Books

{"books":[{"title":"တစ်ခါတုန်းက ကျွန်းရွှေဝါ","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8YkRuOHOiKqguO5ydjd586yk04Uk6_400UESTyBFhhMKpMnsU7eSwUdpAPiU6pFDZkZGv2rgk78_fFqrScvsSwK8WJqh7vZ0-PSB_pS6bOaSeJqam9DhdgZbPkH8-5UJvLKUXlwlsFas/w128-h128-p-k-no-nu/%25E1%2580%25B1%25E1%2580%25B9%25E1%2580%25AD%25E1%2580%25BA.jpg","content":"ညဉ့်သန်းခေါင်ယံ-------- မြို့ပြင် တိုးချဲ့ရပ်ကွက်တွင် ရပ်ကွက် အနောက်ဖျားမှ
ခွေး အူ သံကြီးမှာ အလယ်ပိုင်းထိ ဆူညံစွာ
အော်ညီးလို့နေသည်။
ထိုနောက် ၄င်း ခွေးအူသံကြီးမှာ ရပ်ကွက်မြောက်ဖျားပိုင်းသို့ ရွေ့လျား လာရာ--
 
ခွေးအူသံများ အော်ငြီးနေရာမှ ရုတ်တရက် ရပ်သွားခဲ့သည်။
မြောက်ဖျားပိုင်း အိမ်တစ်အိမ်တွင် - ဘွတ်ဘွတ် ပြွတ်
အား ရှီး ဗျစ်ဗျစ် ဘွတ် ဘတ်ဘတ် -- အား အအ ----- ဟူး အင်းအင်းအင့် ဘွတ် ပြွတ်
 အမလေး
မြန် မြန်လေး ဟုတ်တယ် ဘွတ်ဘွတ်
 နာနာလေးစောင့် လုပ်စမ်းပါ အား 
  ရှီ ကောင်းလိုက်တာ ကိုမိုးရယ် အား
ဘွတ်ဘွတ် ဗျစ် စွပ်စွပ် ဘွတ် --
မီးကုန်ရမ်းကုန် လိုးနေသော အသံများ ထွက်ပေါ်နေလျက်ရှိသည်။ မိန်းမဖြစ်သူမှာ- လေးဖက်ကုန်းပေးထားသဖြင့် ယောကျင်္ားလုပ်သူမှာ
ခါးလေးအားကိုင်ပြီး စွံ့ကားကောက်ချိတ်နေသောဖင်ကြီးအား-- နောက်ကနေ--- တဖန်း ဖန်း လိုးနေတော့သည်။
လွန်ခဲ့သော ၃နှစ်ခန့်လောက်မှ-------
ကျူးကျော်ရပ်ကွက်များတွင် လှည့်လည်နေထိုင်ရင်း
ညမဖြစ်သူ၏ ဖင်ကြီးအား မှန်းမှန်းဂွင်းထုနေရသည်။
အေးနွယ်ကလည်း အကိုဖြစ်သူမိုးလွင်အား မိန်းမ မလိုက်စားရန် ခဏခဏ ပြောလေ့ရှိသည်။တနေ့တွင် မိုးလွင် အလုပ်က အပြန် အေးနွယ်မှာ ထမင်းအိုးငှဲ့နေရင်း အောက်စလွတ်ကာ စောက်ဖုတ်ကြီးမှာ အတိုင်းသားပေါ်နေတော့သည်။
မိုးလွင်မှာ ကြုံရာကျဘမ်းလုပ်ရင်း မျိုးမျိုးမြတ်မြတ်ငွေဝင်သောနေ့တွင် အရက်ကလေး တထွေထွေဖြစ်နေတတ်သည်။ ယနေ့တွင် ငွေစလေးရွှင်နေသဖြင့် အရက်သောက်ပြန်လာရာ မထင်မှတ်ပဲ ညမဖြစ်သူ၏ စောက်ဖုတ်ကြီးအားတွေ့လိုက်ရ၍ - လီးတောင်နေလျက်ရှိသည်။ ညပိုင်းတွင် စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ပဲ အတင်းတက်လိုးလိုက်လေသည်။  ကိုမိုး - မောင်နှမချင်းပါ အကိုရယ်  မလုပ်ပါနဲ့----------
မိုးလွင်မှာ - မူးလဲမူး --- မှန်းနေတာလည်း ကြာပီဖြစ်သဖြင့် စိတ်မထိန်းနိုင်ပဲ ၅ချီလောက် လိုးပစ်လိုက်သည်။ အေးနွယ်မှာလည်း အစပိုင်း မောင်နှမချင်းမို့ ရှက်မိသော်လည်း --- နောက်ပိုင်းတွင် သူကိုယ်တိုင် -  မိုးလွင်လီးကြီးအား စုပ်ပေးပြီး  ညတိုင်းအလိုးခံတော့သည်။
ဧရာဝတီမြစ် အနောက်ဖက်ကမ်းမှ မိုးလွင်နှင့်အေးနွယ်တို့ မောင်နှမ တစ်မြို့ပြီးတစ်မြို့ လုပ်ကိုင်စားသောက်ရင်း ကျူးကျော်ရပ်ကွက်များတွင် နေထိုင်ကြရာ--- နိုင်ငံတော်အစိုးရမှ ဖျက်သိမ်းခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက်တွင် တိုးချဲမြို့သစ် ထပ်ချဲ့သည်အတွက် မြေကွက်များရိုက်ပေးပြီး မဲနိုက်ရာ မိုးလွင်နှင့် အေးနွယ်တို့ မြို့စွန်ကပ်၍ ဖေါက်ထားသော လမ်းတွင်
မြေကွက် တစ်နေရာ ရရှိလိုက်သည်။
ထိုရပ်ကွက်ထဲတွင် - ထမင်းဆိုင်လေးဖွင့်လိုက်ရာ - တဖြည်းဖြည်း ရောင်းကောင်းလာသည်။ဆိုင်ထပ်မချဲ့နိုင်သေးသဖြင့် အိမ်ကို နှစ်ထပ်မြှင့်ဆောက်ကာ- အောက်ထပ်တွင် ထမင်းဆိုင် အပြည့်ဖွင့်လိုက်သည်။ အချက်ပြုပ် အခန်းနှင့် ကပ်လျက်အား - အခန်းလေးခွဲ၍ အေးနွယ်တို့ ဦးလေးလင်မယားအား ရွာမှ လှမ်းခေါ်ကာ--- ဆိုင်အကူသဘောမျိုး ခေါ်ထားလိုက်လေသည်။
သူတို့၏ မျက်နှာစာမှာ မြို့ရှိပြီး ဘေးပတ်ပတ်လည်တွင် တချို့ခြေတန်ရှည် အိမ်လေးများ ---- တစ်ချို့ မဆောက်ရသေးသောအိမ်များလည်းရှိသည်။
လမ်းမတန်းဘေး မဲပေါက်သူများက ပျော်နေကြပြီး အတွင်းဘက်မဲပေါက်သူများက-တောက်-တခေါက်ခေါက်----- နဲ့ပါ။
ည၉နာရီဆို ပုံမှန် ဆိုင်သိမ်းလေ့ရှိသည်။ ဆိုင်နာမည်က -  ကျွန်းရွှေဝါ  ဖြစ်သည်။ရောင်းရငွေများ သေချာစစ်ကာ သိမ်းစည်းရင်း ဦးလေးမြိုင် --  တံမြက်စီးလှည်း ရေဖြန်း  ဆိုင်တံခါးပိတ်လိုက်တော့ဟု တစ်ဆက်ထဲပြောလိုက်လေသည်။ ထို့နောက်ရေချိုးရန် ဆိုင်အနောက်ဖက်က ရေချိုးကန်လေးဆီသို့ ရေချိုးနေတော့သည်။
ရေချိူးနေစဉ်--ဆပ်ပြာတစ်ကိုယ်လုံးတိုက်နေရင်း
ပေါင်ကြားမှ အဖုတ်ကြီးဆီသို့ လက်တဖက်ဖြင့် ပွတ်တိုက်လိုက်ပြီး ရေအဝချိုးလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် အိမ်အပေါ်ထပ်သို့ တက်သွားရာ
်ရေချိုးနေသည်ကို ချောင်းကြည့်နေသူတစ်ယောက်ရှိနေတာကိုတော့ သူမ မသိနိုင်ပေ-------။
ထိုသူမှာ - ဦးမြိုင်ဖြစ်ပြီး အေးနွယ်တို့ မောင်နှမချင်း လိုးနေကြသည်ကို သိရှိနေသည်။
အေးနွယ် အိမ်ပေါ်သို့တက်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်အိပ်နေသော-- မိုးလွင် အားတချက်ကြည့်၍ ညဝတ် အကျ ႌအရှည်အား ခေါင်းမှစွပ်ချလိုက်ပြီး ရေလဲထမိန်အား ချွတ်ချလိုက်သည်။
ကုတင်ပေါ်တက်ကာ မိုးလွင် ပုဆိုးအား ခါးထိဆွဲတင်ပြီး- လီးကြီးအား ကုန်းစုပ်လိုက်တော့သည်------ လီးကြီးမှာလည်း တဖြည်းဖြည်းထောင်မတ်လို့လာသည်။
ကိုမိုး ညမလေး စောက်ဖုတ်လည်း ယက်ပေးလေ
 ညမလေး ပက်လက်လှန်လိုက်လေ လာဒီဘက်
အေးနွယ်လည်း ပက်လက်လှန်အိပ်ကာညဝတ်အကျ ႌိကို ဗိုက်ပေါ်ထိလှန်တင်လိုက်သည်။ ပေါင်လေးနှချောင်းကားရင်း စောက်ဖုတ်ကြီးအား ဖြဲထားပေးးရာ --- မိုးလွင်လည်း တပြတ်ပြတ်နှင် ယက်နေသည်။ စောက်စိလေးအား ထိုးကလှော်ရင်းး
စောက်ခေါင်းလေးထဲသို့ လျှာနှင့်မွှေပေးလိုက်သည်။
  အင့်အင့်
အေးနွယ်တစ်ယောက် တဟင်းး ဟင်းးး ညီးရင်း တွန့်လိမ်ကော့ပျံ နေတော့သည်။
ကိုမိုး ညမလေး မနေနိုင်တော့ဘူး လိုးပေးပါတော့
  မိုးလွင်လည်း လီးကို သေချာတေ့၍ တဘွတ်ဘွတ်နဲ့ လိုးနေတော့သည်
 ပြွတ် - ဘလွတ် ဗျစ်ဗျစ် ဘွတ်ဘွတ်
အင့် အင့် အီးဟီး ဗျစ်ဗျစ် ----- လိုးနေရင်း နိုးလေးနှစ်ဖက်အား စို့ပေးလိုက်ရာ-
အားရှီး ဟုတ်တယ် ကိုမိုး စို့စို့ အား အီး
မျက်စိလေးမှာ စင်းနေပြီး ကိုမိုးလီးကြီးအား စောက်ပတ်အတွင်းသားများနှင့် ညှစ်ပေးနေသည်။
ပြွတ်ပြွတ်- ပလွတ် - ဘွတ်ဘွတ်- မိုးလွင်မှာ နို့လေးနှစ်ဖက်ကို ဘယ်ညာပြောင်းစို့ရင်း ဖိဖိ လိုးနေသည် --- အချက် ၈၀ လောက်တွင် စောက်ဖုတ်အတွင်းသားများ၏ ညှစ်နေသောဒဏ်ကို မခံနိုင်ပဲ လရည်များတဖျောဖျောနှင့် ပန်းထွက်ကုန်သည်။ အေးနွယ်လည်း စောက်ခေါင်းတွင်းပူနွေးလာကာ-- ခါးကော့တက်သွားပြီး စောက်ရည်များပန်းရင်း
လီးအရင်းထိ အဖုတ်ကြီးအားထိုးကပ်ထားလိုက်သည်
မောင်နှမ နှစ်ယောက် စိတ်လွတ်ကိုယ်လွတ် လိုးပြီး
အိပ်ပျော်သွားကြလေသည်။
ထမင်းဆိုင်လေးမှာ ပိုပိုနာမည်ရလာ၍ အကူစားပွဲထိုးကလေး ၃ယောက်ကို ခေါ်ထားရလေသည်------ ဝင်ငွေတိုးပွားလာသလို
အေးနွယ်မှာလည်း ရွှေတွဲလဲ ငွေတွဲလဲ နေနိုင်လာသည်----- တစ်ခုဆိုးသည်က အကိုဖြစ်သူမိုးလွင်- မနက်လင်းပြီဟေ့ဆိုရင် အရက်တမ်းသောက်တော့သည် --- တနေကုန်အပြင်ပဲနေရာ--- ထမင်းဆိုင်ကိုလည်း ဂရုမစိုက်တော့ပေ--- အေးနွယ်မှာလည်း ဦးလေးမြိုင်ကိုသာ အားကိုးလာရသည်။အသားငါး ဟင်းသီးဟင်းရွတ်ဝယ်လျင်လည်း ဦးမြိုင်ကိုသာ အဖေါ်ခေါ်သွားရတော့သည်။ ညပိုင်း မိုးလွင်ပြန်လာလျင်လည်း တန်းအိပ်တော့သည်။
အေးနွယ်မှာလည်း လီးနှင့်ဝေးလာသဖြင့် ရာဂစိတ်လေးများးး ထကြွနေသည်။
မိုးလွင်တစ်ယောက် မူးရူးကာ ည၁ဝနာရီထိ ပြန်မလာတော့ပေ---- အေးနွယ်လည်း အောက်ထပ်ဆင်းကာ ဦးမြိုင်နဲ့အတူ မိုးလွင်းအား ဆိုင်အတွင်းရှိ ခုန်တန်းလျားပေါ်တွင် စကားပြောရင်း ထိုင်စောင့်နေသည်။  ဦးမြိုင် အရီးလေး အိပ်ပီလား
အင်းး ငါ့တူမ နင့်အရီးလေးက ကျမ်းမာရေးမကောင်းရှာဘူး ကြာပါပြီ-----
တဖြည်းဖြည်း ညနက်လာရာ အေးနွယ်မှာ ခုန်တန်းလျားပေါ်တွင် လှဲနေရင်း အိပ်ပျော်သွားရင်း အိပ်မက် မက်နေသည်။ အိပ်မက်ထဲတွင် မိုးလွင်မှာအိမ်ပြန်လာပြီး သူမကို အပေါ်မှလိုးပေးနေသည်။ ခါတိုင်းလို ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း မလိုးပေ ဖြေးဖြေးချင်းလိုးနေသဖြင့်------ ကိုမိုးရယ် စောင့်စောင့်လိုးစမ်းပါ----- အားရှီ ဘွတ်ဗျစ် ဘွတ်ဘွတ် --- အင့်အင့် အောက်က ဖင်ကြီးအားကော့ပေးရင်း မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ
ဟင် -- ဦးမြိုင် ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ ဖယ်ပါ ဆင်းပါရှင် ----------- ဦးမြိုင်မှာ ခြေတစ်ဖက်က အောက်ထောက်ထားပြီး --------- တန်းလျားခုန်လေးအား ခွလျက် အေးနွယ် အပေါ်မှ လိုးနေသည်---- ငါ့ကို ခွင့်လွတ်ပါ တူမကြီးရာ
ဟိုတနေ့ညက နင်နဲ့မိုးလွင်တို့ လိုးကတည်းက
ငါလည်းနင့်ကို လိုးချင်တာပါ ငါ့မိန်းမက လည်း ရောဂါသည်မို့ မလိုးရတာနှစ်ချီနေပါပြီ -----
စကားလည်းပြော အောက်ကလည်း အလိုးမပျက်ပေ
အေးနွယ်မှာလည်း ဟန်ဆောင်ပြီး ငြင်းနေပေမယ့်
စောက်ဖုတ်ကြီးအား မသိမသာကော့ပေးနေသည်
အားအင့်ဟင့် အိခ် အား ဘွတ် ဗျစ်ဗျစ်
ဒီကိတ်စ-- နုတ်လုံပါစေနော် ဦးမြိုင်
အင်းပါဟ-----  ဘွတ်ဘွတ် ဘွတ် - ဗျစ် ဗျစ်  နှစ်ယောက်သား စကားတပြောပြောနှင့် အလိုး ရပ်မသွားပဲ
ဆောင့်ဆောင့်လိုးနေကြသည်။
ဦးမြိုင်လည်း အေးနွယ်က ခွင့်ပြုသည်နှင့် သူလီးကြီးကို ပြန်ကြွပြီး လီးအဆုံးထိ ဖိဖိလိုးတော့သည်။ အား အ - ကောင်း ကောင်းတယ် ဦးမြိုင်ရယ် ဟုတ်တယ် အား ဆောင့်ဆောင့် နာနာလေးဆောင့် အင့်အင့် အား ရှီး
ဗျစ်ဗျစ် ဘွတ်--ဘွတ် အူး အီး ဟင်း
ဦးမြိုင်မှာလည်း အပေါ်က ဖိအချ အေးနွယ်က ကော့ပေးချိန် ဆုံတဲ့ခါ ၂ယောက်စလုံး
တဟင်းးဟင်း နှင့် နုတ်က တကျွတ်ကျွတ် အော်ညီးလို့နေသည်။ ဦးမြိုင်မှာ ရုတ်တရက် စောက်စိလေးအားချေပေးပြီး အချက်၄ဝခန့် မနားတမ်းလိုးပစ်ရာ ---  အား   အေးနွယ် မှာ ဖင်ကြီးအား ကော့ထိုးပေးရင်း စောက်ရည်များ ပန်းထွက်ကုန်သည်
ဦးမြိုင်မှာလည်း လီးတလျှောက်နွေးကနဲ့ ဖြစ်ကာ လရည်များ ဒလဟော စောက်ခေါင်းထဲအားးး ထည့်ပေးလိုက်သည်။ အား
ထိုနောက် - လီးကိုအဖုတ်ထဲမီဆွဲထုတ်လိုက်ရာ စောက်ရည်များလရည်များ ကပ်ပေနေသော လီးကြီးကို အေးနွယ်က အငမ်းမရ ထစုပ်နေတော့သည်။
၂ယောက်သား အနားယူလိုက်ကြပီး အေးနွယ်က နာရီကြည့်လိုက်ရာ မနက် ၅နာရီခွဲကျော်၍ လင်းစပြုနေသည်။ ဦးမြိုင်အား တန်းလျားပေါ်လှဲခိုင်းလိုက်ပီးလီးကြီးပြန်မာလာအောင် အေးနွယ်က အောက်က ထိုင်ပြီး စုပ်ပေးနေသည်။ လက်တဖက်က လီးအရင်းကိုင်ထားပြီး စုပ်ရင်း --ကျန်တဖက်က ပေါင်ကြားအတွင်းရှိ စောက်ဖုတ်ကြီးကို ပွတ်သပ်နေသည်။ ၁ဝမိနစ်ခန့် စုပ်ပြီး အေးနွယ်မှာ ဦးမြိုင် အပေါ်မှ တက်ခွပြီး တဘွတ်ဘွတ်နှင့် ဆောင့်လိုးနေတော့သည်။ စောက်ခေါင်းအတွင်းသားများနှင့် လီးကြီးကိုညှစ်ကာ ဖင်ကြီးအား စကောဝိုင်းပေးနေချိန်-------
မအေးနွယ်  အမအေးနွယ် နိုးပြီလားဗျိူ့ ခဏထပါဦး ဟင်  ဦးမြိုင် ကျမ အိမ်ပေါ်တက်တော့မယ်---- ပြီးမှ တံခါးဖွင့်နော်
 အေးအေး နင်အရင် တက်သွား
 ဟုတ်ဟုတ်  ---- အေးနွယ် အိမ်ပေါ်ရောက်မှ ဦးမြိုင် တံခါး သွားဖွင့်ရာ------------
 ဟာ --- မောင်ထွန်းတို့ပါလား ဘာဖြစ်ကြတာလဲ
မိုးလွင် အား ပွေ့ချီခေါ်လာကာ --- ဘာဖြစ်မှန်း မသိဘူး ဦးမြိုင်ရေ ညက ဖဲဝိုင်းမှာ အတူရှိရင်း မိုးလွင် အိမ်ပြန်မယ်ဆိုပြီး ထွက်သွားတာ --- ကျနော်တို့ ပြန်လာတော့ အနောက်ဖက်ပိုင်းက မြှောင်းဘေးလဲနေတာတွေ့လို့ လာပို့တာပါ ----
ပြန်မယ်ဗျာ ညက တညလုံး မအိပ်ရသေးဘူး မိုးလင်းထားတာ---- အေးအေး ကျေးဇူးပါ ငါ့တူတို့ရာ
အေးနွယ် ဟေး အေးနွယ် ဒီမှာ မိုးလွင်လဲနေလို့ မောင်ထွန်းတို့့ အုပ်စု လာပို့သွားတယ်----
ဟုတ် ဦးမြိုင် လာပြီ ---- မိုးလွင်အား ဦးမြိုနှင့် အေးနွယ်တို့ ၂ယောက်တွဲပြီး အိမ်ပေါ်သို့ တင်ပေးကာ ---- ဦးမြိုင် ဆိုင်ဖွင့်လိုက်တော့ ကျမ စျေးကို တစ်ယောက်ထဲ သွားမယ် အပြန်ကြမှ မနိုင်ရင်
တစ်ယောက်လောက် လူခေါ်ပြီး သယ်ခိုင်းတော့မယ်
 အေးနွယ်လည်း မိုးလွင်အား ခြင်ထောင်ချပေးရင်း
ဦးမြိုင်အား လှမ်းပြောလိုက်လေသည်။
ထိုနေ့မှစ၍ အေးလွင်သည် အိပ်ယာထဲလဲနေတော့သည် ---- မနက်နှင့် နေ့လည်ဆိုအကောင်း ညနေစောင်း ရောက်လျင်
 ချမ်းတယ် ချမ်းတယ် ချမ်းတယ်ဟ ---------  လုပ်ကြပါဦး
အမလေး ပူတယ်ပူတယ်
အိမ်အပေါ်ထပ်မှ အော်ဟစ်နေတော့ သည်။
၃ရက်လောက်ထိ ယပ်ခပ်ပေးလိုက် စောင်ခြုံပေးလိုက်
ဆေးမှီးတိုလေးတွေ တိုက်လိုက်နှင့် မသက်သာပေ
 ၅ရက်မြှောက်နေ့တွင် ဆေးရုံတင်ကြဖို့ ဆုံးဖြတ်ပြီး
 ကဲ -- အေးနွယ် ဆေးရုံယူသွားမယ့်တွေ ခြင်းထဲထည့် --- ငါ ကားသွားခေါ်ပေးမယ်
ဟုတ် ဦးမြိုင် ---- ကျမ စီစဉ်ပြီး ထည့်ထားလိုက်မယ်
ကားသာ သွားခေါ်လိုင်တော့----
  သေပါပြီဗျ   ပူလာပြန်ပြီ  ဗျ  -------- မိုးလွင်တစ်ယောက် ဝေဒနာကို အလူးအလဲ ခံစားးးးရင်းးးးး စကားပြောလိုက် သတိလစ်လိုက် ဖြစ်နေတော့သည်။
အနီးနား အိမ်များမှ လူတွေလည်း ဝင်လာကြပီး မိုးလွင်အား အိမ်ပေါ်မှ အောက်သို့ချကာ ဦးမြိုင်ငှားလာသော ကားပေါ်တင်ပေးကြလေသည်
ထို့နောက် ဆေးရုံသို့ လိုက်ပို့ပေးကြသည်။
အကိုဖြစ်သူ မိုးလွင်အား ဆေးရုံတင်ပြီး  အခန်းငှား လိုအပ်သည်များကို ဝယ်ခြမ်းနေရသည်။ လူနာ အသုံးဆောင်ပစ္စည်းများ --- ဝယ်ပြီးသည်နှင့် ဦးမြိုင် အိမ်ပြန်လိုက်တော့ ဆိုင်ဖွင့်ထားလိုက် ကျမ  ရွာက အမျိုးတွေ အကြောင်းကြားထားတယ်  သူတို့လာမှပြန်ခဲ့တော့မယ်-- အေးးး ဒါဆို ငါပြန်မယ်
ဆိုင်အတွက် စိတ်မပူပါနဲ့ အကုန်ကြည့် စီစဉ်မယ်
သွားပြီဟေ့  ဟုတ်ဟုတ် ဦးးမြိုင် ----
ဆိုင်ကတော့ ပိတ်မရပေ------ အောက်ခြေလူတန်းစားများအဖို့ အေးနွယ်တို့ ဆိုင်လေးမှာ - မနက်ထမင်းထုပ်သွားကြပြီး ညနေအလုပ်ပြန်မှ ပိုက်ဆံရှင်းကြလေသည်။
သူတို့မြို့တက်ကာစလည်း ----- ဒီလိုပဲဖြတ်သန်းလာရသည်မို့-- စာနာစိတ်နဲ့ ရောင်းပေးသောကြောင့် ဆိုင်လေးမှာ နာမည်ရလာလေသည်။ အချိန်များ ကုန်ဆုံး၍ တာဝန်ကျ ဆရာဝန် ရောက်လာပြီး စမ်းသပ်ပေးသည်
ရောဂါမှာ မည်သို့ပြောရမှန်း မသိ၍ ကျမမသိဘူးဆရာ ----- ?
 ပါးစပ်က လျောက်အော်တာပဲ သိတာ ဆရာဝန်မှ စမ်းသပ်ပေးပြီး နက်ဖန်ကျမှ သွေးစစ်ပြီ ရောဂါရှာကြည့်ကြတာပေါ့ လိုအပ်တာတွေ လုပ်ဖို့ ခေါ်ခိုင်းလိုက်ပါမယ်----- ခု အိပ်ဆေးထိုးထားပေးမယ်  ဟုတ်ကဲ့ဆရာ'
ဆရာဝန် ပြန်ထွက်သွားမှ ဗိုက်ဆာလာတော့သည်။
မနက်ထဲက ဘာမှမစားရသေး အပူလုံးဆို့နေခဲ့သည်
အကိုတစ်ယောက်လိုရော လင်သားတစ်ယေက်လိုရော
ချစ်ခင်ရတဲ့သူမို့ ထိတ်စရာ လန့်စရာ စိတ်ပူစရာတွေ အမျိုးအမျိူး ခံစားလို့နေသည်။ တညလုံး အိပ်ပျော်နေသော အကိုဖြစ်သူကို အနီးကမခွာပဲ ကြည့်လိုက် မျက်ရည်ကျလိုက်နဲ့ အချိန်တွေကုန်သွားတော့သည်။ မနက်လင်းတော့ ရွာမှ အမျိုးတွေရောက်လာကြသည်။ မေးကြ မြန်းကြနဲ့ မိုးလွင်ကတော့ အိပ်ပျော်နေတုန်း
မောင်တစ်ဝမ်းကွဲ စမ်းကို ပါလာရာ မအေး အပြန်ကျ ငါနင်တို့နဲ့ နေခဲ့မာ ---- အေးပါဟယ် ငါလည်းလူလိုနာ အဆင်ပြေတာပေါ့ - ခု ဆိုင်ခဏ ပြန်ဦးမယ် ညကြပြန်လာမှာပါ----- မအေး ဘာမှ မစားရသေးဘူး------ ဆိုင်ရောက်မှ စားတော့မယ်
ရော့ဒါ နင်သုံးဖို့ ယူထား ကျန်တဲ့သူတွေရော မုန့်လေးပါလေး လိုက်ကျွေးလိုက် ပြောပြီး ပိုက်ဆံအနည်းငယ်ပေး ထားခဲ့သည်။
အိိမ်ပြန်ရောက်တော့ ထမင်းနဲနဲစားပြီး အိပ်ချင်လာသဖြင့် --- ဦးမြိုင် ကျမ မအိပ်ရသေးဘူး
အိမ်ပေါ်တက်အိပ်ဦးမယ် --- နေ့လည်ကျ လူပါးတဲ့ချိန်တက်ခဲ့ဦး ---- ဦးမြိုင် ကျေနပ်နေသည် အောက်က လီးကြီးမှာလည်း တင်းကနဲ့ ဖြစ်သွာသည်
နားလိုက်လေ- တူမကြီး အားရှိအောင်အိပ် ဟု
ပြောရင်း အေးနွယ်အားစိုက်ကြည့်ပြီး မျက်လုံးများအရောင်တလက်လက် ထနေသည်။
အေးနွယ်လည်း အိမ်အပေါ်ထပ်သို့တက်၍ ကုတင်ပေါ်လှဲရင်းးအောက်ထပ်မှ စကားပြောသံများ
ပန်ကန် ခွက်ရောက် ထိသံများ နားထဲကြားယောင်ရင်း
အိပ်ပျော်သွားသည်။
နေကလည်းပြင်းလာသည် - လာရောက်စားသောက်တဲ့လူများလည်း ရှင်းစပြုသည်မို့ ဦးမြိုင်တစ်ယောက် ရောင်းရငွေများအားသိမ်းရင်း ငွေသိမ်းစားပွဲအား သော့ခပ်ခါ----- အငှားခေါ်ထားတဲ့ ကလေး၃ယောက်အား ဆိုင်သေချာကြည့်ရန် မှာပြီး မိမိအိပ်ခန်းသို့ ဝင်လိုက်သည်။ မိန်းမဖြစ်သူ ရောဂါသည်မှာလည်း အိပ်နေသည်မို့ တံခါးအသာလေးပြန်စိကာ အိမ်အပေါ်ထပ်သို့ တက်လာတော့သည်။
အိမ်အပေါ်ထပ် အခန်းထဲတွင် အေးနွယ်မှာ နှစ်နှစ်ချိုက်ချိုက် အိပ်မောကျနေရာ
အသာလေးကုတင်ပေါ်တက်ရင်း - ထမိန်လေးအားဆွဲချွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ပေါင်ကြားမှပေါ်လာသော စောက်ဖုတ်ကြီးအား ကုန်းယက်လိုက်တော့သည်။ ပြွတ် ဘလပ်ဘလပ်
ပြွတ် ပြွတ် ပလပ်ပလပ်  တူမအရင်းဖြစ်သူ၏အဖုတ်ကြီးအား အားရပါးရယက်ပေးနေသည်။ အေးနွယ်မှာ အိပ်ပျော်နေရင်း ပေါင်ကြားဆီမှ တဆစ်ဆစ်ယားလာသဖြင့် အိပ်ယာနိုးလာတော့သည်။
အိုရ်  ဦးမြိုင်ရယ် ငရဲကြီးနေပါ့မယ် အား အအရှီး
ပြောသာပြောနေရသည် မိမိစောက်ဖုတ်နှုတ်ခမ်းသား
လေးများအားထိုးယက်ပြီး----- အစိလေးအားဆွဲစုပ်ပေးနေရာ---------
စောက်ရည်ကြည်များ ရွှဲနှစ်နေသည်။ အတွင်းသားများမှာ ယားယံလာသဖြင့်
အား ရှီး ဦးမြိုင် လိုးပါတော့ မနှိပ်စက်ပါနဲ့ အအ အား ရှီး အမလေး လိုးပေးပါတော့
ဦးမြိုင်လည်း လိုးချင်စိတ်များက စောက်ဖုတ်မယက်ခင်ထဲက ထကြွသောင်းကျန်းနေရာ----- အေးနွယ် ပေါင်နှစ်ချောင်းအား ပုခုံးပေါ်ထမ်းတင်ကာ
တရပ်စပ် ဆောင့်လိုးတော့သည်။
အား အ အီးဟီး အ ဟားရှီး အူး ဘွတ်
ဘွတ်ဘွတ် ဗျစ် စွပ်-- ဘွတ် ဘွတ် အားရှီး
ဟူး အအ ကောင်းလိုက်တာ ဦးမြိုင် နာနာ လေးလိုး
အင်း ဟုတ်တယ် အင့်အင့် အားရှီး ဘွတ်ဘွတ်
ဗျစ်ဗျစ် လိုးသံ သည်းသံများနှင့် ကုတင်လေးမှာ ယမ်းထိုးနေသည်။ အောက်က ----- လူတွေ ကြားသွားမယ်နော်ဦးမြိုင်- အား ရှီး အင့်အင့်
ဟူး ဗျစ်ဗျစ် --------- ဦးမြိုင်မှာ အံကြိတ်လျက် တဖုန်းဖုန်း ဆောင့်လိုးနေသည်။
အချက် ရဝလောက်တွင် နှစ်ဦးသား အထွဋ်အထိပ်ရောက်သွားကြသည်။ ခဏနားကာ အေးနွယ်အား ကုန်းခိုင်းပြီးးး တချီထပ်လိုးးးသေးသည်
အေးနွယ်မှာ ဦးမြိုင်၏ အလိုးးးသန်မှု့ကို သဘောကျနေတော့သည်။ နောက်ဆုံးဘိတ် ဦးမြိုင်လီးကြီးအား စိတ်တိုင်းကျ စုပ်ပေးပြီး ဂွင်းထုပေးရာ ဦးမြိုင်တစ်ယောက် လရည်းများထပ်မန်ထွက်လာပြီး မျက်လုံးများဆင်းကာ
ငြိမ်ကျသွားတော့သည်။
အချိန်တို့ တဖြည်းးဖြည်းကုန်လာရာ ဒီနေ့ ၅ရက်မြှောက် မိုးလွင် ဆေးရုံမှ ဆင်းရသည်
သွေးစစ် ဓတ်မှန်ရိုက် ရှာရာ ဘာရောဂါမှ မတွေ့ပေ
အိမ်သို့ ပြန်ခေါ်လာရာ မောင်ဝမ်းကွဲတော်သူ စမ်းကို ပါ ပါလာခဲ့သည်။ စမ်းကို အား အိမ်အပေါ်ထပ် အခန်းလွတ်တွင် နေရာချပေးပြီး --- အကိုဖြစ်သူ မိုးလွင်အား သူ့အိပ်ခန်းမှာပင် သိပ်ထားလိုက်သည်။
ညနေပိုင်းတွင်ထုံးစံ အတိုင်း
ဂယောင်ဂတန်းတွေ ပြန်အော် လေသည်။
အိပ်ခန်းထဲဝင် ရှိသမျှစောင်တွေ ခြုံပြီး ဖိပေးနေလိုက် ----- စမ်းကို ကလည်း ဘေးကနေ ကူညီပေးနေသည်----- မအေး ရော့ ရေနွေးပူလေးတိုက်လိုက် ဆေးနီမှုံလေးရော----
ဖိပေးနေရင်း မိုးလွင်မှာ ရုန်းနေသဖြင့် စမ်းကိုပါဝင်ပြီး ဖိပေးနေသည်။   ချမ်းတာ ကယ်ကြပါဦး 
  ချမ်းတယ် မိုးလွင်မှာ လူးလိမ့်နေသည်။ အေးနွယ် နှင့် စမ်းကိုမှာ သူလိမ့်တဲ့ဘက်လိုက်၍ လျောကျထွက်သော စောင်များကို လိုက်လံဆွဲယူ ခြုံပေးနေသည်။
ထိုသို့ စောင်များဆွဲခြုံလိုက် ဖိပေးလိုက်နဲ့ စမ်းကို၏ လီးကြီးမှာ အေးနွယ်၏ ကိုယ်လုံးနှင့် ပွတ်တိုက်မိရာ လီးကြီးမှာ ထောင်မတ်နေလျက်ရှိသည်။ မိုးလွင်မှာ--
အီး တယ် ဂယောင်ဂတန်း အော်နေရင်း လူးလိမ့်နေတာမို့ - လိမ့်တဲ့ဘက် စောင်တွေဆွဲဆွဲခြုံပေးနေရင်း အေးနွယ်မှာ စမ်းကို လီးကြီးအား ဆွဲမိလေ သည်။  အ
အု အ - စမ်းကို မှာ မျက်နာကြီး မဲ့လျက် -----
 အိုရ်  ဟယ် ------
 အမလေး  ပုဆိုးပေါ်မှအုပ်ကိုင်မိတာတောင် လီးကြီးက - လက်ထဲ တဒုတ်ဒုတ်နဲ့ သွေးတိုးနေပါလား -  အမြန်ပြန်လွတ်လိုက်ရင်း
မတော်လို့နော်  စမ်းကို မောင်လေး  -  အင်း ရပါတယ် မအေးရယ် စမ်းကိုမှာ - လီးကြီးတင်းမာနေတဲ့ချိန် အမဝမ်းကွဲဖြစ်သူမှ ဆွဲကိုင်မိသဖြင့် လရည်ထွက်မတတ် ---------- ခံစားလိုက်ရသည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် မိုးလွင်မှာ ဂယောင်ဂတန်းတွေ အော်ဟစ် လူးလိမ့်နေရင်း ငြိမ်ကျသွားသည်။
ဟူးးး ဟူး   - ငါ့လည်း မလွယ်ဘူး စမ်းကိုရေ - ဒါသာကြည့်တော့ - နင့်အကိုလည်း ဘာဖြစ်တာ မှန်းကို မသိ -  ရပါတယ် အမ- ရ ကျနော်လည်း ရွာမပြန်သေးပါဘူး  ဒီမှာ နေပြီး
စောင့် ရှောက်ပေးပါ့မယ်  အေးပါဟာ - ဦးမြိုင် တစ်ယောက်ထဲလဲ မနိုင်ဘူးဆိုင်က - နင်ရှိတော့ ပိုအဆင်ပြေတာပေါ့  -  ဒါဆို အမ ကျနော်ခဏ အိပ်ဦးမယ်- ဆေးရုံစောင့်တဲ့ရက်တွေ အိပ်ရေး မဝလို့
 အင်းး အင်း ငါ့မောင် -  အိပ်လေ- နင်လည်းပင်ပန်းရောပေါ့ ------------------
မိုးက တစ်နေ့လုံးရွာလိုက် ရပ်သွားလိုက် ပြန်ရွာလိုက်နဲ့
မိုးတိတ်သွားသောအခါ နေလုံးကြီး ပူပြင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သို့သော် အေးနွယ်တို့ ထမင်းဆိုင်လေးမှာ ---- လူမပြတ်ပေ ည၉နာရီထိ ရောင်းကာင်းလျက်ရှိသည်။ အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ကုန်လာရာ မနက် ၄နာရီလောက်တွင်
  တယ်
ချမ်းတယ် ---------- မိုးလွင် အခန်းမှ ညည်းသံများထွက်ပေါ်လာသည်။
အေးနွယ်လည်းးး ရုတ်တရက် လန့်နိုးလာကာ --- မိုးလွင် အသံကြားသည်နှင့်  စမ်းကိုရေ ဟေ့ စမ်းကို ဒီမှာ နင့်အကို ညည်းပြန်ပြီ ခဏ ထ ဦးဟေ့  ၂ကြိမ်လောက် ----- အော်နိုးရာ မနိုးသဖြင့် စမ်းကိုအိပ်သော အခန်းသို့ တံခါးဖွင့် ဝင်လိုက်ရာ
ပုဆိုးထဲမှ ထောင်ထွက်နေသော လီးကြီးအား တွေ့လိုက်ရသည်။
 ဟင်  -- ဒီကောင်လေးတော့မလွယ်ဘူး လီးကအမြဲထောင်နာပါလား -  လီးစုပ်ချင် စိတ်များတဖွားဖွားပေါ်လာရသည်။ ဦးမြိုင်နဲ့ မလိုးရတာလည်း ၅ရက်လောက်ရှိနေပြီ - ဟူး
စိတ်ကို ထိန်းကာ  စမ်းကို စမ်းကို ဟိတ် ထ ထ
နင့်အကို ညည်းနေလို့ ဆေးတိုက်ဖို့ လုပ်ဦး ---
စမ်းကိုလည်းဖြတ်ကနဲ့နိုးလာကာ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်လျင်-- မိမိ လီးကြီးအား စိုက်ကြည့်နေသော အမဖြစ်သူကို တွေလိုက်ရသည်။
ဟုတ် မအေး  --- အမ အကို့ခန်းထဲကစောင့် အောက်ထပ်မှာ ကျနော်ရေနွေးတည်ပြီး လာခဲ့ပါ့မယ်
အိပ်ခန်းထဲမှ မိုးလွင် သည်းသံများက အဆက်မပြက်ထွက်ပေါ်နေသည်။ မကြာမှီ အငွေ့တစ်ထောင်းထောင်း ထနေသော ရေနွေးခွင်လေးအား ကိုင်ပြီး -----------  စမ်းကို  အခန်းထဲဝင်လာသည်။
 ကဲ --- အမ - ရေနွေးရပြီ
ဆေး တိုက်ရအောင်  --- အေးနွယ် လည်း မိုးလွင်အား ဆေးတိုက်ပြီး ရေနွေးပူပူလေး သောက်ခိုင်းလိုက်သည်။ ထို့ နောက် စောင်တွေ တထပ်ပြီး တထပ်ခြုံပေးကာ --- အခန်းပြင်သို့ စမ်းကိုနဲ့အတူ ပြန်ထွက်ခဲ့သည်။
မနက်မိုးလင်းကာနီးမို့ စမ်းကိုလည်း ခဏတော့ပြန်အိပ်မည်ဟု တွေးရင်း မှေးနေရာ ခဏအကြာတွင် ----.
ကိုမိုးရယ် ---------- ညီမလေးးးကို စိတ်ချလက်ချ ထားခဲ့ပြီလား   ညီမလေးကို ဘယ်တော့မှ မခွဲဘူးးးဆို ဟီး  ခုတော့ ရက်ရက်စက်စက် ပစ်သွားပြီးလား
အေးနွယ်၏ အော်သံကြောင့် စမ်းကိုလည်း မိုးလွင် အခန်းထဲဝင်လာရာ အကိုဖြစ်သူ မိုးလွင်မှာ စန့်စန့်ကြီးဖြစ်နေတော့သည်။ အပေါ်ထပ်မှ အော်သံများကြောင့် ဦးမြိုင်တို့ လင်မယားလည်း တက်လာပြီး မိုးလွင်၏လက်ကို မပြီး သွေးတိုးမတိုး စမ်းကြည့်ကြသည်။နှစ်ယောက်လုံး ခေါင်းခါနေကြတော့သည်။ -----
 ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲကွာ --------- မနေ့က အကောင်းကြီး ဒီနေ့မနက် သေလူ ဖြစ်ပါပေါ့လား
အဖြစ်ဆိုးလှကြည်လား
အေးနွယ်မှာလည်း ရှိုက်ကာရှိုက်ကာ ငိုနေသည်
 ကဲကဲ ---- ငိုတာလည်း ငိုပေါ့ အကိုမိုးလွင် အလောင်းကို အောက်ထပ် ချရအောင်  စမ်းကိုမှာ မျက်ရည်လည်လျက် သတိပေးလိုက်သည်။
အိမ်နီးနားချင်းများလည်း ရောက်ရှိလာပြီးး အောက်ထပ် တွင် တခါးပေါက်နား အနီး အလောင်းပြင်ကြလေသည်။ ဦးမြိုင်နှင့် စမ်းကိုမှာ
အကွက်စေ့အောင် စီစဉ်နိုင်ကြသည်။ အေးနွယ် မှာတော့ ငိုရလွန်း၍ ပင်ပန်းနွမ်းလျ နေတော့သည်။
မိုးလွင်၏ နာရေး သတင်းကို ရွာမှ ဆွေမျိုးများဆီသို့
အကြောင်းကြားလိုက်သည်။
အချိန်များကုန်သွားကာ ရေနွေးအိုးတည် လက်ဖက် ဆေးလိပ် ကွမ်း အစရှိသည်များ စီစဉ်နေကြသည်။
အိမ်ထဲမှာလည်း လူတွေဝင်လိုက်ထွက်လိုက်
အိမ်ရှေ့တွင်လည်း ကနားဖျင်း ထိုးထားလိုက်သည်။
တဖြည်းဖြည်း ညဉ့်နက်လာသည်။
ဝေါ ----- ဝေါ ----- ဝေါဝေါ
မိုးကလည်း တအားရွာချနေသည်။ အိမ်အောက်ထပ် ဖဲဝိုင်းကလည်း ဆူညံ့နေလျက် ----- ဆွဲကွာ ဆက်ဆွဲ
ဒိုင်---- ဖိုက်ကတ် တက်ပြီဟေ့ --- သေတဲ့အိမ်လှန်ထားးးး ------ မိုးလွင်၏ သောက်ဖေါ်သောက်ဖက် ဖဲရိုက်ဖေါ် ရိုက်ဖက်တွေဝိုင်းက --- အဆိုးဆုံ းးးး ဆူညံ့နေသည်။
စမ်းကို တစ်ယောက် ကွမ်း လက်ဖက် ရေနွေးကြမ်း
ဆေးပေါ့လိပ် --- ဧည့်ခံပေးနေသည်။ ဖဲဝိုင်းဘေးမှ ထိုင်ကာ ဘေးကနေ ကွက်ကျားလိုက်ထိုးနေသည်။
မီးခြစ် ခဏ ခဏ လာတောင်းနေကြသောကြောင့်
အိမ်ပေါ်တက်၍ သူ့အခန်းထဲမှ မီးခြစ်ယူရန် အိမ်ပေါ်ထပ်သို့ တက်ခဲ့လေသည်။
အိမ်အပေါ်သို့ရောက် အမအေးနွယ်အခန်းမှ ဘွတ်ဘွတ်
ပြွတ်ပြွတ် ဘွတ် စွပ်
ဘွတ် ဘွတ် ---- ဘွတ်  -------- သည်းသံများကြောင့် အသာချောင်းကြည့်လိုက်သည်။
 အားမငယ်ပါနဲ့ အေးနွယ်ရာ ငါလည်းရှိသားပဲ
ပြီးတော့ စမ်းကို လည်းရွာပြန်မလွတ်နဲ့တော့ ဒီမှာခေါ်ထားရတာပဲ အင့် အင့်  ဘွတ် ဘွတ်
ဗျစ်ဗျစ်  ဘွတ်ဘွတ်
 ဦးမြိုင်မှာ တူမဖြစ်သူ အေးနွယ်အား အားပေးစကားပြောနေရင်း မျက်နှာချင်းဆိုင် တေ့လိုးနေသည်။ ဦးမြိုင် ပုဆိုးနှင့် အေးနွယ် ထမိန်မှာ အောက်တွင် ကွင်းလုံးပုံလျက် အား
ပြွတ် ပြွတ် စွပ် ---  ဘွတ် ဘွတ် ဘွတ်
အေးနွယ် ခါးလေးအားကိုင်ကာ ဆွဲဆွဲလိုးနေသည်။
 ဟုတ်ကဲ့ ဦးမြိုင် ဒီတိုင်းဆို စမ်းကို ရွာပြန်မလွတ်ပဲ ခေါ်ထားလိုက်မယ် စကားပြန်ပြောရင်း အေးနွယ်မှာ
စောက်ဖုတ်ကြီးကို ရှေ့သို့ကော့ကာ အလိုက်သင့် ပြန်လိုးပေးနေသည်။ အင့် အင့် ---  ဘွတ် ဗျစ်ဗျစ်
ဘွတ် ဘွတ်ဘွတ် ပြွတ် စွပ် ---- ဘွတ် ဘွတ်
စကားပြောရင်း အလိုး မပြတ်ကြပေ------
စမ်းကို မှာ ကြေကွဲမှု့အပေါင်းသရဖူဆောင်းပြီး တဖန်းဖန်းးးး တဘွတ်ဘွတ် လိုးနေကြသော
ဦးလေးဖြစ်သူနှင့် အမဖြစ်သူတို့ လိုးပွဲကြီးကို ချောင်းနေရင်း ပုဆိုးအသာမပြီး ဂွင်းထုလျက်ရှိသည်။
ဝေါ ဝေါဝေါ
မိုးခြိမ်းသံများနှင့် မိုးကကောင်းနေတုန်းပင်ဖြစ်သည်။
 ထိုစဉ် အိမ်အောက်ထပ် တွင်တော့
 ရေ ----- ရေ --------- ရေပေး ပါ
 ရေ ------ ရေ -
------- ရေ --------- ရေ
ဖဲဝိုင်းမှ လူတစ်ချို့ကလည်း -------- အသံထွက်ပေါ်လာရာသို့ ---- လှမ်း ကြည့်ကြသည်
မိုးလွင် အလောင်းကြီးမှာ လက်မနှစ်ဖက်ကို ဆံပင်ချည်ဖြင့် ချည်နှောင်ထားရာ လက်နှဖက်လုံးမှာ အပေါ်သို့ မြှောက်တက်လာရင်း အသံများထွက်ပေါ်နေသည်။
 ရေ ရေ ------- ရေ ပေး
ရေပေး ရေပေး ပါ
 အမလေး မင်းမေကလွှားသရဲ သရဲ
ဝုန်း
ဖဲဝိုင်းမှ လူများလည်း အိမ်ရှေ့ ကနားဖျင်အောက်ထိ ထွက်ပြေးကြသည်။ အိမ်အပေါ်ထပ်မှ စမ်းကို နှင့် ဦးမြိုင် --- အေးနွယ်တို့ ဆူဆူညံ့ညံ့ ------ အသံများကြားလိုက်ရသည်။ စမ်းကိုမှ --------- အရင်ပြေးဆင်းလာသည်။ ထို့နောက့် ဦးမြိုင်နှင့်အေးနွယ်တို့ လိုးပွဲ ခနရပ်ကာ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာကြသည်။
ကုတင်ပေါ်မှ မိုးလွင်အလောင်းအားးးးးမြင်ပြီးးး
 ဟင်   အမလေး
ဘယ်လိုဖြစ် ----- အေးနွယ်မှာ အလောင်းကောင်အားကြည့်ရင်းးး သတိလစ်သွားလေသည်။
စမ်းကိုလည်း - အလောင်းပြင်တဲ့ ကုတင်ကို လှမ်းအကြည့်  အမလေး သရဲဗျ သရဲ ထထိုင်နေပြီ ------- ဦးမြိုင်မှာ - ဟာ စမ်းကို မင်းဟာကလည်း နေစမ်းပါဦးကွာ   အေးနွယ်ကို ကြည့်ထား  ငါသွားကြည့် မယ် ကနားဖျင်အောက်က လူတစ်ချို့လဲ ဦးမြိုင် အပြုမူကြောင့် တချို့အိမ်ထဲ ပြန်ဝင်လာကြသည်။
မိုးလွင် --- ငါ့တူ --- မင်း --- မင်း မသေဘူးမလား
ရေ --- ရေ --- ပေးပါ  ရေ --- ရေ
ဟာ - ဟေ့လူတွေ မကြောက်နဲ့ ဒီနားလား ရေတစ်ခွက်လောက် ယူခဲ့ပါဗျာ  မိုးလွင်  မသေဘူးဗျ ------ ထိုနောက်တွင် ဦးမြိုင်မှ ခြေမ လက်မ ချည်ထားသော ဆံပင်ချည်များကို ဖြတ်ပစ်လိုက်သည်။ စမ်းကိုလည်း အေးနွယ် သတိပြန်ရလာသဖြင့်  ရေခပ်ပြီး အနီးသို့ ရောက်လာသည်။ ဦးမြိုင်မှ ' ့ မိုးလွင် ရေကို နည်းနည်းချင်း ဖြည်းဖြည်းစီသောက်  ပြောပြီး ကုတင်ပေါ်မှ ပွေ့ချလိုက်သည်။
ကုတင်လည်းဖျက်ပစ်လိုက်သည်။ ကနားဖျင်လည်းဖျက်ပစ်လိုက်သည်။ ဆူညံ့နေသဖြင့် အနီးနားမှ အိမ်များလည်း နိုးလာပြီး လာကြည့်ကြသည်။
 ကဲ --- လူတွေ သိပ်မအုံးနဲ့ --- မိုးလွင် ခုမှပြန်သတိရလာတာ - သက်သာကာစရှိသေး
အသက်ရှုမဝပဲ ဖြစ်နေမယ် --- နောက်နားတိုး ကြည့်ကြည့်ကြ
ဦးမြိုင် အော်လိုက်သဖြင့် ဝိုင်းအုံနေသော လူအုပ်မှာ ခမ်းလှမ်းလှမ်း ဆုတ်သွားကြသည်။
အေးနွယ်မှာလည်း ဆုံးရှုံးပြီထင်နေရာမှ အကိုဖြစ်သူမှာ သေရမှ ပြန်ရှင်လာသဖြင့် သတိရရခြင်း ဝမ်းသာလျက်ရှိသည်။
 ဟော ဟော --- မျက်လုံးဖွင့်လာပြီ
 အေးနွယ် - စမ်းကို  ဒီနားလာဟေ့ မိုးလွင် မျက်စိပွင့်နေပြီ --------
 ဟင် အကို -- မသေဘူးနော်  အကို သတိပြန်ရလာတာ ဝမ်းသာလိုက်တာ အကိုရယ်   အကို - အကို အေးနွယ်မှာ ကတုန်ကရင် ဖြစ်နေရှာသည်။  ငါ မသေပါဘူး အေးနွယ်ရ သတိလစ်သွားတာပါ  ထိုသို့ပြောပြီး ရေထပ်တောင်းကာ ရေသောက်ပြီး ပြန်အိပ်သွားသည်။
အခြေအနေကို ဦးမြိုင် အကဲခတ်လိုက်သည်
ကဲ ဒီည တော့ မိုးလွင်ကို အောက်ပဲသိပ်လိုက်တော့
ခုန်းရှည်နှစ်လုံးကပ်လိုက် --- စမ်းကို မင်းက အောက်ဆင်းအိပ်လိုက် ----  ဟုတ်ဟုတ် ဦးမြိုင်
အေးနွယ်လည်း ပင်ပန်းနေပြီ အိမ်ပေါ်တက် နားလိုက်ဦး ---- ဦးမြိုင်မှာ အစီအစဉ် ချပြီး လူစုကွဲချိန် အိမ်ပေါ်သို့ အသာလေး တက်သွားတော့သည်။ စမ်းကို မှာ မိုးလွင်ဘေးတွင် အခြေနေကြည့်ရင်း စောင့်ပေးနေသည်
အိမ်အပေါ်ထပ်တွင်တော့ --  အား ဦးမြိုင် ဟုတ်တယ် လိုးလိုး စောင့်ပြီးလိုးပါရှင် -- - အေးနွယ်အခန်းထဲ၌် မပြီးသေးတဲ့ လိုးပွဲလေးဆက်လက်ဆင်နွှဲနေသည်။
 ဘွတ် ဘွတ် - ဗွတ်ဘတ် ဘွတ်
အေးနွယ်မှာ လေးဘက်ထောက်လျက် ကုန်းပေးနေသည်။
ဦးမြိုင်မှာ ဖင်ကြီးအား ငုံ့ကြည်ကာ
တဘွတ် ဘွတ် နှင့် လိုးးနေသည်။ လိုးရင်း ဦးမြိုင် ဆောင့်ချက်တွေ လျော့လိုက်လာသည်။  ကဲ ဦးမြိုင် ပက်လင်လှန်လိုက် ကျမ အပေါ်က တက်လိုးပေးမယ်
ဦးမြိုင် ပက်လက်လှန်လိုက်ရာ အေးနွယ်မှာ လီးကြီးအား ကုန်းစုပ်တော့သည်။ ပြွတ်ပြွတ် ပလပ် ပြွတ်ပြွတ် --- ပလပ်ပလပ်  ------ လီးကြီးပြန်မာလာမှ ဦးမြိုင်ပေါ်ခွကာ
အပေါ်မှ တက်လိုးပေးလိုက်သည်။ ဖင်ကြီးမှာ မြှောက်တက်လာပြီး အောက်သို့ ဖိဖိချပေးနေသည်။
ဘွတ် ဘွတ် ---- ဘွတ်ဘွတ် ဗျစ် အ   ဗျစ်ဗျစ် ဘွတ်ဘွတ် ဗျစ်
ရှီ  ဘွတ်ဘွတ် ပြွတ်ပြွတ် အား
အ ဘွတ်ဘွတ်
အေးနွယ်ဖင်းကြီး ရမ်းခါနေကာ မီးကုန်ရမ်းကုန်စောင့်နေတော့သည်။ မကြာမှီ
အား  ကောင်းလိုက်တာ
ဟူး သည်းငြူရင်း ဦးမြိုင်လီးကြီး နွေးကနဲ့ ဖြစ်သွားရာ ဦးမြိုင်လည်း အောင်မှ အချက် ၂ဝလောက် ပင့်လိုးကာ လရည်များ အေးနွယ် အဖုတ်ထဲသို့ ပန်းထဲ့လိုက်တော့သည်။
ဦးမြိုင် အောက်ဆင်းလာသည်နှင့် ခဏနေတော့ စမ်းကို အိမ်ပေါ်တက်သွားသည်။ မိုးလွင်ကတော့ အိပ်ပျော်နေလျက် ----  အေးနွယ်မှာလည်း အကိုမိုးလွင် ပြန်ရှင်လာသဖြင့်  လန်းလန်းဆန်းဆန်းလေးဖြစ်လာသည်။ ဦးမြိုင် တချီလိုးပေးတာတောင် စိတ်ကမကျသေးပေ
ထိုစဉ် စမ်းကိုမှာ အခန်းထဲဝင်လာပြီး  အမအေးနွယ် သက်သာပြီလား လာကြည့်တာ အမ  တကယ်တော့ စမ်းကိုမှာ အေးနွယ် ပေါင်ကြားသို့ မျက်စိက ရောက်နေသည်။  အိုရ် ဘယ်နဲ့ဟာလဲ စမ်းကို - နင်က ကိုယ့်အမကို ဘာများလုပ်ချင်နေလို့ ပေါင်ကြားပဲကြည့်နာလဲ - ခ်ခ်  စမ်းကို ဝမ်းသာသွားသည် အခြေနေက ကောင်းပြီ
ဟာ အမကလည်းဗျာ ဟီးးး
ကုတင်ပေါ်မှ ပုဆိုးကိုလှမ်းဆွဲ ချှွတ်လိုက်ရာ စမ်းကို လီးကြီးမှာ အပေါ်ကော့တက်လျက် ဦးမြိုင် နှင့်မိုးလွင်ထက် တုတ်ပြီး ရှည်နေသည်။ အေးနွယ် မှင်သက်မိသွားသည်။ အလိုအလျောက်ပဲ လီးကြီးအား စုပ်ပစ်လိုက်ရာ  ပြွတ် ပလပ်ပလပ် ပြွတ်ပြွတ် အ အ
ရှီး အအာ ပြွတ် ပြွတ် ပလပ်
အား ရှီး  လီးစုပ်သံများ
သည်းသံများ ထွက်ပေါ်လျက်ရှိသည်။
ထို့နောက် စမ်းကိုုက ကုတင်ပေါ်တင်ကာ ဦးမြိုင်လိုးထားသော အေးနွယ်စောက်ဖုတ်ကြီးအား ကုန်းယက်ပေးသည်။ အားဟာကွာ အင့် အင်း လုပ်တတ်လိုက်တာ စမ်းကိုရာ
အ   ပြွတ် ပလပ်ပလပ်
စမ်းကိုမှာ ယက်နေရင်း စောက်ခေါင်းထဲမှ ဦးမြိုင် လရည်နှင့်စောက်ရည်များ လျှံထွက်လာမှ ပါးစပ်ကို အပေါ်တိုး၍ စောက်စိလေးအား ဆွဲစုပ်တော့သည်။
အား
 လိုးပေးပါတော့ဟာ ငါမနေနိုင်တော့ဘူးစမ်းကို အား
စမ်းကိုလည်း စောက်စိလေး စုပ်နေရက် ခါးဆန့်ပြီး လီးကြီးကိုင်ကာ အေးနွယ်စောက်ဖုတ်ထဲ့သို့ ထိုးထည့်လိုက်သည်။ ဗျစ် အင့်အင့် အားးးးး အ
ဖြည်းဖြည်း စမ်းကို နင့်လီးကြီးက တုတ်တာဟာ
ငါ့စောက်ဖုတ်ထဲ တင်းကျပ်နေတာ 
ဖြည်းးဖြည်းချင်းလိုးနေရာ လီးကြီးမှာ အဆုံးထိ ဝင်ရောက်သွားသည်။  အား ကျွတ်  အ အ
ရပြီ စောင့်တော့ ငါခံနိုင်ပြီ စောင့်စောင့်
အေးနွယ်မှာ ခုမှ ဒင်ပြည့်ကျပ်ပြည့် လီးအရသာကို ခံစားမိနေသည်။
ဘွတ် ဘွတ် ဒုတ် စွပ်   ရှီး ဘွတ်ဘွတ် ပြွတ်ပြွတ် အ
ဟုတ်တယ် ဆောင့် -- စမ်းကိုမှာ အရှိန်ဖြင့် ဆောင့်ဆောင့် လိုးရာ စောက်ခေါင်းထဲထိိ လီးကြီးမှာ အဆုံးထိ ဝင်သွားတိုင်း  အေးနွယ်မှာ ကော့ပျံ နေလေသည်။ စောက်ရည်များ ပွက်ကနဲ့ပွက်ကနဲ့
စမ်းကိုလီးရီး ဝင်လာတိုင်း သားအိမ်ကို စောင့်မိသဖြင့်
စောက်ဖုတ်တစ်ခုလုံး ကျင်တက်နေသည်။
 အား ဒုတ်ဒုတ် ပြွတ် စွပ်---- ဗျစ်ဗျစ် အား
ရှီး ဟူး
အေးနွယ်မှာ ရင်ဘတ်ကြီး ကော့တက်လာ ခေါင်းတရမ်းရမ်းဖြင့်  အား ရှီး အား
တုန့်ကနဲ့ ဖြစ်သွားကာ စမ်းကို ခါးအားဆွဲပြီး လီးတဆုံးထိ စောက်ဖုတ်ကြီး ကော့ထိုးကာ ညစ်ချလိုက်သည်။  အား အ အ ရှီး
အီး ဟူး   ကောင်းလိုက်တာ စမ်းကိုရာ နှင့် လီးကြီးက တကယ်ကို အရသာရှိတယ်။
စမ်းကို လည်း အေးနွယ်ပြီးသွားသည်ကို ကြည့်ကာ
လီးထပ်မှ ကျင်တက်လာကာ  အား ရှီး အမအေးနွယ် ကျနော် ပြီးပြီ  အား အအ ဟူး
အမဖြစ်သူ ဆောက်ဖုတ်ထဲ လရည်များထဲဲ့ပစ်လိုက်သည်
အခြေနေတွေ အေးဆေးဖြစ်သွားသည်နှင့်- ထမင်းဆိုင်လေးပြန်ဖွင့်လေပြီ မိုးလွင်မှာ နလံမထူသေး - စျေးကို စမ်းကိုပဲ လိုက်ပို့ရသည် CZI ဆိုင်ကယ်တစ်စီး ဝယ်ထားလိုက်၍ ဆိုင်ကယ်တက်စီခလည်း မကုန်တော့ပေ
စျေးဝယ်အပြန် မိုးက ဝေါကနဲ့ ရွာချ လိုက်ပြန်သည်။
 အို ---- ဒီမိုးနယ် ခက်တော့တာပါပဲ
အမအေးနွယ် ဟိုရှေ့က အပင်အောက်ရပ်လိုက်မယ်
အိုးခိုရအောင် တော်ကြာနေ ဖျားနေလိမ့်မယ်
ရပါတယ် ငါ့မောင်ရ ဒီမိုးလောက်က ခဏဆိုတိတ်မှာ --- မောင်းသာမောင်း
သို့သော်- ရုတ်တရက် မိုးသားများ လေနှင့်အတူပါလာပြီး ဝေါကနဲ့ ရွာချလေရာ
ဒီတစ်ခါတော့ နှစ်ယောက်လုံး တစ်ကိုယ်လုံး ရွဲသွားသည်။ အိမ်ပြန်ရောက်ဖို့က ၄၅မိနစ်လောက် မောင်းရဦးမည်။
 ကဲ အမအေးနွယ် ရှေ့ကအပင်အောက်မှာ တဲလေးရှိတယ် ခုန်လေးရော ထိုင်လို့ရတယ်အကြော်တဲဖြစ်ဖို့များသည်
စမ်းကိုမှာ ပြောရင်း မောင်းချသွားကာ တဲနားအနီးသို့
ဆိုင်ကယ်ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။ စျေးချင်းတောင်းများချကာ  အမအေးနွယ် ခုန်ပေါ်ထိုင်လိုက် - ဟူး  အေးနွယ်လည်း ခုန်လေးပေါ်ထိုင်ချလိုက်ရာ မျက်နှာချင်းဆိုင် စမ်းကို ပေါင်ကြားမှ အရာကြီးအားကြည်မိတော့သည်။ပုဆိုးရေဆိုနေ၍ လီးကြီးမှာ အမြှောင်းလိုက် ထနေသည်။
ရင်ထဲချမ်းစိမ့်စိမ့် ဖြစ်လာသည် ခန္တာကိုယ်က သွေးသားတို့ ဆူပွက်လာတော့ ----- ချက်ချင်းနွေးသွားပြန်သည်။ စမ်းကို ပေါင်ကြားမှ လီးကြီးကို ရေဆို ပုဆိုးအပေါ်မှ အုပ်ကိုင်လိုက်သည်
ဝေါ     ဝေါ    ------  ဝေါ   ဂျိန်း  ဒလိန်း  ဝေါ   ဝုန်း  ဝုန်း  ဂျိန်း - မိုးတွေ တအားကောင်းနေသည်။ တဲလေးအတွင်းမှ အေးနွယ်မှာလည်း စမ်းကို လီးကြီးအား ပုဆိုးလှန်ကာ စုပ်ပေးနေသည်။  ပြွတ်   ပြွတ်  ------ ပလပ်ပလပ်ပလပ်   အား ရှီး ကောင်းလိုက်တာ အမအေးနွယ်ရာ  စမ်းကိုယ်မှာ မိုးရေများရွှဲနေသောလည်း လီးကြီးက အေးနွယ် ပါးစပ်ထဲ နွေးနေရာ အရသာထူးကဲလျက်ရှိသည်။ တဲအပြင်ဘက် လမ်းပေါ်မှာ ဆိုင်ကယ် တစ်စီးစ နှစ်စီးစ ဖြတ်သွားသော်လည်း သူတို့ကို ရုတ်တရက် မမြင်နိုင်ပေ တဲရှေ့ဆိုင်ကယ်လေးဖြင့် ကွယ်နေတော့သည်။ လီး -  ဒစ်ဖျားလေးအား လျှာဖြင့် ဝှိုက်ကာ - အရင်းထိစုပ်ပေးနေရာ - စမ်းကို တစ်ယောက်  အ    အအ    -------   ရှီး  အား   အအ      ဟူး 
အေးနွယ်ခေါင်းအား ထိန်းကိုင်ရင်း ပါးစပ်ကို လိုးနေတော့သည်။  အု   အိ့   ဖလွပ်   အွတ်  အား  ပြွတ်ပြွတ် ---   ရှီး  အု     အု   ဖလွပ်
အေးနွယ်မှာ လီးကြီးအား ပါးစပ်မှထုတ်ရင်း  စမ်းကို  မောင်လေး ပါးစပ်ကို အဲ့လို မတအား မလိုးရဘူးဟ - ငါ့ဖြင့် ခဏတိုင်းသီး သီးနေတာ   ဟုတ်ဟုတ်  အမအေး စိတ်မထိန်းနိုင်လို့ပါဗျာ   လီးကြီးအား ဂွင်းရိုက်နေရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ထို့နောက် အေးနွယ်က ဖင်ကြီးအားရှေ့တိုးကာ ခုန်အစွန်းလေးတွင် ပေါင်နှစ်ခြမ်းအားဖြဲထားပေးလိုက်သည်။ စမ်းကိုလည်း ခါးလေးနှစ်ဖက်ကို မျက်နှာချင် ကိုင်ပြီး လိုးနေတော့သည်။ ဘွတ်  ဘွတ် -----   စွပ်စွပ်     ဒုတ်   စွပ်  ---- ဘွတ်ဘွတ်   အား   အို့      အို့     ရှီး   အား  အင်းဟင်း   အင့်အင့်   အား  ရှီး  ဟူး   အေးနွယ်သည် စမ်းကို ပုခုံးလေးအား ကိုင်ရင်း လီးကြီးဝင်လာတိုင်း ညည်းနေလေသည်။
မိုးကလည်းကောင်း  လိုးလို့လည်း ကောင်နေကြသဖြင့် မျက်နှာချင်းကို ၂ချီတိတိ လိုးလိုက်ကြသည်။ မိုးလည်း စဲသွားသဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။
အိမ်သို့ရောင်လျင်  အေးနွယ်မှာ အနားမရပေ ဦးမြိုင်က ဇွတ်အတင်းပူဆာ၍ သူမအခန်းထဲတွင် တချီထပ်ကုန်းပေးရပြန်သည်။ လူလည်း နွမ်းလျနေကာ အိပ်ယာပေါ်လှဲဲချလိုက်သည်။ စမ်းကိုလရည်များနှင့် ဦးမြိုင်လရည်မျာက စောက်ဖုတ်အတွင်းမှ စီးကျ နေတော့သည်။နောက်ပိုင်းတွင် အကိုဖြစ်သူမိုးလွင်မှာ အိပ်ရာထဲလဲနေတော့ရာ - မောင်ဖြစ်သူ စမ်းကိုနဲ့ လိုးလိုက် - ဦးလေးဖြစ်သူ ဦးမြိုင်နဲ့ လိုးလိုက် - တခါတလေ အေးနွယ်အား ဦးမြိုင်နှင့် စမ်းကိုတို့က ပေါင်းလိုးကြသည်။ ထိုနေ့မျိုးတွင် အေးနွယ်တစ်ယောက် စောက်ရည် တဗြန်းဗြန်းပန်းရင်း မျော့မျော့ နေတော့သည်။
ရက်ကို လစား - လကို နှစ်စား - ရာသီတွေ အလီလီ ပြောင်းလဲခဲ့သည်။ ကျွန်းရွှေဝါ ထမင်းဆိုင်လေးမှ ဆိုင်အကြီးကြီးဖြစ်နေသည်။ ရောင်းရငွေများအား စု၍ ဘေးဝိုင်းမှ မြေ နှစ်ကွက် ဝယ်လိုက်သည်။ တကွက်ကို ခြံခတ်ကာ တိုက်တစ်လုံးဆောက်လိုက်သည်။ ထိုတိုက်ဆောက်လုပ်စဉ် ဖေါင်ဒေးရှင်းတူးရာ မြေအောက်မှ ရတနာများ တူးဖေါ်ရရှိခဲ့သည်။ နေ့ချင်း ညချင်း သူဋ္ဌေးဘဝရောက်သွားလေသည်။ သူဋ္ဌေးအမည်မှာ ဦးစမ်းကို သူဋ္ဌေးကတော်ကြီးမှာ ဒေါ်အေးနွယ် ဖြစ်လေသည်။ သားတစ်ယောက် သမီးတစ်ယောက် မွေးထားလေသည်။ ယခု ကလေးတွေပင် တက္ကသိုလ် တက်နေကြပြီဖြစ်သည်။ သားဖြစ်သူမှာ ထွန်းစိန် ဖြစ်ပြီး သမီးလေးက နွယ်နွယ်စိုးဟု မှည့်ပေးထားသည်။ကလေးတွေ၏ ဖခင်မှာ ဘယ်သူဆိုတာတော့ ဒေါ်အေးနွယ် တစ်ယောက် မသိတော့ပေ။
တိုက်ကြီးကို စောင့်ရှောက်ရန် လူငှားထားပြီး တိုက်အနောက်ဖက် ထောင့်တွင် သပ်ရပ်သော တိုက်အသေးလေးတစ်လုံး ဆောက်ကာ သည်းခြေ ပျက်နေသော လူမမာကြီးတစ်ဦး နေထိုင်သည်။ ထိုတိုက်လေးသို့ ဒေါ်အေးနွယ်မှာ ၁ပတ်၁ခါလောက် မနက်ပိုင်းမှ သွား၍ ညပိုင်းမှ တိုက်ကြီးဆီသို့ ပြန်လာလေ့
ရှိသည်။
သက်ကြီးရွယ်အို ဘိုးဘွားရိတ်သာ တစ်ခုသို့ ကားလေးတစ်စီး မောင်းဝင်လာသည်။ ကားပေါ်မှ အသက် ၂၀ ဝန်းကျင် မိန်းကလေးတစ်ယောက်နှင့် ယောကျင်္ားလေးတစ်ယောက် ဆင်းလာသည်။ ပြီးမှ သက်လတ်ပိုင်း စုံတွဲ တစ်တွဲနောက်က ပါလာပြီး ရိပ်သာ အတွင်းမှ အခန်း၁ခန်းသို့ဝင်ကာ သစ်သီးများ ကော်ဖီထုတ်များ အခြားစားစရာ သောက်စရာများ ကန်တော့ကြသည်။ ထွေရာလေးပါ ခဏစကားပြောပြီး အဖိုးနှင့်အဖွား အား သားတို့ပြန်တော့မယ်နော် နောက်လမှ လာတော့မယ်။  အေးအေး မြေးတို့ စိတ်ချမ်းသာ ကိုယ်ချမ်းသာ ပြည့်စုံစွာ နေနိုင်ကြပါစေကွာ။ ဘိုးဘွားရိပ်သာအတွင်းမှ ကားလေး ပြန်ထွက်သွားလေသည်။
အိမ်သို့ ပြန်ရောက်လျင် - ဒေါ်အေးနွယ်မှာ အနောက်ဖက် တိုက်လေးသို့ ဝင်သွားလေသည်။ဒေါ်အေးနွယ် ဝင်လာတာမြင်သည်နှင့် စိတ်မနှံ့သော လူမမာကြီးမှာ ပုဆိုးချွတ်ချ၍ ကုတင်ပုလေးပေါ်သို့ ပက်လက်လှန် အိပ်လိုက်လေသည်။   ပြွတ်    ပြွတ်   အု   အီး  ပလပ်ပလပ်  အ ကျွတ် ကျွတ်    ကျွတ်   ရှီး  အား   ဟူ  အား -  ဘွတ်  ဘွတ်  ပြွတ်   ----  အား အ ------  ဗျစ်ဗျစ်   အား  အင့်  အင့်   ရှီး ဟူး အို့   အို့   -------  အား   ရှီး   တိုက်ကလေးထဲမှ အသံမျိုး စုံ ထွက်နေ တော့သည်။ ညပိုင်း ၈နာရီလောက် ဒေါ်အေးနွယ် တစ်ယောက် တိုက်ကြီးဆီသို့ ပြန်လာကာ ရေချိုး ပြီး မိသားစုလိုက် ထမင်း စားကြလေသည်။ စားပွဲပေါ်တွင် အချိုပွဲများ သစ်သီးများ စားရင်းး ၁ဝနာရီလောက်တွင် သားနှင့် သမီးဖြစ်သူမှာ အိပ်တော့မယ်ဆိုပြီး အိမ်ပေါ်သို့ တက်သွားကြလေသည်။
၁၁နာရီလောက်တွင် အိမ်အောက်ထပ်အား မီးပိတ်ကာ ဦးစမ်းကိုနှင့် ဒေါ်အေးနွယ်တို့ အိမ်ပေါ်တက်လာခဲ့သည်။ သမီး ဖြစ်သူအခန်းရှေ့ အရောက်တွင်
 အား အ အ  - ကိုကို  အဲ့တာ ဖင်ပေါက်ကြီး အား အမလေး သေပါပြီ  မြန်မြန်ထုတ်  အီး ဟီး   ဦးစမ်းကို နဲ့ ဒေါ်အေးနွယ် တို့မှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက်ကြည့်ကာ ပြုံးမိကြရင်း မိမိတို့ အိပ်ခန်းလေးဆီသို့ ဝင်ခဲ့တော့ သည်။
ခဏအကြာတွင် --  အား ရှီး  အား  ဘွတ်ဘွတ်  အ  ရှီး  ဗျစ်ဗျစ်   - အို့   အိုး  အအ  ရှီး ဘွတ် ဘွတ်  ဖွပ်ဖွပ်   ဗျစ် -  အာ ရှီး အား ကောင်းလိုက်တာ  အာအ  ရှီး  ဘွတ်  ဘွတ်     ဘွတ်  အိပ်ခန်းလေးများဆီမှ  သည်းသံများ အပြိုင်အဆိုင် ထွက်ပေါ်နေတော့သည်။
( ဇတ်လမ်းအဆုံးထိ ဖတ်ရှု့ပေးသော မိတ်ဆွေများအားလုံး ကျေးဇူးတင်ရှိပါသည် )
#ဘုံခုနှစ်ဆင့်"},

{"title":"ညှာချင်​းယှက်​နွယ်​ နမ်​းရလွယ်​","imagelink":"https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEihQBL0XWmFDa_aYES-_Fg8NVKSAAip2RhM0UHoZzq_8CVKve0IUe9IveNOG1H1-6nbJBSIFY68wp-Cb-DDDxzeR_Os1ZUeeekoeIwQSG3zNPE_GnHwuB5BD6MbtezXyX6ykzW0K1CLO_0/w128-h128-p-k-no-nu/9bd705acd0abb99339c71814644e3160.jpg","content":"  တီ ... တီ ...
အိမ်ရှေ့မှကားဟွန်းသံ ပေါ်လာသည်။ မှန်ရိပ်တွင်ပေါ်လာသော သူမ၏မျက်နှာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ပြီး တော့ အင်္ကျီလဲရန်ဘီရိုဆီသို့ထ၍လာသည်။
နီနီ ... အဝတ်လဲနေတာ ကြာလှပြီ ...
အန်ကယ်၏ အသံကရှေ့ခန်းမှ ပေါ်လာသည်။ ပြီးခြေနင်းသံကိုကြားရသည်။
အန်ကယ်ဆိုတာက နီနီပထွေး ... အသက်က(၃၀) လောက်သာရှိသေးသည်။ နီနီ မေမေက(၄၀) ထဲရောက်နေပြီး သူမ၏ယောင်္ကျား နီနီ၏ပထွေး ကိုတင့်အောင်ကို နီနီ
အန်ကယ်ဟုခေါ်ရန်မေမေက သင်ထားသည်။ နီနီ၏ အသက်က(၂၀) ကျော် (၂၁) ထဲရောက်နေချေပြီ။ မေမေနှင့်ကိုတင်အောင်တို့ယူလိုက်ကြသည်က ဘာမျှမကြာသေး လေးငါးလလောက်သာရှိ သေးသည်။ ဖေဖေဆုံးသွားသည်က (၅)နှစ်မျှရှိပြီဖြစ်သည်။ မေမေနောက်အိမ်ထောင်ပြုတော့မည်ဆိုတော့ အသက်(၄၀)ထဲ ရောက်နေပေမဲ့ နုပျိုဆဲလှပဆဲ မေမေ့ကို နီနီ အရမ်းသမျှောသည်။ မျက်ရည်လည်ရွဲနှင့် ထပ်ပြီးစဉ်းစားဖို့ တောင်းပန်ခဲရသည်။ နီနီကတားတော့ မတားခဲ့ပါ။အသက်(၂၀) ဆိုတော့လဲလေကအကြောင်းကောင်းကောင်းကြီးမဟုတ်ပေမဲ့လည်းသိသင့်သလောက်သိထားသည်။ မေမေက ငယ်ရွယ်နုပျိုဆဲဖြစ်၍
ကျန်းမာသန်စွမ်းမှုလဲရှိလေတော့ နီနီ ကိုယ်ချင်းစာမိပါသည်။ မေမေကို မတားခဲ့ပါ။
ဒါပေမယ့် ကိုတင်အောင်က မေမေအရှိန်ဖြင့် သူမအပေါ်ခပ်တည်တည်ကြီး ဆက်ဆံတာကို နီနီက မကြိုက်။ ဒီအိမ်တွင်လူကများများစားစား ရှိတာမဟုတ်။ မေမေတို့ လင်မယားရယ်
... နီနီရယ် ... နီနီနဲ့သက်တူရွယ်တူလောက်ပင်ရှိမည့် မောင်မောင်ဆိုသော  ဒရိုင်ဘာကောင်လေးရယ် ... ဒါေလေးပဲရှိသည်။ ဘာပဲပြောပြေအာ နီနီကတော့ ရင်းရင်းနှီးနှီး ပျော်ပျော်
ရွှင်ရွှင်ဖြင့် ရှိစေချင်တာတော့ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။တင်အောင်က ဖြူဖြူချောချော လူရည်သန့်ဖြစ်ကာ အရပ်မြင့်မြင့် တောင့်တောင့်တင်းတင်းလည်းရှိသည်။ မိန်းကလေး တွေစိတ်ကူးယဉ်ချင်သည့် ပုံစံမျိုးဖြစ်သည်။   အိမ်ရှေ့မှနင်း၍ လျှောက်လာသော အန်ကယ်၏ခြေသံက နီနီ၏အခန်းရှေ့တွင်ရပ်၍သွားသည်။ နီနီသည် မှန်ထဲကို လှမ်း၍ ကြည့်လိုက်သည်။
ခပ်ဟဟအခန်းတံခါးဝသို့ရောက်လာသည့် တင်အောင်အရိပ်ကိုမှန်ထဲမှ တဆင့်မြင်ရသည်။ နီနီ ကမသိဟန်ဆောက်ပြီး အပေါ်အင်္ကျီကိုချွတ်လိုက်သည် ဖြူဖွေးပြည့်ဖြိုးသောကျောပြင်ကိုတံခါးဖက်သို့ပေးထားသည်။ တင်အောင်သည် ကြက်သေသေပြီး ငြိမ်ပြီးရပ်ကြည့်နေ မိသည်။ သူ့ကိုနီနီကမမြင်ဟုထင်ပြီး တင်အောင်ကကြေနပ်ပြုံးနှင့် ဟနေသော တံခါးကြားမှ အခန်းထဲသို့ အသာကြည့်လိုက် သည်နီနီသည် တင်အောင်၏မျက်လုံးကို မှန်ထဲမှမြင်၍နေရသည်။ နီနီက ဘရာဇီယာကြိုးကိုချိတ်ဖြုတ်လိုက်သည်။ လျှော့ကျ သွားသော ဘရာဇီယာအောင်တွင်
လုံးဝန်းမို့မောက်သောနို့နှစ်ခုကို တွေ့နေရသည်။ နီနီဘီရိုဆီသို့ တစ်ခါထ၍ သွားပြန်သည်။ အိအိလေးလှုပ်ရမ်းနေသော လုံးဝန်းသည့် နို့လုံးလုံးများကို တင်အောင်သည် အသာလေးငေးကာကြည့်နေသည်နီနီသည်အတွင်းခံဘောင်းဘီတိုလေးကို ယူကာမှန်ရှေ့တွင် လာရပ်သည်။ ပြီးတော့ထဘီကိုအသာလေးလျှော့ချလိုက်သည်။စွင့်ကားပြီးပြည့်အိနေသောနီနီ၏ ဖင်သားကြီးနှစ်လုံးကိုအဲ့သြစွာဖြင့် တင်အောင်မြင်ရသည်။ ရှည်သါယ်သောပေါင်တံ၊သေးသွယ်သောခါးနှင့် ဖင်ကြားတစ်လျှောက်နီနိက
နိုင်လွန်ဘောင်းဘီလေးကို ခြေထောက်မှသွင်းလိုက်သည်။ ခါးအနည်းငယ် ကုန်း၍ဖင်ကြားမှအမွွှေးများဖြင့်ဖုံးအုပ်နေသော နေရာလေးကို လှစ်ကနဲမြင်လိုက်ရသည်။ တင်အောင်၏ ရင်မှာတဆက်ဆက် တုန်၍လာရသည်။ လှလိုက်တဲ့နီနီရယ်လေ . ။
ပြီးမှလျှော့တိလျှော့ရဲနှင့်ဖြစ်နေသောဘရာဇီယာလေးကို ကျန်သောဂျိတ်တစ်ခုကိုပါဖြုတ်၍ သူမ၏ရင်ဘတ်မှခွါလိုက် သည်။ ကြီးမားသောနို့အုံကြီးနှစ်ခုနှင့် နို့သီးလေးနှစ်ခုကို ထင်ရှားစွာမြင်လိုက်ရသည်။ တင်အောင်မှာ နီနီ၏အလှကို ထင်ရှားစွာ မြင်လိုက်ရသည်။ တင်အောင်မှာနီနနီအလှကို ရင်ဖိုစွာငေးကြည့်နေသည်။ မြင်ကွင်းမှအချိန်မကြာလှခဏလေးအတွင်းမှာပင် နီနီသည်သပြေနုရောင်ဝမ်းဆက်ဖြင့် အလှကြီးလှနေ၏။ တင်အောင်က မသိအောင်ဖြေဖေါ့နင်းပြီး အိမ်ပေါ်မှဆင်းလာသည်တင်အောင်တစ်ယောက် ကားထဲရောက်သည်ထိ ရင်ခုန်သည်ကမရပ်နိုင်သေး၊ နီနီ၏ အလှကားပြည့်ဖြိုးသော ရင်သား များ လုံးကျစ်သောနို့သီးနှစ်ခုဖွံ့ဖြိုးလှသောတင်သားအလှ များကို တင်အောင်တစ်ယောက်မြင်ယောင်၍ နေမိသည်။ နီနီ၏ အလှကြောင့်နှလုံးရပ်မတတ်ဖြစ်နေရသည်။
   ထိုအချိန်နီနီက ကားတံခါးဖွင့်ပြီး ဝင်လာသည်။
   အန်ကယ် စောင့်နေတာ ကြာပြီလား
   အပြုံးတစ်ချက်ဖြင့် နီနီက မေးလိုက်သည်။ နီနီမှာတင်အောင်၏ အဖြစ်ကိုရိပ်မိသော်လည်း မသိဟန်ဆောင်နေသည်။
   မကြာသေးပါဘူး နီနီ တုံရီသော အသံကိုသူကထိန်းရင်းပြောလိုက်သည်။ ပြီးတော့ကားစက်ကို နှိုးကာမောင်း၍ထွက် လာခဲ့ပါလေတော့သည်။
   ဒီနေ့သူငယ်ချင်းထံ သွားလို၍ လိုက်ပို့ပေးရန် မေမေကို နီနီကပြောထားပြီးဖြစ်သည်။ မနက်ကမှ ခပ်စောစော သွားစရာ ကိစ္စပေါ်လာသဖြင့် မေမေက ဒရိုင်ဘာမောင်မောင်ကိုခေါ်၍ ထွက်သွားသည်။ ကိုတင်အောင်ကမကြာမီရုံးချိန်ရောက်လျှင် သွားမည်ဖြစ်၍ လမ်းကြုံသောနီနီကို တစ်ခါတည်းခေါ်၍သွားရန်
တင်အောင်အားမှာထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။
   တွေ့မြင်ခဲ့ရသော နီနီ၏ အလှများက မျက်စိထဲမှမထွက်သည့်အပြင် နီနီကိုယ်တိုင်ကလဲ ကားထဲတွင်ပါလာသဖြင့် မှန်လေးထမြှ နီနီကိုကြည့်လိုက် စောစောကပုံရိပ်လေးတွေကို
ပြန်ပြီးစဉ်းစားလိုက်ဖြင့် တင်အောင်သည်ကားကို သတိထား၍ ခပ်ဖြေးဖြေးပင် မောင်း၍လာခဲ့လေတော့သည်။
* * * * *
(၂)
   သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ပြည်ပသို့သွားဖြစ်၍ လိုက်ပို့ရန်အိမ်မှ စောစောကပင် ဝေဝေထွက်ခဲ့သည်။ ခင်ပွန်းဖြစ် တင်အောင်က မကြာမီရုံးသွားရတော့မည်ဖြစ်၍
လိုက်မပို့ခိုင်းတော့ဘဲ မောင်မောင်ကိုသာလေယာဉ်ကွင်းသို့ လိုက်ပို့ခိုင်းခဲ့သည်။
   သမီးနီနီကလဲ သူ၏သူငယ်ချင်းဖြစ်သူထံ သွားလိုကြောင်းမနေ့ထဲက ပြောထားသဖြင့် တင်အောင်သွားမည့် ကုမ္ပဏီ ရုံးခန်းနှင့်က နီနီ၏သူငယ်ချင်းအိမ်နှင့် လမ်းကြုံ၍
တင်အောင်အားနီနီကိုခေါ်သွားရန်မှာထားခဲ့သည်။ ငယ်ရွယ်သူ တင်အောင်နှင့်သမီးဖြစ်သူ နီနီကိုဝေဝေစိတ်ထဲတွင်သိပ်တော့စိတ်မချပေ။ ဒါပေမယ့်လဲအိမ်ကနေ (၁၀)မိနစ်လောက်မောင်းပါကနီနီ၏သူငယ်ချင်းအိမ်သို့ရောက်မည်ဖြစ်၍သူတို့အတူသွားသောအချိန်မှာသိပ်မမရှိလှ၍ဝေဝေနဲနဲတော့စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။နီနီက ယခုတစ်နှစ်လောက်အတွင်းတွင် အရမ်းကိုလှလာသည်။ ဝေဝေအပျိုတုန်းကထက်ပင် နီနီကပို၍ လှကြောင်း မိန်းမချင်းပို၍သိသည်။ တင်အောင်သာ နီနီ၏အလှတွေကို
ယစ်မူးသွားလျှင် ... ဝေဝေတစ်ယောက်ဆက်ပြီးမတွေးရဲတော့ ... သမီးဖြစ်သူရေတိမ်တွင်နစ်မည့်အရေးထက် တင်အောင်ကိုသူမ နှမြောတွန့်တိုနေခြင်းက ပို၍များနေကြောင်း
သူကိုယ်လဲ သူမ သိသည်။
တင်အောင်နှင့်ဝေဝေက အသက်(၁၀)နှစ်နီးပါးကွာသည်။ ဝေဝေပိုင်ကုမ္ပဏီတွင် တင်အောင်က ဝေဝေအားအထားရ ဆုံးတပည့်ရင်းတစ်ယောက်။
ပြီးတော့ဝေဝေကတိတ်တခိုးချစ်ခဲ့ရသူ။ တင်အောင်ကိုရေလာမြောင်းပေးခဲ့ပြီး မုဆိုးမဖြစ်သူ ဝေဝေ ကခပ်ရဲရဲပင်ဇွတ်တိုးခဲ့တော့ တင်အောင်က ဝေဝေနှင့်ညိပြီး လက်ထပ်ခဲ့ရသည်။
ချစ်သည်။ တင်အောင်ကို ဝေဝေသည် သူမ ထက်ငယ်လွန်းသူမို့လားတော့ မပြောတတ် အတော့ကိုချစ်သည်။ဝေဝေတစ်ယောက် အတွေးတွေကောင်းနေဆဲမှာပင် မော်တော်ကားကရပ်၍သွားတော့မှ ဝေဝေတစ်ယောက်အတွေး ပြတ်သွားက ဘေးဘီကို ကြည့်မိသည်။
ကားရပ်ထားတာက ကတ္တရာလမ်းမဟုတ်၊ ပြီးတော့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် လူရိပ်လူခြေ လည်းမတွေ့သည့်အပြင် ကားဘေးတွင် ခြုံကြီးတစ်ခြုံကလည်းရှိနေသေးသည်။
   နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် ဝေဝေသည် မောင်မောင်ကိုလှည့်၍ကြည့်သည်။ မောင်မောင်က ဝေဝေကိုမျက်လုံးချင်း ဆိုင်ကာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးပြသည်။ ပြီးတော့ ...
   မမ အောက်ကို ခဏ ဆင်းကြရအောင် ...
   ဘာဖြစ်လို့လဲ ...
   ဝေဝေ ခပ်ဆတ်ဆတ်မေးလိုက်သည်။
   ဒီမှာလေ ...
   အို ...
   ဝေဝေတစ်ယောက်ဆတ်ခနဲ တုန်၍သွားသည်။ ဝေဝေ၏ ဘာဖြစ်လို့လဲဟူသော အမေးကိုမောင်မောင်က ဒီမှာလေဟု ဆိုကာ သူခါးကပုဆိုးကိုဆွဲချွတ်ပြလိုက်သည်။
တွေ့လိုက်ရသည်က ယောင်္ကျား(၂)ယောက် ယူဖူးတဲ့အမျိုးသမီးပင် အပျိုကြီး ဖါးဖါးဖြစ်နေပြီဖြစ်သော ဝေဝေပင် ဆတ်ကနဲ တုန်သွားရသည်။
   မောင်မောင်၏ လီးတန် ညိုညိုမဲမဲကြီးက မာတောင်၍ ထောင်မတ်နေသည်။ အရှည်က (၈)လက်မလောက်ပင်ရှိသည်။ လုံးပတ်က
ဝေဝေ၏လက်ကောက်ဝတ်လောက်ပင်ရှိသည်။ ဆုံးသွားသောနီနီအဖေ၏လီးထက်လဲကြီးသည်။ ယခုသူမ၏လင် တင်အောင်၏ လီးထက်လဲကြီးသည်။ ပြီးတော့ လီးတန်ကြီးက အကြောတွေအပြိုင်းပြိုင်းထနေတာ ဒစ်ကြီးမှာပြဲလန်၍ နေသည်။ မောင်မောင်၏အသက်က ရှိလှမှ သူမ၏ သမီးနီနီနှင့် အတူတူလောက်ပင်ရှိမည်။
   လီးတန်ကြီးကိုမြင်လိုက်ရကထဲက ဝေဝေ၏အကြည့်တွေက လီးတန်ကြီးဆီက မခွါတော့။ ဒါကိုသိသော မောင်မောင် ကလဲ ခါးကိုကော့၍ပင် ပြထားသလို
ပုဆိုးကိုလည်းအောက်သို့ ထပ်၍လျှော့ချလိုက်ပြန်သည်။ လီးတန်ကြီးအောက်မှ အုကြီးမှာ မဲနက်နေပြီးအရည်ပြားများလှိုင်းထကာ လုံးတစ်နေသည်။ ဝေဝေသည် တံတွေးတချက်ကို
ကြိတ်၍မျိုချလိုက်သည်။
   ဒီအချိန်မှာတင် မောင်မောင်က ပြောလာပြန်သည်။
   ကျွန်တော်မမကို လိုးချင်နေတာ ကြာပါပြီ မမရယ် ဒီနေ့တော့ မငြင်းပါနဲ့တော့ ကျွန်တော့်လီးတွေလဲ မမကိုကြည့်ပြီး အောင့်နေတာအရမ်းပါဘဲ လုပ်ပါမမရယ် ... တခါထဲပါ
... ကျွန်တော်လိုးပါရစေ ...
  ဖျန်း
   ဘယ်လိုဖြစ်သွားမှန်းမသိဘူး ကျွန်မလက်တစ်ဖက်က မြောက်တက်သွားပြီးသူ့ပါးကို တစ်ချက်ရိုက်လိုက်ပါတယ်။ ပါးရိုက်ခံလိုက်ရတဲ့ မောင်မောင်က သူပါးတစ်ဖက်ကိုပွတ်ပြီး
ကျွန်မကို ကြောင်ပြီးကြည့်နေချိန်မှာဘဲ ကျွန်မရဲ့ အကြည့်ကသူ့လီး တန်ကြီးဆီပြန်ရောက်သွားရပြန်ပါတယ်။ ဒီအချိန်မှာဘဲ မိုးတွေက ဝေါကနဲရွာချလာတာကြောင့်
ကျွန်မဟာတစ်ဖက်ကို လှည့်ပြီး ကားအပြင်ကိုကြည့်လိုက်မိတဲ့အချိန်မှာဘဲ ...
   ခဏနော် မမ မှန်တွေ ပိတ်ထားရအောင်
   ဆိုပြီး မောင်မောင်က ဝေဝေကိုကျော်ပြီး မှန်တွေကို လှမ်းပိတ်သည်။ အဲဒီအခါမှာ မာတောင်ပြီးတဆက်ဆက်ဖြစ်နေတဲ့ သူ့ရဲ့လီးတန်ကြီးက ကျွန်မရဲ့ နို့အုံကြီးတွေကို ထိထိမိမိကြီးဝင်၍ ထိုးမိပါတော့တယ်။ကျွန်မ အသက်ရှုရမှာတောင် မေ့သွားရပါတယ်။
   ဝေဝေ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘူး။ ကြောင်နေမိတယ်။ ပြီးတော့ဝေဝေ မျက်လုံးတွေကိုမှိတ်ချလိုက်မိတဲ့ အချိန်မှာဘဲ မောင်မောင်ကဝေဝေအပေါ်မှာတက်ခွထားပြီး
ဝေဝေကိုအတင်းဘဲ ဖက်ပြီးနမ်းနေပါတယ်။ ပြီးတော့ဝေဝေ အင်္ကျီကျယ်သီးတွေ ကိုလဲဖြုတ်နေတယ်လေ။ ဝေဝေ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကအင်အားတွေကို မောင်မောင်လီးတန်ကြီးက
အဝေးကနေဆွဲထုတ်သွားသလား အောင့်မေ့ရတယ်။ ကျွန်မရဲ့ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အားအင်ဆိုလို့ ဘာမှမရှိတော့လောက်အောင်ဖြစ်ပြီး နုံးချိနေပါတယ်။
   မောင်မောင်ဟာ ဝေဝေရဲ့ ဘရာဇီယာကို အပေါ်ကိုဆွဲလှန်လိုက်ပြီး နို့သီးလေးတွေကို သူ့လျှာနဲ့ယက်လိုက် စို့လိုက် လုပ်နေတယ်။ လက်တစ်ဖက်ကလဲ
ဝေ့စောက်ဖုတ်လေးကိုပွတ်လိုက် နှိုက်လိုက်နဲ့ လုပ်ပေးနေလိုက်တာ ကျွန်မဖြင့် စိတ်တွေ တောင်ကြွလာရပါတယ်။ ကျွန်မလေ သူ့ကို မရဲတရဲမျက်လုံးလေးဖွင့်ကြည့်လိုက်မိတယ် ...။သူဟာ မက်မက်မောမောကြီးကိုကျွန်မရဲ့ နို့ကြီးတွေကို စုပ်လိုက် နို့နှစ်လုံးကို စို့လိုက် စောက်ဖုတ်ထဲ လက်ညှိုးနဲ့ မွှေလိုက်လုပ်ရ/င်း အားမရဘူးထင်ပါတယ်။
ဝေ့ပေါင်နှစ်လုံးကြားထဲကို ခေါင်းသွင်းပြီးဝေ့စောက်ဖုတ်လေးကို သူ့လျှာနွေးနွေးကြီး နဲ့ယက်တော့တာပါဘဲရှင်။ အမလေးလေး ... ဝေဖြင့်ဒီလိုအရသာမျိုးတစ်ခါမှ
မခံစားဘူးခဲ့ပါဘူးရှင်။ ယားတာရော၊ ဘာရော စုံအောင်ခံရတော့တာပါဘဲ။ ယားလွန်းလို့ စောက်ဖုတ်ကို ရှုံ့ပြန်တော့ သူ့လျှာကို ဝေ့စောက်ခေါင်းထဲကို ထိုးသွင်းလိုက်တယ် လေ။ စိတ်တင်းထားတဲ့ကြားက ဝေ့ပေါင်တွေကို ကားမိလိုက်ပါတယ်။ မောင်မောင်က ဒါကိုအခွင့်ကောင်းယူပြီး ဝေ့ပေါင်ကြား ထဲ ခြင်္သေ့ထိုင် ဝင်ထိုင်တယ်။
   ပြီးတော့ သူ့လီးတန်ကြီးထိပ်က စောက်ပတ်ရှေ့ကို ဟိုထိုးဒီထိုးနဲ့ မဝင်နိုင်ဘူးဖြစ်နေတဲ့အတွက် ကာမစိတ်တွေ တဟင်းဟင်းတက်နေရတဲ့ ကျွန်မဟာ
သူ့လီးကြီးကိုလက်တစ်ဖက်က ကိုင်ပြီးလက်ကလဲကျွန်မရဲ့စောက်ပတ်ကိုဖြဲကာ သွင်း ပေးလိုက်ရင်ပဲတရူးရူး တရှဲရှဲ ဖြစ်နေတဲ့ သူကလဲ လီးတန်ကြီးကို ဝေ့စောကပတ်ထဲဖိပြီး သွင်းလိုက်ပါတယ်။
   အ ...
   ဝေ့စောက်ပတ်ထဲ ပြည့်တင်းသွားတာပါဘဲရှင်။
   တထစ်ချင်း တထစ်ချင်းဖိသွင်းနေစဉ်မျာဘဲ လီးကြီးက ကြီးလွန်းလို့ ဝေဖြင့်နာလွန်းတာကြောင့် အံကိုတင်းတင်း ကြိတ်ထားရပါတယ်။
မမ သိပ်နာလားဟင် ...
   သူကတိုးတိုးလေး ကြိတ်မေးတယ်လေ။
   နာတယ်ကွာ အရမ်းနာတာဘဲ
   ကဲ ... ထ ကျွန်တော့်လီး မမစောက်ပတ်ကြီးထဲဝင်တောကိုကြည့် ... ထပါမမရဲ့။ ဆွဲပြီးထူတယ် ... ။
   ဘုရား ... ဘုရား ... ဒီလိုလီးမျိုး ကျွန်မ တစ်ခါမှ မမြင်ဘူးပါဘူး။ တကယ့်သစ်သား ငြုပ်ကျည်ပွေ့ကြီးလောက်ပါပဲ ကျွန်မရဲ့ စောက်​ပတ်နဲ့တွေ့သွားလို့လားတော့မသိဘူး
မောင်မောင်လီးကြီးဟာ စောစောကထက်ပင်ပိုကြီးပြီး ပိုမာနေပါတယ် ...။
   အကြောပြိုင်းပြိုင်း ထောင်ထနေတဲ့ ဧရာမလီးတန်မဲမဲကြီးဟာ ကျွန်မရဲ့ ရွှမ်းစိုဖြူဖွေးနေတဲ့စောက်ပတ်ထဲမှာ တဝက် နီးပါဝင်ပြီး တစ်လစ်ကြီးဖြစ်နေတာကို
တွေ့မြင်လိုက်ရတယ် ဆိုရင်ဘဲကျွန်မဟာ ကာမဇောတွေဟုန်းကနဲ့ကြွလာပါတော့တယ်။
   ကဲ ... လုပ်ချင်လဲ မြန်မြန်လုပ်ကွာ နေ့ခင်းကြောင်တောင်လမ်းလယ်ခေါင်မှာ အလိုးခံရတာငါ့ဘဝမှာ ဒါပထမဆုံးဘဲ
   လို့ပြောပစ်လိုက်တယ်။
   မနဲံကြီးအားတင်းကာ ပြောလိုက်ရတဲ့ ကျွန်မရဲ့စကားလဲဆုံးရော သူကပြုံးတယ်လေ။ အဟင်း သိလား ... ပြီးတော့
   ကျွန်တော် ... ကျွန်တော် မြန်မြန်ပြီးစေချင်ရင် ကျွန်တော့်လီးကိုစုပတ်ပေး ... တဲ့
   ကဲ ဘယ်လောက်အနိုင်ကျင့်တဲ့ ကောင်လေးလဲ အိမ်မှာလဲ တင်အောင် ကျွန်မကိုပိုချစ်အောင် ကျွန်မက သူ့လီးကိုစုပ် ပေးနေကျဆိုတော့ မဆန်းပါဘူး။
ဒါမှလိုးအားကောင်းတယ် ဆိုလားဘဲ ...။
   ကျွန်မစာက်ဖုတ်ထဲကို တဝက်နီးပါး ရောက်နေတဲ့သူ့ရဲ့ဧရာမလီးတန်ကြီးကို မောင်မောင်ကဆွဲပြီး ထုတ်လိုက်ပါတယ်။ လီးကြီးလဲ စောက်ခေါင်းထဲက
လွတ်လွတ်ကျွတ်ကျွတ်ထွက်သွားရော ကျွန်မရင်ရင်ထဲမှာ ဟာသွားလိုက်တာမပြောပါနဲ့တော့။ ပြီးတော့ ကျွန်မပါးစပ်ရှေ့ကိုသူက သူ့လီးကြီးကိုတေ့ပေးတယ်လေ။ ကျွန်မရဲ့
နှုတ်ခမ်းလေးတွေနဲ့ဖောင်းတင်းနေတဲ့ သူ့လီးတံ ကြီးထိပ်ဖူးကြီးနဲ့ထိလို့ပေါ့ ...။
   ကျွန်မဟာ မျက်လွှာလေးတွေပင့်ပြီး သူ့ကိုမော့ကြည့်လိုက်တယ်။ ရှက်စိတ် ဝမ်းနည်းစိတ်တွေနဲ့ မျက်ရည်တွေဟာ ပါးပြင်ပေါ်ကို စီးကျလာတယ်။ သူက
အတင်းဘဲကျွန်မပါးစပ်ထဲကို သူ့လီးကြီးထိုးသွင်းလိုက်တယ် ပါးစပ်အပြည့်ပါဘဲ။ကျွန်မလဲ ဒေါသစိတ်လေးနဲ့ ကျွန်မပါးစပ်ထဲကို ဝင်လာတဲ့သူ့လီးကြီးကို လျှာနဲ့ပတ်ပြီး ယက်ပေးလိုက်တယ်ဆိုရင်ဘဲ သူ့မျက်နှာဟာ ရှုံ့တွပြီး တအအ တအိအိ ညည်းတယ်လေ  ဒီတော့မှ ဆက်နဲ ဆက်ကနဲ မာန်ထနေတဲ့ လီးကြီးကို ကျွန်မပါးစပ်ထဲက ပြွတ်ကနဲ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ကျွန်မအပေါ် တက်ခွကာ ကျွန်မရဲ့ စောက်ဖုတ်ထဲကို
တဖြေးဖြေးထိုးသွင်းလိုက်ပါတယ်။
   အ ... အ ... အ ... အာ ... အား ... အား ... နာ ... နာတယ် ... အမလေး ...
   ကျွန်မလည်းမခံနိုင်လွန်းလို့ အသံခပ်ကျယ်ကျယ်ဘဲ အော်ပစ်လိုက်မိတယ်။
   ဒါပေမယ့် ခဏအကြာမှာဘဲ ကျွန်မရဲ့စောက်ခေါင်းထဲက ဒလဟောထွက်လာတဲ့ စောက်ရည်တွေကြောင့် လီးတန် ကြီးကချောပြီး ရှောရှောရှူရှူဖြစ်ကာ
တဆုံးဝင်သွားပါတော့တယ်။
   ဒီမှာတင် မောင်မောင်က ကျွန်မရဲ့ စောက်ခေါင်းထဲကိုသဲူ့ရဲ့လီးတန်ကြီး တဆုံးဖိသွင်းထားလိုက်ပြီး ကျွန်မရဲ့နို့နှစ်လုံး ကိုကုန်းပြီး တလှည့်စီအားကောင်းကောင်းစို့ပေးနေလိုက်တာ ကျွန်မဖြင့် ကျောလေးပင်ကော့တက်တဲ့ အထိပါပဲရှင်။
တော်တော်လေးကြာတော့ ကျွန်မရဲ့စောက်ခေါင်းတစ်ခုလုံးဟာ အထဲကနေရွစိရွစိဖြစ်လာပြီး ယားတက်လာတာ ကြောင့် အတော်ဘဲ အနေရခက်လာပါတယ်။
   ဒါကြောင့်လဲကျွန်မရဲ့ခါးလေးဟာ ကော့ကနဲဖြစ်လိုက် ဖင်သားဖြူဖြူကြီးတွေကို လိမ့်ကနဲ လိမ့်ကနဲ လှုပ်လိုက် အနေ ခက်စွာနဲ့ လုပ်ပေးနေမိပါတယ်။ ဒီမှာတင်ဘဲ
မောင်မောင်ကသူ့လီးကြီးကို စောက်ခေါင်းထဲကနေ တဝက်လောက်ဆွဲထုတ်ပြီး ညင်ညင်သာသာလေးတစ်ချက်ဆောင့်ပြီး လိုးပေးပါတယ်။
   ကြီးလွန်းလှတဲ မောင်မောင်ရဲ့ လီးတန်ကြီးက ကျွန်မစောက်ပတ်နဲ့ မဆန့်မပြဲဖြစ်နေတာကြောင့် သူ့လီးတန်ကြီး စောက်ပတ်ထဲကို ထိုးသွင်းလိုက်တိုင်း စောက်ပတ်ဝထိပ်
ကျွန်မရဲ့စောက်စေ့လေးဟာ လီးတန်ကြီးရဲ့ အဖိကိုခံရ စောက်ခေါင်း ထဲကိုဆောင့်ဆောင့်ပြီး ဝင်သွားရတာကြောင့် ကျွန်မရဲ့ကိုယ်တစ်ခုလုံးဟာ ဆက်ဆက်ခါနေရပါတယ်။ စောက်ခေါင်းထဲမှာ အီဆိမ့်လွန်းတာကြောင့်လဲ ကျွန်မဟာ မချင့်မရဲဖြစ်ပြီးကျွန်မရဲ့စောက်ပတ်နဲ့သူ့လီးတန်ကြီးကို ဆွဲဆွဲပြီး ညှစ်ပေးလိုက်မိပါတယ်။ အရသာတွေ့လာပြီဖြစ်တဲ့
မောင်မောင်က သူ့လီးတန်ကြီးကို တဝက်မျှသာထုတ်ရင်း ထုတ်ရင်းကပဲ ခပ်သွတ်သွတ်လေးကို လိုးလာပါတော့တယ်။
   ဖွတ် ... ပြွတ် ... ကျွိ ... ကျွိ ... အ ... အ ... ဟင်း ... ဟင်း ...
   စောက်ဖုတ်နဲ့ လီးကြားကမြည်သံ၊ ကားကူရှင်စပရိန်တွေ ကွေးညွတ်ပြီး ပြန်ကန်တဲ့မြည်သံ ကျွန်မရဲ့ညည်းသံတွေဟာ ဆက်တိုက်ဆက်တိုက်ဆိုသလို ထွက်ပေါ်၍နေရသည်။
ခဏအကြာမှာပဲ မျက်လုံးနှစ်လုံးကို စုံမှိတ်ထားတဲ့ ကျွန်မဟာ တအင်း အင်းနဲ့ဖြစ်လာရာက ကျွန်မရဲ့ လက်နှစ်ဖက်နဲ့အသာစမ်းပြီး သူ့ကျောပြင်ကြီးကို လှမ်းပြီးဖက်လိုက်မိပါတယ်။
ကောင်းလေးက ကျွန်မကမွေးရင် ကျွန်မရဲ့သားလောက်ပဲရှိသေးပြီး သမီးနဲ့တောင်အသက်အတူတူလောက်ဘဲရှိတာ လိုးတာကတော့ တော် တော့ဘဲကျွမ်းပါတယ်။။
လီးတန်ကြီးကိုကျွန်မရဲ့ စောက်ခေါင်းထဲမှာ ဝင်ချီထွက်ချီ လုပ်ရုံမျှပင် မဟုတ်ဘဲ စောက်ခေါင်းတစ်ခု လုံးကို နေရာလပ်မရှိအောင်ထိထိမိမိကြီး ဖြစ်အောင်ကို ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင်နဲ့
အင်တိုက်အားတိုက် လိုးပေးနေပါတယ်။
   ယောင်္ကျားနှစ်ယောက်ရဖူးပြီး လူနှစ်ယောက်ရဲ့အလိုးကို ကျကျနန အလိုးခံခဲ့ဖူးတဲ့ ကျွန်မဟာဘယ်လီးနဲ့မှ မတူဘဲ ဧရာမလီးကြီးနဲ့ တချိန်လုံးထိထိမိမိဖြစ်အောင်
လိုးပေးနိုင်နေတဲ့ မောင်မောင်ကို စွဲလမ်းမိနေပါပြီရှင်။ စိတ်ပါလက်ပါဖြင့် လိုက် လျောရုံတင်မကဘဲ ကျွန်မဟာ သူ့ရဲ့ကျောပြင်ကြီးကို ယုယုယယ ပွတ်ပေးနေရုံမျှမကဘဲ ကျွန်မရဲ့စောက်ပတ်အတွင်းသား နုနုလေးတွေကလဲ သူ့ရဲ့မာကျောခက်ထန်ကြီးမားလှတဲ့ ဧရာမလီးတန်ကြီးကို ကြင်နာမှုများစွာဖြင့်ပင် ညှပ်ပေးဆွဲပေး ဖျစ်ညှစ် ပေးနေမိပါတယ်။
   ပြွတ် ... ဖွတ် ... ဟင်း ... ဟင်း
   ကောင်းရဲ့လား မမ ...
   အင်း ... ကောင်းတယ် ... ဟင်း ... ဟင်းဟင်း ... ဆောင့် ... ဆောင့် မင်းဟာကြီးတော့ မမစွဲမိပြီ သိလား ...
အရသာတွေ အီဆိမ့်လာတာနဲ့အမျှ ကျွန်မဟာ မိန်းမသားပီပီ ခပ်ညူညူဖြစ်လာရပါတယ်။
   ချစ်လားဟင် ... မမ
   ချစ်တယ် ... ချစ်ပါတယ် ... ဆောင့်စမ်းပါဆို ...
   ကျွန်မဟာ တကိုယ်လုံး အီဆိမ်လာရာက အားမလိုအားမရနိုင်တဲစိတ်တွေ မကြေနပ်နိုင်တဲ့စိတ်တွေ ပိုပြီးတိုးပွါးလာရ ပါတော့တယ်။ ဒီအချိန်မှာပဲ ကျွန်မရဲ့ အခြေအနေကို သုံးသပ်မိလိုက်တဲ့ မောင်မောင်ဟာ ကျွန်မရဲ့စောက်ခေါင်းထဲက သူ့ရဲ့ လီးတန်ကြီးကို တဆုံးနီးပါးလောက်ကို ဆွဲ၍ဆွဲ၍ ထုတ်ကာအားရပါးရ
ဆောင့်၍လိုးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ခဏအကြာမှာပဲ နှစ်ယောက်လုံးဟာ ကာမအထွတ်အထပ်ကိုရောက်သွားကြ ရပါတော့တယ်။ကျွန်မတို့နှစ်ယောက်သား တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထွေးနေအောင်ဖက်ထားလိုက်ကြပြီး တအောင့်လောက်ကြာ တော့မှ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လွှတ်ပေးလိုက်ရာက မောင်မောင်ကလဲ သူရဲ့လီးတန်ကြီးကိုကျွန်မရဲ့စောက်ပတ်ထဲ ကနေဆွဲပြီးထုတ်လိုက်ပါတယ်။ ဘေးနားမှာပုံကျနေတဲ့ကျွန်မရဲ့ အင်္ကျီလေးကိုကောက်ပြီး ဝတ်နေတုံးမှာဘဲ
မောင်မောင်ဟာ ကျွန်မရဲ့စောက်ဖုတ်ကို သူ့လီးကြီးနဲ့ပွတ်ကစားလာသည်။
   တော်တော့ မောင်လေးရယ် ... မောင်ကလိမ်မာပါတယ်ကွာ နောက်တစ်ခါ အခွင့်အရေးရရင် လုပ်ကြတာပေါ့နော်...
   ကျွန်မကချော့ပြောနေပေမယ့် မရပါဘူးရှင်။ သူကစကားမပြောတော့ဘဲ ကျွန်မစောက်စေ့လေးကို ပါးစပ်နဲ့ကုန်းစုပ် တော့တာပါဘဲ ကျွန်မလဲအလိုးခံချင်စိတ်တွေ
ထိန်းမရအောင်ကြွလာတာမို့ ကဲဟယ်နင်ကဘဲလိုးနိုင်လိုင်မလား ငါကပဲခံနိုင် မလားဆိုပြီး သူ့အကြိုက်ကို မငြင်းဆန်နိုင်တော့ဘဲ လိုက်လျှောလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ ...။
   မောင်မောင်ဟာ ကျွန်မရဲ့ စောက်စိလေးကို စုပ်ယင်းနဲ့ ကျွန်မတစ်ကိုယ်လုံး တလွန့်လွန့်ဖြစ်လာတာနဲ့ စောက်စေ့လေး ကိုသူ့ရဲ့နှုတ်ခမ်းနှစ်ခုကြားက လွှတ်ပေးလိုက်ပြီး ကုန်းထလိုက်ပါတယ်။ မောင်မောင်ရဲ့နှုတ်ခမ်းနှစ်လွှာကြားက လွတ်သွားတဲ ကျွန်မရဲ့စောက်စေ့လေးဟာ တဆက်ဆက်တောင်ဖြစ်နေရပါတော့တယ်။ ကုန်းထလာတဲ့မောင်မောင်က
အရည်တွေနဲ့ပေပွစို ရွှဲနေတဲ့ကျွန်မရဲ့ စောက်ပတ်ကြီးထဲကို သူရဲ့ဧရာမလီးတန်ကြီးကို ထိုးထဲ့ပြီး လိုးပါတော့တယ်။
   ဖွတ် ... ဖွတ် ... ဖတ် ... ဖတ် ... အ ... အ ...
   တစ်ချီပြီးသွားခဲ့ရပေမယ့် မောင်မောင်ရဲ့လီးတန်ကြီးဟာ နဂိုကအတိုင်းတာမှမပြောင်းလဲပဲ ပိုပြီးတောင် မာလာတယ်လို့ ကျွန်မဖြင့်ထင်မိတာကြောင့်
ကြေနပ်အားရဖြစ်မိရပါတယ်သေးတယ်။
   မောင်မောင်ဟာ ဒီတစ်ခါတော့စောစောကလို ညှာညှတာတာမဟုတ်တော့ဘဲ သူ့စိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်းဘဲ အားရပါးရကြီး ကိုဆောင့်ဆောင့်ပြီး လိုးနေပါတော့တယ်။
သူ့လက်နှစ်ဖက်ကလည်း ကျွန်မရဲ့နို့ကြီးနှစ်လုံးကိုဆွဲပြီး နို့အုံကြီးတွေကိုနယ်ပြီး နို့သီးတွေကိုဆွဲပေးရတာလဲ အမောပါဘဲရှင်။ မောင်မောင်ရဲ့ကြီးမားပြီး မဲနက်လုံးတစ်နေတဲ့
ဂွေးဥကြီးဟာ အရည်တွေရွှဲနေတဲ့ ကျွန်မရဲ့ဖင်ကြားကိုလာလာရိုက်တယ်။ ကျွန်မလဲအောင်ကနေတအားဆောင့်ဆောင့်ပြီး ကော့ပစ်လိုက်တယ်။
   ပွတ်ကနဲပွတ်ကနဲ သုတ်ရည်တွေ စီးကျလာမှာ မောင်မောင်ဟာ ကျွန်မရဲ့ဗိုက်ပေါ်မှာ မှောက်ပြီး မှန်းနေပါတော့တယ်။
   အတန်ငယ်မျှကြာသွားတဲ့အခါကျမှ ...
   မမရယ် ... ကျွန်နော် ... မမကို မခွဲနို်င်တော့ဘူး ... သိလား
   မမလဲ မင်းလိုပါဘဲကွယ် ... လို့ပြောလို်ရင်းက ကျွန်မဟာ သူ့ရဲ့ပါးတစ်ဖက်ကို အားရပါးရ နမ်းမိလိုက်ပါတော့တယ် ရှင် ...။
တင်အောင်နှင့်နီနီတို့ ညင်ညင်သာသာလေးပင်ကိုယ်လုံးချင်း ပူးကပ်လိုက်ကြာသည်။ နှုတ်ခမ်းချင်း အပြန်အလှန် မလွတ်မ်းမက်မောစွာဖြင့် နမ်းလိုက်ကြာသည်။ လက်များကလဲ
တစ်ယောက်ပေါင်ကြားသို့ တစ်ယောက်လှမ်းလိုက်ကြသည်။ နီနီကပေါင်လေးကိုဖြဲထားပေးသည်။ တင်အောင်ကနီနီ ထဘီလေးကိုဆွဲချပြီး ဗိုက်သားဖွေးဖွေးလေးကို လက်ဖဝါးဖြင့်
လျှောတိုက်ဖြတ်ကျော်၍ သူမ၏စောက်ပတ်လေးကို နှိုက်လိုက်သည်။
   အင့် ... အင့် ... အင်း ...
   နီနီ မပီမသငြီးနေသည်။ တင်အောင်သည် နီနီ၏ဘလောက်အင်္ကျီလေးကို ဆွဲလှန်မတင်လိုက်ပြီး ထွက်ပြူလာသော သူမ၏နို့အိအိလေးကို ဆုတ်နယ်ချေမွသည်။ နီနီ၏ နို့သီးခေါင်းလေးများက တင်အောင်၏ လက်ဖဝါးအောင်တွင် ထောင်ထလာ ကြသည်။ အဆိုပါနီနီ၏နို့သီးခေါင်းလေးများကို လျှာဖြင့်ယက်သည်။ ထို့နောက်ပါးစပ်ဖြင့်ငုံ၍
အပြွတ်ပြွတ်စို့နေသည်နီနီကော့တက်လာသည်။ နီနီ၏စောက်ပတ်လေးကိုပွတ်ကိုင်၍ နေသောတင်အောင်၏လက်လေးက သူမ၏စောက်မွှေးလေးတွေကို ဖွဖွလေး ဆွဲပေးနေသည်။နီနီ၏လက်ကမူ တင်အောင်၏ ဘောင်းဘီဇစ်ကိုဖြုတ်မားမားကြီးမတ်တောင်နေသေည လီးတန်ကြီးကိုကိုင်ထား သည်။ သူမ၏လက်လေးဖြင့် လီးတန်ကြီးထိပ်ကိုပွတ်သပ်ပေးနေသည်။ တင်အောင်က နီနီ၏ထဘီလေးကို ပေါင်ရင်းသို့တိုင် အောင်အသာဆွဲ၍ လှန်တင်ထားရာ ဖြူဝင်းသောနီနီ၏ ပေါင်တံသွယ်သွယ်များက
အထင်းသားပေါ်လွင်နေသည်။ သူမ၏ပေါင် တွင်းသားလေးများကိုအသာအယာလက်လေးဖြင့် လျှောတိုက်၍ ပွတ်သပ်နေရင်း ပေါင်ရင်းခွဆုံဆီးစပ်အောင်ရှိ စောက်ပတ် မို့မို့လေးဆီသို့လက်ရောက်သွားပြန်သည်။နီနီစောက်ပတ်လေးမျာ မို့မောက်ဖောင်းကြွလျက်ရှိပြီး တင်းမာ၍ ကျဉ်းကြပ်နေသည်လက်ညှိုးပင်မနဲထိုးရသည်စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းထိပ်ရှိစောက်စေ့ချွန်ချွန်လေးကို လက်ညှိုးလက်မဖြင့်ညှပ်ပြီး ဖိပွတ်ဆွဲလိုက်ပြန်သည်။ နီနီတယောက် ပေါင်းလေးကိုပိုမိုကားပေးလာပြီးကော့ပျံလူးလွန့်လာသည်စောက်ပတ်ဝတွင်အရည်ရွှဲရွှဲလေးများစိုစွက်၍လာရာတင်အောင်၏လက်ချောင်းများ ပေကျံကုန်သည်။ တင်အောင်က နီနီ၏ နို့တွေကိုစို့ပေးနေရာက ပြွတ်ကနဲ့ခွါပြီး
နှုတ်ခမ်းချင်း ဖိကပ်ကာစုပ်နေသည်။ လက်ချောင်းများက စောက်ပတ်အကွဲ ကြောင်းထဲသို့ တစွပ်စွပ်ထိုးနှိုက်၍ ကလိနေသည်နီနီကနှုတ်ခမ်းချင်းစုပ်ပြီးနောက်
တင်အောင်နှင့်ကိုယ်ချင်းခွါကာ တင်အောင် ထိုင်နေရာ ရှေ့ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ဆင်း၍ ထိုင်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက်တင်အောင်၏ လီးကြီးအား မရှက်မကြောက်အားရပါးရ
စုပ်ပေးနေတော့သည်။တင်အောင်က နီနီ၏ ခေါင်းလေးကို စုံကိုင်ဆွဲနိမ့်ပြီးနီနီ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ သူ၏လီးတန်ကြီးကို ထိုးထည့်ပေးနေမိသည်။ ခဏကြာတော့မှ တင်အောင်က နီနီ၏ ခေါင်းလေးကို ဆတ်ကနဲ့ဆွဲမော့၍ယူလိုက်ပြီး နီနီ၏ပါးစပ်ထဲမှ သူ၏လီးတန်ကြီးကိုဆွဲ၍ ထုတ်ယူလိုက်သည်။သူမ၏တံတွေးများနှင့် စိုရွှဲကာတင်းမာပြောင်လက်နေသော တင်အောင်၏လီးတန်ကြီးကိုနီနီကအာသာငမ်းငမ်းဖြင့် လိုက်၍ကြည့်နေစဉ်မှာပင် တင်အောင်၏လက်နှစ်ဖက်က
သူမ၏ပုခုံးနှစ်ဖက်ပေါ်သို့ တဖက်တချက်ဆုပ်ကိုင်လာကာ သူမ၏ ကိုယ်လုံးလေးကိုဆွဲ၍ သူကမလိုက်ရင်း အပေါ်တွင်ပြန်၍ထိုင်စေလိုက်သည်။ ပြီးတော့ တင်အောင်က နီနီ၏ရှေ့ကြမ်းပြင်ပေါ် သို့ဆင်း၍ထိုင်လိုက်ရင်း နီနီ၏ ပေါင်လေးကိုဖြဲလိုက်သည်။
   နီနီက ကိုကို့ဆံပင်များကို သူမ၏ဖေါင်းဖေါင်းတစ်တစ်လက်ချောင်းလေးများဖြင့် ထိုးသွင်းကာဖွပေးနေသည်။ နီနီ သည်အများရှေ့တွင်မူ တင်အောင်ကို
အန်ကယ်ဟုခေါ်သော်လည်း သူမ၏ရင်ထဲမှကြိတ်၍ တင်အောင်အား ကိုကိုဟုခေါ်ခဲ့ သည်မှာကြာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ကိုကိုသည် နီနီ၏စောက်ပတ်လေးကို သွားဖြင့်မနာအောင်ကိုက်၍
နှုတ်ခမ်းဖြင့်ညှပ်ပြီး ဆွဲစုပ်ယူ လိုက်သည်။ လျှာထိပ်ဖျားဖြင့် စောက်စိထိပ်သို့ ဖိထိုးမွှေနှောက်လိုက်ရာ
   အ ...
   နီနီခမျာ တွန့်တွန့်လူးသွားရရှာသည်။
   သူမ၏ ပေါင်ဖြူဖြူလေးနှစ်ဖက်မှာလည်း ပိုမိုဖြဲကား၍သွားသည်ကိုကို့လျှာပူပူနွေးနွေးကြီးက စောက်ခေါင်းထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်။ နီနီသည် ကိုကို့ခေါင်းကြီးကိုယောင်ပြီး
ပေါင်ကြားထဲသို့ဖိသွင်းလိုက်မိသည်။ အားနာသွားသည်။
   ကန်တော့ ... ကိုကိုရယ် ... နော် ...
   ကိုကိုက ဘာမျှပြန်မပြော ... စောက်ခေါင်းလေးထဲသို့ သူ၏လျှာကြီးဖြင့်ကလိနေသည်။
   ကောင်းလိုက်တာ ကိုကိုရယ် ...
   နီနီကို တက်လိုးလိုက်ပါတော့လားကွယ်
   ခဏအကြာ အ ... အီး ... အ ...
   နီနီ၏စောက်ပတ်ထဲမှသုတ်ရည်များပွတ်ကနဲ ပွတ်ကနဲအံကျလာသည်။ ကိုကို့ ပါးစပ်ထဲပြည့်တင်းသွားသည်။
   အို ... အားနာလို်တာ ကွယ် ... ကိုကိုရယ်
   ဒီလိုအိပ်မက်မျိုးတွေစပြီးမက်တက်လာတာကတော့ မေမေတစ်ယောက် ယောင်္ကျားယူပြီးတဲ့နောက်ပိုင်းမှာစတင်ပြီး မကြာခဏ မြင်မက်လာရတဲ အိပ်မက်လေးတွေဖြစ်ပါသည်။
မေမေကလဲ ကိုတင်အောင်နှင့် တွေ့ရလျှင်ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ကိုမေ့သွားတတ်သည်။ အိပ်ခန်းတံခါးပင်ပိတ်ဖေါ်မရတော့။ ပြီးတော့သူတို့အိပ်ခန်းက
နီနီ၏အိပ်ခန်းနှင့်ကပ်လျှက်ဆိုပြန်တော့ အကဲပိုကာ သဲတာတွေပိုနေတဲ့ မေမေ့ရဲ့အသံတွေနဲ့ ရင်ဖိုစရာကောင်းလှတဲ့ အလိုအလျောက်မြည်သံလေးတွေကြောင့် နီနီ
တစ်ယောက်ဒီအသံလေးတွေရဲ့ ဆွဲဆောင်ရာကို လိုက်ပါသွားရာက နီနီဟာ သူတို့အိပ်ခန်းဝထိ ရောက်သွားခဲ့ရပါတယ်။ မကြာခဏပါဘဲ ... တစ်ခါတစ်လေ နေ့စဉ်ရက်ဆက်ပါပဲ။
   ကြာလာတော့စောစောကလို် အိပ်မျက်မျိုးတေါကို နီနီတစ်ယောက် မကြာခဏမြင်မက်လာတတ်ပြီး တင်အောင်ကို နီနီ၏ရင်ထဲက ကြိတ်၍ပင်
ကိုကိုလို့ခေါ်နေရသည်ထိပင်ဖြစ်နေရသည်။ နဖူးတွေ့ ဒူးတွေ့မခံစား၊ မကြုံတွေ့ဖူးပေမဲ့လဲသူတို့ နှစ်ယောက်ကြောင့် နီနီမှာ အတတ်တွေမျိုးစုံနေခဲ့ရပြီဖြစ်သည်။ ပြီးတော့လဲ ဘယ်နေ့များမှ ဒီလိုမျိုးကြုံတွေ့ခံစားလာနိုင်ပါ့မလဲဟူသောဆန္ဒတွေ တနေ့ထက်တနေ့ ပြင်းပြလာရကာ နီနီရဲ့ရင်ထဲမှာ ဝေဒနာတွေဟာ အဆောက်အုံတစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိလာခဲ့ရပြီး
တက်ထရွန်ထမီပါးပါးလေးကို ရင်လျှားထားသော နီနီသည် ရေချိုးခန်းတွင်းရှိ ရေပန်းအောက်သို့ဝင်လိုက်သည်။ ထိုစဉ် မှာပင်ရေချိုးခန်းရှေ့တွင် တစုံတဦးရောက်လာသောခြေသံကိုကြားလိုက်ရသည်။ ကိုကိုဖြစ်ပါစေဟု ဆုတောင်းရင်းနီနီ၏ လက် လေးတစ်ဖက်က ရေပန်းကို ဖွင့်လိုက်စဉ်မှါပင် ...
   နီနီပြီးရင် ... တို့ချိုးမယ်နော် ...
   ပေါ်လာသောအသံက မောင်မောင်၏အသံ၊ ဗြုံးကနဲ နီနီရင်ထဲတွင် ထိတ်သွားရသည်။ ဒါပေမယ့် တခဏအတွင်းမှာ ပင် ...
   လာလေကွာ အတူတူချိုးတာပေါ့ ဘာလို့စောင့်နေရမှာလဲ မင်းလဲ သွားစရာရှိနေမှာပေါ့ ...
   ဟုနီနီက ကရားရေလွှတ်ပြောလိုက်မိသည်။ ခုမှပြန်သတိရသည်။ အိမ်တွင်မေမေတို့လင်မယားမရှိ။ စောစောကပင် အပြင်ထွက်သွားကြာသည်။ ဒါကို သူမ၏ ဆန္ဒဇောဖြင့်သာ
စောစောက ကိုကိုဖြစ်ပါစေဟု ဆုတောင်းမိခဲ့ရတာဖြစ်သည်။ နီနီ၏ အသံကိုကြားလိုက်ရသည်နှင့် မောင်မောင်တစ်ယောက် ငိုချင်ရက်လက်တို့ ဖြစ်သွားသည်။ ရေချိုးခန်းအတွင်းသို့
မောင်မောင် ဝင်လာ၏။ အသားကပ်ဘောင်းဘီတိုလေးနှင့်ဖြစ်သည်။
   မောင်မောင်ကိုကြည့်ပြီး နီနီတချက်ပြုံးလိုက်သည်။ ခပ်လျှော့လျှော့ရင်လျှားထားသော ထဘီအောက်တါင်ရေစိုနေ သောကြောင့် ပြည့်ဖြိုးစွာလုံးအိနေသော
ရင်သားများကိုမောင်မောင်မြင်လိုက်ရသည်။ ထဘီလေးကို ရေစို၍ကပ်နေသော တင်သားဖောင်းဖောင်းကားကားကြီးများ ဖြောင့်တန်းသော ပေါင်တံကြီးများကို မောင်မောင်က ရေချိုးရင်းခိုကြည့်နေသည်။ နီနီကမသိဟန်ဆောင်ရင်းဆပ်ပြာတိုက်နေသည်။ တချက်တချက် မောင်မောင်၏ ရေစိုနေသောဘောင်းဘီလေးကို နီနီကလှမ်း ၍ကြည့်နေသည်ရေစို၍ကပ်နေသောဘောင်းဘီအောက်မှာတင်းရင်း၍အမြောင်းလိုက်ထနေသော အသားလုံးပြည့်ပြည့်ကြီးကို တွေ့မြင်နေရသည်။
   အားတော့နာတယ်မောင်မောင်ရယ် နီနီကျောကိုဆပ်ပြာတိုက်ပေးစမ်းပါ
   နီနီက ရင်လျှားထားသောထဘီကို ဖြေလျှော့လိုက်သည်နို့အုံပေါ်တွင်လက်နှင့်အသာဖိပြီး သူမ၏ကျောပြင်ကို မောင်မောင်ဘက်သို့လှည့်ပေးလိုက်သည်။
ကျောပြင်တစ်လျှောက်ညင်သာစွာလက်ဖြင့်ပွတ်၍ နူးညံ့သော နီနီ၏အတွေ့ကြောင့် မောင်မောင်သည်သူ၏စိတ်တွေကိုထိန်းနေရသည်မှာ အမောပင်ဖြစ်​သည်။ နီနီက
ထဘီကိုလျှော့ထား၍ တင်သားကြီးများအ ထက်ပိုင်းခါးတဝိုက်ထိမောင်မောင်၏လက်များက ရောက်နေသည်။
   နီနီကတစ်ချက်တွန့်သွားသည်။ ဖြေးညှင်းစွာရွေ့လာသောမောင်မောင်၏ လက်များ၏အတွေ့ကို ရင်ဖိုစွာကြိုဆိုနေမိ သည်။ ချောမောပြည့်ဝန်းသော
ဗိုက်သားနုလေးများပေါ်တွင် မောင်မောင်၏ လက်များက အပေါ်တက်မလို အောက်ဆင်းမလို ရွေ့လျားနေ၏။ တဖြေးဖြေး မောင်မောင်ကအရဲစွန့်ပြီး ဗိုက်သားပေါ်တက်လိုက်ရာ
နူးညံ့သောနို့အုံအောက်ပိုင်းကိုသွားထိသည်။ ရသောအခွင့်အရးကိုလက်မလွှတ်ပဲမောင်မောင်က နို့နှစ်လုံးကိုတဖက်စီ အသာကိုင်လိုက်ရာ နီနီအလိုက်သင့် မောင်မောင်ပုခုံးပေါ်နောက်ပြန်ခေါင်းမှီလိုက်သည်။ သူမသည် မှေးစင်းသောမျက်လုံးများနှင့် တိုးညှင်းစာညည်းလိုက်သည်။
ရင်တွေ တုံတယ် ... မောင်မောင်ရယ်
   ထို့နောက် လက်နှစ်ဖက်ကိုအသာရွတ်လိုက်ရာရေစိုနေသော ထဘီပါးလေးမှာ နို့အုံကြီးများအား မဖုံးနိုင်ဘဲဆီးစပ် အထိလျှော့ကျသွားသည်။
   နီနီရယ် ... ချစ်တယ်ကွယ် ...
   မောင်မောင်ကတိုးတိုးပြောလိုက်ကာ လက်များကမာတောင်နေသော နို့သီးလေးများအား မနာအောင်ညှစ်လိုက် လှိမ့်လိုက်နှင့် ဝင်းဝါသောဗိုက်သားလေးမှာ
ရေစက်များအောက်တွင်လှချင်တိုင်းလှနေသည်။ မောင်မောင်သည် အချိန်ဆွဲမနေ တော့ဘဲ လက်တဖက်ဖြင့် ရေစိုနေသော ထဘီကိုချွတ်လိုက်ရာနီနီမှာ မျက်စိစုံမှိတ်ရင်း
မောင်မောင်ပွတ်နေသော အတွေ့ကို ခံစားနေမိတော့သည်။ ထမီလေး တစ်ခုလုံးအောက်သို့ပုံကျသွားသည်။
   အောင်အောင်လက်များက ရှည်သွယ်သောပေါင်လုံးတစ်လျှောက် အထက်အောက်ပွတ်သပ်နေသည်။ ကျန်လက်တစ် ဖက်ကနီနီ၏ နို့အုံကို
ဆုတ်လိုက်ပွတ်လိုက်နို့သီမာလေးအား လှိမ့်ခြေလိုက်နှင့် ပေါင်တံမှလက်ကလဲဆီးစပ်သို့ ရောက်လာသည်။ ဆီးစပ်အောက်ရှိ အမွှေးများကိုအသာဖွနေသည့်အတွက် နီနီတစ်ယောက် မနေတတ်တော့ ...။မတ်တပ်ရပ်လျှက် မောင်မောင်ရင်ခွင်တွင်းသို့ ကျောမှီထားရသည်ဖြစ်ရာ မောင်မောင်ပေါင်ကြားမှ လုံးလုံးမာမာချောင်း ကြီးက နီနီ၏ တင်သားများအားလာ၍ ဖိနေသည်။ ဖောင်းနေသောနီနီ၏ စောက်ပတ်နှုတ်ခမ်းသားများအား လက်များဖြင့် အား ပါးတရ ဆုတ်နယ်နေသည်။ သူ့လက်ဝါးထဲတွင် စောက်ပတ်အိအိလေးမှာ အဖျစ်အညှစ်ခံနေရတော့သည်။ ထိုမှတဆင့် စောက်ပတ်အကွဲကြောင်းလေးအား လက်ညှိုးနှင့်လာ၍ပွတ်နေသည့်အရည်လေးများမှ တစိမ့်စိမ့်ထွက်နေကြသည်။
   မောင်မောင် ... နီနီမနေတတ်တော့ဘူး
   နီနီက မျက်နှာချင်းဆိုင်အနေအထား ပြင်ရပ်ရင်းပြောလိုက်သည်။ တောက်ပြောင်သောမောင်မောင်၏မျက်လုံးများကို နီနီကြာကြာမကြည့်နိုင်ဘဲ မောင်မောင်၏
ပုခုံးကိုသိုင်း၍ဖက်လိုက်သည်။ မောင်မောင်ကလဲနီနီ၏ကျောပြင်ကိုသိုင်းဖက်ကာ နှစ်ဦးသား တင်းကြပ်စွာဖက်ယင်း နှုတ်ခမ်းချင်းတင်းကြပ်စွာ စုတ်ယူမိကြသည်။ နွေးထွေးသော နီနီ၏နို့နှစ်လုံးက မောင်မောင် ရင်ဘတ်ကျယ်ကြီးသို့အားဖြင့်ဖိကပ်ထားသည်။ လျှာဖျားချင်းပွတ်သပ်နေသော အတွေ့ကြောင့် နီနီ၏မျက်လုံးလေးတွေမှာ စင်း၍ကျနေသည်။
   ထို့နောက် နီနီ၏လက်များက မောင်မောင်၏ တောင့်တင်းသောခါးဆီသို့ ရွေ့ဆင်းလာသည်။ ထို့နောက်အသားကပ်နိုင်လွန်ဘောင်းဘီလေးအားခါးဆီမှအောက်သို့ ဖြေးလေးစွာဆွဲချလိုက်သည်။ ပေါင်လယ်သို့ ဘောင်းဘီလေးရောက်သွားသည်။ အတားအဆီးမှလွတ်၍သွားသော သူ၏လီးကြီးမှာသန်မာစွာဖြင့်စောက်ပတ်ဆီသို့
လာ၍ထောက်နေသည်။ နီနီ၏လက်များက သူ၏အမွှေးများကို ပွတ်သပ်နေရင်းက မာတောင်နေသောလီးကြီးကို ဗြုံးကနဲလာ၍ ဆုတ်ကိုင်လိုက်သည်။ လက်ကောက်ဝတ်နီးပါးခန့်ရှိသော လီးကြီးကိုနီနီကတထိတ်တလန့်လေးဆုတ်ရင်း အပေါ်အရေခွံကိုနောက်သို့ဆွဲ၍ ဖွင့်လိုက်သည်။ စုပ်နမ်းနေသော နှုတ်ခမ်းကိုထုတ်ပြီး နီနီက မောင်မောင်၏လီးတန်ကြီးကို ကြည့်မိသည်။ ထိပ်ပြဲသွား၍ ပေါ်လာသော ဒစ်ကြီးမှာနီရဲပြီး အပေါက်၌ အရေကြည်လေးစိုနေသည်။ သူမမြင်ဖူးသောကိုကို့လီးကြီးထက် နှစ်ဆနီးပါး လောက်ကြီးသည်။ ကံကောင်းသည်ဟုပင် ပြောရမလားဟုတုံတုံယင်ယင် ဖြစ်နေသည့်ကြားမှ နီနီတွေးလိုက်မိသည်။
မောင်မောင်သည် နီနီ၏ အမွှေးလေးများဖုံးနေသော စောက်ပတ်ကိုလက်နှစ်ဖက်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းသားများအား ဖြဲလိုက် သည်။ အကွဲကြောင်းတစ်လျှောက်ပြဲသွားပြီးအကွဲထိပ်တွင် စောက်စေ့လေးပြူ၍ ထွက်လာသည်။ မောင်မောင်ကဖြဲပေးထား ခိုက် နီနီကမောင်မောင်၏ လီးကြီးအားဆုတ်ပြီး ဒစ်များဖြင့်အကွဲကြောင်းတစ်လျှောက် ထက်အောက်ပွတ်တိုက်၍ ပေးရင်းနီနီ သည်ခံချင်စိတ်တွေမုန်ယို၍ လာတော့သည်။
   ကောင်းရဲ့လား မောင်မောင်ရယ် ...
   ကောင်းတယ် နီနီရယ်။ နီနီအကွဲကြောင်းထဲ ကိုယ့်လီးနဲ့ပွတ်ရတာ အားမရဘူး နီနီရယ် ...
   အပေါက်ထဲ ထည့်ချင်လှပြီလား ...
   နီနီက တုံယင်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
   လိုးချင်လှပြီ နီနီရယ် ...
   မောင်မောင်က ပြောရင်း နီနီ၏ ကိုယ်လုံးလေးကိုပွေ့ပြီးရေချိုးခန်းသမံသလင်း၌ ပက်လက်လှန်ချလိုက်ပြီး အိစက် သောနီနီ၏ကိုယ်လုံးလေးပေါ်သို့ မှောက်ချလိုက်လေသည်။ မောင်မောင်၏ ကျောပြင်အားသိုင်းဖက်ရင်း နီနီမျက်စိစုံမှိတ်ထား သည်။ မောင်မောင်က နို့အုံကြီးများအား ဆုတ်နယ်ရင်း နို့သီးဖျားကလေးအား စုပ်ယူနေသည်။ နီနီကပေါင်နှစ်လုံးကို မသိမသာ ကားပြီး မောင်မောင်ခါးပေါ်သို့လိမ်တင်လိုက်သည်။ မောင်မောင်က အဆင်သင့်ကားသါားသော စောက်ပတ်ကိုမှန်းပြီးလီးနှင့် ထောက်ထားလိုက်သည်။
   မောင်မောင်ကလဲကွယ် ... သူသိပ်ညှင်းတာဘဲ
   ခရာသလို မြူဆွယ်ရင်းနီနီက တုတ်လှသော မောင်မောင်၏လီးကြီးအား လက်တဖက်ဖြင့်ဆုတ်ပြီး စောက်ပတ်အဝသို့ တေ့လိုက်ရာ မောင်မောင်က
အသာဖိ၍သွင်းလိုက်သော်လည်း ခပ်ကြပ်ကြပ်ဖြစ်ကာ မဝင်နိုင်ဖြစ်နေသည်။ နီနီမှာ ပေါင်နှစ်ဖက် ကိုနယ်ကုန်ဖြဲပေးလိုက်ရသည်။
   ထိုအခါမှ လီးဒစ်ကြီးမြုပ်သွားပြီး နွေးထွေးတင်းကြပ်သော လီးမြုပ်နေသည်ကို သာယာစွာဖြင့် နီနီခံစားနေမိသည်။ တစ်ချက်ဆောင့်လိုက်နဲနဲမြုပ်ဝင်သွားလိုက်နှင့် တစ်တစ်ရစ်ရစ်ဝင်နေသော လီးအားစောက်ပတ်ဖြင့် ညှစ်ရင်းနီနီ ကော့တက် လာသည်။ လက်တဖက်ဖြင့် စမ်းကြည့်ရာ တဝက်ခန့်ကျန်နေသောလီးကို သွား၍စမ်းမိသည်။
   အဆုံးထိသွင်းပါ မောင်မောင်ရယ်
   နာလွန်းပေမဲ့လဲ အဆမတန် ထကြွ၍လာရသောရမက်ဇောများကြောင့် အားမရ၊ မကြေနပ်နိုင်ဖြစ်နေသောနီနီက အရှက်ကုန်စွာဖြင့် ပြောလိုက်မိသည်။
ပေါင်တံသွယ်သွယ်ပြည့်ပြည့် မောင်မောင်ကျောပေါ်သို့ လှမ်းချိတ်လိုက်သည်။ လက်တ ဖက်က လုံးတစ်နေသော ဂွေးဥအတွဲအား ဆုတ်နယ်နေသည်။ ဥကြီးကိုမိမိဖင်ကြားဖြင့်
ပွတ်ပေးနေမိသည်။
   ဗျစ် ... အမလေး ... နီနီ၏ မျက်လုံးလေးများမှိတ်၍ ကျသွားသည်။
   ဗျစ် ... ဗျစ် ... အား ... ကျွတ် ... ကျွတ် ... အင်း
   တဆုံးဝင်သွားပြီ နီနီ ...
   မောင်မောင်သည်လည်ပင်းအား ဖက်ရင်းမျက်ရည်တွေကြားမှ နီနီပြုံးလိုက်သည်။ တဆုံးဝင်သွားပြီဖြစ်သော လီးတန် ကြီးက ခဏငြိမ်၍နေစဉ်
သူမ၏စောက်ပတ်အောက်နှုတ်ခမ်းစပ်လေးက စပ်၍ကိုက်တက်လာသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် မောင်မောင်သည် သူမ၏စောက်ခေါင်းအတွင်းမှ လီးတန်ကြီးကို ညင်သာစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ တချက်ခြင်းမှန်မှန် ဆောင့်တိုင်းနီနီက ခါးလေးကို ကော့ပေးနေသည်။
   ကောင်းလိုက်တာ နီနီရယ် ... နီနီကိုကြည့်ကြည့်ပြီး ကိုယ့်လီးကြီးက လိုးချင်လိုတောင်နေတာကြာလှပြီ သိလား ...
   သိဘူး ... သွား ... လူဆိုး ...
   နီနီကပြုံးယင်းကျောပြင်ကိုသိုင်း၍ဖက်လိုက်သည်။ မောင်မောင်သည်နီနီ၏ ခါးအားဆွဲရင်းဆောင့်ချက် ပြင်းပြင်းဖြင့် ဆောင့်နေသည်။ လီးကြီးမှာ
တုတ်ပြီးရှည်သောကြောင့်ဆောင့်တိုင်းဆောင့်တိုင်း သားအိမ်ဝကိုသွားပြီးထောက်ရာ နီနီမှာ မည်သူမျှဤမျှလောက် ကောင်းကောင်းမခံဘူးဟုတွေးရင်း အားရပါးရ ကော့ပေးလေသည်။
ဆောင့်ချက်များသွက်လာသည်နှင့် အမျှ နီနီမှာတဆက်ဆက်တုန်ကာ မိမိကိုဖက်ရင်း ငြိမ်ကျသွားသော နီနီကိုကြည့်ပြီး ပြီးသွားကြောင်းမောင်မောင်သိလိုက်သည်။
   နီနီပြီးသွားသော်လည်းမောင်မောင်က ဆောင့်ချက်ကိုမရပ်ဘဲမှန်မှန်ဆောင့်နေရာ နီနီမှာ စောက်ပတ်အတွင်း၌ သစ်ဆန်းသောအရသာတစ်ခုကို အမိအရခံစားရင်းဆက်၍ မှန်းနေလိုက်သည်။
   တို့နှစ်ယောက် ထိုင်လိုးရအောင်ကွာ ...
   စောက်ပတ်အတွင်းမှလီးမချွတ်သေးဘဲ ထိုင်ရက်အနေအထားဖြင့်နီနီကမိမိစောက်ပတ်ကိုငုံ့ကြည့်နေမိသည်။ မောင်မောင်၏ လီးတန်ရှည်ရှည်တုတ်တုတ်ကြီးမှာ
ကြပ်ကြပ်ကြီးဝင်နေပုံကို တွေ့ရသည်။ လီးအထက်မှ အမွှေးများကြားသို့ လက်သဲချွန်လေးများဖြင့် ထိုးဆွယင်းမောင်မောင်အားပက်လက် အလှန်ခိုင်းရာ လီးမှာစောက်ပတ်ထဲမှ
မကျွတ်ဘဲနီနီသည် အပေါ်မှခွထိုင်ရက်သားဖြစ်သွားသည်။
   မိမိမှာတစ်ခါပြီးသွားသော်လည်း မောင်မောင်မှာမပြီးသေးဘဲ လီးကြီးကစောက်ခေါင်းတွင်းတွင် တဆတ်ဆတ်ထောင် နေသည်။ နို့နှစ်လုံးကိုဖြေးလေးစွာဖြင့်ပင် ပွတ်ထုတ်လိုက် နို့သီးလေးများဆွဲလိုက်ဖြင့် မောင်မောင်ကအောက်မှ ငြိမ်သက်စွာဖြင့် ဇိမ်ယူနေသည်မိမိ၏စောက်ပတ်ဝအတွင်းသို့လီးကြီးတရစ်ချင်းဝင်နေပုံကို ကွင်းကွင်းကွက်ကွက်မြင်နေရ၍
နီနီမှာ အရသာ တစ်မျိုးခံစားနေရလေသည်။
   ကိုယ်တော့ နီနီကို စွဲမိပြီကွယ် ...
   အားပါးတရ နို့အုံကိုနယ်ရင်း မောင်မောင်ကချွဲလိုက်သည်။ မျက်စောင်းတချက်ထိုးယင်းနီနီက လီးတစ်ဆုံးဝင်အောင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ ကျင့်သားရသွား၍ မနာတော့စောက်ရည်များကလဲရွှဲနေသည်။ တဆတ်ဆတ်တောင်နေသာ လီးကသားအိမ် ကိုလာထောက်ရာ မျက်တက်တက်နှင့် တစ်မျိုးကောင်းနေသည်။
   ထို့ကြောင့်အပေါ်အောက် မဆောင့်ဘဲရှေ့နောက်ဇကောဝိုင်းသလို ခါးကိုနွဲ့၍ လုပ်ပေးနေရာစောက်ခေါင်းထဲတွင် ပြည့်သိပ်နေသော လီးကြောင့်နီနီ
တစ်ခါပြီးချင်သလိုဖြစ်နေသည်။ မောင်မောင် အလိုက်သင့်ခါးလေးအား လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရှေ့နောက်တွန်းပေးရာ နီနီမှာခံပြီးရင်း ခံလို့ကောင်းရင်းနှင့် စိတ်ထဲတွင် ဆန္ဒရမ္မက်တွေ တက်ကြွလာပြီး မိမိနို့အုံနှင့် နို့သီးလေး ကိုကိုယ့်လက်နှင့်ကိုယ် ပွတ်ချေပေးယင်း ဇိမ်ခံနေမိသည်။
   နီနီ ကိုယ်ပြီးချင်သလိုဘဲကွာ ...
   ခဏနေအုံး မောင်မောင်ရယ် ...
နီနီက တဖြေးဖြေးချင်းသူ၏ ဖင်ကြီးကိုကြွရင်းလီးကိုချွတ်လိုက်သည်။ စောက်ခေါင်းတွင်းမှာ ရှည်လျားလှသည့်လီး ကျွတ်ထွက်နေပုံကိုနီနီမြင်နေရသည်။
ပြီးမှပက်လက်အိပ်နေသောမောင်မောင်၏ဘေးတွင် ပြောင်းပြန်လှဲချလိုက်သည်။ မောင်မောင်၏ထောင်မတ်နေသောလီးကြီးကို လက်ဖြင့်ညှစ်ယင်းပေါ်လာသည့် ဒစ်နီနီရဲရဲကြီးအား ကြည့်နေသည်။
ထို့နောက်အနားတွင်ရှိသော သူမ၏ ရေစိုထဘီလေးကိုလှမ်း၍ဆွဲကာ မောင်မောင်၏ ရင်ဘတ်ပေါ်၌ ခွ၍ထိုင်လိုက်ပြီး လီးကြီးကိုပြောင်စင်အောင် သုတ်လိုက်သည်။
လက်တစ်ဖက်ဖြင့်မောင်မောင်၏လီးကြီးကိုဆုတ်ကာတဖြေးဖြေးမောင်မောင်မျက်နှာဖက်သို့ သူမ၏ဖင်ကြီးကိုလျှောဆင်းလိုက်သည်။
   ထို့နောက်တဆတ်ဆတ်တောင်နေသောလီးကို အရေခွံဖြဲချလိုက်သည်။ ဒစ်နီနီရဲရဲပေါ်လာသည်နှင့် နီနီကသူမ၏ ခေါင်းကိုအသာငုံ့ရင်းမိမိ၏နှုတ်ခမ်းပါးလေးဖြင့်
လီးတန်ကြီးကို ဖိညှစ်လိုက်သည်။ နီနီသည် သူမ၏စိတ်ကူးယဉ်အိမ်မက်ကို မောင်မောင်နှင့် အကောင်အထည်ဖေါ်ချေပြီဖြစ်သည်။
   မောင်မောင်ခါးတစ်ချက်တွန့်သွားပြီး ... ထို့နောက်နီနီကဒစ်ဖျားမြှုပ်ရုံပါးစပ်တွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ငှက်ပျောသီး အကြီးစားလောက်ရှိရာ နီနီ၏ပါးစပ်အတွင်း၌
လီးဒစ်ကြီးပြည့်နေသည်။ နှုတ်ခမ်းပါးလေးဖြင့်စုပ်ယူပြီးအာခေါင်အတွင်းဝင် နိုင်သလောက်ဝင်အောင်စုပ်ယူနေမိသည်။
   မိမိလျှာတစ်ခုလုံးလီးဒစ်အားလှည့်ပတ်ရစ်ကစားလိုက်ရာတချိန်ထည်းမှာပင်အောင်အောင်၏ ပါးစပ်အတွေ့ကို သူမ ၏စောက်ပတ်ဆီမှ ကျင်ကနဲခံစားလိုက်ရသည်။
စောက်ခေါင်းတစ်လျှောက် ပွတ်လိုက် အာခေါင်တစ်လျှောက် ထိုးသွင်းလိုက် လုပ်နေသော မောင်မောင်လျှာစောင်းဒဏ်ကို နီနီရင်တုံစွာ ခံစားရင် အားရပါးရင်သူ၏
လီးကြီးကိုစုပ်ယူနေမိသည်။
   ပါးစပ်အတွင်း၌တဆတ်ဆတ်ပြည့်လာသော လီးထိပ်နုနုလေးကို လျှာဖျားဖြင့်ရစ်ပတ်ပြီး ဂွင်းတိုက်သလိုနှုတ်ခမ်းဖြင့် ခပ်ကြပ်ကြပ်လေး ဖိချလိုက်ရာမောင်မောင်မှာ
ခါးကော့လာပြီး သူလျှာဖျားလေးက သူမ၏ စောက်စေ့ပြူုးပြူးလေးအား လျှာဖြင့် ယက်လိုက် ထိုးလိုက် လုပ်နေသည်။
နီနီမှာလျှာဖျားနှင့်ကလိနေသောကြောင့် စောက်စေ့လေးမှာကြာရှည်ဒဏ်မခံနိုင်ဘဲ ကာမဆန္ဒများ တရိပ်ရိပ်တက်လာ ကာ စောက်ခေါင်းတွင်းသို့ မောင်မောင်၏လျှာဝင်လာသည်နှင့်
မျက်စိစုံမှိတ်ကာ တချီပြီးယင်း မောင်မောင်၏ဒစ်လုံးကြီးအား အားရပါးရလျှာဖြင့်ရစ်ပတ်ပြိး စုပ်မိရာပါးစပ်တွင်း၌ တဖြေးဖြေးပြည့်လာသလိုထင်ရပြီး သူမအာခေါင်သို့ ပူနွေးပြီးငန်ကျိကျိ အရည်များရောက်လာသည်ကို သိသည်နှင့် လက်ဝါးလေးနှင့်ညှစ်ရင်း စုပ်၍ စုပ်၍ပေးရာ နွေးတေးတေး သုတ်ရည်ဖြူများပါးစပ် တွင်းမှလျှံပြီး ထွက်လာလေသည်။
ထို့နောက်နှစ်ဦးစလုံး ပြိုင်တူပြီးသွား၍ စကားမဆိုနိုင်ဘဲ အမောဖြေယင်း ဘေးစောင်းပြောင်းပြန်အိပ်နေမိ ကြသည်။ အတန်ငယ် အမောဖြေပြီးမှ နီနီက မတ်တပ်ရပ်ယင်း ...
ကဲ ... မောင်မောင့် ကိုရေဆေးပေးမယ်နော်
နှစ်ဦးသား မတ်တပ်ရပ်ရင်း တဦးကိုတဦး တပ်မက်စွာငေးကြည့်နေမိသည်။အဝတ်မပါ ကိုယ်လုံးတည်းဖြင့်တစ်ယောက်ကိုတစ်ယာက် စိုက်ကြည့်ရင်းတင်းပြည့်ကျပ်ပြည့်ခံစားလိုက်ရသော ကာမအရသာကိုပြိုင်တူ ကြည်နူးယင်းတစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်
ဖက်၍ထားလိုက်ကြပါလေတော့သည်။
အပြင်မှလျှောက်၍လာသော ခြေသံက အခန်းတံခါးရှေ့သို့အရောက်မှာပင် နီနီသည်သူမ၏ အိပ်ခန်းတံခါးကိုရှေ့သို့ အရောက်မှာပင် နီနီသည် သူမ၏အိပ်ခန်းတံခါးကိုဆွဲ၍ ဖွင့်လိုက်သည်။
   တံခါးကိုဖွင့်လိုက်ကာ အပြင်သို့လှမ်း၍ထွက်လာသည်။ ထဘီရင်လျှားလေးဖြင့် နီနီကို တင်အောင်ကရပ်၍ခြေဆုံး ခေါင်းဖျားကြည့်လိုက်မိသည်။ နီနီက
သူ့ကိုကြည့်ရင်းပြုံးလိုက်သည်။
   အန်ကယ် သမီးဟိုနေ့က သွားတဲ့သူငယ်ချင်းအိမ်ကို လိုက်မလို့ခဏစောင့်ပါအုံးနော် ... အင်္ကျီဝတ်လိုက်ချင်လို့ ...
   ပြောပြီးသည်နှင့် နီနီက တံခါးကိုပြန်၍မပိတ်တော့ဘဲ တံခါးဝကိုကျောပေးကာအခန်းထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။ ပြီးတော့ အခန်းထြရောက်သည်နှင့်
သူမ၏ကိုယ်ပေါ်မှရင်လျှားထားသော ထဘီလေးကို ကွင်းလုံးချွတ်ချလိုက်သည်။
   ပြီးတော့သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးကိုမှန်ထဲတွင် လှမ်း၍ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ဘယ်ကဘယ်လိုရောက်လာမှန်း မသိသော တင်အောင်က သူမ၏ကိုယ်လုံးလေးကိုနောက်မှနေ၍
သိုင်းဖက်ကာသူ၏လက်တဖက်က နီနီ၏နို့အုံကြီးတွေကို ဆုတ်နယ် သည်။ ကျန်လက်တဖက်က နီနီ၏ဖင်သားအယ်အယ်ကြီးတွေကို ဆုတ်နယ်ပေးနေရင်း
သူမကိုတဖြေးဖြေးကုတင်ဆီသို့ ဆွဲ၍ ခေါ်နေရာ နီနီကလဲ အလိုက်သင့်လေးပါ၍သွားသည်။
   ကုတင်နားရောက်တော့မှ တင်အောင်က တရှူးရှူးတရှဲရှဲ အသက်ရှူသံများနှင့် အတူနီနီ၏ ကိုယ်လုံးလေးကို မျက်နှာ ချင်းဆိုင်ဆွဲဖက်လိုက်ပြီး သူမ၏ ပါးပြင်လေးများကို
နမ်းလိုက်ရာက နီနီ၏ နှုတ်ခမ်းပါးလေးကိုပါ စုပ်၍နမ်းသည်။ ပြီးတော့ သူ့ လက်တစ်ဖက်က နီနီ၏စောက်ဖုတ်အုံလေးကို အုပ်၍ကိုင်ကာ ဖျစ်ညှစ်ဆုတ်နယ်နေသည်။
   နီနီက သူမ၏ပေါင်ကို ကားအပေး၌ လီးကြီးက သူမ၏စောက်ပတ်ထဲသို့ တထစ်ခြင်းတိုး၍ ဝင်လာချေပြီးနီနီကလဲ သူမ၏ ခါးလေးကိုကော့၍
တင်သားကြီးတွေကိုပင့်တင်ပေးရာ ခဏအတွင်းမှာပင် တင်အောင်၏ လီးတန်ကြီး တစ်ဆုံးဝင်၍ သွားချေပြီ။
   ကိုကို ...
   ကော့၍ ကော့၍ေးတာခံနေရင်းက နီနီသည်ခပ်ရဲရဲပင် ခေါ်လိုက်သည်။ အင် ...
   မေမေကိုလုပ်ရတာနဲ့ ဘယ်သူကောင်းလဲဟင်
   နီနီကို လိုးရတာ ပိုကောင်းတာပေါ့နီနီရယ်
   ဟွန်း သူပိုပြီ ... ဒါဆို တအားဆောင့်ပြီးလိုးပါတော့ ကိုကိုရယ် ... နော် ... နော် ...
   ဟုပြောလိုက်ရင်း နီနီသည် သူမ၏ မျက်လုံးလေးများကို စုံမှတ်ကာ စောက်ပတ်ကြီးကိုကော့၍ တင်ပေးလိုက်ပါတော့ သတည်း ... ။   ။
ပြီးပါပြီ ..."}]}