သူအပြုံးဖြင့် တစ်ချက်ပြုံးပြီးနောက် အသက်အောင့်ကာ ကဲ ... လာလေရော့ဟု ဖိုးရှောက်လင်က နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်ထုတ်လိုက်ရာ ...
 အား  ဟူသော အသံနက်ကြီး မချိမဆန့်ပေါ်ထွက်လာလေတော့သည်။
မိန်းမပျိုလေး၏ အော်သံတော့ မဟုတ်ပေ။ ဖိုးရှောက်လင်၏ နှုတ်ဖျားမှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံသာ ဖြစ်ပေတော့သည်။
ဖြစ်ပုံက ဒီလို။ ဖင်ဒရွတ်ဆွဲသိုင်းကွက်တွင် အားနည်းချက်တစ်ခုရှိသည်။ ၄င်းမှာ အောက်ခံကြမ်းပြင်မချောလျှင် လပြွတ်အား ညှောင့်စူးခြင်းပင်တည်း။
ယခုလည်း ဖိုးရှောက်လင်မှာ နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်အနေဖြင့် အားကုန်သုံးပြီး ဆောင့်လိုက်သောအခါ ဇရပ်ကြမ်းပြင်မှ ဝါးမျက်က လပြွတ်အား ထိုးခွဲလိုက်သလိုဖြစ်သွားသောကြောင့်တည်း။
ဝါးမျက်ဖြင့် ထိုးခွဲခံလိုက်ရသော လပြွတ်နှစ်လုံးအား နတ်ကွတ်အကျောပိတ်သိုင်းကွက်ဖြင့် ကပျာကယာပြန်ထည့်ကာ ဖိုးရှောက်လင်တစ်ယောက် ဇရပ်ထောင့်သို့ ဆုတ်သွားလေသည်။
၄င်းနောက် ဘောင်းဘီအိတ်ထဲမှ ခွေးမစောက်ဖုတ် ဒဏ်ကြေလိမ်းဆေးကို ထုတ်၍ လိမ်းလိုက်ရာ အံ့ဩဖွယ်ရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ဒဏ်ရာမှာ ပျောက်ကင်းသွားလေတော့သည်။
ဖိုးရှောက်လင် လပြွတ်ကွဲသွားစဉ်က အရပ်ပျက်ရယ်နည်းဖြင့် မခိုးမခန့်ရယ်နေသော မိန်းမပျိုလေးမှာ လပြွတ်ကွဲဒဏ်ရာ မျက်စိရှေ့၌ပင် ပျောက်ကင်း သွားသည်ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် အရယ်ရပ်သွားကာ ...
 သြော် ... ရှင့်ဆီမှာ ခွေးမစောက်ဖုတ် ဒဏ်ကြေလိမ်းဆေး ရှိတာပဲကိုး ဟု မှတ်ချက်ချလိုက်လေသည်။
ထိုအခါ ဘာမဟုတ်သည့် မိန်းမပျိုလေးတစ်ယောက်၏ အရှက်ကွဲခံလိုက်ရသော ဖိုးရှောက်လင်မှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် …
 ဟဲ့ ... ဗိုင်းတာမ ... နင့်နာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ။ ငါ့နာမည်က ဖိုးရှောက်လင် ... သူများဖင်မပြောနဲ့ ကိုယ့်ဖင်ကို ပြန်ချတာတောင် သုံးခါရှိနေပြီ။ နင့်စအိုကို ဖွင့်သေးတာပေါ့ ဟု ကြိမ်းမောင်းရင်း ဇရပ်ထောင့်သို့ လျှောက်လာလေတော့သည်။
ဖိုးရှောက်လင်တစ်ယောက် ဖွားဖက်တော်ကြီးတယမ်းယမ်းဖြင့် သူ့ထံသို့ တစ်လှမ်းချင်းလျှောက်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း၊ မိန်းမပျိုလေးက ...
 ခွိခွိခွိ ... ဒီလောက်လည်း ဒေါသမကြီးပါနဲ့ ... ကျွန်မနာမည်ကလည်း ဖန်ရှောက်ခင်ပါတဲ့ရှင် ... ပြီးတော့ ကြိုက်ကုန်းတောင်ကြားရဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူးပဲ။ ကဲ ... ရှင့်ပစ္စည်း သတ်မှတ်ထားတဲ့ အတိုင်းအထွာရှိမရှိ စစ်ဆေးမယ် ... ဟု ဆိုကာ ဇရပ်လက်ရမ်းကို လက်ထောက်ပြီး ဖင်ဘူးတောင်းထောင်ပေးလိုက်လေသည်။
ဖိုးရှောက်လင်လည်း အတွင်းအားကို လဖျားတွင် စုစည်းပြီးသကာလ ဖင်နှစ်လုံးကြားမှ ပြူထွက်နေသော ဖန်ရှောက်ခင်၏ ပြည်ကြီးငါးသဏ္ဍာန် စောက်ဖုတ်ကြီးအား သူ၏ငပဲကြီးနှင့် တေ့လိုက်လေသည်။
၄င်းနောက် တော်သလင်းခွေးဘီလူးသိုင်း တစ်ရာ့ခြောက်ကွက်သုံးကာ တစွပ်စွပ် တဖွတ်ဖွတ်ဖြင့် တစ်ရာ့ခြောက်ခါ ခွေးလိုး လိုးလေတော့သည်။ ဖန်ရှောက်ခင်မှာ ဖိုးရှောက်လင်၏ တော်သလင်းသိုင်း တစ်ရာ့ခြောက်ကွက်ကို အသေအလဲ ကြိတ်မှိတ်အောင့်အည်းခံလိုက်ရလေသည်။
သို့သော် ဖန်ရှောက်ခင်သည်လည်း အောလောကတွင် ကျင်လည်လာသည်မှာ ဆယ်စုနှစ်နီးပါးရှိပြီမို့ ခေသူမဟုတ်။ ဖိုးရှောက်လင်အား အောက်ပါ အတိုင်း စိန်ခေါ်လေတော့သည်။
 ကဲ ... ရှင်ကလည်း ဖိုးရှောက်လင် ... ကျွန်မကလည်း ဖန်ရှောက်ခင်၊ ရှင်ကပဲ လိုးနိုင်မလား ကျွန်မကပဲ ခံနိုင်မလား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။ ကဲ ... စတော့…ဟု ဆိုကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏ ဖင်အား စုံကိုင်၍ ဖြဲထားပေးလေသည်။
ဖိုးရှောက်လင််မှာ ချက်ချင်းပင် စမန်ထလာပြီး ဖန်ရှောက်ခင်၏ နီရဲရဲစအိုလေးအား မညှာမတာ ရက်ရက်စက်စက် လိုးလေတော့သည်။ ပွဲမှာ အတော်ပင် မြိုင်ဆိုင်ကြည့်ကောင်းလှပေသည်။ တစ်ချက်တစ်ချက် ဖန်ရှောက်ခင်မှာ ဖင်ထိုင်ကျသွားသည်အထိအောင် အဆောင့်ခံလိုက်ရသော်လည်း ချက်ချင်းပင် ဖင်ဘူးတောင်း ပြန်ထောင်လာပေသည်။
တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပြိုင်ပွဲ၏ အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်လာလေသည်။ ဖန်ရှောက်ခင်၏ စအိုမှာ ရေငတ်သော ငါးပါးစပ်ကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ပွရှုံ့ပွရှုံ့ ဖြစ်လာတော့သည်။
ထို့အတူ ဖိုးရှောက်လင်၏ လီးကြီးမှာလည်း ပုရစ်တွင်းထဲ ခေါင်းစိုက် နှိုက်နေသော စပါးကြီးမြွေကြီးကဲ့သို့ ဝင်သွားလိုက် ပြန်ထွက်လာလိုက် ဖြစ်နေလေတော့၏။
မှားတဲ့သူ ခံရတော့မည့်အခြေအနေသို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း နှစ်ဦးစလုံးနားလည်လိုက်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ဖိုးရှောက်လင်မှာ သိုင်းကွက်အား အရှိန်လျော့ကာ တကွက်ကောင်းစောင့်ရင်း မှန်မှန်ဆောင့်နေလေတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဖန်ရှောင်ခင်၏ စအိုမှာ ရှုံ့ရာမှ ပွင့်အာထွက်လာသည်ကို ဖိုးရှောက်လင် သတိထားလိုက်မိလေသည်။ ဒါဟာ အခွင့်ကောင်းပဲဟု တွေးလျက် ဖိုးရှောက်လင် ဖင်ရှုံ့ကာ နောက်ဆုံးအနေဖြင့် အသားကုန်ဆောင့်လိုးလိုက်လေတော့သည်။
 ဘူ
အသံကြားလိုက်သော်လည်း နောက်ကျသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဖိုးရှောက်လင် သဘောပေါက်လိုက်တော့သည်။
တဆက်တည်းမှာပင် ဖန်ရှောက်ခင်၏ စအိုအတွင်းပိုင်းသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းဝင်သွားသော မိမိလီးမှာ စစ်ကနဲစစ်ကနဲ နာကျင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရရင်း ...
 ဟင် ... အီးပေါက်လီးကျိုးသိုင်းကွက် ဟု အလန့်တကြားရေရွတ်လိုက်မိတော့သည်။
 ခိခိခိခိ ... ဟုတ်တယ် ... ရှင် ကျွန်မရဲ့ အီးပေါက်လီးကျိုးသိုင်းကွက် မိသွားပြီ။ ရှင့်လီးကျိုးသွားပြီ ... ခိခိခိခိ ...ဟု ဖာသည်မသံဖြင့် ဖန်ရှောက်ခင်မှာ ရယ်မောနေလေတော့သည်။
ဖိုးရှောက်လင်မှာ သူ၏လီးကြီးအား ဖန်ရှောက်ခင်၏ ဖင်ဝမှ ကပျာကယာဆွဲထုတ်ရင်း ...
 မင်း ... မင်း ... ယုတ်မာလှချည်လား ... အောလောကစည်းကမ်းကို ဖောက်ဖျက်ပြီး ငါ့လီးကို ကျိုးအောင်လုပ်တယ် …ဟု အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့နှင့် ပြောလေတော့သည်။
အောလောကတွင် ဖင်ခံနေတုံး အီးမပေါက်ရဟူသော စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းရှိလေသည်။ ၄င်းစည်းကမ်းအား အထက်လမ်း အောလောကသားများသာမက အောက်လမ်းအောလောကသားများကပါ လိုက်နာရပေသည်။
အဆိုပါစည်းကမ်းအား ဖောက်ဖျက်၍ အီးပေါက်လီးကျိုးသိုင်းကွက်အား ဖန်ရှောက်ခင်အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်မထားသောကြောင့် ဖိုးရှောက်လင် ခမျာ အထိနာသွားရခြင်းဖြစ်ပေသည်။
ဖိုးရှောက်လင်မှာ သူ၏ လီးကျိုးကြီးကို နှမြောတသစွာ စိုက်ကြည့်နေရင်း ဇရပ်ထောင့်တွင် ငူငူကြီးထိုင်နေလေသည်။ ၄င်းလီးကြီးဖြင့် အောလောကတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင်လည်ကျက်စားရင်း ပြိုင်ဘက်များ၏ စအိုများကို ပက်ပက်စက်စက် လိုးခွဲခဲ့သည်များကိုလည်း ပြန်မြင်ယောင်လာရင်း လီးရောလူရော ဝမ်းနည်းပက်လက်ဖြစ်လာတော့သည်။
ဖန်ရှောက်ခင်မှာမူ ဖိုးရှောက်လင်၏ဖြစ်အင်ကို တစိမ့်စိမ့်အရသာခံကြည့်ရင်း တခစ်ခစ် ရယ်မောနေတော့သည်။ ၄င်းနောက် ...
 ခစ် ... ခစ် ... ခစ်ခစ် ... ဒီလောက်လည်း စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့ ရှင်ရယ် ... ရှင့်လီးကျိုးကို နဂိုအတိုင်း ပြန်ဆက်စေချင်ရင် မမလေး လီးမြင်ပြုံးနဲ့ လီးမြင်ပျော်တို့ အမွှာနှစ်ယောက်ဆီမှာရှိတဲ့ ‘စောက်ချီးတကော်၊ ငါးပိကြော်’လိမ်းဆေးကိုသာ ရအောင်ကြိုးစားပေတော့ …ဟု ပြောရင်း ဇရပ်ပေါ်မှနေ၍ လေးဘက်ထောက် ဆင်းသွားလေတော့သည်။
ဖန်ရှောက်ခင်ပြောသွားသောစကားများကြောင့် ဖိုးရှောက်လင်၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည်တက်ကြွလာပေတော့သည်။ စိတ်ထဲတွင်လည်း ဟုတ်သားပဲ စောက်ချီးတကော်၊ ငါးပိကြော်လိမ်းဆေးဆိုတာ အလောင်းကောင်ရဲ့လီးကို လိမ်းပေးရင်တောင် ငေါက်ကနဲ ထတောင်တယ်လို့ အောလောကမှာ သတင်းမွှေးတဲ့ ဆေးပဲ။ ငါ့လီးကျိုးလောက်တော့ အေးဆေးပျောက်မှာပဲဟု တွေးမိလေတော့သည်။
ထို့ကြောင့် လီးမြင်ပြုံးနှင့် လီးမြင်ပျော် ညီအစ်မနှစ်ယောက်ရှိရာသို့ အချိန်မီရောက်နိုင်ရန် စီးတော်လားကြီးရှိရာသို့ ကွတကွတဖြင့် ထွက်လာခဲ့ပေသည်။ ၄င်းနောက် ထုံးစံအတိုင်း စီးတော်လားကြီးအား ခရီးပြင်းနှင်နိုင်ရန်အလို့ငှာ တစ်ချီဂွင်းထုပေးလိုက်တော့သည်။
*
ပြီးပါပြီ"},


{"title":"အိမ်ဖော်မှအိပ်ဖော်သို့","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhM0bLXWsqrcDnanNlJX4OyP50qvjqdmHUjwcGWXzyFSRxMvywPj8_DvCN7-T52DnfeQN3QpPnS9fbEEI0kuN0NZkApjYRPrNyLMiPeLWy5mm2Ynl2YV89YrMR-it144GvhhnR6R_5dBrk/w128-h128-p-k-no-nu/ab925244990fbd43674f2bf108b084be.jpg","content":"ထွန်းလွင်ရဲ့စကားကတော့ပြတ်သည်။သူ့ညီမအရင်းနောက်မီးလင်းသည့်ကိစ္စကို
သာမန်ကိစ္စလောက်ပဲဟုသတ်မှတ်ကာသူလည်းသူ့လမ်းသူသွား။ကိုယ်လည်းကိုယ့်လမ်းကိုယ်သွားဆိုသလို။လည်သူစားတမ်းအဘိဓာန်ကိုလက်ကိုင်ထားသူဖြစ်သည်၊
မောင်မောင်ကသာသူခိုးလုူမိကိန်းဆိုက်နေသူမို့လန့်တော့ခပ်လန့်လန့်ပင်ဖြစ်သည်၊
ဒါနဲ့ စကားမစပ် မင်းအမကောရှိလား
ရှိတယ် ခုလေးတင်ရေချိုးပြီးအိမ်ပေါ်တက်သွားတာ ဘာဖြစ်လို့မှန်းမသိဘူးဗျာ
ကျွန်တော့ကိုနှာကစ်နေတယ် မျက်နှာကီးကခပ်တည်တည်နဲ့စကားသိပ်မပြောဘူးဗျ
ဒါနဲ့ကျွန််တော်လည်းအသာလစ်ထွက်ခဲ့တာ
ဒီလိုဆိုအတော်ဘဲ အိမ်မှာဘယ်သူမှမရှိဘူး မဟုတ်လား
အင်း ဟုတ်တယ် ဦးလေးကရုံးသွား ဒေါ်လေးကလည်းစျေးဆိုင်သွားဆိုတော့
အိမ်မှာအမယောက်ထဲကျန်ရစ်ပြီး ဒါနဲ့ခင်ဗျားဘာပြုလို့
အင်း ဒါငါကိစ္စ ငါအေးအေးနဲ့တွေ့စရာ စကားပြောစရာလေးတွေရှိလို့
ဟိ ဟိ ကျွန်တော်နဲ့ခင်မြင့်ကိစ္စ
ထပ်သရီး သွားစမ်းပါ သူများကိစ္စထဲငါဝင်မရှုပ်ဘူးစိတ်ချ အဲ
ငါ့ကိစ္စလဲဘယ်သူမှ ဝင်မရှုပ်နဲ့ဝင်ရှုပ်တာမကိုက်ဘူး မိုးမီးလောင်ပြီသာမှတ်
အသားလွတ်ကီးပါလား ကိုထွန်းလွင်
အေး နောက်မှစကားဆက်ပြောကြမယ် အခုတော့ငါအေးအေးမော်ကိုပေးစရာ
တခုရှိလို့သွားလိုက်အုံးမယ်
ကြွကြွ ကျွန်တော်လမ်းထိပ်မှာပဲရှိနေမှာပါ လိုအပ်ရင်လှမ်းခေါ်လိုက်ပေါ့
အေး အေး ငါသွားမယ်
ထွန်းလွင်မောင်မောင်နှင့်စကားဖြတ်ကာမောင်မောင်တို့အိမ်ထဲသို့လှမ်းဝင်သွားသလိုမောင်မောင်တယောက်ခေါင်းရမ်းခါရင်းမှလမ်းထိပ်ဖက်သို့ထွက်သွားလေ၏၊
ထွန်းလွင်အိမ်ထဲရောက်၍ဟိုဟိုဒီဒီကြည့်လိုက်ပြီးမှအပေါ်ထပ်သို့အသံမကြား
အောင်တက်ရင်းအိတ််ထဲမှဓါတ်ပုံသုံးပုံကိုဆွဲပြီးလက်ကကိုင်ထားရင်း။အပေါ်ထပ်အခန်းတခုရှေ့တွင်အသာ ရပ်လိုက်ရင်းမှခန်းစီးစကြားမှနေ၍အခန်းထဲသို့လှမ်းကြည့်လိုက်သည်၊အခန်းတွင်းမှမြင်ကွင်းကိုမြင် လိုက်ရတော့ထွန်းလွင်ပါးစပ်လေးဟ၍မျက်လုံးကီးပြူးထွက်လုမတတ်ငေးမောသွားရှာသည်၊
အခန်းတွင်းရှိအေးအေးမော်မှာတယေက်ထဲရှိသည်အမှတ်ဖြင့်ထမီကိုကွင်းလိုက်
ချွတ်ချပြီး။သနပ်ခါးကိုခြေဆုံးခေါင်းဆုံးလိမ်းကျံနေသည်၊မဲနက်သန်စွမ်းရှည်လျားလွန်း
သည့်သူမရဲ့ဆံပင်တွေဟာနောက်ကကြမ်းပြင်ပေါ်မှာပုံကျလို့နေသည်၊မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်း
မျက်ခုံးမျက်လုံးကောင်းကောင်း။နှာတံပေါ်ပေါ်။ဖူးငုံစနီရဲရဲနှင်းဆီပွင့်လိုဖူးဖူးရွရွနှုတ်ခမ်းလျှာကလည်းပွင့်အာတော့မရောင်ကျော့်ရှင်းနေသည်၊မို့မောက်ပြည့်တင်းနေတဲ့ရွှေရင်နှစ်မွှာကလည်းအသေးစားတောင်ပူစာလေး နှယ်နှစ်ခုစုချွန်ပြီးရှှှေှှှှ့သို့ငေါငေါကြီးဖြင့်တုံနေလေရဲ့၊ဗိုက်သားချပ်ချပ်အောက်ဆီးခုံမို့မို့ကိုတော့ဖုံးတဝက်ပေါ်တဝက်ဖြင့်မြင်တွေ့နေရသည်၊မဲနက်ကောက်ကွေးနေတဲ့စောက်မွှေးတွေမှာလည်းရေချိုးပြီးစမို့ရေစက်ရေ
ပေါက်တို့အသီးလေးခိုနေတာကိုလည်းတွေ့ရပြန်သည်၊အဖျားသွယ်အရင်းတုတ်ပြီးပြည့်ဖြိုးကြီးမားတဲ့ပေါင် လုံးကကျစ်မာခဲနေတဲ့ခြေသလုံးသား၊ခြေတဖက်မြှောက်ပြီးသနပ်ခါးကိုပေါ်ရင်းရောက်အောင်လိမ်းနေတဲ့အနေအထားကသူမရဲ့စောက်ဖုတ်တခုလုံးကိုမျက်ဝါးထင်ထင်မြင်စေဖို့အနေအထား၊ဆီးခုံမို့မို့ဝန်းကျင်ကမဲနက် ကောက်ကွေးနေတဲ့စောက်မွှေးလေးတွေဝန်းရံနေတဲ့စောက်ပတ်ကလေးဟာအတန်ငယ်ပြူအာနီရဲနေသည်၊ စောက်စေ့နီတာရဲလေးကတော့အကွဲကြောင်းရဲ့ထိပ်မှာငုတ်စိလေး၊
ဒါတွေကိုထွန်းလွင်မြင်တွေ့နေရပြန်တော့ပေါင်ခြံကြားကသူ့ရဲ့လီးကြီးငေါက်ကနဲ
မာထန်တောင်မတ်လာသည်ကိုလက်နှင့်အတင်းချိုးနှိမ်ထားလိုက်ရပြန်သည်၊သနပ်ခါး
လိမ်းပြီးဘေးမှကုတင်ပေါ်တင်ထားသောဘရာဇီယာကိုကိုယ်လုံးလေးလိမ်ပြီးလှမ်းယူ
လိုက်ပုံကကျောက်ဆစ်တရုပ်နှယ်ပြန့်ပြူးစွင့်ကားနေတဲ့တင်ပါးအလှတွေဟာမဲနက်
သန်စွမ်းရှည်လျားလှပတဲ့သူမရဲ့ဆံပင်တွေအောက်ကပေါ်ထွက်လာပြန်တော့ထွန်းလွင်
စိတ်ဆင်ရိုင်းကိုချွန်းအုပ်၍မရတော့အခန်းထဲကိုလှစ်ကနဲဝင်လိုက်လေသည်၊
အို း ဟင် ဟင် ရှင် ရှင် ကို ကိုထွန်းလွင် အသံမပေးဘာမပေးနဲ့ အခန်းထဲကို
ဘာပြုလို့ဝင်လာရတာလည်း
ထိတ်လန့်ရှက်ရွံ့ဖြစ်ပြီးလက်ထဲမှာကိုင်ထားတဲ့ဘရာဇီယာကလေးကိုသူမရဲ့ရင်နှစ်မွှာပေါ်အုပ်ကိုင်လိုက်ရင်းမှအမှတ်တမဲ့ထိုင်ရာမှထလိုက်သည်၊
ထွန်းလွင်စကားအပိုမပြောဘဲ။သူမရဲ့မျက်နှာရှေ့ကိုလက်ထဲမှကိုင်ထားသောဓါတ်ပုံတွေကိုဖြန့်ပြလိုက်သည်၊
အို တခွန်းထဲပါဘဲ။အေးအေးမော်စကားဆက်မပြောနိုင်တော့။တုံရီလှုပ်ရှားနေ
သောလက်အစုံကဓါတ်ပုံဆီလက်ကမ်းလိုက်ပြီး။ဆွဲယူကြည့်လိုက်သည်၊ဘရာဇီယာလေးလဲကြမ်းပြင်ပေါ် ပြုတ်ကျသွားရသလို။သူမသည်လည်းဒူးတွေပျော့ခွေ၍အောက်ပိုင်း။ တကိုယ်လုံးတဆတ်ဆတ်တုံနေသည်၊
ဒါ ဒါ ကို ကျ ကျ ကျမနဲ့
အင်း ဟုတ်တယ် မောင်မောင်နဲ့အေးအေးမော်တို့ ချစ်ဗျူဟာခင်းနေကြတဲ့ပုံတွေလေ
ဒု ဒု ဒုတ် ခပါပဲ
ဒီမှာကြည့် ငါလည်းမောင်မောင်လို နင့်အလိုကိုဖြည့်စွမ်းနိုင်သူတယောက်ဆိုတာ သိသွားမှာပါ
ရှင် ရှင် မယုတ်မာနဲ့ ထွက် ထွက် အိုး
ထွနး်လွင်စကားအဆုံးမှာခါးမှပုဆိုးကိုချွတ်ပြီးသူ့ရဲ့မာထန်တောင်မတ်နေတဲ့လီးကြီး
ကိုဆုပ်ကိုင်ပြလိုက်သဖြင့်အေးအေးမော်စကားတပိုင်းတစနဲ့ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စွာ
အခန်းနံရံဒေါင့်ကိုကျောပေးကပ်လိုက်သည်၊ထွန်းလွင်၏လီးကြီးကဆင်စွယ်သခွါးသီး
ကြီးနှယ်ကြီးမားရှည်လျားနေပုံကအသဲယားစရာဖြစ်နေပြန်သည်၊လီးထိပ်ကြီးကလည်း
နီရဲပြဲလန်ပြီးခရမ်းချဉ်သီးကြီးတလုံးကိုထပ်ထားသည့်နှယ်ပြောင်တင်းလို့နေ၏၊
အေးအေးမော်မျက်နှာလေးဖြူရော်သွားအောင်ထိတ်လန့်သွားရှာပြီး။ထွန်းလွင်၏
လီးကြီးကမောင်မောင်၏လီးကြီးထက်အရှည်မှာနှစ်လက်မခန့်ပိုရှည်သလို။လုံးပတ်မှာ
လည်းကြီးထွားသန်မာလွန်းလှသည်ကိုစူးစူးရဲရဲလေးကြည့်ရင်းးကြောက်ရွံ့နေသော
ပါးစပ်လေးအဟောင်းသားနှင့်ကြည့်နေလေသည်၊
ခြေလှမ်းတလှမ်းလှမ်းတိုင်းဘယ်ညာယိမ်းခါနေသောလီးကြီးမှာအေးအေးမော်အသဲတုံစရာဖြစ်နေသည်၊ ချွေးသီးချွေးပေါက်တို့ပိုးပိုးပေါက်ပေါက်ကျရင်း။တလှမ်းခြင်းတိုးဝင်လာတဲ့ထွန်းလွင်ရဲ့လီးကြီးကိုကြည့်ရင်း။ဝတ်လစ်စလစ်ကိုယ်လုံးလေးမှာတဆတ်ဆတ်တုံနေသည်၊
အား
ရုတ်တရက်ထွန်းလွင်ကအိစက်ဖေါင်းကားနေသောနို့ကြီးနှစ်လုံးကိုဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာအေးအေးမော်မျက်စိ မှိတ်ပြီးတအားအော်ပစ်လိုက်သည်။အသံထွက်မလာ။လည်ချောင်းထဲ့ဟိန်း၍သွားသည်၊
ခေါင်းလေးမော့အသားများတဆတ်ဆတ်တုံနေရှာသောအေးအေးမော်ရဲ့ပုခုံးနှစ်ဖက်ကိုသိမ်းဖက်ရင်း။ခါး အောက်ပိုင်းကိုလက်တဖက်နှင့်ဆွဲဖက်ကါဆီးစပ်နှစ်ခုတသားတည်းကြအေါင်ဆွဲဖိကပ်လိုက်သည်။ မဲနက်ကေါက်ကွေးနေသေါစောက်မွှေးလေးများနှင့်ကြီးမါးရှည်လျားတုတ်ခိုင်သောထွန်းလွင်၏လီးကြီးမှာ ရောထွေးပူးကပ်သွား၏၊ဖိကပ်ထားသောလီးကြီးမှာရေချိုးပြီးစအေးအေးမော်ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်လေးကိုပူပူနွေးနွေး ကြီးထိတွေ့သွားရာ။အေးအေးမော်မှာနှလုံးကိုလေဟပ်သွားသည့်အလားအသက်ရှူရပ်ပြီးမျက်လုံးလေးပြူးကာ ကြောင်ကြောင်တက်တက်လေးဖြစ်သွားလေသည်၊
ထွန်းလွင်၏လက်ကြီးများကလည်းအေးအေးမော်၏တင်ပါးအဆိုင်အခဲကြီးများကိုဖွဖွလေးပွတ်သပ်ပေးနေ သည်၊အတင်းပူးကပ်ထားသောပေါင်နှစ်လုံးကြားမှစောက်ဖုတ်ကလေးမှာငုတ်လျှိုးဖုံးကွယ်နေဆဲပင်ဖြစ် သည်၊အပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့၍လှပနုရွသောရင် ညွှန့်ဝိုင်းလေးကိုထွန်းလွင်နမ်း ရှိုက်လိုက်၏။အေးအေး မော်။ထွန်းလွင်၏ခေါင်းကြီးကိုကြောက်လန့်တကြားဆွဲဖက်ကါနံရံကျောကိုခွါပြီးရုန်းထွက်လိုက်၏၊
အား အမေ့
ဝုန်း
ခန္ဓာကိုယ်ကိုလှည့်၍ရုန်းအထွက်ခြေခေါက်ပြီးကုတင်ပေါ်လက်ထေါက်ရက်ကျသွားသည်။ကုတင်ကိုအားပြု၍ကုန်းအထထွန်းလွင်ကလည်းသူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကိုသိမ်းကြုံးပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ကုတင်ကိုလက်ထောက် ပြီးခါးကော့၍ဖင်ဖူးထောင်သလိုအနေအထားဖြစ်သွားရလေ၏၊
အိစက်စွန့်ကားနေသောဖင်တုံးကြီးကိုအစွမ်းကုန်နောက်သို့ကုန်းပေးထားသလိုဖြစ်နေပြန်ရာ။ထွန်းလွင်က မမြင်ရသေးသောစောက်ဖုတ်ကြီးကိုမှန်းဆ၍ညောင့်လိုက်သည်၊
အိုး အား အား အမေ့
ကြီးထွားသန်မာသောလီးကြီးကဖင်ကြားမှအလျားလိုက်တိုးဝင်သွားပြီး။စောက်ခေါင်းဝကိုကျော်ကာစောက်စေ့နီတာရဲလေးကိုတိုက်ရိုက်ကြီးထိုးဆောက်မိရာ။အေးအေးမော်ဓါတ်လိုက်ခံရသလိုတကိုယ်လုံးခါရမ်းတုန် လှုပ်သွားရလေသည်၊မျက်စေ့များပြာဝေသွားအောင်လည်းခံစားလိုက်ရပြန်သည်၊ရင်ထဲ့မောပန်းဖိုလှိုက် ခြင်းကကြီးစိုးလျှက်ရှိ၏၊ကုန်းထားသည့်အေးအေးမော်၏ပုခုံးနှစ်ဖက်ကိုနောက်မှကျော်ပြီး။လှမ်းကိုင်ထား သော ထွန်းလွင်၏လက်ကြမ်းကြီးများကသန်မာလွန်းလှ၏၊ပုခုံးသားလေးများပြုတ်ထွက်လုမတတ်ဖျစ်ညှစ် ဆုပ်ကိုင်ထား၏၊
အား အီး မ မလုပ်ပါနဲ့ ကို ကိုထွန်းလွင်ရယ် ကျမ ကျမ တောင်း တောင်းပန်ပါတယ်
မရ။တောင်းပန်တိုးလျှိုး၍မရ။ရမက်ဆနြပြင်းပြလွန်းနေပြီဖြစ်သောထွန်းလွင်မကုန်းမကွပုံစံဖြင့်နောက်မှနေ၍ညှောင့်နေဆဲ။အေးအေးမော်ခန္ဓာကိုယ်လေးရှေ့နောက်ယိမ်းထိုးလှုပ်ရှားနေ၏၊ကုတင်ဘောင်ကိုအားပြုထောက်ထားသေါလက်ကလေးနှစ်ဖက်။အကြောလေးများတင်းထောင်နေသည်၊စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းလေးကိုလျားလိုက်ပွတ်တိုက်ပေးနေသောဧရာမဆင်စွယ်ခရမ်းသီးကြီးနှယ်လီးကြီး၏အထိအတွေ့ကအေးအေးမော်၏စိတ် များကိုဆောက်တည်ရာမရလွင့်မျောစေပြန်သည်၊အေးအေးမော်သတိကိုဖြတ်ကနဲပြန်မတ်ပြီးအစွမ်းကုန်ကာကွယ်သည့်အနေဖြင့်ဖင်ကြားကိုဘယ်ညာရမ်းခါပေးနေရာ။လီးကြီးမှာလိုရာကိုမရောက်နိုင်ဘဲရှိနေရှာသည်၊
ထွန်းလွင်အားမလိုအားမရနှင့်အေးအေးမော်၏ခါးသေးသေးလေးကိုဆွဲကိုင်ပြီး။လီးကြီးကိုအသေအခြာကိုင်ထည့်ရန်ကြိုးစားပြန်သည်၊မရ၊ချော်ထွက်သွားပြီး။သူမ၏ဗိုက်သားနုနုလေးကိုသွားထောက်မိပြန်သည်၊
အေးအေးမော် ငြိမ်ငြိမ်ခံစမ်းပါလား
ဟင့် ဟင့် အင် ဟင့် အင်း ကျမ ကျမ ကြောက်တယ်
အေးအေးမော်အကြောက်အကန်ငြင်းဆိုရင်းဖင်ကြီးကိုဗရမ်းဗတာရမ်းခါရင်းကုတင်ကိုအားပြုတွန်းထောက် ရင်းနောက်သို့လှန်ချလိုက်ရာသူမရောထွန်းလွင်ပါကုတင်ဘေးကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ဖင်ထိုင်ရက်သါးကျသွား ပြန်သည်၊သည်အခါအေးအေးမော်၏ဖင်ဆုံကြီးကထွန်းလွင်၏ပေါင်နှစ်ဖက်ပါ်ဖိခွထိုင်လိုက်သါးဖြစ်သွားသလိုဆံပင်များကလဲနှစ်ယောက်စလုံးကိုဖုံးလွှမ်းသွားစေပြန်သည်၊ထွန်းလွင်လက်တဖက်ကအေးအေးမော်၏ဆံပင်များကိုဖယ်ရှားသလို။ကျန်လက်တဖက်ကလည်းအေးအေးမော်ရဲ့ခါးကိုမလွတ်တမ်းဆွဲဖက်ပြန်
ရာ။အေးအေးမော်မှာထွန်းလွင်၏လီးကြီးကိုမြင်တွေ့လိုက်ရပြန်သည်၊သည်အခါထွန်းလွင်ကလီးထိပ်ကို လက်နဲ့ကိုင်ပြီးအေးအေးမော်စောက်ခေါင်းဝကိုတိကျစွာတေ့သွင်းလိုက်သည်၊
အိုး အမေ့လေး လေး သေပါပြီရှင် ကျွတ် ကျွတ်
လီးကြီးကလှုပ်ရှားရုန်းကန်၍စပ်ဖျင်းဖျင်းတင်းတင်းကြီးဝင်သွားသဖြင့်အေးအေးမော်ခမြာအသဲများအူများဆွဲ နှုတ်ယူပစ်လိုက်သလိုအရသာထူးတရပ်ကိုခံစားလိုက်ရလေ၏၊
ဒုတ်
ဒုက္ခပါပဲ ကွဲ ပြဲသွားပြီထင်တယ် အဟင့် အဟင့်
အေးအေးမော်မှာထွန်းလွင်၏ရင်ခွင်ထဲကိုအားလျော့နှုံးခွေကျသွားရင်း။တယောက်ထဲတိုးတိုးကိတ်ပြီးအော် လိုက်၏၊
ထွန်းလွင်ကသူမ၏နို့ကြီးနှစ်လုံးအား။အားပါးတရပယ်ပယ်နယ်နယ်ကြီးဆုပ်နယ်ချေပွတ်သပ်ရင်း။သူမ၏ လည်ပင်းသားလးကိုငုံ့နမ်းပြီး။ဂုတ်ပိုးသားကိုမနာ့တနာလေးကိုက်ခဲလိုက်၏၊အေးအေးမော်မှာမိမိ၏စောက် ခေါင်းထဲသို့တင်းတင်းကြပ်ကြပ်နာနာကျင်ကျင်ကြီးဝင်နေသောလီးကြီး၏ဝေဒနာနှင့်ဂုတ်ပိုးသားကိုကိုက်ခဲထားသောထွန်းလွင်၏အပြုအမူနှင့်နို့တွေကိုလည်းစုပ်နယ်ဖတ်ပေးခြင်းများတပြိုင်နက်ခံစားလိုက်ရတော့တကိုယ်လုံးရှိအကြောအချဉ်များစပ်ဖျင်းဖျင်းနှင့်ရှိန်းကနဲ။ဖိန်းကနဲဖြစ်ကာလက်ကလေးကိုမြှောက်၍နေပြန် ကာ။ထွန်းလွင်၏လည်ပင်းကိုအမှတ်မထင်ပြန်ဖက်လိုက်မိ၏၊ကိုယ်လေးမြောက်ကြွမြောက်ကြွဖြစ်စပြု လာသည်၊ဖင်အောက်မှပင့်လိုးထားသောထွန်းလွင်၏လီးကြီး၏ပူနွေးနွေးကြီးအထိအတွေ့တမျိုးကိုခံစါးနေရ
ပြီမို့အေးအေးမော်ဝေဒနာပေါင်းစုံခံစားမှုကိုသစ်ငုတ်တိုရေလောင်းခြင်းနည်းစံနစ်တရပ်မှရရှိခံစားနေရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်၊
ထွန်းလွင်ကအေးအေးမော်ရဲ့ခါးကိုစုံကိုင်၍ဆွဲမြှောက်လိုက်ဖိချလိုက်လေးငါးခါမျှလုပ်ပေးပြီးလက်ကိုလွှတ်ပေးလိုက်တော့သည်၊အေးအေးမော်၏ခန္ဓာကိုယ်မှာမမြင်နိုင်သောစွမ်းအားတရပ်အလိုလိုနေရင်းဖင်ကိုကြွလိုက်ထိုင်လိုက်ပြုလုပ်လာမိလေ၏၊ဖင်ကြွလွန်းသည့်အခါလီးကြီးကစောက်ခေါင်းအတွင်းမှကျွတ်ထွက် တော့မရောင်ဖြစ်သွားရလေတိုင်း။အေးအေးမော်ကမန်းကတန်းဖိပြီးထိုင်ချမိတတ်ပြန်သည်၊
အား ဟား အင်း ဟင်း
ခေါငျးမှဆံပငျတှကေိုမိမိဖါသာပှတျဖယျရှားရငျးအေးအေးမောျနှုတျဖြားမှအာမေ႖ိတျသံလေးမြားတိုးထှကျလာ၏၊မိနျးမဆိုသညျမှာဒါပါပဲလား။လီးမဝငျခငျကရုနျးကနျဖယျရှားအောျဟစျကွပွီး။စောကျဖုတျထဲလီးတခြောငျးလုံးဝငျသှားကွပွီဆိုမှဖွငျ့မထှေးနိုငျ။မအံနိုငျဖွစျသှားရပွီး။ကှဲပွဲကုနျသညျအထိအလိုးခံခငြျလိုကျသညျမှာ ဓမ်မတာပငျ။အခုကွညျ့အေးအေးမောျမူလကတညျးကခံခငြျစိတျရှိနခေဲ့သညျ၊ပတျဝနျးကငြျကလညျးလှတျလပျမှုဆိတျကှယျမှုကိုအားပေးနသေညျနှငျှှ့ကဲ့သို့အလုပျဖွစျနကွရခွငျးပငျမဟုတျပါလား၊
အာ ဟာ ဒီလိုကြီးက အားမရဘူး ညောင်းလည်းညောင်းတယ် အကိုထွန်းရယ်
လီးဝင်သွားပြီဆိုတော့လည်းရဲတင်းပွင့်လင်းလာကြသည်။ပြောရဲဆိုရဲလေးတွေဖြစ်ပြီးအခေါ်အဝေါ်တွေပြောင်းလဲပြီဖြစ်၏၊
ဒါဆိုကုတင်ပေါ်မှာလိုးရအောင်
အင်း အင်း အ အား အရမ်းကြပ်ပါလား ကိုထွန်းရယ် ထိုင်ပေးလေ
လီးပေါ်မှအားပြုရင်းအေးအေးမော်ငြီးထွားလိုက်၏၊
အေး စောက်ပတ်ကကျဉ်းတာကိုး ကွဲသွားမယ်ထင်တယ်
အင်း အား အား ကျွတ်ကျွတ် ဟုတ်တယ်
ကုတင်ဘေးရို့ရို့လေးရပ်ပြီးစောက်ဖုတ်ကြီးအောက်ကိုလက်လေးဖြင့်စမ်းသပ်ကြည့်ရင်းပြော၏၊
ကုတင်ဘေးမှာဝတ်လစ်စလစ်ကလေးရပ်နေသောအေးအေးမော်၏ ညိုညက်သော
အသားအရေနှင့်လိုက်ဖက်သောကိုယ်လုံးအလှသည်လိုးရက်စရာမရှိအောင်လှလွန်းနေသည်ဟုထွန်းလွင် ထင်လိုက်မိ၏၊ကုတင်ပေါ့်ပက်လက်ကလေးလှန်ပေးထားသောသူ၏ပေါင်တွေကလည်းအိစက်ပြည့်ဖြိုးလှသည်၊ပေါင်နှစ်လုံးကြားမှစောက်ပတ်ကလေးမှာလည်းနီရဲ၍ပြဲအာနေသည်၊
ထွန်းလွင်သူမခြေနှစ်ချောင်းကိုဆွဲမလိုက်ပြီးသူမ၏စောက်ပတ်ကီးကိုအားပါးတရငုံ့ရက်ပေးလိုက်ပြန်သည်
အား ယား ကိုထွန်းလွင်ရယ် အား ယား ဟင်း ဟင်း
အေးအေးမော်ဗိုက်သားကလေးများဆတ်ကနဲ။ဆတ်ကနဲတွန့်သွား၏။လှိုင်းထသွားသောဗိုက်သားလေးများ ကြောင့်ဆီးခုံလေးမှာကော့တက်သွားပြီး။ဖင်ကြီးမှလည်းကုတင်ကြမ်းပြင်မှကြွတက်လာလေသည်၊ထွန်းလွင် နှာခေါင်းထဲသို့ညှိစို့စို့အနံံ့တမျိုးကတိုးဝင်လာသည်၊စောက်စိလေးကိုနှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာနှင့်ဖိညှပ်ဆွဲယူပြီး။လျှာဖျားလေးဖြင့်ကလိပေးလိုက်ရာအေးအေးမော်မှာတဆတ်ဆတ်တုန်သွားပြီး။ဖျတ်ဖျတ်လူးကာခံစားလိုက်ရပြန်
လေရာ၊
ဟင်း ဟင် အင်း ဟီး ဟ တမျိုးကြီးဘဲ ကိုထွန်းလွင်ရယ်
ထွန်းလွင်ခေါင်းမော့၍အေးအေးမော်ရဲ့မျက်နှာကိုလှမ်းကြည့်လိုက်ရင်းမှ၊
ကောင်းရဲ့လား အေး
ကောင်းတော့ကောင်းတာပေါ့ စောက်ဖုတ်ကိုပါးစပ်ကြီးနဲ့တေ့ပြီးစုတ်တော့တမျိုးကြီးဘဲ အဟင့် ဟင့် အားလဲနာတယ်
အေးအေးမော်မျက်နှာကအားနာရှက်ရွံ့ဟန်လေးဖြင့်။ငိုသံလေးဖြင့်ပြောလိုက်သည်၊
အေးလည်းကိုယ့်ကို မရက်ပေးချင်ဘူးလား
ဟင့် အင် အေး မစုတ်တတ်ဘူး
အေးကိုတော့ ကိုယ်ကရက်ပေးရတယ်လေ အပြန်အလှန်ပေါ့
ဟင့်အင်း အေးမလုပ်တတ်ပါဘူးဆိုမှ
ထွန်းလွင်ပြောပြောဆိုဆိုလီးကြီးကိုအေးအေးမော်ပါးစပ်နားတေ့ပေးလာသည်၊
အေးအေးမော်ရှက်ရွံ့စွာပြုံးရင်း။လီးထိပ်ကြီးကိုအသာငုံခဲလိုက်သည်၊လီးထိပ်မှပူနွေးသောအထိအတွေ့ ကြောင့်ထွန်းလွင်ခံစားလိုက်ရသည်၊
အား ဟင် ဟင် အီး ကောင်းလိုက်တာအေးရယ်
ထွန်းလွင်ကမျက်နှာကိုမော့ရင်းငြီးထွားလိုက်သည်၊သူ့ဖင်နှင့်ဖိမိ၍အေးအေးမော်နို့ကီးပိပြားသွားရပြန် သည်၊အေးအေးမော်၏လျှာဖျားလေးကလီးထိပ်ကြီးကွေ့ပိုက်ပြီးရက်ပေးလိုက်ကာ။လီးတဝက်ခန့်အထိစုတ် သွင်းလိုက်ပြန်သည်၊
အား အား ရှူး ကျွတ်ကျွတ်
ထွန်းလွင်ခါးကော့၍အသွေးအသားများပွက်ပွက်ဆူသွားအောင်ခံစားလိုက်ရလေသည်၊
ပြွတ် ပြွတ်
ဟွန်း
ပြွတ်
အေးအေးမော်ကလီးအရင်းကိုကိုင်ကာစုပ်လိုက်တံတွေးမြိုချလိုက်နှင့်အစွမ်းကုန်စုပ်ပေးလေိုက်ပြန်သည်၊
ရှီး အေးအေးရယ် ကောင်းလိုက်တာ
ထွန်းလွင်ငြီးငြူသံကြီးကအီလယ်လယ်ကီးဖြင့်မချိတင်ကဲနိုင်လွန်းလှသည်။ဒူူးနှစ်လုံးကလည်းတဆတ်ဆတ်တုန်ခါလာသည်၊
ပြွတ် ပလွတ် ပြွတ် ပြွတ်
အေးအေးမော်စုပ်ရင်းမှကြီးထွားသန်မာလာသောလီးကြီး၏အရသာကိုခံစားရပြန်သဖြင့်အားပါးတရလေးစုပ် ပေးနေသည်ပင်။ထွန်းလွင်အားမရသဖြင့်သူမ၏ပါးစပ်ထဲသို့သုံးလေးချက်ဆောင့်လိုးပစ်လိုက်မိတော့လေ၏၊
ဟွန်း ဟွန်း အူး
ပလွတ်
အေးအေးမော်ခမျာအာခေါင်ထဲထိထိုးဝင်လာသောလီးကြီးကိုကမန်းကတန်းထွေးထုတ်လိုက်ရလေသည်၊
အရမ်းပဲ ဘာလုပ်မှန်းမသိဘူးကွယ် သူလုပ်တာအသက်ရှူကြပ်သွားတာပဲ
ဆောရီးအေးရယ် ကိုယ်စိတ်မထိန်းနိုင်လို့ လွန်သွားတယ်
တုန်ခါနေသောလီးကီးကိုအရင်းမှကိုင်ကာအေးအေးမော်ရဲ့စောက်ဖုတ်ကိုထိုးသွင်းရန်နောက်ဆုတ်၍နေရာ ပြင်လိုက်သည်၊
ထွီး ဘာတွေမှန်းမသိဘူး ငံကျိကျိနဲ့
အေးအေးမော်ကလီးထိပ်မှယိုစီးကျလာသည့်အရည်ကြည်များကိုထွေးထုတ်ပစ်လိုက်ရင်း။မျက်နှာအိုအိုဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊အလိုမကျသောအမူအရာနှင့်ပေါင်နှစ်ဖက်ကိုဖြဲကားပေးလိုက်၏၊နီရဲပြဲအာနေသော
စောက်ဖတ်အတွင်းသားများပေါ်လာသည့်အထိပြဲအာသွားလေသည်၊ထွန်းလွင်ကလီးဒစ်ကြီးကိုအကွဲကြောင်းအလယ်သို့နှစ်မြှုပ်လိုက်၏။ထို့နောက်အထက်အောက်ပွတ်တိုက်ကာ။အပြန်အလှန်ဆွဲပေးလိုက်ရာ။ပေါင်နှစ်လုံးဟာအငြိမ်မနေတော့ဘဲလှုပ်ခါလာသည်၊
ခါးလေးကော့၍တကောက်ကွေးနှစ်ဖက်ကိုသူမလက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ဆွဲမပေးလိုက်ပြန်သည်။ဖင်သားကြီးများက ကြမ်းမှကြွတက်ကာ။စောက်ပတ်ကြီးမှာအစွမ်းကုန်ပြဲအာပြီးအလိုးခံရန်အဆင်သင့်ဖြစ်သွားလေသည်၊ထွန်းလွင်လီးကိုမသွင်းသေးဘဲအားရအောင်ကလိပြီးမှတဖြေးဖြေးအောက်သို့ဖိဆွဲချသည်၊
ဗြစ် ဗြစ် ပတစ် ဗြစ် ပလွတ်
နွေးထွေးသောစောက်ခေါင်းအတွင်းသို့လီးကြီးကိုဖိသွင်းလိုက်သည်၊
အား အမေရေ အီး
အေးအေးမော်လီးကြီးအဆမတန်ဝင်လာသည့်ဒဏ်ကိုနှုတ်ခမ်းနှစ်ခုတင်းတင်းစေ့ပိတ်ရင်းကြိတ်အော်လိုက်သည်၊ထွန်းလွင်သူမ၏လုံးကျစ်မာခဲပြည့်ဖြိုးသည့်နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုလှမ်းကိုင်ပြီးဆောင့်လိုးချလိုက်သည်၊
အင့် အီး ကောင်း ကောင်းတယ် ဖြေးဖြေး ကိုထွန်း ဖြေးဖြေး အီးအီး
အေးအေးမော် မချိမဆန့်ညီးတွားရင်းမျက်လုံးလေးအစုံကိုမှိတ်ကာခေါင်းလေးဘယ်ညာရမ်းသွားရလေသည်၊
ရှီး ကျွတ် ကျွတ် အဆုံးထိဝင်ပြီ သားအိမ်ထဲတောင်ရောက်နေပြီ အောင့်လိုက်တာကိုထွန်းရယ်
ပြွတ် ပြွတ် ဘွတ်ဘွတ်စွိစွိ စွတ်
အီး အား အမေ့ အ အား
ဆောင်ချက်တိုင်းအေးအေးမော်ခမြာကိုယ်လေးယမ်းလှုပ်နေစေသည်နို့နှစ်လုံးကရှေ့နောက်ယမ်းခါယိမ်းထိုးလှုပ်ရှားနေကြ၏၊စူးစူးနစ်နစ်တင်းတင်းပြည့်ပြည့်ကြီးစောက်ခေါင်းအတွင်းကိုလီးကီးကတိုးဝင်သွားသည် မှာတမျိုးပြီးတမျိုးအရသာတွေ့နေရပြန်သည်၊
ဗြစ် ဗြစ် စွပ်စွပ်
အ အား ကျွတ် ကျွတ် အား အ ကျွတ်
အေးအေးမော်၏နှုတ်ဖျားမှထာဝစဉ်မရိုးနိုင်သောအလိုးခံရသည့်ငြီးတွားသံလေးကိုမိန်းမပီသစွာပြီးငြူလိုက်ရ ပြန်သည်၊သူမ၏နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုပယ်ပယ်နယ်နယ်ကြီးဆုပ်ကိုင်ချေမွလိုက်ရင်းသူမ၏နှုတ်ခမ်းကိုလည်းဖိကပ်စုတ်ယူလိုက်သဖြင့်ဖျင်းကနဲဖိုမဓာတ်ကိုရိုက်ခတ်နှိုးဆွပေးခြင်းဖြစ်သလိုအေးအေးမော်၏လက်ချောင်းငယ်များကထွန်းလွင်၏ဂုတ်ပိုးကိုတင်းတင်းကြီးဖက်လာပေးသလိုဖင်ကြီးကလည်းအောက်မှနေ၍ပင့်မြှောက်
နေသည်၊
စွတ် စွတ် ဒုတ် ဒုတ် ပြွတ် ပြွတ်
အင့် အင့် အီးဟီး ကျွတ် ကျွတ် ဟင်း
ပူနွေးသောသက်ပြင်းရိုက်ဆုံလိုက်သောအငွေ့အသက်များကထွန်းလွင်နှင့်အပြိုင်ကျဲမှုကိုဖေါ်ပြလိုက်သည်၊ထွန်းလွင်ရိုက်ချက်ပြင်းပြင်းလေးဖိချလိုက်သည်၊
ဗြစ် ဗြစ် ပြွတ် ပြွတ် အား အား အား
ကောင်းလွန်းသောကာမစည်းစိမ်အရသာနှုန်းစီးဆင်းသွားသည်နှင့်အေးအေးမော်၏ခနျွှာကိုယ်ကလေးမှာနက်မှောင်ပျံကျဲနေသောဆံပင်များပေါ့်တလူးလူးတလဲလဲကွေးကောက်တွန့်လိမ်၍နေရှာလေသည်၊
နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုဆုပ်ကိုင်ဖြစ်ညှစ်နေသောထွန်းလွင်မှာအကြောကြီးများပြိုင်းပြိုင်းထကာနေသည်၊ထောက်ထားသောဒူးကြီးနှစ်လုံးကသူမ၏တင်ပါးတဖက်ကိုဖိထောက်ကာခွက်ဝင်နေ၍ဆယ်လေးငါးချက်မျှအပြင်းအထန်ဆောင့်လိုက်ပြီးတင်းတင်းပြည့်ပြည့်စောက်ခေါင်းတွင်းတိုးဝင်သွားလေ၏၊လီးကြီးရမ်းကနဲခါရမ်းပြီး နောက်အေးအေးမော်ရဲ့သားအိမ်တွင်းသုတ်ရည်များကိုဒလဟောပန်းထုတ်ပစ်လိုက်ရလေသည်၊
အေးအေးမော်ကလည်းဆံနွယ်ကလေးများကျနေသောခေါင်းကိုဘယ်ညာရမ်းခါရင်းစောက်ပတ်နှစ်ချမ်းကို တင်းကနဲတင်းကနဲဆွဲညှစ်ကာစောက်ခေါင်းတွင်းမှသုတ်ရည်တပြိုင်နက်ညှစ်လိုက်လေတော့သည်ကိုနွေးကနဲဖြစ်သွားသည့်လီးကြီးကြောင့်ထွန်းလွင်သိရ၏၊နှစ်ဦးသားတဒင်္ဂထပ်လျှက်ငြိမ်ကာလီးနှင့်စောက်ပတ်တတ် လျှက်မှိန်းနေကြလေတော့သတည်း၊
-------------------
ကနေ့မောင်မောင်ကင်းမစောင်တေါ့။အိမ်မှာမမအေးနှင့်ဦးလေးတို့နှစ်ဦးစစ်ကိုင်းဘက်ကဆွေမျိုးတယောက် ဆုံးလို့သားအဖနှစ်ယောက်သတင်းမေးရင်းညအိပ်ကြမယ်လို့၊အိမ်မှာကဦးလေးမိန်းမအဒေါ်နှင့်မိမိသာရှိနေသည်၊အိမ်စောင့်ရင်းသင်ခန်းစာများကိုထမင်းစားပြီးကထဲကကြည့်နေလိုက်သည်မှာညနေစာထမင်းစားကထဲကအခုည ၉ နာရီထိတိုင်ပင်၊
ပတ်ဝန်းကျင်တခုလုံးမိုးတွေအုံ့ပြီးလေတွေလာနေသည်၊မောင်မောင်ကအခန်းထဲမှပြေးထွက်လါပြီးအိမ်ရှေ့မှသိမ်းစရာရှိသည်များကိုအဒေါ်ဖြစ်သူနှင့်ကူညီ၍သိမ်းဆည်းပေးနေသည်၊
ဟဲ့မောင်မောင် အိမ်အပေါ်ထပ်တံခါးတွေတက်ပိတ်လိုက်အုံး
ဟုတ်ကဲ့ ဒေါ်လေး
မောင်မောင်အပေါ်ထပ်သို့အပြေးအလွှားတက်သွားသည်၊မောင်မောင်၏အဒေါ် ဒေါ်ထွေးထွေးအိမ်ရှေ့တံခါး ပိတ်ပြီးအိမ်အပေါ်ထပ်သို့တက်သွားပြန်သည်၊မိမိတို့အိမ်ခန်းတွင်းဝင်ပြီးခေါင်းရင်းတံခါးကိုဆွဲပိတ်လိုက်သည်၊
အပြင့်လေတိုက်နေသည်မှာဝုန်ဒိုင်းကြဲနေသည်၊အိမ်မှာလည်းရိမ်းထိုးလှုပ်ခါနေသည်ဟုဒေါ်ထွေးထွေးမြင်မိလိုက်သည်၊ဒီကြားထဲလျှပ်စစ်မီးကပြတ်သွားသဖြင့်မှောင်နဲ့မဲမဲစမ်းတဝါးရှိလွန်း၏၊
ဝုန်း ဂျိန်း ဒလန်း
အား မောင်မောင်
ဗျာ ဒေါ်လေး လာပြီ လာပြီ
ဒေါ်ထွေးထွေး၏အလန့်တကြားအော်ဟစ်ခေါ်သံကြောင့်မောင်မောင်လက်နှိပ်ဓါတ်မီးကိုင်ပြီးတက်လာသည်၊
ဘာဖြစ်လို့လဲဒေါ်ဒေါ်
ငါ မိုးချိန်းတာကိုကြောက်တတ်မှန်းသိရက်နဲ့ မင်းမှမေးတတ်ပလေ
ဒေါ်ထွေးထွေးအသက်(၄၅)နှစ်ခန့်သာရှိပြီးအသားညိုညိုထောင်ထောင်မောင်းမောင်းကျမ်းမာသန်စွမ်းသူတဦးဖြစ်ပေမဲ့မိန်းမတို့သဘာဝကြောက်စရာမရှိရှာကြံကြောက်တဲ့အတိုင်းဒေါ်ထွေးထွေးမှာငယ်စဉ်ကထဲကအခုအ ချိန်ထိမိုးချိန်းလျှင်ကြောက်ဒူးတုန်နေဆဲပင်၊
ဂျိန်း ဒလိမ်း ဂျိန်း ချလွင်
အား အမလေး အိုး
မိုးချိန်းပြီးလေအဆောင့်မှာစားပွဲပေါ်ထောင်ထားသောကြည့်မှန်လဲကျပြီးကွဲသွားသံနှင့်အတူဒေါ်ထွေးထွေးတ ယောက်ငယ်သံပါအာင်အော်ဟစ်ပြီးမောင်မောင်ကိုပြေးဖက်လိုက်သည်၊မောင်မောင်မှာလဲအိုးကနဲလန့်အော် ပြီး။ဒေါ်ထွေးထွေးကိုပြန်လှန်ဖက်တွယ်မိလိုက်လေသည်၊
ဂျိန်း ဒလိန်း ဂျိန်း ဂျိန်း
အိုး အမေ့
အဆက်မပြတ်သောမိုးချိန်းသံကြောင့်ဒေါ်ထွေးထွေးခမျာဒူးများတဆတ်ဆတ်တုန်ကာမာင်မောင်ကိုတင်းကြပ်စွာဖက်တွယ်လိုက်မိသည်၊ဒုက္ခရောက်နေရသူကမောင်မောင်ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းကအတူနေဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့ယခုကိုပူးပူးကပ်ကပ်မနေဘူးသဖြင့်အနေခက်ရသည်၊ဒေါ်ထွေးထွေး၏ဖေါင်းကားနေပြီးအိထွားလှသည့်နို့ကြီးများကမိမိရင်ဘတ်ကိုဖိကပ်ထားသဖြင့်လည်းပို၍ဆိုးလှ၏၊
အပြင့်မိုးကသည်းထန်စွာရွာနေသည်၊ကဆုန်လပြည်ခါနီးမို့ထင်ရဲ့။ရွာပြီဆိုတော့ဒလဟောသွန်ချလိုက်သလိုလျှပ်စီးတဝင်းဝင်းမိုးချိန်းသံတညံညံနှင့်ရှိနေသလို၊ကြောက်တတ်သောဒေါ်ထွေးထွေးမှာပို၍သာမောင် မောင်ရင်ခွင်ထဲသို့တိုးခွေ့ဝင်ရောက်နေ၏၊
မောင်မောင်မှာဒေါ်ထွေးထွေး၏ရင်နှစ်မွှာဖြင့်ပွတ်သပ်ပါများလာသမို့သွေးများဆူဝေလာသည်၊မိမိပေါင်ကြားကလီးကြီးကလည်းတဖြေးဖြေးမာထန်လာသည်၊အသက်ရှူမြန်ဆန်လာသည်၊မထင်မှတ်မရည်ရွယ်ဘဲနဲ့မိမိ လက်များကဒေါ်ထွေးထွေး၏ကြောပြင်ကိုပွတ်သပ်နေမိသည်ကိုလည်းဝိုးတဝါးအသိအမှတ်ပြုလို့ရသည်၊
ဒေါ်ထွေးထွေးမှာလည်းကြောက်ရွံ့့စွာဖက်တွယ်မိရသဖြင့်မိမိ၏ပေါင်တဖက်ကိုမောင်မောင်၏လီးကလာ ထောက်သည်ကိုသတိမထားမိဘဲပို၍တင်းကြပ်အောင်ဖက်တွယ်မိလိုက်ရပြန်သည်၊
ဂျိန်း ဂျိန်း ဒလိန်း
အမလေး အိုး မောင်မောင်
ကြောက်လွန်းမကကြောက်လာသဖြင့်ဒေါ်ထွေးထွေးမောင်မောင်ကိုတိုးဖက်လိုက်ရာမောင်မောင်မှာကုတင် ပေါ်ပက်လက်လှန်၍လှဲကျသွားသလို။ဒေါ်ထွေးထွေးမှာလည်းမောင်မောင်ပေါ်ထပ်လျှက်သားပါသွားရသည်၊
မောင်မောင်စိတ်မထိန်းနိုင်တော့။ဓာတ်မတူသောအဖိုအမအထိအတွေ့ကိုမလွန်ဆန်နိုင်ဖြစ်သွားကာဒေါ်ထွေးထွေးကိုတဖက်သို့လဲလိုက်ပြီးအပေါ်မှမှောက်ချလိုက်သည်၊
ဂျိန်း ဒလိန်း ဒိန်း
အိုး မောင်မောင်
ဒါပါဘဲဒေါ်ထွေးထွေးကြောက်လန်းတကြားရေရွတ်သံတိတ်သွားသည်၊
မောင်မောင်၏သွက်လက်မြန်ဆန်သောလှုပ်ရှားမှုများကဒေါ်ထွေးထွေးအသံများတိတ်သွားစေလေသည်၊မောင်မောင်အကျီကိုကျယ်သီးပင်ဖြုတ်မနေတော့ဘဲဆွဲဖြဲလိုက်သည်၊နောက်မှဘော်လီချိတ်ကိုလည်းလက်နှစ်ဖက် ဖြင့်ဆွဲလိုက်တော့ဖြုတ်ကနဲပြုတ်သွားသလိုအဝတ်တွေဘေးတဖက်ဆီသို့လှန်ကျသွားသဖြင့်ပြည့်ဖြိုးဖေါင်း ကားနေသောသူမ၏နို့ကြီးများဟင်းလင်းပွင့်ခါပေါ်လာလေ၏၊
ဂျိန်း ဂျိန်းဒလိန်း လိန်း
အမလေး လေး အိုး မောင်မောင်
ကွက်တိအံကိုက်ပင်။ဟင်းလင်းပွင့်သွားရတဲ့နို့တွေကိုမောင်မောင်ငုံခဲအစို့မိုးချိန်းသံကလည်းပြင်းထန်စွာ ချိန်းလိုက်တော့ဒေါ်ထွေးထွေး။မောင်မောင့်ဂုတ်ကိုဆွဲနှိမ်ပြီးမိမိတုန်ခတ်သွားအောင်အထိအတွေ့ကသူမတ ကိုယ်လုံးကြက်သီးတဖျန်းဖျန်းထသွားအောင်ကိုကောင်းလွန်းလှသည်မို့မောင်မောင့်ကိုတွန်းဖယ်ပစ်ရမည်လားဖက်တွယ်ထားရမည်လားမဝေခွဲတတ်တော့၊
အသိစိတ်တို့ဝေဝါးကုန်ပြီ။ပူနွေးသေါကာမဆနြကြောင့်ဒေါ်ထွေးထွေးတကိုယ်လုံးတုန်ခတ်လှုပ်ရှားနေ၏၊ မောင်မောင်သည်ကပိုကရိုရစ်ပတ်ထားသောဒေါ်ထွေးထွေး၏ထမီအထက်ဆင်စကိုဆွဲဖြုတ်ပြစ်လိုက်သည်၊မဲနက်ကောက်ကွေးနေသောစောက်မွှေးကြီးများခြံရံလျှက်စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ။ပြတ်သွားသောမီးပြန်အလင်း့ကြီးမားဖေါင်းကြွလျှက်ပေါ်ထွက်လာသည်၊
မောင်မောင်ကဒူးဆစ်အထိထမီကိုတွန်းချလိုက်ပြီး။တခါခြေထောက်ဖြင့်တွန်းချလိုက်သည်၊လက်တဖက်က ဒေါ်ထွေးထွေး၏နို့ကြီးများကိုဆုပ်ကိုင်ဖြစ်ညှစ်နယ်ဖတ်လိုက်သည်၊ကြာက်လန့်တကြားအော်ဟစ်နေတဲ့ဒေါ်ထွေးထွေး၏နှုတ်ခမ်းထူထူကြီးများကိုမိမိပါးစပ်ဖြင့်ငုံခဲ၍တအားကုန်စုပ်ယူလိုက်သည်၊
ဂျိန်း ဂျိန်း ဒလိန်း
အား အမလေး ဝူး ဖလူး ဝု
အပွတ်အသပ်အနမ်းအရှိုက်များကြောင့်ဒေါ်ထွေးထွေးတကိုယ်လုံးဆူဝေကုန်သည်၊ကြောက်လန့်တာတွေ ပြေကုန်သလို မောင်မောင်၏နောက်ကြောကိုတင်းကြပ်စွာဖက်တွယ်ပစ်လိုက်ရပြန်သည်၊
အဆိုးဆုံးကမောင်မောင်၏ကြီးမားသန်မာနေတဲ့လီးကြီးကသူမ၏စောက်ဖုတ်ကြီးရဲ့အကွဲကြောင်းမှာအလျှား လိုက်ပွတ်သပ်တိုက်ခိုက်လှုပ်ရှားနေမှုကပူနွေးတဲ့သွေးခုန်နှုန်းတွေဖြစ်လာသလိုစောက်ခေါင်းတွင်းမှအရည်များဒလဟောထွက်ကျလာစေသည်အထိပင်ဖြစ်လို့ဒေါ်ထွေးထွေးအောက်မှနေ၍ဖင်ကြီးကိုယမ်းခါနေရလေ တော့သည်၊
မောင်မောင်ဆိုသည့်မောင်မောင်ကလည်းချက်ဆိုနားခွက်ကမီးတောက်စေသည့်အကောင်စားမို့ဒေါ်ထွေးထွေးစိတ်တွေကြွထရွလာပြီမို့ဒက်ကနဲသိလိုက်ရာအလိုက်သင့်ပေါင်းပြီးဖင်ကြီးကိုယမ်းခါနေတဲ့ဒေါ်ထွေးထွေး၏စောက်ခေါင်းဝကိုမှန်းထောက်ချိန်ဆပြီးဖင်ကိုကြွကာခါးကိုနွဲ့ပြီးဖိသိပ်ချလိုက်သည်၊
ပြလွတ် စွတ် စွတ် စွတ်
အင့်
လွတ်ပဟေ့ဆိုကထဲကမောင်မောင်တို့မနားတမ်းဖိဆောင့်ပါလေပြီ။ဒေါ်ထွေးထွေးခမျာမှာလည်းမောင်မောင်၏လီးကြီးကကြီးထွားရှည်လျှားလှသောလီးထိပ်ကသားအိမ်ကိုလာထောက်သဖြင့်အောင့်ကနဲအောင့်ကနဲဖြစ်သွား
ရသဖြင့်နာကျင်ခံခက်ဖြစ်နေရပြန်သည်၊မောင်မောင်နသိုးကြိုးပြတ်လိုဆောင့်နေသည်မှာကုတင်တခုလုံးရမ်းခါနေတော့၏၊အပြင်ဘက်မှာလည်းမိုးကသီးထန်စွာရွာနေသည်၊
စွတ် စွတ် ဒုတ် ဒုတ် စွတ် စွတ်
အိုး အင့် အင့် ဟင့် အင့် အီး
ဖြေး ဖြေး အင့်ဟင်း အောင့်တယ်
ဒေါ်ထွေးထွေးမောင်မောင်၏ပူနွေးသောလီးတချောင်းလုံးမိမိစောက်ဖုတ်ကြီးထဲကိုဝင်ထွက်ပါများတော့ ကောင်းအီစိမ့်သွားအောင်ပင်အရသာတွေ့လာရပြန်ကာ။မောင်မောင်၏ခါးကိုလှမ်းဖမ်ဆွဲဖက်တွယ်လိုက်ပြီး ဆောင့်သည့်အရှိန်နှင့်အံကြဖြစ်အောင်အောက်မှဖင်ကြီးကိုကော့မြှောက်ပင့်တင်ပေးလိုက်ပြီး။လီးကြီးပြန်အ ချွတ်မှာဖင်ကြောကိုရှု။ံ့ဗိုက်သားကိုခါးကော့၍လီးတန်ကြီးကိုညှစ်ဆွဲချပေးလိုက်သည်၊
မောင်မောင်မှာဒေါ်ထွေးထွေးအပေးကောင်းမှုကြောင့်တခါဘူးမျှမခံစားဘူးသေးသောအတွေ့အကြုံကိုခံစားရပြန်သည်မို့ဒေါ်ထွေးထွေး၏ပုခုန်းနှစ်ဖက်ကိုဆွဲ၍တအားကုန်ဖိဆောင့်နေပြန်သည်၊
စွိ ဒုတ် စွတ် စွတ် စွိ
အင့် ဟင်း ဟင်း အို အီး ကျွတ် ကျွတ်
ဒေါ်ထွေးထွေး၏နှုတ်ဖျားမှအံကိတ်၍ငြီးငြူသံထွက်ပါ်လာသည်နှင့်မောင်မောင်သည်ဆက်မဆောင့်တော့ဘဲ၍သူမ၏မျက်နှာကိုခေါင်းမော့ကြည့်ရင်း
နာလို့လား ဟင် ဒေါ်ဒေါ်
အခုမှတေါင်းပန်မနေနဲ့ လုပ်မှာဖြင့်မြန်မြန်သါလုပ်ဒီမှာဆန့်တငန့်ငန့်ဖြစ်နေပြီ
အို ဟုတ်လား ကဲ ဒီလိုဆို
မောင်မောင်ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့်လှေကြီးထိုးလိုးနေရာမှသူ၏ဒူးနှစ်ဖက်ထောက်ပြီးသူမ၏ပေါင်ကြီးများကိုဆွဲ ထောင်လိုက်သည်၊မောင်မောင်ဒေါ်ထွေးထွေး၏ခါးကိုမကိုင်ဘဲကြီးမားဖေါင်းကားပြည့်ဖြိုးလှသည့်နို့ကြီး နှစ်လုံးကိုဆွဲကိုင်လိုက်ပြီးဖိဖိဆောင့်ချပြီး လိုးတော့သည်၊
ဗြစ် ဗြုတ် စွတ် စွတ် စွိ
အင့် အင့် အိုး ဖြေးဖြးဆောင့်ပါဟဲ့ မောင်မောင်
မရတော့။မောင်မောင်ဒလကြမ်းဆောင့်ပါလေပြီ။မိုးသံလေသံများနှင့်အပြိုင်အခန်းလေးထဲမှာအသံများဆူညံနေ လေရဲ့။အခန်းတွင်းနှစ်ပေမီးချောင်းရဲ့အလင်းရောင်အောက်မှာလူသားနှစ်ဦးဝတ်လစ်စားလစ်ဖြင့်အမှောင်တ ကာ့အမှောင်ဆုံးကာမအမိုက်မှောင်ကြီးကျနေသည်၊
အခြားလူတယောက်၏လီးတချောင်းလုံးမိမိ၏စောက်ခါင်းထဲသို့ပူနွးမာကြောစွာသွက်သွက်လက်လက်ကြီး ဝင်ထွက်နေမှုကြောင့်အကြောများတဖျင်းဖျင်းထအောင်ကောင်းမွန်အီလွန်းလှသမို့ခြေထောက်နှစ်ချောင်းကို မိုးပေါ်ထောင်ပြီးမောင်မောင်ရဲ့ခါးကိုညှပ်ယူဆွဲဖိ၍အောက်မှဖင်ကြီးကိုအားရပါးရကော့မြှောက်ပေးသလိုလီးကိုလည်းမိမိ၏စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားများဖြင့်အတတ်နိုင်ဆုံးညှစ်ဆွဲနေလိုက်သည်အထိပင်၊
မောင်မောင်။ဒေါ်ထွေးထွေး၏ပေါင်ကြီးများကိုပင့်မြှောက်လိုက်သည်။ဒူးထောက်လိုးနေရာမှဝမ်းလျားမှောက်ခါကုတင်ဘောင်ကိုခြေကန်လိုက်သည်။ပြည့်ဖြိုးကြီးမါးလှတဲ့သူမ၏ပေါင်တွေကိုပုခုံးနှစ်ဖက်ဖြင့်ဖိတွန်းချလိုက်သည်၊
သူမ၏ဒူးနှစ်ဖက်သည်သူမ၏နို့ကြီးများပေါ်သို့ပိကျသွားရသည်။ဖင်ကြီးမှာလည်းမြှောက်ကြွလာ၏၊ မောင်မောင်သည်သူ၏ဖင်တုန်ကြီးများကိုလက်ပြန်ကိုင်တွယ်ဖျစ်ညှစ်ရင်းမှဖင်အသာကြွလိုက်၏၊လီးကြီးသူမ၏စောက်ဖုတ်ထဲမှတဖြေးဖြေးကြွတက်လာသည့်လီးတချောင်းလုံးအပြင်မရောက်ခင်တဝက်လောက်မှာ ဆတ်ကနဲဖိသိပ်လိုက်သည်၊
စွိ စွတ် ဒုတ်
အင့် အိုး
စွိ စွတ်
အင့် ဟင့် အား ရှီး ဟင်း
ဒေါ်ထွေးထွေးတယောက်သွားပြီ။သဘာရင့်နေတဲသူမ။မောင်မောင်၏ပညာသားပါပါဖိသိပ်လိုးဆောင့်၍တဖုံ။ လီးကိုအလွတ်အကျွတ်ဆွဲထုတ်ပြီး။ဗြုံးကနဲဖိဆောင့်ခြင်းဖြင့်တမျိုး။ဖင်ကိုကော့၍လီးကြီးကိုမတ်ထောင်နေ အောင်ပြုပြီးလိုးချလိုက်ရာ။လီးကြီးသူမ၏စောက်ခေါင်းထဲအဆုံးထိနစ်ဝင်သွားချိန်။လီးထိပ်ကွမ်းသီးခေါင်းကိုတဆတ်ဆတ်တုန်အောင်ဖင်ကြီးရှုံ့ပစ်ခြင်းတနည်း။ကော်ထိုးပင်လိုးမြေစိုက်လိုးနည်းစသည့်လက်ဦးဆရာ ကြီးထွန်းလွင်နည်းပေးလမ်းပြချက်များအတိုင်းတသွေမတိမ်းလုပ်ဆောင်နေခြင်းကြောင့်ဒေါ်ထွေးထွေးဖျတ်ဖျတ်လူးနေလေပြီ၊
အား အင့် ကောင်း ကောင်း ကောင်းလှချည်လား မောင် မောင် အင့် ဆောင့် ဆောင့် အိုး
စွတ် စွတ် ဒုတ် ဒုတ်
လီးထိပ်ကွမ်းသီးခေါင်းကသူမ၏သားအိမ်ထိပ်ထေါက်မိလိုက်ပြန်တေါ့နှစ်ယေါက်စလုံးကျင်ကနဲ။ကျင်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး။အကြောပေါင်းတထောင်စိမ့်အီသွားကြရပြန်သည်၊ဆရာကောင်းတပည့်ပန်းကောင်းပန်သလို သွန်သင်ညွှန်ကြားသည့်ဆရာသမား၏စကားကိုတသွေမတိမ်လိုက်ပါလုပ်ဆောင်ချက်များသည်မောင်မောင်အဖို့ထူးခြားကောင်းမွန်အီစိမ့်သောကာမအရသာကိုခံစားရပြီမို့။အားရကြေနပ်စွာပညာကုန်သုံးနေလိုက်ပြန် သည်၊
ကြည့်ဆောင့်လိုးနေရင်းမှလက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ဒေါ်ထွေးထွေး၏စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းထူထူကြီးနှစ်ဖက်ကိုတဖက် တချက်ဆွဲဖြဲဟလျှက်လီးဝင်တိုင်းလှုပ်ရှားငုတ်ချီပေါ်ချီဖြစ်နေသည့်စောက်စေ့ကြီးကိုလီးနှင့်လက်မနှစ်ခုကြားဖိချေပွတ်သပ်ပေးနေပြန်ရာ။ဒေါ်ထွေးထွေးဖင်ကြီးရမ်းခါသွားပြီး။ခေါင်းထောင်ထ၍မောင်မောင်၏ဂုတ်ဦးကိုမမှီမကမ်းလှမ်းဆွဲလိုက်။လက်နဲ့ပွတ်လိုက်။မိမိ၏ခြေကျင်းဝတ်နှစ်ဖက်ဆုပ်ကိုင်ပြီးဖင်ကိုအတတ်နိုင်ဆုံး ပင့်မြှောက်ရင်းမှ။လီးကြီးကိုညှစ်ဆွဲနေပြန်သလိုနှုတ်ဖျားမှလည်း၊
အိုး အင့် ကောင်း ကောင်း အင့် ဟင့် ဆောင့်
စွိ ဒုတ်
ဟီး မောင်မောင်
ဒုတ် ဒုတ်
အားယား ပြီး ပြီးတော့မယ် ဆောင့် ဆောင့်
ဒေါ်ထွေးထွေးကရောင်ကတမ်းရေရွတ်မြည်တမ်းရင်းမှလှုပ်ရှားမှုများငြိမ်သက်သွားလေတော့သည်၊ မောင်မောင်ဒေါ်ထွေးထွေးတယာက်ကာမအထွတ်အထိပ်ကိုရောက်ရှိသွားပြီကိုသိလိုက်သည်နှင့်စောက်ဖုတ်
ကြီးကိုဖြဲကိုင်နေရာမှလက်နှစ်ဖက်လွှတ်လိုက်သည်၊တစ်တီဒူးထောင်နေတဲ့ပေါင်နှစ်ပေါင်ကြားမှခြေတ ချောင်းကိုဆွဲချလိုက်ပြီးတပေါင်ကျော်ပုခုန်းထမ်းပုံစံဖြင့်ကုန်းလျက်အသားကုန်ဆောင့်လိုက်သည်၊
အင့် အင့် စွိ စွတ် စွတ် ဒုတ် ဒုတ် စွိ
မောင်မောင်တကိုယ်လုံးတုန်ခါသွားအောင်ကောင်းလာပြီ။သုတ်ကိုမထိန်းနိုင်တော့။တမင်မှီထားသောပေါင်တဖက်ကိုလက်နှစ်ဖက်ဖြင့်ဖက်တွယ်ရင်းသုတ်ရည်များကိုသူမ၏စောက်ခေါင်းတလျှောက်ပန်းထုတ်ပစ်လိုက်လေတော့၏၊
ငြိမ်သက်တိတ်ဆိတ်သွားပြီးအပြင်မှာကမိုးမစဲသေး။သက်ပြင်းများပြိုင်တူချလိုက်မိကြသည်၊ချွေးလေးစို့နေသည့်မောင်မောင်၏နဖူးကိုပွတ်သပ်ရင်းခေါင်းမှဆံပင်များကိုလက်များဖြင့်ခတ်ဖွဖွပွတ်သပ်လိုက်သည်၊
မောသွားသလား မောင်
အင်း နဲနဲမောတယ် ဒေါ်ဒေါ်
အမယ် ဒီလောက်ပယ်ပယ်နယ်နယ်ကိုင်လိုးပြီးတာတောင်ငါ့ကို ဒေါ်ဒေါ် ခေါ်နေရသေးတယ်
ဒေါ်ဒေါ်လို့မခေါ်ရင်ဘယ်လိုခေါ်ရမှာလဲ
မမကီးလို့ခေါ်ပေါ့ မောင်ရဲ့
မမကြီး
အင် မောင်လေး
တဏှာရဲ့စေရာသွားနေကြတဲ့လူတွေအဖို့အသက်အရွယ်သွေးသားတော်စပ်မှုလူမှုဓမ္မသတ်တွေဘေးချိတ်ပစ် လိုက်ကြသည်၊ဦးလေးနဲ့စပ်မှအဒေါ်တော်ရပေမဲ့ဆွေရင်းမျိုးရင်းပင်၊လူမှုနယ်ပယ်မှာအထိအတွေ့နောက် ကောက်ကောက်ပါအာင်လိုက်မိကြရင်းဖြင့်လူမှုရေးဖေါက်ပြန်မှုဒုနဲ့ဒေးများနေပြီ၊ပတ်ဝန်းကျင်တစိမ်းတရံစာမသိအောင်ကျိတ်ပုံးခုတ်၍ပြဿနာကိုဖြေးရှင်းနေကြရသည်မှာလည်းအနတက့မ ၊
မောင်မောင်အသက်ကိုတွက်ကြည့်ပါက ၁၈ နှစ်မပြည့်တတ်သေး။ပတ်ဝန်းကျင်အသိုင်းအဝိုင်းနယ်ပယ်မှ ဆရာ့ဆရာတွေရဲ့သွန်သင်မှုမြှောက်ပင့်မှုတွေကတဆင့်စိတ်ကူးယဉ်နယ်ပယ်ကနေလက်တွေ့ဘဝကိုစမ်းသပ်မိရပြန်သည်၊
ဒေါ်ထွေးထွေးအသက် ၄၅ နှစ်ဆိုပေမဲ့ပြည့်ပြည်ဖြိုးဖြိုးထောင်ထောင်မောင်းမောင်းသွေးသားဆူဖြိုးတုန်း။ ထို့ကြောင့်ကြောင်ခံတွင်းပျက်နှင့်ဇရက်တောင်ပံကျိုးတွေ့ကြရပြီ၊သူမကလည်းတဏှာရမ္မက်ကြီးလွန်းသူဆို ပြန်တော့ ဟင်း၊
မောင်မောင်သူမ၏ဘေးမှာလဲလျှောင်းအနားယူရင်းသူမ၏ပြည့်ဖြိုးဖေါင်းကားနေတဲ့နို့အုံကြီးကိုအားရပါးရ နယ်ဖက်ဆုပ်ချေနေပြန်သည်၊ဒူးတဖက်ကလည်းအငြိမ်မနေပါ။ဒေါ်ထွေးထွေးပေါင်နှစ်ဖက်ပေါ်ခွတင်ရင်းဒူးဖျားဖြင်သူမ၏ဆီးခုံပေါ်ထိချေပွတ်သပ်နေပြန်သည်၊မောင်မောင်၏အပွတ်အသပ်များကြောင့်ဒေါ်ထွေးထွေး နှာမှုတ်သံပြင်းလာသလိုနို့ကီးနှစ်လုံးမှာလည်းလှုပ်ရှားနေပြန်သည်၊
မောင်မောင်၏ပညာသားပါပါနှိုးဆွပေးမှုများကြောင့်ငြိမ်သက်နေတဲ့ခံချင်စိတ်တွေတဖြည်းတဖြည်းကြွတက်လာပြန်၏၊
အိုး အင့် ယားတယ် မောင်ရဲ့
အသက်အရွယ်နှင့်မလိုက်။ညုတုတေးသံကသူမ၏နှုတ်ဖျားမှပေါ်ထွက်လာသည်၊
မမှီမကန်းနှင့်မောင်မောင်၏ပြော့ခွေနေတဲ့လီးကြီးကိုလှမ်းဆွဲဆုတ်ကိုင်လိုက်သည်၊
အရည်များဖြင့်စွတ်စိုနေသဖြင့်လက်ထဲမှချော်ထွက်နေသည်၊ပက်လက်စင်းစင်းကြီးအိပ်နေရာမှလူလဲထထိုင်ပြီးထမီဖြင့်မောင်မောင်၏လီးမှပေကျံနေသောအရည်ချွဲချွဲတွေကိုတယုတယသုတ်ပေးပြန်သည်၊ကျေနပ်အောင်သုတ်သင်ပြီးထမီကိုခြေရင်းကိုလှမ်းပစ်လိုက်သည်၊လက်ကြီးများကမောင်မောင်၏ပျော့ခွေနေတဲ့လီးကိုဖွဖွ လေးဆုပ်ကိုင်ပွတ်သပ်ပေးနေပြန်သည်၊
ဒေါ်ထွေးထွေး၏ပူနွေးသောအထိအတွေ့အပွတ်အသက်များကြောင့်ပျော့ခွေနေသောမောင့်မောင့်ရဲ့လီးကြီးမှာသူမ၏လက်ထဲမှာတစတစနှင့်မာန်ထလာသည်၊အကြောများအပြိုင်းအပြိုင်းဖုထစ်မာကျစ်နေသည့်လီးကြီးမှာဖွဖွလေးဆုပ်ကိုင်ထားသောလက်နှစ်ဖက်စာထက်ပို၍ဒစ်ဖျားကြီးမှာပိုလျှံနေပြန်ရာ
အိုး ကြည့်စမ်းလူသာငယ်တယ် လီးကဖြင့်သူ့ဦးလေးလီးကြီးအတိုင်းဘဲမာထန်ကြီးထွားလှချည်လား
ကြီးတော့မကြိုက်ဘူးလား ဒေါ်ဒေါ် အဲ မမထွး
မမထွေးတို့ကကြီးလေကြိုက်လေပေါ့ဟဲ့ အဲ ဒီတခါနင်ကအောက်ကနေငါကအပေါ်ကတက်လုပ်မယ်
မမထွေးသဘောလေ
ဒေါ်ထွေးထွေးတဏှာ၏စေရာနောက်သို့တကောက်ကောက်လိုက်ရပြန်သည်၊
ကွညျ့မိမိ၏တူသားပါလားဆိုတဲ့အသိမရှိတေါ့။မှတျသိပျတဲ့ဆနမြွားကွောငျ့မတျထောငျနတေဲ့လီးကွီးပေါျကြောျခှ၍မိမိ၏စောကျဖုတျဝတှငျတေ့ထောကျ၍ဖွေးဖွေးလေးဖိခလြိုကျသညျ၊
ပြွတ် ပတစ် စွိ စွတ် အာ့ အင့် အာ နင့်ဟာကစောစောကထက်တောင် ပိုထွားလာတယ်ထင်တယ် ငါ့အဖုတ်ထဲပြည်နေတာဘဲ ဟင့် အင်း စွိ စွိ ဒုတ် အိ
တကြိမ်နဲ့တကြိမ်မာထန်ကြီးတုတ်လာတဲ့လီးကြီးကြောင့်ဒေါ်ထွေးထွေးအကြိုက်တွေ့လာရပြန်လေ၏၊ဖင်ကို ကြွလိုက်သည့်အခါမှာပြဲလန်နေသည့်သူမ၏စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားများကလုံးပတ်ထွားထွားလီးကြီး၏အတန်ကြီးကိုညှင်းဆွဲ၍ယူသွားစေရန်အတွက်ပညာကုန်သုံးရင်းမှအထိုင်အထကိုခတ်သွက်သွက်ကလေးလိုးလိုက်ပြန်သည်။
စွိ စွတ် အင့် အင့် အီး ရှီး အင့် အင်း
ဒေါ်ထွေးထွေး၏ဖင်ကြီးကိုအောက်မှလက်နှစ်ဖက်ဖြင့်မနိုင်မနင်းပင့်တင်ရင်းမှမောင်မောင်ဖင်ကိုကော့ မြှောက်ညှောင့်လိုးလိုက်ရာလီးထိပ်ကသူမ၏သားအိမ်ထဲသို့နစ်ဝင်သွားရာဒေါ်ထွေးထွေးခမျာအသဲအူများ ပြုတ်ထွက်သွားပလားထင်မှတ်ရလောက်အောင်ကောင်းလွန်ရကား
အ အင့် အင့် အမလး ရှီး ကျွတ် ကျွတ် ကောင်း ကောင်းလိုက်တာ ပင့် ပင့်
နာနာပင့် မမထွေးအပေါ်ကစိတ်ရှိလက်ရှိဖိချမယ် အား အား အီး ဟုတ် ဟုတ်ပြီ အား
နှုတ်ခမ်းလေးနှစ်ခုစုချွန်၍တရှီးရှီးနဲ့ငြုတ်သီးစပ်သလိုအသံများထွက်အောင်ငြီးငြူရင်းမျက်လုံးကိုပိတ်၍ ခေါင်းလေးမော့ခါဖင်ကြီးကိုနောက်သို့စပ်၍ကြွလိုက်ဗြိကနဲနေအောင်ဖိချလိုက်နဲ့စည်းချက်ညီညီဖိဆောင့်နေ၏၊ဒေါ်ထွေးထွေးဗိုက်သားကိုရှုံ့ဖင်ကိုကြုံ့ကာစောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေးများကိုစုလိုက်ဖြဲလိုက်ဖြစ် အောင်လုပ်၍မောင်မောင်၏လီးကြီးကိုညှစ်ဆွဲစုပ်ယူသွားအောင်လုပ်ရင်းမှ
တအား ကောင်း ကောင်းလာပြန်ပြီ ကောင်း ကောင်း အင့် အင့်ြ
စြိွစွိ စွတ် ဖတ် ဖတ်
သူမ၏စောက်ခေါင်းတလျှောက်ကျင်ကနဲဖြစ်သွားသာစောက်ဖုတ်မှစောက်ရေများဒလဟောပန်းထွက်မိလိုက်ရသည်အထိကောင်းအီဆိမ့်သွားရသည်၊စောက်ဖုတ်အတွင်းမှအရည်များလျှံကျပြီးမောင်မောင်၏ဆီးခုံပေါ်ရွှဲ နစ်သွားရပြန်၏၊
ကောင်းလိုက်တာ မောင်မောင်ရယ် ကောင်းလိုက်တာ
ပါးစပ်မှအဆက်မပြတ်ပြောဆိုရင်းမှလေးငါးချက်ဖိထိုင်ချလိုက်ပီးမောင်မောင်၏ရင်ဘတ်ပေါ်သို့တအိအိလဲ ပြိုကျသွားရတော့၏၊ မောင်မောင်မှာဆန့်တငန့်ငန့်ဖြင့်လေးလံလှသောဒေါ်ထွေးထွေး၏ကိုယ်လုံးကြီးကိုဖက်တွယ်လိုက်ရင်းမှအ ပေါ်မှကျန်တဖက်ကိုဆွဲလှဲချလိုက်ပြီးကုတင်ပေါ်မှဆင်းလိုက်သည်၊
ပုံ့ပုံ့ကြီးငြိမ်သက်နေတဲ့ဒေါ်ထွေးထွေးရဲ့ကိုယ်လုံးကြီးကိုကုတင်ပေါ်ကန့်လန့်ဖြတ်ဖြစ်အောင်ခြေနှစ်ချောင်းမှကိုင်ဆွဲ၍ပြုလုပ်လိုက်သည်၊
ဒေါ်ထွေးထွေး၏ခြေနှစ်ချောင်းကုတင်အောက်သို့တွဲလဲကျသွား၏၊သူမ၏လုံးကျစ်ပြည့်တင်းလှတဲ့သလုံးသား
နှစ်ဖက်မှနေ၍ခြေနှစ်ချောင်းကိုပင့်မြှောက်လိုက်ပြန်သည်၊ဒေါ်ထွေးထွေးကုတင်ပေါ်ကန့်လန့်ဖြတ်အနေအထားဖြင့်ခြေနှစ်ချောင်းကိုကား၍ကုတင်စွန်းတွင်ပြန်ထောက်ထားလျှက်ရှိနေပြန်ရာအစွမ်းကုန်ဖြဲကားထားတဲ့ပေါင်ခြံကြားမှာတော့သုတ်ရည်များဖြင့်ပြောက်လက်နေသည့်စောက်ဖုတ်ကြီးမှာပြဲလန်နေ၏၊
ကုတင်အာက်မှမောင်မောင်သည်သူမ၏ခြေနှစ်ချောင်းကြားမှနေ၍မတ်တပ်ရပ်ပြီးဖေါင်းအိကြီးမားလွန်းလှတဲ့သူမ၏နို့ကြီးများကိုခတ်နာနာလေးဆုပ်ကိုင်ဖြစ်ညှစ်လိုက်သလိုလက်မလက်သဲခွန်နည်းနည်းလောက်ရှိနို့သီးခေါင်းညိုညိုကြီးတွေကိုလည်းလက်ချောင်းလေးများဖြင့်ဖိချေပွတ်သပ်ပစ်လိုက်၏၊
အြဟင်း ဟင် အီး မောင်မောင်ရယ် လုပ်မှာဖြင့်လုပ်စမ်းပါ ဒီလိုလုပ်နေတာအနေခက်လွန်းလို့ြ
ကုတင်စွန်းမှအိထွားအိစက်နေတဲ့တင်ပါးကြီးနှစ်ဖက်ယမ်းခါနေရင်းမှမနေနိုင်အောင်မထိုင်နိုင်အောင်ဖြစ် နေရရှာပြန်သည်၊မောင်မောင်လီးကိုအရင်းမှကိုင်၍သူမ၏စောက်ခေါင်းဝတွင်မွှေနောက်လိုက်ပြန်ရာပို၍အနေခက်ရပြန်သည်မို့ခေါင်းကြီးကိုရမ်းခါလိုက်ရပြန်သည်၊သူမ၏ခါးကိုစုံကိုင်ဆွဲကာခါးကိုနွဲ့၍ဖိသိပ် လိုက်သည်၊
စွိ ဒုတ် စွတ် ဒုတ်
ဟင်း အိုး ဟင်းဟင်း
လီးကြီးတချောင်းလုံးသူမ၏စောက်ဖုတ်ထဲနစ်ဝင်သွားရပြန်သည်၊ဒေါ်ထွေးထွေးသူမ၏ဖင်ကြီးကိုအတတ် နိုင်ဆုံးရမ်းခါပြီးအလိုက်သင့်ခါးလေးကိုမသိမသာလေးကော့ကော့ပေးလိုက်ပြန်တော့မောင်မောင်အကြိုက် တွေ့သွားကြပြန်သည်၊ခါးကိုကိုင်ဆွဲထားသည့်လက်နှစ်ဖက်စလုံးနို့ကြီးနှစ်လုံးကိုပိုင်ပိုင်နိုင်နိုင်ကြီးလှမ်းဆွဲပြီးမောင်မောင်ဖိဆောင့်လိုးနေပြန်သည်၊
ဒုတ် စွတ် ဒုတ် ကျွိ ကျွိ စွိ
ဟင့်ဟင့် အိုး အင်း မောင်မောင် ဆောင့်
ကုတင်တခုလုံးယမ်းခါနေ၏၊ခါးလေးကိုမသိမသာလေးကော့ပြီးဖင်ကိုကြွလိုက်ပြီးမောင်မောင်၏လီးကြီးကိုညှစ်ဆွဲလိုက်ပြန်သည်၊ကုတင်စွန်းတွင်ထောက်ထားသာခြေနှစ်ချောင်းမှာလည်းမောင်မောင်ခါးကိုဆွဲဖိချ လိုက်သလိုမိမိကလည်းကော့၍ကော့၍အလိုးခံလိုက်မိ၏၊
ပြွတ် ပြွတ် စွတ် စွတ် ဖတ် ဖတ်
မောင်မောင်ဖင်ကြီးကိုနောက်သို့တအားဆုတ်ကာအားနှင့်စပ်ဆောင့်နေပြန်ရာဒေါ်ထွေးထွေး၏ဖင်တုံကြီးများကုတင်စွန်မှာပိပြားချပ်သွားရလေသည်၊
ဗြွတ် စွိ စွိ ဒုတ် ကျွိ စွတ် ဖတ်
အား အင့် ကောင်းလာပြီ မောင်မောင် မောင် ဆောင့်ဆောင့်
နှစ်ယောက်စလုံးကာမ၏အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်လာကြပြီဖြစ်သဖြင့်အသက်ရှူသံများပြင်းထန်ကာ
ဒေါ်ထွေးထွေးမှာမျက်တောင်လေးများမှေးစင်းသွားသည်၊ခြေနှစ်ချောင်းမှာလည်းကုတင်အောက်သို့တွဲလဲကြီးကျသွားရပြန်လေသည်၊
မောင်မောင်မှာလဲအရွယ်နှင့်မမျှကြီးထွားလှတဲ့လီးကြီးအဆုံးမြုတ်အောင်အသါးကုန်ပစ်ကြုံးလိုက်ရင်းမှ ဒေါ်ထွေးထွေး၏စောက်ခေါင်းထဲသို့သုတ်ရည်များပန်းထုတ်မိရပြန်သည်၊
နှစ်ယောက်စလုံး မောဟိုက်ကာတဦးနဲ့တဦးတင်းကျပ်စွာဖက်တွယ်ရင်းငြိမ်သက်သွားကြလေတော့သည်၊
-------------------------------------
ဟင့် အင့် တော်ပြီကွာ ကိုသိန်းကလဲ ထွေးအိပ်ချင်ပါတယ်ဆို ဒါဘဲ
တခါဘဲရှိသေးတာဥစ္စာ မင်းဘာဖြစ်နေတာလဲ ခါတိုင်းနေ့ဆို မင်းကကြီးဘဲ
ဟုတ်ပါတယ်ကိုသိန်းရယ် ဒီနေတော့ ထွေးသိပ်နေမကောင်းချင်သလို နှုံးချိနေတာမို့
အချိန်ကည ၁၂ နာရီကျော်ကျော်ပင်ရှိသေး၏။အခန်းတခုတွင်းမှလင်မယားစုံတွဲတို့သည်တွတ်ထိုးနေကြဆဲ။ ထိုလင်မယားသည်ကားဒေါ်ထွေးထွေးနှင့်သူမ၏ယောင်္ကျားဦးသိန်းမောင်တို့ပင်ဖြစ်၏၊ဦးသိန်းမောင်သည်ယမန်နေ့ကသမီးနှင့်အတူစစ်ကိုင်းဖက်ကိုညအိပ်သွားပြီးဒီကနေ့ နေ့လည်လောက်မှပြန်ရောက်လာပေမဲ့ သမီးဖြစ်သူအေးအေးမော်ကသူ့သူငယ်ချင်းများနှင့်စစ်ကိုင်းတောင်ပေါ်သို့ဘုရားဖူးသွား နေသဖြင့်
ညနေမိုးချုပ်မှပြန်ရောက်လာသည်၊ညစာထမင်းစားသောက်ပြီးကထဲကပင်ပင်ပန်းလို့ဆို၍အိပ်ယာသို့အစော ကြီးဝင်သွားလေသည်၊
ဒေါ်ထွေးထွေးမှာမနေ့ညကတညလုံးလူငယ်အားကောင်းမောင်းသန်မောင်မောင်နှင့်စိတ်ရှိလက်ရှိလိုးလိုက်ရ သဖြင့်ပင်ပန်းနေလေသည်၊မောင်မောင်ဆိုသည့်မောင်မောင်ကလည်းသူ့ဦးလေးငယ်ငယ်ကအတိုင်းသန်သ လားမမေးနဲ့။တညလုံး အားရပါးရလိုးခဲ့ရတာတောင်အားမရ မနက်အိပ်ယာထ လက်ဘက်ရည်သောက်ပြီး
ကထဲကဒေါ်ထွေးထွေးကိုဆက်လိုးနေပြန်ရာ။တမနက်ခင်းလုံးအချိန်ကုန်ရော။ဒါတောင်ထမင်းချက်ရအုံးမှာ စျေးသွားရအုံးမှာဆိုတဲ့ အကြာင်းပြ။တောင်းပန်လွန်းမကတောင်းပန်မှဘသားချောလက်လျှော့သွားတာ။ သို့မဟုတ်ဆို တနေကုန်များလိုးနေမလားမသိ။ တော်ပါသေးတယ် နေ့လည်ထမင်းစားပြီးချိန်လောက်မှာ မတ္တရာကသူ့အဖေလာခေါ် လို့ပါသွားလေသည်၊
အဲဒါကွောငျ့ပငျ ဒေါျထှေးထှေးတယောကျတကိုယျလုံးထုရိုကျထားသလိုကိုယျလကျမြားနာကငြျနှမျးဟိုကျ နသေဖွငျ့လငျတောျမောငျ၏ဆန်ဒကိုတခြီတမောငျးမြှသာစိတျပါလကျပါအလိုးခံလိုကျပွီးနောကျတခြီမှာတော့ ဒေါျထှေးထှေေးဆလံသနရေပွနျသညျ၊ဦးသိနျးမောငျကတော့မရဒေါျထှေးထှေး၏ခွနှေစျခြောငျးကိုပုခုနျးပေါျထမျးတငျကာရှေ့သို့အားပွုကှေးညှတျ၍အဆကျမပွတျဆောငျ့နပွေနျ၏၊
စွိ စွိ ပြွတ် ပြွတ် ဖတ် ဖတ်
အင့် အား ကိုသိန်းကလဲ နှာဘူးသိပ်ကဲတာဘဲ သူများအိပ်ချင်ပါတယ်ဆိုမှဘဲ
ဒေါ်ထွေးထွေး၏အိပ်ချင်မူးတူးသံဖြင့်ပြောဆိုနေသည်ကို ဦးသိန်းမောင်ဂရုမစိုက်တော့သူမ၏နို့ကြီးများကို အားရပါးရဆုပ်ချေဆွဲကိုင်ရင်းမှလိုးဆောင့်နေပြန်သည်၊
စွိ စွိ ဖတ် ဖတ် အင့် ဟင့် အိုး
လီးကြီးကသူမ၏စောက်ခေါင်းထဲနစ်ဝင်သွားသည်မှာအရှိန်ပြင်းလွန်းလှ၏၊
လပြွတ်ကြီးနှစ်လုံးကလည်း တဖတ်ဖတ်နဲ့ ဒေါ်ထွေးထွေး၏ဖင်တုံတဖက်တချက်ကို ရိုက်ခတ်လိုက်
ခတ်စူစူလေးဖြစ်နေတဲ့ သူမ၏စအိုကိုရိုက်ခတ်လိုက် ကြာတော့ဒေါ်ထွေးထွေးစိတ်တွေထန်လာရပြန်လေ သည်၊
မိမိ၏ရင်ဘတ်ပေါ်ပိကျနေတဲ့ ပေါင်ကြီးနှစ်ဖက်ကိုဆွဲကိုင်အားပြုရင်းမှအပေါ်ကအဆောင့်နဲ့ချိန်ကိုက်စွာ ဖင်ကိုကော့မြောက်ပင့်တင်ပေးလိုက် ဘေးတိုက်ယမ်းခါလိုက်နှင့်အပေးအယူမျှတစွာအလိုးခံလိုက်ရပြန် သည်၊ဆောင့်ချက်များပြင်းထန်လွန်းလှသမို့ကုတင်မျာယမ်းခါလှုပ်သလိုတချက်တချက်သိမ့်ကနဲသိမ့်ကနဲနေအောင်အိမ်မှာလှုပ်ခါသွားသလားထင်မှတ်ရ၏၊
သူတို့နှစ်ဦးအားရပါးရလိုးဆောင့်နေသံကိုနံရံနားကပ်ပြီးအိပ်ပျော်နေရာမှတဖက်ခန်းကစကားပြောသံတစွိစွိတဖတ်ဖတ်အသံများနဲ့အတူအိမ်ကြမ်းပြင်ကပါတသိမ့်သိမ့်လှုပ်ခါသွားသဖြင့်လန့်နိုးသွားရသူကတော့ သူတို့၏သမီးဖြစ်သူအေးအေးမော်ပင်ဖြစ်သည်၊အေးအေးမော်စစ်ကိုင်းကအပြန်မောမောနှင့်အိပ်ပစ်လိုက်ရာ တချိုးထဲပင်။အခုမှတရေးနိုးတော့၏၊အိပ်ယာမှနိုးပြန်တော့ဆာလောင်မွတ်သိပ်စွာနိုးလာသလိုတဖက်ခန်းမှအသံများကလည်းဆူညံနေသဖြင့်နံရံကြားမှချောင်းမြောင်းကြည့်လိုက်မိပြန်သည်၊
အို ဖေဖေနဲ့မေမေတို့လိုးနေကြတယ်
တိုးတိုးလေးတကိုယ်ကြားရုံမျှရေရွတ်မိလိုက်ရင်းပါးစပ်ကိုလက်တဖက်ဖြင့်ကဗျာကယာပိတ်လိုက်သည်၊
မိမိအသံကိုတဖက်ခန်းကကြားများကြားသွားပလားဆိုတဲ့သဘော၊
ဖေဖေရယ်လေ မေမေရဲ့ခြေထောက်တချာင်းကိုပင့်မြှောက်ပြီးတအားကြုံးလိုးနေတယ်။အောက်ကအလိုးခံနေတဲ့ မေမေကလည်းမျက်လုံးတွေကိုစုံမှိတ်ပြီးဖင်ကြီးကိုကော့ကော့ပေးနေလိုက်တာ၊ဖေဖေရဲ့မဲနက်တင်းပြောင်ပြီး ကြီးထွားလှတဲ့လီးကြီးကလည်းအရည်းတွေအရွှဲသားနဲ့မေမေရဲ့စောက်ဖုတ်ကြီးထဲကိုနိမ့်ကနဲနစ်ဝင်သွားလိုက်တာအမေ့စောက်ဖုတ်ကြီးချိုင့်ခွက်ဝင်သွားပြန်တယ်၊
စွိ စွိ စွိ အင့် အင့် ဖတ် ဖတ်
ဆောင့် ဆောင့် ကိုသိန်းမောင် ထွေးပြီး ပြီးတော့မယ် ဟင်း ဟင်း
မေမေရဲ့နှုတ်ဖျားကပီသတဲ့အသံကြားတော့ ဖေဖေပေါ့။ခြေထောက်တချောင်းကိုထမ်းထားတဲ့လက်တဖက်နဲ့ မေမေရဲ့ကြီးမားဖေါင်းကားနေတဲ့နို့ကြီးတဖက်ကိုဆွဲကိုင်ညှစ်လိုကသလိုကျန်လက်တဖက်ကလည်းမေမေရဲ့တင်ပါးဆုံကိုအားပြုရင်းတအားတအားဖိဆာင့်ချလိုက်တာအရမ်းအရမ်းမြန်တာပဲ၊
 စွတ် စွတ် ဖတ် ဖတ် အင့် အင့် ကျွိ ကျွိ စွတ်
 အင့် အင့် ဟင့် အား အား
ပြီးပါပြီ၊"},


{"title":"အိမ်​ထဲကအိမ်​","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwfxBDpmflwqWzErZN_y0oDJXO5fCRYyMM5b2qu4ifJ8aCEb8gXlfy7Ght3OH2H4dqhpuHsMaoh82xJPaXb6VQLTOfpX6aEifFekamcdiI1k94rf4GAFIhGJ_Mng_Izsmby1IK2o2ncgQ/w128-h128-p-k-no-nu/22dfb25819800ebb6c724d417ae1d575.jpg","content":"ပြွတ်​....ပြွတ်​....ပြွတ်​....ပြွတ်​....ပြွတ်​
ြွပွတ်​....ပြွတ်​...ပတ်​....စွတ်​...ပတ်​....
       ​လေး​လေးနှင်​့မှန်​မှန်​ အသံ​လေး
အဆက်​မပြတ်​ကြား​နေရသဖြင်​့ မ​ကေ
နှစ်​ချိုက်​စွာအိပ်​​ပျေ ာ်​​နေရာမှနိုးလာခဲ့ရ
သည်​။အိပ်​မက်​မျ ားလားဟုဇ​ဝေဇဝါ ဖြင်​့
အာရုံကိုစုစည်​းပြီးနားစိုက်​​ထောင်​မိပြန်​
သည်​။
      စွတ်​ ...ပြွတ်​...ပြွတ်​....စွတ်​....ပြွတ်​
ပြွတ်​...စွတ်​..ပြွတ်​..ဖွတ်​...ဖတ်​...
      ​သေချ ာပြီ...ဒီအသံ။ဒါ....​သေချ ာပြီ။  အသံက​ ​လေး​လေးမှန်​မှန်​ ကြား​နေဆဲ...။
မ​ကေ မ​နေ့ည​နေကမှ အ​မေ့အိမ်​ကို ပြန်​
​ရောက်​သည်​။အိမ်​​ထောင်​ကျ ပြီးခင်​ပွန်​း
ဖြစ်​သူတာဝန်​ကျရာ တစ်​​ကောက်​​ကောက်​
လိုက်​ပြီး အိမ်​နှင်​့ခွဲ​နေရသည်​မှာ ၅နှစ်​ရှိပြီ။
​ယောကျ ာင်္းက အရက်​သမားမို့လုပ်​ငန်​းခွင်​
အတွင်​းပြဿ     နာဖြစ်​ကာ ​ဝေးလံ​ခေါင်​းပါး
သည်​့​ဒေသသို့​ပြောင်​း​ရွှေ ့ခံရသည်​။အိမ်​
​ထောင်​မ​ခေါ်ရ..ဆို​တော့အ​ဖေတို့အ​မေ
တို့အိမ်​ပဲ ပြန်​လာ​နေရသည်​။မ​နေ့ည​နေ
ကမှ​ရောက်​လာပြီးခရီးပမ်​း​တော့ သူ့ကို
​နေရာချ ထား​ပေးသည်​့ ​မောင်​​လေးအခန်​းမှာတစ်ချိုးထဲအိပ်​​ပျေ ာ်​သွွားခဲ့သည်​။​မောင်​
​လေးကဒီအခန်​းနှင်​့ကပ်​နေသည်​့ဧည်​့ခန်​းမှာထွက်​အိပ်​​ပေးသည်​။အခန်​းဆို​ပေမယ်​့သုံးထပ်​သား​လေး​တွေကာပြီး ကန်​့ထားခြင်​းမျှ သာမို့အသံမလုံပါ။
      မ​ကေမှာ​မောင်​နှစ်​မ​လေး​ယောက်​ရှိ
သည်​။သူက အကြီးဆုံး၊​ သူ့​အောက်​က
 ​မောင်​​လေး​အောင်​​အောင်​၊ညီမ​လေးသီ     သီ နှင်​့​​မေဝတီ။သူက၁၈နှစ်​နဲ့ရွပြီး လင်​
ရခဲ့​ပေမယ်​့ ကျန်​​မောင်​နှစ်​မ​တွေအိမ်​​ထောင်​မကျ​ ​သေးပါ။သီသီက​ဘဏ်​ စာ​ရေးမ...
​အောင်​​အောင်​ဝန်​ထမ်​းမလုပ်​ချ င်​​တော့
ကွန်​ပျူ တာ မိတ္တူ ကူးဆိုင်​ဖွင်​့သည်​။ဝတီ
က​တော့အ​ဝေးသင်​တက်​ဆဲ။မ​ကေသမိီး
​လေးတုတ်​တုတ်​က ၄ နှစ်​ရှိပြီ။
      ဒီအိမ်​မှာအိမ်​​ထောင်​သည်​မရှိပဲ ဘာ
ဖြစ်​လို့ ဘယ်​က....ဒီ စွတ်​ ပြွတ်​အသံက
ကြား​နေရတာလဲ..၊အ​ဖေကလဲမန္တ​လေး
မှာပါ...။စဉ်​းစားမရ။အသံကိုအာရုံစိုက်​၍
ပြန်​နား​ထောင်​​တော့..​လေး​လေးမှန်​မှန်​မ
ဟုတ်​​တော့ပဲ နည်​းနည်​းသွက်​​နေသည်​။
      ပြွတ်​ ပြွတ်​ ပြွတ်​ စွတ်​ စွတ်​ စွတ်​ ပြွတ်​
ပြွတ်​ စွတ်​ ပတ်​ ပတ်​ စွတ်​...
      စကား​ပြောသံ ​လေသံလိုလို​တောင်​
ကြားလိုက်​​သေး..
       အရည်​​တွေရွှဲ​နေပီ.အသံ​တွေထွက်​
တယ်​..သုတ်​လိုက်​ဦးမယ်​..ချွတ်​...တဲ့ ။
       ခဏ​လေး..တစ်​ချက်​ နှစ်​ချက်​  ဆို
ပါလား...။
      ခဏ​နေ​တော့ သွက်​သွက်​မဟုတ်​ပဲ
ပုံမှန်​အသံ​လေးကြားရပြန်​သည်​...
      စွတ်​....ပြွတ်....ပြွတ်​...စွွတ်​....ပတ်​
ဖတ်​...စွတ်​....ပြွတ်​...
      အဲ...သှှှကျ​လိုကျ​ မှနျ​လိုကျ​ လုပျ​ပွနျ​ပီ
အားမရဘူးထင်​ပါရဲ့...။အဲ...ကြမ်​းကြမ်​း
နဲ့ ​လေး​လေးကြီး...တစ်​ချ က်​ချ င်​းပါလား။
ဘယ်​သူ​တွေလဲ....
      စိတ်​ထဲကသိချင်​စိတ်​ကုုိထိန်​းမရနိုင်​၊
ကုတင်​​ပေါ်ကအသာထ..တံခါး​လေးအသာ ဟ,ပြီီး​ခေါင်​းမထုတ်​ပဲ ဝဲယာကို
​ချေ ာင်​းကြည်​့​တော့....
      ဘုရား..ဘုရား...​မောင်​​လေးအိပ်​ယာ
မှာ အ​မေနဲ့​မောင်​​လေး လိုး​နေကြတာပါ
လား။အ​မေက ​အောက်​မှာပက်​လက်​...
​ပေါင်​ကြီးကားပြီးမိုး​ပေါ်​ထောင်​ထာ​ပေး
သည်​။​မောင်​​လေးကအ​မေ့​ပေါ်​မှောက်​
လျက်​​ခြေဆင်​း လက်​​ထောက်​ ​ခြေဖျ ား
​ထောက်​ တပြွတ်​ပြွတ်​ တစွပ်​စွပ်​​ဆောင်​့
လိုး​နေသည်​။
      အ​မေ့​စောက်​ဖုုတ်​ကားကားကြီးနဲ့
​စောကျ​​ခေါငျ​း​ပေါကျ​ကွီိးထဲ ​မောငျ​​လေး
လီးကွီးဝငျ​လိုကျ​ ထှကျ​လိုကျ​ ​ဆောငျ​့
လိုး​နေတာ​တွေ၊​ဂွေးဥကြီးကအ​မေ့ဖင်​ကို
တစ်​ဖတ်​ဖတ်​ရိုက်​​နေတာ​တွေကိုပြတ်​ပြတ်​
သားသား မြင်​​နေရသည်​။
      အ​မေ့လက်​က ​မောင်​​လေး​ကျေ ာကို
သိုင်​းဖက်​ထားပြီး ဖင်​ကြီး​ကော့​ကော့​ပေး
​တော့​မောင်​​လေးကတင်​ပါး​တွေချိုင်​့ချိုင်​့ဝင်​
သွား​အောင်​ အားရပါးရ​ဆောင်​့​နေသည်​။
အဲ....အ​မေ့​ခြေ​ထောက်​​တွေက ​မောင်​​လေးခါးကိုခွ..​ခြေခွင်​ချိ တ်​ပြီးဆွဲဆွဲချ ​နေပါ
လား။
      ကြည်​့ရင်​း ကြည်​့ရင်​း မ​ကေ​စောက်​
ပတ်​ထဲက ​စောက်​ရည်​​တွေစိမ်​့ထွက်​လာ
သည်​။ထမီ​ပေါ်က​စောက်​ပတ်​ကိုအုပ်​ကိုင်​
ပွီးထမီစ,​ပေါငျ​ကွားညှပျ​လိုကျ​​တော့ လကျ​
မှာ​စောက်​ရည်​​တွေ​ ​ပေလာသည်​။လင်​ဖြစ်​
သူက အမြဲအရက်​မူးပြိီး ​နေ့တိုင်​းလဲမလိုး
နိုင်​။လိုးပြန်​​တော့လဲ မူးမူးနဲ့ သူဆန္ဒကိုပဲ
ဦးစား​ပေး ၊သူ့လီးရည်​အမြန်​ထွက်​ဖို့ပဲစိတ်​
​စောပြီးမြန်​မြန်​​ဆောင်​့...ခဏ​လေးနဲ့ထွက်​၊
ပြီးရင်​ပက်​လက်​လန်​...ဆို​တော့မိန်​းမမှာ
ဟတ်​​ကော့ကြီးကျန်​ရစ်​..။ပြီး​တော့..​ပြော
လိုက်​ပါရ​စေ​တော့..လီးက​သေး​သေး​လေး
မို့ ​စောက်​ပတ်​ထဲ တင်​းပြည်​့ကျပ်​ပြည်​့မခံ
စားရတာလဲ မပြည်​့ဝနိုင်​တဲ့ဆန္ဒတစ်​ခုလို့
​ပြောရမှာပါပဲ။
      ခု​တော့ ကြည်​့ပါဦး...​မောင်​​လေးလီး
ကြီး..ဆင်​အံငှက်​​ပျေ ာသီးကအ​ဖေ​ခေါ်ရ
​လောက်​သည်​။အ​မေ့​စောက်​ပတ်​ထဲက
ထွက်​ထွက်​လာတာကြည်​့​တော့ မ​ကေလက်​နဲ့ တစ်​ထွာ​လောက်​​အနဲဆုံးရှည်​မည်​။
လိုး​နေ​ဆောင်​့​နေတာကလဲ..ဘယ်​အချိန်​
ကစ,လိုးမှန်​းမသိ...ကြည်​့​နေတာနာရီဝက်​
​ကျေ ာ်​​လောက်​ကြာ​နေပြီ...ပြီးမယ်​့ပုံမ​ပေါ်
​သေး....ဟူး..ကနဲသက်​ပြင်​းကြီးတိတ်​တိတ်​ခိုးချ မိသည်​။
      အဲ...သွက်​လာပြီ...သွက်​လာပြီ...
အဲ​တော့...​ကော့တယ်​..​ကော့​ပေးတယ်​
ဟား..တအားသွက်​တာပါလား...​မောင်​
​လေးဖင်​ကြီးချိုင်​့ခွက်​ဝင်​​နေတာပဲ..အဲ..
အ​မေ့လက်​​တွေက ​မောင်​​လေး​ခေါင်​းကို
‌ဆွဲနှိမ်​့ပြီးနမ်​းတယ်​..နှုတ်​ခမ်​း​တွေစုပ်​တာ​နေမှာ..အလို​လေး​...​မောင်​​လေးလက်​​ထောက်​ထားတာပြုတ်​ပြီးအ​မေ့ကိုဖက်​တယ်​..
ဟဲ​တော့....ဆီးခုံချ င်​းကပ်​ပြီး​ညှောင်​့​နေ
တယ်​​တော့....လီးရည်​​တွေပန်​းထုတ်​တာ
ဖြစ်​မယ်​...အဲ..အဲ...အ​မေ့ဖင်​ကြီး​လေထဲ
မှာ​ကော့​နေတယ်​​တော့....အကြာကြီး။
      ဒီ​တော့မှ ငါ့ကိုမိသွားမယ်​ဟဲ့လို်​ ့​တွေး
မိပြီး ပုခုံး​လေးတွန်​့..အိပ်​ယာထဲပြန်​ခဲ့ပါ
သည်​။တံခါး​တော့ပြန်​မပိတ်​​တော့ပါ..ထူး
ဘူး​လေ...ဂျက်​မှမရှိတာ ပိတ်​လဲထူးပါဘူး။
တစ်​ညလုံး ပြန်​အိပ်​မ​ပျေ ာ်​နိုင်​...။လင်​းခါ
နီးမှ ​မှေးကနဲ​ပျေ ာ်​သွားသည်​။
      ​အောင်​​အောင်​ မ​နေ့ညကအ​မေ့ကို
နှစ်​ချီလိုးလိုက်​သည်​။အ​မေနဲ့လိုးလာတာ
​တော့ကြ ာပါ ပြီ။​လေးငါးနှစ်​​တော့ရှိပြီ။
အဲဒီတုန်​းက အ​မေကအသက်​၄၀​မပြည်​့
​သေး..၃ရလား..၃၈လားမမှတ်​မိ။သူက ၁၆..၁၇ ။
      အ​မေက ကိတ်​သည်​။အ​ဝေးကပင်​သ
တိပြု​စေနိုင်​သည်​့​ဘော်​ဒီ။ရုပ်​​တော့မ​ချေ ာ
ပါ။အသားဖြူ ​ပေမယ်​့မျက်​ခုံးပါးသည်​၊မျက်​
​ဝန်​းညိုုပြီးနဲနဲ​မှေးသည်​။နှာတန်​​လေး​တော့
မဆိုးပါ။နှုတ်​ခမ်​းက ထူသည်​။သွားမလှပါ။
အဲ..ရွက်​ကြမ်​း​ရေချို ဆိုပါ​တော့..။အရပ်​က
၅​ပေ၄လက်​မအနည်​းဆုံးရှိသည်​။
      ပြည်​့ပြည်​့ဖြိုးဖြိုး စိုစို​ပြေ​ပြေ နှင်​့ကိတ်​
သည်​။နို့ကြီး​တွေကဖြိုးအိ​နေပြီး ​ဖောင်​း
​ဖောင်​းမို့မို့ ကားကားစူစူ...။လက်​​မောင်​း
​တွေကအသားပြည်​့ပြည်​့ အိပြီးသွယ်​ဆင်​း
သည်​။လက်​ပြင်​​နောက်​သား​တွေက တစ်​မို့
​နေပြီး ဘရာအ​ပေါ်က ရုန်​းတက်​​နေသည်​။
ခါး​လေးနည်​းနည်​းမဆိုစ​ယောင်​ရှိသည်​။
တုတ်​​တော့မတုတ်​ပါ။အဲ...ဖင်​ကြီး​တွေက
လမ်​းသွားရင်​းဖြတ်​သွားသူတိုင်​းသမင်​လည်​ပြန်​ကြည်​့ရသည်​။​နောက်​ကလိုက်​
ကြည်​့သူ ခလုတ်​တိုက်​နိုင်​သည်​။တစ်​လုံး
တက်​ တစ်​လုံးဆင်​း..။ဖင်​ကြည်​့ရင်​းတစ်​ချီ
ဖြစ်​သွားမည်​။ရုပ်​မ​ချေ ာလို့သာ​ပေါ့...။
      အ​ဖေက ပထမ​တော့ကုန်​ကား​လေး
တစ်​စီးနှင်​့​ဒေသထွက်​ကုန်​​တွေမန္တ​လေးပို့
သည်​။​နောက်​​တော့ ကားတစ်​စီးကနှစ်​စီး
တဖြည်​းဖြည်​းတိုးတက်​လာပြီး ပွဲစားပါလုပ်​တတ်​လာသည်​။စီးပွားတက်​​တော့မိန်​းမ
​ပွေသည်​​ပေါ့။မန္တ​လေးမှာစီးပွား​ရေးလုပ်​
ပြီး​နေတာမျ ား​တော့ မန္တ​လေးသူတစ်​ဦး
နှင်​့အ​ကြောင်​းဆက်​သည်​။မ​ကေ မင်္ဂလာ
​ဆောင်​တုန်း​ကအိမ်​ကိုလာတာ​နောက်​ဆုံး
ပါပဲ..။​ငွေ​တော့ ပို့​ပေးပါသည်​။​တောင်​းသ
​လောက်​​ပေးသည်​။
     အ​ဖေမလာတာကြာ​တော့.​ယောကျ ာင်္း
အမျ ားစုက အ​မေ့ကိုဖန်​ကြသည်​။တချို့
အတည်​..တချို့အ​ပျေ ာ်​..တချို့အ​ဖော်​​ပေါ့။
အ​မေက ဒါ​တော့လက်​မခံ။သူ့သိက္ခာကို
​စော်​ကားခံရသည်​ဟုယူဆသည်​။သွား​လေရာရာ..​အောင်​​အောင်​့ကို​ခေါ်သွားသည်​။​အောင်​​အောင်​ကလည်​း လူပျို​ပေါက်​ဆို
​တော့ ကရာ​တေး..တိုက်​ကွမ်​ဒို..ကိုယ်​ခံ
ပညာ​တွေ ဟိုစပ်​စပ်​ဒီစပ်​စပ်​ ပွဲတိုးထား
၍​တော်​ရုံလူ ရှိန်​ရသည်​။အ​မေ့ ကိုယ်​ရံ
​တော်​ ဆိုလျင်​လည်​းမမှား။
      ဒါ​ပေမယ်​့ သဘာဝဟာသဘာဝပါပဲ။
​ဒေါ်မြတ်​တင်​ ဖုတ်​ဖုတ်​က အချိန်​တန်​လာ
​တော့လဲ ယားလာတာပါပဲ..။ကုရာနတ္ထိ
​ဆေးမရှိပါပဲ။ခလုတ်​​တွေကလဲ ဟိုက
တိုက်​..ဒီကတိုက်​ ဆို​တော့ လီးဆာလာ
သည်​။သူတပါးနှင်​့မပလူးရဲ​တော့ရ​သေ့
စိတ်​​ဖြေ သားဖြစ်​သူကိုလင်​အရာထား
၍ မထိခလုတ်​ထိခလုတ်​စိတ်​ကစားသည်​။
ဒီကြားထဲ ဖ​အေနဲ့သမီးလိုးတဲ့ဇာတ်​လမ်​း
​တွေ ခဏခဏကြားလာရ​တော့မမြတ်​တင်​
မျက်​​စေ့ထဲ ​အောင်​​အောင်​က မင်​းသား
​လေးဖြစ်​လာသည်​။
      ​အောင်​​အောင်​့​ရှေ ့မှာကုန်​းပြသည်​။
ကွပြသည်​။အကျႌလဲပြသည်​။ထမီပြင်​ဝတ်​
ပြသည်​။​ရေချို းပြသည်​။​အောက်​စ,လွှတ်​
ပြသည်​။ဖက်​သည်​။နမ်​းသည်​။လီးကိုမထိ
တထိ စမ်​းသည်​။အဲ...စမ်​းမိ​တော့မှ​ရောဂါ
ကုမရ​တော့...။တုတ်​ ရှည်​ကြီး..ဆို​တော့
လက်​လွှတ်​မခံနိုင်​​လောက်​​အောင်​စွဲသွား
သည်​။စားလဲဒီစိတ်​...အိပ်​လဲဒီစိတ်​..။ သူ
မျ ားဦးမှာလဲ စိုးရ​သေး...ဒုက္ခပါပဲ...။
      ​အောင်​​အောင်​့ခမျှာလည်​း ​အောင်​့
​အောင်​့ ဖြစ်​​နေသည်​။အသက်​က ၁၆နှစ်​
၁ရနှစ်​။အ​ပေါင်​းအသင်​း​တွေကမိန်​းမ အ
​ကြောင်​း​တွေမျ ား​ပြောလျင်​ သူ့မှာမ​နေနိုင်​။
​နှိုက်​​ကြောင်​း..ကိုင်​​ကြောင်​း..လိုး​ကြောင်​း
​တွေ​ပြော​တော့ ​မေ​မေအကိတ်​ကြီးကိုပဲ
မှန်​းမြင်​ရ​တော့သည်​။​နေ့​ရောညပါ အနီး
ကပ်​ဆုံး သွား​လေရာပါ ဖြစ်​​နေသည်​့ပြင်​
နို့​တွေ ​စောက်​ဖုတ်​ကြီး​တွေကို ခဏခဏ
မြင်​​နေရတာဆို​တော့..ဘယ်​သူဘာ​တွေ
​ပြော​ပြော အ​မေ့ကိုပဲမြင်​​နေသည်​။ဘယ်​
လိုလုပ်​ရပါ့...။​ကျေ ာင်​းက​ကောင်​မ​လေး
​တွေကိုလဲမမြင်​နိုင်​..ဥမ္မာဒန္တီကိုလည်​း မ
တမ်​းတ။အ​မေ မှအ​မေ...။ခက်​ပြီ..မုဒိမ်​း
ပဲကျ င်​့ရမလား..အ​ပျေ ာ့ဆွဲပဲလိုးရမလား
ဘာမှမလုပ်​တတ်​...ဘာမှမလုပ်​ရဲ..။အ​မေ
က အကိတ်​ဆို​တော့ကြိုက်​တဲ့လူ​တွေ..
လက်​ထပ်​ချင်​တဲ့သူ​တွေ ဝိုင်​းဝိုင်​းလည်​​နေ
တာလဲ ကိုယ်​ကအသိ..။​ကြောက်​လျင်​လွဲ
ရဲလျင်​မင်​းဖြစ်​...မင်​းဖြစ်​​တော့မင်​းခံ​ပေါ့။
ကဲ...လာ​လေ့..။
        ညီမ​လေး သီသီနှင်​့​မေဝတီတို့က
​နေ့လည်​ဆို​ကျေ ာင်​းသွားသည်​။​ ​အောင်​​အောင်​က​ကျေ ာင်​းပိတ်​​တော့.​ဝေ​လေ​လေ။
အိမ်​မှာ​နေတာမျ ားသည်​။​နေ့လည်​ထမင်​း
ကိုဇိမ်​ဆွဲ စားသည်​။ထမင်​းပွဲသိမ်​း​တော့
အိမ်​မှာ အ​မေနဲ့​အောင်​​အောင်​နှစ်​​ယောက်​
ထဲကျန်​​တော့သည်​...
      ​ဒေါ်မြတ်​တင်​လည်​းရင်​ခုန်​​နေသည်​။
သူ့လက်​ေ​ဆးပြီးပြန်​ထွက်​လာ​တော့မျက်​
နှာချင်​းဆိုင်​၍ လက်​သုတ်​ပုဝါကိုလှမ်​း​ပေးမိသည်​..။လက်​နှစ်​ဖက်​ကိုဆုပ်​ကိုင်​ထားတာမလွှတ်​​တော့...။သိပြီ​လေ..ဒီ​လောက်​    ဆို မြတ်​တင်​တို့သိပြီ။ဒီ​နေ့​​တော့မြတ်​တင်​ အလိုးခံရ​တော့မည်​..ခ်​ခ်​..။
ပြုံး​စေ့​စေ့နှင်​့သားမျက်​နှာကိုကြည်​့သည်​..
      သား..အ​မေ့ကိုဘာ​ပြောစရာရှိလဲ..
       အင်​...အ​မေဘယ်​လိုလုပ်​သိ​နေ
       ​အောင်​မယ်​​လေး...အ​မေ​မွေးထား
တဲ့သား...အ​မေ့မျက်​​စေ့​အောက်တစ်​သက်​လုံးအတူ​နေလာတဲ့သား...ဘာဖြစ်​​နေလဲ
ဆိုတာ အ​မေကမျက်​နှာကြည်​့ရုံနဲ့သိတယ်​
မ​မေးနဲ့...
       ​မေးမှာပဲ...အခု သားဘာဖြစ်​​နေလဲ
သိတယ်​ဆို ​ပြော..
       ခ်​ခ်​...အစ,က​တော့​ရေး​တေး​တေးပဲ
အခု​တော့ ​သေချ ာတယ်​..ခ်​ခ်​..တကယ်​
​ပြောပြရမှာလား...သားအရင်​​ပြောမှာလား
ခ်​ခ်​..
       အ​မေ အရင်​​ပြော ..
      ​မမြတ်​တင်​...သူ့လက်​ကိုကိုင်​ထား
​သော​အောင်​​အောင်​၏လက်​ဖဝါးနှစ်​ဖက်​ကိုပြန်​လည်​ဆုပ်​ကိုင်​ပြီး ​ခြေဖျ ား​ထောက်​
သည်​။ပြီးမှ ​အောင်​​အောင်​့နားနားကပ်​၍
       သား..အ​မေ့ကို လိုးချင်​​နေတယ်​..
ဟုတ်​တယ်​မဟုတ်​လား...
      ​အောင်​​အောင်​ ​ခြေဖျ ား​ထောက်​ထား
​သော ​ဒေါ်မြတ်​တင်​၏ခါးက​လေးကို လက်​
တစ်​ဖက်​ဖြင်​့ဆွဲဖက်​ပြီး ကျန်​လက်​တစ်​ဖက်​
ကပုခုံး​ပေါ်ကသိုင်​းဖက်​သည်​။ထို့​နောက်​
​ဒေါ်မြတ်​တင်​၏နှုတ်​ခမ်​းအစုံကိုငုံ၍အငမ်​း
မရ...တစ်​ရှိုက်​မက်​မက်​...နမ်​းစုပ်​သည်​။
      ​အောင်​​အောင်​က မနမ်​းတတ်​ပါ။စိတ်​
ကူး​ပေါက်​ရာလုပ်​မိခြင်​းသာဖြစ်​ပါသည်​။
သူ့အ​မေ​ပြောတာမှန်​​နေ​တော့..လုပ်​မိလုပ်​
ရာ လုပ်​လိုက်​ခြင်​းဖြစ်​သည်​။အ​မေ့မျက်​နှာ
ကိုလည်​းမကြည်​့ရဲ..။မမြတ်​တင်​ကသိသည်​။​အောင်​​အောင်​့ပါးစပ်​ထဲကိုလျှ ာက​လေးထိုးထည်​့​တော့ ကိုယ်​​တော်​ကနှုတ်​ခမ်​း
မဖွင်​့​ပေးတတ်​။ဒီလိုနဲ့..​အောင်​​အောင်​့အ
​ပေါ်နှုတ်​ခမ်​းကိုစုပ်​ပြီး သူ့​အောက်​နှုတ်​ခမ်​း
ကို​အောင်​​အောင်​့ပါးစပ်​ထဲထိုးထည်​့သည်​။
စုပ်​ခိုင်​းသည်​။အရှိန်​ရလာမှ​အောင်​​အောင်​့
လျှ ာကိုစမ်​းယူပြီးဆွဲစုပ်​သည်​။ယက်​သည်​။
ကိုယ်​​တော်​ကနှစ်​ခါသင်​စရာမလိုပါ..ဒါမျိုး
ကျ တစ်​ချက်​တည်​းကျွမ်​းကျင်​အဆင်​့​ရောက်​သွားသည်​။
      အဲ...သားဖြစ်​သူကခါးကိုတအားဖက်​
ထား​တာမို့​ခြေဖျ ား​ထောက်​ထား​တော့..
သားလီးကြီးကိုဆီးခုံနှင်​့ဖိကပ်​မိ​နေသည်​။
အသာ​လေးဖင်​ကိုဝိုက်​ပြီးဝိုင်​း​ပေးလိုက်​
​တော့..သားက. ကပ်​ကပ်​​ညှောင်​့သည်​။
လူပျို...မိန်​းမအ​တွေ ့အကြုံ မရှိ။ဒီ​နေရာ
မှာတစ်​ခါတည်​းပြီးသွားနိုင်​မှန်​းမမြတ်​တင်​
သိသည်​။သို့ဖြစ်​၍ အနမ်​းကိုရပ်​ပြီး..
       အ​မေ့အခန်​းထဲသွားမယ်​ သား..
တံခါး​တွေလိုက်​ပိတ်​ပြီး လာခဲ့..
      သားကတံခါး​တွေလိုက်​ပိတ်​​နေ​တုံး
မမြတ်​တင်​အိပ်​ခန်​းထဲဝင်​ပြီးအဝတ်​​တွေ
ချွတ်​နှင်​့သည်​။ထမီရင်​လျှ ားဖြင်​့ထိုင်​​နေ
စဉ်​​အောင်​​အောင်​ဝင်​လာပြီးအငမ်​းမရ
ဖက်​ပြန်​သည်​။နမ်​းပြန်​သည်​။နို့ကြီး​တွေကို
ဆွဲသည်​။နို့​တွေကလည်​းအကိုင်​မခံ အဆွဲ
မခံရတာကြာပြီမို့ အိအိတင်​းတင်​း။အဆွဲခံ
အညှစ်​ခံရ​တော့ ​စောက်​ရည်​မျ ားတစစ်​စစ်​ ထွက်​သည်​။ထမီကလည်​းခါး​ပေါ်တင်​
​နေပြီ..။အသာ​လေး..ကုတင်​​အောက်​ကို
မတ်​တပ်​ရပ်​လိုက်​ပြီးထမီကွင်​းလုံးကျွတ်​ပုံ
ချလိုက်​သည်​။
       ပုဆိုးဆွဲချွတ်​ပြီးလီးကြီးကိုကိုင်​ကြည်​့
​တော့ မာတင်​း​တောင်​့ခဲ ​နေသည်​။ကြီးတာ
ကလဲ သူ့လက်​ဖြင်​့ဆုပ်​ကိုင်​၍မမီ။သူ့အ​ဖေ
ထက်​ နှစ်​ဆနီးပါးကြီးလိမ်​့မည်​။အဲ..ရှည်​
တာကလဲ...လက်​နဲ့ဆုပ်​ကိုင်​ထားတာကို
တစ်​ဝက်​​လောက်​ပိုထွက်​​နေ​သေးသည်​။.
အသက်​ကငယ်​ငယ်​..လီးကကြီးကြီး။
      မမြတ်​တင်​စိတ်​မထိန်​းနိုင်​ပါ။လီးဒစ်​
ကြီးကိုလျှ ာဖျ ား​လေးဖြင်​့တို့ကစားသည်​။.
ယက်​ကစားသည်​။ခဏ​နေ​တော့ဒစ်​ဖူးကြီး
ကိုငုံပြီးတပြွတ်​ပြွတ်​စုပ်​သည်​။ဒစ်​​ကြောင်​း
ကြီးပတ်​ချ ာလည်​ လျှ ာဖြင်​့ ဝိုက်​ယက်​​ပေး
သည်​။လီးတန်​ကြီးကိုယက်​ပြီး ငုံစုပ်​သည်​။
လီးကြီးမှာမြတ်​၏တံ​တွေးရည်​မျ ားဖြင်​့
ရွှန်​းစို​ပြောင်​လက်​​နေသည်​။​အောင်​​အောင်​
မခံနိုင်​ပါ။အ​မေဖြစ်​သူကိုလိုးရမည်​့အပြင်​
လီးစုပ်​​ပေးခြင်​းခံ​နေရသဖြင်​့စိတ်​​တွေကြွ
ကာ မြတ်​​၏​ခေါင်​းကိုလက်​နှစ်​ဖက်ြ​ဖင်​့အုပ်​
ဖိ၍ပါးစပ်​တွင်​းသို့ဆယ်​့​လေးငါးချက်​ခန်​့
​ဆောင်​့လိုးပြီးလီးရည်​မျ ားပန်​းထုတ်​ပစ်​မိ
သည်​။မြတ်​ကလည်​း ဒီအ​ခြေအ​နေကိုကြို
​စောင်​့​နေသူဖြစ်​၍သားဖြစ်​သူ၏လီးရည်​မျ ား  ကိုတစ်​စက်​မှအလွတ်​မခံ စုတ်​ယူမျိုချ
ပြီး လီးကြီးပြတ်​ထွက်​လုမတတ်​စုပ်​ထားလိုက်​ပါသည်​။
       အ​မေ..သားလီးရည်​​တွေကိုမျိုချ
လိုက်​တာ​နော်​...သားချစ်​လိုက်​တာအ​မေ
ရယ်​...
       အ​မေ့အချစ်​က သားအချစ်​ထက်​ပို
ပါတယ်​သားရယ်​၊ဒါ​ကြောင်​့လဲသားလီးရည်​​တွေအ​မေမျို ချလိုက်​တာ​ပေါ့...
       သားယုံတယ်​အ​မေ..သားလဲအ​မေ့
ကိုချစ်​တဲ့အ​ကြောင်​း အ​မေ့​စောက်​ရည်​​တွေကိုမျို ချပြီးသက်​​သေပြမယ်​...
      ​အောင်​​အောင်​​စောက်​ပတ်​မယက်​ဖူး
သလိုယက်​လည်​းမယက်​တတ်​ပါ။မြတ်​က
ဒါကိုသိသည်​။​လော​လောဆယ်​​စောက်​ပတ်​ယက်​မခံချ င်​​သေးပါ။အလိုးပဲခံချင်​ပါ
သည်​။​စောက်​ပတ်​ကရွ​နေပြီးသားဖြစ်​သည်​။ထပ်​ဆွစရာမလိုအပ်​​လောက်​​အောင်​ရွ​နေပါပြီ။လီးစုပ်​လိုက်​ရ​တော့ပိုရွသည်​။
သားကလည်​းတစ်​ခါပြီးထားပြီဆို​တော့ အ
တိုင်​းအတာတစ်​ခုအထိလုံ​လောက်​​အောင်​
ကြာကြာလိုး​ပေးနိုင်​ပါ လိမ်​့မည်​။ဒါ​ကြောင်​့
လီးကို​လေးငါးချက်​ခန်​ ့ဂွင်​းတိုက်​​ပေးလိုက်​
သည်​။ငယ်​ရွယ်​သူမို့ချက်​ချ င်​း​တောင်​မတ်​
လာ​သောလီးကြီးကိုကြည်​့ပြီး..
       သားလီးကြီးကလဲကွယ်​...အ​မေဖြင်​့
အလိုးခံရမှာ​ကြောက်​​တောင်​​ကြောက်​လာ
ပြီ၊ကြီးလိုက်​တာ..သားအ​ဖေထက်​နှစ်​ဆ
​လောက်​မျ ားပိုကြီးမလားမသိဘူး၊မလိုးနဲ့
​တော့​နော်​..
      ပြုံးဖြဲဖြဲ ​ပြော​နေ​သောအ​မေ့ကိုကြည်​့ပြီး​အောင်​​အောင်​ပို၍လီး​တောင်​လာသည်​။
       မရဘူး...လိုးမှာပဲ..အခုကိုလိုးမှာ
ဟု​ပြောပြီးအ​မေ့ကိုကုတင်​​ပေါ်ပက်​လက်​
ဆွဲဖက်​လှဲလိုက်​သည်​။
       အိုး...​ဖြေး​ဖြေးလုပ်​ပါသားရယ်​...
​ကြောက်​ပါတယ်​ဆိုမှ....ခ်​ခ်​..
      မြတ်​က ဒူး​ထောင်​ ​ပေါင်​ကား​ပေး​တော့ ​အောင်​​အောင်​က​တက်​​မှောက်​သည်​။
လီးကြီးက​စောက်​ပတ်​အကွဲ​ကြောင်​းကြီး
ကြားဟိုထိုးဒီထိုး..ထိုး​နေ​တော့မြတ်​စိတ်​
ပိုထ,သည်​။နှာ​ခေါင်​းကြီးနီလာသည်​။မျက်​
​စေ့ကပြူ းကျယ်​လာသည်​။ကြာကြာမခံနိုင်​
ပါ။​ပေါင်​ကားယားကြီး​မြောက်​လာပြီးခါးကို
ခွထားလိုက်​သည်​။ပြီးမှ လီးကြီးကိုလက်​နဲ့
ကိုင်​ပြီးသူ့​စောက်​​ခေါင်​း​ပေါက်​ဝ,မှာ​တေ့
​ပေးထားပြီး...
       ​ဖြေး​ဖြေးထိုးထည်​့လိုက်​သား​လေး
ပြီးရင်​​ဖြေး​ဖြေးချင်​းပဲ​ဆောင်​့​နော်​..​ဖြေး​ဖြေး
​လေးဆွဲထုတ်​..အားနဲ့​ဆောင်​့ထည်​့..ဟုတ်​
ပြီလား..
      ဆရာကနှစ်​ခါသင်​စရာမလိုပါ။​အောင်​
​အောင်​စာ​မေးပွဲ​အောင်​သွားသည်​။လီးက
တုတ်​ခိုင်​ကြီးမား၍ တအိအိဝင်​လာကတည်​းက နင်​့နင်​့ပိုးပိုးရှိလှသည်​။ရှည်​လှသဖြင်​့ည်​း မဆုံးနိုင်​​သေးပါလား ဟု​တွေးယူရ
သည်​။လီးအဆုံးဝင်​ပြီဆိုတာသိမှမြတ်​၏
​ခြေ​ထောက်​နှစ်​​ချေ ာင်​းကခါးကိုချိတ်​ခွဆွဲ
ထားပြီး ဖင်​ကြွမသွား​အောင်​ထိန်​းထာသည်​။ပြီး​တော့မှ​စောက်​ပတ်​ကြွက်​သားမျ ားက ​အောင်​့လီးကိုတစစ်​စစ်​ညှစ်​ဆွဲပစ်​လိုက်​သည်​။​စော​စောက လီးမစုပ်​​ပေးခဲ့လျင်​
​အောင်​​အောင်​ပြီးသွားနိုင်​​လောက်​​အောင်​
​ကောင်​းလှသည်​။မွစိ မွစိ နှင်​့လီးကြီးကိုတင်​းကြပ်​စွာဆွဲသည်​။အိမ်​​ထောင်​သည်​ဆို​ပေမယ်​့ ဒီ​စောက်​ပတ်​က လီးနဲ့မ​တွေ့ရတာ
ကြာပြီ။လင်​ဖြစ်​သူက မလိုးတာကြာပြီမို့
အပျိုနီးပါးပြန်​ဖြစ်​​နေသည်​။
      အာရုံ​ကြောကြွက်​သား​တွေကသန်​သန်​စွမ်​းစွမ်​းလန်​းလန်​းဆန်​းဆန်​းမို့​စောက်​
ပတ်​အသစ်​လိုဖြစ်​​နေသည်​။တနှာစိတ်​က
လည်း​ထန်​၊လိုးတဲ့လူကလည်​းသားကိုယ်​
တိုင်​ဆို​တော့ ခံစားချက်​ေ​တွသန်​ပြီး​စောက်​ရည်​ တစ်​ဇိဇိထွက်​ယိုကျသည်​။အားရ
​အောင်​ညှစ်​ပြီးမှ ​ခြေ​ထောက်​ဆွဲအားကို
​လျှေ ာ့​ပေးပြီး မိုး​ပေါ်ပင်​့​မြှေ ာက်​​ပေးလိုက်​
သည်​။​စောက်​ပတ်​ကြီး​ဟောင်​း​လောင်​း
ပွင်​့ပါ​လေ​ရော....
       လိုး​တော့သား...အားရပါးရ​ဆောင်​့
လိုး​တော့..တစ်​ချက်​ချင်​း..တစ်​ချက်​ချင်​း
အရသာခံဆွဲထုတ်​..ပြီးရင်​အားရပါးရ..
​ဆောင်​့လိုး...
      ​ဆောင့်တာ​​ပေါ့ ။​ရေကုန်​ေ​ရခမ်​းလိုး
​ဆောင်​့သည်​။လီးက တုတ်​တုတ်​..မာမာ
​တောင်​​တောင်​..​စောက်​ပတ်​က ညှစ်​ဆွဲ
လီးက​ထောင်​း....​ဗြောင်​းဆန်​​နေ​အောင်​
လိုးသည်​။အနှစ်​နှစ်​ အလလ ငတ်​ခဲ့သမျှ
​တော်​​တော့​မောင်​ရယ်​...မြတ်​ကိုသနားပါ
အုံး ဟု​ပြောယူရ​အောင်​ လိုးသည်​။တစ်​ခါ
ပြီးလဲမရပ်​...ဆက်​လိုးသည်​။နှစ်​ခါပြီးလဲ
လီးကမထုတ်​..ဆက်​လိုးသည်​။သုံးခါပြီး
​တော့...တားယူရ​တော့သည်​။ဒါ​တောင်​ အတားမြန်​လို့...။​နောက်​ကျတားရင်​..ပူထူ
ကွဲပြဲသွားနိုင်​သည်​။​အောင်​​အောင်​ကအဲလို
လိုးသည်​။​နေ့တိုင်​းလည်​း မလိုးရမ​နေနိုင်​
လိုးလဲလိုးနိုင်​လွန်​းသည်​။နို့ကြီး​တွေလည်​း
သူနဲ့​တွေ့မှ ဖွတ်​ဖွတ်​​ကျေ သည်​။ဖင်​လည်​း
ပြဲလျ န်​းဖြစ်​သွားသည်​။​စောက်​ပတ်​က​တော့ ​ပြောစရာမရှိ​တော့..။
      လိုးနည်​း​ပေါင်​းစုံလည်​းလိုးတတ်​သွား
သည်​။ဖင်​လဲလိုးတတ်​သွားသည်​။ကွန်​ပျူတာ ဆိုင်​ဖွင်​့​တော့ ပိုဆိုး။ဆရာမနိုင်​​တော့။ မြတ်​ကလည်​း အလိုးခံရ​လေ..ခံချင်​
​လေ...။ခံရ​လေ..ခံချင်​​လေ..။မလိုးလျင်​..
လိုး​အောင်​လုပ်​သည်​။​ဘောဒီ ရှိုင်​းသည်​။
ကြူ ပြသည်​။မြှူ ပြသည်​။သမီး​တွေ မလစ်​
လိုက်​နဲ့ လစ်​ရင်​တစ်​ချီ ဆွဲပြီးပြီ။အားလုံး
​ရှေ ့မှာ​တော့ သားအမိပါပဲ။​မေ​မေနဲ့သား
ပါပဲ။
      အဲ...လစ်​ရင်​​တော့..မြတ်​နဲ့​မောင်​ဖြစ်​
သွားသည်​။သားအမိမို့ ဘယ်​သူမှမရိပ်​မိ
နိုင်​သလို ဘယ်​လိုမှလဲ သံသယဖြစ်​စရာ
မရှိ...။ငယ်​စဉ်​ ကတည်​းက သက် ​ေ​တာ်​
​စောင်​့....ကိုယ်​ရံ​တော်​ပါ။
      အရင်​တုံးက​တော့ ညဆိုမလိုးခဲ့ပါ။
မြတ်​ကလည်​း သမီး​တွေရှိ​တော့ဆင်​ခြင်​ပါ
သည်​။​နောက်​​တော့ ရဲလာသည်​။​မောင်​က
​ဆောင်​​တော်​ကူးလာသည်​။လီး​ကြီးကြီး..
မာမာ ​တောင်​​တောင်​ကြီးနဲ့​တွေ ့လိုက်​ရင်​
ဘယ်​မိန်​းမမှ မရုန်​းဖယ်​နိုင်​..။လစ်​တယ်​
ထင်​ရင်​ ကုန်​း​တော့သည်​။ခုလဲ ညအချိန်​
လီးကြီးကြီး မာ​တောင်​​တောင်​ကြီးအခန်​း
ထဲ​ရောက်​လာ​တော့...မြတ်​လဲကုန်​းပစ်​
လိုက်​တာပါပဲ...။နဲနဲ​တော့ မူမိတာ​ပေါ့​လေ
ဟင်​့..​ကြောက်​တယ်​ေ​မာင်​ရယ်​...သမီး
​တွေသိသွားလိမ်​့မယ်​...အို....အင်​့.​ပေါ့။
အင်​့..ဆို တစ်​ချီ ပဲ..။
      ထမင်​းချက်​ရင်​းလဲလိုးသည်​။ထမင်​း
စားပြီးလဲလိုးသည်​။​ရေချိုးသွားရင်​းလဲလိုး
သည်​။အိမ်​သာထဲမှာလဲလိုးသည်​။လမ်​း
​လျှေ ာက်​ရင်​းလဲလိုးသည်​။ခရီးသွားရင်​းလဲ
လိုးသည်​။​နောက်​ဆုံး တီဗွီ ကြည်​့ရင်​းလဲ
လိုးပါသည်​။ကုန်​​ရော....
      ​နောက်​ နှစ်​နှစ်​ေ​ကျ ာ်​​လောက်​ကြာ
​တော့ ကိုယ်​​တော်​က နယ်​ချဲ့လာသည်​။ချစ်​
​လောဘ​တွေကြီးလာသည်​။ခိခိ...
      သီသီက ၁၆..၁၇ အပျို လုပ်​ အလှပြ
​တော့ ​အောင်​​အောင်​ လူးလဲခံရသည်​။
​ယောက်​ဖ အ​ခေါ်ခံရတိုင်​း မချိသွားဖြဲ..။
အဲ...သီသီက ကြာ​လေ ကိတ်​​လေ.။နို့ကြီး
​တွေ မို့မို့ကားကား ဖင်​ကြီး​တွေဝင်​့ဝင်​့ကြွား
ကြွား...မြင်​သူတကာ လိုးချင်​စရာ...။အစ်​ကို့ ကိုလည်​းမချ န်​...အထာ​တွေစမ်​းလာ
သည်​။ကိုယ်​မှ မစားလျင်​ စားမည်​့သူ​တွေ
အဆင်​သင်​့​စောင်​့​နေကြသည်​။​အောင်​
စဉ်​းစားရပြီ..။
      အထာ​ပေးတာကလဲ မသိချ င်​​ယောင်​
​ဆောင်​လို့​တောင်​မရ။အိမ်​​ရှေ ့​မြေကွက်​လပ်​မှာ တစ်​ခါတစ်​​လေကြက်​​တောင်​ရိုက်​
​တော့..တစ်​ရက်​မှ​ဘော်​လီမဝတ်​..။လုံးလုံး
တစ်​တစ်​ နို့ကြီး​တွေ လွတ်​လွတ်​လပ်​လပ်​
ခုန်​​ပေါက်​​စေသတည်​း။နိး..ဘရာ​ပေါ့​လေ။
ကြက်​​တောင်​ကုန်​း​ကောက်​ရင်​လီးကြီးက  တင်​းကနဲ..​တောင်​ကနဲ​ထောင်​ထက်​လာရသည်​။သီသီကလည်​း..ဘာမို့လဲ..။ဒီလီး
ကြီး​ထောင်​​နေတာကြည်​့ကြည်​့ပြီး လက်​ညှိုးထိုးကာ တခစ်​ခစ်​ရယ်​ပြသည်​။  မသိဟန်​​ဆောင်​​နေရင်​ ခံသာ​သေးသည်​။
      ရှာရာပိုဗာ တို့...ဆာရီနာဝီလျံတို့ကိုအတုယူပြီးစကတ်​တိုတို ပင်​တီပါးပါးဝတ်​လာသည်​့​နေ့ဆို...​အောင်​​အောင်​့ဒုက္ခကိုဘယ်​သူမှမကယ်​နိုင်​။​တောင်​လိုက်​တဲ့လီး...သံမဏိ​ချေ ာင်​းကြီးလား ထင်​ရသည်​။သီသီသိပါသည်​။သိလျက်​ တမင်​ဆွ​နေခြင်​းပါ။ဒုက္ခ​ပေးချင်​လို့မဟုတ်​.သုခ​ကျွေးချင်​လို့ဆိုတာ ​အောင်​​အောင်​လည်​းသိ​နေ.  သည်​။သီသီက အိမ်​မှာသာဒီလို​နေ​ပေမယ်​့   အိပ်​ပြင်​တို့..ဧည်​့သည်​ရှိချိန်​တို့ဆို အ​ပြောအဆို   အ​​နေအထိုင်​​ ချက်​ချင်​း​ပြောင်​းသွားသည်​။  တည်​သွားသည်​ ။မိန်​း
က​လေးချင်​းပင်​မရ။ဒီ​တော့...သီသီ​စောက်​ပတ်​ အလိုးခံချင်​​နေတာကသိသာလှသည်​။​အောင်​​အောင်​ကလည်​းလိုးချင်နေပါသည်။
 ​သီသီ​စောက်​ပတ်​ရွပြီးအလိုးခံချင်​လာတာ..​အောင်​​အောင်​နဲ့​မေ​မေ့ အပြစ်​ဆိုတာ​တော့ သူတို ့ဘယ်​လိုမှမသိနိုင်​ကြပါ။
တစ်​​နေ့​ပေါ့....ကြာပါပြီ။သီတင်​းကျွတ်​ကာလ ဆရာကန်​​တော့ပွဲစီစဉ်​မှာမို့မ​မျှေ ာ်​လင်​့ပဲ​နေ့ဝက်​ေ​ကျ ာင်​းပိတ်​​ပေးလို့အိမ်​ပြန်​လာတာ...အိမ်​ခန်​းထဲဝင်​..အဝတ်​လဲ​နေရင်​း​မေ​မေ့အိပ်​ခန်​းဖက်​က အသံ​တွေအကျယ်​ကြီးကြား​နေရသည်​..
      လိုး..အင်​့..​ဆောင်​့ပါ..​ဆောင်​့  အင်​်​့
ပြွတ်​..စွတ်​စွတ်​..ပြွတ်​..ဖုန်​း..အင်​း..ပြွတ်​
လိုး...လိုး...လိုး...လိုး...
      အပျို​ပေါက်​ဆို​တော့ လိုးသံကြားရင်​
မ​နေနိုင်​။​ချေ ာင်​းကြည်​့​ခ​ျင်​သည်​။သွား​ခေ​ျ ာင်​း ကြည်​့​တော့ရင်​​တောင်​တုန်​သည်​..။​မေ​မေနဲ့​အောင်​​ပေါ့။လူတစ်​​ယောက်​လုံး     အိမ်​​ထဲ​ရောက်​​နေတာမသိ​နိုင်​​လောက်​
​အောင်​​​မေ​မေတို့ လိုး​နေကြသည်​..။​မေ​မေ့
​စောက်​ပတ်​ကြီး​ရော..​အောင်​့လီးကြီးပါ
မြင်​ရတာမှ..ရှင်​း...လို့။အ​မွေး​တွေကအစ
မြင်​ရသည်​။လိုးချက်​..​ဆောင်​့ချက်​​တွေကို
ကြည်​့ပြီး ​စောက်​ရည်​ေ​တာင်​ထွက်​ခဲ့ရ
သည်​။ အဲဒီ​နေ့ကစ,အလိုးခံချင်​လာတာ
ဒီ​နေ့ထိ။​အောင်​​အောင်​ကလဲ..လိုး​တော့လိုး ချင်​ပုံပါ...ဒီ​လောက်​ကိတ်​တာ ဘယ်​
သူမလိုးချင်​ပဲ​နေပါ့မလဲ...အခွင်​့အ​ရေး​ပေး
လိုက်​မည်​...။ဒါမှမရရင်​ ဖွင်​့​ပြောပြီး အပီ
ကိုင်​ပစ်​မည်​...။
      ​ဆောင်​းအကုန်​..​နွေအကူး..​ကျေ ာင်​း
ပိတ်​ရက်​မို့​မေ​မေ့ကိုပူဆာပြီး ​ချေ ာင်​းဆုံ
ကိုသှားလညျ​ကွသညျ​။သီသီ တို့မွို့​လေး
နဲ့ခပ်​လှမ်​းလှမ်​းမှာဖြစ်​သည်​။​ရေ​ချေ ာင်​း
နှစ်​ခု​ပေါင်​းဆုံတဲ့​နေရာမို့အလွယ်​တကူပဲ
​ချေ ာင်​းဆုံ နာမည်​တွင်​သွားသည်​။​ရေက
​ပေါင်​လည်​​လောက်​ပဲနက်​ပါသည်​၊​ရေ​ာက်​
​တော့..​မေ​မေက​နေရာထိုင်​ခင်​းစီစဉ်​​နေတုံး ကိုကို့လက်​​မောင်​းအသာဆွဲပြီး​ရေ
​ချေ ာင်​းစပ်​ကို​ပြေးဆင်​းခဲ့သည်​။​ရေကူး
ဝတ်​စုံ​တွေဘာ​တွေ မလိုပါ။ထမီရင်​လျှ ား
ပြီးကူးကြတာထုံးစံပါပဲ။​ချေ ာင်​းစပ်​​ရောက်​
အဝတ်​ချွတ်​​တော့ ကိုကို့မျက်​လုံးကြီး​တွေ
ပြူ းထွက်​​နေ​အောင်​ကြည်​့့သည်​။သီသီ နို့
လုံးကြီး​တွေကကြီးသည်​​လေ..။သူကြည်​့​နေမှန်​းသိလို့ ထမီရင်​လျှ ားပြင်ဝတ်​​ရင်​း နို့   အုံကြီးတစ်​လုံးကို ခဏ​လောက်​ညှစ်​ဆုပ်​
ပြ​နေလိုက်​​သေးသည်​..မသိသလိုနဲ့​ပေါ့..။
နို့အုံကို​အောက်​ကပင်​့မ,ပြီးညှစ်​ပြတာဆို
​တော့ နို့သီး​ခေါင်​း​လေးကပြူ းချွန်​ပြီး​ကော့
​ထောင်​တက်​​နေသည်​။သူနဲ့နီးနီး​လေး​ပေ
မယ်​့ မသိသလို ကိုယ်​့နို့ကိုယ်​ငုံကြည်​့ပြီး
ခပ်​ကြာကြာပြထား​ပေးလိုက်​​တော့ သူ့လီး
ကြီး​တောင်​လာတာကို မျက်​​စေ့​ထောင်​့မှာ
မြင်​ရသည်​။သူ့လီးသူအုပ်​ကိုင်​ဆုပ်​ထားတာမြင်​မှ ထမီပြန်​ဝတ်​ပြီး​ရေထဲဆင်​း​တော့
သူ​နောက်​ကလိုက်​လာသည်​။သူလဲပုဆိုးနဲ့
ပဲ​ရေထဲဆင်​းသည်​။
      ​မေ​မေတို့နဲ့ခပ်​လှမ်​းလှမ်​း ​ရေနဲနဲနက်​
သည်​့​နေရာ​ရောက်​​တော့..
       ကိုကို..သီ့ကို​ရေကူးသင်​​ပေး​နော်​..
       သင်​​ပေးမယ်​​လေ..သီမကူးတတ်​ဘူးလား..
       ဟင်​့အင်​း...ဘယ်​ကစ,မယ်​
       ​မှောက်​ချလိုက်​​လေသီရဲ့..​လက်​က
ဒီလိုယက်​...​ခြေ​ထောက်​ကခတ်​..
       ဖွီး...ရဘူးကိုကို..​ရေ​တွေမွန်​းကုန်​
ပြီ..ခ်​ခ်​..ဖွီး..
       ဒါဆို.လက်​ဖဝါး​ပေါ်​မှောက်​ချလိုက်​.
ရဲရဲ​မှောက်​လိုက်​..ကိုကိုပင်​့ထားမှာ..
      အဲ...သူ့လက်​ဖဝါး​ပေါ် ဗိုက်​ကိုတည်​့
တည်​့ချိန်​ပြီး​ရေထဲ​မှောက်​ချလိုက်​​တော့..
ဘယ်​ဖက်​လက်​ကပင်​့ထား​ပေးပြီးညာဖက်​
လက်​က​ကျေ ာ​ပေါ်အုပ်​ထားသည်​။
       လက်​​တွေကယက်​...​ခြေ​ထောက်​
ကခတ်​​လေ...
      သူ​ပြောတဲ့အတိုင်​းယက်​ကန်​ယက်​ကန်​ ​လေးငါးဆယ်​ချက်​လုပ်​ပြ​တော့့...သူ့
ဘယ်​လက်​က နို့ကြီး​တွေကို​အောက်​က
ပင်​့ကိုင်​ပြီး ညာလက်​ကဖင်​လုံးကြီး​တွေကို
အုပ်​ဖိထားတာ ရင်​ခုံစွာခံစားရသည်​။ဘာ
မှမကြာလိုက်​ပါ...သူမထိန်​းနိုင်​​တော့ပဲ..
ဘယ်​လက်​ကနို့အုံကိုညှစ်​ညှစ်​လာသည်​။
မသိသလိုနဲ့ပဲ အရသာခံပြီး​ရေဆက်​ကူး
​နေလိုက်​သည်​။​တော်​​တော်​​လေးအရှိန်​ရ
လာ​တော့ ရင်​လျှ ားကိုလက်​ထိုးသွင်​းလာ
လို့ အသာဖြည်​​ပေးပြီးလက်​တစ်​ဖက်​က
ထမီအထက်​ဆင်​့စ,ကိုကိုင်​ထာ​ပေးလိုက်​
​တော့ သူတအားရဲလာသည်​။နို့နှစ်​လုံးကို
အလှည်​့ကျညှစ်​​ပေးသည်​..နို့သီး​ခေါင်း
​လေး​တွေကို​ချေ​ပေးသည်​။သီသီမလှုပ်​ရှား
ပဲငြိမ်​ခံ​နေသည်​။လက်​တစ်​ဖက်​က​တော့
​ရေ​အောက်​ထဲမှာ သူ့​ပေါင်​ကြီးကိုကိုင်​ထား
ရသည်​။တအား တအားညှစ်​​ချေ​တော့
​ရေထဲမှာ​စောက်​​ရည်​စိမ်​့ထွက်​တာသိ​နေရ
သည်​။​ရေကူး​တော့ မတတ်​​သေးပါ။​ပေါင်​
ကိုကိုင်​ထားသည်​့လက်​ကိုအသာ​ရွှေ့ပြီး
သူ့လီးကိုကိုင်​ကြည်​့​တော့...အားပါး...
မာ​တောင်​​နေတာ ဆိတ်​ကြည်​့လို့​တောင်​
မရ ၊ကြီးတာကလဲ လက်​တစ်​ဆုပ်​မက...
သူ့မျက်​နှာ​မော့ကြည်​့​တော့ မျက်​​စေ့တစ်​
ဖက်​မှိတ်​ပြသဖြင်​့ ပြန်​ပြုံးပြီး​ခေါင်​းညိတ်​
ပြမိသည်​။ထိုအခိုက်​မှာ...နို့လုံးကြီးကို
ပြား​ကျေ သွားမတတ်​ဆုပ်​ညှစ်​ခံရသည်​။
ဒါနဲ့ ​ရေထဲမှာပဲ သူ့လီးကြီးကိုဆယ်​ချ က်​
ဆယ်​့ငါးချက်​​လောက်​ ဂွင်​းတိုက်​​ပေးလိုက်​
မိသည်​။
        ကိုကို​ရေ...ဝတီ့ကိုလဲ​ရေကူးသင်​
​ပေး...
      သွားပါ ပြီ..။ပုံစံမပျက်​ပြန်​​နေကြပြီး
အာရုံ​နောက်​သွားသည်​။သူက​တော့ ဝတီ့
ကို​ရေကူးဆက်​သင်​​ပေး​နေသည်​။ဝတီ့ ကို
နို့ကိုင်​..မကိုင်​ လဲ​စောင်​့ကြည်​့မ​နေချင်​​တော့ပါ။ကိုင်​မှာပါပဲ​လေ...သူ့နို့ကလဲကိုယ်​့
နို့နီးနီး ကြီးတာပါပဲ..။စိတ်​​လေလို့ကမ်​း
စပ်​န​ံ​ဘေး ​ရေတိမ်​တိမ်​မှာ တစ်​​ယောက်​
ထဲသွားချိုး​နေလိုက်​သည်​။ကိုကိုနှင်​့ဝတီတို့
တစ်​​ဟေး​ဟေး..တစ်​ဟားဟား...​အော်​ပြီး
​ပျေ ာ်​​နေကြ၍ ​စောက်​ပတ်​မျ ား အနှိုက်​ ခံ
​နေကြသလားလို့​တွေး​နေမိသည်​။ခဏ​နေ​တော့ ​မေ​မေလဲ ​ရေထဲဆင်​း
လာသည်​။​ရေစိုသည်​့ခန္ဓာကိုယ်​ဖြင်​့ ​မေ
​မေ ​တော်​​တော်​ဆွဲ​ဆောင်​အားပြင်​းမှန်​း
အသိအမှတ်​ပြုရသည်​။မဆီမဆိုင်​ ကိုကို
လိုး​ဆောင်​့​ပေး​နေသည်​့ပုံရိပ်​ကိုပြန်​မြင်​
​ယောင်​မိပြီး ​စောက်​ရည်​စိမ်​့မိပြန်​သည်​။
​မေ​မေ့​အော်​ညည်​းသံ...ဖင်​လုံးနှင်​့​ပေါင်​
သား အားရပါးရထိရိုက်​သံ..​စောက်​ပတ်​
ထဲလီးကြီးဝင်​သွားချိန်​ဖြစ်​လာသည်​့အသံ
​စောက်​ပတ်​ထဲကလီးကြီးဆွဲနှုတ်​ချိန်​​ပေါ်
ထွက်​လာသည်​့အသံတို့ မဖိတ်​​ခေါ်ပဲနား
ထဲအလည်​​ရောက်​လာကြသည်​။အားပါး
​စောက်​ရည်​​တွေ ​ပေါင်​ကြားမှာရွှဲရွှဲစို​နေပြီ
​ရေထဲဆင်​းဦးမှပါ​လေ.....
      ​ရေတိမ်​တိမ်​မှာ​မေ​မေ​နဲ ့​ရေစိမ်​ရင်​းစကား​ပြော​နေမိသည်​..
       ​မေ​​မေကသိပ်​လှတာပဲ​နော်​..သမီး
တို့ထက်​လှတယ်​...
       အိုပါ ပွီသမီးရယျ​...:
         ​မေ​မေကသီသီနို့​တွေကိုင်​သလိုသီသီကလည်​း​မေ​မေ့နို့​တွေကိုင်​ကြည်​့သည်​
       ​မေ ဘာလို့အိမသွားတာလဲဟင်​
       ​မေ​မေက အထိမခံ​ရတာကြာပြီ​လေ
သမီးတို့အ​ဖေပစ်​သွားကတည်​းက ခ်​ခ်​
       ခ်​ခ်​..ပိုပြီ​မေ​မေက..ခ်​..သမီးသိ​နေတယ်​​နော..​မေ..သမီးသိ​နေတယ်​ ခ်​ခ်​..
      ​မေ​မေက မျက်​​မှောင်​ကုတ်​ပြီး..
       ဘာကိုသိ​နေတာလဲ သမီးရဲ့..
       ခ်​ခ်​...ကိုကိုနဲ့​မေ​မေ​လေ..ခ်​ခ်​..သိ
တာ...မြင်​တာ...​မေ​မေရဲ့..ခ်​ခ်​
       အဲ...သမီး...
       သီတင်​းကျွတ်​မတိုင်​မီက သမီးမြင်​
တာ...သမီးဘယ်​သူ့ကိုမှမ​ပြောပါဘူး...
ကိုကို့ ကိုလဲမ​ပြောဘူး ခ်​ခ်​..ကိုကို့လီးကြီး
က အကြီးကြီးပဲ​​နော်...​ခ်​ခ်​...
       ​ခွေးမ​လေး...ခ်​ခ်​..လိုး​နေတုန်​းမြင်​
တာ​ပေါ့..ဟုတ်​လား..သမီး..
       ဟုတ်​...​မေ​မေ့​စောက်​ပတ်​ကြီး​ရော
ကိုကို့လီးကြီး​ရော..အားလုံးမြင်​တယ်​..
      ဝတီကို​ရေကူးသင်​​ပေး​တော့လည်​း
ဒီီလမ်​း​ပေါ်ကို​ရောက်​တာပါပဲ။​ကျေ ာင်​း
မှန်​းကန်​မှန်​းသိ​အောင်​​တော့​လေးငါးခါ အ
လွတ်​ထားလိုက်​သည်​။​ရေခဏခဏမွန်​း
​တော့ ဝတီကိုင်​ခိုင်​းပြီ။သိီသီကိုသင်​​ပေးသ
လိုသူ့ကိုသင်​​ပေး​တော့...နို့ကြီး​တွေကိုထိ
ကိုင်​မိစဉ်​နှစ်​​ယောက်​လုံး​တော်​​တော်​ရင်​ခုံ
ရသည်​။နို့ကြီး​တွေကသီသီ့နို့နှင်​့မတိမ်​းမ
ယိမ်​းကြီးလှသည်​။​နောက်​မှ...​အော်​ သူလဲ
၁၅နှစ်​ထဲ​ရောက်​​နေပြီပဲ..ဟု​တွေးရင်​း လီး
ကပြန်​​တောင်​လာသည်​။၁၅နှစ်​ဆို လိုးလို့
​ကောင်​း​ကောင်းရပြီ​လေ..။လက်​ကိုဗိုက်​
​ပေါ်ကနို့​ပေါ်​ရွှေ့ကိုင်​​တော့ ဝတီတွန်​့ကနဲ
ဖြစ်​သွား​သေးသည်​။ပိုပိုမိုမို​လေးညှစ်​ဖိနယ်​
​ပေး​တော့မှ မျက်​နှာကို​မော့ကြည်​့ပြီးစပ်​ဖြီး
ဖြီးရယ်​ပြသည်​။တစ်​ဖက်​ တစ်​ဖက်​ အိ​နေ
​အောင်​နယ်​​ပေးပြီးမှ ထမီရင်​လျှ ားကို​ဖြေ
​ပေးသည်​။သူက​တော့ထိန်​းမထားပါ။ဖွင်​့
ထား​တော့​ကျေ ာပြင်​​တွေ​ရော ဖင်​တုံးကြီး
ကိုပါမြင်​​နေရသည်​။အားရပါးရ စိတ်​တိုင်​း
ကျနယ်​​ပေးပြီးမှ ​စောက်​ဖုတ်​ကိုစမ်​းသည်​။
​စောက်​ဖုတ်​ကလဲ ​စောက်​​မွေးထူတာပါပဲ။
လက်​ညှိုးထိုးထည်​့​တော့ ဖင်​က​လေးကုန်​း
တက်​လာသည်​။​မွှေ​ပေးသည်​။​ဆောင်​့​ပေး
သည်​။​အိမ် ​​နေ​တော့သာက​လေးလိုလိုနဲ့ နှာက​တော့ကြီးလှသည်​။အားမရလို့ ့လက်​   နဲ့ထပ်​ကိုင်​ပြီးမျ ား​တောင်​​ဆောင်​့ထိုးလိုက်​
​သေးသည်​။နို့ကိုင်​လိုက်​..​စောက်​ဖုတ်​ကိုင်​
လိုက်​ ​ပျေ ာ်​သလိုလို..ရင်​ခုံသလိုလို..။လီး
​တောင်​လွန်​း​တော့ ဝတီ့ကိုကိုင်​ခိ်​ုင်​းသည်​။
သူကလည်​း ဂွင်​းတိုက်​​ပေးသည်​..ငုံ​ပေးပါ
သည်​။စုပ်​ချက်​က​တော့ကြမ်​းလွန်​းလှသည်​။​သွေးပါထွက်​​အောင်​စုပ်​​နေသလားလို့ထင်​  ရသည်​။လိုးစကားကိုလည်​း သူကစ​,​​ပြော
တာဖြစ်​သည်​ ။မိန်​းမမျ ား နှာထ,လာလျ င်​
တကယ်​မလွယ်​ပါ။မယုံလျင်​ ပုံပြင်​မှတ်​ ဟု
ဆိုရ​လောက်​သည်​။အရွယ်​သုံးပါး မ​ရွေးပါ
လွတ်​လပ်​ခြင်​းနှင်​့အခွင်​့အ​ရေးသာလိုပါ
သည်​။
          အိမ်​ပြန်​​ရောက်​ရင်​ လိုးရ​အောင်​
ကိုကို..
       အင်​း..လစ်​ရင်​ကိုကို့အခန်​းလာခဲ့
       အိမ်​သာမှာလိုးရင်​လဲရတာပဲ ကိုကို
ကလဲ..အိမ်​ထဲမှာဆို​မေ​မေတို့မမတို့သိ
သွားမ​ှာ​ပေါ့..
       အိမ်​သာမှာဆို ကုန်​းလိုးရမှာ..
       ကုန်​းခံမယ်​ကွာ..လိုးခံရရင်​ပြီး​ရော
        ဇွတ်​ပဲ...ကိုကိုကြံပါဦးမယ်​
       မြန်​မြန်​​နော်​..ကိုကို....ခု​ရေထဲမှာ
လိုးမလား..
       သားတို့သမီးတို့​ရေ...စား​သောက်​
ပြီးပြန်​ကြမယ်​ ​ဟေ့....ပြီး​သေးဘူးလား
     ​အော်​လည်​း​အော်​...လက်​ယပ်​လည်​း
​ခေါ်မို့ ပြန်​ခဲ့ကြသည်​။တစ်​​ယောက်​ပုခုံးကို တစ်​​ယောက်​ တင်​းတင်​းကြပ်​ကြပ်​ဖက်​ပြီး
​ရေပြင်​ကိုဖြတ်​သန်​းခဲ့ကြသည်​။ဝတီ စျာန်​
ဝင်​သွားပြီဖြစ်​သည်​။လိုးကွက်​ကိုသာရှာ
​နေသည်​။
      ကမ်​းစပ်​ သန်​့ရှင်​းသည်​့​နေရာတွင်​
ဝိုင်​းဖွဲ့ ထမင်​းစားကြသည်​။​မေ​မေနှင်​့သီသီ
တွတ်​ထိုးပြီးတစ်​ခစ်​ခစ်​မို့စိတ်​မလုံချင်​။သစ်​
ပင်​ရိပ်​​ကောင်​း​ကောင်​းရှာပြီး အပမ်​း​ဖြေ
​မှေးစက်​ကြသည်​။​မေ​မေနှင်​့သီသီပူး​နေ၍
ဝတီကလွတ်​လွတ်​လပ်​လပ်​လှုပ်​ရှားခွင်​့ရ
သွားသည်​။
       ​မေ​မေ...အ​ပေါ်ဆိုင်​မှာ အ​အေးဗူး
သွားဝယ်​ရ​အောင်​​နော်​..​မေ
      ကုန်​းမြင်​့​လေးကိုပြန်​တက်​ရမည်​မို့နဲနဲ
အင်​တင်​တင်​။ပြီး​တော့...သီသီနှင်​့လည်​း
စကား​ပြောလို့မဝ,​သေး။
       သမီးကိုကိုနဲ့သွားပါသမီးရယ်​..​မေ
​မေတို့ဒီက​စောင်​့မယ်​..သွားသွား
      ​အောင်​​အောင်​့လက်​ကိုဆွဲပြီး ဝတီ အ
မြန်​လစ်​သည်​။လူရှင်​းသည်​့  ကုန်​းတက်​လမ်​း​လေးမှာ လမ်​း​ဘေးခြုံသို့အလုအယက်​တိုးဝင်​ကြသည်​။ဘာမှမချွတ်​အား..။
​မြေကြီး​ပေါ်မှာ ဝတီပက်​လက်​လှန်​ ထမီဆွဲတင်​ပြီးဒူး​ထောင်​ ​ပေါင်​ကား​ပေးထားပါ
သည်​။မျက်​နှာကလည်​းထက်​သန်​မှု​ကြောင်​့နီရဲ​နေပြီ။​ပေါင်​နှစ်​လုံးလက်​​မောင်​း​ပေါ်
ဆွဲတင်​ပြီး​ဆောင်​့​ကြောင်​့ထိုင်​လိုးပါသည်​။
​စောက်​​ရည်​ရွှဲ​နေ​သော်​လည်​း..လီးဒစ်​ကြီး
ဝင်​သွား​တော့ရှုံ  ့မဲ့​နေသည်​။လမ်​း​ပေါ်မှ
သွားလာ​နေသူမျ ားကြားမည်​စိုး၍မ​အော်​
ရဲ။လက်​က​လေးက ဗိုက်​ကိုတွန်​းထားသည်​။​မေးဆတ်​ကြည်​့​တော့ ​ခေါင်​းညိတ်​ပြသ
ဖြင်​့တစ်​အိအိထိုးထည်​့သည်​။ဝတီ အံကြတ်​ခံသည်​။လီးအဆုံးဝင်​သွား​တော့ ​စေ့​စေ့
ကြည်​့ပြီး ခံနိုင်​လားဟုတိုးတိုး​မေးရသည်​။
ဝတီက ခံနိုင်​တယ်​..ရတယ်​..​ဆောင်​့ ဆို၍
​ဖြေး​ဖြေး​ဆောင်​့​ပေး​တော့​စောက်​ရည်​လိုက်​လာပြီးတပြွတ်​ပြွတ်​အသံထွက်​လာသည်​။ဝတီဖင်​ကြီး​ကော့ပြီး မြန်​မြန်​​ဆောင်​့
​ပေးကိုကို..ဝတီ့စိတ်​ထဲတစ်​မျိုးကြီး တအား
လိုချင်​တယ်​..ဟု​ပြော၍ သူပြီးချင်မှ​န်​းသိရ
သည်​။အချက်​နှစ်​ဆယ်​..အစိတ်​ခန်​့မရပ်​မ
နား​ဆောင်​့​ပေး​တော့ ဝတီတွန်​့လိမ်​​ကောက်​​ကွေးပြီး တစ်​ဆတ်​ဆတ်​ခါ​နေသည်​။
ဗိုက်​ကြီးမည်​စိုး​သော်​လည်​းလီးရည်​​တွေကို​စောက်​ပတ်​ထဲမှာပဲပန်​းထည်​့​ပေးလိုက်​
သည်​။အ​ပေါ်ကလမ်​း​ဘေးဆိုင်​​ရောက်​​တော့ အ​အေးဗူးအပြင်​ ​ဗိုက်​မကီး​အောင်​
​ဆေးပါဝယ်​​သောက်​​တော့ဆိုင်​ရှင်​အစ်​မ
ကြီးက​ဆေး​ပေးစဉ်​ လိုးပြီးပီလား မလိုးရ
​သေးဘူးလား​မေး၍အခုပဲလိုးလာ​ကြောင်​း
​ုဖြေသည်။ဒီ​ေ​တာ့မှ ​ဆေးတစ်​မျိုးလဲ​ပေးပြီး
ဒီ​ဆေးကစိတ်​ချရတယ်​ဟု​ပြော​သေးသည်​။
ဆိုင်​ရှင်​အစ်​မကြီးက အထာ​ပေး​သော်​လဲ
မသိသလို​နေခဲ့သည်​။​မောင်​နှစ်​မလိုးရတာ
ကိုပဲ အရသာရှိ​နေသည်​​လေ..။
      ​ရေဆိပ်​ကိုပြန်​ဆင်​း​တော့လည်​းဆိုင်​
ရှင်​အစ်​မကြီးလိုက်​လာသည်​။အိမ်​​ထောင်​
ရှိ​ပေမယ်​့ အထာ​ပေး​နေသည်​။ဝတီက မသိသလိုဖယ်​​ပေးသည်​။ကိတ်​​တော့အကိတ်​ကြီးဖြစ်​သည်​။သူ​ယောကျ ာင်္းအတည်​
ယူ​လေ့မရှိ​ကြောင်​းနှင်​့အလည်​လာရန်​အ
စာချ ​​ကျွေ း​နေသည်​။ဝတီက တစ်​ခစ်​ခစ်​
ကြိတ်​ရယ်​ရင်​း လမ်​းခွဲခဲ့ကြသည်​။
      လီးရည်​ဝင်​​တော့ ဝတီအ​သေခင်​သွား
သည်​။အိမ်​​ရောက်​ချိန်​ထိ ​အောင်​​အောင်​့နံ
​ဘေးကပ်​​နေသည်​။​မေ​မေနှင်​့သီသီတို့က
တစ်​တွဲမို့ အထူးသတိမပြုမိပါ။​မောင်​နှစ်​မ
မို့ပတ်​ဝန်​းကျင်​ကလည်​းအမြင်​ကင်​းရှင်​း​နေပါသည်​။​မောင်​နှစ်​မ လိုးရတာဒီတစ်​ခုလဲ
အလွန်​အရသာရှိသည်​။​မောင်​နှစ်​မလိုးရ
တာကိုပဲ​အောင်​​အောင်​​ရော ဝတီပါ စိတ်​
အားသန်​ကြသည်​။လစ်​ရင်​လိုးကြဖို့လည်​း
တိုးတိုးတိတ်​တိတ်​ တိုင်​ပင်​.ထားကြသည်​။
      သားနဲ့အ​မေလည်​း​ကောင်​းပါသည်​။
အရသာကတူတာရှိသလိုမတူတာ​တွေ
လည်​း​ရော​ထွေး​နေသည်​။ဘာပဲဖြစ်​ဖြစ်​
တစိမ်​းကိုလိုးရတာထက်​ ပို​ကောင်​းတာ
ကို​တော့ ဝန်​ခံသည်​။
      အိမ်​မှာက အိပ်​ခန်​း၃ခန်​းရှိသည်​။အ
​မေကတစ်​ခန်​းအိပ်​ပြီးသီသီနှင်​့​​မေဝတီက
တစ်​ခန်​း၊​အောင်​ကတစ်​ခန်​းဖြစ်​သည်​။သီ
တို့အခန်​းနှင်​့​အောင်​​အောင်​့အခန်​းကကပ်​
​နေပြီးသုံးထပ်​သားနံရံပဲကာခြားထားခြင်​း
ဖြစ်​သည်​။အ​မေက​တော့ သီတို့အခန်​းနှင်​့
မျက်​နှာချင်​းဆိုင်​..လမ်​းက​လေးခြားထား
သည်​။​အောင်​​အောင်​ အ​မေ့အခန်​းကူးချင်​
လျင်​ သီတို့အခန်​းကိုဖြတ်​ရသည်​။အမြဲမ
ဟုတ်​​ပေမယ်​့ တစ်​ရက်​ခြား..နှစ်​ရက်ြ​ခား
အခန်​းကူးပြီးလိုး​လေ့ရှ​ိ​ကြောင်​း​မေ​မေ က
သီ့ကို​ပြောပြသည်​။​နေ့လည်​​တော့ အမြဲ
လိုးကြ​သော်​လည်​း သီက​ကျေ ာင်​းတက်​
​နေရ၍ ​ချေ ာင်​းကြည်​့ဖို့မဖြစ်​နိုင်​၊​မေ​မေ့ကို
​အောင်​က ဖင်​ပါလိုး​ပေးသည်​ဟု​အ​မေ​က
​ပြောပြ​တော့ သီမြင်​ဖူးချင်​သည်​။​ချေ ာင်​း
ကြည်​့မှမြင်​ရမှာမို့ အ​မေ့ကိုပူဆာရသည်​။
အ​မေကတစ်​ခစ်​ခစ်​ရယ်​ပြီး ကိုယ်​တိုင်​ခံ
ကြည်​့ ဟုကြည်​စယ်​သည်​။ကိုယ်​့မှာက...
​စောက်​ပတ်​​တောင်​ အလိုးမခံရ​သေး။ ဒီ
​လောက်​အထာ​ပေး​နေပါလျက်​ အလိုးမခံ
ရ​သေး​တော့ သီအားမလိုအားမရဖြစ်​လာမိသည်​။​မေ​မေ့ကို​ချေ ာင်​းဆုံမှာတုံးက​ပြော
ပြ​တော့ ​မေက သူဖန်​​ပေးမည်​ဟု​ပြော​ပေ
မယ်​့ ခုထိမထူးခြား​သေး။
      ဝတီက​တော့အဆင်​​ပြေ​နေသည်​။လစ်​ပြီထင်​လျင်​​အောင်​​အောင်​့ကိုလက်​တို့
ပြီးအိမ်​သာ​ပြေး..တံခါးအသာဟ,ပြီး​စောင်​့
သည်​။​အောင်​​အောင်​​နောက်​ကလိုက်​လာလျင်​တံခါးဂျက်​ထိုးပြီးအလိုးခံပစ်​သည်​။​ရေ
ကန်​​လေးက အ​နေ​တော်​အမြင်​့ရှိသည်​။
အိမ်​သာထဲတွင်​သန်​့ရှင်​း​ရေးအတွက်​သုံး
ရန်​အုတ်​​ရေကန်​က​လေးရှိသည်​။တစ်​​ပေ
ခွဲခန်​့မြင်​့ပြီး နံရံနှင်​့လည်​းနှစ်​​ပေခန်​့ပဲကွာ
သည်​။ကွက်​တိ..။
      ​အောင်​​အောင်​အိမ်​သာထဲ​ရောက်​လာ
သည်​နှင်​့တစ်​ပြိုင်​နက်​ တံခါးပိတ်​..ဂျက်​ချ။
ထမီကိုခါးထိလှန်​တင်​ပြီး အုတ်​ခုံ​ဘောင်​
​ပေါ်ဖင်​ချထိုင်​..​ပေါင်​နှစ်​လုံးကားကားကို
​ဘောင်​​ပေါ်တင်​ထား​ပေးလိုက်​လျင်​ ဝတီ့
​စောက်​ဖုတ်​​ဖောင်​း​ဖောင်​းကြီး ပြူ းကနဲ
​ပေါ်​နေပြီ။​အောင်​​အောင်​က​ပေါင်​ကြား
ဒူး​ထောက်​ထိုင်​လိုက်​လျင်​ သူ့လီးကြီးနှင်​့
ဝတီ့​စောက်​ပတ်​ ကွက်​တိတန်​းတန်​းကြီး
ဖြစ်​သွားပြီ။
      ​စောက်​ရည်​က ထွက်​နှင်​့ပြီးသားမို့
လီးကြီးထိုးဝင်​ခါချိန်​​စေး​စေးပိုင်​ပိုင်​ရှိသည်​။
ဝတီကနံရံကို​ကျေ ာမှီခံလိုက်​ရုံပါပဲ။​အောင်​
ကအလိုးကျွမ်​းသည်​။ဝတီ့​ကျေ ာကိုလက်​တစ်​ဖက်​ကဖက်​..​ဖင်​ကိုလက်​တစ်​ဖက်​က
ဖက်​ပြီး​ဖြေး​ဖြေးလိုးလိုက်​..မှန်​မှန်​လိုးလိုက်​
သွက်​သွက်​လိုးလိုက်​...တစ်​နာရီအနည်​း
ဆုံးကြာ​အောင်​လိုးသည်​။လီးအရှည်​ကြီး
အဆုံးအထိဝင်​​အောင်​​ဆောင်​့လိုးသည်​။
ဝတီ ​ခေါင်​းငုံ့ကြည်​့လျင်​​စောက်​​ခေါင်​းထဲ
လီးကြီးဝင်​ထွက်​​နေတာကို အစအဆုံးမြင်​
​နေရ၍ စိတ်​တအားကြွသည်​။ဖင်​ကို​ကော့
​ကော့ပြီးပြန်​​ဆောင်​့​ပေး​တော့ ​အောင်​က
လည်​းတစ်​ဖုန်​းဖုန်​း ကြမ်​းကြမ်​း​ဆောင်​့
​ပေးသည်​။ဝတီ ပြီးသွားတာပါပဲ။
      ဝတီ ပြီးသွားလဲ​အောင်​ကဆက်​ဆက်​
​ဆောင်​့​ပေးသည်​။သူ့လီးကြီးကိုညှစ်​ထား
ပြီးအ​ဆောင်​့ခံ​နေရတာအလွန်​​ကောင်​းလှ
သည်​။​နောကိတစ်​ခါငုံ့ကြည်​့...​နောက်​တစ်​
ခါစိတ်​ထ,..​နောက်​တစ်​ခါပြန်​​ကော့လိုးပစ်​
သည်​။ဝတီ​ကော့​ကော့လိုးလိုက်​တိုင်​း
​အောင်​ကကြမ်​းကြမ်​းကြီး​ဆောင်​့လိုး​ပေး
​လေ့ရှိသည်​။လီးကတုတ်​လည်​းတုတ်​..
ရှည်​လည်​းရှည်​ဆို​တော့ တစ်​ချက်​တစ်​ချက်​ ​ဆောင်​့လိုက်​တိုင်​းနင်​့ကနဲ နင်​့ကနဲ
​စောက်​ပတ်​ထဲ​ရော ရင်​ထဲ​ရော သိမ်​့သိမ်​့ခါ
သွား​အောင်​​ကောင်​းပြန်​သည်​။
      တစ်​နာရီ​ကျေ ာ်​​လောက်​လိုး​ပေးပြီး
မှ​အောင်​့လီးရည်​​တွေ ဝတီ့​စောက်​ပတ်​ထဲ
ပန်​းပန်​းထည်​့​ပေးသည်​။​နေ့တိုင်​းတစ်​ရက်​
နှစ်​ခါ​တော့ အနည်​းဆုံးလိုးသည်​။​ပြောရင်​
​တော့ အိမ်​သာပါပဲ။​မေ​မေလဲမသိ..သီလဲ
မသိ ကြပါ။တစ်​ခါတစ်​​လေ​တော့ ဖင်​ကုန်​းပြီးခံပါ
သည်​။လီးကြီးထိုးဝင်​ခါစ, နင်​့​နေ​အောင်​
​ကောင်​း​ပေမယ်​့ ​ဆောင်​့လိုး​ပေး​တော့အသံ​တွေအကျယ်​ကြီးထွက်​သည်​။ဘယ်​
လိုမှထိန်​း၍မရ။​စောက်​ပတ်​ထဲက​လေအံ
ထွက်​သံ​တွေ​ရော..လီးဝင်​လီးထွက်​သံ​တွေ​ရော တအားကျယ်​​လောင်​လွန်​းလှ
သည်​။​ကောင်​းတာကလဲမူးမိုက်​​နေ​အောင်​
​ကောင်​းသည်​။အသံကြားပြီး​မေ​မေတို့သိ
သွားမှာစိုး၍ခဏခဏမခံရဲ။ညနက်​ပိုင်​း
တို့ မနကျ​လငျ​းခါနီးတို့လို အပိုငျ​လစျ​​တော့
မှ ကုန်​း​ပေးရဲသည်​။အိမ်​သာထဲမှာမို့ အိပ်​
ယာ​ပေါ်​လောက်​ခံလို့အားမရ​ပေမယ်​့..
စိတ်​ထဲမှာပြည်​့စုံမှုတစ်​ခု​တော့ရပါသည်​။
ကျန်​အချိန်​​တွေ​တော့ အကိုင်​ခံ အနှုက်​ခံ
ရင်​းနဲ့ပဲ​စောက်​ရည်​ထွက်​ရသည်​။အကိုင်​ခံ
အနှိုက်​ခံရတာမျ ားလာ​တော့ နို့​တွေလဲ
ကြီးလာသည်​။အလိုးခံရတာမျ ားလာ​တော့ ဖင်​ကြီး​တွေလဲကားထွက်​လာသည်​။
၁၅ နှစ်​သမီးလို့​ပြောလျင်​ ဘယ်​သူမှမယုံ။
ဝတီ ကလည်​းဒါကို​ကျေနပ်​သည်​။အမှန်​
တကယ်​​တော့ လူကမူကြို..​စောက်​ပတ်​က
တက္ကသိုလ်​....ဘယ်​သူမှမသိကြ။
        ရပ်​ကွက်​အလိုက်​ သင်္ကြန်​မှာ​ပျေ ာ်​ပွဲ
ရွှင်​ပွဲ​တွေကျင်​းပ​တော့ ​ဝတီက​ဖျေ ာ်​​ဖြေ
​ရေးအဖွဲ့တွင်​​ရွေးချယ်​ခံရသည်​။ပါဝင်​ရမယ်​့
အခန်​းကဏ္ဍက တစ်​ခဏဆို​ပေမယ်​့ အကတိုက်​တာက​နေ့စဉ်​ည​နေကညလယ်​   ထိကြာသည်​။​မေ​မေက ဝတီ့ကို လိုက်​ပါ​စောင်​့​ရှောက်​မည်​။​သီ့ကိုမျက်​​စေ့တစ်​ဖက်​မှိတ်​ပြပြီး  ဝတီ့လက်​ကိုတွဲ၍ထွက်​သွားသည်​။သီ ရင်​ခုံ​နေသည်​။ဒီ​နေ့အလိုးခံရ​တော့
မည်​....ဘရာ​တွေ ပင်​တီ​တွေ ချွတ်​ပစ်​     လိုက်​သည်​...
      ည​နေ​​ရောက်​​တော့ ​အောင်​ ဆိုင်​က
ပြန်​လာတာကိုကြို​နေသည်​ ။
       ကိုကို..
      ​အောင်​​အောင်​လှည်​့ကြည်​့​တော့ သီ
သူ့နို့ကြီးကို လက်​ညှိုးဖြင်​့​ထောက်​ပြပြီး
       ​ရေကူးပြန်​သင်​​ပေး ..
      နို့ကိုကြည်​့​တော့ ဘရာမဝတ်​ထား
မှန်​းသိသာသည်​.။ဝတီ့​ကြောင်​့​ ​မောင်​နှစ်​မလိုးရသည်​့အရသာကို တအားကြိုက်​​နေ
သည်​။သီ ကလည်​း အသင်​့..။စားလိုက်​
ဖို့ပဲ ကျန်​​တော့သည်​။
      နို့ကိုအုပ်​ကိုင်​​တော့ သီက  အခန်​း
ထဲသွားမယ်​.. ဟု​ပြောပြီးလှည်​့ထွက်​သွား
သည်​။
      သီက​ပြော​ပြောဆိုဆိုဘ​လောက်​စ်​ကို
​အောက်​​ခြေကလှန်​ပင်​့ပြသည်​။
       ခ်​ခ်​..​ချေ ာင်​းဆုံမှာတုံးကလို ကိုင်​​ပေးကိုကို...သီအကိုင်​ခံ​နေတုံး​ခွေးမ​လေး
လာရှုပ်​လို့ ဟတ်​​ကော့ကြီးဖြစ်​ရတာ
      ​အောင်​..သီ့နို့ကြီးကိုအုပ်​နယ်​​တော့
သီတာကလက်​ကိုပြန်​အုပ်​ကိုင်​ထားသည်​။
သူ့လက်​နဲ့အားဖြည်​့ညှစ်​ညှစ်​​ပေး​နေတာကို ​အောင်​ခံစားရသည်​။
       သီ့နို့​တွေနဲ့ ဝတီနို့ ဘယ်​နို့ပိုကြီးလဲကိုကို..
       အာ..ဝတီ့နို့မှကိုကိုမကိုင်​ဘူးတာ
       ​ရေကူးသင်​​ပေးတာမကိုင်​ဘူး​ပေါ့
ဟုတ်​လား...ယုံလိုက်​မယ်​..ဟင်​း..ကံ
‌​ကောင်​းရင်​​စောက်​ပတ်​​တောင်​ကိုင်​ပစ်​
ဦးမှာ..ကိုကိုက..
       ဟင်​့...​စောက်​ပတ်​​တော့မကိုင်​ပါ
ဘူး သီရာ...
       ဘာလဲ..လိုးရုံလိုးမှာလား ခ်​ခ်​
       သီ့ ​စောက်​ပတ်​ကိုလိုးမှာ..ဒီလီး
ကြီးနဲ့...
       ခ်​ခ်​...သီကလဲ ဖြဲ ကားခံပစ်​မှာ..
ဒီည ကိုကိုအနည်​းဆုံး သုံးချီလိုး​ပေးခ်​ခ်​.
နိုင်​လား..
       နိုင်​တယ်​...လိုး​ပေးမယ်​..
       အာ...နို့နှစ်​ဖက်​လုံးကိုဆွဲပါ ကိုကို
ကလဲ...လွတ်​လွတ်​လပ်​လပ်​ဆွဲလို့ရတုန်​း
အားရပါးရ ​ပေါ့...ဆွဲ..
       နာမှာစိုးလို့..
       ခ်​ခ်​...နာပု...​ကောင်​းတယ်​..ခ်​ခ်​
       သီ...
      . ရှင်​....
       သီ  အလိုးခံဖူးလား...
       အာ....ခံဖူးဘူး ကိုကို...အနှိုက်​
​တော့ခံဖူးတယ်​..
       သီ့ ရည်း​စားက မလိုးဘူးလား
       တစ်​ခါ​တော့​တောင်​းဖူးတယ်​ ကိုကို
သီက​ပေးမလိုးပဲ ဖြတ်​လိုက်​တာ.. သီက
​မောင်​နှစ်​မချင်​းပဲ အလိုးခံချင်​တာ.ခ်​ခ်​
       ကိုကိုလဲ ​မောင်​နှစ်​မချင်​းပဲ လိုးချင်​
တာ...သီ့ကို တအားလိုးချင်​တာပဲ..
       ခ်​ခ်​ ညာနဲ့...ကိုကိုက သားအမိလဲ
လိုးပါတယ်​..ခ်​ခ်​..
       အူး...ကို ​မေ​မေ့ကိုလိုးတာ သီသီ
သိ​နေတာလား....​မေ​မေ​ပြောပြတာလား
       သီမြင်​လဲမြင်​တယ်​...​မေ​မေလဲ​ပြော
ပြတယ်​ ခ်​ခ်​...လိုးလို့​ကောင်​းလားကိုကို
       သားအမိချင်​း​လေ...လိုးလို့သိပ်​
​ကောင်​းတာပဲ သီသီ...
       ​မေ​မေ့ကိုလိုးသလို..သီ့ကိုလဲလိုး
​နော်​..ကိုကို....​မေ​မေ့ကိုဖင်​ပါလိုး​ပေး
တယ်​ဆို...ဟုတ်​လား..
       အင်​း...သီ​ရော..ဖင်​ခံမလား
       ခံမယ်​ ကိုကို...ခံချင်​တယ်​..
      သီသီ့နို့တစ်​လုံးကိုလက်​ကလွှတ်​ပြီး
​စောက်​ဖုတ်​ကိုစမ်​းကြည်​့​တော့ ​စောက်​
ရည်​​တွေအိ​နေပြီ။သီသီကလည်​းအလိုက်​
တသိ ထမီချွတ်​​ပေးပါသည်​။
       သီ အလိုးခံချင်​​နေတာကြာပြီသိလား အဲဒါ..ကိုကို​ကောင်​း​ကောင်​းလိုး​ပေး
သီလဲ အားရပါးရ​ပေးမယ်​..
       ကိုကို့ လီးကို မ​ကြောက်​ဘူးလား
       ခ်​ခ်​...​ကြောက်​ပါဘူး...ဘယ်​မိန်​းမ
မှလီီီးမ​ကြောက်​ဖူးကိုကို..စိတ်​ချ ခ်​ခ်​
       တကယ်​...
       တကယ်​​ပေါ့ကိုကိုရဲ့...ဘယ်​မိန်​းမ
မဆို လီးမ​ကြောက်​ဘူး..
      ​အောင်​​အောင်​ ​တော်​​တော်​စိတ်​တို
သွားသည်​။​တွေ ့ကြ​သေးတာ​ပေါ့ ဟု
စိတ်​ထဲက ကြိမ်​းဝါးပြီး သီသီ့ကိုပက်​လက်​
ချထားလိုက်​သည်​။
       ကိုကို...မ​ကြောက်​တာ ​နော်​
​ကြောက်​ကိုမ​ကြောက်​တာ...နာရင်​​တော့
​အော်​မှာပဲ...လိုး...စိတ်​တိုင်​းကျလိုး..
      သီ့ ​​ပေါင်​ကြားတွင်​ ဒူး​ထောက်​ထိုင်​
 သီသီ​ပေါင်​ကြီးနှစ်​လုံးကို ပုခုံး​ပေါ်တင်​လိုက်​​တော့ ​စောက်​ဖုတ်​ကြီး​ဖောင်​းကားတက်​လာသည်​။​ပေါင်​ကို​စေ့ထားလိုက်​သဖြင်​့
​စောက်​ဖုတ်​ကဖူးထွက်​လာသည်​။ဒီ​လောက်​​တောင်​လီးမ​ကြောက်​တဲ့​စောက်​ပတ်​ ဟုစိတ်​က​တေးပြီး ​စောက်​ဖုတ်​နခမိးသား
ထူထူကြီးကြားသို့ဒစ်​ကြီးထိုးထည်​့သည်​။
ကိုယ်​ကမဆွ​ပေး​ပေမယ်​့​စောက်​ရည်​က
စို့​နေပြီးပြီမို့​စောက်​​ခေါင်​းထဲဒစ်​ကြီးစွတ်​
ဆိုဝင်​သွားသည်​။ဒစ်​ဝင်​ဝင်​ချင်​းအဆုံးထိ
​ဆောင်​့လိုးပစ်​ရာ..သီသီစူးစူးဝါးဝါး​အော်​
သည်​။
       အားဟားဟား...ကိုကို​ရေ...အား
နာတယ်​​တော့..လီးကအတုတ်​ကြီး..
​စောက်​ပတိပြဲပီ..​စောက်​ပတ်​​တော့ပြဲပါပြီ..
ရက်​စက်​ပါ့...
      ​အောင်​​အောင်​မရပ်​မနားဆက်​​ဆောင်​့သည်​။အချက်​ငါးဆယ်​ ​ခြောက်​ဆယ်​ခန်​့
​ဆောင်​့​တော့ ​စောက်​​ရေ​တွေရွှဲရွှဲစိုလာ
သည်​။​အော်​တာ​တော့ မရပ်​ပါ။​အော်​လည်​း​အော်​..ညှစ်​လည်​းညှစ်​ ​ကော့လည်​း
​ကော့ ​စောက်​ရည်​လည်​းထွက်​ ဖြစ်​​နေလို့
ဆက်​​ဆောင်​့သည်​။ ​ဆောင်​့ ကိုကို..​ဆောင်​့...​ဆောင်​့..
အား...နာတယ်​...နာတယ်​...မရပ်​နဲ့..မရပ်​
နဲ့..​ဆောင်​့...​ဆောင်​့သာ​ဆောင်​့...အူးဟူး
​ဆောင်​့...
      သူက​အော်​​လေ...ကိုယ်​ကစိတိကြီး
​လေ...​ဆောင်​့​လေ...​အော်​​လေ သံသရာ
လည်​​နေသည်​။မတတ်​နိုင်​ ​ပေါင်​ကြီး​တွေ
​ဘေးကိုဖြဲ...​ခြေကျင်​း​ဝတ်​နှစ်​ဖက်​ကိုင်​
တွန်​းပြီး အ​သေ​ဆောင်​့သည်​။လီးတစ်​
​ချောင်​းလုံးဆွဲထုတ်​ပြီး အ​ဝေးမှ ပစ်​ ပစ်​
​ဆောင်​့သည်​။​အော်​လိုက်​တာမှ ဝက်​​အော်​
သံထွက်​သည်​။ဒါလည်​း မ​ကြောက်​..။
တစ်​​ဆောင်​့ထဲ​ဆောင်​့ခိုင်​း​နေပြန်​သည်​။
​စောက်​ဖုတ်​ကလဲအလွန်​လိုးလို့​ကောင်​း
တဲ့​စောက်​ဖုတ်​မှန်​းလိုးရင်​းသတိထားမိ
လာ​တော့..ဇိမ်​ယူ.ဆွဲထုတ်​ပြီး အရာသာ
ရှိရှိ ဇိမ်​နဲ့ပြန်​လိုး​ပေးသည်​။သီသီ​ကောင်​း
​နေ၍ ဖင်​ကြီးလူးပြီးခံသည်​။
       ဘယ်​​လောက်​လိုးလိုး ​ဆောင်​့ခိုင်​း
​နေ​တော့ ဖင်​ကုန်​းခိုင်​းပြီးလိုးပစ်​သည်​။
ဒါလဲ ဖင်​ကြီး​နောက်​ပြန်​တွန်​း...သူ့လက်​
က​အောင်​​အောင်​့တင်​ပါးကို​နောက်​ပြန်​
ဆွဲကပ်​ ​အော်​ပြီးခံသည်​။တွင်​တွင်​​ဆောင်​့
ခိုင်​း​နေ​တော့...​တော်​ပြီဆိုပြီး လီးထည်​့
စိမ်​​နေလိုက်​သည်​။အား...​စောက်​ပတ်​ထဲ
ကကြွက်​သား​တွေကတစစ်​စစ်​ညှစ်​သည်​။
လည်​​ချေ ာင်​းသံကလည်​းတစ်​အင်​းအင်​း။
ထူးပါဘူး..​နောက်​မှဆက်​လိုးမယ်​..တစ်​ည
လုံးလိုးမယ်​ဟုဆုံးဖြတ်​ပြီး လီးရည်​​တွေ
​စောက်​ပတ်​ထဲပန်​းထည်​့​တော့ ထီ​ပေါက်​တဲ့သတင်​းကြားရတဲ့အတိုင်​းပြုံးပြုံး​လေး
နှင်​့အဆက်​မပြတ်​ညှစ်​​ပေးပြန်​သည်​။
      ​အော်​...သီသီ..သီသီ..​တော်​​တော်​လဲ
လီးကြိုက်​တဲ့ သီသီပါလား....
       မ​နေ့က မ​ကေပြန်​​ရောက်​လာသည်​။
ခင်​ပွန်​းဖြစ်​သူ အ​ဝေးတစ်​​နေရာ​ပြောင်​းရ
သဖြင်​့ အ​မေနှင်​့ခဏလာ​နေသည်​။၃နှစ်​
ခန်​​တော့ကြာမည်​ခန်​့မှန်​းသည်​။အိမ်​မှာက
သူမျ ားနှင်​့မတူ​သော ချစ်​မြတ်​နိုးမှုမျ ားရှိ
သည်​။မ​ကေ က​စော​စောစီးစီးအိမ်​​ထောင်​ကျပြီးခွဲထွက်​သွားသူဖြစ်​၍ ဒါ​တွေမသိ။
သူသိမှ..လက်​ခံနိုင်​မှ..ကျင်​့သုံးနိင်​မှ မိသားစု အ​နေအထိုင်​တင်​့တယ်​နိုင်​မည်​။
အသွင်​မတူပဲ..တစ်​အိမ်​ထဲအတူ​နေလို့မ
ဖြစ်​နိုင်​...။
      ဒါ​ကြောင်​့လဲ ည​ရောက်​​တော့ သားကို အခန်​းထဲမ​ခေါ်​တော့ပဲ သူ့အိပ်​ယာ
မှာသွားအလိုးခံပစ်​သည်​။သားကလဲ ဘု
မသိ ဘမသိ လိုးလိုက်​တဲ့ အမျိုး...မနက်​
မိုးလင်​းခါနီးမှရပ်​​တော့သည်​။သူက​တော့
မြတ်​​စောက်​ပတ်​ထဲ လီးရည်​နှစ်​ခါပဲပန်​း
ထည်​့ပါသည်​။မြတ်​မှာ​တော့ သူ​ဆောင်​့
လိုးလိုက်​တိုင်​း​ကော့ရင်​း ညှစ်​ရင်​း ဆွဲစုပ်​
ရင်​းနဲ့ ငါးခါ လား ​ခြောက်​ခါလားပြီးသွား
ခဲ့ရသည်​။
      သားနဲ့အားပါးတရလိုး​နေကြဆဲ..ထင်​
ထားသည်​့အတိုင်​း မ​ကေလာ​ချေ ာင်​းကြည်​့တာ သတိပြုမိသည်​။တံခါး​လေးဟ, ပြီး
​ချေ ာင်​း​နေသည်​။သူ​သေ​သေချ ာချ ာမြင်​
​အောင်​ အ​နေအထား​လေးပြင်​ပြီးအလိုးခံ
လိုက်​​တော့ အာရုံက​ဆောင်​့လိုးချက်​​တွေ
​ပေါ်ပဲစုစည်​းမိပြီး မ​ကေကို​မေ့သွားပြန်​
သည်​။
      ဒါ​ပေမယ်​့....​နေ့လည်​​တော့ မ​ကေနဲ့
စကားနည်​းနည်​း​ပြောကြရဦးမည်​..။
                •••••
       သန်​း​ခေါင်​​ကျေ ာ်​​လောက်​ကတည်​း
က မိန်​းမလိုး​နေတာ...မနက်​​လေးနာရီပို
ပိုမှ အ​မေပြန်​သွားသည်​။ခဏ​လေးအိပ်​
​နေပြီး ဝတီ့ကိုသွားလိုး​တော့...တစ်​နာရီ
​လောက်​ကြာသွားသည်​။ဒါ​တောင်​ ဝတီက
မဝ​သေး။အိမ်​သာကပြန်​လာ​တော့ အိပ်​
ခန်​းတံခါးကပွင်​့​နေပြီ။​ယောင်​ယမ်​းပြီး
အခန်​းထဲဝင်​သွား​တော့ မ​ကေကိုမြင်​မိမှ
​အော်​...အိပ်​ခန်​း​ပေးထားတာပဲ ဟုသတိ
ရပြီးပြန်​ထွက်​ဖို့ပြင်​သည်​။ထိုအခိုက်​အတန်​့မှာ မ​ကေ က...အင်​းးး ဆိုသံရှည်​ဆွဲပြီး
သူ့ထမီ သူဆွဲလှန်​ ​ပေါင်​ခြံကို ကုတ်​​နေလို့
မထွက်​နိုင်​ပဲရပ်​ကြည်​့​နေမိသည်​။နိုး​နေသ
လား..လို့ကြည်​့လိုက်​​တော့လဲ မျက်​လုံးက
​မှေးစင်​းစင်​း....အိပ်​​ပျေ ာ်​​နေသလိုလို..။
မျက်​​စေ့ကမထိန်​းနိုင်​လို့ ​အောက်​ပိုင်​းကို
ဆက်​ကြည်​့ပြန်​​တော့..သူ့​စောက်​ဖုတ်​ကြီး
သူပြန်​ပွတ်​​နေတာမြင်​ရသည်​။
      အခု​လေးတင်​ ဝတီကိုလိုးလာသည်​့
လီးက အခုပြန်​​တောင်​​နေသည်​။မ​ကေ
​စောက်​ဖုတ်​ကလဲ အလန်​းသား။အနီးကပ်​
ကြည်​့​နေ​တော့ အိပ်​မက်​​ယောင်​တာလား
မသိ မျက်​နှာကပြုံး​ယောင်​​ယောင်​နဲ့​ပေါင်​ကြီးဖြဲထားသည်​။ဒူးတစ်​​ချေ ာင်​းက​ထောင်​
လျက်​...။​စောက်​ပတ်​နားကိုတိုးကပ်​ကြည်​့
​တော့ ​စောက်​ပတ်​အနံ့က ဆွဲ​ဆောင်​လွန်​း
​နေသည်​။​စောက်​ပတ်​ယက်​ချင်​လာသည်​။
အလွန်​ယက်​ချင်​လာသည်​။ကိုယ်​့အစ်​မ
ပဲကွာ...ထူးပါဘူး...​နောက်​မှ​တောင်​းပန်​
ရ..​တောင်​းပန်​ရ....ယက်​ပစ်​မယ်​ ဟုဆုံး
ဖြတ်​ပြီး မ​ကေ​ပေါင်​ကြား​ခေါင်​းထိုးထည်​့..
​စောက်​ပတ်​အကွဲ​ကြောင်​းကိုလျှ ာနဲ့ထိရုံရှိ
​သေး....​ထောင်​ထားတဲ့မ​ကေဒူးကြီးက
​အောင်​​အောင်​့​ခေါင်​းကိုခွတင်​ပြီးဖိထား
သည်​။​ခေါင်​းမ​ထောင်​နိုင်​​တော့...။​စောက်​
ပတ်​ကိုမျက်​နှာအပ်​ပြီး ​အောင်​​အောင်​ရုန်​း
ထွက်​မရ​အောင်​ အ​ကြောင်​းကဖန်​လာ
သည်​။
      ​ခေါင်​း​ထောင်​မရလဲ မ​ထောင်​ဘူး​ပေါ့
ယက်​တယ်​...ဆိုတဲ့ဆုံးဖြတ်​ချက်​နဲ့မ​ကေ
​စောက်​ပတ်​ကြီးကို ယက်​သည်​။​စောက်​
​ခေါင်​းကိုငုံပြီးစုပ်​​တော့ ​စောက်​ရည်​​တွေရွှဲ
ပြီးပါလာသည်​။မျိုချလိုက်​ပြီး ဆက်​စုပ်​သည်​
မ​ကေဖင်​ကြီးတွန်​့တွန်​့ပြီး​ကော့ထိုး​ပေး​နေ
သည်​။နိုး​နေပြီ​ပေါ့ ။ဒူးက​တော့ဖယ်​မ​ပေးပဲ
တင်​းတင်​းဖိထားသည်​။အင်​း...ဒါဆိုခံ ချင်​
လို့ဖြစ်​မယ်​..ဆိုတဲ့အ​တွေးနဲ့ ​စောက်​​စေ့
ကြီးအဆက်​မပြတ်​စုပ်​ဆွဲပစ်​​တော့ မ​ကေ
အိပ်​​ပျေ ာ်​ဟန်​မ​ဆောင်​နိုငိပြီ။​အောင်​​အောင်​့ ​ခေါင်ကိုလက်​နှစ်​ဖက်​နဲ့အုပ်​ကိုင်​..ဆံပင်​
​တွေကို ဆွဲဆုပ်​...​စောက်​ပတ်​နဲ့မျက်​နှာကို
​ဆောင်​့ကာ​ဆောင်​့ကာ ပွတ်​​နေပါ​တော့
သည်​။အဲ....ဒူး​ခေါင်​းကြီးလဲ ဖယ်​သွားပြီ။
မ​ကေအရှိန်​​လျေ ာ့သွားမှ ​ခေါင်​းက​လေး
​ထောင်​...သွားက​လေးဖြည်​း...မ​ယောင်​
မလည်​ထရပ်​ပြီး အခန်​းထဲကထွက်​မယ်​
ပြင်​​တော့....
       လုပ်​ချင်​တာလုပ်​ပြီး   ဒီလိုပြန်​သွားလို့ရမလား...
       ဟား...မမ​ကေ...မပြန်​ပါဘူး...ဟို..
အဲ...ဟိုဒင်​း..
       လာ..လိုး...
       ဗျ ာ....
       မ​ကေ​စောက်​ပတ်​ကို လာလိုး..လို့
​ဟောဒီ​စောက်​ပတ်​ကြီးကို..လာလိုး..လို့
      အဲ...အခန်​းတံခါးဝက ​ဒေါ်မြတ်​တင်​
ပြုံးပြုံးကြီးလှည်​့ပြန်​သွားပါသည်​ ခင်​ဗျ ား..
           အား​ပေးမှုကို​ကျေးဇူးတင်​ပါသည်​
                                    ​မောင်​​ကျေ ာ်​"},


{"title":"အိမ်​​ပြောင်​းဝန်​​ဆောင်​မှု","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEtB71tQcumH03EedBK_MW42ZzSkzui1Xca-6vd9OemYjCkHDYsizM4Rika4PkU89tKir-1WPlG3KQrxqWybXNyetC2wlyGgnvnpf-5L11BGAGZM5lVm_6wHfxinOaBRN5kKrk-MCSl7Q/w128-h128-p-k-no-nu/ec91dc83284485cfe9e317df795656e9.jpg","content":"ရန်​ကုန်​မြို့မှာ​နေကြတဲ့လူ​တော်​​တော်​များများဟာ ယ​နေ့​ခေတ်​အခါမှာ​တော့ ​ပြောင်​းလဲလာတဲ့​ခေတ်​စနစ်​နဲ့အညီကန်​ထရိုက်​တိုက်​​တွေ​ပေါများလာ​တော့ တိုက်​ခန်​းနဲ့​နေကြတဲ့လူကများပြားလာခဲ့ပါပြီ အရင်​ကလုံးချင်​းကိုယ်​ပိုင်​အိမ်​နဲ့​နေကြတဲ့လူ​တွေ​တောင်​​နောက်​ပိုင်​းကန်​ထရိုက်​​ပေးပြီးတိုက်​​ဆောက်​​နေကြပြီ​ပေါ့ ယ​နေ့​ခေတ်​အခါမှာ​တော့ ကန်​ထရိုက်​တိုက်​​တွေဟာရန်​ကုန်​မြို့မှာများပြားလို့လာခဲ့ပါပြီ​လေ!!!
         ရန်​ကုန်​မြို ့ရဲ့ မြို့နယ်​တစ်​ခုမှာ​နေတဲ့ မိသားစုတစ်​စုရှိတယ်​ သူတို့မိသားစုကအရင်​ကနယ်​က​ပေါ့ ​နောက်​​တော့အိမ်​​ထောင်​ဦးစီးဖြစ်​သူကရန်​ကုန်​ကိုအလုပ်​ကိစ္စနဲ့​ပြောင်​းလာ​တော့မိသားစုလိုက်​ရန်​ကုန်​​ပြောင်​းကာ အိမ်​ဌား​နေကြတယ်​ အဲ့ဒိမိသားစုမှာအ​ဖေ အ​မေ သမီးရယ်​ သားရယ်​ ​လေး​ယောက်​ရှ်​ိတယ်​ အ​ဖေကမနက်​ဆိုအလုပ်​သွား အ​မေကအိမ်​ကကိစ္စ​တွေလုပ်​​ပေါ့ သမီးကြီးကရန်​ကုန်​မှာပဲအလုပ်​ရှာရင်​းအလုပ်​ရသွား​တော့အလုပ်​သွားတယ်​ သားက​တော့​ကျောင်​းတက်​​နေတာ​နောက်​ဆုံးနှစ်​​ပေါ့ သားနံမည်​ကအောင်​မျိုးထွန်​းတဲ့ ကိုမျိုးလို့ပဲ​ခေါ်ကြတယ်​​လေ ကိုမျိုးကအသက်​၂၀​လောက်​အရွယ်​​ကောင်​း​လေး​ပေါ့ အ​ဖေ အ​မေကအသားဖြူဖြူ လှလှပပဆို​တော့သူကလဲ ​ချောပြီးချစ်​စရာ​ကောင်​း​နေတာ​ပေါ့ နယ်​မှာထဲကမိဘက​ခြေ​မွှေးမီးမ​လောင်​လက်​​မွှေးမီးမ​လောင်​ထား​တော့ နုနုဖတ်​ဖတ်​​လေးဖြစ်​​နေတယ်​​လေ နယ်​မှာ​တော့မြို့​လေးကကျဉ်​းပြီးသူ့မိဘ​တွေကလူကြီးဆို​တော့ သူကဲချင်​တိုင်​းကဲလို့မရဘူး​လေ သူ့ကို​လုပ်​ချင်​ကြတဲ့လူ​တွေရှိ​ပေမဲ့သူ့အ​ဖေကို​ကြောက်​​တော့လဲ မစရဲကြဘူး​ပေါ့ အခု​တော့ရန်​ကုန်​​ရောက်​လာ​တော့ကိုမျိုးတ​ယောက်​ရန်​ကုန်​ကအထင်​ကရ​နေရာတချို့ကို​စူးစမ်​းလိုစိတ်​နဲ့သွားကာကြည်​့မိ​တော့ အို. . ငါကြားထားတဲ့အတိုင်​းပါပဲလား ဆိုကာ တခါနှစ်​ခါ​တောင်​ဖြစ်​ခဲ့မိပါ​တော့တယ်​!!!
           ဒီလိုနဲ့ သူတို့အိမ်​ဌား​နေတာတနှစ်​အကြာမှာ​တော့သူ့အ​ဖေကရန်​ကုန်​က​နေမ​ပြောင်​းဖြစ်​​တော့ဘူးလို့သိလိုက်​ရတယ်​ အဲ့ဒိ​တော့ ရန်​ကုန်​မှာပဲအ​ခြေချကာ တိုက်​ခန်​းဝယ်​ဖို့ဆုံးဖြတ်​လိုက်​​တော့တယ်​ သူတို့​နေတဲ့တိုက်​မှာ​ရောင်​းဖို့အခန်​းမရှိ​တော့ အခန်​းရှာရင်​း ​ဟိုး​နောက်​တစ်​ရပ်​ကွက်​မှာအခန်​းတစ်​ခန်​း​ကိုဝယ်​ဖို့​စျေးစကား​တွေ​ပြော ပွဲစားနဲ့ကြည်​့ကာ ​နောက်​ဆုံးအခန်​းတစ်​ခန်​းကိုဝယ်​ဖို့လုပ်​ကြ​တော့တယ်​ ဝယ်​လိုက်​တဲ့အခန်​းနဲ့အခု​နေတဲ့အခန်​းကကားစီးရင်​၃မှတ်​တိုင်​​လောက်​​တော့စီးရမယ်​​ပေါ့ ဒါနဲ့အခန်​းဖို့​ချေပြီး​ပြောင်​းမယ်​လုပ်​​တော့ သူ့အ​ဖေရုံးကလူငယ်​​တွေက​တော့လာလုပ်​​ပေးမယ်​​ပြော​ပေမဲ့ အားနာတာကတ​ကြောင်​း ပစ္စည်​းကများတာကတ​ကြောင်​းဆို​တော့ ​နောက်​ဆုံးအိမ်​​ပြောင်​းဝန်​​ဆောင်​မှု​ပေးတဲ့ကားပဲ​ခေါ်လိုက်​ပါ​တော့တယ်​ နယ်​ကအိမ်​ကို​ရောင်​းပြီး​ပြောင်​းလာ​တော့ ပစ္စည်​းအကုန်​ယူလာကြတယ်​​လေ ကိုမျိုးအ​မေကသူ့ပစ္စည်​း​တွေကိုမ​ရောင်​းချင်​မထားခဲ့ချင်​လို့အကုန်​ပါလာတာ​ပေါ့ !!!
                 အိမ်​​ပြောင်​းတဲ့​နေ့ကျ​တော့ဝန်​​​ဆောင်​မှု​ပေးတဲ့ကား​ရောက်​လာပါပြီ အလုပ်​သမား၅​ယောက်​ပါလာတယ်​ အဲ့ဒိအထဲမှာတ​ယောက်​က​ထောင်​​ထောင်​​မောင်​း​မောင်​းနဲ့လက်​နှစ်​ဖက်​မှာလဲတက်​တူး​တွေနဲ့​ပေါ့ဆံပင်​ကိုလှန်​ကာဖီးထား​သေးတယ်​ ပုဆိုးတိုတိုဝတ်​ကာ ​ကြည်​့​ကောင်​းတဲ့တ​ယောက်​ကိုကိုမျိုး​တွေ့လိုက်​ရတယ်​ဆိုရင်​ဖြင်​့ ရင်​​တွေခုန်​လာကာစပြီးပြိုပြပါ​တော့တယ်​ သူ့အ​ဖေ အ​မေကပစ္စည်​း​တွေကိုဘယ်​ဟာအရင်​သယ်​မယ်​ ဘယ်​ဟာ​နောက်​မှသယ်​မယ်​လုပ်​ကာ ဖြုတ်​ရမယ်​့ဟာ​တွေဖြုတ်​လုပ်​​နေကြတယ်​ သူ့အစ်​မက​တော့အလုပ်​သွားတယ်​ ပစ္စည်​းစသယ်​ရင်​ဖြင်​့ အားလုံးတနိုင်​တပိုင်​​တွေအရင်​သယ်​ကြတယ်​ တက်​လိုက်​ဆင်​းလိုက်​နဲ့​ပေါ့ သူတို့က၅လွှာမှာ​နေ​ပြီး ​လှေကားကနဲနဲကျဉ်​း​တော့ ​ထောင်​့​နေရာ​တွေဆိုရင်​သတိထားရတယ်​ အဲ့လိုသယ်​တာကိုမျိုးကလဲတနိုင်​တပိုင်​၀ိုင်​းသယ်​​ပေးတယ်​​လေ တခါမှာ​တော့သူကအဆင်​းကိုမျိုးကအတက်​​လှေကားမှာ ကိုမျိုးက ဖြေး​ဖြေးဆင်​း​နော်​ ​လှေကားကကျဉ်​းတယ်​လို့​ပြောလိုက်​​တော့ သူလဲ ဟုတ်​ကဲ့ ​လှေကားကကျဉ်​းတာ်​​နော်​လို့​ပြောကာဆင်​းသွားတယ်​ ​နောက်​တခါ ကိုမျိုးက အဆင်​းသူကအတက်​မှာ သူကပုဆိုးမပြီးတက်​လာတယ်​ မျက်​နှာချင်​းဆိုင်​ဆုံ​တော့ကိုမျိုးကအရင်​ပြုံးပြ​တော့သူလဲ ပြန်​ပြုံးပြကာ ညီ​လေး နဲနဲ​ပေါ့တာပဲသယ်​ပါ မသယ်​ရင်​လဲမသယ်​နဲ့ရတယ်​ အကိုတို့သယ်​မယ်​တဲ့​လေ ကိုမျိုးလဲ ရပါတယ်​ တို့လဲ နိုင်​သ​လောက်​သယ်​​ပေးတာပါလို့​ပြောလိုက်​​တော့ သူလဲကိုမျိုး​ပြောတဲ့စကားလုံးထဲ တို့ဆိုတာ ပါ​တော့ နဲနဲတမျိုးဖြစ်​သွားတယ်​​လေ ပြီး​တော့ပုဆိုးမကာအ​ပေါ်တက်​သွားတယ်​ သူကအ​ပေါ်က ကိုမျိုးက​အောက်​က​နေသူပုဆိုးမပြီးတက်​သွားတာလှမ်​းကြည်​့လိုက်​​တော့ ဟယ်​. . ​ပေါင်​တင်​မကဘူး တင်​နှစ်​ဖက်​ပါ​ပေါ်ကာ​ဂွေးဥနှစ်​လုံးကယမ်​း​နေတာပါပဲ ကိုမျိုးလဲရင်​​တွေခုန်​ကာ ဒိန်​း. .ဒိနး်. .နဲ့​ပေါ့ ပစ္စည်​း​တောင်​မသယ်​နိုင်​ပဲခဏချထားရတယ်​ ပြီးမှသယ်​ကာ​အောက်​ဆင်​းသွား​တော့တယ်​ ​အောက်​​ရောက်​​တော့ အ​ပေါ်ပြန်​မတက်​ပဲသူအလာကို​စောင်​့​နေလိုက်​တယ်​ ခဏ​နေ​တော့သူလာပါပြီ ​အောက်​​ရောက်​​တော့ ပစ္စည်​း​တွေကား​ပေါ်တင်​ကာ ပြန်​တက်​​တော့ကိုမျိုးလဲလိုက်​တက်​သွားတယ်​ သူကအရင်​တက်​ပြီးကိုမျိုယက​နောက်​က​ပေါ့ သူလဲပုဆိုးမကာ တက်​သွားတယ်​ ကိုမျိုးက ​နောက်​ကရင်​တခုန်​ခုန်​နဲ့လိုက်​လာတယ်​ သူလဲ​ရှေ့က​နေ​နောက်​ကိုတချက်​​​တော့လှည်​့ကြည်​့လိုက်​တယ်​ ပြီး​တော့ဘာမှမ​ပြောကာပုဆိုးကိုတိုတိုမကာတက်​သွားရင်​းခုနလိုပဲဥ​တွေမြင်​လိုက်​ရရင်​ဖြင်​့ ကိုမျိုးလဲ . .ဟိတ်​. ​ရှေ့က​နေတုတ်​ပြခဲပြနဲ့​နော်​ လူကိုရင်​ခုန်​​အောင်​မလုပ်​ရဘူးလို့​ပြောလိုက်​​တော့သူလဲရပ်​လိုက်​ကာ ဟာ. .ညီက​တော့လုပ်​ပြီ အိုက်​လို့ပါကွာ လို့ရီပြီး​ပြောတယ်​​လေ ကိုမျိုးလဲ အိုက်​ရင်​ချွတ်​ လို့နှုတ်​ခမ်​း​လေးစူကာ​ပြောလိုက်​​တော့ သူလဲ ချွတ်​ချင်​တာ​ပေါ့ မရလို့လို့​ပြောလိုက်​တယ်​ ကိုမျိုးလဲ သူ့အနားကပ်​လိုက်​ကာ ပုဆိုးကို​ရှေ့က​နေကိုင်​လိုက်​ပြီး လီးကိုကိုင်​မိ​တော့အဲ့ဒါလဲအိုက်​​နေမယ်​​နော်​လို့​ပြောကာ အရင်​​ပြေးတက်​သွား​တော့တယ်​ သူ့ကိုလှည်​့ကြည်​့​တော့ ပြုံးပြီးကြည်​့​နေတယ်​​လေ ကိုမျိုးလဲအခန်​းကို​ရောက်​​တော့ ​ရေဗူးယူကာ ​စောင်​့​နေတယ်​ သူ​ရောက်​လာ​တော့ ​ရော. .​ရေ​သောက်​အုံးလို့​ပြောကာ​ရေဗူးကို​ပေးလိုက်​တယ်​ သူလဲ​ရေ​သောက်​ပြီးတခြားလူ​တွေပါတိုက်​လိုက်​တယ်​​လေ ပြီး​တော့ပထမအ​ခေါက်​ပစ္စည်​းပို့ဖို့သွားမယ်​ဆို​တော့ကိုမျိုးအ​ဖေ အ​မေကလိုက်​သွားပြီးကိုမျိုးကျန်​​နေခဲ့တယ်​ သူက​တော့ပါသွားတယ်​​လေ ဟိုဘက်​အိမ်​သစ်​မှာပစ္စည်​း​တွေချပြီးပြန်​လာကာကျန်​တာ​တွေသယ်​ဖို့ပြန်​လာ​တော့အ​ဖေ အ​မေမပါလာ​တော့ပဲ သူတို့အဖွဲ့ပဲပြန်​လာ​တော့တယ်​ အဲ့အချိန်​မှာ ကိုမျိုးကအိမ်​​ပေါ်က​နေ​စောင်​့​နေကာ သူတက်​လာ​တော့ ဟိတ်​ . .အကိုကအကိတ်​​နော်​လို့​ပြောလိုက်​​တော့ သူကလဲ ညီက ဟိုမိုလားလို့​မေးတယ်​ ကိုမျိုးလဲအင်​းဟုတ်​တယ်​ အကို​ရောဟုတ်​လားလို့ပြန်​​မေးလိုက်​​တော့ သူကမဟုတ်​ဘူး ဒါ​ပေမဲ့အကိုသိတယ်​​လေလို့​ပြောတယ်​​လေ ကိုမျိုးလဲ ညီအကို့ကိုရင်​ခုန်​မိတယ်​ လို့​ပြောကာအနားကပ်​ကာ လက်​ကပုဆိုးကိုကိုင်​လိုက်​​တော့သူလဲနဲနဲ​တောင်​​နေပြီ​ပေါ့ ဒါ​ပေမဲ့သူလဲ ညီခဏ​လေး ပစ္စည်​းအရင်​သယ်​အုံးမယ်​လို့​ပြောကာပစ္စည်​း​တွေသယ်​ကာတက်​လိုက်​ဆင်​းလိုက်​နဲ့ အလုပ်​ပြန်​လုပ်​​နေလိုက်​တယ်​ ​နောက်​ဆုံးပစ္စည်​းကုန်​​တော့ ဒီအခန်​းကို​သော့ပိတ်​ကာပစ္စည်​းအကုန်​ကားနဲ့သယ်​ကာဟိုအိမ်​ကိုသွားပါ​တော့တယ်​ ဟိုအိမ်​​ရောက်​​တော့ ပစ္စည်​း​တွေအကုန်​တင်​ပြီးချိန်​ ပိုက်​ဆံရှင်​းပြီး​တော့ သူတို့ပြန်​ပြီဆို​တော့ ကိုမျိုးလဲ​အောက်​ဆင်​းလိုက်​သွားပြီးသူ့ကို​လှေကားမှာ အကို အလုပ်​ကဘယ်​ချိန်​ပြန်​လဲလို့​မေးလိုက်​တယ်​ သူလဲအခုပြန်​ပြီး​နောက်​တစ်​အိမ်​​ပြောင်​းပြီးပြန်​​တော့မှာ ညီဘာလုပ်​မလို့လဲလို့​​မေးလိုက်​တယ်​ ကိုမျိုးကလဲ ဟာ. .အကိုကလဲ ​တွေ့ချင်​တယ်​ အကိုရယ်​ လုပ်​ပါ​နော်​ အကို လို့​ပြော​တော့သူလဲ ဟာ. အကို ​ဆော်​ပဲလုပ်​ဖူးတာကွ ဖြစ်​ပါ့မလား လို့​ပြောတယ်​​လေ ကိုမျိုးလဲဖြစ်​တယ်​ ခုနအခန်​းကညီတို့က​နောက်​ရက်​မှပိုင်​ရှင်​ကိုပြန်​အပ်​မှာညကျအဲ့မှာဆုံမလား အကိုဘယ်​ပြန်​ရတာလဲလို့​မေးလိုက်​တယ်​ သူလဲ အကိုဒါဆိုမပြန်​​တော့ဘူး​လေ ပြီးမှပြန်​​တော့မယ်​ ဘယ်​အချိန်​​တွေ့မလဲလို့​မေး​တော့ ကိုမျိုးလဲ ည​နေ၆နာရီ​လောက်​​ပေါ့ အခုက​စော​သေးတယ်​အကိုလဲမအားဘူး​လေလို့​ပြောလိုက်​​တော့သူလဲလက်​ခံကာဖုန်​းနံပါတ်​​တောင်​းပြီးပြန်​သွား​တော့တယ်​ !!!
          ည​နေ၆နာရီ​လောက်​​ရောက်​​တော့သူဖုန်​းဆက်​လာပါတယ်​ ခုနတိုက်​​အောက်​​ရောက်​​နေပြီ​ပေါ့ဆိုကာဖုန်​းဆက်​​တော့ကိုမျိုးလဲ အ​မေ့ကိုသူငယ်​ချင်​းတ​ယောက်​ဒီနား​ရောက်​​နေလို့ဆိုကာ အိမ်​​ဟောင်​းဆီထွက်​လာခဲ့တယ်​ ဟို​ရောက်​​တော့​အောက်​မှာသူထိုင်​​စောင်​့​နေ​တယ်​​လေ အတူအ​ပေါ်တက်​ကာအခန်​းတံခါးဖွင်​့ကာအထဲဝင်​လိုက်​ကြတယ်​ အထဲမှာအခင်​းမရှိ​တော့သူကသူ့ပုဆိုးအစုတ်​​လေးအိတ်​ထဲကထုတ်​ကာခင်​းလိုက်​ပြီးထိုင်​လိုက်​တယ်​ ပြီး​တော့ ကဲ. .ညီဘာလုပ်​​ပေးမှာလဲလို့​ပြော​တော့ ကိုမျိုးလဲ လာ. .ဆိုကာဖက်​လိုက်​ပြီးနမ်​းလိုက်​​တော့တယ်​ သူ့ကိုဖက်​ကာနမ်​း​တော့သူလဲပြန်​ဖက်​ပြီးနမ်​းတာ​ပေါ့ထိုင်​လျက်​အ​နေအထားနဲ့ဖက်​ကာ နှုတ်​ခမ်​းချင်​့​တေ့ကာ ​ခေါင်​းချင်​းယှက်​ပြီးစုပ်​ကာနမ်​းကြ​တော့တယ်​ နှုတ်​ခမ်​း​တွေကိုစုပ်​ကာနမ်​းတဲ့အရသာကလိင်​စိတ်​​တွေကိိုပိုလို့တိုး​စေပါတယ်​ သူလဲလျှာနဲ့ကိုမျိုးပါးစပ်​ထဲကိုပါထိုး​မွှေကာလျှာကြမ်​းကြီးနဲ့ကလိ​ပေးတာ​ပေါ့ ကိုမျိုးလဲ လက်​ကသူ့ပုဆိုးကို​ဖြေလိုက်​​တော့သူလီး​တောင်​​နေပြီ​လေ ကိုမျိုးလဲသူ့လီးကိုလက်​နဲ့ဆုတ်​ကာထု​ပေး​နေတာ​ပေါ့ အားရပါးရနမ်​းကြပြီးခဏ​နေ​တော့ သူလဲ ညီစုပ်​​ပေး​တော့လို့​ပြောလာတယ်​ သူလဲပုဆိုး​ပေါ်လှဲချလိုက်​ကာသူ့အိတ်​​ပေါ်​ခေါင်​းအူံးလိုက်​ကာ ပက်​လက်​​နေပြီး အဝတ်​​တွေချွတ်​ကာ လှဲလိုက်​တယ်​ လီးကြီးက​တော့အကိတ်​​ပေါ့ လီးကြီးကတဆတ်​ဆတ်​နဲ့​ငေါက်​ခနဲ​ငေါက်​ခနဲတုန်​​နေကာကိုမျိုးကို ဖိတ်​​ခေါ်​နေသလိုဖြစ်​​နေတာ​ပေါ့ ကိုမျိုးလဲအဝတ်​​တွေချွတ်​လိုက်​ကာ သူ့လီးကိုကိုင်​လိုက်​ပြိံီး အရင်​ဆုံးလီးရဲ့​ဘေးတဝိုက်​ကိုလျှာနဲ့ယက်​ပါ​တော့တယ်​ သူလဲမျက်​လုံး​လေးစင်​းပြီးဇိမ်​ယူ​နေတယ်​ လီး​ဘေးတဝိုက်​ယက်​ပြီးလီးထိပ်​ကိုလျှာ​လေးနဲ့ကလိကာ စုပ်​လိုက်​ပြီးတ​ချောင်​းလုံးကိုအရင်​းကကိုင်​ကာစုပ်​​ပေးပါ​တော့တယ်​ သူလဲဖီးလ်​​တွေတက်​ကာ ဟင်​း. .ဟင်​း. .နဲ့ဖြစ်​​​နေတယ်​ ကိုမျိုးကလဲ လီးက်ိုစုပ်​​ပေး​နေတာ ပြွတ်​.  ပလွတ်​. .ပလွတ်​. နဲ့စုပ်​ရင်​းတ​ချောင်​းလုံးရ​အောင်​ငုံလိုက်​​တော့အရင်​အထိဝင်​သွားပြီးလ​မွှေးအုံကြီးကမျက်​နှာကိုလာကပ်​တယ်​​လေ ပြီ​တော့မှပါးစပ်​ထဲကထုတ်​လိုက်​​တော့ကိုမျိုးလဲ ​လေ​တောင်​တက်​တယ်​ ​အေ့. .​အေ့. .နဲ့ဖြစ်​သွားတယ်​ ​နောက်​တခါ လဥနှစ်​လုံးကိုလဲစုပ်​လိုက်​ယက်​လိုက်​နဲ့လုပ်​​ပေး​နေတယ်​ သူက​တေ့ာအရည်​ကြည်​​တောင်​စိ်​မ်​့ထွက်​လာတာ​ပေါ့ ကိုမျိုးလဲလီးကိုစ​တွေးစွပ်​ကာ တက်​ထိုင်​ဖို့ပြင်​ပါ​တော့တယ်​ လီးစ​တွေးစွပ်​ပြီး အ​ပေါ်က​နေတက်​ထိုင်​လိုက်​​တော့ အိုး...ဗြိ. .ဗျစ်​. .ဗျစ်​.  အ. .အင်​း. .ဆိုပြီးကိုမျိုးတ​ယောက်​ ဖင်​ထဲပြည်​့သွားကာစပ်​ဖျဉ်​းဖျဉ်​းနဲ့ဖြစ်​​နေတယ်​ ဒါနဲ့ပြန်​ထုတ်​ကာ ​ဖြေး​ဖြေးချင်​းပြန်​ထိုင်​ချလိုက်​တယ်​
အိုး. .ဗျိ.  ​ဗျိ. .ဗြစ်​.ဇွိ. .ဟင်​းဆိုကာစိတ်​ကို​လျော့ပြီးထိုင်​လိုက်​​တော့မှတ​ချောင်​းလူံးဝင်​သွားကာ သူ့ရဲ့ဆီးခုံ​ပေါ်ထိုင်​မိလိုက်​ကာ အသားချင်​းထိသွားပါ​တော့တယ်​ ကိုမျိုးလဲ အ​ပေါ်က​နေတက်​​ဆောင်​့ပါ​တော့တယ်​
ဖတ်​.  ဖတ်​. .ဘတ်​. .ဘတ်​.  ပြွတ်​. .ပြွတ်​.ပလွတ်​.
အိုး. . ဟင်​း. .ညီ.  ​ကောင်​းတယ်​ကွာ.  .​ဆောင်​့. ​ဆောင်​့
အိုး. .ဟင်​း...ပြွတ်​. .ပလွတ်​. .ပြွတ်​. .ပြွတ်​. နဲ့အ​ပေါ်ကတက်​​ဆောင်​့​နေတာ ​အောက်​ကသူက​တော့ ကိုမျိုးတင်​​လေးနှစ်​ဖက်​ကိုကိုင်​ကာ​မျက်​လုံး​လေးစင်​းကာဇိ်မ်​ယူ​နေတယ်​ ကိုမျိုးက​တေ့ာအ​ပေါ်က​နေ​ဆောင်​့​နေတာ သူ့လက်​ကိုယှက်​ကာ ​ဆောင်​့ရင်​းတင်​သား​တွေနဲ့ပါ​မွှေ​ပေးလိုက်​​တော့ သူလဲ အိုး.  အင်​း. .နဲ့အသံ​တွေထွက်​လာကာ ညီရယ်​ ကိုလိုး​တော့မယ်​​နော်​ဆိုပြီး ဒူး​ထောင်​ကာကိုမျိုးကိုယ်​​လေးကိုနဲနဲမလိုက်​ကာ​အောက်​က​နေပင်​့လိုးပါ​တော့တယ်​ လီးကကိတ်​​တော့ ​အောက်​က​နေပင်​့လိုးတိုင်​း ကိုမျိုးတ​ယောက်​ အိုး. .အင်​း. .ဟင်​း. .ကို.  ​ဖြေး​ဖြေးဆိုကာ​ပြော​နေရတယ်​ သူကလဲဒူး​ထောင်​ကာပင်​့လိုးတာ ပြွတ်​. ပလွတ်​. စွပ်​.  စွပ်​.  ဇွတ်​. .စွပ်​.  ပလွတ်​နဲ့ဖင်​​လေးကိုကျယ်​​နေ​အောင်​လိုး​နေတယ်​​လေ လီးဝင်​တိုင်​းထွက်​တိုင်​း ဖင်​​လေးကိုကျိန်​းပြီးစပ်​​နေတယ်​ သူလဲပင်​့လိုးတာကြာလာ​တော့​ညောင်​းလာတယ်​​လေ ဒါနဲ့ကိုမျိုးကိုထခိုင်​းကာ နံရံကိုလက်​​ထောက်​ခိုင်​းပြီးဖင်​​လေး​နောက်​ကို​ကော့ခိုင်​းပြီးစ​တွေးစွပ်​ကာ​နောက်​က​နေမတ်​တပ်​လိုးပြန်​တာ​ပေါ့ လီးကိုဖင်​နဲ့​တေ့ကာထိုးထည့်​့လိုက်​​တော့ကိုမျိုးလဲ အိုး. .ဆိုကာ နံရံကို​ခေါင်​းစိုက်​သွားတယ်​ သူက​နောက်​က​နေခါးကိုကိုင်​ကာ လိုးပြန်​ပါ​တော့တယ်​
ပြွတ်​. .ပလွတ်​.  ပလွတ်​...ပလွတ်​...အိုး...ဟင်​း. .
ပလွတ်​.  စွပ်​. .စွပ်​. .ဇွပ်​. .ဇွိ. .အိုး. .ပလွတ်​. ...
ပြွတ်​. စွပ်​. . .စွပ်​. . .ဇွပ်​. ..ဇွိ. .ပလွတ်​. .ဟင်​း. .ညီ​ကောင်​းလား.  အကို​တော့​ကောင်​း​နေပြီကွာ. . လိုးမယ်​​နော်​. ​ဆောင်​မ့ယ်​. .ဆိုကာ​နောက်​က​နေတရစပ်​ ​ဆောင်​့လိုးပါ​တော့တယ်​
​ဖောင်​း. .​ဖောင်​း...​ဘောင်​း. .​ဘောင်​း. .​ဘောင်​း. .
​ဘောင်​း. .​ဘောင်​း...​ဖောင်​း. .​ဖြောင်​း. .​ဖြောင်​း. ..
အိုး. .ရှီး. .ဟင်​း.  ကို. . အင်​း. .ညီနာတယ်​. .​ဖြေး​ဖြေး. .
မရဘူးကွာ. ကိုမရ​တော့ဘူး. .ဆိုပြီး​ဆောင်​့ပြန်​တာ​ပေါ့ . .
​ဖောင်​း.  ​ဖောင်​း...​ဘောင်​း. .​ဘောင်​း. .​ဘောင်​း. .
အင်​း.  ပြွတ်​.  . ပလွတ်​.  . .ပလွတ်​. ..စွပ်​. .အိုး. .​ကောင်​းလိုက်​တာကွာ.  .ဆိုပြီး လက်​နဲ့လဲရိုက်​လိုက်​​သေးတယ်​. .
အင်​း. .အိုး...ပြွတ်​. ပလွတ်​.  ​ဘောင်​း. .​ဘောင်​း. .ဖျန်​း..ဖျန်​း..ဖျန်​း...ဟင်​း. .ကို...နာတယ်​ . ..မရဘူးကွာ.  လိုးမှာပဲ. ..ဆိုပြီး လီးကို​ဖြေး​ဖြေးချင်​းထုပ်​လိုက့​ဆောင်​့သွင်​းလိုက်​နဲ့​ချော့လိုးပြန်​​တော့တယ်​ ​ဖြေး​ဖြေးချင်​းထုပ်​ပြီး​ဆောင်​့သွင်​းလိုက်​​တော့ ကိုမျိုးတ​ယောက်​ အိုး. အင်​းး. ဟင်​းးနဲ့နံရံကို​ခေါင်​းစိုက်​သွားတယ်​​လေ သူကပြီး​တော့ကိုမျိုးပုခုံးကိုကိုင်​ကာ ​နောက်​က​နေလိုးပြန်​တယ်​ ကိုမျိုးကဖင်​​လေး​ကော့ကာသူကပုခုံးနှစ်​ဖက်​ကိုလက်​နဲ့ကိုင်​ပြီး​ဆောင့်​ပြန်တယ​် ​့ကိုမျိုးတင်​သား​တွေဆိုတာတုန်​ဆင်​း​နေတာပြုတ်​ထွက်​မလား​တောင်​ထင်​ရတယ်​
အိုး. .​ဖြောင်​း. ​ဖြောင်​း. .​ဘောင်​း. .​ဘောင်​း. .​ဘောင်​း. .
​ဖောင်​း.. ​ဖောင်​း...​ဘောင်​း..​ဘောင်​း..​ဖောင်​း. .
အိုး. .စွပ်​. ပြွတ်​. .ပလွတ်​.  ပြွတ်​. .ပလွတ်​...ပလွတ်​. .
​ဖောင်​း...​ဘောင်​း. .​ဘောင်​း. .​ဘောင်​း. .​ဖြောင်​း. .
အင်​့. .အင်​့. .အိုး. .ကိုရယ်​. .ညီပြီးပြီ ဆိုကာကိုမျိုးလဲခံရင်​းထုလိုက်​တာနံရံ​ပေါ်လရည်​​တွေပန်​းလိုက်​​တော့တယ်​ သူလဲလိုး​နေတာ ​ဆောင်​့လိုက်​​ညှောင်​့လိုက်​နဲ့ လိုး​နေတာကိုမျိုးကလဲဖင်​ကိုညှစ်​ ညှစ်​​ပေးလိုက်​​တော့ သူလဲအရသာကအထွတ်​အထိပ်​​ရောက်​​နေတာ​ပေါ့
​ဖောင်​း...​ဖောင်​း..​ဘောင်​း  .​ဘောင်​း. .​ဘောင်​း. .
စွပ်​. .စွပ်​. .ပလွတ်​. .ပြွတ်​. .ပြွတ်​. .ပြွတ်​. .ဇွပ်​...
​ဘောင်​း..​ဘောင်​း. အိုး. .အကို. .ညီ. .အိုး. .အင်​း...ပြီးပြီ.  ပြီးပြီ ဆိုကာ ကိုမျိုးဖင်​ထဲလရည်​​တွေပန်​းလိုက်​ပါ​တော့တယ်​ ပြီး​တော့​နောက်​က​နေဖက်​ကာစိ်​မ်​ထားလို်​က်​တယ်​​လေ ခဏ​နေမှလီးကိုချွတ်​လိုက်​​တော့ လရည်​​တွေ ပွက်​. .ပွက်​ နဲ့ပြန်​ထွက်​လာတယ်​ နှစ်​​ယောက်​သား​ရေချိုးခန်​းမှာ​ရေ​ဆေးကြပြီး အဝတ်​​တွေပြန်​ဝတ်​ကာ အိမ်​တံခါး​သေားပိတ်​ကာ​အောက်​ဆင်​းလာကြတယ်​ ​အောက်​​ရောက်​​တော့ ​နောက်​တခါဆုံဖို့ဖုန်​းဆက်​ကြမယ်​လို့​ပြောပြီးကိုယ့်အိမ်​ကိုယ်​ပြန်​ခဲ့ကြပါ​တော့တယ်​ :-) :-) :-)
ပြီးပါပြီ အား​ပေးမှုကို​ကျေးဇူးတင်​ပါတယ်​ခင်​ဗျာ"},


{"title":"ဦး​လေးမိန်​းမရှုမဝ","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEif6gM2IgUTGrp-yQr7WvE6JMYnC1AJPoOkeQAyrT3qlX1q-yB41riJ5JUL1DWEno_ENgpPJXgkNKKdR9kVFcoeDZKcMjKgDJTXEpWGIWRii2oaS0DKpQ4kC_dLM6-X3opOn76wXXA5vuE/w128-h128-p-k-no-nu/4734225a9d21d72e054083f927c9ae85.jpg","content":"ကျနော့်နာမည်က စည်သူ အသက်​ ၁၉ နှစ်​ဖြစ်ပါတယ်။ မိဘများက ကျနော်ငယ်စဉ်ထဲက ဆုံးပါးသွားခဲ့ကြလို့ အမေ့့မောင် ​ဦး​လေး အောင်​မြင်​့က ​ကျနော့်ကိုမွေးစားခဲ့ တယ်။ ၁ဝတန်​းရှုံးပီးထဲကဆက််​မ​ဖြေ​တော့ပဲ ဦး​လေး ပွဲရုံလုပ်​ငန်​းမှာ လုပ်​ကူ​ခဲ့တယ်။ ​ အရင်​က​တော့အိမ်​မှာတူဝရီးနှစ်​​ယောက််​ပဲ​နေကြတာ။ ပြီးခဲ့တဲ့နှစ်​ကမှဦး​လေးကသူ့ူ့ထက်​၁၂နှစ်​​ကျော်​လောက် ်ငယ်တဲ့​​ မရှုမဝနဲ့အိမ်​​ထောင်​ပြုခဲ့တယ်။ မရှုမဝက ၂၉နှစ်လောက်ပဲရှိသေးတယ်။​ ဦး​လေးက လူပျိုကြီး အသက်​ ၄၀​ကျော်​မှ သူ့ထက်​ငယ်​​တဲ့ မိန်​းမကိုယူထားတော့ အလိုလိုက်​ရတယ်။ ​ ​ကိုကြီးရှိလား ​စည်သူ မေးပြီးပွဲရုံထဲကို မရှုမဝရောက်လာတယ်။
ရှိတယ်​ အမ အတွင်​းထဲမှာလို့ ကျနော် ပြောလိုက်​​တော့ အတွင်​းဘက်ထဲကို ်​ဝင်​သွားတယ်။ ​​ ကျနော်က​ ဦး​လေး မိန်​းမကို အမလို့ပဲ ခေါ်ပါတယ်။ ​ မရှုမဝက ကျနော့်ထက်၁၀ နှစ်​​ပဲကြီးတာ။ အတော်ကြာတော့ မရှုမဝ ပြန်ထွက်သွားတယ်။ ညနေရောက်တော့ ဆိုင်ပိတ်ပြီး ကျနော်တို့တူဝရီးအိမ်ပြန်ခဲ့ ကြတယ်။ ရေချိုးဖို့ရေချိုးခန်းခန်းဝင်ပြီး ရေမိုးချိုးပေါ့။ ချိုးပြီးလို့ရေချိုးခန်းကအ ်​ထွက်​ မရှုမဝကထမီရင်​လျားနဲ့​ရေချိုးဖို့အ လာ ကျနော်ကလည်း သူ့ရဲ့ရင်လျားထ မီပေါ်မောက်ထွက်နေတဲ့ ရင်အစုံကို မ မှိတ်မသုံငေးပြီးထွက်လာတာ။ ဝင်​တိုက်​မိရော နှစ်ယောက်လုံး ဟန်ချ က်ပျက်ပြီး တယောက်ကိုတယောက် ထိန်းလိုက်ကြတယ်။ အဲမှာ သူမရဲ့ စူဖြိုး မို့မောက်ပြီးစန်းစန်းတင့်လှတဲ့ရင်သား အစုံက ကျနော့်ရင်ဘတ်မှာဖိနေတာဗျာ။ လူပျိုဆိုတော့ မိန်းမအတွေ့အကြုံကလ ည်းမရှိ ကျနော်ရင်တွေတဒိန်းဒိန်းခုန်နေ မိသလို ပုဆိုးထဲက ကျနော့်ဖွားဖက်တေ ာ်ကလည်း သူမရဲ့ဆီးခုံမှာ ထောက်မိနေတယ်။ ကျနော်တို့နှစ်ဦး ကြားကို ၃မိနစ်ကျော်လောက် တိတ် ဆိတ်မှုကြီးကကြီးစိုးသွားခဲ့တယ်။ အိုးဖယ်ပါအုံး စည်သူ တိတ်ဆိတ်မှုကြီးကို မရှုမဝကဖြိုခွင်းလို က်တယ်။ ကျနော်လည်းမလွှတ်ချင်လွှ တ်ချင်နဲ့လွှတ်ပေးလိုက်တယ်။
ကျနော့်ရင်ခွင်ထဲကထွက်ပြီး ပုဆိုးရှေ့ ငေါထွက်နေတဲ့လီးတံကြီးကိုကြည့်ပြီး အမကိုအသားယူတယ် ဟွန်း ကောင် ဆိုးလေးမကောင်းဘူး။ ပြောပြီး မရှုမဝ ကျနော့်ရှေ့ကလှည့်ထွက်သွားတယ်။ သူမရဲ့ထွာဆိုင်ခါးလေးအောက်ကကားစွင့့််တဲ့တင်ဆိုင်ကြီးနှစ်လုံးကလျှောက် လှမ်းသွားရာမှာတလုံးတက်တလုံးဆင်းသွားတာကိုကြည့်ရင်း ကျနော့်လီးက လည်းတောင်နေတာမှ သံချောင်းအ တိုင်းပဲ။ ဘောတောင်အောင့်တောင့် တောင့်ဖြစ်နေတယ်။ ရေချိုးခန်းထဲဝင်တံခါးပိတ်ပြီး မရှုမဝရဲ့အိုးကြီးကိုမှန်းကာဂွေလှိမ့်လိုက် မှပဲအတောင်ကျသွားတော့တယ်။ ဦးလေးမိန်းမကအထန် ဦးလေးတို့အ ခန်းနဲ့သူ့အခန်းကကပ်ရပ်ဆိုတော့ ည ဖက် သူတို့လင်မယားလိုးဆော်ကြပြီဆို ကျနော်ကဖောက်ထားတဲ့သုံးထပ်သား အပေါက်လေးကချောင်းကြည့်နေကျ။ မရှုမဝကအထန် ဦးလေးအပေါ်က သူမ ကတက်ဆောင့်တာ ဒီဖက်အခန်းက ကြည့်ပြီး ကျနော်ကလည်း ဂွေလှိမ့်ပေါ့။ အခြေနေကောင်းရင် ဦးလေးမိန်းမကိုဖန် ပြီးဆွဲစားလိုက်အုံးမှလို့ ကျနော်တေး ထားလိုက်တယ်။​ဒီလိုနဲ့ နောက်​ ၄ရက်​​လောက်​နေ​တော့ အလုပ်ကိစ္စတခုနဲ့ဦးလေး​့၃ရက်လောက် ခရီး​သွားမယ်ဆိုပြီးကျနော်နဲ့သူ့မိန်​းမကိုနှုတ်​ဆက်​ကာ ခရီးထွက်သွားတယ်။ မရှုမဝကဦးလေးခရီးထွက်ပြီးညနေ လောက်မှာကျနော့့််ကိုစကားပြောရင် ပေါင််ပုတ်လိုက်လက်မောင်းကိုရိုက်လိိုက်နဲ့အထာတွေပေးနေတော့တယ်။
ဒီလောက်ဆိုရင်အခြေအနေကကို့ဘက် မှာရှိသလို သူမဘက်ကမီးစိမ်းပြနေပြီ။ ကျနော်နဲ့မရှုမဝတို့ညခင်းပိုင်းအိမ်ရှေ့ ခန်းကော်ဇောပေါ်မှာထိုင်ပြီး tvဖွင့်ကာ မကြည့်ဖြစ် စကားပြောနေကြတယ်။ ရာသီဥတုကလည်းပူတော့ဆက်တီမှာ မထိုင်ပဲ ကော်ဇောပေါ်မှာပဲထိုင်နေကြ တယ်။ စည်သူ မှန်မှန်ဖြေနော်ဆိုပြီး ကျနော့်ကို မရှုမဝကရုတ်တရက်မေး တယ်။ ဘာကိုလဲ အမ ကျနော်မေးတဲ့အခါ မင်းဟိုတလောက အမနဲ့ရေချိုးခန်းမှာဝင်တိုက်မိတော့ မင်း ပုဆိုးထဲကမာမာအချောင်းကြီးကိုမြင် လိုက်ပါတယ်။ ဟာဗျာ အမကလဲ ဘာတွေပြောမှန်းမသိ ကျနော်အရှက်ပြေလေးပြောလိုက်တယ် ။ ဘာခုမှရှက်နေတာလဲ ကောင်လေး နော် မင်း အမကိုအဲနေ့ကအသားယူတာ သိတယ်။ အမပြောတာဟုတ်လားဆိုပြီး ကျနော့်ပေါင်ဂွကြားကို လက်တင်ထား တယ်ဗျာ။ အခက်ကြီးတော့ခက်ကုန်ပြီ။ ရိုးရိုးတင်တာမဟုတ် ပုဆိုးပေါ်ကနေကျ နော့်ပေါင်ကို မရှုမဝကလက်လေးနဲ့ပွတ် နေတာ။ သူမလက်နဲ့ ကျနော့်လီးတံကြီး နဲ့ထိကပ်ဖို့သုံးလက်မလောက်ပဲလိုတယ်။ အမမေးတာဖြေလေလို့ ကျနော့်ကိုမူနွဲ့ နွဲ့လေးလုပ်ပြီးမေးတယ်။ မထူးတော့ဘူး။ ဟုတ်ပါတယ်အမ ကျနော်ဖြေလိုက်တယ်။ ဏှာဗူးလေးလို့ခြင်ထောင်သံလေးနဲ့မရှု မဝကပြောပြီး ကျနော့်ဗိုက်ကိုဆွဲလိမ် တယ်။ အား အမရယ်နာလိုက်တာဆိုပြီး သူမလက်လေးကိုအုပ်ကိုင်ကာ ကျနော့် ရဲ့တောင်မတ်နေတဲ့လီးတံကြီးပေါ်ကို တင်ပေးလိုက်တယ်။ ကျနော့်လီးကိုပုဆိုးပေါ်ကနေသူမလက် လေးနဲ့ဆုပ်ကိုင်ပြီးဂွင်းထုပေးနေတာ။ မရှုမဝပါးပြင်လေးနှစ်ဖက်ကို ကျနော် နမ်းပြီး သူမရဲ့ထူအမ်းအမ်းနှုတ်ခမ်းလေး ကိုစုပ်နမ်းလိုက်တယ်။ ကျနော့်ပုဆိုးခါး ပုံစကိုမရှုမဝကဖြေချလိုက်တယ်။
ကျ နော့်လီးတံကြီးကဖြောင်းခနဲကန်ထွက် လာတယ်။ ကျနော့်ပေါင်ခွကြားဆီသူ့ ခေါင်းကိုငုံ့ချလိုက်ပြီး လီးတံကြီးကိုပြွတ် ခနဲပါးစပ်ထဲထည့်ကာစုပ်ပေးနေတယ်။ အား ရှီးကောင်းလိုက်တာအမရယ် မျက်နှာပေါ်ကျနေတဲ့သူ့ဆံပင်တွေကိုကျ နော်လက်နဲ့သပ်ကာယူပြီးနောက်မှာဖွဖွ လေးဆွဲစုပ်ထားလိုက်တယ်။ ရေခဲချောင်းစုပ်သလိုတပြွတ်ပြွတ်နဲ့စုပ် ပေးနေတာ။ ဦးလေးမိန်းမကလီးစုပ်ပေး နေတော့ကျနော့်မှာအရှင်လတ်လတ်က နတ်ပြည်ရောက်သွားလားလို့ထင်မှတ် ရတယ်။ ခဏကြာတော့တော်ပြီအမလို့ ပြောပြီးသူ့ပါးစပ်ထဲကလီးတံကြီးကိုဆွဲ ထုတ်ကာ သူ့ကိုပက်လက်အိပ်စေလိုက် တယ်။ အိမ်တံခါးခြံတခါးကလည်း ခုန ကပိတ်ထားပြီးပြီ။ မရှုမဝထမီကိုဗိုက်ပေါ်လှန်တင်လိုက် တော့ သူ့ရဲ့ရွှေဘိုမင်းကြိုက်ပေါင်တံကြီး နှစ်ဖက်ကိုကားပေးထားတယ်။ သူ့ပေါင်ကြားမှာကျနော်ဒူးထောက်ထိုင် လိုက်တယ်။ ညအိပ်ချိန်မို့ပင်တီမဝတ် ထား။ အမွေးထူလပြစ်နဲ့ ဦးလေးမိန်းမ စောက်ဖုတ်ဖောင်းဖောင်းကြီးကို ကျနော် ကုန်းယက်လိုက်တယ်။ အား ရှီး ကျွတ်စ် အောကားများနဲ့အောစာများကိုဖုံးထဲမှာ ကြည့်ဖူးထားသူမို့ ကျနော် အဲထဲကလို သူ့ကို အပီအပြင်ဂျာပေးနေလိုက်တယ်။ စောက်စိပြူးပြူးကြီးကို ကျနော်ပါးစပ်ထဲ ထည့်ပြီးဆွဲစုပ်လိုက်တယ်။ အား အီး စည်သူရယ်ကောင်း လိုက်တာဆိုပြီး မရှုမဝဖင်ကြီးကြွကာငြီး တွားနေတယ်။ သူ့ရဲ့ကာမရှေ့ပြေး စောက်ရည်ကြည်လေးအချို့ကစိမ့်ကျ နေတယ်။ စောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသားလေး ကိုလက်နဲ့ဖြဲပြီး စောက်ခေါင်းထဲကိုကျ နော့်လျှာထိုးထည့်ကာ လျှာနဲ့လိုးနေသ လို စောက်စိကိုလည်းချေပေးနေလိုက် တယ်။ အား အီးစည်သူ အမကိုထည့်ပေး တော့ဟာ မနေနိုင်တော့ဘူးလို့ မရှုမဝ ပြောလိုက်တဲ့အခါ ယက်ရာကခွာလိုက် ပြီး ကျနော့်ပုဆိုးကိုထချွတ်လိုက်တယ်။ သူ့ပေါင်ကြားမှာဒူးထောင်တော့ကျနော့်လီးတံကြီးကိုသူ့လက်နဲ့ဆွဲပြီးစောက်ဖုတ်ဝမှာ ပေးထားတယ်။
ခါးကော့ပြီးသွင်းလိုက် တယ်။ မရှုမဝစောက်ရည်ကြည်များနဲ့ရွှဲ နေတော့ ကျနော့်လီးတံကြီးကချောချော ချူချူပဲသူမစောက်ခေါင်းထဲကိုဝင် ်ရောက်သွားခဲ့တယ်။ အား ရှီး မရှုမဝအင်းကျီပေါ်ကနေသူ့ရဲ့ရင်သား ထွားထွားကြီးတွေကိုဆုပ်ပြီး ဆောင့်လိုး နေလိုက်တယ်။ ဇွိ ပြွတ် ပလောက် စွိ ဖတ် အားအီး အိုး ဟား အားဖင်နဲ့လအုရိုက်သံတဖတ်ဖုတ်နဲ့စောက် ဖုတ်ထဲလီးဝင်ထွက်သံတို့ကသောသော ညံနေတယ်။ ဖလွှတ် ဇွစ် ပွတ် ဖတ် အားကျွတ်စ် ရှီးး အချက်ငါးလောက်ရောက်တော့ ဆီးခုံ နှစ်ခုကိုထိကပ်ထားလိုက်ပြီး ကျနော့် သုတ်ရည်များကို မရှုမဝစောက်ဖုတ်ထဲ ဗျစ်ခနဲ ဗျစ်ခနဲပန်းထုတ်လိုက်တယ်။ သူလည်းကျနော်နဲ့မတိမ်းမယိမ်းပဲ အားလို့ငြီးတွားကာ ခါးလေးကော့ တက်ပြီး ပြီးဆုံးခြင်းကိုရောက်သွားခဲ့ တယ်။ ဘုံကြိုးပြတ်ကျလာတဲ့နတ်သား လေးလို မရှုမဝရင်ဘတ်ပေါ်သို့ မှောက် ချလိုက်တဲ့အခါ ကျနော့်ကိုယ်လုံးကြီးကို ပွေ့ဖက်ထားပေးတယ်။ ကျနော်တို့ထပ်ရက်လေးနားနေလိုက် ကြတယ်ဗျာ။ ဦးလေးမိန်းမအကိတ်ကြီး ကိုလိုးဆော်ခွင့်ရတာ ငါအတော်ကံ ကောင်းတာပဲလို့ ကျနော်စိတ်ထဲကပြော နေလိုက်တယ်။ မရှုမဝရဲ့စောက်ဖုတ်အတွင်းသားလေး တွေက ကျနော့်လီးတံကြီးကိုဆုပ်ညှစ် နေတယ်။ ၄မိနစ်လောက်နားလို့ပြီးတော့ နောက်တချီဆွဲဖို့ကျနော်အဆင်သင့်ဖြစ် နေပြီ။ သူ့ဟာကြီးကပြန်မာလာပြန်ပြီလို့ မျက် စောင်းလေးထိုးပြီး မရှုမဝကပြောတဲ့အခါ အဲဒါမကိုမောင်ကထပ်ချစ်မို့မောင့်ကောင်ကြီးမာလာတာဆိုပြီး ပါးလေးကိုရွှတ်ခ နဲနမ်းလိုက်တယ်။ မောင့်ဟာကြီးထုတ်ပေးအူးလေ မတို့အ ခန်းထဲသွားကြမယ်လို့ ကျနော့်ကိုပြော တော့ သူမစောက်ဖုတ်ထဲကကျနော့်လီး တံကြီးကိုပလွတ်ခနဲဆွဲထုတ်လိုက်တယ်။
ကျနော်တို့ အိမ်ရှေ့ခန်းမှထပြီး မရှုမဝနဲ့ ဲ့ဦးလေးတို့လင်မယားအိပ်တဲ့အခန်းထဲကိုဝင်ခဲ့ကြတယ်။ အခန်းထဲရောက်တော့ မရှုမဝကကိုယ်ပေါ်ကအဝတ်တွေကိုအ ကုန်ချွတ်လိုက်တယ်။ ကျနော့်ပုဆိုးက တော့ ခုနထဲကအိမ်ရှေ့ခန်းမှာချွတ်ထား တာမို့ လဇင်းကျွတ်ဖြစ်နေတယ်။ အင်းကျီကိုချွတ်လိုက်တယ်။ မောင့်ဟာကြီးကဟယ် သူ့ဦးလေးထက် နှစ်ဆလောက်ရှည်ပြီးထွားလိုက်တာလို့ ပြောပြီး မရှုမဝလက်လေးပက်လှန်ကာ ကျနော့်လီးတံကြီးကိုဆုပ်ကိုင်ပြီးဂွင်းထု ပေးနေတယ်။ ဦးလေးလီးကသေးလား မ ကျနော်မေးတော့ ပဲမြစ်လောက်ရှိတာ လို့ပြောပြီး ဂွင်းဆက်ထုပေးနေတယ်။ ခဏကြာတော့ မောင်ချစ်ချင်နေပြီမရယ် လို့ကျနော်ပြောတော့ လိုးချင်တာဟုတ် ဖူးလားမောင်ဆိုပြီးပြောတယ်။ နှစ်ခုလုံးပဲမ မောင်လိုးချင်နေပြီ ကုတင် ပေါ်တက်ပြီးကုတင်စောင်းမှာကုန်းပေး ထား မ ဖင်ကြီးကိုကြည့်ပြီးလိုးချင်လို့ ကျနော်ပြောလိုက်တယ်။ ကျနော့်အလိုကျ ကုတင်ပေါ်တက်ပြီး မရှုမဝကုတင်စောင်းမှာ ခါးလေးခွက်ကာ ကုန်းပေးထားတယ်။ ဖင်လုံးဖွေးဖွေးကြီး နှစ်လုံးကြားက စောက်ဖုတ်ပြူပြူလေး အဝမှာ တောင်မတ်နေတဲ့လီးတံကြီးကို လက်ကမကိုင်တော့ ဒီအတိုင်းတေ့ပြီး တချက်ထဲဆောင့်သွင်းချလိုက်တယ်။ ဇွိ ပြွတ် ဒုတ် အမေ့ ကျွတ် ကျွတ် မရှုမဝစုပ်သပ်ပြီးငြီးတွားနေတယ်။ ဖင်သားအိအိကြီးတွေကိုလက်နဲ့ဖြစ် ညှစ်ပြီးလိုးဆောင့်နေလိုက်တယ်။
ဖလွှတ် ဇွစ် ပွတ် စွိ စပ် ဖတ် အား အိုးး ဟားး အီး အားကောင်းလိုက်တာ မောင်ရယ် အား ဆောင့်လိုးးပေးး အား ကျောလည်ခန့်ရှိမရှုမဝရဲ့အုံထူနက် မှောင်တဲ့ဆံပင်များကကျောပေါ်ကျ နေပြီး သူလိုးဆောင့်တိုင်းဆံပင်တွေဖွား ခနဲဖြစ်သွားတာကြည့်လို့ပင်ကောင်း သေးတော့။ သူ့လိုးဆောင့်ချက်များအ တိုင်းမရှုမဝဖင်ကြီးကနောက်ကိုပြစ်ပြစ် ချပေးနေတယ်။ မရှုမဝ တအားအားတ အီးအီးအော်ငြီးကာ ခဏအကြာမှာ သူ မကိုယ်လုံးလေးတုန်ခါလျက် ပြီးဆုံးခြင်း ကိုရောက်သွား ခဲ့တယ်။ ရှေ့ကိုလွှဲယမ်းနေတဲ့မရှုမဝရဲ့ နို့အုံကြီးနှစ်ဖက်ကိုကိုင်ပြီးသူမဖင်လုံး ကြီးခွက်ဝင်တဲ့အထိတဖုံးဖုံးတဖတ်ဖတ် နဲ့ ကျနော်လိုးဆောင့်နေတာ ညအချိန် အသားချင်းရိုက်ခတ်သံတွေကဆူညံစွာ ထွက်ပေါ်နေတော့တယ်။ အချက်၆ဝကျော်လောက်ရောက်တော့ ရေပန်းခရားကရေကျသလို သူမစောက် ဖုတ်ထဲ သုတ်ရည်များပန်းထုတ်လိုက် တယ်။ မရှုမဝလည်း နောက်တကြိမ်ပြီး ဆုံးခြင်းကိုရောက်သွားတယ်။ ပြီးပါပြီ"}]}